อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 4 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 4 ธ.ค.59

คืนนั้น จัสมินอยู่ในชุดนอนจะลงมาหาน้ำดื่ม เธอออกมาเจออรินที่กำลังจะเคาะประตู ก็ตกใจสงสัยว่าเขามีอะไร อรินกลับถามทำไมยังไม่นอน พอรู้ว่าเธอจะลงไปดื่มน้ำก็จะลงไปเป็นเพื่อน เธอมองเขางงๆแปลกใจในท่าทีของเขา ลงมาถึงเขาก็เดินไปนั่งเล่นเปียโน
เบาๆ พอเห็นเธอจะกลับขึ้นข้างบนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ขอบใจนะที่ไปเล่นเปียโนให้ที่โรงแรม”

“ยินดีค่ะ แค่นี้ใช่ไหมที่จะบอก”

“ไม่ใช่...เอ๊ย! ใช่...ไปนอนเถอะ” อรินอดวางฟอร์มไม่ได้ แต่แล้วก็พูดขึ้นลอยๆว่า “เธอใส่ชุดนั้นก็สวยดีนะ”



“ขอบใจที่ชม แต่ทุกทีไม่เคยเห็นพูดดี ทำดีกับเรา”

“แล้วไม่ชอบรึไง เผื่อเธอเปลี่ยนใจอยากบอกความจริงกับฉันบ้าง”

จัสมินขมวดคิ้วถามว่าความจริงอะไร เขาว่าทุกเรื่องที่เธอปิดบัง เธอหัวเราะบอกเรื่องของตนเป็นเรื่องส่วนตัวเขาไม่จำเป็นต้องรู้ อรินสวนว่าจำเป็น ตนจะได้เข้าใจและไว้ใจเธอได้มากขึ้น

หญิงสาวตอกกลับ บอกไปเขาก็ไม่เชื่อเพราะคิดเองเออเองเสียขนาดนั้น อยากคิดอย่างไรก็ตามสบาย ว่าแล้วก็เดินไป อรินมองตามอย่างหมั่นไส้ช่างแสบไม่เบา แต่ในใจรู้สึกหวั่นไหว

ที่บ้านเช่า เหวยกังย่องเข้ามาในห้องที่ชัยชนะนอนกับจ้อย ค้นหากระเป๋าของตนอย่างเบาๆ พอไม่เจอย้ายไปอีกห้อง ชัยชนะลืมตาขึ้นมองผ่านความมืด เหวยกังเข้ามาในห้องสิงห์ชัย เปิดตู้เสื้อผ้าฉายไฟค้นหา

ทันใดไฟห้องสว่างขึ้น เสียงชัยชนะบอกให้หยุด! อย่าขยับ...สิงห์ชัยโวยวายว่าใครเปิดไฟเข้าตา นาธานลืมตาขึ้นเห็นเหวยกังก็ตกใจลุกพรวดจากเตียง ชัยชนะบอกสิงห์ชัยว่าขโมยขึ้นบ้าน ให้ลุกมาช่วยจับ เหวยกังฉวยโอกาสกระแทกตู้เสื้อผ้าจนล้มใส่ชัยชนะ แล้วพุ่งเข้าชกสิงห์ชัยและบีบคอ

นาธานเข้าช่วยก็ถูกชกท้องจุกแอด เหวยกังเงื้อมีดจะแทงคอนาธาน ชัยชนะยิงเปรี้ยงใส่มือมีดกระเด็น เหวยกังกุมมือโดดหนีออกหน้าต่างไปได้

รุ่งเช้า อรินรู้เรื่องมาช่วยตรวจดู ไม่มีของมีค่าหายสักชิ้น สิงห์ชัยเอาแต่บ่นว่ากล้ามาล้วงคองูเห่า ชัยชนะวิเคราะห์ว่าไม่ใช่พวกลักเล็กขโมยน้อย เพราะฝีมือการต่อสู้เก่งกาจ อรินแปลกใจว่ามันต้องการอะไร...จัสมิน

ส่งมัดหมี่ขึ้นรถโรงเรียนหน้าบ้านแล้วเดินเข้ามา อรินเอ่ยขึ้น

“เธอคิดว่าคนร้ายจะอยากได้อะไร”

“จะไปรู้เหรอ”

“ครูมะลิไม่รู้แล้วใครจะรู้”

“พูดแบบนี้หมายความว่าไง”

“ว่าไงก็ได้ แล้วแต่จะคิด”

“บ้าไปแล้ว” จัสมินไม่พอใจเดินหนี นาธานกับเอ็มม่าตามออกไป

สิงห์ชัยดักคอ ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงไม่ได้รัก อรินไม่สนใจ ชัยชนะถามเขาคิดว่ามะลิเป็นพวกเดียวกับคนร้ายหรือ อรินส่ายหน้าไม่รู้แต่เชื่อว่าต้องเกี่ยวข้องกัน...

วันนี้จัสมินจะพาจ้อยไปหาพ่อที่พ้นโทษออกมา ชัยชนะอาสาไปส่งเพราะอยากใกล้ชิดกับเอ็มม่า โดยอ้างว่าต้องผ่านแถวนั้นอยู่แล้ว เอ็มม่าคิดว่าคงไม่อยากให้พวกตนคลาดสายตามากกว่า อรินเดินเข้ามาบอกว่าแค่จ้อยจะไปหาพ่อไม่เห็นต้องไปกันหมด จัสมินจึงบอกว่าพวกตนจะไปเยี่ยมครูน้อย นาธานไม่สบอารมณ์พูดขึ้นลอยๆ

“จะไปไหนหรือไม่ไป ก็เป็นเรื่องของพวกเรา คนอื่นไม่น่ายุ่ง”

อรินสวนว่าพอดีชอบยุ่งทุกเรื่อง แล้วหันไปฝากชัยชนะดูแลทุกคนด้วย จัสมินประชดว่าดี จะได้ไม่เสียค่าแท็กซี่...รถชัยชนะแล่นออกไป เหวยกังโผล่ออกมาจากที่แอบซุ่มด้วยแววตากร้าว

ooooooo

รถชัยชนะจอดส่งทุกคนลงที่ปากซอย ซีนอนซึ่งยังเฝ้าจับตาดูจัสมินโผล่ออกมามอง ชัยชนะจะเดินไปส่งแต่เอ็มม่าออกปากไล่ไหนว่าจะไปธุระ เขายิ้มแหยๆ อยากรู้จะกลับกี่โมงจะมารับ จัสมินบอกว่าคงเย็นๆ เพื่อให้จ้อยได้อยู่กับพ่อนานๆ จ้อยยิ้มแฉ่งดีใจ

พอพวกจัสมินเดินเข้าซอย ซีนอนจะสะกดรอยตามก็เห็นรถอีกคันแล่นมาจอดจึงชะงักเห็นเหวยกังสวมแว่นดำลงจากรถเดินตามพวกจัสมินไป

มาถึงบ้านจ้อย จัสมินกล่าวกับจ้อย หวังว่าพ่อจ้อยออกจากสถานบำบัดแล้วจะเลิกเสพยาได้เสียที จ้อยก็หวังเช่นนั้น และตนก็คิดถึงพ่อมาก จัสมินจะไปรออยู่บ้านครูน้อย จ้อยวิ่งเข้าบ้านไป จัสมิน เอ็มม่า และนาธานเดินต่อมาบ้านครูน้อย พลันได้ยินเสียงปาข้าวของลอยออกมา ไม่ทันไรครูน้อยวิ่งเตลิดร้องให้คนช่วย พวกทวงหนี้ขู่คำรามให้จ่ายเงิน

จัสมินเข้าไปขวางและสั่งให้หยุด ครูน้อยละล่ำละลักเล่าว่าพวกนี้ไม่ฟังอะไรเลย จะใช้กำลังอย่างเดียว พวกทวงหนี้ตวาดให้ถอยไปอย่าแส่เรื่องชาวบ้าน จัสมินให้พูดกันดีๆ อย่าทำรุนแรง พวกมันไม่ฟังเสียงกรูเข้าฉุดกระชากครูน้อย

จัสมินกระโดดถีบพวกมันกระเด็น เอ็มม่าตะโกนเรียกตำรวจๆ พวกทวงหนี้มองไปเห็นตำรวจวิ่งมาจึงขู่ คราวหน้ายังไม่ได้เงิน บ้านพังแน่...แล้วพากันวิ่งหนีไป ตำรวจมาถึง เอ็มม่าชี้มือให้ตามพวกทวงหนี้ไป

ครูน้อยทรุดนั่งอย่างหมดอาลัยตายอยาก จัสมินสอบถามเรื่องราว ครูน้อยยอมรับว่าไม่มีเด็กมาเรียนรำจึงไม่มีรายได้ เงินที่กู้ยืมมาเช่าชุดรำไทยและซ่อมโรงเรียนจึงไม่มีจ่ายคืน จัสมินถามยอดเงินที่กู้มาเท่าไหร่ ครูน้อยอึกอักๆ

“สะ...สอง...”

นาธานต่อให้ว่าสองหมื่น ครูน้อยส่ายหน้าบอกสองแสน ทั้งสามแทบช็อกช่างมากมาย จัสมินตัดสินใจจะขายนาฬิกาข้อมือตัวเองเพื่อเอาเงินมาช่วยครูน้อย นาธานกับเอ็มม่าค้านให้เอาของพวกตนขายแทน แต่จัสมินไม่อยากให้ทั้งสองเดือดร้อน ยื่นนาฬิกาของตนให้พ่อค้า พ่อค้าตรวจเช็กแล้วอึ้งมองหน้าจัสมิน

จัสมินนำเงินมาให้ครูน้อย ครูไม่ยอมรับเกรงเป็นเงินร้อน จัสมินจึงโกหกว่าตนถูกลอตเตอรี่ตอนอยู่ที่ซามาร์เลยซื้อนาฬิการาคาแพงได้ ครูน้อยซาบซึ้ง

“อ้อ...อาจเป็นของนอกถึงได้ราคาดีขนาดนี้ ครูเชื่อใจพวกเธอนะและสัญญาจะรีบหาเงินมาใช้คืนให้เร็วที่สุด ขอบใจมาก”

ไม่ทันที่ครูน้อยจะเก็บเงิน พวกทวงหนี้ก็โผล่มารวบเงินไปอย่างรวดเร็ว จัสมินจึงบอกได้เงินแล้วก็อย่ามารบกวนครูอีก พวกมันยิ้มยียวนกลับออกไป... แต่แล้วก็โดนอรินรวบตัวทั้งแก๊งที่กลางซอย ข้อหามีเจ้าทุกข์แจ้งความว่าพวกเขาทวงหนี้ด้วยการทำร้ายร่างกาย ทำลายข้าวของ ตอนนี้มีกฎหมายห้ามหนี้นอกระบบ พอค้นตัวก็เจอเงินสองแสนจึงคิดว่ามีการค้ายา

“ไม่ได้ขาย เงิน...เงินครูน้อยบ้านรำไทยใช้หนี้มา”

อรินยิ่งงงว่าครูน้อยมีเงินมากขนาดนี้ได้อย่างไร ...อรินตามมาซักถามครูน้อย พอรู้ความก็ไม่เชื่อว่า

จัสมินจะมีนาฬิการาคาแพงขายได้ ครูน้อยแก้ตัวแทนว่า

“ถ้าพวกนั้นเป็นคนไม่ดีแบบผู้กองว่า เขาจะมาช่วยครูทำไม”

อรินเถียงไม่ออกได้แต่เข่นเขี้ยว “มะลิตัวแสบ มีเรื่องให้สงสัยเพิ่มอีกแล้ว”

บนทางเดินกลับบ้าน อริน จัสมิน เอ็มม่า และนาธานเดินคุยกันมา สองพี่น้องนึกเสียดายเงิน น่าจะเอามาใช้ไปเที่ยว จัสมินถามการช่วยเหลือคนลำบากเดือดร้อนกับเอาเงินไปเที่ยวอย่างไหนสำคัญกว่ากัน

สองพี่น้องจ๋อยสนิท จัสมินบอกว่าจะอยู่ที่นี่อีกไม่นาน

ทั้งสามมาถึงบ้านอริน ซีนอนตามมายิ้มกริ่มที่รู้ที่อยู่จัสมินแล้ว เหวยกังโผล่มาอีกทางมองซีนอนอย่างสงสัย

ooooooo

เย็นวันนั้น จัสมินกำลังรดน้ำต้นไม้ อริน ออกมายืนมองเงียบๆ เธอไม่ทันเห็นหันมาฉีดน้ำไปโดน เขาโวยวายว่าเธอแกล้ง จัสมินรีบขอโทษแต่เขากลับพลั้งปาก

“เธอนี่แสบมาก ฉันมองไม่ออกจริงๆ นับวันก็ยิ่ง...”

“ยิ่งอะไร”

“ยิ่งสงสัย”

จัสมินแปลกใจทำไมต้องสงสัย อรินพูดถึงเรื่องนาฬิกาที่เธอขาย เอาเงินให้ครูน้อย

ไม่ทันที่อรินจะซักถาม ศลิษาโผล่มาเซอร์ไพรส์ชวนไปข้างนอก เหล่มองจัสมิน เหน็บเย็นแล้วยังไม่กลับบ้านอีก ได้รับคำตอบว่ากลับไม่ได้ ไม่มีบ้านให้กลับ ศลิษาข้องใจแล้วนอนที่ไหน จัสมินแกล้งตอบซื่อๆว่านอนที่นี่ นอนห้องข้างบน อรินเห็นแฟนสาวจะกรี๊ดก็รีบบอกว่าตนให้มานอนที่นี่เอง เธอมาจากซามาร์ มาเที่ยวเมืองไทยกับเพื่อน

“อ้าว ไม่ใช่คนไทยเหรอคะ มิน่าพูดจาแปลกๆ เป็นนักท่องเที่ยวกับเพื่อน แล้วเพื่อนหายไปไหนหมด” อรินชี้ว่าอยู่บ้านตรงข้าม ศลิษาโวยทำไมไม่ไปอยู่ด้วยกัน

“เขาต้องช่วยดูแลมัดหมี่” อรินบอกถึงความจำเป็นศลิษาไม่ชอบใจเดินตามจัสมินเข้าไปในบ้าน เธอกำลังเริ่มสอนเปียโนมัดหมี่ ก็เอ่ยถามแฟนไม่มาด้วยหรือ จัสมินไม่สนใจ เธอจึงขึ้นเสียงถามไม่ได้ยินหรือ

“ได้ยิน แต่ไม่อยากตอบ เพราะเป็นเรื่องส่วนตัว”

“เรื่องเธอ ฉันไม่อยากรู้นักหรอกนะ แต่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านแฟนฉัน อยู่กันทั้งวันทั้งคืนแบบนี้ ฉันก็ต้องอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร”

“ไม่ถึงทั้งวันทั้งคืนนี่ กลางวันเขาก็ออกไปทำงาน แค่กลางคืนเท่านั้นเองที่อยู่ด้วยกัน”

“ตอบแบบนี้รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นอะไรกับอริน”

“เมื่อกี้คุณก็บอกแล้ว เป็นอัลไซเมอร์หรือเปล่า พูดเองลืมเอง”

ศลิษาโกรธ เห็นอรินมองอยู่จึงเดินไปเกาะแขนแสดงความเป็นเจ้าของเขา ชวนออกไปหาอะไรอร่อยๆทาน จัสมินชำเลืองมอง รู้สึกหงุดหงิดในใจอย่างบอกไม่ถูก

คืนนั้น อรินกับศลิษาอยู่กันที่โรงแรม เธอสวมกอดเขาอ้อนว่าตนผิดเองที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ ต่อไปเราจะอยู่ด้วยกันแบบนี้บ่อยๆ อรินไม่ให้โทษตัวเอง ตนต่างหากที่ไม่ค่อยมีเวลาให้ หญิงสาวจึงขอมาเริ่มต้นกันใหม่ และสัญญาจะดูแลเขามากขึ้นกว่าเดิม เขาก็ต้องมีเวลาให้ตนมากขึ้นด้วย เธอโน้มคออรินมาหอมแก้ม เขายิ้มสบตาซึ้งๆ

รุ่งเช้า อรินกลับมาบ้านสภาพเสื้อผ้ายับๆ จัสมินลงมาเจอ เคืองที่เขาหายไปกับศลิษาทั้งคืน จึงเลี่ยงเข้าครัว อรินขอโทษแทนศลิษาแต่ก็ติงว่าไม่ควรไปต่อล้อต่อเถียง จัสมินหันขวับมาตอบโต้

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 4 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ