อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

มัดหมี่หัวเราะคิกคักชอบใจรู้ว่าครูแกล้ง อรินเดินห่างออกมาบอกศลิษาว่าตนยุ่งอยู่ ศลิษาขอให้เปิดเฟสไทม์อยากเห็นหน้าครูมะลิ อรินตัดบทขอวางสายอ้างสัญญาณไม่ค่อยดี ทำให้เธอยิ่งสงสัย จัสมินกับมัดหมี่ร้องเพลงประกอบการเล่นเปียโนเสียงดังอย่างสนุกสนาน

ศลิษารู้สึกว่าอรินมีพิรุธ ก็พอดีนักเปียโนที่เล่นในโรงแรมที่เธอทำงานเกิดป่วยกะทันหันขอลากลับบ้าน เธอหงุดหงิดเพราะวันนี้มีงานสำคัญ ต้องโทร.หานักเปียโนที่อื่นมาแทน

มัดหมี่กับจ้อยปรบมือชมจัสมินว่าเล่นเปียโนเก่งที่สุดในโลก เอ็มม่ากับนาธานบอกมัดหมี่โชคดีที่ได้ครูมะลิสอน จัสมินบอกหนูน้อยให้ตั้งใจเรียนแล้วจะเก่งเอง



“อาก็เล่นเปียโนเก่งค่ะ แต่ไม่ค่อยมีเวลาสอนมัดหมี่เล้ย มัวแต่ไปวิ่งจับโจร”

อรินกระแอมก่อนท้วงว่าคนเก่งจริงเขาไม่โชว์ จ้อยขอให้อรินเล่นให้ฟัง ชัยชนะเสริมว่าอรินทั้งเล่นและร้องเก่งมาก สิงห์ชัยยืนยันว่าจริง แล้วคะยั้นคะยอให้เล่นโชว์ อรินกลับเล่นตัว

“ไม่ดีกว่า ไม่อยากจะอวดเหมือนคนบางคน”

“ราคาคุยรึเปล่า แน่จริงก็ต้องกล้าร้องกล้าเล่น” จัสมินได้ทีท้า

สิงห์ชัยนึกสนุกให้เล่นประชันกันเลยว่าใครเจ๋งกว่าใคร มัดหมี่เชียร์จัสมิน ส่วนจ้อยเชียร์อริน แต่อรินยังอิดออด จัสมินสบประมาทเล็กๆว่าเขาคงกลัวแพ้ สิงห์ชัยฮึดแทน

“โอ้โห...เป็นผมๆไม่ยอมนะเนี่ย ถ้าพูดแบบนี้เอาปืนยิงที่หัวใจกันเลยดีกว่าน้องมะลิคนสวย จริงไหมอริน”

“เดี๋ยวจะหาว่าไม่แน่จริง งั้นก็ต้องจัดให้หน่อย” อรินเดินกวนๆเข้ามา จัสมินลุกให้นั่ง แต่อรินนั่งครึ่งเดียวท้าให้เธอนั่งเล่นดวลกันไปเลย

ทุกคนปรบมือเฮ จัสมินลงนั่งเชิญให้อรินเป็นคนเลือกเพลง เขาจึงเลือกเพลงไทยสนุกๆเพลงหนึ่ง ทั้งสองทั้งเล่นและร้องรับส่งกันอย่างคล่องแคล่ว คนอื่นเต้นตามจังหวะอย่างสนุกแม้แต่นาธาน ชัยชนะแอบมองเอ็มม่าอย่างเอ็นดู แต่เธอกลับมองอรินแล้วยิ้มเขิน

หลังจากสนุกสนานกันเต็มอิ่ม สิงห์ชัย ชัยชนะ เอ็มม่า นาธานและจ้อยก็เดินกลับบ้านเช่า จ้อยบ่นเสียดายยังสนุกอยู่เลย น่าจะอยู่ต่อ นาธานท้วงว่าไม่เห็นสนุกตรงไหน เอ็มม่าตำหนิพี่ชายเบื่ออะไรนักหนา เมื่อครู่สนุกออกจะตาย นาธานว่ากลับบ้านนอนดีกว่า เล่นเอาสิงห์ชัยงุนงง

“พี่ชายคุณเป็นไบโพล่าหรือเปล่า อารมณ์ขึ้นลงผิดปกติ เมื่อกี้ยังเฮกันอยู่ดีๆ”

เอ็มม่าเองก็งง ชัยชนะถามทำไมครูมะลิถึงร้องเพลงไทยเก่ง ทั้งที่มาจากซามาร์ เธอบอกว่าคุณแม่ของมะลิเป็นคนไทย พวกเราชอบร้องเพลงไทยกันบ่อยๆ ชัยชนะล้อมิน่าเธอถึงเต้นพลิ้ว เอ็มม่าเขินที่โดนแอบมอง ชัยชนะถามเขินหรือ เธอกลับนึกไปถึงอริน

“ไม่เขินใครทั้งนั้น แค่แปลกใจว่าคุณอรินท่าทางบู๊ๆห้าวๆแบบนั้น ทำไมร้องเพลงเพราะจัง แถมเล่นเปียโนก็เก่ง”

“อิจฉานายอรินจริงจริ๊ง สาวไหนได้ยินเสียงเป็นหลงเสน่ห์กันทุกราย นี่อย่าบอกนะว่าคุณก็...” เอ็มม่าบอกแค่ไม่คิดว่าอรินจะโรแมนติกเป็น สิงห์ชัยล้อ “ยังไม่ทันพูดอะไร ทำไมต้องหน้าแดงด้วย”

เอ็มม่าเอามือปิดแก้มปฏิเสธไม่ได้หน้าแดง แล้วเดินลิ่วเข้าบ้าน สิงห์ชัยกับจ้อยหัวเราะ ชัยชนะมองตามอย่างห่วงๆ

จัสมินจัดเก็บหนังสือเพลงเข้าที่ อรินตัดสินใจเอ่ยปากขอโทษที่พูดแรงกับเธอวันก่อน จัสมินบอกเป็นใครก็ต้องโกรธถ้ามาว่าแฟนตัวเอง อรินชะงักถามเธอมีแฟนแล้วหรือ เธอบอกจะมีหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวกับเขา อรินกล่าวขอบใจอีกเรื่องที่ช่วยเขาจากโจร เธอยิ้มรับ อรินพยายามซ่อนความรู้สึกที่มีต่อเธอ

ooooooo

ในค่ายจีโบที่อยู่กลางป่าซามาร์ ราชิดฝึกซ้อมต่อสู้กับลูกน้อง ซีนอนโทร.เข้ามารายงานเรื่องจัสมินว่าเกือบจะเอาตัวมาได้ แต่มีคนมาช่วยเป็นคนมีฝีมือมาก ไม่รู้ว่าใคร ราชิดให้ฆ่าทุกคนที่ขวางทาง

ที่โรงแรมในไทย กงสุลเข้ามารายงานอัมราภาชินีว่ายังไม่ได้รับรายงานว่าเจ้าหญิงจัสมินอยู่ที่ไหน เธอเป็นกังวลมาก สั่งเพิ่มเจ้าหน้าที่ตามหาให้มากขึ้น ศรีวิจันทร์พยายามปลอบว่าเจ้าหญิงต้องปลอดภัย อัมราภาชินีก็หวังเช่นนั้น ถ้าลูกเป็นอะไรไปตนคงไม่ให้อภัยตัวเอง

ส่วนทางซามาร์ องคมนตรีกับมาลาตีกำลังวุ่นวายที่องค์อิสราธิบดีหายตัวไปทั้งที่ไม่มีหมายกำหนดการว่าไปไหน ระหว่างนี้อิสราธิบดีก็โทร.เข้ามาบอกองคมนตรีว่าไม่ต้องเป็นห่วง และไม่ต้องส่งใครออกตามหา... พระองค์สวมหมวกกันน็อกขี่บิ๊กไบค์เข้าป่าอย่างมีความสุข

และแล้วศลิษาก็หาคนมาเล่นเปียโนไม่ได้ จำต้องโทร.มาขอร้องอรินให้ครูมะลิไปเล่นให้ที่โรงแรม อรินมาบอกจัสมินแต่เธอไม่ยอมไปบอกให้เขาไปเล่นเอง อรินอ้างว่าตนเป็นตำรวจไปทำงานแบบนั้นมันไม่เหมาะ และงานนี้เธอก็ไม่ได้เล่นฟรีมีค่าจ้างค่ารถ

“เราไม่รู้จักกับแฟนคุณ เคยพูดกันครั้งเดียวทางโทรศัพท์ แถมน้ำเสียงเธอดูไม่พอใจเท่าไหร่ด้วย ต้อง ขอโทษเราไม่สะดวก”

“เดี๋ยวสิ ษาเขาเป็นคนพูดเยอะแบบนี้อยู่แล้ว แต่จริงๆก็ไม่มีอะไร แล้วที่จะไปเนี่ยก็ไม่ได้ไปช่วยฟรีๆนะ เขามีค่าเล่นค่ารถให้”

จัสมินอยากรู้ว่าเท่าไหร่ อรินไม่ได้ถามแต่รวบรัดว่าเธอต้องไปถึงที่โรงแรมหกโมงเย็นจะให้ชัยชนะเป็นคนพาไป เธอรีบขัดว่ายังไม่ได้รับปาก แต่อรินตัดบทขอบใจเธอแล้วออกไปทำงานเลย

ooooooo

ในป่าซามาร์เขียวชอุ่มเห็นภูผาสีเงินตระหง่าน อิสราธิบดีขี่บิ๊กไบค์เข้ามาเจอพวกโรยันเดินหาของป่าสามคน

ชาวโรยันเป็นชนกลุ่มน้อยที่อาศัยตามขอบชายแดน อิสราธิบดีกล่าวกับพวกเขาว่า

“ที่นี่เป็นเขตประเทศซามาร์ อย่าลักลอบเข้ามาแบบนี้ กลับออกไปฝั่งโน้น”

พวกโรยันไม่พอใจขู่อย่าแส่ถ้าไม่อยากเจ็บตัว อิสราธิบดีบอกไม่ได้อยากมีเรื่อง พวกโรยันตรงเข้าใส่ ทันใดมีมีดเล่มเล็กพุ่งมาปักแขนพวกโรยันคนหนึ่ง ตามด้วยราชิดกระโดดออกมาเตะพวกมันล้มลง อิสราธิบดีร่วมกับราชิดต่อสู้พวกโรยัน

พลันเห็นโรยันคนหนึ่งเป่าลูกดอกใส่ราชิด พระองค์ร้องเตือนให้ระวังพร้อมพุ่งไปรวบตัวราชิดหลบพ้นจากลูกดอกที่พุ่งไปปักต้นไม้ ราชิดแค้นใจซัดมีดเล็กใส่พวกโรยัน พวกมันบาดเจ็บพากันวิ่งหนีเข้าป่าไป

อิสราธิบดีถามราชิดบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า เขาตอบว่าไม่แล้วมองหน้าอย่างรู้สึกคุ้นตา...ราชิดตั้งเต็นท์อยู่ไม่ห่าง ต้มกาแฟเสิร์ฟอย่างมีไมตรีโดยไม่รู้ว่าพระองค์เป็นใครแล้วเล่าว่า

“พวกมันอยู่ฝั่งโน้น ลักลอบเข้ามายิงสัตว์หาของป่าฝั่งนี้ ยิ่งไล่ก็ยิ่งเข้ามาเพิ่ม”

“ขอบใจที่ดูแลป่าบริเวณนี้ ถ้าช่วยกัน พวกไหนก็ไม่กล้าเข้าในดินแดนของซามาร์แน่”

“ดินแดนของซามาร์...พูดผิดแล้ว ที่นี่เป็นแผ่นดินของจีโบต่างหาก” ราชิดหัวเราะในคอ

อิสราธิบดีมองราชิดนิ่งรู้สึกบางอย่าง ราชิดเอ่ยถามทำไมเข้ามาที่นี่ ปกติไม่มีใครเข้ามาถึง ท่านทรงตอบว่า ตนชอบเดินป่าหาความสงบ แปลกใจเหมือนกันไม่คิดว่าจะเจอใครในป่าลึกเช่นนี้ ชอบเดินป่าเช่นกันหรือ ราชิดยืดอกบอกตนอยู่ที่นี่มานานแล้ว อิสราธิบดีขมวดคิ้ว ราชิดขอบคุณที่ช่วยชีวิต ถ้ามีโอกาสจะชดใช้ชีวิตคืน

“ไว้วันหน้าคงได้เจอกันอีก...”

ราชิดถามว่าเราเคยเจอกันมาก่อนไหม อิสราธิบดีไม่ตอบแต่หัวเราะเบาๆแล้วเดินจากไป ราชิดครุ่นคิดสักพักก่อนจะโยนถ้วยกาแฟทิ้งวิ่งตาม พระองค์ได้หายไปแล้ว ราชิดรีบเอามือถือออกมากดถึงลูกน้องให้หารูปองค์อิสราธิบดีส่งมาให้เดี๋ยวนี้

ooooooo

คืนนั้น ศลิษาเกาะแขนอรินออดอ้อน ขอบคุณที่หาคนมาเล่นเปียโนที่โรงแรมให้ได้ ถ้างานนี้พลาดตนโดนหัวหน้าเล่นงานแน่ แล้วถามว่าป้ามะลิของเขาฝีมือดีจริงหรือ และไม่ใช่พวกมนุษย์ป้าที่เรื่องเยอะใช่ไหม

“ไม่หรอก ครูมะลิง่ายมาก...” อรินลากเสียงแกมประชดเล็กๆ

ศลิษาหวั่นใจเพราะจากที่ประฝีปากกันทางโทรศัพท์วันก่อน ดูเอาเรื่องพอตัว...

รถสิงห์ชัยและรถชัยชนะแล่นมาจอดหน้าโรงแรม นาธาน เอ็มม่า มัดหมี่ และจ้อยลงจากรถในชุดสวยหล่อ สิงห์ชัยลงจากรถมาเปิดประตูให้จัสมิน นาธานชิงเอื้อมมือมารับ เธอลงมาในชุดสวยสง่า ก้าวย่างเข้ามาในโรงแรมเป็นที่สะดุดตาของทุกคน

ศลิษากำลังกระวนกระวายที่มะลิยังไม่มา อรินบอกยังไม่ถึงเวลานัด เธอบ่นว่าน่าจะมาก่อนเวลาเพื่อซักซ้อม ไม่ทันไรประตูเปิดออกพร้อมเสียงฮือฮาของแขกในงาน ศลิษาเองยังตะลึง พอชัยชนะเข้ามาทักทายแล้วแนะนำว่านี่คือมะลิ เธอถึงกับอึ้งผิดคาด
จัสมินเข้าประจำที่ ศลิษาก็ต่อว่าอริน ไหนบอก

ครูมะลิเป็นป้าแก่เชยๆ เขาแย้งไม่ได้บอก เธอเข้าใจไปเอง ศลิษาโวยแล้วเขาอยู่บ้านกับมะลิมานานเท่าไหร่ ปกปิดตนมาตลอด

“ผมไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ เลยไม่ได้บอก อย่าคิดมากน่า ฟังเพลงดีกว่า” อรินตัดบท

พอจัสมินเล่นเปียโน สะกดทุกคนในงาน สิงห์ชัยตาเยิ้มพึมพำว่าที่สุดของหัวใจ เอ็มม่าได้ยินบอกน้ำเน่าเรียกพี่ ค้อนขวับหันมาเจอสายตาชัยชนะที่จ้องมองตนอยู่ ก็บ่นมองอะไรอยู่ได้ เผอิญเหวยกังอยู่ในโรงแรมนี้ได้ยินเสียงเปียโนจึงเดินมาฟังอย่างสนใจ แต่พอเห็นหน้าจัสมินก็ตาวาวไม่คาดคิด อรินเห็นเงาเหวยกังในกระจกรีบหันมองแต่ไม่เห็นตัว ก็คิดว่าตัวเองตาฝาด

เหวยกังเดินมาหยุดยืนหน้าโรงแรม ยิ้มอย่างเหี้ยมโหดมีแผนการร้าย...จัสมินบรรเลงเปียโนจบลง

อรินกระทุ้งศอกใส่สิงห์ชัยให้รู้สึกตัว ช่างภาพเข้ามาถ่ายรูปจัสมินกันใหญ่จนศลิษารู้สึกขัดหูขัดตา

อรินเห็นจัสมินทักทายพูดคุยกับแขกต่างประเทศไร้ความประหม่าก็แปลกใจ พอเธอเดินมาใกล้ มัดหมี่รีบชมว่าครูพูดอังกฤษเก่งมากให้สอนตนบ้าง จ้อยและสิงห์ชัยขอเรียนด้วย เธอรับคำจะสอนให้ ศลิษามองอย่างหมั่นไส้แกล้งเข้ามายื่นซองค่าจ้างให้อย่างเหยียดๆ จัสมินตอบกลับด้วยท่าทีเหย่อหยิ่ง

“เรามาช่วยเฉยๆ ไม่หวังจะเอาเงิน”

ศลิษาบอกทางโรงแรมมีค่าจ้างให้ไม่ใช้ใครฟรีๆ เอาไปจ่ายค่าเช่าชุดก็ยังดี เอ็มม่าบอกว่าชุดพวกตน ชัยชนะเป็นคนซื้อให้ไม่ได้เช่า อรินจับมือจัสมินแล้วดึงซองจากศลิษามายัดใส่ เธอจะดึงออกแต่เขาจับแน่นย้ำทำงานก็ต้องได้เงิน ไม่รับไม่ได้ จัสมินมองมือที่ถูกจับอย่างเคืองๆ

ทุกคนมาจะขึ้นรถ อรินให้จัสมินมานั่งรถตน

สิงห์ชัยโวยขามามาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน อรินอ้างจะไปนั่งเบียดทำไม ให้มานั่งกับมัดหมี่ เอ็มม่าจึงตามมาด้วย นาธานฮึดฮัดที่ต้องนั่งไปกับสิงห์ชัย...เหวยกังแอบมองอย่างหมายมาด สั่งลูกน้องขับรถตามรถอรินทันที

ooooooo

รถอรินและรถสิงห์ชัยแยกจอดหน้าบ้านคนละฝั่ง อาเฉียวถามเหวยกังจะให้ตนตามคันไหน เหวยกังนึกได้ว่าตอนที่สลับกระเป๋าเห็นนาธานเป็นคนถือกระเป๋านั้น จึงให้ตามนาธาน

คืนนั้น จัสมินอยู่ในชุดนอนจะลงมาหาน้ำดื่ม เธอออกมาเจออรินที่กำลังจะเคาะประตู ก็ตกใจสงสัยว่าเขามีอะไร อรินกลับถามทำไมยังไม่นอน พอรู้ว่าเธอจะลงไปดื่มน้ำก็จะลงไปเป็นเพื่อน เธอมองเขางงๆแปลกใจในท่าทีของเขา ลงมาถึงเขาก็เดินไปนั่งเล่นเปียโน
เบาๆ พอเห็นเธอจะกลับขึ้นข้างบนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ขอบใจนะที่ไปเล่นเปียโนให้ที่โรงแรม”

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ