อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

“ก็เพิ่งนึกขึ้นได้ ฉันเป็นคนตั้งกฎ ก็ต้องมีสิทธิ์เปลี่ยนกฎสิ แต่นายจะไม่ทำตามก็ไม่เป็นไรนะ ฉันจะได้เอาข้อมูลทุกอย่างที่ฉันรู้ไปบอกผู้กองวรุฒ” แล้วลดเสียงเหมือนพูดกับตัวเองจงใจให้เขาได้ยินว่า “จับคนร้ายตัวจริงได้ ได้เลื่อนกี่ขั้นนะ...” แล้วตัดสายเลย

เอกราชมองโทรศัพท์อย่างหงุดหงิด กำลังจะเก็บก็มีสายเข้าอีก เขานึกว่าเสาวนุชโทร.มายั่วอีก ถามทันทีว่าจะโทร.มากวนประสาทอะไรอีก ที่แท้เป็นสายจากหมวดเอ เขาถามว่าตามไปถึงไหนแล้ว...

ที่แท้หมวดเอได้รับคำสั่งให้ตามดนุภพกับดนัยเทพขณะที่ทั้งสองจะไปหาดาราวรรณ แต่ถูกจับได้และย้อนเกล็ดเล่นงานจนสุดท้ายหมวดต้องถอยเพราะกลัวจะถูกจับได้



“ไอ้ดนุภพรู้ตัวแล้วเหรอ...เดี๋ยวฉันจัดการต่อเอง ไอ้ดนุ...เมื่อแกไม่จริงใจกับฉัน แล้วฉันจะทำอะไรซื่อๆโง่ๆ จริงใจกับแกไปทำไมวะ แกเสแสร้งได้ ฉันก็แสร้งเป็นเหมือนกัน” เอกราชหมายมั่นปั้นมือแล้วเดินไปขึ้นรถทันที

ที่มุมหนึ่ง โรมันมองเอกราชที่กำลังขึ้นรถแล้วขับรถออกไป

ooooooo

ขณะดนุภพกับดนัยเทพนั่งรถกลับนั้น ดนุภพถามอาว่า เรามากันวันนี้ตั้งใจว่าจะมาสืบเรื่องหนังสือ ไม่ใช่หรือ แล้วทำไมอาถึงได้คุยถูกคอกับดาราวรรณได้ขนาดนี้

“เฮ้ย...มันเป็นแอ็กติ้ง เราต้องทำให้ปลาตายใจยอมกินเหยื่อก่อนสิวะถึงจะกระตุกเบ็ด ว่าแต่อา แกล่ะหายเข้าไปในครัวตั้งนานสองนาน ทำอะไรวะ”

ดนุภพบอกว่าจับพิรุธนางแมวเหมียว เล่าว่ากันยิกาไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆอย่างที่เธอพยายามทำให้เชื่อ เจ้าหล่อนทำให้ตนนึกถึง...แต่ไม่ทันเล่าก็ได้รับโทรศัพท์จากเอกราช แม้จะใจไม่ดีแต่ก็กดรับ

“ไอ้เอกราช...ตอนนี้เหรอ...เออ ได้สิ เดี๋ยวเจอกัน” ดนุภพวางสายหน้าเครียด ดนัยเทพแซวว่าให้เอาลูกประคบไปด้วยเผื่อโดนอัดจะได้ปฐมพยาบาลเบื้องต้นได้เลย ดนุภพไม่ขำ มองโทรศัพท์ตัดสินใจ...เป็นไงเป็นกัน!

ดนุภพไปที่สวนใต้สะพานที่นัดกัน คอยเอกราชอย่างระมัดระวัง พอเอกราชมาก็มองอย่างดูเชิงว่าเพื่อนจะมาไม้ไหน แต่แล้วก็ผ่อนคลายเมื่อเอกราชขอโทษที่ใช้อารมณ์ ใช้กำลังกับเขาวันนั้น ดนุภพมองอย่าง

สงสัยว่าไม่เคยเห็นเขาจริงใจขนาดนี้มาก่อน

“เพราะฉันรักนายไง ฉันเลยจริงใจมาก ถ้าเราทำผิดก็ต้องรู้สึกผิดใช่ไหม ยิ่งทำผิดกับเพื่อนรักด้วยแล้ว ก็ต้องยิ่งรู้สึกแย่กว่าปกติสิ” ดนุภพเลยขอโทษด้วย “ฉันเป็นคนต่อยนายนะเว้ย จะมาขอโทษทำไม นายไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนี่ จริงไหม”

ทันใดนั้นมีรถโฟร์วีลใหญ่สีดำแล่นเข้ามาแล้วเบรกเอี๊ยด ประตูรถเปิดชายชุดดำสองสามคนกระหน่ำยิงทันที ดนุภพกับเอกราชโดดหลบหลังเสาแทบไม่ทัน

ดนุภพถามว่าพวกนี้มาจากไหน พวกพ่อค้าเพชรที่เป็นคู่แข่งตนคงไม่มีอาวุธสงครามครบมืออย่างนี้ เมื่อถูกชายชุดดำกระหน่ำยิง เอกราชโยนปืนให้ดนุภพ บอกว่าดูซิว่าจะแม่นเหมือนตอนซ้อมไหม ดนุภพรับปืนยิง

อย่างคล่องแคล่วแม่นยำ แถมยังตีลังกากลับหลังยิงอีก เอกราชมองอย่างสังเกต ชมว่าแม่นกว่าตำรวจอย่างตนเสียอีก ดนุภพพูดออกตัวว่ายังไงตนก็เก่งสู้มืออาชีพ

อย่างเขาไม่ได้หรอก ดนุภพและเอกราชยิงชายชุดดำบาดเจ็บไปสองคน

ที่แท้คนชุดดำเหล่านั้น คือเทวัญ โรมัน รสลินและลูกน้องนั่นเอง ดนุภพใช้ด้ามปืนตีหัวสมุนคนหนึ่งสลบแต่เขาก็ถูกรสลินยิงเฉี่ยวเสื้อ เขายิงตอบโต้พลางวิ่งหนี รสลินวิ่งตามทันที

เอกราชสู้กับโรมัน เขาจับสมุนคนหนึ่งเป็นตัวประกันเอามารับกระสุนแทนจนสมุนถูกยิงร่างพรุน ขณะเขากำลังเข้าตาจนถูกโรมันบุกเข้าหา ดนุภพก็ยิงโรมันจนต้องหลบไป

จากฝีมือการต่อสู้ เอกราชฟันธงว่าดนุภพคือกุหลาบขาวจริงๆ! แต่ดนุภพยังไม่รู้ตัว ร่วมกับเพื่อนรักต่อสู้กับคนชุดดำเอาเป็นเอาตาย จังหวะหนึ่ง ทั้งสองหลบเข้าไปเจอทางตัน รสลินสะใจว่าคราวนี้เสร็จแน่ ยิงปืนเข้าไปเฉี่ยวแขนเอกราช ดนุภพประคองเอกราชวิ่งไปจนสุดทาง

ดนุภพหันมองวิถีกระสุนที่ไล่ยิงมาแล้วยิงสวนไปถูกท้องเทวัญอย่างจังหงายหลังไป รสลินกับโรมันตกใจร้อง

“พ่อ!!!”

ดนุภพได้ยินชะงักกึก ในขณะที่เอกราชมองดนุภพอึ้งทึ่งในฝีมือ รสลินและโรมันรีบประคองเทวัญไปขึ้นรถ โรมันพยายามห้ามเลือดให้แต่เลือดก็ยังทะลักไม่หยุด รสลินพร่ำบอก “พ่อ...อย่าเป็นอะไรนะคะ”

เทวัญเหงื่อกาฬแตกพลั่ก นิ่วหน้าเจ็บเหมือนจะตาย...

ooooooo

เทวัญถูกนำตัวกลับถึงบ้านในสภาพร่อแร่ต้องเอาเตียงเข็นเข้าไป หมอพยาบาลเตรียมพร้อม พอเข้าห้องผ่าตัดหมอฉีดยาสลบเตรียมลงมือผ่าตัดทันที

ระหว่างหมอผ่าตัดเทวัญ โรมันก็สั่งลูกน้องให้เคลียร์สถานที่ต่อสู้กันให้หมดจดอย่าให้เหลือร่องรอยเด็ดขาด

หมอดูบาดแผลของเทวัญบอกว่ากระสุนเข้าจุดตาย รสลินเสนอให้เอาเพชรละอองทะเลมารักษาได้ไหม โรมันบอกว่าเพชรละอองทะเลใช้รักษาโรคร้าย ระหว่างนั้นหมอต้องปั๊มหัวใจเทวัญอีก โรมันเชื่อว่าพ่อสู้มาได้ขนาดนี้ไม่มีทางที่จะทิ้งทุกอย่างไปหรอก

ในที่สุดคลื่นหัวใจของเทวัญก็กลับมา โรมันดีใจบอกว่าพ่อกลับมาแล้ว รสลินดีใจจนร้องไห้โฮ

ดนุภพรีบพาเอกราชไปโรงพยาบาล ปลอบใจเพื่อนรักว่าอย่านึกถึงแผล ทำใจให้สบาย แข็งใจไว้ พยายามกระตุ้นไม่ให้เอกราชหลับ กลัวเดี๋ยวจะไม่ตื่น

หมอนพดลเข้ามา ดนุภพดีใจอุทาน “พี่ปราการ!!!” พอนึกได้ก็เปลี่ยนเป็นเรียกหมอนพดล ขอให้ช่วยเพื่อนตนด้วยเอกราชจ้องนพดลครู่เดียวก็จำได้ ดีใจจนลืมความเจ็บปวด

“พี่ปราการ...พี่ปราการที่หายตัวไปน่ะนะ!!”

ดนุภพกลบเกลื่อนบอกเอกราชว่า หมอนพดลเก่งมาก ฝีเข็มเนียนที่สุด โดนหนักกว่านี้นายก็จะไม่มี แผลเป็นคีลอยน์ เอกราชขัดคอว่าพูดเหมือนมีประสบการณ์ มองดนุภพอย่างจับผิด นพดลทำแผนเสร็จก็พูดคุยอย่างเปิดเผยตัวว่า

“พวกนายก็รู้ว่าเกิดอะไรกับครอบครัวพี่ คงเข้าใจว่าทำไมพี่ต้องปิดบังตัวเอง” เอกราชติงว่าแต่เขาติดต่อ

ดนุภพบ่อย ดนุภพบอกว่าก่อนหน้าเขาไม่กี่วันหรอก บอกเอกราชว่า

“พี่ปราการพยายามตามหาน้าเล็กกับน้องบุษ แต่ยังไม่มีอะไรคืบหน้า”

นภดลบอกว่าคงตามหายากเพราะทั้งสองอาจเปลี่ยนชื่อ นามสกุลเพื่อความปลอดภัย

“แต่ผมอาจช่วยพี่ได้” เอกราชบอก ดนุภพดีใจบอกว่าใช่เพราะเขาเป็นตำรวจ เอกราชสะกิดใจ ย้ำกระหนาบ ว่า “อืม...ฉันเป็นตำรวจ”

“ขอบใจนายสองคนมากนะ ดนุภพ เอกราช พี่ดีใจที่ได้เจอพวกนายอีกครั้ง แต่ไม่ดีเท่าไรที่เจอนายในสภาพแบบนี้” นพดลมองเอกราชเย้า แล้วฉีดยาที่ใกล้แผลบอกว่าเดี๋ยวต้องเย็บสด เอกราชร้องลั่น

ดนุภพแซวว่าโดนยิงยังไม่ร้องมาแผดเสียงเอาตอนโดนเข็มนี่แหละ เอกราชได้ทีเหน็บหยั่งเชิงว่า

“ใครจะเก่งเหมือนนายวะ ยิงปืนก็แม่น หลบกระสุนก็คล่อง เก่งยิ่งกว่าตำรวจอย่างฉันเสียอีก นี่ถ้าไม่ได้นาย ฉันก็คงโดนยิงตายไปแล้ว”

นพดลถามว่าเดี๋ยวนี้ดนุภพมาสายบู๊แล้วหรือ เขารีบกลบเกลื่อนว่าที่ยิงๆ วิ่งๆ นั่นได้ก็เพราะเอกราชสอน ครูดีศิษย์ก็ดีไง แล้วตบไหล่เอกราชหยอกเบาๆ เอกราชทำเป็นยิ้ม

“นายสองคนยังซี้ปึ้กกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะ ดีจังว่ะ” นพดลชื่นชม

ขณะนั้นเอง หมวดเอกระหืดกระหอบเข้ามา ตรงเข้าดูแผลของเอกราชแล้วบ่นว่าแผลแค่นี้เองหรือ ตนคิดว่าโดนหนัก

เอกราชพูดเป็นการเป็นงานว่าคนร้ายโดนยิงต้องทิ้งร่องรอยเลือดเอาไว้แน่ ให้หมวดรีบไปเก็บดีเอ็นเอจะได้รู้ว่าใช่คนที่ตนสงสัยหรือเปล่า และให้ส่งคนไปตรวจโรงพยาบาลละแวกนั้นว่ารับคนเจ็บที่โดนยิงมาหรือเปล่า หมวดเอแก้ตัวว่าตนเป็นห่วงผู้กองเลยรีบมาที่นี่ก่อน ตะเบ๊ะแล้วรีบไป

นพดลถามดนุภพว่าเขามีผู้สงสัยในใจแล้วหรือ ดนุภพเชื่อว่าดูจากฝีมือคงไม่ใช่โจรธรรมดาและที่สู้กับตนเป็นผู้หญิงได้ยินเสียงเรียกพ่อด้วย เลยวิเคราะห์กันว่าคนร้ายมากันทั้งครอบครัว เอกราชบอกว่า

“ที่มันรีบร้อนกลับไปคงเพราะไอ้ตัวพ่อมันโดนยิงที่จุดสำคัญ” เอกราชขมวดปมจิกตามุ่งมั่นพร้อมที่จะจับคนร้าย

เอกราชอยากกลับไปพักฟื้นที่บ้าน นพดลสั่งแอดมิต

บอกว่าอยากคุยกับเขาเรื่องตัวฆาตกร ถามว่าเขาเป็นเจ้าของ คดีมาคัสใช่ไหม เอกราชจึงลุกไปคุยด้วย

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 4 วันที่ 3 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ