อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 5 วันที่ 8 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 5 วันที่ 8 ธ.ค.59

จัสมินออกจากห้องน้ำก็เจอศลิษายืนรออยู่พูดถากถาง “เธอก็ดูมีความรู้ดี ไม่น่ามาเป็นคนรับใช้ทำงานบ้าน หน้าตาแบบนี้ไปรับจ๊อบอย่างอื่นได้เงินดีกว่าเยอะ”

“เรามีเหตุผลของเรา” ศลิษาถามว่าอะไร “ทำไมคุณชอบถามเรื่องส่วนตัวคนอื่น ขอโทษนะที่ไม่มีใครสอน เหรอว่าไร้มารยาท” พูดจบจัสมินเดินหนี ศลิษาปรี๊ดตามมาดักหน้า

“เดี๋ยว ฉันยังพูดไม่จบ รู้ใช่ไหมฉันกับอรินกำลังจะแต่งงานกัน”



“เรื่องของพวกคุณไม่เกี่ยวกับเรา”

“ขอให้ไม่เกี่ยวจริงเถอะ ต่อไปฉันจะเข้ามาอยู่บ้านริน จะดูแลทุกอย่างเอง ไม่จำเป็นต้องมีคนรับใช้อย่างเธอ จะไปไหนก็ไป”

“ถ้าคุณเรียกเราว่าคนรับใช้ ต่อไปคุณมาดูแลบ้าน ก็เป็นคนรับใช้ไม่ต่างกับเรา...คนรับใช้คนใหม่” ศลิษาเต้นผาง จัสมินกล่าวต่อ “เราจะไปก็ต่อเมื่ออยากไป จะอยู่ก็ต่อเมื่อเราอยากอยู่ คุณไม่มีสิทธิ์มาสั่งเรา” จัสมินเดินเบียดไหล่ออกไป ศลิษามองตามอย่างโกรธๆ

สองสาวเดินออกมาถึงล็อบบี้ ศลิษาปรี่เข้าเกาะแขนอรินชวนไปฟังเพลงต่อ เขาอ้างว่าต้องไปส่งพวก จัสมิน ศลิษาโบ้ยว่ากลับกับชัยชนะก็ได้...นาธานกระซิบถามจัสมินว่า มีเรื่องอะไรหรือเปล่า เธอส่ายหน้าแล้วเดินไปถ่ายรูปกับพวกสิงห์ชัย อรินมองจัสมินที่ไม่สนใจตน

รถชัยชนะแล่นมาจอดหน้าบ้าน เอ็มม่าอดถามไม่ได้ว่า อรินกับแฟนคบกันมานานแล้วหรือ ชัยชนะบอกใครๆก็รู้ว่าทั้งสองสนิทกัน อีกไม่นานคงแต่งกันแน่ เอ็มม่าหน้าเจื่อน นาธานท้วงจะสนใจทำไม ไม่นานพวกเราก็ไปกันแล้ว ชัยชนะเองก็อยากรู้ว่าถามทำไม เอ็มม่าปัดไม่มีอะไร มัดหมี่บ่นไม่อยากให้อรินแต่งงานกับศลิษา เพราะเธอนิสัยแปลกๆบอกไม่ถูก

“แปลกยังไงก็ต้องทน เพราะเขาจะมาเป็นอาสะใภ้ และเข้ามาอยู่บ้านนี้กับมัดหมี่”

มัดหมี่ทำหน้าอยากตาย ต่อไปต้องฟังศลิษาพูดทั้งวันแน่ จัสมินฝืนยิ้มในใจเศร้าลึกๆ

ในขณะที่ศลิษานั่งซบอรินออดอ้อนถามเรื่องการแต่งงาน ถ้ายังไม่พร้อมตนคิดว่าจะย้ายเข้าไปอยู่กับเขาเลย อรินตกใจห้าม เธอจะเสียหาย หญิงสาวแย้งว่าอย่างไรก็ต้องแต่งงานกัน ตนจะเสียหายได้อย่างไรทุกอย่างอยู่ที่ใจ อรินยืนกรานว่าไม่ต้องการเอาเปรียบเธอ

ศลิษาเจ็บใจที่เสนอทุกอย่างให้เขายังปฏิเสธ กลับมาระเบิดอารมณ์ที่บ้าน แม่ฟังลูกบ่นแล้วพาลไม่พอใจไปด้วย ศลิษาคิดว่าต้องเป็นเพราะครูมะลิแน่ๆ

“อ้าว! นี่มันมีผู้หญิงอีกคนเหรอ แล้วจะทำไง”

“หนูไม่ยอมโง่อยู่เฉยแน่ ถ้าเจอคนใหม่แซ่บกว่า จะทิ้งอรินให้เหมือนทิ้งหมาข้างถนนเลยคอยดู”

รุ่งเช้า จัสมินพยายามหลบหน้าอริน แต่เขาก็ตามกวนถึงในครัว เห็นเธอทำโจ๊กก็บอกว่าของตนใส่ไข่สองฟอง ไม่ใส่ตับ ไม่ใส่ขิง เอาหมูสับเยอะๆ เธอมองหน้าเคืองๆ

“เรื่องเยอะจัง เอาไว้บอกคนที่จะเข้ามาดูแลคุณเถอะ เราทำไม่ถูก”

อรินถามใครจะมาดูแล จัสมินบอกว่าแฟนเขา ถ้าจะให้ตนไปเมื่อไหร่ก็บอก อรินแย้ง “เดี๋ยวๆจะไปไหน ฉันยังไม่มีแผนอะไร ไม่มีใครมาอยู่ที่นี่ทั้งนั้น บ้านนี้มีฉัน เธอและมัดหมี่แค่นั้น ไม่มีคนอื่น”

จัสมินรู้สึกชุ่มชื้นใจขึ้น หยิบไข่มาไว้ใส่โจ๊กให้เขา โดยลืมไปแล้วว่าเขาจะเอากี่ฟอง...เสร็จจากอาหารเช้า เอ็มม่ามาหาเห็นจัสมินสีหน้าเบิกบานท่าทางมีความสุขก็อดแปลกใจไม่ได้

“พระพักตร์แจ่มใสมาก เหมือนมีเรื่องดีใจ”

จัสมินปัดไม่มีอะไร แค่อยากแต่งเติมหน้าให้ดูดีบ้าง เอ็มม่ามองอย่างค้างคาใจ

ooooooo

ที่ตึกแก๊งห้ามังกร อรินกับทีมปลอมตัวเป็นคนส่งน้ำ ขับรถบรรทุกเล็กของบริษัทขายน้ำเข้ามาบอกยามว่า เฮียให้เอาน้ำมาส่ง ยามเปิดท้ายรถดู อรินกับสิงห์ชัยหลบอยู่ ชัยชนะเป็นคนขับรถนั่งคู่มากับพอฤดีที่ต่างก็แต่งฟอร์มพนักงาน ยามให้พวกเขาเข้าทางประตูหลัง

เหวยกังกำลังประชุมกับแก๊งห้ามังกรเรื่องแท่นพิมพ์ที่กำลังตาม ว่ามันไม่มีค่าเท่ากับคนที่ตนจะให้ช่วยกันจับตัวมา ลูกน้องห้ามังกรข้องใจ

“ยอดฝีมืออย่างเหวยกัง ทำไมทำเองไม่ได้”

“งานนี้ใหญ่เกินทำคนเดียว ได้แบ่งเงินก้อนใหญ่กันแน่” เหวยกังรับรอง

หัวหน้าแก๊งไม่อยากเชื่อ...อรินยกถังน้ำผ่านห้องประชุม พยายามมองเข้าไปว่าคนไหนเหวยกัง พอฤดีพยักหน้ากับชัยชนะและสิงห์ชัยว่าพร้อมจะแยกกันไปสองทาง สิงห์ชัยจะตามอรินแต่เผอิญไม่ทันระวัง สะดุดล้มถังน้ำกลิ้งส่งเสียงดัง ทุกคนในห้องประชุมสะดุ้งชักปืนรีบออกมาดู เหวยกังสวมแว่นดำตามออกมา เกิดการต่อสู้และยิงใส่กัน พอฤดีโดนมีดปาดที่ต้นแขนเลือดซิบ ชัยชนะช่วยประคองพากันหนีออกมาขึ้นรถหนีได้อย่างเฉียดฉิว

ทุกคนมาที่บ้านอริน ชัยชนะช่วยทำแผลให้

พอฤดี สิงห์ชัยรู้ตัวว่าผิด ทำตาปริบๆขอโทษทุกคน จัสมิน เอ็มม่าและนาธานช่วยกันถือของว่างออกมาจากครัว สิงห์ชัยทำหน้าน่าสงสารให้จัสมินเห็นใจ เธอจึงถามว่าเกิดอะไรขึ้น อรินถอนใจ

“ทำงานพลาดเกือบซวยกันหมด โดนหัวหน้าบี้แน่ เจ็บใจชะมัด เกือบได้ตัวเหวยกังแล้ว”

ชัยชนะถามแน่ใจหรือว่าเหวยกังอยู่ในนั้น อรินมั่นใจเพราะสายรายงานว่ามันกำลังรวมพลเหมือนจะไปจับใครไปเรียกค่าไถ่ คนคนนั้นต้องสำคัญระดับวีไอพี เพราะถ้าคนธรรมดาเหวยกังคงทำคนเดียวไปแล้ว...เอ็มม่ากระซิบนาธานว่าพวกอรินคุยเรื่องอะไรกัน เขาคิดว่าไม่ใช่เรื่องเล็กๆ จัสมินเห็นว่าอย่างไรเสียก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา

ด้านเหวยกังเอารูปเจ้าหญิงจัสมินในชุดเต็มยศ ให้หัวหน้าแก๊งห้ามังกรดู บอกว่าเป็นรัชทายาทองค์เดียวแห่งประเทศซามาร์ พอหัวหน้าแก๊งรู้เรื่องก็ยิ้มอย่างพอใจ ชมสมแล้วที่เป็นเหวยกัง ให้บอกแผนการมาได้เลย... ในขณะที่ราชิดได้รับรายงานจากซีนอนว่า จัสมินหนีรอดไปได้อีกก็ชักไม่พอใจ คิดว่าคงต้องลงมือด้วยตัวเองเสียแล้ว

ooooooo

จัสมิน เอ็มม่าและนาธานกลับมาเยี่ยมครูน้อยอีกครั้ง เห็นว่าของใช้ทุกอย่างกลับมาตั้งในบ้านเหมือนเดิม แถมห้องเรียนก็ตกแต่งดูดีขึ้นกว่าเดิมมาก จัสมินพอใจเงินที่ช่วยไปไม่สูญเปล่า แต่เด็กยังมาเรียนน้อยเกินไป จึงออกความคิดว่า

“เราต้องสอนหลายอย่างค่ะ เด็กจะได้มีตัวเลือก ทั้งรำไทยและรำแบบอื่น”

นาธานเสนอสอนศิลปะการป้องกันตัวอีกวิชา ครูน้อยฟังแล้วปลื้มใจ ที่หน้าบ้านมีคนส่องกล้องแอบถ่ายภาพจัสมิน เอ็มม่าและนาธานไว้หลายอิริยาบถ

จัสมินขอกลับไปจัดโปรแกรมการสอนก่อน ครูน้อยฝากความคิดถึงไปยังอรินด้วย พอทั้งสามคนเดินออกมาตามทาง จัสมินรู้สึกเหมือนมีคนจ้องมอง แต่นาธานกับเอ็มม่ามองแล้วไม่เห็นมีใคร จึงรีบพากันกลับ

ภาพทั้งหมดถูกส่งมาให้องค์อัมราภาชินี พระองค์ดีใจมากที่รู้ข่าวคราวของลูก และรู้ว่าลูกพักที่ไหน กงสุลนำหัวหน้าองครักษ์และทีมเข้าเฝ้า อัมราภาชินีขอบใจทุกคน ทำหน้าที่นี้จะเปิดเผยภารกิจให้จัสมินรู้ไม่ได้ ต้องทำอย่างระมัดระวังและรอบคอบที่สุด ทุกคนรับใส่เกล้า

“ส่งหน่วยอารักขาเจ้าหญิงแบบนี้ เบาพระทัยได้นะเพคะ” ศรีวิจันทร์ถามเมื่อทุกคนกลับไป

“คงจะช่วยเรื่องความปลอดภัยจัสมินได้ แต่เราก็ต้องช่วยกันดูด้วย”

ศรีวิจันทร์รับรองจะจับตาคอยดูเจ้าหญิงตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง องค์ราชินีกระเซ้า แน่ใจหรือ เห็นดูละครจบก็หลับทุกที คุณข้าหลวงยิ้มเจื่อนๆที่พระองค์รู้ทัน

ทหารซามาร์ 5 นายลงรถเอสยูวีสองคันที่หน้าบ้าน

อริน มองอย่างระแวดระวังว่าไม่มีใครเห็น ก็ลอบเข้าไปในบ้าน ปฏิบัติการติดกล้องวงจรปิดตัวเล็กๆและเครื่องดักฟังไว้ตามจุดต่างๆทั้งข้างล่างและข้างบนอย่างรวดเร็ว ตามที่ได้รับการฝึกมาอย่างดี

อัมราภาชินีพึงพอใจมาก พอได้เห็นภาพผ่านกล้องวงจรปิด เห็นจัสมินเดินเข้ามาในบ้านพร้อมนาธาน เอ็มม่า อรินและมัดหมี่ ต่างถือถุงอาหารกันพะรุงพะรัง ก็ทรงแปลกพระทัย เปรยกับศรีวิจันทร์ว่า

“อย่าบอกนะ ว่าลูกสาวฉันจะทำกับข้าว”

“ดูนาธานกับเอ็มม่าสิเพคะ ราชองครักษ์กับคุณข้าหลวงหิ้วมะละกอกับไก่สด กรรมเวร”

เสียงอรินบอกให้หมักไก่แล้วหุงข้าวเหนียว ทั้งจัสมิน นาธานและเอ็มม่าต่างส่ายหน้าไม่เคยทำ เขาถอนใจที่อยากกินของอร่อย แต่ทำกันไม่เป็น จึงต้องแสดงฝีมือเอง

“ไหนว่าอยากเด็จมาเที่ยว แล้วทำไมถึงยอมมาทำงานอยู่บ้านนายตำรวจคนนี้ หม่อมฉันไม่เข้าใจเลยเพคะ ทำไมถึงทรงยอมลำบาก ทนทำอยู่ได้” ศรีวิจันทร์บ่น

อัมราภาชินีมองภาพจากกล้องวงจรปิดด้วยความสงสัยที่ดูเหมือนนายตำรวจคนนี้จะใกล้ชิดกับเจ้าหญิงมากเกินไป

ooooooo

บ่ายวันนั้น มัดหมี่ไม่มีแก่ใจจะซ้อมเปียโนเพราะอยากย่างไก่เต็มทน จัสมินให้รอตอนเย็นๆ หมักไก่นานเครื่องปรุงจะได้เข้าเนื้อ แล้วชวนซ้อมเปียโนต่อ มัดหมี่ขอให้เล่นเพลงให้ฟัง อรินเผลอมองอย่างชื่นชม

เสียงรถเบรกดังที่หน้าบ้าน ทุกคนชะงัก มัดหมี่เดาว่าเป็นศลิษา...อรินออกไปสักครู่ก็ประคองเธอเดินเข้ามาอย่างอิดโรย

“มันไม่มีแรงค่ะ เวียนหัวยังไงไม่รู้ ทีแรกว่าจะขับรถกลับบ้านแต่ไม่ไหว ต้องแวะที่นี่ก่อน รินคงไม่ว่าษานะ”

“จะว่าเรื่องอะไร ดีแล้วที่แวะ ดีกว่าฝืนขับรถต่อไป เกิดหลับในหรือเป็นไรขึ้นมา ไม่คุ้มหรอก ไปหาหมอไหมผมพาไป”

ศลิษารีบปฏิเสธ อ้างว่าเหนื่อยมากไป ขอแค่พักให้หายมึนหัวก็พอ จัสมินจะหายาให้กิน เธอสะบัดเสียงห้วนๆว่าไม่ต้อง ทำให้จัสมินสงสัยว่าแกล้งสำออย

ศลิษาอ้อนขอนอนค้างที่นี่สักคืน อรินจะปฏิเสธ แต่พอเห็นสายตาเว้าวอนก็พูดไม่ออก จัสมินรู้สึกน้อยใจจะเลี่ยงออกไป อรินพูดขึ้นโดยไม่มองหน้าเธอ วันนี้คงกินข้าวเหนียวส้มตำไก่ย่างไม่ไหว ขอทำข้าวต้มแทน...

คืนนั้นจัสมินนั่งเหม่ออยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง มัดหมี่ทักว่าดูเศร้าจริง เธอปฏิเสธว่าไม่ได้เศร้า

“ถ้าครูไม่เศร้า งั้นหนูเศร้าเอง หนูไม่อยากให้น้าศลิษามาค้างที่บ้านเราเลย”

จัสมินถามว่าศลิษามาค้างที่นี่บ่อยหรือ หนูน้อยปฏิเสธว่าไม่เคย ครั้งนี้ครั้งแรก ทันใดศลิษาเปิดประตูพรวดเข้ามา ทั้งสองสะดุ้งเลยโดนเยาะทำเป็นขวัญอ่อน จัสมินยืดอกติง

“คราวหน้าก่อนจะเข้าห้องคนอื่น ช่วยเคาะประตูด้วย”

“บ้านรินก็เหมือนบ้านฉัน ทำไมต้องเคาะ”

“เพราะเป็นมารยาทสากล ที่ใครๆก็ควรทำกัน เอ...หรือที่โรงแรมคุณ ใครอยากเปิดเข้าห้องใครก็เปิดไม่มีใครสอน” จัสมินตอกกลับ

“นี่เธอ!” ศลิษาจะโวย แต่เห็นมัดหมี่มองอยู่ก็อ่อนลง “ทำเป็นเข้มเหรอ ไม่ใช่ทุกอย่างจะถูกต้อง คนมีอำนาจทำได้ทุกอย่าง แล้วในบ้านนี้ฉันก็มีอำนาจมากสุดพอๆกับริน คงเข้าใจนะ เรื่องง่ายๆแบบนี้...ไปหาแฟนฉันดีกว่า ป่านนี้คงไปรอที่ห้องนอนแล้ว”

ศลิษายิ้มเยาะออกไป มัดหมี่แกล้งเลียนท่าเดินเธอ ก่อนจะบ่นว่าไม่อยากให้ศลิษาเป็นแฟนอา จัสมินปลอบโยน ถ้าอาเขาเลือก เราก็ไม่มีสิทธิ์ไม่อยากได้ มัดหมี่ไม่เห็นด้วยอยู่ดี แต่ไม่รู้จะพูดยังไง ได้แต่บ่นพึมพำว่า

“วัยรุ่นเซ็ง”

ooooooo

ศลิษายิ้มหวานถลาเข้ามาในห้อง แต่กลับไม่พบอริน จึงออกมาตะโกนหาที่โถงบันได จัสมินสบตากับมัดหมี่แล้วลุกไปแง้มประตูแอบดู ได้ยินเสียงอรินตะโกนบอกว่าดูมวยอยู่ข้างล่าง หญิงสาวไม่พอใจสะบัด สะบิ้งตามลงมาเห็นเขานั่งดูมวยที่โซฟาก็เข้าไปเบียด

อรินเบี่ยงตัวหลบทำให้เธอหน้าคะมำไปข้างหลังเขา จัสมินเอามือปิดตามัดหมี่ไม่อยากให้เห็นการกระทำไม่งามของศลิษา

ศลิษาไม่ย่อท้อ กระแซะชวนเขาขึ้นนอน อรินลุกหนี ไม่อยากให้เธอทำแบบนี้ หญิงสาวนิ่วหน้าไม่ค่อยพอใจ

“ทำไมจะทำไม่ได้ เราเป็นแฟนกัน เคยทำมากกว่านี้อีก”

“คืนนี้คุณนอนข้างบน ผมจะนอนที่โซฟาเนี่ย”

“อะไรกันคะริน ษาเคยมาค้างกับคุณบ่อยไปทำไมตอนนี้ทำเป็นรังเกียจ หมายความว่าไง”

“ไม่ได้รังเกียจ แต่มันไม่ควร เมื่อก่อนผมอยู่คนเดียวจะทำอะไรก็ได้ แต่ตอนนี้อยู่กันเต็มบ้าน ทั้งมัดหมี่ ทั้งมะลิ มันไม่เหมาะ”

ศลิษาฟังแล้วขัดใจ อ้างสมัยนี้เขาไม่คิดมากกันแล้ว อรินยืนกรานว่าคนอื่นไม่คิดแต่ตนคิด แล้วปลอบประโลมให้เธอขึ้นไปนอน ตนขอดูมวยต่อ หญิงสาวแทบกรี๊ด เดินกระแทกเท้าขึ้นบันไดอย่างขัดใจ

จัสมินรีบดึงมัดหมี่หลบกลับเข้าห้องแล้วนั่งอมยิ้มสบายใจ มัดหมี่แปลกใจ ทำไมศลิษาต้องหน้างอที่อาของตนชอบดูมวย ตนยังชอบดู พอเห็นจัสมินนั่งยิ้มก็ถามว่าดีใจอะไร หญิงสาวสะดุ้งแปลกใจตัวเองเหมือนกันว่ายิ้มทำไม

ooooooo

รุ่งเช้า จัสมินเดินลงมาที่โซฟาไม่มีอรินนอนอยู่ จึงเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบของที่จะทำแซนด์วิช หันกลับมาเจอเขาสวมกางเกงนอนตัวเดียวก็สะดุ้ง แต่ทำไม่สนใจ กระทั่งอรินอธิบายว่าเมื่อคืนดูมวยจนหลับ เช้าเลยต้องซักแห้ง เพราะไม่อยากไปแย่งห้องน้ำกับศลิษา

จัสมินไม่สนใจจะฟัง ไปทำแซนด์วิชใส่จานวางให้ไม่พูดไม่จา อรินอยากรู้ทำไมอารมณ์ไม่ดี ทะเลาะกับมัดหมี่หรือ เธอส่ายหน้า เขาเลยเปลี่ยนคำถามใหม่ว่าอารมณ์ดีหรือ ปรากฏว่าเธอปฏิเสธอีก

“อ้าว...รมณ์ดีก็ไม่ใช่ รมณ์เสียก็ไม่เชิง แบบนี้เป็นวัยทองแล้ว”

“วัยทองแปลว่าอะไร แล้วทำไมถึงคิดว่าเราจะมีทองคำ”

“ป้าเอ๊ย...ไม่ได้รู้เลย วัยทองแปลว่ามนุษย์ป้า ไม่ได้บอกว่ามีทองคำ”

“แล้วมนุษย์ป้าคืออะไร”

“พวกที่ชอบทำหน้าแก่ให้คนกลัว...อย่างเธอนี่ไง”

จัสมินค้อนอย่างลืมตัว อรินหัวเราะชอบใจ ศลิษาแต่งตัวสวยเดินลงมาเห็นไม่พอใจ อยากรู้ว่าสองคนคุยอะไรกันจะได้ช่วยหัวเราะด้วย อรินไม่ตอบแต่ถามเธอว่าอาการดีขึ้นหรือยัง ลางานสักวันไหม ศลิษาได้ทีพูดในสิ่งที่ตนเองต้องการ

“ไม่ได้หรอกค่ะ งานเยอะ ลาออกมาเป็นคุณนายผู้กองดีกว่าเนอะ จะได้ดูแลรินคนเดียว ดีไหม”

พูดจบก็เข้าไปซบไหล่อริน ชายหนุ่มชำเลืองมองจัสมินอย่างเกรงใจ พลันเสียงมัดหมี่ดังเข้ามา อรินรีบผละออกจากศลิษาจนเธอแทบคะมำ จะโวยก็เห็นมัดหมี่เลยชะงัก หันไปสั่งจัสมินให้ชงกาแฟดำและทำแซนด์วิช

จัสมินไม่ใส่ใจคำสั่งนั้น แต่ไปทำของกินมาให้มัดหมี่ หนูน้อยขอบคุณ พอรถโรงเรียนมารับ อรินถือโอกาสขึ้นไป แต่งตัว จัสมินเดินกลับจากส่งมัดหมี่ ศลิษาสบโอกาสจิกกัด

“เธอนี่ออลอินวันนะ เป็นทั้งครูมัดหมี่ เป็นทั้งแม่บ้าน แต่อย่าฝันคิดขยับหวังเป็นคุณนายบ้านนี้ล่ะ”

เอ็มม่าเดินเข้ามาได้ยินไม่พอใจ ถามว่าพูดแบบนี้หมายความอย่างไร ศลิษาหันไปส่งสายตาปรามไม่ให้จุ้นจ้าน แต่เอ็มม่าไม่สน ต่อว่ามาหาเรื่องคนอื่นทำไมแต่เช้า ศลิษาเย้ยทันทีว่าเมื่อคืนนอนที่นี่ เอ็มม่าได้ฟังถึงกับหน้าเสีย

“คราวนี้คงรู้แล้วนะว่าใครเป็นใคร เป็นแค่ลูกจ้างอย่าหัดมาปากมากต่อล้อต่อเถียงกับเจ้าของบ้าน เจียมตัวซะมั่ง”

จัสมินเบื่อหน่าย ชวนเอ็มม่าออกไปข้างนอก ศลิษาขึ้นเสียงทวงแซนด์วิช เธอมองหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า ของทุกอย่างอยู่ในตู้เย็น เชิญบริการตัวเอง ศลิษาแค้นใจเข่นเขี้ยววางอำนาจ

“ฉันมาอยู่บ้านนี้เมื่อไหร่ เตรียมโดนเฉดหัวแน่”

เอ็มม่าหน้าบึ้งเดินกระฟัดกระเฟียดไม่พอใจออกมายืนที่สนามหน้าบ้าน จัสมินตามมาปลอบว่าคนแบบนั้นจะไปต่อล้อต่อเถียงทำไมให้เสียเวลา เอ็มม่านึกหมั่นไส้ ถ้าเป็นแบบละครเมื่อคืนจะตบซ้ายตบขวาให้น่าดู จัสมินอมยิ้มแกล้งถามไม่กลัวเขาสวนกลับหรือ

“องค์หญิงน่ะไม่น่ายอม คิดแล้วน่าโมโหผู้กองอรินจริงๆ จะหาแฟนทั้งทีเอายัยชะนี...อุ๊บ”

“เดี๋ยวนี้เธอพูดไม่ค่อยเพราะ ตั้งแต่ติดละครไทย”

เอ็มม่าขอประทานอภัย จัสมินสงสัยทำไมต้องโกรธ อรินจะมีแฟนเป็นใครไม่เกี่ยวกับพวกเรา เอ็มม่าประชด

“จริงเพคะไม่เกี่ยวเลย สักนิดก็ไม่เกี่ยว หม่อมฉันไปซักผ้าบ้านโน้นต่อดีกว่า” เอ็มม่าเดินลิ่วไปเกือบชนกับนาธานที่เดินสวนเข้ามา

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 5 วันที่ 8 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ