อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 17 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 17 ธ.ค.59

“คุณยิกาคงจำชื่อเพชรละอองทะเลของมหาราชามาคัสได้ รู้ไหมครับว่ามันมีตำนานว่า เพชรละอองทะเลใช้รักษาโรคร้ายได้” กันยิกาตาโตถามว่าถึงเป็นต้นเหตุให้มาคัสถูกฆ่าชิงเอาเพชรไปใช่ไหม “อาจจะมีคนร้ายที่เชื่อตำนานนี้”

กันยิกาถามว่ายังมีเพชรอื่นที่ทำอะไรเก่งๆอย่างนี้ได้อีกไหม เทวัญหัวเราะเอ็นดูคำถามไร้เดียงสานั้นถามว่า

“คุณยิกาเคยได้ยินชื่อ เพชรเพลิงสุริยาแล้วนี่ครับ รู้ไหมครับมันมีตำนานว่า เพชรเพลิงสุริยาสามารถคืนความอ่อนเยาว์ให้มนุษย์ได้”



กันยิกายิ่งทำท่าตื่นเต้นแต่ในใจนึกถึงข้อสันนิษฐานของดนัยเทพที่ว่ามันมีชีวิตอยู่ได้ทุกวันนี้เพราะใช้เพชรเพลิงสุริยาและเพชรละอองทะเล ฝ่ายเทวัญปลื้มกับความตื่นเต้นของกันยิกา เล่าเพลินว่า

“มีเพชรในตำนานถึง 5 อันดับที่มีพลังวิเศษต่างกัน เพชรเพลิงสุริยาทำให้คนที่ครอบครองไม่แก่ เพชรละอองทะเล ทำให้ไม่เจ็บไม่ป่วย และสุดยอดเพชร...เพชรเนตรปฐพี...”

กันยิกาทำเป็นตื่นเต้นมาก ฉะอ้อนว่าตนไม่เชื่อหรอก ถึงเขาจะเป็นกูรูเพชรแต่ก็หลอกตนไม่ได้ง่าย ถามว่าทั้งหมดนี้คือนิทานใช่ไหม เทวัญยืนยันว่ามันเป็นความจริง กันยิกาถามว่าเขารู้ได้ยังไง

“มีคนที่ได้ใช้พลังของเพชรทำให้ไม่แก่ไม่ป่วยมาแล้วจริงๆ” เธอถามว่าเขารู้จักคนนี้หรือ แต่เทวัญไม่ทันตอบก็มีไลน์เข้า เขาเปิดอ่านแล้วยิ้มมุมปากอย่างพอใจบอกกันยิกาว่าพอดีมีเรื่องด่วน ขอตัวสักครู่ ไม่เกินครึ่งชั่วโมงจะกลับมา ถ้าเธออิ่มแล้วก็สั่งขนมมาชิมเล่นๆรอตน

กันยิกาเสียดาย แต่เมื่อนึกถึงข้อมูลที่ได้ก็พอใจ ที่เทวัญรู้จักฆาตกร พึมพำสะใจ... “เสร็จฉันแน่แก...”

ooooooo

เทวัญออกจากร้านอาหารเดินไปแถวลานน้ำพุ ดนุภพหลบแอบดูเห็นเทวัญไม่สนใจก็รีบเดินตามไปยืนข้างหลัง ทันใดก็ได้ยินเสียงเทวัญพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีว่า อุตส่าห์ตามมาถึงนี่จะไม่ทักทายกันหน่อยหรือ

ดนุภพอึ้งหยุดกึก เทวัญหันขวับเผชิญหน้าโพล่ง

“จอมโจรกุหลาบขาว!”

“อะไรกันครับคุณเทวัญ บังเอิญจังที่เจอคุณมาเดินเล่นแถวนี้ แต่ทักทายกันแบบนี้มันไม่ค่อยดีนะฮะเดี๋ยวใครมาได้ยินเข้าใจผมผิด ผมแย่เลย” ดนุภพตั้งสติอย่างเร็ว เทวัญมองเย้ยบอกว่าเลิกเสแสร้งเถอะกุหลาบขาว เขาคือจอมโจรที่ตำรวจกำลังต้องการตัว ดนุภพย้อนถามว่า “แล้วคุณล่ะเป็นใคร คุณเทวัญคือสุภาพบุรุษที่ไม่ด่างพร้อยเลยสิครับ”

“แกอย่าหวังว่าจะตัดหน้าแย่งของที่มันควรจะเป็นของฉันไปได้” ดนุภพแย้งว่ากันยิกาไม่ใช่สิ่งของ “ยิ่งเรื่องกันยิกา แกต้องยิ่งถอยไปให้พ้น!”

เทวัญค่อยๆถอดสูทออก ปรามว่าอย่านึกว่าหนุ่มกว่าแล้วจะชนะตนได้ ปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมกลับไปหาแม่ดีกว่า ดนุภพถูกปรามาส เขาถอดแว่นปาทิ้งกระโจนเข้าต่อยเทวัญแต่เทวัญหลบทันเลยวืดเสียหลัก แต่ก็ทรงตัวได้ทันที ทั้งสองจ้องหน้ากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ดนุภพถอดสูทออกบ้างแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที

ดนุภพใช้มวยไทยแต่เทวัญใช้เทควันโด ต่างมีฝีมือชั้นครู รูปร่างกำยำทั้งคู่ สู้ด้วยลีลาของตัวเองจนตกไปในน้ำพุเปียกปอนทั้งคู่ จังหวะหนึ่งเทวัญเหยียบคอ

ดนุภพกะเอาให้ตาย ดนุภพหายใจไม่ออกล้วงกระเป๋ากางเกงปล่อยดอกกุหลาบพุ่งเฉี่ยวหน้าเทวัญจนเลือดออก ดอกกุหลาบขาวตกพื้นก้านดอกเป็นมีดเล็กๆปักพื้นฉึก!

เทวัญเห็นดอกกุหลาบขาว เขายิ้มมั่นใจว่าดนุภพคือจอมโจรกุหลาบขาวแน่ๆ จึงเตะอัด กระทืบรัวกะให้ตายคาเท้า

วรุฒแทรกตัวยืนดูในกลุ่มคน เห็นดนุภพลุกขึ้นมายืนแลกหมัดจนเทวัญพลาดล้มลง กันยิกาที่รอเทวัญนานจึงมาเดินดูเห็นเหตุการณ์พอดี เธอวิ่งเข้าไปแทรกกลางตะโกน

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ ดนุภพ!!”

กันยิกาแอบหยิกแขนเขาบิดอย่างแรงจ้องหน้าปรามแบบอย่ามายุ่งเรื่องของฉันนะ! แล้วหันไปประคองเทวัญถามว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า เทวัญบอกว่าตน

ไม่เป็นไร เธอหันด่าดนุภพอีกว่า เป็นบ้าอะไรมาหาเรื่องคุณเทวัญทำไม ไล่ไปให้พ้นเดี๋ยวนี้ แล้วประคองเทวัญชวนกลับ หางตามองดอกกุหลาบขาวที่ตกอยู่

ดนุภพค่อยๆลุกขึ้นรู้สึกตัวเองพลาดไปถนัด มองกันยิกาที่ประคองเทวัญไปอย่างผิดหวัง

วรุฒที่แฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนเดินเลี่ยงไปเหยียบดอกกุหลาบขาวที่พื้นอย่างสะใจ

เทวัญไปส่งกันยิกาที่ร้านโดยให้คนขับรถของตนขับรถของกันยิกาตามไปให้ เธอชวนเขาลงไปดื่มอะไรเย็นๆก่อน เขาขอเป็นวันหลังดีกว่า

พอขึ้นรถกลับใบหน้าที่ยิ้มแย้มอ่อนโยนของเทวัญก็เปลี่ยนเป็นขรึมทันที กันยิกาก็หน้านิ่งทันทีเช่นกัน

“นายหัวตั้งดนุภพนี่มันท่าจะบ้าไปแล้ว” กันยิกาบ่นหัวเสีย

พลันก็สะดุดกึกเมื่ออิสริยาตวาดเรียก “กันยิกา!” แล้วปรากฏตัวออกมาด่าฉอดๆว่าแย่งดนุภพไปแล้วยังมาแย่งเทวัญไปอีก สั่งสองสาวแกร่งที่จ้างมาให้รุมเล่นงานกันยิกาทันที สองสาวทะเล่อทะล่าเข้าไปเจอกันยิกาเตะซ้ายเตะขวาล้มตึงไม่เป็นท่า เมื่อสู้ไม่ได้ก็ควักมีดสั้นออกมาพุ่งเข้าใส่ กันยิกาหลบแต่ก็พลาดโดนมีดบ้างแต่ก็อัดสองสาวจนลงไปกอง

อิสริยาเห็นดังนั้นทั้งโกรธทั้งกลัวยืนตัวสั่น หยิบมีดขึ้นมาขู่ไม่ให้เข้ามา กันยิกาเข้าไปจะกระชากผม

อิสริยาหลบจึงกระชากถูกเสื้อขาด อิสริยารีบยกมือปิดหน้าอก วิ่งไปหาสองสาวที่เพิ่งลุกขึ้นมา พากันจ้องกันยิกาแต่ไม่กล้าหือ สุดท้ายก็หิ้วปีกกันกลับไป

กันยิกาปล่อยให้สามสาวหนีไปอย่างทุลักทุเล มองสภาพตัวเองบ่น “วันนี้วันซวยเต็มรูปแบบจริงๆยิกาเอ๊ย...”

ฝ่ายอิสริยา พอหนีไปพ้นแล้วก็คำราม “นังกันยิกา... หรือหล่อนจะเป็น...เป็นใคร...อะไรสักอย่างแน่ๆ”

ooooooo

เอกราชที่ทำหน้าที่ “พิทักษ์พยาน” พาเสาวนุชมาอยู่ที่คอนโด เขาปฐมพยาบาลเธออย่างรับผิดชอบ ความใกล้ชิดทำให้ต่างรู้สึกดีต่อกัน แต่ยังเล่นแง่

ไว้เชิงกันอยู่ เสาวนุชประชดว่าเขาควรไปสืบว่าทำไมกันยิกาจึงไปหาเทวัญ

เมื่อเสาวนุชรู้ว่าเขาถูกพักงานเพราะไปอัดวรุฒมา เธอแอบซึ้งใจที่เขาแก้แค้นให้ แต่เขาบอกว่าทำไปเพราะแค้นที่วรุฒทรยศต่อความเป็นตำรวจ ความรู้สึกดีๆ เหมือนดอกไม้ที่คลี่บานในใจ พอถูกเสาวนุชประชดเรื่องกันยิกาก็บ่นตัวเองงงๆว่า

“เราลืมยิกาไปได้ไงวะ...เพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องยัยเสาวนุชจอมกวนนี่แหละ” พลางโทร.หากันยิกาทันที

ฝ่ายกันยิกา เมื่อเทวัญพามาส่งบ้านกลับไปแล้ว เธอไปบ้านของดนุภพอย่างเอาเรื่อง ดาราวรรณตามไปด้วย พยายามเตือนสติให้ค่อยพูดค่อยจากัน พวก รปภ.เห็นกันยิกามาก็รีบวอบอกดนุภพ พลางหลบกันวูบวาบ

ดนัยเทพออกมารับหน้า ยิ้มหวานถามว่ามาเยี่ยมดนุภพหรือ กันยิกาขอโทษแล้วลุยเข้าไปเลย ดาราวรรณจะห้ามก็ไม่ทัน ได้แต่ร้องบอกว่า “ยิกา...อย่าทำอะไรนายหัวตั้งนะ”

ดนัยเทพถามว่าอะไรกันอีกล่ะ นึกว่าดีกันแล้วเสียอีก ดาราวรรณบ่นว่า นั่นสิ ถามก็ไม่ยอมบอก ดนัยเทพทำตาเชื่อมถามดาราวรรณว่าดื่มอะไรหน่อยไหม ดาราวรรณยิ้มตอบรับว่า “ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป”

“Coffee or Tea...” แล้วทำเสียงกระซิบเซ็กซี่ “or Me ดีครับ”

ดาราวรรณทุบแขนแก้เขินบอกว่ามุกโบราณมาก บอกว่าขอ Cappuccino ฟองนมเยอะๆก็พอ พลางเดินไป แต่หันกลับมาชม้ายยั่วยวนว่า “วันหลังค่อยรับ you ค่ะ” แล้วเดินไปหลังร้านเลย ดนัยเทพร้องเยสทำท่าคึกราวกับวัยรุ่น

ooooooo

กันยิกาผลักประตูห้องนอนดนุภพเข้าไปแล้วปิดประตูปัง เห็นเขานอนหมดสภาพอยู่บนเตียง เธอพุ่งเข้าใส่บอกให้เลิกมาสอดขัดขวางความเจริญของตนเสียที ทุกอย่างจะพังเพราะเขา

ดนุภพเตือนว่าเธอไม่ควรไว้ใจเทวัญเขาไม่ใช่คนธรรมดาเขาเป็นอีกอย่างไม่ใช่อย่างที่เขาสร้างภาพภายนอก ที่สำคัญคือเขาเป็นผู้ชายเธอเป็นผู้หญิงไม่ควรใกล้ชิดกันมากเกินไปมันไม่ดี กันยิกาโต้ว่าเพราะเทวัญเป็นผู้ชายและตนเป็นผู้หญิงนี่แหละทำให้เขายอมเปิดเผยเรื่องราวต่างๆอย่างเนียนๆ ถ้าตัวเขาไม่โผล่มาวันนี้ตนก็จะได้ข้อมูลสำคัญที่สุด

ดนุภพถามว่าข้อมูลอะไร พอกันยิกาบอกว่าเทวัญรู้ว่าใครคือฆาตกร ดนุภพบอกว่าเรื่องนั้นตนสืบให้ก็ได้ไม่จำเป็นที่เธอจะต้องเอาตัวเข้าแลกขนาดนั้น พอดีโทรศัพท์กันยิกาดังขึ้น ดนุภพชะเง้อมองอย่างอยากรู้เห็น กันยิกาเห็นเป็นสายจากเอกราชก็กดตัดสาย ดนุภพได้ทีอ้างว่าเธอกับเอกราชกำลังจีบกันแต่เธอกลับออกเดทกับเทวัญแล้วเอกราชจะเอาหน้าไปไว้ไหน

กันยิกาอึ้งไป แต่ยังปากดีสวนไปว่าอย่าเอาเอกราชมาอ้างเพราะตนไม่แคร์ใครทั้งนั้น ดนุภพบอกว่าแต่ตนแคร์เธอ ไม่อยากให้เธอไปเสี่ยงเพื่อตามหาฆาตกร

“หยุดเลย!อย่าลืมนะว่าฉันคือ ‘แมวตาเพชร’ คนที่เอาชนะคุณมาได้หลายต่อหลายครั้ง” ดนุภพบอกว่าเขารักและเป็นห่วงเธอ “เก็บความหวังดีของคุณเอาไว้เถอะ ฉันมีวิธีทำงานของฉัน แต่คุณสิ คิดได้ยังไงเอาอาวุธกุหลาบขาวปาใส่คุณเทวัญ ทั้งๆไม่ได้ปลอมตัวน่ะ เห็นไหมยิ่งคุณมายุ่งยิ่งเสียแผน สัญญาซะว่าคุณจะไม่มาล้ำเส้นฉันอีก”

ดนุภพอึ้ง เถียงไม่ออกไปไม่เป็นเพราะตนทำพลาดจริงๆ กันยิกายังคงว่าเขาฉอดๆ แล้วจะออกไปเขาฉุดไว้บอกว่าให้มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน แต่ฉุดแรงไปกันยิกาเสียหลักล้มทับกันบนเตียง ต่างอึ้ง เขิน และหวั่นไหวไปชั่วขณะ

ดนัยเทพกับดาราวรรณได้ยินเสียงดังตกใจวิ่งขึ้นไปดูเห็นทั้งสองนอนทับกันอยู่บนเตียงก็ขอโทษที่มาขัดจังหวะ

“ไม่ได้ขัดจังหวะอะไรเลยค่ะ เข้ามาก็ดีแล้ว คุณอาช่วยคุมหลานชายด้วย อย่าให้มาแส่สอดระหว่างกิจกรรมของหนูกับเทวัญอีก” แล้วย้ำปรามดนุภพว่า “คุณเทวัญเขารู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณแล้ว ฉะนั้นอยู่ห่างๆฉัน ฉันไม่อยากให้เขามารู้ตัวจริงฉันด้วย!”

ดาราวรรณตกใจถามว่าเธอรู้ได้ยังไงว่าเทวัญรู้เรื่องกุหลาบขาว ดนัยเทพถามหลานชายว่าที่ยิกาพูดจริงหรือ ดนุภพพยักหน้า ดนัยเทพถึงกับกุมขมับบ่น

“หมดกัน พัง! พังหมดแล้ว ซวยแล้ว แบบนี้ตำรวจจะมาจับเราไหม แล้วการสืบหาฆาตกรของเราก็จบเห่แล้วสิ”

ระหว่างนั่งรถกลับด้วยกัน ดาราวรรณย้ำกับกันยิกาว่าเทวัญรู้เรื่องกุหลาบขาวแล้ว ระวังอย่าให้เขามารู้เรื่องของเรา

ooooooo

เอกราชคิดไม่ตกที่โทร.หากันยิกาแล้วถูกตัดสาย เขาขับรถไปดักขณะกันยิกากับดาราวรรณกลับจากบ้านดนุภพ เอกราชขับรถปาดหน้าจนรถเกือบชนกันพอลงไปเคลียร์กัน เขาต่อว่าเธอที่ตัดสายตนแต่มาหาดนุภพถึงบ้าน

กันยิกาบอกว่าเธอมีธุรกิจบางอย่างที่ต้องต่อรองกับดนุภพและตอนนี้ก็ตกลงกันได้แล้วบอกให้เอกราชถอยรถไปตนจะกลับบ้าน เมื่อเอกราชไม่ยอมถอยเธอจึงเดินไปอย่างไม่แคร์ เอกราชไม่ยอมแพ้ตามไปที่บ้านบอกว่ายังมีอีกเรื่องที่อยากจะขอเธอ คือตอนนี้เธอเข้านอกออกในบ้านเทวัญเป็นว่าเล่น ขอเตือนว่ามันอันตรายเพราะเขาเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยคดีฆ่ามาคัส

กันยิกาหัวเราะถามว่าการฆ่าแบบนั้นได้มีคนเดียวหรือ ไม่มีทางที่จะเป็นเทวัญ เอกราชถามว่าทำไมเธอมั่นใจ กันยิกากำลังจะหลุดความลับ ดาราวรรณก็รีบเข้ามาแทรก กันยิการู้ตัวบอกเอกราชว่าวันหลังค่อยคุยกันแล้วตนจะให้การเขาอย่างละเอียด แต่สำหรับวันนี้... “ไม่ใช่คิวของคุณ ไปรับบัตรคิวจากน้าดานะคะ กลับกันเถอะค่ะน้าดา”

สองน้าหลานควงกันผละไป เอกราชได้แต่ยืนมึน

ฝ่ายดนุภพยังฮึดฮัดขัดใจเห็นว่ากันยิกาประมาทเกินไปงานแบบนี้ไม่ใช่งานของผู้หญิง บอกกับตัวเองว่า

“ฉันนี่แหละจะสืบเรื่องนี้ให้รู้ความจริงก่อนเธอ” พลางลุกขึ้นจะเปลี่ยนชุด พลันก็หยุดกึกเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าย่องมาสัญชาตญาณระวังภัย พอประตูเปิดเขาก็สวนหมัดไปทันที ปรากฏว่าเป็นเอกราช เขารับหมัดไว้ได้แซวว่าเป็นการต้อนรับเพื่อนรักที่แสนอบอุ่นจริงๆ

เอกราชถามว่าเมื่อกี๊กันยิกามาหาเขาทำไม ดนุภพตอบเลี่ยงไปว่า ก็แค่มาด่าเรื่องผลประโยชน์เราขัดกันนิดหน่อย อย่าหึงเลย เอกราชบอกว่าหึงยังไม่เท่าห่วง เล่าว่าเสาวนุชบอกว่าเห็นกันยิกาอยู่บ้านเทวัญ ถามว่า

“นายรู้ไหมว่าความสัมพันธ์ของเขาไปถึงไหนกันแล้ว”

“เอกราช...ฉันว่ากันยิกาเขาไม่ได้จริงจังกับแกอย่างที่แกจริงจังกับเขาว่ะ” ดนุภพตัดสินใจเปลี่ยนประเด็น

“หลอกคบเพื่อหาผลประโยชน์หรือ” เอกราชถาม พูดอย่างเจ็บปวดว่าคนอย่างตนแค่เป็นตำรวจตัวเล็กๆไม่มีผลประโยชน์อะไรให้แถมตอนนี้ยังถูกแช่เย็น เธอเลยวิ่งไปหาคนอื่นที่แน่นอนกว่า

ดนุภพตกใจมองหน้าเอกราชแบบช็อกเมื่อรู้ว่าเพื่อนรักถูกกันจากคดีมาคัสและคนที่มาทำแทนเขาคือวรุฒ

ooooooo

เสาวนุชถูกห้ามออกนอกห้องเพื่อความปลอดภัย เธออึดอัดจึงลงไปหากาแฟกินที่ร้านแถวหน้าคอนโด คนขายกาแฟคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นเธอที่ไหน เธอสะดุ้งบอกว่าตนเป็นคนหน้าโหล ใครเห็นก็ทักอย่างนี้ทุกคน

คนขายกาแฟนึกๆแล้วร้องออกมาอย่างจำได้ว่า “รู้แล้ว พี่เป็นนักประกาศข่าวนี่!” เสาวนุชตกใจวางเงิน ค่ากาแฟ คว้าถ้วยกาแฟจ้ำอ้าวออกไป คนขายกาแฟบ่นว่าโคตรหยิ่งเลย แล้วพยายามนึกว่าชื่ออะไร...แต่นึกไม่ออก


“โอ๊ย...ไม่น่าเลย นายเอกราชรู้ต้องโดนด่าจนเป็นหมันแน่” เสาวนุชก้มหน้างุดเดินกลับ เลยชนกับหมอนพดลที่จะมาตรวจอาการเธอต่างตกใจ นพดลตำหนิที่เธอออกมาเพ่นพ่านเตือนว่าความประมาทเป็นหนทางแห่งความตาย

จ่าฉิวที่วรุฒให้มาเฝ้าสังเกตการณ์ที่หน้าคอนโด สะดุ้งตื่นเมื่อถูกวรุฒโทร.ถามสภาพ พอลืมตาก็บอกว่าตนมาแต่เช้ามืดยังไม่เห็นอะไรเลย แถวนี้ไม่มีอะไรน่าสงสัย มองไปเห็นเสาวนุชยืนคุยกับนพดลบอกว่า

“เห็นก็แค่ยัยนักข่าวเสาวนุชอยู่กับผู้ชายคนนึงเท่านั้นเอง” พูดแล้วนึกขึ้นได้ว่าเสาวนุชตายไปแล้ว ร้องว้ากว่าผีหลอก พอวรุฒถาม จ่าฉิวมองไปอีกทีเสาวนุชก็หายไปแล้ว วรุฒสงสัยว่าเสาวนุชไปทำอะไรแถวห้องของเอกราช? บอกจ่าฉิวว่า

“ฉันไม่เชื่อเรื่องผีว่ะแล้วฉันมีเรื่องเซอร์ไพรส์อีกเรื่องที่จะให้แกเอาไปคิดว่ามันอาจจะเกี่ยวกันไหม” จ่าฉิวถามว่าอะไร “ไอ้ดนุภพมันคือไอ้กุหลาบขาว และมันกับคุณเทวัญก็ประกาศสงครามกันฉันเห็นกับตามาแล้ว”

“ผมก็เห็นเสาวนุชกับตา” จ่าอวดผลงาน

“งั้นเราซวยแล้ว ถ้าเสาวนุช เอกราช กับดนุภพเป็นสมาพันธ์กัน มันต้องกำลังทำอะไรที่ไม่เป็นผลดีกับเราและคุณเทวัญแน่ๆ”

ooooooo

ดนุภพแสดงความเสียใจที่เอกราชถูกวรุฒปาดหน้าไปแบบนี้ เอกราชเลียบเคียงเจาะข่าวทำตัวน่าสงสารตำหนิตัวเองว่าทำคดีนี้มาตั้งนานแต่จับกุหลาบขาวไม่ได้สักทีถ้ากุหลาบขาวพอจะมีเมตตาสงสารตนบ้างก็น่าจะช่วยตนหน่อย

ดนุภพถามว่าทำไมกุหลาบขาวต้องช่วย เอกราชบอกว่าถึงมันจะเลวบางเรื่องแต่ก็อาจมีดีบางเรื่อง

“มันเลวเรื่องไหน ดีเรื่องไหน”

“มันดี...ที่มันเป็นโจรที่ปล้นโจรเพื่อเอาของไปคืนเจ้าทุกข์ แต่มันเลวที่ใช้ตำรวจซื่อบื้ออย่างฉันเป็นเครื่องมือเพื่อล้วงข้อมูลต่างๆไงล่ะ แต่ตอนนี้ฉันก็คงหมดประโยชน์สำหรับมันเหมือนกัน เพราะฉันถูกเขี่ยออกมาจากคดีเพชรแล้ว แต่ถ้ามันพอจะมีจิตสำนึกอยู่บ้าง มันควรจะบอกความจริงฉันหน่อยว่า ที่ฉันเห็นมันเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับมาคัสน่ะ ถ้ามันไม่ใช่คนฆ่ามาคัสเหตุการณ์ที่แท้จริงคืออะไร แล้วมันไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นและมันเห็นอะไรบ้าง”

“เอาไว้ถ้าฉันมีโอกาสได้เจอกุหลาบขาวฉันจะถามให้นะ”

“ฉันจะรอวันนั้นนะ วันที่ทุกคนจะพูดความจริงกับฉัน ให้ความจริงใจกับฉันบ้าง”

เอกราชดราม่าไปดูท่าทีของดนุภพไปอย่างมีความหวัง

ooooooo

นพดลเข้าไปตรวจอาการของเสาวนุชแล้วทุกอย่าง เป็นปกติดี ต่อไปตนคงไม่ต้องมาบ่อยๆอีก เสาวนุชขอโทษที่ตนออกไปข้างนอก
นพดลพูดขรึมว่าไม่ต้องขอโทษตน เตรียมตัวบอกและขอโทษเอกราชเถอะเพราะเขาเป็นห่วงเธอมากแต่เธอกลับคึกคะนองเอาชีวิตตัวเองออกไปเสี่ยง เสาวนุชพนมมือไหว้สัญญาว่าจะไม่ทำอีกแล้ว นพดลจึงขอตัวกลับ

จ่าฉิวยังซุ่มอยู่หน้าคอนโด เห็นนพดลออกมาจำได้จึงรีบขับรถตามไป รถติดไฟแดง นพดลรู้สึกตัวพยายามมองทะเบียนรถของจ่าฉิวแต่ไฟเขียวเสียก่อนจึงออกรถไปก็ยังเห็นรถจ่าฉิวตามมา ขับเร็วอย่างไรก็ถูกตามจึงเลี้ยวเข้าซอยหลุดไป

นพดลขับรถไปที่บ้านกันยิกา ดาราวรรณตกใจถามว่ามาทำไม บอกแล้วว่าเราต้องไม่ไปมาหาสู่กันให้ใครเห็น

“น้าเล็กวันนี้มีคนขับรถพยายามสะกดรอยตามผม

ดาราวรรณตกใจถามว่ามีคนรู้สถานะจริงของเขาแล้วหรือ!

ooooooo

วรุฒรีบไปรายงานเทวัญว่าเสาวนุชยังไม่ตายไปอยู่กับผู้กองเอกราชและมีใครอีกคนมาพบกันด้วย ไม่รู้ว่าป่านนี้เสาวนุชบอกเรื่องที่ตัวเองถูกอุ้มกับใครบ้างแล้ว ตำหนิว่าคนของเขาทำงานยังไง แบบนี้พวกเขาจะลำบากกันหมด

เทวัญหันไปเล่นงานรสลินถามว่าปกครองลูกน้องยังไงถึงทำงานง่ายๆให้พลาดได้ วรุฒที่มีความสัมพันธ์ลับๆกับรสลินขอร้องอย่าทำอะไรเธอเลย เทวัญตบรสลิน

กระเด็นแล้วกระชากกลับมาตะคอกว่าใครปล่อยให้นักข่าวรอดไปได้มันจะต้องถูกลงโทษ รสลินเสนอจะตัดเงินเดือน เทวัญตะคอกว่าไม่ใช่ แล้วสั่ง

“วรุฒ ไปฆ่าพวกโง่ให้ทีซิอย่าให้รสลินต้องลำบาก เข้าใจไหม” วรุฒถามว่าฆ่าใคร “ได้ยินแล้วก็อย่าถามแบบปัญญาอ่อนสิไปจัดการไอ้พวกลูกน้องกระจอกๆ ของฉันที เข้าใจไหม”

วรุฒหน้าซีดเป็นไก่ต้มไปทันที

ooooooo

จ่าฉิวขับรถตามนพดลไม่ทัน แต่พิมพ์ชลที่เพิ่งกลับบ้านเห็นรถของนพดลจอดอยู่ก็เอะใจ ร้อนผ่าวไปทั้งตัวด้วยความหึงหวงนพดลกับดาราวรรณที่เธอระแวงมาตลอด ย่องไปแอบดูที่หน้าต่าง

ดาราวรรณฟังนพดลเล่าว่าถูกตามแล้วตกใจเป็นห่วงพิมพ์ชลไม่อยากให้มาเสี่ยงกับพวกเราย้ำให้เขาต้องห่างจากพิมพ์ชลอย่าให้รู้เรื่องนี้เด็ดขาด ดาราวรรณเห็นเขาเศร้าจึงกอดปลอบ นพดลบอกว่าอยากให้เจอตัวฆาตกรเร็วๆ เรื่องจะได้จบๆเสียที ดาราวรรณชี้ว่าถ้าเราได้เพชรเนตรสุริยามาเมื่อไรฆาตกรก็จะวิ่งมาติดกับเราเอง

นพดลวิเคราะห์ว่าเพชรที่มีคุณสมบัติเหนือธรรมชาติใครๆก็อยากได้มาครอบครอง เราจะปรักปรำใครไม่ได้นอกจากมีเส้นผมหรือลายนิ้วมือมาพิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์ เราจึงจะแน่ใจได้

ดาราวรรณตาโตจูงมือนพดลเข้าห้องนอนบอกว่ามีบางอย่างจะให้เขาช่วย พิมพ์ชลแอบดูอยู่ทนไม่ได้รีบตามเข้าไป

พิมพ์ชลแอบฟัง ได้ยินทั้งสองคุยกันเป็นนัยเหมือนจะทำอะไรกัน พิมพ์ชลตะลึงพึมพำว่าชั่วทั้งคู่ร้องไห้วิ่งหนีไป

ที่แท้ดาราวรรณพานพดลไปดูกล่องเพชรเพลิงสุริยาที่ฆาตกรทิ้งไว้วันที่ฆ่าพ่อแม่เขา บอดี้การ์ดชาติเป็นคนเอาผ้ารองมือหยิบกล่องเพชรส่งให้เธอเก็บไว้ เธอเอาให้นพดลบอกให้รีบเอาไปหารอยนิ้วมือแต่ระหว่างนี้อย่าให้พิมพ์ชลรู้เป็นอันขาดอย่าให้เธอต้องมาเกี่ยวข้องด้วย และตัวเขาก็ต้องระวังตัวให้มาก เร่งให้รีบไปก่อนที่พิมพ์ชลจะกลับมา

พิมพ์ชลหนียืนร้องไห้ในเงามืดดูน้าดากับนพดลออกจากห้องนอนมาอย่างแค้นใจ

หลังจากนั้น นพดลโทร.หาเอกราช บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษาไม่สะดวกจะพูดทางโทรศัพท์ บอกแต่ว่าเมื่อวานไปตรวจเสาวนุชที่คอนโดแล้วถูกตาม เสาวนุชร้อนตัวรีบบอกว่าไม่ใช่เพราะตนไม่มีใครรู้ว่าตนอยู่ที่นี่ตนไม่ได้เจอใครเลย

“ถ้าพี่แค่เดินเข้าคอนโดนี้แล้วเดินออกไป ถึงมีคนมาซุ่มดูผมแต่ก็จะไม่มีใครตามพี่เพราะมาเชื่อมโยงกับผมได้แน่ แต่ถ้า...”

เอกราชพูดแค่นั้น เขาเห็นเสาวนุชมีพิรุธ จึงถามขณะทานมื้อเช้าด้วยกันว่ามีอะไรจะเล่าให้ฟังไหม เสาวนุชจึงสารภาพเรื่องลงไปข้างล่าง เขาโกรธมาก บอกว่าที่ให้เธออยู่แต่ในห้องเพราะกลัวเธอตาย จะทำอะไรให้คิดถึงคนที่รับผิดชอบชีวิตเธอบ้าง เสาวนุชรู้สึกผิดจนไม่กล้าสู้หน้าเขา

พิมพ์ชลแค้นใจคิดว่าน้าดากับนพดลมีอะไรกัน เช้านี้เมื่อไปทำงานเธอยิ่งแค้นเมื่อได้รับคำสั่งให้ย้ายไปทำงานที่ชั้นอื่น เธอลิ่วไปเคาะประตูห้องนพดลให้ออกมาคุยกัน นพดลไม่ออกไปคุยด้วย ได้แต่พึมพำขอโทษว่าที่ต้องเป็นแบบนี้เพื่อน้าเล็ก พลางเหลือบมองกล่องเพชรในถุงกำมะหยี่ที่วางอยู่บนโต๊ะ ในขณะที่พิมพ์ชลก็ยังร้องไห้โวยวายอยู่หน้าห้อง

เมื่อนพดลไม่เปิดประตูออกมาคุยด้วย พิมพ์ชลก็เดินจากไปอย่างสงบ แต่แค้นลึก!

ooooooo

กันยิกาไปหาเทวัญ ฉอเลาะจับมือปะเหลาะให้เขาเล่าเรื่องเพชรให้ฟัง แต่ขณะเธอลูบไล้มือเขานั้นรู้สึกมือเขาแห้งเหี่ยวผิดปกติ ถามว่าช่วงนี้เขาทำงานหนักหรือเปล่าทำไมมือแห้งๆ

เทวัญรับรู้การเปลี่ยนแปลงของตัวเอง ผมขาวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าตกกระและมือเหี่ยวย่น เขารีบชักมือจากกันยิกา เบือนหน้าหลบและขยับออกจากเธอ รสลินตกใจรีบเข้าไปบอกกันยิกาว่าช่วงนี้เทวัญเครียดให้เธอกลับไปก่อน โรมันก็รีบมาประคองจะพาไปพักผ่อน

เทวัญเห็นเงาตัวเองในกระจกเขาตกใจมากลุกพรวดขึ้น กันยิกาถามว่าเกิดอะไรขึ้น รสลินเร่งให้เขารีบขึ้นไปทานยา เทวัญเอ่ยขอตัวแล้วให้โรมันประคองออกไป กันยิกามองงงๆพึมพำ มันอะไรกันเนี่ย...

โรมันประคองเทวัญไปที่ห้องทำพิธีรักษา รสลินวิ่งออกไป บอกว่าจะไปเอาเพชร

กันยิกาไปนั่งที่โต๊ะอาหารในสวนบ้านเทวัญ ครุ่นคิดงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเทวัญเหมือนคนแก่ไปเลย? ซ้ำลูกน้องทั้งสองตึงเครียดเหมือนเขาป่วยใกล้ตายอย่างนั้น

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 17 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ