อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 11 วันที่ 25 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 11 วันที่ 25 ธ.ค.59

“ไอ้โง่! แกกำลังพูดอยู่กับใครฮะ มหาเศรษฐีเทวัญผู้ครอบครองเพชรในตำนาน เพลิงสุริยาทำให้ไม่แก่...ละอองทะเลทำให้ไม่เจ็บจะขาดก็แต่เนตรปฐพี ที่จะทำให้ไม่ตาย...วันนี้ฉันจะให้แกได้มีโอกาสลิ้มลอง ปาฏิหาริย์ของเพชร ตามฉันมา!”

เวลาเดียวกัน พิมพ์ชลถือโทรศัพท์ที่เพิ่งส่งไลน์ให้เทวัญลุ้นรอคำตอบอยู่ในห้องน้ำ ครู่หนึ่งเทวัญก็ตอบกลับมาว่า

“ถ่วงเวลาไว้ ขอฉันรวบรวมกำลังพลก่อน”



พิมพ์ชลออกจากห้องน้ำไปหานพลที่ยืนรออยู่ เธอเข้าไปกอดเอวเขาอ้อนว่าหิว ก่อนไปหากันยิกาอยากไปหาอะไรกินกันก่อน นพดลหลงกลกอดเอวคุยกันกระหนุงกระหนิงไป

ที่โรงแรม อานุภาพหัวเราะร่าขำที่เทวัญถูกหลอกจนหัวหมุนคิดว่าเพชรเนตรปฐพีอยู่ที่กุหลาบขาวที่แท้อยู่กับตนแถมยังอยู่แค่ในลายแทง ดนุภพแย่งเอาลายแทงไปดูบอกว่าจะไปเอาเนตรปฐพีตามลายแทงให้ แล้วล้อมวงกันดูลายแทง

ลายแทงที่เขียนอยู่บนผ้าดิบเก่าๆ บอกเส้นทางที่ซ่อนเพชรอยู่ในป่าเขาใหญ่ ผ่านสะพานเชือก หน้าผา ลำธาร และเพชรก็ถูกเก็บไว้ใต้น้ำตกแห่งหนึ่ง

อานุภาพบอกว่าในป่าจริงๆ เราต้องเจออะไรที่โหดฮากว่าในลายแทงเยอะ ดนุภพเสนอพรุ่งนี้ไปกันเลย

กันยิกาติงว่าเขายังไม่หายดี เขาบอกว่ากลัวเทวัญจะมาถล่มเราแล้วแย่งลายแทงไปเสียก่อน

“เราต้องรีบเอาเพชรเนตรปฐพีมาไว้ในมือก่อน อย่าลืมว่าไอ้เทวัญมันมีเพชรเพลิงสุริยากับละอองทะเลแล้ว” ดนัยเทพเสนอ ดาราวรรณเห็นด้วยเพราะถ้ามันได้เพชรในตำนานไปทั้งสามเม็ดคงไม่มีอะไรต้านทานมันได้อีก

ooooooo

โรมันกับรสลินเข้าไปอาบแสงเพชรออกมาก็กลับแข็งแรงเหมือนเดิม แม้แต่รอยแผลรอยช้ำก็หายหมด เทวัญถือไม้เท้ามองทั้งสองอย่างพอใจ

โรมันบอกว่าต่อไปนี้ต่อให้เจอร้อยกุหลาบขาวพันแมวตาเพชรก็ไม่กลัว รสลินบอกเทวัญว่าเราพร้อมแล้ว โรมันกับรสลินไปเตรียมปืนและอาวุธอื่นๆ เทวัญบอกว่ามังกี้ยังไม่ตาย มันเป็นพวกเดียวกับอาของดนุภพและน้าของกันยิกา รสลินย้ำอีกว่า กันยิกาคือแมวตาเพชร

“ฉันต้องเห็นกับตาตัวเองก่อนฉันถึงจะเชื่อ” เทวัญขบกรามแน่น “ไอ้กุหลาบขาวต่างหากที่เป็นทั้งศัตรูหัวใจและศัตรูขัดขวางความอมตะของฉัน” พลางชักเหล็กแหลมออกจากไม้เท้า “คนต่อไปที่จะได้รับเกียรติแทงทะลุถึงหัวใจก็คือไอ้กุหลาบขาว!”
เสียงไลน์ในมือถือดังขึ้น เทวัญยกขึ้นดู บอกทุกคน “ถึงเวลาแล้ว...ไป!!”

หมวดเอพาเอกราชกับเสาวนุชไปกบดานที่บ้านน้องที่ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้ว เป็นบ้านที่ห่างไกลสายตาชาวบ้าน รับรองว่าปลอดภัย หมวดเอไปทำแผลให้เอกราช เอาทั้งยากิน ยาฉีด และยาทาไปให้มากมาย นอกจากนี้ยังออกไปซื้ออาหารแห้งให้เก็บไว้เป็นเสบียง ย้ำทั้งสองคนอย่าออกไปไหน กบดานอยู่ที่นี่จนกว่าแผลจะหาย ตนจะทำ หน้าที่ส่งข่าวส่งข้าวส่งน้ำให้เอง เพราะเวลานี้วรุฒได้ขอหมายศาลจับทั้งสองคนข้อหามีเป็นสิบ

“หึ...มันกลัวจะจับฉันไม่ได้สิท่า เลยยัดข้อหาครอบจักรวาลเสียขนาดนี้” เอกราชเตือนหมวดว่าต้องระวังจะถูกวรุฒลากไปเค้นคอ หมวดบอกว่าตนไม่บอกเสียอย่างมันจะทำอะไรได้ “ก็ขอให้มันไม่ทำอะไรเถอะ ระวังตัวนะหมวด”

ฝ่ายดนุภพก็ชวนกันยิกาออกไปที่สวนสวย

ในโรงแรมคุยประสาคนมีใจให้กัน แล้วดนุภพก็ทำทีเล่นทีจริงคุกเข่าขอแต่งงาน กันยิกาบอกว่าตนจะแต่งงานด้วยถ้าเขาช่วยกันลากคอเทวัญมาชดใช้กรรมที่ฆ่าพ่อแม่ตนได้

“คุณไม่ต้องติดสินบนผม ผมก็ช่วยคุณอยู่แล้ว และที่ผมทำก็เพื่อตอบแทนพระคุณของพ่อแม่คุณที่เคยเมตตาเด็กกำพร้าอย่างผม ไม่ได้หวังแต่งงงแต่งงานอะไรเลย”

กันยิกาภาวนาขอให้เราตามหาเพชรเนตรปฐพีเจอเร็วๆเราจะได้ไปตามเอาเพชรเพลิงสุริยากับละอองทะเลคืนมาจากเทวัญ ตนอยากเห็นสภาพของเทวัญตอนไม่มีปาฏิหาริย์ของเพชรช่วย

“จบงานนี้เมื่อไหร่ กุหลาบขาว แมวตาเพชรจะได้เลิกเป็นศัตรูกันแล้วก็แต่งงานกันเสียทีไงครับ สุดที่รัก”

ดนุภพกอดกันยิกาหัวเราะกันร่าเริง

ooooooo

นพดลพาพิมพ์ชลไปโรงแรมที่พักของกันยิกา เทวัญก็พาลูกน้องสะกดรอยตามไป รสลินหมายมั่น ปั้นมือว่าคราวนี้จะเปิดโปงธาตุแท้ของกันยิกาให้เทวัญเห็นกับตาให้ได้

นพดลไปเคาะประตูห้องพักกันยิกา เห็นเงียบจึงร้องบอกว่า “ยิกา...ดนุภพ...นี่พี่เอง” พิมพ์ชลสะดุดหูที่เขาแทนตัวเองว่าพี่ เมื่อยังเงียบก็ร้องบอกอีกว่า “ยิกา...

ไอ้หัวตั้ง...พี่พาพิมพ์ชลมาแล้ว” พิมพ์ชลสะดุดหูชื่อนายหัวตั้งอีก ถามหมอว่ารู้จักชื่อนี้ได้ยังไง

นพดลกำลังจะเล่าให้ฟังก็ถูกลูกน้องเทวัญเข้ามาใช้ด้ามปืนตีท้ายทอยจนล้มหมดสติทันที พิมพ์ชลตกใจพยายามร้องห้าม ลูกน้องเทวัญบอกว่า “นี่เป็นคำสั่งของคุณเทวัญให้จับไอ้หมอนี่ไป” พิมพ์ชลตะลึงไม่กล้าขัดขวาง

เวลาเดียวกันที่หน้าโรงแรม ดนุภพ กันยิกา ดาราวรรณ ดนัยเทพและอานุภาพในชุดเดินป่ากำลังพากันไปขึ้นรถ ดนัยเทพเป็นคนขับกำลังเลี้ยวรถออกไป ไม่รู้ตัวว่าถูกรถเทวัญกับลูกน้องขับตามไป

ooooooo

คณะเดินป่าไปถึงเขาใหญ่ นั่งเรือต่อ ขึ้นฝั่งแล้วดูภูมิประเทศตามลายแทง เห็นแท่งหินที่เป็นเป้าหมาย แต่ต้องรอเวลาบ่ายสองเงาเสาหินทอดไปทางไหนก็ไปทางนั้น เหลือเวลาอีกยี่สิบนาที ทั้งหมดจึงกินขนมพักผ่อนคอยเวลา

ที่ลำน้ำ...เรือลำที่พาคณะเดินป่ามาส่งกำลังแล่นน้ำแตกกระจายมาอีกครั้ง คราวนี้พาเทวัญกับลูกน้องมา คนขับเรือบอกว่าได้ยินพวกนั้นคุยกันว่าจะเดินขึ้นไปทางต้นน้ำ เทวัญตบรางวัลให้บอกว่ากลับเมื่อไหร่จะโทร.เรียก แต่ถ้าพวกนั้นโทร.มาเรียกก็ให้รีบส่งข่าวด้วย

เมื่อขึ้นฝั่ง เทวัญบอกลูกน้องว่าจากนี้ไปน่าจะตามไม่ยากเพราะพวกนั้นทิ้งรอยไว้เพียบ เชื่อว่าพวกนั้นต้องมาตามหาเพชร เราถึงต้องตามมาฆ่ามันเสียก่อนที่จะได้เพชรเม็ดที่สามไป

ฝ่ายพวกกันยิการอจนได้เวลาบ่ายสองดูเงาเสาหินแล้วมุ่งหน้าไปตามลายแทงจนเจออุโมงค์ต้นไม้ ซึ่งยาวจนไม่เห็นปลายอุโมงค์ แต่ก็มุ่งมั่นเดินไปตามลายแทง ในอุโมงค์เต็มไปด้วยยุงจนคณะต้องเอาสเปรย์กันยุงมาฉีดและรีบเดินให้ทะลุอุโมงค์ แต่พอทะลุเจอเหวลึกจึงต้องโรยตัวลงกันไป

พวกเทวัญขึ้นฝั่งเดินตามรอยคณะของกันยิกาไปพบกระดาษห่อทอฟฟี่ทิ้งอยู่ได้กลิ่นสเปรย์กันยุงก็ยิ่งมั่นใจเดินตามกลิ่นไปจนทะลุอุโมงค์เห็นพวกกันยิกากำลังโรยตัวลงไปในเหวจึงซุ่มดู

กันยิกากับดนุภพโรยตัวลงไปก่อน ได้ยินอานุภาพตะโกนบอกให้หาที่พักก่อนเพราะเชือกจะหมดแล้ว พอดีทั้งสองเจอชะง่อนหินใหญ่จึงพักที่นั่น พวกดนัยเทพจึงตามลงไปจนถึงชะง่อนหินแต่ยังไม่เห็นก้นเหว จึงเอาลายแทงมาดู ลายแทงบอกว่าให้หันหลังแล้วจะเห็นรูแล้วให้เข้าไปในรู พอหันหลังก็เจอรูจริงๆแต่ไม่รู้ว่าเข้าไปแล้วจะโผล่ที่ไหน

“นายกล้าลงไหมล่ะ” ดนัยเทพถามอานุภาพ

“ใครกล้า...คนนั้นก็ได้เพชรเนตรปฐพีไป” อานุภาพเอาหัวมุดเข้าไปในรู แต่ลื่นจนหัวทิ่มไถลหายไป กันยิกาเชื่อว่ามันต้องไม่ใช่รูตันแน่ๆ ตัดสินใจตายเป็นตายมุดตามไป ก็ไหลเข้ารูไปอีกคน ดนุภพรีบมุดตาม ดาราวรรณกับดนัยเทพจับมือกันก็มุดเข้าไปในรูไหลตามกันไป

ooooooo

คณะกันยิกาลื่นไหลมาโผล่ที่น้ำตก ดนุภพ

ดูลายแทงบอกว่าต่อไปต้องเจอลำธาร แต่พอเจอลำธารแล้วดนัยเทพถามว่าจะไปยังไงต่อ ดนุภพบอกว่าตามลายแทงเพชรอยู่ที่ใต้ผาน้ำตก อานุภาพบอกให้ลุยกันเลย

คณะเดินป่าแกะตามลายแทงไป แต่พอคณะไปถึงน้ำตกก็งุนงงเพราะไม่รู้ว่าเพชรอยู่ตรงจุดไหน อานุภาพกางลายแทงตะโกน

“ลายแทงบอกข้าเถิดเพชรเนตรปฐพีอยู่ที่ไหน เพชรเนตรปฐพีอยู่ที่ไหน...”

พวกเทวัญตามมาได้ยินก็รีบไปตามเสียง หยุดดูคณะเดินป่า เทวัญพึมพำกระหยิ่ม

“ในที่สุดพวกมึงก็เป็นคนนำทางกูมาพบรักกับเพชรเม็ดสุดท้ายเสียเอง ความเป็นอมตะเป็นนิรันดร์จะต้องเป็นของเทวัญเท่านั้น หึๆ”

อานุภาพว้าวุ่นหาตำแหน่งที่ซ่อนเพชรไม่เจอยืนขยับไปมา พลันโขดหินก็เขยื้อนทำให้อานุภาพหงายตกน้ำ ลายแทงหลุดลอยไปตามน้ำ ทุกคนตกใจมาก กันยิกาได้สติก่อนเพื่อนกระโดดน้ำว่ายตามลายแทงไป ดนุภพเห็นดังนั้นโดดตามไปอีกคน พลันลายแทงลอยทวนสายน้ำไหลลงน้ำตก กันยิกาจึงชักมีดสปริงจากรองเท้าสองข้างขวางไปอันหนึ่งวืดแต่อีกอันปักที่ลายแทง กันยิกากระโดดลงแอ่งน้ำลึกตามลายแทงไป

ทั้งสองหายไปนานจนดาราวรรณกับดนัยเทพเฝ้ารออยู่ที่เหนือแอ่งน้ำเป็นห่วง ดนัยเทพบอกว่าลายแทงมีอาถรรพณ์มันดิ้นได้คงหาได้ไม่ง่าย อานุภาพพูดขึ้นอย่างผู้รู้ว่า

“เท่าที่รู้ ผู้ที่ครอบครองเพชรเนตรปฐพีคน สุดท้ายเป็นเด็กผู้ชายอายุแค่ห้าขวบ หนีโซซัดโซเซ เข้ามาในศาลเจ้า ซินแสท่านหนึ่งช่วยชีวิตไว้ แต่หลังจากนั้นหลายปีเด็กชายคนนั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครรู้ว่าเด็กหายไปไหน มีแต่ซินแสคนเดียวกำความลับนี้ไว้ โดยก่อนจะหายตัวไป เด็กคนนั้นได้มอบแผนที่ไปหาลายแทงเพชรเม็ดนี้ไว้กับซินแส”

ระหว่างนั้นเอง เทวัญ รสลินและโรมันตามเสียงร้องของอานุภาพมาเจอคณะเดินป่า จึงกระจายกำลังสังเกตการณ์

กันยิกากับดนุภพว่ายน้ำตามหาลายแทงอยู่นานจนเกือบจะหมดแรงกลั้นใจ ดนุภพว่ายตามมาอย่างเป็นห่วงพลันก็เห็นท่อนหัวเทวรูปแกะสลักด้วยหินหยาบๆ คว่ำหน้าจมดินอยู่ ที่หัวเทวรูปมีมีดปักลายแทงคาอยู่

ทั้งสองรีบว่ายไปที่หัวเทวรูป กันยิกาพยายามดึงมีดออกเพื่อเอาลายแทง แต่ดึงไม่ออก

ดนุภพจึงเข้าไปอุ้มหัวเทวรูปออกจากโคลนดูดอย่างยากเย็น เมื่ออุ้มได้ก็ว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำก่อนที่จะหมดลมหายใจ

ดาราวรรณโล่งใจที่ทั้งสองโผล่ขึ้นมา อานุภาพชมว่าเก่งที่งมมาจนได้ ตรงเข้าไปดึงมีดจะเอาลายแทงแต่ดึงไม่ออกเอามือลูบเหนือตาเทวรูปที่เกรอะโคลน พลันก็หัวเราะลั่น

“ฮ่ะๆๆเจอแล้วเพชรเนตรปฐพี” ชี้ให้ดนุภพที่ถลาเข้าดูว่า “นี่ไง มันฝังเป็นตาที่สามอยู่ที่หัวเทวรูปที่นายงมขึ้นมานี่ไง!”

ขณะที่ทุกคนรุมกันเข้าไปดู เสียงปืนก็รัวสนั่นขึ้น คณะเดินป่าโดดหนีกันคนละทิศละทาง อานุภาพไวกว่าเพื่อนคว้าหัวเทวรูปไปด้วย พลันก็ได้ยินเสียงเทวัญตะโกน

“ไอ้มังกี้! ส่งเพชรเนตรปฐพีของฉันมา ถ้าแกไม่อยากตายเป็นผีเฝ้าน้ำตกอยู่ที่นี่” แล้วพวกเทวัญก็โผล่มาพร้อมกับยิงไปรอบๆเวิ้งน้ำตก

อานุภาพอุ้มหัวเทวรูปหลบ พลางแกะเพชรเนตรปฐพีที่หัวเทวรูปออกเอาเพชรอื่นมาใส่แทน เทวัญเห็นเงียบไป สั่งให้ฆ่ามัน อานุภาพอุ้มหัวเทวรูปหนี เทวัญแทงด้วยเหล็กแหลม อานุภาพหลบทำให้หัวเทวรูปหลุดมือ อานุภาพรีบเอาเพชรเนตรปฐพีซ่อนไว้ในตัว

เทวัญคว้าหัวเทวรูปไว้ มองเพชรที่หัวเทวรูป

ตะลึง “ช่างงามจริงๆ เนตรปฐพี...” แล้วสั่งลูกน้อง “ปิดบัญชี”

รสลินกับโรมันขว้างระเบิดออกไปทันที คณะเดินป่าแตกกันกระจัดกระจาย พอสิ้นเสียงระเบิดพวกเทวัญก็หายเข้ากลีบเมฆไปแล้ว ทั่วทั้งน้ำตกเงียบราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตรอดเลย....

จนครู่ใหญ่คณะเดินป่าจึงเริ่มตามหากัน ดนุภพ ตามเจอกันยิกา ดนัยเทพเจอดาราวรรณประคองเข้ามา ส่วนอานุภาพรีบตะปบที่อกเสื้อ แล้วโล่งอกพึมพำ “ยังอยู่...”

ooooooo

เอกราชกบดานอยู่ถูกสั่งห้ามออกไปไหน เขาโทร.หาดนุภพแต่ติดต่อไม่ได้ กังวลว่าอาจจะถูกพวกเทวัญพาพวกไปถล่มแล้ว ในสภาพที่ไม่รู้ข่าวคราวอะไรเลย เอกราชอึดอัดไม่รู้ว่าวรุฒจะเล่นแง่ไหนอีก

ความจริงคือวรุฒกำลังตามเค้นหมวดเอเรื่องเอกราช ตามหมวดเอเข้าไปเค้นในห้องน้ำ แต่หมวดเอยืนยันว่าตนไม่รู้เรื่องเลยโดนวรุฒอัดเสียอ่วมชี้หน้าปรามว่า

“แกฟังให้ดีนะ ฉันไม่จับไอ้เอกราชเข้าคุกหรอก ระดับมันต้องเจอจับตาย!!” แล้วออกไปบอกจ่าฉิวให้จับตาดูหมวดเอไว้ให้ดี
หารู้ไม่ว่าหมวดเอระวังตัวอยู่ตลอดเวลา เมื่อวรุฒตามเข้ามาในห้องน้ำหมวดจึงแอบตั้งกล้องถ่ายคลิปไว้ หมดแล้ว เมื่อวรุฒออกไป หมวดยิ้มอย่างพึมพำสะใจ

“คนทำดีอาจจะไม่มีใครรับรู้ แต่คนทำชั่วต้องมีคนเห็น”

หมวดเอส่งคลิปให้เอกราชดู เสาวนุชบอกให้รีบเซฟเก็บไว้เป็นหลักฐาน แค่คลิปนี้ก็สามารถอธิบายถึงพฤติกรรมของมันได้หมดแล้ว

หลังจากนพดลถูกตีท้ายทอยจนหมดสติก็ถูกเอาตัวไปโยนไว้ในห้องหนึ่ง พิมพ์ชลจะขอเข้าไปดูแล สมุนบอกว่ารอให้เจ้านายกลับมาก่อนค่อยว่ากัน

พิมพ์ชลหว่านล้อมว่าตนเป็นพยาบาล เข้าไปดูถ้าหมออาการหนักจะได้ช่วยได้ ขู่ว่า ถ้าเทวัญกลับมาแทนที่ จะพบหมอตัวเป็นๆ กลับพบแต่ศพ คิดดูว่าพวกเขาจะต้อง เจอกับอะไร สมุนก็ยังลังเลไม่กล้าตัดสินใจ

นพดลค่อยๆรู้สึกตัว เขาเห็นสภาพที่ตัวเองอยู่ก็คิดจะหนี ลุกขึ้นก็ถูกโซ่ที่ลามอยู่กระชากกลับไปเจ็บจนร้อง สมุนที่เฝ้าอยู่รีบเข้าไปดู พิมพ์ชลถือโอกาสนั้นเข้าไปประคองเขาอย่างเป็นห่วง

ทั้งพิมพ์ชลและนพดลต่างพูดถึงความห่วงใย

และหวังดีของตนต่ออีกฝ่ายว่ากำลังหลงผิด จนนพดลบอกว่าเทวัญคือฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่กันยิกาและพ่อเธอ พิมพ์ชลเอะใจว่านพดลรู้จักกับครอบครัวกันยิกามานาน แต่ทนที่นพดลบอกว่าเธอถูกเทวัญหลอกไม่ได้ คิดว่าเขาหาว่าตนโง่ปัญญาอ่อน วิ่งหนีออกไปอย่างรับไม่ได้

“พิมพ์ชลเดี๋ยว...พิมพ์ชล”

นพดลพยายามเรียกไว้ แต่พิมพ์ชลวิ่งเตลิดไปแล้ว เขาได้แต่คุกเข่าลงอย่างหมดแรง...

ooooooo

คณะเดินป่ากลับมาที่เซฟเฮาส์แมวตาเพชรอย่างหมดสภาพทั้งเหนื่อยทั้งเจ็บใจที่ความพยายามแก้แค้นในสิบกว่าปีที่ผ่านมาล้มเหลวโดยสิ้นเชิง อานุภาพเดินรั้งท้ายทำท่าอ่อนเปลี้ยเพลียแรงแต่หัวใจพองโต

ดนัยเทพกับดนุภพวิเคราะห์ว่าเทวัญคงไม่ได้

เจอเราโดยบังเอิญในป่าแต่สะกดรอยตามเรามาตั้งแต่โรงแรมแล้ว กันยิกากับดาราวรรณสงสัยว่ามันรู้ได้ยังไงว่าเราอยู่ที่โรงแรม ดนุภพคาดว่านพดลคงบอกพิมพ์ชล

“พิมพ์ชล! ยัยโง่เอ๊ย...กลับไปจะตบลากคอมาสั่งสอนให้ได้เลย” กันยิกาแค้น

ดนัยเทพเห็นอานุภาพเงียบๆหันมองปรากฏว่าหายไปแล้ว ระหว่างที่ไม่มีใครสนใจอานุภาพก็กระโดดข้ามระเบียงวิ่งหายไปในความมืดแล้ว...

ฝ่ายเทวัญกระหยิ่มยิ้มย่องที่ได้เพชรเนตรปฐพีมา แต่เพราะเขาใช้พลังในการต่อสู้มากไป พลังเพชรเลยหมดเร็วจึงกลับกลายเป็นคนแก่อย่างรวดเร็ว โรมันเร่งให้รีบเข้าห้องอาบรังสีเพชร

“กลับมาแล้วเหรอคะคุณเทวัญ” เสียงอิสริยาแจ๋เข้ามา พอเห็นหน้าเทวัญก็ผงะถามว่าทำไมถึงแก่อย่างนี้ เทวัญตอบไปทันทีว่าถูกโจรกุหลาบขาวพ่นยาพิษใส่พลางรีบเดินหนี อิสริยาตามตอแยก็ถูกรสลินเข้าผลักบอกให้หยุดยุ่งเรื่องของท่านเสียที พอสกัดอิสริยา

ได้พิมพ์ชลก็แถมาบอกว่าตนเป็นพยาบาลพอรู้เรื่องยาพิษอยู่บ้าง

“เธอก็ไม่ต้องยุ่ง พ่อบ้านดูไว้นะ อย่าให้ตามมา วุ่นวาย” โรมันตวาด แล้วช่วยรสลินประคองเทวัญไป

พ่อบ้านเข้าสกัดสองสาวปรามว่า “คุณท่านมียารักษาตัวเองได้ แล้วก็หยุดถามได้แล้ว ไม่อย่างนั้นผมจะไม่เกรงใจ!”

เข้าห้องอาบรังสีแล้ว โรมันให้รสลินออกไปจัดการสองสาว ตนจะดูแลพ่อเอง

รสลินออกไปจัดการสองสาวจนต้องถอยไป แต่อิสริยาพูดอย่างท้าทายว่าพรุ่งนี้จะมาแต่เช้าเลย!

พิมพ์ชลกลับเข้าห้องนอนได้ยินเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของเทวัญเหมือนที่เคยได้ยินก็จะออกไปดู แต่พอเปิดประตูก็เจอรสลินยืนอยู่ พิมพ์ชลแก้เกี้ยวว่าจะไปบอกท่านว่าหมอถูกคุมตัวอยู่ห้องใต้ดิน

“ฉันรู้แล้ว คุณเทวัญก็รู้แล้วและก็มีคนของเราดูแลอยู่จะห่วงอะไร เธอกลับเข้าห้องไปอย่าให้ฉันต้องรายงานคุณเทวัญว่าเธอทำตัวมีปัญหากับฉัน รับรองว่าเธอจะไม่มีที่คุ้มกะลาหัวแน่!”

พิมพ์ชลจำต้องกลับเข้าห้องนอนยืนว้าวุ่นใจที่ทำอะไรไม่ได้

เทวัญอาบรังสีเพชรร่างกายกลับเป็นหนุ่มแต่อ่อนแรง โรมันสงสัยว่าหนนี้ทำไมใช้เวลานานกว่าทุกครั้ง

“นับวันเพชรเพลิงสุริยาจะเอาความชราของฉันไว้ไม่อยู่แล้ว ต่อไปมีหวังฉันต้องทรมานอาบรังสีเพชรทุกวัน เพื่อทำตัวให้หนุ่มอยู่ตลอดเวลา”

“แต่พ่อได้เพชรเนตรปฐพีมาแล้วนี่ รีบทำพิธีอาบแสงเลย”

“ใช่ ฉันต้องรีบแล้ว” พูดแล้วเดินไปหยิบเพชรเนตรปฐพีขึ้นดูพูดอย่างอ่อนแรง “เนตรปฐพี...ความอมตะต้องเป็นของเทวัญ” พูดจบก็ร่วงหมดสติไปทั้งที่มือยังกำเพชรไว้อย่างหวงแหน

ooooooo

รุ่งขึ้น เทวัญพร้อมที่จะอาบรังสีเพชรทั้งสามเม็ดพร้อมกันเพื่อความเป็นอมตะ แต่ทันใดก็ถูกพิมพ์ชลเดินเข้ามาบอกว่าหมอถูกขังอยู่ข้างล่างรอเขาไปคุยมาสองวันแล้ว โรมันไม่พอใจถามว่าแล้วทำไมให้มันรอไม่ได้รึไง!

พิมพ์ชลถามว่าหมายความว่ายังไง รสลินบอกว่าเดี๋ยวก็รู้

“รสลิน...อย่าพูดมาก ไปเตรียมสิ่งที่เธอต้องทำ เธอก็เหมือนกันพิมพ์ชล เธอไม่มีสิทธิ์จะมาบอกให้ฉันทำอะไรเวลาไหน ตอนนี้ฉันไม่ว่าง ฉันว่างเมื่อไหร่มันก็จะได้เจอฉันเอง!”

เทวัญเดินผละไป โรมันกับรสลินตามไป พิมพ์ชลได้แต่มองตามเซ็งๆ

ด้วยความเป็นห่วงนพดล พิมพ์ชลไปซื้ออาหารจะเอาไปให้เขากิน พวกสมุนไม่ให้เข้าซ้ำแย่งถุงอาหารไปกินกันมูมมาม พิมพ์ชลฉวยโอกาสวิ่งเข้าไปก็ถูกมันลากออกมา เธอได้แต่ตะโกนถาม หมอเป็นยังไงบ้าง... หมอ...หมอ...

ฝ่ายเทวัญมุ่งอาบรังสีเพชรทั้งสามเม็ดเพื่อความเป็นอมตะ หัวเราะลำพองใจว่า ต่อให้มีเงินก็ไม่มีทางได้ครอบครองเพชรทั้งสามเม็ดนี้ถ้าไม่มีบารมี โรมันบอกว่าอยากเห็นเนตรปฐพีทำให้พ่อเป็นอมตะเหลือเกิน

“ลำพังเนตรปฐพีทำให้เป็นอมตะไม่ได้หรอก ต้องใช้พลังของน้ำในเพชรละอองทะเลและพลังแสงอาทิตย์ของเพลิงสุริยาช่วยประสานรวมกับพลังแห่งแผ่นดินของเนตรปฐพีทำให้เกิดมิติแห่งสภาวะ ไม่มีการเกิด ไม่มีการดับ และนั่นก็จะทำให้ฉันเป็นอมตะ”

เทวัญถามว่าใกล้เที่ยงหรือยัง เขาอธิบายอย่างเปี่ยมด้วยความหวังว่า

“พลังอมตะจะปรากฏเฉพาะเที่ยงวันเท่านั้น เมื่อพระอาทิตย์อยู่เหนือหัวตั้งฉากกับแผ่นดิน เพชรทั้งสามเม็ดจะส่งพลังซึ่งกันและกัน ดึงดูดกัน ระเบิดพลังอมตะออกมา”

รสลินเป็นคนดูเวลา พอใกล้เที่ยงก็นับถอยหลัง พอนับถึง 3 เทวัญก็กำหมัดเกร็งทั้งสองข้าง แหงนหน้ายืดแผงอกรอรับพลังอมตะที่คาดว่าจะรุนแรง โรมันจ้องเพชรทั้งสามเม็ดเขม็งรอปาฏิหาริย์ใจจดจ่อ

แต่พอรสลินนับ 2...! เพชรทั้งสามเม็ดนิ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย โรมันกับรสลินมองหน้ากัน รสลินบอกเทวัญว่า

“นาฬิกากำลังเดินผ่านเวลาเที่ยงตรงแล้วค่ะพ่อ แต่เพชรไม่เกิดปฏิกิริยาอะไรขึ้นเลย”

เทวัญยืนยันว่าต้องเกิดพลังอมตะ รสลินย้ำว่านี่เลยเที่ยงตรงไปแล้ว

“เป็นไปได้ยังไงกัน! นอกเสียจากว่า ไอ้เพชรนี่มันไม่ใช่เพชรเนตรปฐพี!” เทวัญคิดๆแล้วยิ่งแค้นเมื่อนึกได้ว่า “ไอ้มังกี้แน่ๆ ต้องเป็นมันแน่ๆ มึงหลอกกู...มึงแอบสับเปลี่ยนเพชรเนตรปฐพีไป กูจะตามล่ามึง เอาเพชรของกูมา...กูจะฆ่าพวกมึงให้หมด!!”

แล้ววรุฒก็ได้รับงานจากเทวัญงานนี้จ่ายสด จ่ายไม่อั้น วรุฒตอบรับว่า “ถ้าท่านจ่ายสดผมก็จัดสดให้ถึงใจเลยหึๆ”

วรุฒให้จ่าฉิวนำกำลังไปค้นทุกที่ทั้งบ้านดนัยเทพ บ้านกันยิกา เจอใครจับให้หมด เก็บหลักฐานตั้งข้อหาหนัก ยัดมันทั้งแก๊งเข้าคุกให้ได้

หมวดเอแอบอยู่หลังเสาได้ยินที่วรุฒสั่งจ่าฉิวทั้งหมด หมวดรีบโทร.บอกเอกราช เสาวนุชบอกว่าสงสัยงานนี้มันจะล้างบาง เอกราชเป็นห่วงกังวล แต่ก็หวังว่าทุกคนจะปลอดภัย

ดาราวรรณกับดนัยเทพรู้ตัวว่าถูกตำรวจบุกค้น ดนัยเทพกลัวว่าพวกเราสี่คนถูกจับหมดก็จบทันที

“พวกเราจะไม่ถูกจับทั้งสี่คนค่ะ สองคน...ต้องรอด”

ดาราวรรณกับดนัยเทพยอมให้ตัวเองถูกจับเพื่อให้กันยิกากับดนุภพหนีไปได้ ทั้งสองถูกจับใส่กุญแจมือเอาตัวไป

ระหว่างที่ดนุภพกับกันยิกาหนีออกมานั้น เอกราชขับรถโฉบมารับไป วรุฒเห็นก็เมื่อรถแล่นไปไกลแล้ว ได้แต่ตะโกนโหวกเหวกอย่างหัวเสียว่ามันหนีไปแล้ว...มันหนีไปแล้ว...

หมวดเอไปดักถ่ายคลิปขณะวรุฒกับจ่าฉิวคุมตัวดาราวรรณกับดนัยเทพไปที่ตึกด้านหลัง เขาตกใจพึมพำ

“แย่แล้ว มันพาตัวเข้าตึกมืดแบบนี้ มีสิทธิ์ศพหายสาบสูญ!”

ooooooo

เมื่อการอาบรังสีเพชรให้เป็นอมตะล้มเหลว เทวัญให้โรมันฉีดยากล่อมประสาทให้นพดล แล้วให้พิมพ์ชลเป็นคนถามล้วงความในใจ เชื่อว่า “ยาสารภาพ” ที่ฉีดเข้าไปจะทำให้นพดลพูดความจริงออกมา

พอพิมพ์ชลถามความสัมพันธ์กับน้าดา...นพดลนิ่งคิดบอกว่าน้าดาเป็นชื่อปลอม ชื่อจริงคือน้าเล็ก น้าแท้ๆ ของตน พิมพ์ชลช็อกเมื่อรู้ว่านพดลคือพี่ชายแท้ๆของกันยิกาแต่ตัวเองเข้าใจผิดตลอดมา!

เทวัญถามนพดลจนรู้ความจริงว่า พ่อนพดลชื่อใหญ่ แม่ชื่อแหม่ม มีอาชีพเจียระไนเพชร น้องสาวชื่อบุษ พ่อแม่ถูกโจรฆ่าตายเพราะไม่ยอมแปลงโฉมเพชรเพลิงสุริยาให้ เทวัญถามว่าแล้วทำไมพวกเขาจึงต้องปลอมชื่อปิดบังเพื่ออะไร

“เพื่อความปลอดภัย และสืบหาตามล่าไอ้ฆาตรกรที่ฆ่าพ่อกับแม่ การแก้แค้น”

เทวัญถามอีกว่าแล้วรู้หรือว่าฆาตรกรคือใคร นพดลหันขวับจ้องหน้าเทวัญก่อนระเบิดเสียงออกมา...

“แก! ไอ้ฆาตกร!! แกฆ่าพ่อแม่ฉัน แกต้องชดใช้กรรมที่ทำกับครอบครัวฉัน” แต่ถูกเทวัญต่อยเสียก่อนจนแทบสลบ พิมพ์ชลตกใจสุดขีดวิ่งออกจากห้องไป

“ยิกา...นังแมวตาเพชร เสียแรงที่ผมรักคุณ คลั่งไคล้คุณแทบบ้าแต่คุณกลับหลอกผมจ้องจะล้างแค้นผมมาตลอด!!” รสลินสดีใจที่เทวัญตาสว่างแล้ว ยุอีกว่าลำพังกันยิกาไม่เท่าไหร่ แต่มันร่วมมือกับกุหลาบขาววางแผนหลอกพ่อด้วย “พ่อมันโง่เอง โง่เพราะรัก เพราะหลง นังตัวแสบจับได้ต้องแล่เนื้อเอาเกลือทา จะไม่ให้ตายง่ายๆ อย่างพ่อแม่มัน” เทวัญแค้นแทบคลั่ง

แล้วเทวัญก็สั่งให้โรมันจัดฉากซ้อมโหดนพดลทำสงครามจิตวิทยากับกันยิกา เท่านั้นไม่พอยังให้วรุฒจัดฉากทำทารุณดาราวรรณกับดนัยเทพ ถ่ายคลิปส่งไปให้กันยิกาดู

กันยิกาทนดูไม่ได้ ดนุภพเตือนให้ตั้งสติให้ดี ตนมั่นใจว่าเทวัญจะไม่ทำอะไรทั้งสามคนแน่ เพราะมันต้องเก็บชีวิตพวกเขาไว้ต่อรองกับเรา

ooooooo

กันยิกาตั้งสติแล้วโทร.ไปหาเทวัญถามว่าต้องจ่ายเท่าไหร่เพื่อแลกกับชีวิตของทั้งสามคน ตนพร้อมจ่าย

“งั้นก็ต้องจ่ายด้วยเพชรเนตรปฐพี!”

นี่เอง กันยิกาจึงรู้ว่าเทวัญได้เพชรปลอมไป ส่วนเพชรเนตรปฐพีของจริงอยู่ที่มังกี้! กันยิกาสะใจจนขำ เทวัญยื่นคำขาดว่าจะให้เวลา 48 ชั่วโมงถ้าไม่เอาเพชรเนตรปฐพีมาแลกชีวิตพี่ชายกับน้าสาวและอาของกุหลาบขาวแล้วก็จะไม่มีใครเห็นชิ้นส่วนเลย กันยิกาตกใจร้อง “เดี๋ยว ตกลงกันก่อน”

“ไม่มีคำว่าเดี๋ยว นาฬิกาของฉันเริ่มนับถอยหลังแล้ว!”

เมื่อตกอยู่ในภาวะคับขัน ดนุภพเสนอว่าเราต้องรีบชวนมังกี้มาจับเข่าคุยกันแล้ว

อานุภาพที่นั่งเรือยอชต์จิบไวน์ชมเพชรเนตรปฐพีอยู่กลางทะเลจนอิ่มเอม ได้รับโทรศัพท์จากดนุภพที่ทำเป็นโง่ถามว่าเขาลืมเพชรเนตรปฐพีไว้ที่เทวัญ ไม่คิดจะไปเอาคืนหรือ

อานุภาพผสมโรงชวนกุหลาบขาวควงแมวตาเพชรไปทวงคืนหน้าที่ตนคือเตรียมเงินรางวัลรอ เวลาเดียวกันหมวดเอก็เคาะหาตำแหน่งจีพีเอสรู้ว่าอานุภาพอยู่ที่ทะเล กันยิกาบอกทุกคนว่าตนมีแผน ให้ไปคุยกันในรถ แล้วพากันออกไป

ขณะเทวัญนั่งครุ่นคิดทบทวนความสัมพันธ์กับกันยิกาด้วยความแค้นอยู่นั้น พิมพ์ชลที่อ้อนวอนขออยู่

รับใช้เขาเอาชามะนาวมาเสิร์ฟ เทวัญจับมือไว้จะถามอะไร อิสริยามาเห็นตรงเข้ากระชากพิมพ์ชลออกมา แล้วตัวเองก็ยั่วเทวัญจนเขาเคลิ้ม อิสริยายั่วเทวัญจนสำเร็จ แต่หลังจากนั้นเทวัญก็ผมร่วงเป็นกระจุก เขาขว้างผมทิ้งอย่างเสียขวัญ ปลอบใจตัวเองว่า

“อีกไม่กี่วัน ฉันจะอายุครบ 120 ปีแล้ว ไม่มีอะไรช่วยฉันได้อีกแล้วนอกจากเพชรเนตรปฐพี”

ทุกคนทำตามแผนของกันยิกา เธอกับเสาวนุชปลอมตัวเป็นสาวเกาหลีไปยั่วอานุภาพที่เพิ่งกลับจากทะเล อานุภาพหลงกลชวนสองสาวขึ้นเรือยอชต์ไปล่องทะเลกัน ระหว่างนั้นกันยิกากับเสาวนุชพยายามนัวเนียควานหาเพชรในตัวเขา อานุภาพเอะใจ มองเต็มตาจำกันยิกาได้ อุทาน “แมวตาเพชร!”

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 11 วันที่ 25 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ