อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 2 วันที่ 29 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 2 วันที่ 29 ธ.ค.59

ทองตราขับรถพาแม่มาส่งที่โรงแรม ถูกรถลีมูซีนคันยาวปาดหน้าแถมจอดขวางทางขึ้นลงจนรถคันอื่นขับผ่านไม่ได้

ทองตรามองไปเห็นกมลชนกแต่งตัวเหมือนพวกฮิปปี้เป็นคนขับ เขาลงจากรถโดยไม่สนใจรถข้างหลัง มีชายในชุดสูทนั่งอยู่รีบลงจากรถมาขับรถแทน ทองตราคิดว่าคนใส่สูทเป็นผู้บริหารและกมลชนกเป็นคนขับรถบ่นกับแม่ว่าคนอะไรไม่มีมารยาทนิสัยไม่ดีให้เจ้านายขับรถ แล้วก็สะดุดตาว่าตนเคยเห็นคนขับรถคนนี้ที่ไหนนะ...

กมลชนกขึ้นไปหากาญจนาที่ห้องทำงานนั่งหน้าโต๊ะฟังแม่เทศน์ว่าเมื่อไหร่จะเลิกทำอะไรแผลงๆเสียที วันก่อนเป็นเมสเซนเจอร์วันนี้เป็นคนขับรถให้ลูกน้องนั่ง คนเขาเห็นก็ต้องคิดว่า “แกต้องบ้าแน่ๆ”



“ผมก็แค่อยากจะแลกเปลี่ยนความรู้สึกระหว่างผมกับคนขับรถ มันเป็นจิตวิทยาในการอยู่ร่วมกันอย่างนึงนะครับแม่ ใครจะคิดยังไงผมไม่แคร์”

กาญจนาถามระอาว่าเคยคิดจะทำอะไรดีๆกับเขาบ้างไหม นอกจากกิน เที่ยว แล้วก็เมาปลิ้นอย่างนี้ทุกวัน เขาบอกว่ายังไม่ถึงเวลา กาญจนาถามว่าจะเป็นสัมพเวสีอย่างนี้อีกนานไหม ตนชักจะทนไม่ไหวแล้ว

“โห...คุณแม่อย่าใจร้ายกับผมนักสิวันก่อนก็ด่าวันนี้ก็ด่าอีก เอาเป็นว่าถ้าผมพร้อมเมื่อไหร่ผมสัญญาว่าจะเป็นคนใหม่ให้คุณแม่ดีใจเป็นคนแรก” กาญจนาขัดทันทีว่าตนไม่เคยให้เครดิตกับคำสัญญาของเขา “แม่... ถึงผมจะยังไงผมก็ไม่เคยทำให้งานเสียหาย ยิ่งผมมีเอ็มดีเงาฝีมือดีอย่างอาเทวาที่สั่งอะไรก็ไม่มีพลาดแม่วางใจได้เลย”

กาญจนาถามว่าทำไมไม่คิดทำอะไรด้วยตัวเองบ้าง เขาบอกว่า จนกว่าตนจะทำภารกิจสำคัญเสร็จ แต่พอถามว่าภารกิจอะไร เขาก็ทำหน้าทะเล้นขออุบไว้ให้แม่เซอร์ไพรส์ดีกว่า แล้วโผหอมแม่เอาใจ ถูกผลักออกอย่างหมั่นไส้บ่นว่าเหม็นเหล้า ไปให้ไกลๆเลย

หลังจากนั้น กมลชนกตัดสินใจโทร.ไปหาทองม้วน ดัดเสียงคุย แนะนำตัวเองว่าชื่อนก จะสมัครเป็นคนงานตามที่คุณนายประกาศไว้ ทองม้วนถามว่าเคยทำงานอะไรที่ไหนมาบ้าง ก็ดัดจริตคุยฟุ้งว่า

“หัดทำอาหารไทยตำรับชาววังที่ข้างวัง เรียนทำอาหารจีนที่ข้างกำแพงเมืองจีน แถมยังทำอาหารจากทั่วทุกมุมโลกได้ ยิ่งอาหารอิตาเลียนยิ่งเลิศ”

ทองม้วนบอกว่าพอแล้ว ถ้าอยากจ้างจะติดต่อกลับไป กมลชนกอ้อนวอนขอให้รับตนไว้เถอะตนอยากทำงานกับคุณนายจริงๆ

“ก็บอกแล้วไง ว่าไม่รับ” ทองม้วนตะคอกแล้วกระแทกโทรศัพท์โครม กมลชนกหน้าจ๋อย ผิดหวังอย่างแรง

ooooooo

เข้ามานั่งในล็อบบี้โรงแรมแล้ว ทองตราถามว่าเมื่อกี๊เขาโทร.มาสมัครงานทำไมแม่ไม่นัดเขามาคุย ทองม้วนบอกว่าไม่ไหวดูท่ากะเทยควายนี่ปากคอเราะร้าย แถมยังวางฟอร์มสูงคงจะเรียกค่าจ้างแพงแน่ๆ

ทองตราบอกแม่ว่าถ้าเขาทำงานดีแพงนิดหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไร ก็ถูกอบรมว่าเราต้องประหยัดลูกเพิ่งเรียนจบมายังไม่เคยทำงานหาเงินเองก็เลยไม่รู้ค่าของเงิน ทองตราบอกว่าถ้าตนหางานทำได้จะช่วยแม่เอง

“ไม่เป็นไร แล้วเรื่องงานแม่ก็หาเส้นสายไว้ให้ลูกแล้ว ก๊วนแม่มีแต่คนใหญ่คนโต” ทองตราบอกแม่ว่าตนอยากทำอะไรด้วยตัวเองไม่ต้องใช้เส้นสาย “แต่เดินตามผู้ใหญ่หมาไม่กัดนะลูก เชื่อแม่แล้วจะเจริญนะลูกนะ”

ทองตราฟังแล้วได้แต่เหนื่อยใจ

ฝ่ายกมลชนกกลับมานอนคิดถึงความมีเมตตาของทองตราแล้วลังเลว่าจะเป็นคนดีจริงหรือไม่ จะลองอีกดีไหม

“เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ฉันจะลอง ว่าแต่จะทำยังไงฉันถึงจะเข้าไปใกล้เธอได้ล่ะทองตรา...”

ทองตราอยู่ที่บ้านจามเสียงดังจนรณยุทธิ์ทักว่าต้องมีคนบ่นถึงลูกพ่อแน่ๆเลย ทองตราถามว่าใครจะบ่น รณยุทธิ์ยิ้มเป็นนัยย้อนถามว่า “แล้วหนูมีใครที่จะให้เขาบ่นถึงรึยังล่ะลูก”

ทองม้วนได้ยินก็เป็นเรื่องทันที มองทองตราขวับ “อย่าบอกนะว่าแกมีแฟนแล้ว” รณยุทธิ์แหย่ว่ามีแล้วจะแปลกตรงไหน ทองม้วนบอกว่ามันไม่แปลกแต่ตน

ไม่ปลื้ม เพราะตนต้องหาลูกเขยด้วยตัวเอง รณยุทธิ์ติงว่าถามลูกก่อนดีไหม ทองม้วนถามทันที ทองตราตอบทันทีเช่นกันว่า “หนูยังไม่อยากแต่งงาน”

ทองม้วนชักแม่น้ำทั้งห้ามาหว่านล้อมว่าตอนนี้ลูกกำลังเนื้อหอมเพื่อนแม่ติดต่อมาตรึมอยากให้ไปดูตัว คุยปลื้มเสนอจุดขายว่า “แม่ก็เพิ่งรู้นะว่าดีกรีนักเรียนนอกของหนูมันหอมกรุ่นไปไกล แต่หนูต้องขยันยิ้มให้มากกว่านี้”

รณยุทธิ์ติงว่าลูกเพิ่งเรียนจบกลับมาอย่าเพิ่งหาเรื่องให้เขาเลย

“หาเรื่องอะไร” ทองม้วนถลึงตาใส่ โต้ว่า “ฉันกำลังจะหาสิ่งดีๆ หาผู้ชายดีๆให้ลูกฉันมันผิดตรงไหน ยัยตราพรุ่งนี้ไปส่งแม่ที่โรงแรม แล้วตอนเย็นไปรับแม่ด้วย”

รณยุทธิ์บ่นว่าไม่รู้จะไปทำไมกันนักหนาไม่เบื่อบ้างหรือไง ถูกย้อนทันทีว่าดีกว่าเขาไม่รู้ไปเป็นกรรมการวัดทำไม แล้วยังมูลนิธิจัดหาโลงศพนั่นอีก รณยุทธิ์โต้ว่าคนแก่อย่างตนจะให้ทำตัวนั่งรอความตายตนทำไม่ได้ ไหนๆแก่แล้วก็ต้องแก่แบบไม้แก่น ถึงคนรุ่นใหม่จะไม่เข้าวัดเราก็ต้องบูรณะให้เขาไว้เป็นที่พึ่งทางใจ เพราะสุดท้ายทุกคนก็ไม่พ้นที่นี่ไม่ใช่หรือ

“จ้า...ถ้าไปบวชก็คงได้เปรียญเก้าหรือไม่ก็เจ้าอาวาสแน่ๆ แต่ไม่ว่าจะยังไงขอให้จำเอาไว้ว่าฉันจะเป็นคนหาลูกเขยให้ลูกสาวฉันเอง คุณไม่เกี่ยว ไป...ไปนอนเถอะลูก” ทองตราจึงเดินหน้าเครียดตามแม่ไป

ทองม้วนเป็นผู้กุมชีวิตและบัญชาการทุกอย่างในบ้านอย่างเบ็ดเสร็จ ห้ามหือแต่อือได้ ประหยัดจนอาหารการกินมีแต่ผักเต็มโต๊ะ ทั้งผักต้ม ผักลวก ผักสด รณยุทธิ์ บ่นกับทองตราว่าตนจะเป็นวัวเป็นแพะอยู่แล้ว

ทองตราสงสารพ่อบอกว่าจะพาไปกินอาหาร อร่อยๆนอกบ้านกัน รณยุทธิ์บอกว่าไม่เป็นไรตนจะทำใจให้ชินไม่อยากมีเรื่องกับแม่ เพราะถ้าพูดอะไรบอกอะไรไปแค่แม่สวนมาว่า ชัตอัพ! พ่อก็อึ้ง

ooooooo

ขณะทองตราไปรอรับแม่ เธอนั่งกินกาแฟกับแบมบี้และมินนี่ที่ร้านกาแฟ แบมบี้ติดใจกมล-ชนกเล่าให้ทองตราฟังอย่างมันเขี้ยวว่าน่ากัดน่ากินมาก ทั้งหล่อทั้งเซอร์ บอกพี่ทิวให้หน่อยว่าอยากรู้จักจัง ถามทองตราว่าหางานได้หรือยัง

ทองตราบอกว่ากำลังดูๆอยู่แต่เบื่อจังกลับมามีแต่คนจะฝากงานให้ ตกลงทุกคนเห็นตนมีความสามารถหรือไม่มีกันแน่ ทำไมใครๆถึงคิดอย่างนั้น แต่ตนอยากหางานด้วยตัวเองมันน่าภูมิใจมากกว่ากันเยอะ แบมบี้ถามว่านายเบสแฟนเก่ายังติดต่อ

มาไหม ทองตราบอกว่า แม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ได้ที่ไหน แล้วใครจะกล้า

“สักวันถ้าแกได้เจอรักแท้ แกก็จะได้รู้ว่าแม่ไม่เกี่ยว แล้วถ้าผู้ชายคนนั้นเขารักแก เขาก็พร้อมที่จะยอมทำทุกอย่างเพื่อแก เหมือนฉันนี่ไง ผู้ชายรักตรึม” แบมบี้คุยฟุ้ง ทองตราท้วงติงว่าแม่ไม่เกี่ยวได้ยังไง เพราะแม่เป็นคนเลี้ยงเรามา “ถึงท่านจะสนตะพายแกไปให้ใครก็ไม่รู้เนี่ยนะ...ฉันล่ะเคืองแทน”

“ฉันก็พยายามจะหาทางเลี่ยงอยู่ แต่ถ้าเลี่ยงไม่ได้ก็คงต้องปล่อยไป อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด” ทองตราพูดปลงๆ ดูนาฬิกาแล้วตกใจบอกว่าต้องไปรับแม่แล้ว

ooooooo

ที่เคาน์เตอร์โรงแรม กมลชนกคุยโทรศัพท์กับกาญจนาหน้าตาเหยเกเมื่อถูกแม่เช็กว่าอยู่ไหน เขาบอกว่าดูแลลูกค้าอยู่ กาญจนาบอกให้แต่งตัวให้ดีให้เขารู้ว่าเป็นผู้บริหารที่นี่ไม่ใช่กุลีคอยยกของ

“คร้าบ...คุณแม่” กมลชนกลากเสียงยาว ถูกขู่ว่าถ้าลงมาเห็นเขาในสภาพเน่าๆล่ะน่าดู!

กมลชนกในสภาพเซอร์ดูซกมก เห็นเด็กเสิร์ฟเดินมาก็รีบกวักมือเรียกขอยืมหูกระต่ายกับเสื้อกั๊กสวมทับ

ทองตรากลับเข้ามาในโรงแรมเห็นกมลชนกจำได้ว่าเป็นคนขับรถที่เห็นเมื่อวันก่อน เห็นเขากำลังคุยกับแหม่มอยู่ที่เคาน์เตอร์ก็เดินผ่านไป เขามองตามเห็นเธอเดินไปที่ห้องอาหาร จึงเรียกผู้จัดการร้านมาซุบซิบอะไรบางอย่าง ผู้จัดการมองหน้าเหวอๆถามว่าจะดีหรือ

“เออน่า ทำตามที่ผมบอก เอาให้เหมือนจริง ไม่ต้องเกรงใจ” ผู้จัดการกลัวถูกไล่ออก “ผมสั่งจะโดนไล่ออกได้ยังไง แต่ถ้าไม่ทำก็ไม่แน่” ผู้จัดการหน้าเสียรีบรับปาก

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 2 วันที่ 29 ธ.ค.59

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร พ่อครัวหัวป่าก์ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 1 มกราคม 2560
ที่มา ไทยรัฐ