อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 8 วันที่ 16 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 8 วันที่ 16 ธ.ค.59

เสาวนุชพักรักษาตัวอยู่ที่คอนโดของเอกราช พอรู้ว่าเอกราชรู้ว่าวรุฒเป็นคนหลอกให้เสาวนุชไปถูกทำร้ายที่วีโว่ผับก็สงสัยกันว่าวรุฒทำงานให้ใครกันแน่

เสาวนุชทบทวนให้ฟังว่าวันนั้นตนไปสืบที่บ้านเทวัญเพื่อจะหาข้อมูลเรื่องกันยิกากับเทวัญก็เจอกันยิกาอยู่ที่บ้านเทวัญ แล้ววรุฒยังโกหกตนให้ไปที่ผับอีก ตนรู้สึกแปลกๆ ตั้งแต่เจอวรุฒที่ตึกที่มหาราชามาคัสถูกฆ่าแล้ว

เอกราชโพล่งว่ามันคือตำรวจที่รับใช้ไอ้ฆาตกร เสาวนุชเชื่อว่าวรุฒเป็นคนของเทวัญแต่เอกราชโพล่งว่า วรุฒเป็นคนของกุหลาบขาว



ฝ่ายวรุฒหลังวันนั้นแล้วก็ไปพบกับรสลินที่แต่งตัวโฉบเฉี่ยว ขณะเดินสวนกันมือทั้งสองแตะกันเล็กน้อยรสลินบอกว่า “รางวัลที่ช่วยล่อเหยื่อค่ะ” พอผ่านไปวรุฒมองซองในมือแล้วรีบใส่กระเป๋าเสื้อ ทำไม่รู้ไม่ชี้เดินไปสบายๆ

เสาวนุชยังโต้เถียงกับเอกราชว่าวรุฒรับใช้ใคร จนเสาวนุชชี้ว่าลองคิดดูว่าคนไหนที่ไปไหนมาไหนชอบมีลูกน้องติดสอยห้อยตาม เอกราชยืนยันหลักฐานรอยรองเท้าที่เป็นของกุหลาบขาว เสาวนุชเล่าว่าทันทีที่คอลัมน์ตนลงพิมพ์เผยแพร่ออกไปตนก็ถูกอุ้ม เพราะคอลัมน์ตนวิเคราะห์ว่าคนร้ายเป็นคนที่ต้องมางานรับรองมหาราชามาคัสแต่ไม่มา เขาคือเทวัญ ถ้าคนร้ายเป็นกุหลาบขาว มันจะมาเก็บตนทำไม

เมื่อโต้กันไม่จบเพราะเอกราชยังเชื่อว่าคนร้ายคือกุหลาบขาว เสาวนุชตัดบทว่าตามใจแต่ตนจะสืบเรื่องเทวัญเอง ให้มันรู้ไปว่านักข่าวเจาะคดีได้ดีกว่า ตำรวจย้ำเตือนเขาว่าเก็บเรื่องเทวัญไปคิดแล้วฟันธงเสียถ้าไม่อยากหลงทางมากไปกว่านี้

ooooooo

หลายวันต่อมา ดนุภพเรียกประชุมลับที่ห้องนั่งเล่นหลังร้านเพชรไวโอลิน ที่โต๊ะกลางห้องมีแท็บเล็ตของกันยิกาวางอยู่ ทุกสายตาจ้องภาพสามมิติสมจริงเป็นภาพชายแก่หน้าตาอัปลักษณ์จนเหลือเชื่ออย่างหนักใจ

ดนุภพถึงกับปรารภว่าหน้าตาโดดเด่นจนใครๆ ก็ต้องจดจำได้ทันที เด่นเหมือนใส่หน้ากาก แต่ถ้าตอนนั้นฆาตกรแก่ขนาดนั้นจริงๆ สิบกว่าปีผ่านไป ป่านนี้ไม่แก่ตายไปแล้วหรือ

“ไม่ตายหรอก! มันฆ่ามหาราชามาคัสแบบเดียวกับที่ฆ่าพ่อแม่พี่เป๊ะ ไม่มีทางที่จะมีฆาตกรคนอื่นทำเลียนแบบนี้ขึ้นมาแน่” นพดลเชื่อเช่นนั้น ทุกคนพยายามช่วยกันคิด ดาราวรรณนึกถึงคำบอกเล่าของอานุภาพที่ว่า เพชรเพลิงสุริยาไฟทิพย์ที่ชุบกายชายชรา ให้หวนกลับมาเป็นหนุ่มอีกครา...เธอโพล่งขึ้นอย่างตื่นเต้นว่า

“เพชรเพลิงสุริยา!! ใช่...ถ้าตอนนี้มันตามหาเพชรเพลิงสุริยาและได้มาครอบครองแล้ว มันก็จะกลับเป็นหนุ่มได้อีกครั้ง”

“ที่มันมีชีวิตอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ก็เพราะใช้เพชรเพลิงสุริยาและตอนนี้มันยังได้ครอบครองเพชรละอองทะเลที่เอาไปจากมาคัสด้วย” ดนัยเทพเสริม ดาราวรรณฉุกคิดได้เสริมอีกว่า

“และถ้าหนังสือที่น้าหามาได้มีข้อมูลที่ถูกต้อง มันจะต้องตามหาเพชรเม็ดที่สาม เพชรเนตรปฐพี เพื่อให้มันไม่แก่ ไม่เจ็บ และไม่ตาย!” นพดลถามว่าถ้าตอนนี้มันไม่แก่ไม่อัปลักษณ์อีกแล้ว เราจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นใคร?

“ถึงไม่รู้ว่าหน้ามันเป็นยังไง แต่เรารู้ว่ามันตามหาเพชรเม็ดนี้อยู่” ดนุภพให้ตามฆาตกรจากเพชรเนตรปฐพี

ดนัยเทพ ดนุภพ และกันยิกา มีความเห็นตรงกันว่าถ้าเราอยากเจอคนที่ต้องการเพชรเนตรปฐพี เราก็ต้องตามหาเพชรนี้ให้เจอก่อนมัน เพื่อล่อให้มันเดินเข้ามาหาเราเอง

ระหว่างประชุมลับกันนั่นเอง ที่หน้าร้านมีรถหรูคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอด เทวัญที่ใส่แหวนเพชรเต็มสิบนิ้ว ผลักประตูร้านเข้าไป พนักงานทุกคนหันมอง ครู่เดียว พนักงานก็เข้าไปที่ห้องนั่งเล่นหลังร้าน บอกว่า

“คุณดนุภพคะ คุณเทวัญมาขอพบค่ะ”

ทุกคนเงียบกริบ นิ่งงัน บรรยากาศตึงเครียดทันที ดนุภพมองหน้าดนัยเทพหวั่นๆ ในขณะที่กันยิกาตกใจคิดว่าจะให้เทวัญมาเจอเธออยู่กับดนุภพไม่ได้เด็ดขาด!

ooooooo

ดนุภพทำใจเย็นสู้เสือกลัวเทวัญจะจับได้ว่าตนเป็นคนยิงท้องเขาวันนั้น ตีหน้าใสซื่อเดินยิ้มออกไปต้อนรับปากหวานเยินยอว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่กูรูเรื่องเพชรมาเยี่ยมร้านเล็กๆของตน

เทวัญถ่อมตัวว่าตนเป็นแค่คนธรรมดาๆ ที่รักของสวยๆงามๆคนหนึ่งเท่านั้น แล้วทักว่าเขาก็ไม่ธรรมดาเหมือนกันนี่ ฝีมือออกแบบเครื่องเพชรระดับต้นๆ ของไทยเลยไม่ใช่หรือ ทำทีขอให้พาไปดูเพชรหน่อย ดนุภพชะงัก เชิญเข้าไปดูที่หลังร้าน กลับออกมาแล้วเทวัญถามว่าเพชรพวกนี้ส่วนใหญ่ได้มาจากที่ไหน

ดนุภพบอกว่าสั่งซื้อตามปกติจากตลาดเพชรทั่วไป เทวัญบอกว่าตนหมายถึงตลาดของโซนประเทศไหน ถ้าไม่ซื้อตามปกติมีวิธีไหนที่เขาใช้หาเพชรมาขายด้วยหรือ คำถามที่ซ่อนเร้นนัยและสายตาที่คมกริบของเทวัญทำเอาดนุภพเกร็ง ถามหยั่งเชิงว่า

“คุณสงสัยว่าผมปล้นหรือขโมยเพชรของคนอื่นมาแล้วเอามาแปรรูป ทำเครื่องประดับชิ้นใหม่ขายเหรอครับ”

เป็นคำถามที่แทงใจดำเทวัญอย่างจัง เขานิ่งไปอย่างไม่แน่ใจว่าดนุภพรู้เรื่องที่ตนขโมยเพชรละอองทะเลจากมหาราชามาคัสหรือเปล่า ทำเป็นพูดออกตัวแต่จิกชิมลางว่า

“ผมจะไปกล่าวหาคุณอย่างนั้นทำไมล่ะครับ... นอกเสียจากว่าคุณจะทำจริงๆ”

ทั้งคู่มองกันนิ่ง ต่างคุมเชิงกัน แล้วเทวัญก็หัวเราะร่าบอกว่าตนล้อเล่นทำหน้าจริงจังไปได้ ชี้ขอดูแหวนเพชรวงหนึ่งในตู้ ดนุภพหยิบให้ดูชมว่าตาคมสมเป็นกูรูเพชรเพราะวงนี้น้ำใสที่สุดในร้าน เทวัญรับไปสวมที่นิ้วชมว่าน้ำดีจริงๆ แต่พอดนุภพถามว่าจะรับสักวงไหม เขากลับบอกว่าเห็นทีจะไม่เหมาะกับตนเท่าไหร่

เทวัญทำเป็นถอดแหวนไม่ออก เขากระชากจนแหวนหลุดจากมือกระเด็นไป ดนุภพเอี้ยวตัวคว้าได้รวดเร็วแม่นยำ เทวัญจับตามองเป๋ง พอดนุภพรับแหวนหันกลับมาเจอสายตาเทวัญก็รู้ทันทีว่าตัวเองพลาด ถูกเทวัญลองของเสียแล้ว

ดนุภพกลบเกลื่อนว่าไม่เป็นไรแหวนไม่เสียหาย อะไร เทวัญไม่พูดเรื่องแหวนเพชรแต่กลับชมเขาว่าตาคมมือไวแม่นเป๊ะ เทียบว่าอย่างนี้ก็จะเล่นกีฬาอาศัยความแม่นได้ดี อย่างพวกต่อสู้มือเปล่า ยิงธนู หรือไม่ก็...ยิงปืน

เทวัญเทียบเคียงจนดนุภพหนาวๆร้อนๆ พอดีเทวัญมองผ่านกระจกไปเห็นรถกันยิกาจอดอยู่ทักว่านั่นรถกันยิกานี่ ดนุภพใจหาย รับว่าใช่ ชมว่าจำแม่นจัง

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงกันยิกาคุยกับดาราวรรณเรื่องซื้อเพชรเดินเข้ามามีนพดลเดินมาด้วย กันยิกาทำเป็นดีใจที่เห็นเทวัญถามว่ามาซื้อเพชรเหมือนกันหรือ เทวัญรับลูกแทบไม่ทันบอกว่าพอดีผ่านมาเท่านั้น ดาราวรรณเอ่ยขึ้นว่าเพชรสวยแต่เสียดายไม่มีเวลาต้องรีบไปเปิดร้านแล้ว กันยิกาให้น้าดากลับไปก่อนตนอยากฟังเทวัญวิจารณ์เรื่องเพชรหน่อย ดาราวรรณทำเป็นตำหนิหลานสาวว่าเจอเทวัญเข้าหน่อยลืมงานเลยเพราะวันนี้ต้องไปชิมไวน์ที่เอเย่นต์เอามาให้เลือก

กันยิกาทำเป็นเสียดาย เอ่ยลาเทวัญ ดาราวรรณผสมโรงขอโทษเทวัญบอกว่าจำเป็นจริงๆแล้วพากันกลับ

ดนุภพทึ่งกับการแสดงของสองน้าหลาน นพดลเดินผ่านเทวัญแต่ไม่รู้ว่านี่คือฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ตน

ดนุภพยังมองลีลาสองน้าหลานทึ่ง เทวัญเห็นสายตาเขาก็นึกหวงกันยิกาขึ้นมา

เมื่อดนุภพกลับไปเล่าให้อาฟัง เขาคิดว่าเทวัญต้องสงสัยตนแน่ ดนัยเทพเชื่อว่าเทวัญต้องรู้แล้วว่าเขาคือกุหลาบขาวและต้องการมาสื่อสารให้รู้ว่ามันรู้ ดนุภพถามว่ารู้ได้ไง รู้แล้วทำไมแสดงออกอย่างนี้ เขาเป็นใคร ต้องการอะไร

“เทวัญเป็นเซียนเพชร แล้วเราคือโจรที่ปล้นเพชรจากคนรับซื้อของโจร หรือว่า...มันเป็นพวกนิยมรับซื้อของโจรอีกคน มันถึงอยากขู่แก”

อาหลานมองหน้ากันคิดหนัก

ooooooo

เทวัญหึงกันยิกา ออกจากร้านก็โทรศัพท์สั่งรสลินให้ตามเด็กของเธอมาเจอกันหน่อย พอวางสายก็จิกตากัดฟันพึมพำ

“ไอ้ดนุภพ ไม่ว่าแกจะเป็นกุหลาบขาวหรือต้นตำแย แต่เสี้ยนหนามของแกมันชักจะทิ่มตำฉันหลายแผลเกินไปแล้ว”

วรุตได้รับโทรศัพท์จากรสลินก็ไปที่ลานจอดรถเปลี่ยวกับจ่าฉิว พอไปถึงก็เอะใจเพราะจากเงาที่เห็นมีคนยืนอยู่ข้างรถสามคน วรุฒเอะใจว่าทำไมมากันเยอะ พลันก็ช็อกเมื่อจำได้ว่าสามคนที่ยืนอยู่เหมือนไอ้โม่งสามคนที่ปีนกำแพงและขับรถหนีไปในวันที่มหาราชามาคัสถูกฆ่าตายที่ตนถ่ายรูปไว้ได้

วรุฒสั่งจ่าฉิวให้ถ่ายคลิป 3 คนนั้นไว้ แล้วเอามาเทียบกับรูปที่ตนถ่ายไว้ก่อน ปรากฏว่าเหมือนกันเด๊ะ! จ่าฉิวถึงกับผงะหน้าซีด ยิ่งเมื่อวรุฒยืนยันว่าไม่ผิดแน่ สามคนนี้คือสามคนที่ฆ่ามหาราชามาคัส จ่าฉิวก็ยิ่งกลัว

วรุฒแววตาชั่วร้ายเมื่อคิดอะไรได้ สั่งจ่าฉิวให้ลงไปกับตน

เมื่อเดินไปหาสามคนคือเทวัญยืนกลางโรมันกับรสลินยืนเยื้องข้างหลังระวังภัย เทวัญส่งกระดาษใบหนึ่งให้วรุฒ สั่ง

“ตามมัน ไม่ว่ามันจะไปไหน แล้วคอยรายงานฉัน ห้ามให้มันรู้ตัว และห้ามเอ่ยปากกับใครเรื่องนี้”

วรุฒเล่นแง่เพื่อโก่งค่าตัว เทวัญรู้ทันบอกว่าตนไม่ใช้ฟรีหรอก หันไปถามรสลิน รสลินรับลูกบอกทันทีว่า คุณเทวัญมีรางวัลให้อยู่แล้ว วรุฒไว้เชิงว่าตนไม่ชอบคำว่ารางวัล ตนต้องการมิตรภาพที่เสมอภาคและ...

“นายมีอะไรที่จะมาเสมอภาคกับฉัน” เทวัญฉุนขาดขัดขึ้นทันที

“ถ้าผมมีล่ะ” วรุฒยิ้มเป็นต่อ แล้วเอาคลิปคดีมหาราชามาคัสเปิดให้ดู เทวัญอึ้งโรมันพูดเป็นนัยให้เก็บวรุฒเสีย วรุฒถามว่าจะยิงตำรวจสองคนง่ายๆแบบนี้หรือ โรมันตวาดว่า ยิ่งกว่าตำรวจ ก็ยิงมาแล้ว เทวัญถามว่าคลิปนี้เกี่ยวอะไรกับพวกตน

“ตอนแรกก็ว่าไม่เกี่ยว จนกระทั่งวันนี้ หลักฐานทั้งหมดรวมทั้งปฏิกิริยาของสองคนข้างหลังคุณก็น่าจะบอกได้แล้วล่ะครับว่าพวกคุณคือคนสังหารมหาราชามาคัส!”

เทวัญขู่ว่าเขาจะทำอะไรได้ถ้าตนจะเก็บเสียตอนนี้ วรุฒบอกว่าตนมีกำลังเสริม ถ้าตนไม่กลับไปในสามชั่วโมงนี้ คลิปนี้พร้อมคำบรรยายของตนจะถูกปล่อยขึ้นยูทูบทันที เทวัญเปลี่ยนเสียงทันทีชมว่าเขาเป็นยอดตำรวจจริงๆ โอเคเรามาเป็นมิตรกัน ถามว่าเขาอยากได้ของขวัญอะไรจากเพื่อนคนนี้ว่ามาเลย

“ผมขอคิดก่อนนะว่าผมอยากได้อะไรบ้าง แหม...มันหลายอย่าง เอาอะไรก่อนดี...” วรุฒทำเป็นคิดยียวน

รสลินกับโรมันแค้นมาก แต่เทวัญกลับยืนหน้าเย็น...

ooooooo

เมื่อกลับถึงห้องทำงานที่สำนักงานตำรวจ วรุฒเอาคลิปที่ตนถ่ายกับที่จ่าฉิวถ่ายมาเปรียบเทียบดู มันเหมือนกันเด๊ะ!

จ่าฉิวถามว่าทำแบบนี้ไม่เสี่ยงไปหรือ เขาบอกว่าพระเจ้าให้โอกาสเราแบบนี้ถ้าเราไม่ฉวยโอกาสเดี๋ยวพระเจ้าโกรธเอา

“พระเจ้าหรือซาตานกันแน่ ผู้กอง” จ่าฉิวถาม

“ฉันว่าน่าจะเป็นซาตานนะ” เสียงเอกราชแทรกขึ้น

เอกราชมากับหมวดเอ เขาตรงเข้าชกวรุฒจนล้มกระแทกโต๊ะ วรุฒถามเอกราชว่าเสียสติไปแล้วหรือ “มึงมันเลว ไอ้ชั่ว ไอ้นรก” เอกราชเข้าตะลุมบอนชกต่อยกันนัวเนีย จ่าฉิวกับหมวดเอเข้าห้าม เจอลูกหลงกันเองเข้าเลยต่อยกันอีกคู่

ตำรวจแถวนั้นมาห้ามก็ไม่หยุด จนกระทั่งผู้การเข้ามาเป่านกหวีดจึงหยุด ผู้การตำหนิที่ตำรวจมาต่อยกันเอง ถามว่ามีอะไรจะแก้ตัวไหม เอกราชบอกไม่มีแต่วรุฒฟ้องว่าเอกราชต่อยตนก่อน ผู้การถามเอกราชว่าไปหาเรื่องอะไรเขา เอกราชไม่อยากบอกความจริงเรื่องเสาวนุช ตอบเลี่ยงไปว่าเป็นเรื่องส่วนตัว เลยถูกผู้การตำหนิว่าทำไมเอาเรื่องส่วนตัวมาลงในที่ทำงาน

ผู้การถามเอกราชว่าคดีที่เขาทำไปถึงไหนแล้ว พอเอกราชบอกว่าใกล้จะคลี่คลายแล้ว ก็ถูกผู้การตำหนิว่าใกล้มาหลายอาทิตย์แล้วบอกมาตรงๆว่าคว้าน้ำเหลวก็ได้ แล้วสั่งพักงานโอนคดีฆ่ามหาราชามาคัสให้วรุฒทำแทน เอกราชจะชี้แจงก็ถูกตัดบทว่าอย่ามีปัญหา เพราะผู้บังคับบัญชาคุยกันแล้ว ให้เขาไปทำงานอื่นที่เหมาะสมกว่า รอรับคำสั่งที่เป็นเอกสารอีกทีก็แล้วกัน

วรุฒส้มหล่น บอกจ่าฉิวว่าใครจะรู้ว่าโดนต่อยแล้วมันจะโชคดีขนาดนี้

“วรุฒ อย่านึกว่ามึงจะชนะ กูไม่ปล่อยคนชั่วลอยนวลแน่” เอกราชจ้องหน้าปราม แล้วชวนหมวดเอกลับ

แม้วรุฒจะส้มหล่นได้เลื่อนขั้นได้ทำคดีเด็ด แต่ฉุกคิดบางอย่างแล้วก็อดกังวลไม่ได้

จัดการกับเอกราชแล้ว คืนนี้ผู้การโทรศัพท์ถึงใครบางคนบอกว่า “จัดการเรียบร้อยแล้วครับท่าน” ฟังปลายสายแล้วพูดอย่างนอบน้อมว่า “สำหรับท่าน น้อยกว่านี้ได้ไงครับ แหม...ท่านจริงใจกับผม ผมก็ต้องจริงใจกับท่านสิครับ...”

ooooooo

วันนี้ กันยิกามีนัดกับเทวัญ เธอแต่งตัวสวยดูดีมาก ดาราวรรณเอาสร้อยเพชรให้ใส่ ให้สมกับที่ไปพบกูรูเพชร

พิมพ์ชลจับตาดูตลอดเวลา ทำทีชงกาแฟให้

ถามว่าแต่งตัวสวยจะไปไหน เดาว่าสวยอย่างนี้ต้องไปเจอคนสำคัญแน่ กันยิกาบอกว่าตนมีเดต แปลกใจที่พิมพ์ชลทำดีถามว่ากินยาผิดหรือเปล่า พิมพ์ชลบอกว่าตนฝันว่าพ่อมาบอกให้ทำดีกับทุกคน

พอกันยิกาขับรถออกไป พิมพ์ชลทำทีมาส่ง แอบโทรศัพท์บอกว่า “มันออกไปแล้ว มันบอกว่าจะไปเดต”

และที่หน้าบ้านนั่นเอง พอรถกันยิกาขับออกไป ก็มีรถอีกคันที่ซุ่มอยู่ขับตามไปทันที

กันยิกานัดพบกับเทวัญที่ร้านอาหารฝรั่งเศสหรู เทวัญมองสร้อยเพชรที่คอ เธอบอกเขินๆว่ามาลั้นช์กับกูรูเพชรทั้งทีก็ต้องมีสร้อยเพชรเล็กๆน้อยๆ ติดตัวมาบ้าง ทิ้งสายตาบอกว่าแต่ที่จริงตนอยากมาเจอเขามากกว่า

เทวัญบอกว่าตนก็ชอบคุยเรื่องเพชรกับเธอ เพราะเธอเป็นผู้ฟังที่ดีทำให้ตนสนุกเวลาเล่า ชวนทานกันไปคุยกันไป ถามว่าวันนี้อยากฟังนิทานเพชรเรื่องอะไรดี

“คุณเทวัญเชื่อเรื่องพลังเหนือธรรมชาติของเพชรไหมคะ” กันยิกาเข้าประเด็น เทวัญมองอย่างระแวงว่าเธอรู้อะไรมา?

ที่นอกร้าน ดนุภพที่ตามกันยิกามาเดินด้อมๆมองๆ ผ่านกระจกเข้าไปในร้านเห็นทั้งสองคุยกันอย่างสวีตมากก็ระแวงว่านี่คือมารยาร้อยเล่มเกวียนหรือชอบกันจริงๆ แน่ ทันใดก็มีสายเข้ามือถือ ดูเป็นสายจากดนัยเทพก็บ่นว่าไม่มีอารมณ์รับ จับตาดูเทวัญและกันยิกาตาไม่กะพริบ

“โธ่เว้ย ทำไมไม่รับวะ มันจะรู้ไหมเนี่ยว่ามีคนตามมันอยู่” ดนัยเทพบ่นหงุดหงิด พยายามโทร.อีก...

ooooooo

เมื่อกันยิกาถามเรื่องพลังเหนือธรรมชาติของเพชร เทวัญทำไขสือถามว่าพลังแบบไหนพวกหินสีใส่แล้วมีโชคหรือ

กันยิกาถามตาแป๋วว่าแค่หินสียังมีพลังรักษามากมายแล้วถ้าเป็นเพชรในตำนานจะมีพลังมากขนาดไหน อ่อยว่า

“ยิกาเคยอ่านมาเห็นว่ามีพวกทำให้ไม่แก่ไม่ป่วยไม่ตายอะไรแบบนี้ด้วยน่ะค่ะ คุณเทวัญเชื่อไหมคะ”

“คุณยิกาคงจำชื่อเพชรละอองทะเลของมหาราชามาคัสได้ รู้ไหมครับว่ามันมีตำนานว่า เพชรละอองทะเลใช้รักษาโรคร้ายได้” กันยิกาตาโตถามว่าถึงเป็นต้นเหตุให้มาคัสถูกฆ่าชิงเอาเพชรไปใช่ไหม “อาจจะมีคนร้ายที่เชื่อตำนานนี้”

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 8 วันที่ 16 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ