อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 5 วันที่ 9 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 5 วันที่ 9 ธ.ค.59

“ไม่มีใครรู้ว่าเนตรปฐพีถูกค้นพบที่ไหน เมื่อไรแต่ได้รับการบันทึกไว้ว่าเมื่อปี 1330 นิโคลัส เฟลมเมล ได้ใช้เนตรปฐพีเป็นส่วนหนึ่งในการเล่นแร่แปรธาตุเพื่อสร้างชีวิตนิรันดร์ หลังจากที่เขาเสียชีวิตลง แต่หลุมศพของเขากลับว่างเปล่านั้น ก็ทำให้ผู้คนเชื่อว่านิโคลัสรอดพ้นจากความตายและกลายเป็นอมตะ...”

กันยิกาอ่านผ่านๆไปจนถึงข้อความสำคัญจึงอ่านออกเสียงให้ดาราวรรณฟังว่า กลางศตวรรษที่ 17 พบเพชรที่มีลักษณะคล้ายเนตรปฐพีอีกครั้ง ลือกันว่าท่านเคาท์ เซนต์ เกอร์แมน แห่งขุนนางอังกฤษเป็นผู้ครอบครอง หลายคนเชื่อว่าท่านเป็นอมตะแต่เขาก็โดนจับด้วยข้อหาทางการเมืองและเสียชีวิตลงเมื่ออายุ 84 ปี



ดาราวรรณขัดขึ้นว่า ไหนว่าเป็นอมตะไง กันยิกาอ่านต่อไปว่า

“สองร้อยปีต่อมามีนักมายากลชาวฝรั่งเศส อ้างตัวว่าเป็นท่านเคาท์ เซนต์ เกอร์แมน พร้อมแสดงวัตถุ

ที่อ้างว่าเป็นเพชรเนตรปฐพี แต่ก็ไม่มีหลักฐานระบุแน่ชัดว่าใช่จริงหรือไม่ เพราะสุดท้ายนักมายากลคนนี้ก็ได้หายสาบสูญไปพร้อมกับเพชรดังกล่าว จนกระทั่ง...”

กันยิกาหยุดเพราะข้อความขาดกระดาษแหว่งเหมือนโดนแทะ ดาราวรรณขัดใจมากบ่นว่าแล้วจะรู้ไหมว่าเนตรปฐพีมันไปส่องประกายอยู่ส่วนไหนของโลก

ดนุภพแอบฟังสงสัยว่าสองน้าหลานตามหาเนตรปฐพีเพชรแห่งอมตะไปทำไม ขณะขยับเข้าไปฟังใกล้ยิ่งขึ้นนั้น เกิดเสียงเล็กน้อยเขารีบหลบ กันยิกาและดาราวรรณได้ยินมองขวับไปที่ประตู ดนุภพมองหาทางหนีทีไล่ทันที

กันยิกาให้ดาราวรรณเฝ้าหนังสือไว้ ตัวเองหยิบปืนในเก๊ะย่องไปที่ประตู ถาม

“ใคร!”

พอโผล่ไปก็เห็นหลังคนวิ่งเลี้ยวมุมบันไดไปอย่างเร็ว เธอถือปืนไล่ตามทันที

ดนุภพกระโจนข้ามราวบันได โดดเหยียบเก้าอี้ ม้วนตัวหลบหลังกำแพงด้วยลีลาสวยงามตามแบบฉบับของกุหลาบขาวแล้วหยุดแอบดู ครู่เดียวกันยิกาในชุดนอนก็ถือปืนวิ่งลงบันไดมาด้วยท่วงท่าที่สวยงามและเซ็กซี่จนดนัยเทพที่ดูผ่านแว่นตาอยู่ข้างนอกถึงกับครางออกมาว่า...อะไรมันจะเร้าใจขนาดนี้...

ดนัยเทพกลัวดนุภพจะเคลิ้ม เร่งให้รีบออกมาก่อนที่จะเสร็จเธอ ดนุภพกลับบอกว่าตนอยากเป็นอย่างนั้น พลางถอดแว่นและหูฟังตัดการเห็นและการฟังของดนัยเทพออก จ้องไปที่กันยิกาอย่างอยากจะลองดี ดนัยเทพเอะอะว่าปลดกล้องทำไม แต่ดนุภพไม่ได้ยินแล้วเลยได้แต่กังวลกลัวหลานชายจะถูกนารีพิฆาต

ดนุภพวิ่งมาที่ระเบียงออกไปสระว่ายน้ำ กันยิกาวิ่งตามไปรู้สึกมีคนมองอยู่ข้างหลังแต่พอหันเตะและยิงกลับกลายเป็นใบกล้วย เธอหัวเสียหันกลับมาก็เจอกุหลาบขาวยืนเท่อยู่แล้ว

“กุหลาบขาว!”

“โอ้ว! คุณยิกานักร้องเจ้าเสน่ห์ขวัญใจหนุ่มๆ ในสังคมชั้นสูง รู้จักผมด้วย”

กันยิกาชะงักคุ้นกับเสียงนั้น แต่ไว้ฟอร์มพูดเหน็บว่า “หึ คนดีมักไม่ดัง แต่โจรอยากดังมีใครบ้างไม่รู้จัก” ดนุภพถามว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าตนเป็นโจรกุหลาบขาว หรือว่าเราเคยเจอกันมาก่อน

กันยิกาอึ้งที่หลุดปากออกไป ทำเป็นมองหาดอกกุหลาบ ถามว่าหรือไม่ใช่เพราะไม่เห็นพกกุหลาบมาสักดอก ดนุภพกำมือพลิกแบบนักมายากล พอคลายมือออกก็มีกุหลาบขาวอยู่ในมือแล้ว

“นี่ไงฉันเดาถูกเผงเลยว่าคุณคือไอ้โจรกุหลาบขาว”

ดนุภพจูบดอกกุหลาบยั่ว แล้วสะบัดมือไปข้างหลังเหมือนจะชักปืน กันยิกาตกใจยิงทันที ที่แท้ดนุภพเอาช่อกุหลาบออกมา กุหลาบถูกยิงกระจุยลูกปืนพุ่งเข้าหน้าอกเขา ดนุภพหงายตกสระ กันยิกาวิ่งมาดูเห็นเขาแน่นิ่งในสระเหมือนตาย

กันยิกาตกใจคิดว่าตนฆ่าคนตายวางปืนกระโดดลงสระว่ายไปหาดนุภพที่นอนนิ่งไม่ไหวติง แต่พอจับชีพจรยังเต้นอยู่ เลื่อนมาจับที่หัวใจปรากฏว่าเต้นแรงจนเธอตกใจ

ทันใดนั้นดนุภพลืมตาคว้ากันยิกาไปกอดซุกไซ้อย่างใหลหลง กันยิกาดิ้นร้องให้ปล่อย

“ถ้าปล่อยง่ายๆกุหลาบขาวก็เป็นผู้ชายที่โง่ที่สุดในโลกน่ะซิ” กันยิกาด่าว่าโจรหน้าด้านถ้าเป็นลูกผู้ชายต้องไม่รังแกผู้หญิงสิวะ ดนุภพได้ทีถามว่าผู้หญิงอะไรพูดวะ แบบนี้ต้องถูกทำโทษ ดึงผ้าปิดปากตัวเองผูกตาเธอแล้วจูบอย่างดื่มด่ำ กันยิกาดิ้นทุบไม่ยั้ง...

แต่แรงแค้นหรือจะสู้แรงพิศวาส ถูกระดมจูบครู่เดียว ร่างที่ดิ้นก็กลายเป็นระทวย มือที่ทุบตีก็กลายเป็นโอบกอด...ดนุภพที่เผยโฉมหน้าตัวเองแล้วมอง

กันยิกาในอ้อมกอดอย่างหลงใหล รู้ตัวว่าหลงรักผู้หญิงคนนี้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นเสียแล้ว...

ขณะที่ต่างตกอยู่ในภวังค์จนลืมโลกนั้น ดาราวรรณตามมาร้องเรียกกันยิกา ดนุภพตกใจรีบดำน้ำหนี กันยิกาได้สติดึงผ้าผูกตาออกบอกว่า กุหลาบขาวเข้ามาในบ้านเรา ดาราวรรณส่ายปืนหาก็ไม่เจอเห็นแต่กลีบกุหลาบขาวที่ลอยอยู่เต็มสระ

“เอ่อ...มันหนีไปแล้วค่ะ ทิ้งไว้แต่...กลีบกุหลาบ” กันยิกาตอบเขินๆงงๆ

ooooooo

ที่บ้านดนุภพ พอสองอาหลานกลับไปเจอกัน ดนุภพบอกว่าตนได้คำตอบแล้วไม่ต้องเสียเวลาสงสัยอีก กันยิกาคือคนที่ใช่ ดนัยเทพถามว่าใช่อะไร? เขาบอกว่าเธอคือคนที่ตนรัก ดนัยเทพขัดคอว่าตอนคั่วกับอิสริยาไม่เห็นพูดแบบนี้

“อย่าไปพูดถึงบุคคลที่สามเลยครับ มาพูดถึงบุคคลสำคัญหนึ่งเดียวคนนี้ดีกว่า...ยิกาไม่ใช่แค่สวย แค่เก่งซ่อนคมมีฝีมือแต่เก็บงำไว้ไม่แสดงออกต่อหน้าสาธารณชน ไม่อย่างนั้นวันที่ริยาพาเพื่อนตามไปเอาเรื่องยิกาที่ร้านอาหาร ริยาคงเข้าไอซียูไปแล้ว”

“เจอไอ้โม่งบุกเข้าบ้านยามวิกาล ผู้หญิงบอบบางไม่ตกใจกลัวแถมคว้าปืนไล่ตามโจรเพียงคนเดียวไม่ตะโกนไม่ร้องขอความช่วยเหลือ” ดนัยเทพทบทวน ดนุภพเสริมว่าประจันหน้ากับตนจะจะก็ถีบตนใช้ปืนชี้หน้าด่าไอ้กุหลาบขาวอีก “แถมเห็นแกในคราบไอ้โม่ง ไม่มีป้ายแขวนคอแต่ยังรู้ว่าแกเป็นกุหลาบขาวเพราะฉะนั้นยิกาคนนี้นี่แหละ คือ...”

“แมวตาเพชร!!” สองอาหลานฟันธงพร้อมกันแล้วสองอาหลานก็เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย เมื่ออาชอบน้าและหลานชอบหลาน ดนุภพชวนอามาวางแผนจับแมวตาเพชรให้ได้คาหนังคาเขากัน

เวลาเดียวกัน ดาราวรรณก็กำลังซักถามกันยิกา ไม่เชื่อว่าฝีมือระดับแมวตาเพชรจะเสียท่าให้กุหลาบขาว ถามว่าไปโดนท่าไหนเข้าล่ะ กันยิกาตัดบทว่าท่าไหนก็ช่างเถอะเอาเป็นว่าคราวหน้าตนจะไม่ให้พลาดอีกจะเอาคืนให้ได้

ดาราวรรณร้อนใจที่ถูกกุหลาบขาวบุกมาใกล้เราขนาดนี้ กันยิกาชี้ว่าเพราะหนังสือเล่มนั้นแหละ เขาคงตามน้ามาจากห้องสมุดจะมาชิงหนังสือไปไขปริศนาเพชรอมตะเม็ดที่ 3

“เดี๋ยวๆๆ กุหลาบขาวมันรู้ว่าหนังสืออยู่กับเราแบบนี้แล้วมันไม่สงสัยหรือว่าเราอาจจะเป็นพวกแมวตาเพชร”

“เขาต้องสงสัยอยู่แล้วค่ะ” ดาราวรรณตกใจว่าถ้าคู่แข่งรู้ความลับเราก็จบกัน “เราก็หยุดมันไว้ที่แค่สงสัยซีคะ มันอยากสงสัยก็สงสัยไปแต่ต้องไม่ให้มันจับได้คาหนังคาเขา”

ooooooo

เอกราชเครียดกับคดีที่รับผิดชอบ ยังหาหลักฐานเชื่อมโยงถึงเพชรที่ถูกปล้นไปไม่ได้ เพชรไม่ถูกนำออกนอกประเทศ ไม่ได้ถูกปล่อยในตลาดมืด แล้วเพชรหายไปไหน?

รูปและเอกสารกองเต็มโต๊ะ แต่เชื่อมโยงอะไรไม่ได้เลย เอกราชบอกให้หมวดเอไปพักผ่อนเสียเพราะเที่ยงคืนแล้ว พอหมวดไปเขารู้สึกหิวไปหาเสบียงในตู้ก็หมด จึงเดินไปรถเข็น “บะหมี่เกี๊ยวขวัญใจตำรวจ” ที่หลัง สน. เจอเสาวนุชกำลังโซ้ยบะหมี่อยู่พอดี เขาดีใจหวังว่าจะได้ข่าวอะไรจากเธอบ้าง

แต่พอเข้าไปยิ้มทัก เสาวนุชยังไม่หายงอนประชดว่ายิ้มมาแบบนี้หวังอะไรถ้าไม่จริงใจอย่ามาเสแสร้ง ซ้ำประชดว่าตนไม่สวยไม่เอ็กซ์เหมือนแม่นักร้อง ควักเงินจ่ายค่าบะหมี่แล้วลุกหนีไปเลย

เอกราชตามไปก็ถูกหาว่าจะมาล้วงข้อมูลจากตน แต่เขาไม่มีความจริงใจ ไม่มีความพยายามก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ข้อมูลอะไรจากตนอีก

เสาวนุชหนีกลับคอนโด เอกราชตามไปที่คอนโด ซื้อขนมปังสังขยากับชาร้อนไปฝาก แถมลูกชิ้นปิ้งเจ้าอร่อยจากประตูน้ำอีกหนึ่งไม้

เพราะตัวเองยังมีใจให้เขาอยู่ เอกราชปะเหลาะไม่นานก็ใจอ่อนยอมกินของฝากและคุยด้วย เอกราชถามทันทีว่า

“คืนนั้นที่เธอไปดักถามนายเทวัญที่หน้าฟิตเนสพอกลับบ้านก็มีชายสองคนสะกดรอยตาม แล้วที่คอนโดก็ถูกรื้อค้น ฉันก็เจอเหมือนกันไปดักถามนายเทวัญที่ร้านอาหารก็ถูกไอ้โม่งตามยิงถล่มปางตาย”

“แล้วคำถามเดียวที่เราถามนายเทวัญเหมือนกันคือคืนที่มหาราชามาคัสถูกฆ่าชิงเพชรเขาก็หายไป”

“ทั้งๆที่ตัวเองมีชื่อเป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงและเป็นเจ้าของตึกด้วย”

ทั้งสองแลกเปลี่ยนข้อมูลกันแล้ว เสาวนุชฟันธงว่า เทวัญต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆ่าปล้นเพชรมหาราชามาคัสล้านเปอร์เซ็นต์ เอกราชติงว่า แต่คนที่เจออยู่กับศพมหาราชามาคัสคือกุหลาบขาว เสาวนุชคาดว่ากุหลาบ–ขาวอาจจะเป็นเทวัญก็ได้

“ไม่ใช่!” เอกราชตอบทันที เสาวนุชถามว่าเขารู้อะไรมา หรือรู้ว่าใครคือกุหลาบขาว เธอตื่นเต้นลุกขึ้นรบเร้าถามอย่างใกล้ชิด เอกราชพยายามเบี่ยงตัวหลบยืนยันว่าตนไม่รู้ ถึงรู้ก็บอกไม่ได้เพราะเป็นความลับของราชการ เสาวนุชจึงถอยไป

เสาวนุชเสนอว่าเขาอย่ามัวแต่จ้องจับกุหลาบขาวอยู่เลยอาจจะหลงทางก็ได้ ควรดูคนรอบข้างอย่างผู้กองวรุฒและจ่าฉิวบ้าง เพราะสองคนนี้ไม่เกี่ยวกับคดีปล้นเพชรเลยแต่ก็โผล่ไปทุกที่ที่เขาทำคดี แม้แต่วันที่ตนเจอหลักฐานว่าเทวัญเป็นเจ้าของตึก ก็แอบได้ยินสองคนสุมหัวกันหลังจากที่เขาเดินไปแล้ว

หลังจากเล่าให้เอกราชฟังแล้ว เสาวนุชตั้งข้อสังเกตว่าสองคนนั้นดีใจที่เขาไม่ได้อะไรจากภาพวงจรปิดแปลว่าสองคนนี้ต้องรู้อะไรดีๆ แต่ปิดบังไว้ไม่บอกเขาแล้วจับตาดูการทำงานของเขา เอกราชถามว่าเขาทำอย่างนี้ต้องการอะไร

“อันนี้ฉันก็ไม่รู้นะ มันเป็นไปได้หมด อิจฉา เกลียดขี้หน้า เห็นเป็นคู่แข่ง หรือไม่ก็มีเรื่องใต้โต๊ะ”

ทั้งสองให้ข้อมูลและร่วมกันวิเคราะห์จนพิงกันหลับคาโซฟา เอกราชตื่นขึ้นมาตกใจเพราะสายแล้วเผลอผลักเสาวนุชออกจากตัวขอบใจสำหรับคำปรึกษาแล้วจะรีบไปทำงาน เสาวนุชเสียความรู้สึกมากที่เขาเอาแต่งานจริงๆ บอกว่าทีหลังไม่ต้องมาอีก คว้าหมอนอิงขว้าง ตะโกน “ฉันเกลียดนาย!!”

ooooooo

วรุฒกับจ่าฉิวไปรีดไถเก็บ “ส่วย” จากผู้ประกอบการย่านสถานบันเทิงแบ่งกัน รสลินเห็นพฤติกรรมก็ล่อวรุฒไปในที่ลับตา วรุฒเห็นสาวเซ็กซี่ก็ตามไปอย่างหื่น รสลินอ่อยว่าอยากแชทกับเขา แล้วผลักเขาติดกำแพงอย่างยั่วยวน

รสลินเอาตัวเข้าแลกแล้วบอกว่าเทวัญมีข้อเสนอฝากตนมา เงินแสนแลกกับการเคลื่อนไหวของเอกราช แต่เงินแสนแค่ค่าขนมส่วนค่าเหนื่อยตนจะจ่ายเอง วรุฒถามว่าไม่อั้นใช่ไหม รสลินบอกว่าอยู่ที่ผลงานของเขาแต่ถ้าเขาไม่พอใจจบแค่นี้ก็ได้

“ตกลง...ผมตกลง! ผมจะทำงานให้ดีเยี่ยมเลย” วรุฒกระเหี้ยนกระหือรือ

ฝ่ายดนุภพก็โทรศัพท์คุยกับอานุภาพที่แต่งตัวอำพรางใส่หมวกทรงปานามาไปนั่งกินอาหารเช้าในร้านย่านธุรกิจ

ดนุภพคุยอยู่ที่บ้านโดยมีดนัยเทพฟังอยู่ด้วย เขาบอกอานุภาพหรือชื่อรหัสว่า “มังกี้” ว่า

“งานนี้เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างทางเรากับคู่กรณี รับรองจะไม่มีคนอื่นเดือดร้อน” อานุภาพถามว่าแล้วตนจะได้อะไร ดนุภพบอกว่า 5 ล้าน แค่ส่งข้อมูลเฉยๆ อานุภาพบอกว่าน้อยไป ต่อรองกันจนลงตัวที่ 10 ล้าน

ขณะนั้นเองโรมันเข้ามาในร้านพร้อมสมุนสองคน ตรงไปคว้าคอเสื้อคนใส่หมวกปานามาทันที ตะคอก “มังกี้” แต่ปรากฏว่าจับผิดตัวเพราะอานุภาพจ้างให้คนปลอมตัวมาตบตา ส่วนตัวเขาพอเห็นโรมันเข้ามากับสมุนก็ตัดการติดต่อกับดนุภพหลบออกไป พอโรมันรู้ว่าจับผิดตัวก็เหลือบเห็นอานุภาพกำลังออกไปพอดี สั่งสมุนไล่ตามทันที

อานุภาพหิ้วกระเป๋าวิ่งออกจากร้านเอะใจนึกถึงโทรศัพท์ลึกลับที่โทร.หาตนเมื่อคืนนี้ให้หาเพชรตระกูลเก่าที่ถูกโจรกรรมไประบุว่าอยากจ้างแมวตาเพชรเอากลับคืนมา ครั้นให้บอกรูปพรรณสัณฐานเพชรก็ถูกปฏิเสธว่าไม่เจรจาทางโทรศัพท์แล้วนัดพบกันพรุ่งนี้
โรมันและสมุนวิ่งไล่ตามอานุภาพแต่ก็หลุดสายตาไป พอตามเจอเห็นอานุภาพกำลังเรียกแท็กซี่ เขาสั่งสมุนให้เอารถมาแล้วไล่บี้แท็กซี่ไป

เทวัญรอฟังข่าวโรมันอยู่ รสลินมารายงานว่าโรมันบอกว่ามันไหวตัวทันว่าเราจะไปอุ้ม เลยขึ้นแท็กซี่หนีไปแล้ว

“ไอ้โรมัน ปล่อยทำงานเดี่ยวทีไร มันพลาดตลอด!” เทวัญหัวเสีย พอดีสาวใช้เข้ามาบอกว่าอิสริยามาแล้ว เทวัญปรับสีหน้าเป็นยิ้มแย้มทันที ต่างหวานใส่กันราวกับรักกันปานจะกลืนกิน

ooooooo

โรมันขับรถไล่บี้แท็กซี่ที่อานุภาพนั่ง จนกระทั่งเบียดแท็กซี่คันนั้นตกถนน รถของโรมันหยุดไม่ทันขับเลยไป พอหยุดรถวิ่งย้อนมาที่แท็กซี่เปิดรถดู ไม่มีอานุภาพแล้ว

ที่แท้อานุภาพออกจากรถแท็กซี่ขณะตกถนนลงมาโบกแท็กซี่อีกคันนั่งผ่านไป เขามองโรมันที่กำลังงง หัวเราะอย่างสมเพช หึๆ...มือคนละชั้น!

เทวัญหวานกับอิสริยาทั้งที่ใจเครียดเรื่องโรมัน ปากหวานว่าได้ดูคลิปที่เธอมีเรื่องกับกันยิกาที่ร้านแล้วเป็นห่วงอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“จะอะไรเสียอีกล่ะคะ ก็แม่นักร้องเริงเมืองกันยิกาแอบขโมยกินดนุภพน่ะซีคะ ริยาเลยต้องไปสั่งสอน”

เทวัญแกล้งแย้งว่ากันยิกาคงไม่ทำอย่างนั้น อิสริยาเลยเอาคลิปในลิฟต์ให้ดู เทวัญเลยเผาดนุภพว่าเคยเจอ

ดนุภพไปหากันยิกาที่บ้าน แต่ดนุภพเป็นแฟนกับเธอ คงจะเป็นฝ่ายตื๊อกันยิกามากกว่า อิสริยาบอกว่าดนุภพไม่ได้เป็นแฟนตนเราเลิกกันแล้ว อ่อยว่าตอนนี้ตนเป็นโสดและกำลังมองหาคนที่เข้าใจไปด้วยกันได้อยู่

แทนที่เทวัญจะดีใจเขากลับเครียดกลัวจะเสียกันยิกาไป พอดีรสลินมาบอกว่าโรมันโทร.มา เทวัญลุกไปคุยเอง อิสริยาผิดหวังที่เทวัญไม่ยินดียินร้ายกับการเป็นโสดของตน ครู่หนึ่งจึงเดินมองหาเทวัญว่าไปคุยโทรศัพท์ที่ไหน

เทวัญโวยวายใส่โรมันโดยมีรสลินเดินตามมาด้วย

“แกปล่อยให้ไอ้มังกี้มันหลุดมือได้งั้นเหรอ!! แกรู้ไหมว่ามันสำคัญกับชีวิตฉันมากแค่ไหน ชีวิตที่เป็นอมตะของฉัน ความรักที่สมหวังของฉันอยู่ที่ปริศนาเพชรเนตรปฐพีที่มันอมไว้อยู่ โธ่เว้ย! ถ้าฉันไม่เจ็บแบบนี้ฉันคงไม่ใช้แกหรอก ฉันจะไปลากคอมันมาด้วยตัวฉันเอง...โอ๊ย...”

เทวัญโมโหจนแผลแตกร้องออกมา รสลินรีบเข้าไปดูบอกให้ใจเย็นๆถึงมันหนีไปได้วันนี้ ตนกับโรมันก็จะตามล่าตัวมันมาให้พ่อให้ได้ เทวัญโบกมืออย่างรำคาญบอกให้เลิกเอาแต่พูด ลงมือทำให้ได้ รสลินรับคำทันที

อิสริยาตามมาได้ยินเสียงแว่วออกมาจึงเข้าไปแอบฟังที่ประตูห้อง ได้ยินเทวัญพูดอย่างหึงหวงว่า

“กันยิกาคือผู้หญิงที่ฉันอยู่ใกล้ๆแล้วหัวใจฉันเต้นแรง ทำให้ความเป็นหนุ่มในตัวฉันฟื้นคืนชีพขึ้นมาก ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้ฉันรู้สึกอย่างนี้มาก่อน ถ้าฉันได้หัวใจของกันยิกามาครอบครองฉันจะมีความสุขไปตราบนานเท่านาน ตราบเท่าที่ฉันจะอยู่ได้นานเป็นอมตะ ฉันต้องหายให้เร็วที่สุดก่อนที่ไอ้ดนุภพมันจะแย่งกันยิกาไปจากฉัน”

อิสริยาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง พึมพำอย่างเข้าใจผิดเรื่องเป็นอมตะว่า

“นังยิกามันต้องเป็นแม่มดหมอผีหรือเล่นของแน่ๆ ถึงทำให้ผู้ชายคลั่งไคล้จนขนาดคิดว่าได้มันแล้วจะทำให้เป็นอมตะ นังกันยิกา! แกแย่งดนุภพไปจากฉันคนนึงแล้ว อย่าหวังเลยว่าแกจะได้คุณเทวัญไปอีกคน ฉันจะเปิดศึกกับแก!”

ooooooo

หนีหลุดรอดจากโรมันได้แล้ว อานุภาพไปเช็กอินที่โรงแรมแห่งหนึ่ง พึมพำกระหยิ่มยิ้มย่องว่า

“10 ล้าน...กับงานจัดอีเวนต์ งานเบาๆ เงินหนัก หึๆๆ” แล้วพิมพ์ข้อความส่งไลน์ไปหาแมวตาเพชรยกแก้วไวน์ดื่ม “หึๆๆ ช่วยไม่ได้นะแมวตาเพชร นี่มันเรื่องธุรกิจ”

กันยิกาได้รับไลน์เปิดดูพึมพำ “มังกี้” อ่านข้อความ “ตามหาเป็ดหลง ด่วนมาก” ก็รู้ทันทีว่าต้องมีงานแน่ๆ รีบถามกลับไป “เมื่อไหร่” มังกี้ตอบกลับทันทีว่า “คืนนี้...เจ้าของเป็ดเดือดร้อนมาก ต้องการเป็ดคืน จ่าย 10 ล้าน”

“รับจ๊อบ” กันยิกาตอบกลับ

พออานุภาพอ่านก็ดีใจ หัวเราะร่า “ฮ่าๆๆ สำเร็จ! มันเรื่องส่วนตัวระหว่างจอมโจร เรามันแค่เมสเซ็นเจอร์ ไปเคลียร์กันเอาเองนะ” แล้วอานุภาพก็พิมพ์ส่งไลน์ไปหากุหลาบขาวทันที

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 5 วันที่ 9 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ