อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 5 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 5 ธ.ค.59

รุ่งเช้า อรินกลับมาบ้านสภาพเสื้อผ้ายับๆ จัสมินลงมาเจอ เคืองที่เขาหายไปกับศลิษาทั้งคืน จึงเลี่ยงเข้าครัว อรินขอโทษแทนศลิษาแต่ก็ติงว่าไม่ควรไปต่อล้อต่อเถียง จัสมินหันขวับมาตอบโต้

“เราก็ไม่อยากยุ่งกับแฟนคุณ ถ้าเขาไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวของเรา”

“เขามีสิทธิ์ที่จะรู้ ใครจะเข้ามาอยู่บ้านนี้ มาเป็นลูกจ้างอะไรแบบนี้”

“มาคราวหน้าต้องให้กราบแฟนคุณด้วยไหมคะ”



“เธอนี่จะแสบไปถึงไหน เมื่อเย็นยังคุยกันไม่จบ เธอเอานาฬิกาของใครมา ที่ไปขายแล้วเอาเงินให้ครูน้อย”

จัสมินสะบัดเสียง จะของใครก็ช่างไม่จำเป็นต้องบอก แต่อรินเห็นว่าเงินไม่ใช่น้อยจึงถามทำอะไรผิดกฎหมายหรือเปล่า หญิงสาวโกรธที่เขาไม่เคยมองในแง่ดีเลย

“จะให้ฉันมองดีได้ไง เธอไม่ยอมบอกอะไรสักอย่าง อ้างโน่นอ้างนี่ คนจริงใจต่อกันเขาไม่ปิดบังแบบนี้หรอก”

“เราจริงใจกับทุกคนเสมอ แต่บางเรื่องก็บอกไม่ได้จริงๆ ขอให้เข้าใจเรา”

“ยังไงก็ไม่เข้าใจ เธอนี่ความลับเยอะมาก เยอะที่สุดในชีวิตฉันที่เคยเจอ ถูกแล้วที่ไม่ไว้ใจเธอ เพราะเธอคือ...”

อรินสะกดกลั้นความโมโหไว้ จัสมินสบตาถามคืออะไร เขาโพล่งออกมา

“คือ...พวกคนไม่ดีน่ะสิ สังหรณ์ใจไม่ผิดเป็นทั้งสายให้ขโมยขึ้นบ้าน มีของมีค่าราคาเป็นแสนแถมบอกที่มาไม่ได้ จะให้คิดว่าเธอเป็นใครนอกจาก...”

“นอกจากอะไร บอกมาเลย” จัสมินทั้งโกรธและน้อยใจ

“นอกจาก...เป็นนางโจร เอาโจรมาอยู่ในบ้านชัดๆ ฉันคิดผิดมาก”

จัสมินไม่คิดว่าอรินจะพูดแรงขนาดนี้ เสียงสั่นน้ำตาร่วง ในเมื่อคิดว่าตนเป็นโจรไว้ใจไม่ได้ ตนก็จะไป อรินหน้าเจื่อนรู้สึกตัวว่าพูดแรงเกินไป

ooooooo

ท่านกงสุลนำนาฬิกาข้อมือมาวางให้อัมราภาชินี พระองค์จำได้ว่าเป็นของจัสมิน กงสุลรายงานว่ากล้องวงจรปิดที่ร้านเสีย แต่ทางเราเอารูปนาธาน เอ็มม่า และเจ้าหญิงให้เจ้าของร้านดู ก็ยอมรับว่าใช่ ศรีวิจันทร์โล่งอกแต่อัมราภาชินีข้องใจทำไมต้องขาย เงินที่ติดตัวมาน่าจะมากพอ

“ท่านทำงานได้ดีมาก สืบต่อไปให้รู้ให้ได้ว่าเจ้าหญิงอยู่ที่ไหน”

ด้านจัสมินโกรธคำพูดของอรินมาก มาบอกนาธานกับเอ็มม่าว่าจะไปจากที่นี่ ทั้งสองรวมเงินที่มีติดตัวได้ประมาณสามพันกว่าบาท เอ็มม่าสงสัยมีเรื่องอะไรถึงคิดจะไป เจ้าหญิงส่ายหน้า

“ไม่มี เราเพียงแต่อยากไปให้ไกลๆจากนายตำรวจปากไม่ดี นิสัยแย่คนนี้ให้เร็วที่สุด”

เอ็มม่าหวั่นใจว่าเงินเพียงเท่านี้จะไปไหนรอด นาธานดีใจรีบบอกว่านาฬิกาของตนยังมี แต่จัสมินให้เก็บไว้ยามจำเป็นจริงๆ ตนเชื่อว่าพวกเราต้องไปรอด แบบนี้ถึงจะเรียกว่าผจญภัย

นาธานยิ้มแหยๆ “ผจญน่ะอยาก แต่ไม่อยากเจอภัยเลยกระหม่อม”

เอ็มม่าตบไหล่พี่ชายแกล้งประชดว่าเป็นองครักษ์ใจสู้สุดๆ จัสมินยิ้มด้วยสายตามุ่งมั่น...บ่ายวันนั้นอรินรับมัดหมี่กลับจากโรงเรียน หนูน้อยวิ่งขึ้นไปหาจัสมินแต่ทุกอย่างเงียบ ภายในบ้านปิดหน้าต่างเรียบร้อย ก็รีบมาบอกอริน เขาคิดว่าคงไปอยู่บ้านตรงข้าม แต่พออรินเดินออกมาหน้าบ้าน ชัยชนะเดินมาบอกว่าเอ็มม่ากับนาธานหายไป เสื้อผ้าข้าวของก็หายไปด้วย

“คงกลัวฉันจับได้ถึงคิดหนี แยกย้ายกันตาม อาจยังไปไม่ไกล” อรินสังหรณ์ใจ

ในขณะที่จัสมิน เอ็มม่า และนาธานเดินมาถึงป้ายรถเมล์ ท่ามกลางอากาศร้อน นาธานจะไปซื้อน้ำมาให้ทาน เอ็มม่าขอตามไปซื้อขนมด้วย ไม่ทันไรมีคนมาสะกิดไหล่จัสมิน เธอคิดว่าทั้งสองกลับมา แต่พอหันมาเจอหน้าอรินก็ตกใจคว้ากระเป๋าจะลุกหนี เขาจับแขนเธอไว้ถามจะไปจริงๆหรือ เสียงนาธานตอบแทนว่าพวกเราจะไปจริงๆ

อรินยั่วเยาะหยันว่าทำผิดแล้วคิดหนี กลัวตนจับได้ มัดหมี่วิ่งตามมาเกาะแขนจัสมิน ต่อว่าอรินอย่าทำอะไรครูของตน แล้วหันมาขอร้องจัสมินอย่าทิ้งตนไป หนูน้อยเบะจะร้องไห้เมื่อจัสมินบอกว่าจำเป็นต้องไป อรินแกล้งท้า

“ถ้ามั่นใจว่าตัวเองไม่ใช่พวกโจร ทำไมต้องหนี”

“เราไม่ได้หนี แค่อึดอัดที่จะต้องอยู่กับคนอย่างคุณ”

“ทำไม คนอย่างฉันมันเป็นยังไง”

“ห่วยมาก มากที่สุดในชีวิต ตั้งแต่ฉันเจอมา”

“ถ้าเธอหนี เธอจะกลายเป็นผู้ร้ายในสายตาฉันไปตลอดชีวิต แน่จริงก็ต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่” อรินรู้ว่า จัสมินโดนสบประมาทไม่ได้

“ฉันรู้ว่าเธอไม่กล้าอยู่ใช่ไหมล่ะ คนเราถ้าไม่ทำผิดแล้วจะหนีทำไม อย่านะไม่ต้องหาข้ออ้าง ไม่เชื่อ”

จัสมินฮึดหยิ่งในศักดิ์ศรี “ได้ งั้นเราจะอยู่เพื่อพิสูจน์ว่าเราไม่ใช่ผู้ร้ายอย่างที่คุณคิด”

นาธานกับเอ็มม่าอ้าปากค้าง งงกับการเปลี่ยนใจกะทันหัน ต่างจากมัดหมี่ที่ดีใจร้องเย้ๆ

กลับเข้ามาในบ้าน จัสมินสอนมัดหมี่ไล่เสียงตัวโน้ตเปียโน สิงห์ชัยเดินป้วนเปี้ยนมองนิ้วจัสมินที่สัมผัสคีย์ แล้วชมว่าช่างไพเราะจับใจ มัดหมี่ขมวดคิ้วถามเพราะตรงไหน แค่ไล่เสียงยังไม่ได้เล่นเพลง เขาหัวเราะแหะๆ

จัสมินบอกมัดหมี่ว่าวันนี้พอแค่นี้ หนูน้อยย้ำว่าเธอต้องสอนนานๆอย่าหนีไปไหนอีก เธอยิ้มนิดๆก่อนจะชวนกันไปหาขนมกิน
พอทั้งสองเดินออกไป สิงห์ชัยก็รีบเข้ามาเก็บรอยนิ้วมือของจัสมินบนคีย์อย่างยิ้มกริ่ม

ooooooo

บ่ายวันต่อมาที่สำนักงานตำรวจ อรินมองหน้าจอคอมที่ชัยชนะกำลังเข้าเว็บหาข้อมูลประเทศซามาร์ แต่เหมือนเกตเวย์ล่ม สงสัยทางซามาร์มีระบบป้องกันการเข้าค้นหาข้อมูลจากคนนอกประเทศ ทำอย่างกับเป็นประเทศปิด...พอฤดีถือผลตรวจลายนิ้วมือเข้ามา

“ไม่มีประวัติอาชญากร เช็กไปที่ฝ่ายอาชญากรข้ามชาติแล้วด้วย ลายมือไม่ตรงกันเลย”

อรินครุ่นคิดจะหาข้อมูลจากไหนดี พอฤดีแนะนำว่าตนจะไปขอความร่วมมือจากสถานทูตซามาร์ ชัยชนะทึ่งที่เธอช่างลุย แต่อรินคิดว่าน่าจะหาข้อมูลกันเองก่อน ถ้ามากคนจะมากความ แต่ก็ขอให้เธอช่วยสืบ พอฤดีรับคำ สิงห์ชัยหาว่าอรินคิดมากไปเอง พวกครูมะลิคงเป็นแค่นักท่องเที่ยวธรรมดา เพียงแต่สวยมาก อรินตอกกลับว่าสวยมากนี่แหละ อาจจะสารพัดพิษ

ค่ำวันนั้นเหวยกังเฝ้ามองเข้ามาในบ้านอริน เห็นจัสมินกับมัดหมี่เดินไปมาที่ชั้นล่าง...จัสมินหยั่งเชิงถามมัดหมี่ว่าอรินไม่กลับบ้านบ่อยหรือ หนูน้อยบอกว่าเมื่อก่อนบ่อย แต่พอตนมาอยู่ด้วยก็ไม่ไปค้างที่อื่น ไม่อยากให้ตนอยู่คนเดียว

จัสมินแอบยิ้ม เดินปิดหน้าต่างก่อนจะพากันขึ้นชั้นบน เหวยกังเห็นเช่นนั้นก็ย่องเข้าบ้าน พอจะงัดประตูก็มีมือมาจับไหล่ เขาสะดุ้งปัดออกหันมาเตรียมสู้ เป็นซีนอนถามว่าเขาเป็นใคร ตามพวกนี้ทำไม เหวยกังไม่ตอบบอกให้ซีนอนถอยไป

“แกมากกว่าที่ต้องไป อย่ามายุ่งกับพวกนี้อีก”

เหวยกังโกรธเกิดการต่อสู้กันขึ้น ทั้งสองสู้กันแต่ก็ช่วยกันรับสิ่งของที่กระแทกจะหล่นหรือล้มเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง ไม่วายที่พลาดทำกระถางตกแตก จัสมินสะดุ้งตื่นจะลงไปดู มัดหมี่งัวเงียดึงเธอไว้และบอกว่าเสียงแมวกัดกัน เธอจึงหมดสงสัยล้มตัวลงนอนต่อ

ไม่ทันไรอรินกลับมา แสงไฟรถทำให้เหวยกังและซีนอนรีบซ่อนตัวในพุ่มไม้ อรินจอดรถเดินจะเข้าบ้าน มองสำรวจไปที่โต๊ะเก้าอี้สนาม เห็นว่าเรียบร้อยดี แต่มีเศษดินเล็กน้อยเกลื่อนที่พื้น ก็มองผ่านไม่ติดใจ ไขกุญแจเข้าบ้านไป ทันใดก็มีมือเอื้อมมากวาดเศษดินหายวับไป

วันต่อมาที่วังซามาร์ มาลาตีรายงานต่ออิสราธิบดีว่าใกล้จะพบตัวจัสมินแล้ว พระองค์ดีใจสั่งการให้ประสานงานใกล้ชิด ถ้าองค์ราชินีต้องการความช่วยเหลืออะไรก็รีบจัดส่งไปให้ด่วนที่สุด มาลาตีรับคำและรายงานว่า องค์อัมราภาชินีกำชับดูแลทุกหน่วยที่สืบหาเจ้าหญิงด้วยองค์เองอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย พระราชาถอนใจ

“นี่แหละคนเป็นแม่ ต้องมาลำบากเพราะความเอาแต่ใจของลูก”

“องค์หญิงยังทรงพระเยาว์ อาจคิดอะไรไม่รอบคอบ โปรดประทานอภัยเพคะ”

องค์อิสราธิบดีกล่าวศิษย์รักกลับมาเมื่อไหร่อบรมให้หนักเป็นสองเท่า มาลาตีรับคำยิ้มๆ

ooooooo

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 4 วันที่ 5 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ