อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 3 วันที่ 1 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 3 วันที่ 1 ม.ค.60

กมลชนกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าลงมาเจอกาญจนายืนจังก้าถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปเดินป่า ถามว่าแล้วงานล่ะ เขาว่าทุกอย่างเหมือนเดิมแต่ตนยังไม่พร้อมที่จะเริ่มต้นตอนนี้ แล้วขอตัวไปเลย

เมื่อไปพบทองทิวที่ห้องทำงานในโรงแรม ทองทิวตึงเครียดมากห้ามเขาเข้าใกล้น้องสาวตนและห้ามเข้าบ้านตนอีก กมลชนกขอร้องให้ตนได้พิสูจน์ตัวเอง เพราะตนจริงจังกับทองตราที่สุดในชีวิต ขอโอกาสตนได้พิสูจน์ ถ้ามันไม่ใช่ ทองตราไม่ชอบ ตนก็พร้อมจะยอมรับและไม่ทู่ซี้อีก

ไม่ว่าเพื่อนจะพูดอย่างไรทองทิวก็ไม่ยอม แต่มาแพ้ไวน์ชั้นดีจากฝรั่งเศสที่กมลชนกจะมอบให้ถ้าให้โอกาสตน



“เออ...ก็ได้ แต่แกต้องสัญญาลูกผู้ชายนะว่าจะไม่ทำอะไรให้น้องสาวฉันเสียหาย แล้วเรื่องไวน์ก็ห้ามลืมนะ”

“ได้เพื่อน ฉันสัญญา” กมลชนกดีใจมากโดดกอดทองทิวแน่น

เมื่อผ่านด่านสำคัญอีกด่านได้แล้ว กมลชนกไปเล่าให้เทวาฟัง เทวาเตือนว่าระวังจะเสียเพื่อน เขาสัญญาว่าถ้าใช่ เขาจะหยุดทุกอย่างไว้ที่ทองตราให้เทวารับหน้าแม่ไว้ก่อน เทวารับปากแต่จะช่วยเป็นครั้งสุดท้ายต่อไปอ้อนวอนยังไงก็ไม่มีทาง

จากนั้นกมลชนกไปเล่าให้ลุงเชฟฟังและขอความช่วยเหลือ ลุงเชฟติงว่าการเป็นพ่อครัวไม่ใช่เรื่องง่าย และตนก็ไม่อยากโกหกใครและไม่อยากให้เขาโกหกใครด้วย

“ผมจริงจังกับความรัก ไม่ได้จริงจังกับการเป็นพ่อครัว เพราะถึงยังไงผมก็ไม่เคยคิดจะเป็นเชฟเหมือนลุงแน่” อ้อนว่า “แค่ช่วยทำตามที่ผมบอก ช่วยให้ผมเป็นพ่อครัวในสายตาเขาให้ได้นะครับลุง”

กมลชนกทั้งหว่านล้อมทั้งอ้อนวอนจนลุงเชฟใจอ่อนเอาไงเอากัน เขาขอบคุณลุงเชฟที่เข้าใจตน

จากนั้นกมลชนกไปขอซื้อบ้านอาม่าที่อยู่ติดกับบ้านทองตรา ที่แล้วมาหัวเด็ดตีนขาดอาม่าก็ไม่ยอมขายให้ใคร แต่พอกมลชนกเซ็นเช็คให้หกล้าน และให้อาม่าย้ายออกเลย อาม่าก็พูดได้คำเดียวว่า “ล่าย...ล่าย...”

ซื้อบ้านแล้วก็บอกเทวาให้ปรับปรุงบ้านอาม่าให้เป็นครัว ให้สั่งซื้อเครื่องครัวสำเร็จรูปมาเลย

จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาถือถุงดำวิ่งกลับไปในบ้าน เจอกำไลถามว่าหนีอะไรมา ในถุงมีอะไร เขาบอกว่าถุงใส่เสื้อผ้าขอร้องหน้าดุว่าอย่าถามมากได้ไหมเอาเวลาไปทำงานดีกว่ามาคอยจับผิดตน พอเข้าห้องพักก็จัดแจงแปลงกายเป็นนายมลนุ่งกางเกงขาสั้นเดินเอวอ่อนออกมา

วันนี้ทองตราจะไปซื้อกับข้าวกับนายมลถามพ่อว่าอยากกินอะไร รณยุทธิ์บอกว่าอะไรน่ากินก็ซื้อมาแล้วกัน

ทองตราพานายมลไปตลาดสด ไปเจอที่เฉอะแฉะสกปรกนายมลก็กระโดดหยองแหย็งทำท่ารังเกียจจนน่าหมั่นไส้ ส่วนทองตราไม่ว่าซื้ออะไรก็ต่อราคา จนกมลชนกติงว่าของเล็กน้อยเขาได้กำไรนิดเดียวไม่น่าไปต่อ ทองตราบอกว่าคนไทยยังไงก็ต้องต่อไว้ก่อน ให้ก็ซื้อไม่ให้ก็ซื้ออยู่แล้ว

บรรดาแม่ค้าพ่อค้าต่างซุบซิบกันว่า “เมียซ้วยสวย แต่ผัวดันเป็นกะเทย”

ทองตราหน้าชาดึงนายมลเดินหนี ต่อว่าที่เขาทำให้คนคิดไม่ดีทำให้ตนเสียหาย กมลชนกบอกว่าพวกเขาตาถึงต่างหาก เธอปรามว่าอย่าคิดว่าตนไม่รู้ว่าเขาเป็นเพศไหนกันแน่ เพราะกำไลบอกว่าเขามีสามีเป็นตัวเป็นตนแล้ว นายมลถามว่าเธอเชื่อไหม ทองตราบอกว่าทีแรกก็ไม่เชื่อแต่ตอนนี้ใช่และชัวร์ แถมบอกว่า ดีเสียอีกแม่จะได้เลิกระแวงเสียที

“จ้ะ...ดีจ้ะ” กมลชนกดีใจทำท่าตุ้งติ้งจนน่าหมั่นไส้ จากนั้นทั้งสองก็เดินซื้อผักนานาชนิด ทองตราถามว่ามื้อนี้จะทำอะไรกินดี กมลชนกเสนอให้จัดปาร์ตี้ซีฟู้ด แต่ทองตราก็ยังให้ยึดความประหยัด จนเขาปรารภว่าสงสารคุณลุง อยากให้ท่านได้กินอะไรที่อยากกินบ้าง ทองตราถามว่าแล้วตนต้องทำยังไง

“มลอยากให้คุณตราทำสิ่งนี้เป็นเครื่องตอบแทนคุณท่าน เพราะการได้กินอาหารทะเลที่ท่านชอบและอยากจะกินเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะคะคุณตรา” เห็นทองตราอึ้ง เขาพูดถึงตัวเองว่า “ผมเป็นโรคขาดความรัก พอพบใครก็เลยรักไปเรื่อย ยิ่งคนใจดีผมยิ่งรักมาก ความจริงคุณตราก็เป็นคนใจดี ถ้าใจไม่ดีก็คงไม่ยอมพาผมมาที่นี่หรอกจริงไหม”

“เจ๊แอ๊บแมนอีกแล้ว เอาเป็นว่ามื้อนี้ปาร์ตี้ซีฟู้ดตามที่เสนอก็แล้วกัน ฉันรับผิดชอบเอง ไป...เจ๊ไปสอนวิธีเลือกซื้ออาหารทะเลให้ฉันเลย”

กมลชนกถึงกับอึ้งที่จะต้องทำในสิ่งที่ตนไม่เป็น!

ooooooo

คนอย่างกมลชนกไม่มีวันจนแต้ม เขาเลี่ยงไปไลน์หาตัวช่วย ครู่เดียวลุงเชฟก็ไลน์กลับมา เขาดีใจมากรีบกลับไปหาทองตราพาไปซื้อกุ้ง หอย ปู ปลาทะเล เลือกไปก็แนะนำไปราวกับกูรูจนทองตราทึ่ง

ซื้อกุ้ง หอย ปู ปลาแล้ว ทองตราไปหาซื้อพริก มะนาว กระเทียมไว้ทำเครื่องจิ้ม กมลชนกดี๊ด๊าจะโชว์ฝีมือเต็มที่

พอกลับถึงบ้าน กำไลตาโตเพราะไม่เคยเห็นอาหารทะเลมากมายอย่างนี้ ทั้งทองตราและกำไลอาสาจะเป็นลูกมือให้ กมลชนกให้ไปรอรับประทานดีกว่าเดี๋ยวตนจะบริการให้เอง บอกทั้งสองว่า “รอแป๊บก็แซ่บแล้วค่ะ”

ที่แท้กมลชนกให้ลุงเชฟมาทำอาหารให้ที่บ้านอาม่าที่ปรับปรุงเป็นห้องครัวทันสมัยแล้ว ทำเสร็จก็ใช้อุปกรณ์ไฮดรอลิกยกอาหารข้ามรั้วมา กมลชนกกระซิบ “ขอบคุณมากครับลุง” แล้วรีบเข้าครัว ทำเป็นพ่อครัวใหญ่ เสร็จแล้วสั่งกำไลให้ยกอาหารออกไป

รณยุทธิ์มองอาหารตื่นเต้นมาก ขอบคุณทองตราที่กล้ายกทะเลมาไว้ที่นี่ แต่พอทองม้วนมาเห็นก็เป็นเรื่องทันทีบ่นว่าปูทะเลมันแพง ซื้อปูม้าหรือปูเค็มมาสองตัวก็กินกันได้ทั้งบ้านแล้ว จะเอาเรื่องนายมลที่ละเมิดกฎประหยัดของตน ทองตราบอกว่าตนเป็นคนบอกให้นายมลซื้อเอง ทองม้วนก็อ้างว่ากินเข้าไปเดี๋ยวจะท้องเสียเอา เท่านั้นไม่พอยังเอาคำพระมาอ้างว่าเหมือนกินซากศพกุ้ง หอย ปู ปลาอย่างกับยักษ์มาร

แต่ไม่ว่าจะด่าจะยกอะไรมาขู่มาอ้าง รณยุทธิ์ก็ไม่กลัวแถมทองตรายังยุให้พ่อกินมากๆด้วย

“เอ๊ะ ตั้งแต่รับไอ้พ่อครัวหน้ารกนี่มา ฉันรู้สึกว่าเหมือนโดนรุม โดนท้าทายยังไงก็ไม่รู้ แล้วนี่มันหายหัวไปไหน นังกำไลไปตามมันมาพบฉันเดี๋ยวนี้”

กำไลรีบไปตามนายมลมา ทองม้วนดุด่าว่าทำอย่างนี้ท้าทายตนใช่ไหม เขาบอกว่าตนแค่อยากให้ทุกคนได้กินอาหารทะเลบ้างก็น่าจะดี ทองม้วนบ่นว่าของแพงเปลืองเงิน ตำหนิทองตราว่าทำอะไรไม่รู้จักคิด ประกาศจะไล่นายมลออก

นายมลหน้าซีดเผือดมองหน้าทองตราเหมือนฝันสลาย ทองตราตกใจถามพ่อว่าจะทำยังไงตนมืดแปดด้านแล้ว หรือจะปล่อยไปตามกรรมของนายมล รณยุทธิ์บอกให้ใจเย็นๆ แต่อย่ายอมแพ้เราน่าจะลองช่วยเขาดูอีกที

พ่อวิเคราะห์ว่าแม่เขาไม่ชอบนายมลเพราะเป็นผู้ชาย ทองตราบอกว่าตนยืนยันกับแม่ไปแล้วว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ ใครจะคิดไปรักพ่อครัว พ่อยกเรื่องบุพเพสันนิวาสให้ฟังว่าอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ทองตราถามว่าตนควรทำยังไง แล้วสองพ่อลูกก็ไปเจรจากับทองม้วนว่าเสียดายอย่าให้นายมลออกเลย แต่ทองม้วนยืนกรานยังไงก็ต้องไล่ออก

กมลชนกแอบฟังอยู่ คิดหาทางแก้ปัญหา จึงแอบที่ข้างทางพอทองม้วนเดินมาก็พรวดออกไปคุกเข่าตรงหน้า ทองม้วนตกใจแทบหัวใจวาย นายมลอ้อนวอนคุณนายอย่าให้ตนออกเลย ตนผิดไปแล้ว เมื่อทองม้วนยืนยันจะไล่ออก ก็บอกว่าถ้าไม่ฟังตนแล้วจะเสียใจที่ไม่ได้กำไร

พอได้ยินคำว่ากำไรทองม้วนก็หูผึ่งถามว่ากำไรอะไร ยังไง กมลชนกบอกว่าตนยินดียกเงินเดือนสองพันบาทให้เพื่อจ่ายค่าอาหารทะเลมื้อนี้แทนคุณนาย

แค่นี้ก็สำเร็จ ทองม้วนยอมให้นายมลอยู่ต่อไปแต่อย่าทำอะไรให้ตนไม่พอใจอีก ทุกคนดีใจกับผลการเจรจานี้ โดยเฉพาะนายมลมองหน้าทองตราอย่างโล่งอก

จากนั้นทุกคนก็ลงมือกับซีฟู้ดมื้อนี้มีทั้งกุ้ง หอยปู ปลาล้วนตัวโตสดๆ โดยเฉพาะทองม้วนอร่อยกว่าเพื่อน ทุกคนกินซีฟู้ดกันมีความสุขมาก ไม่เว้นแม้แต่กำไลที่กมลชนกเอาปูให้กินจะได้ปากไม่ว่าง พูดน้อยหน่อย

ooooooo

แล้วจู่ๆทองทิวก็หิ้วกระเป๋าเดินกรึ่มเข้ามา ทองตราดีใจมากถามว่ากลับมาอยู่กับพวกเราแล้วใช่ไหม ทองม้วนแปลกใจถามว่าลมอะไรหอบกลับบ้านได้ ทองทิวบอกว่าคงลมบ้าหมูมั้งแม่ เลยโดนด่าตามระเบียบ

พอเห็นกมลชนก ทองทิวก็ทำหน้าตายสั่งนายมลให้ไปช่วยยกของที่รถให้ที แล้วถือโอกาสคุยกัน ทองทิวถามว่าเขายอมทำตัวเป็นตุ๊ดขนาดนี้เลยหรือ ถ้าถอดใจเมื่อไหร่ก็กลับบ้านไปเลย กมลชนกบอกว่าไม่มีวันถอดใจ ไม่ว่าจะอย่างไรตนต้องดูจนกว่าจะแน่ใจว่าไม่ได้เลือกคนผิด

ทองทิวชวนคืนนี้ไปเที่ยวไหนกันดี กมลชนกกลัวถูกจับได้เพราะตอนนี้ต้องทำคะแนนกับทองตรา ทองทิวนัดงั้นคืนนี้ไปหาที่ห้องหน่อย ตนซื้อไวน์มาเพียบ

“ได้ เดี๋ยวเจอกัน แต่ตอนนี้ฉันไปก่อนนะ” กมลชนกรีบเดินแยกไปกลัวใครจะผิดสังเกต

ทองตราเห่อพี่ชายที่กลับมาอยู่บ้าน คืนนี้จึงไปนั่งคุยด้วยที่ห้อง ทองทิวถามถึงพ่อครัวคนใหม่ แล้วแม่ยอมรับได้ยังไง ทองตราบอกว่าก็ใช้ได้ ที่แม่ยอมรับไว้เพราะเขาเป็นตุ๊ด

“ใครบอกว่ามันเป็นตุ๊ด ไม่ว่าจะเป็นอะไรแกก็ต้องรู้จักระวังตัว เพราะไม่ว่าตุ๊ดหรืออะไรสุดท้ายมันก็คือผู้ชายนะยะ”

ทองตราติงว่าพี่ทิวคิดเยอะไปหรือเปล่า ตนยังคิดว่าเขาเป็นพี่สาวด้วยซ้ำ เขามาอยู่แล้วทำให้บ้านเรามีสีสันได้หัวเราะกันทุกวัน ทองทิวบอกงั้นก็ตามใจ ไล่ให้ไปนอนเพราะดึกแล้ว พอทองตราออกไป กมลชนกก็ย่องเข้ามา แต่โชคไม่ดีถูกกำไลเห็นพอดี พึมพำตาโต

“เจอกันไม่ทันไร ก็อดใจไม่ไหวเสียแล้ว ตุ๊ดอะไรไวไฟจริงๆ”

พออยู่กันลำพังในห้อง ทองทิวยังอดปรามเรื่องทองตราไม่ได้ กมลชนกรับรองว่าตนไม่ทำให้น้องสาวเขาเสียหายแน่ ถ้าเห็นว่าไม่ใช่ก็จะเป็นฝ่ายไปเองแล้วก็ดื่มกันจนเมาแประ ขากลับกมลชนกเดินขาพันกันจนล้มฟาดเก้าอี้ขาเป็นแผลแต่เมาจนไม่รู้ตัว พอถึงหน้าห้องก็เปิดประตูคลานเข้าไปนอนแผ่เป็นตายไปทันที

รุ่งขึ้นกมลชนกนอนไม่ตื่นจนกำไลต้องมาปลุกให้ไปทำงานจึงโงนเงนลุกขึ้นเดินเสียศูนย์เพราะทั้งขาเจ็บทั้งเมาค้าง กำไลถามว่าเป็นอะไร เขาเลยไล่ให้กำไลไปก่อนเดี๋ยวตามไป

ทองตราเห็นนายมลเดินลากขามาถามว่าไปโดนอะไรมา รณยุทธิ์บอกให้ทองตราดูซิเป็นอะไรถ้าไม่ไหวจะได้พาไปหาหมอ ทองตราเข้าไปดูแผลที่หน้าแข้งมีเลือดออกเล็กน้อย มีรอยช้ำแดง เธอเสนอให้ไปพักเสียเดี๋ยวแผลอักเสบจะไปกันใหญ่

ทองม้วนเข้ามาเห็นกำไลพยุงนายมลไปก็โวยว่าเป็นอะไรอีกแล้ว ทองตราบอกว่าขาเจ็บ ทองม้วนหาว่าสำออย อู้งาน รณยุทธิ์ขอให้มองในแง่ดี หัดเห็นใจคนอื่นบ้าง ยามดีเราก็ใช้ ยามป่วยไข้เราก็ต้องรักษาอย่าคิดเรื่องกำไรขาดทุนมากนัก

“ไม่ได้” ทองม้วนหงุดหงิดเดินกระแทกเท้าออกไป ทองตรามองแม่หนักใจ ถามพ่อว่าตอนสาวๆ แม่เป็นยังไง

“ถ้าไม่ได้แม่หนู พ่อก็ตั้งตัวไม่ได้หรอกลูก ตอนพ่อหนุ่มๆ เงินเดือนก็ไม่เท่าไหร่ ยิ่งมีลูกก็แทบชักหน้าไม่ถึงหลัง นี่ยังดีที่ปู่กับย่าเขายังมีบ้านหลังนี้ไว้ให้เรา”

รณยุทธิ์เล่าถึงความอดทนสู้ชีวิตอย่างยากลำบากว่า แม่ทำสวนกล้วย ขายทุกอย่างเกี่ยวกับกล้วย ประหยัดมัธยัสถ์ อดทนทำทุกอย่างเพื่อครอบครัว ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่มีวันนี้ พ่อสงสารแม่มาก

“คนเป็นพ่อแม่จะทำอะไรเขาก็ต้องมีเหตุผล ถึงแม้ว่าในบางครั้งมันอาจจะดูมากเกินไป แต่มันก็มาจากความรักและความหวังดีแหละลูก พ่อถึงไม่ถือสาแม่แกไง”

ทองตราฟังพ่อเล่าเรื่องแม่อย่างซาบซึ้งสะเทือนใจ

ooooooo

ที่โรงแรม...กาญจนาเรียกเทวาไปพบ เทวาใจคอไม่ดี ไปนั่งสงบเสงี่ยมถามว่ามีอะไรเรียกใช้ตนแต่เช้า

กาญจนาคาดคั้นถามว่ากมลชนกไปไหน เทวา บอกว่าไปเดินป่า เลยถูกจับเท็จว่าวันก่อนยังเห็นกลับมาบ้าน ถามว่าไปไหนแน่ โมโหจนทุบโต๊ะบอกว่าโทร.ไปก็ไม่รับสาย เทวาบอกให้ใจเย็นๆ

“ฉันทนใจเย็นต่อไปไม่ไหวแล้ว คุณมีหน้าที่ไปลากคอมันกลับมาหาฉัน ไม่งั้นมีเรื่อง”

เทวาถูกขีดเส้นตายก็รีบโทร.บอกกมลชนกให้กลับมาอยู่บ้านเถอะ มาหาคุณแม่ด่วนไม่งั้นตนตายแน่ กมลชนกบอกว่าแม่ก็พูดไปตามประสาไม่มีอะไรหรอก บอกให้รอไปก่อนเดี๋ยวตนจะกลับเอง เทวาถามว่าเมื่อไหร่

“ไม่รู้ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ ผมมีเวลาคุยกับอาได้แค่นี้ ผมต้องรีบไปแล้ว” เทวาบอกว่าเดี๋ยวยังคุยกันไม่รู้เรื่อง “ไม่ได้ เดี๋ยวเขาจะสงสัยเอา บอกคุณแม่ตามที่ผมบอกก็แล้วกันนะ” ตัดบทแล้ววางสายเลย เทวามองโทรศัพท์เครียด

ooooooo

วันนี้แบมบี้กับมินนี่มาหาทองตรา ขณะนั่งคุยกันที่ห้องรับแขก กมลชนกที่ค่อยยังชั่วแล้วเดินมาเห็นแบมบี้ก็จำได้ว่าเคยเจอกันในผับก็รีบหลบแต่ยังได้ยินพวกเธอคุยกัน

แบมบี้ดีใจที่ทองทิวกลับมาอยู่บ้านแล้วจะได้ถามถึงเพื่อนสุดเซอร์ที่เจอกันในผับว่าชื่ออะไรได้ เบอร์โทร.ก็ยิ่งดี กมลชนกตกใจเพราะถ้าเจอกันความแตกแน่ พอดีทองทิวเดินมา แบมบี้จึงถาม เขานึกได้กำลังจะบอก กมลชนกรีบโทร.ขัดจังหวะ พอทองทิวออกมารับสาย เขารีบบอก

“ไอ้ทิว แกอย่าบอกว่าฉันเป็นใคร แล้วรีบพาฉันออกไปจากที่นี่ด่วนเดี๋ยวความแตก”

ทองทิวยิ้มเจ้าเล่ห์บอกว่าได้ เดี๋ยวจะพาไป พอ กลับไป แบมบี้ถามว่าตกลงเพื่อนชื่ออะไร ทองทิวบอกว่าชื่อไอ้แมว เห็นแบมบี้คลั่งไคล้ก็บอกว่าถ้ารัก ก็จะเป็นกามเทพให้ แล้วบอกให้ตามตนมา แบมบี้ดีใจดี๊ด๊าพอเดินถึงพุ่มไม้ที่กมลชนกซ่อนอยู่ก็เรียกเจ๊แมวให้ออกมาโชว์ตัวหน่อย

กมลชนกจำต้องออกมาทั้งที่โกรธมาก พอแบมบี้เห็นตุ๊ดออกมาก็เชิดใส่ ถามทองทิวว่าใช่แน่หรือ วันก่อนเห็นแมนและมีราศีกว่านี้ บ่นกับมินนี่ว่ามองยังไงก็เหมือนผู้ชายจริงๆ แต่พอกมลชนกดีดดิ้นบอกว่าวันนั้นตนแอ๊บเกือบตาย แบมบี้เลยหมดความสนใจ ทองตราถามพี่ชายขำๆว่าไปรู้จักนายมลที่ไหน

“ก็นายมลเขาเป็นบริกรอยู่โรงแรมเพื่อนพี่ มีฝีมือในการชงเหล้าเป็นเลิศ ชงเหล้าจนซี้กันก็เลยหนีบเอามันไปเที่ยวผับด้วย ก็วันที่ไปเจอแบมบี้นั่นแหละ”

ทองทิวกะล่อนได้เนียนจนแบมบี้บ่นว่า ตัวเองตาไม่เคยพลาด คราวนี้ดูผิดได้ยังไง แต่ไม่เป็นไรเราเป็นเพื่อนสาวกันต่อไปได้ แล้วจับมือสัญญาเป็นเพื่อนกัน

กมลชนกโมโหทองทิวมากที่แกล้งจนตนแทบเอาตัวไม่รอด ทองทิวบอกถ้าทนไม่ได้ก็ถอดใจกลับบ้านไปเสียบอกตรงๆว่าตนไม่ไว้ใจ ประวัติไม่ดี ไปให้ไกลจากน้องสาวตนเลย กมลชนจับไหล่เขย่าอาฆาตว่า

“แก...แกทำอะไรแกจำไว้ให้ดี วันพระไม่ได้มีหนเดียวจำไว้”

กำไลเดินมากับทองตราเห็นเข้าพอดี กำไลพึมพำว่าจะซาดิสต์รุนแรงเกินไปไหมเนี่ย ทองตราถามว่าคิดมากไปหรือเปล่า กำไลเลยเล่าเหตุการณ์ที่เห็นคืนที่กมลชนกแอบไปห้องทองทิวให้ฟัง ฟันธงว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่

ooooooo

แบมบี้กับมินนี่ลากลับ รณยทธิ์ชวนวันหน้ามาใหม่ยัยตราจะได้ไม่เหงา แบมบี้บอกว่าก็เราเป็นเพื่อนกัน รณยุทธิ์ดักคออย่างรู้ทันว่าเป็นเพื่อนกัน รักกันอย่างนี้ก็ดีแล้ว มินนี่ดักคอว่าแต่ยัยแบมมักจะมีอะไรมากกว่านั้น

“แต่เรื่องวันนี้คงทำให้มีสแบมบี้เสียความมั่นใจไปอีกนาน” ทองตราแซว มินนี่ขัดคอว่าก็ไม่ได้หมายความว่าจะเลิกบ้าผู้ชาย รณยุทธิ์หัวเราะบอกว่า คนเราบ้าไม่เหมือนกัน มันก็ไม่ผิดนี่ลูก

แบมบี้ยิ้มปลื้มกอดแขนพ่อขอบคุณที่เข้าใจตน มินนี่บอกทองตราว่าได้งานเมื่อไหร่อย่าลืมโทร.บอก

ทั้งสองไหว้ลาพ่อและโบกมือบ๊ายบายทองตรา ขึ้นรถขับออกไป

ooooooo

ขณะรณยุทธ์นั่งอ่านตำราโหรที่สนามหญ้าเห็นทองทิวไปเคาะประตูห้องคนใช้ที่กมลชนกอยู่ ดัดเสียงเป็นตุ๊ดเรียกให้เปิดประตูให้หน่อย รณยุทธิ์ถึงกับเหวอ

ที่แท้ทองทิวไปง้อขอโทษกมลชนกที่เมื่อกี๊หยอกเพื่อนแรงไป กมลชนกไม่หายโมโหไล่ให้ไปตายเสีย ประกาศว่าต่อไปนี้ตนจะตัดกิจกรรมเที่ยวฟรี กินฟรีและหลีสาวที่เคยมีทั้งหมด หมดเวลาของประชานิยมแล้ว

ทองทิวหน้าจ๋อยยอมรับว่าตนผิดไปแล้วจะให้ทำอะไรไถ่โทษตนก็ยอม กมลชนกบอกว่าต้องพาตนออกข้างนอกโดยไม่ให้แม่เขารู้ ทองทิวยอมแลกเพื่อให้ได้กิจกรรมทั้งหมดคืนมา ถามว่าเขาจะไปไหน กมลชนกให้พาไปห้างซื้อเสื้อผ้าเพราะตนไม่มีเสื้อผ้าที่จะทำให้ตนใส่แล้วเหมือนตุ๊ด ทองทิวเหวอถามว่าจำเป็นไหมล่ะ

“คนที่ทำให้มันจำเป็น และทำให้ฉันจำใจต้องทำก็คือแก หยุดถามแล้วไปตามหาคำตอบกับฉันเดี๋ยวนี้”

“จ้ะๆ จะไปเดี๋ยวนี้จ้ะ” ทองทิวยอมหมอบราบคาบ แก้วเพื่อกิจกรรมฟรีที่ชอบเป็นชีวิตจิตใจ

ทองทิวเจ้าเล่ห์บอกแม่ว่าขอนายมลไปช่วยขนของที่คอนโดฯเพราะถ้าไม่ขนออกวันนี้เขาจะคิดค่าเช่าห้องเพิ่มอีกเดือนนึงตั้งหมื่นห้า ทองม้วนบ่นว่าเค็มมาก ทองตราขอแม่ให้นายมลไปช่วยพี่ชาย รณยุทธิ์ที่เห็นเหตุการณ์เมื่อเช้ารีบเสนอตัวไปแทนนายมล กำไลสาระแนขอไปด้วย

“โอ๊ย...วุ่นวายเอานายมลไปก็สิ้นเรื่อง รีบไปรีบมาเดี๋ยวได้จ่ายหมื่นห้าล่ะแย่เลย”ทองม้วนเร่ง ทองทิวรีบขอบคุณแม่แล้วเดินออกไปเลย รณยุทธิ์มองลูกชายไปกับตุ๊ดก็เครียด ทองตราเห็นพ่อเครียดก็สงสัย

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 3 วันที่ 1 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละคร พ่อครัวหัวป่าก์ เริ่มออกอากาศตอนแรกวันอาทิตย์ที่ 1 มกราคม 2560
ที่มา ไทยรัฐ