อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 18 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 18 ธ.ค.59

กันยิกาไปนั่งที่โต๊ะอาหารในสวนบ้านเทวัญ ครุ่นคิดงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเทวัญเหมือนคนแก่ไปเลย? ซ้ำลูกน้องทั้งสองตึงเครียดเหมือนเขาป่วยใกล้ตายอย่างนั้น

ขณะนั้นเอง เธอรู้สึกมีคนเคลื่อนไหวอยู่นอกรั้ว ครู่เดียวพ่อบ้านก็เอาช่อกุหลาบขาวมาให้ บอกว่ามีคนส่งมาให้เธอ กันยิกาฉุนขาดหันมองเห็นพุ่มไม้ไหว เห็นบานหน้าต่างแง้มอยู่เหมือนมีคนเพิ่งเปิดเข้าไป เธอรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

“นายหัวตั้ง! เป็นบ้ารึไง บุกมาถึงนี่ ฉันบอกแล้วว่าอย่ามายุ่งกับฉัน” แล้วรีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที



ในขณะที่เทวัญกำลังอยู่ในห้องรักษา ยืนเปลือยอยู่หน้าแท่น แท่นตรงกลางมีเพชรเพลิงสุริยา ด้านข้างมีเพชรละอองทะเล อีกแท่นว่างๆ เมื่อปรับระดับได้ที่ มีแสงกัมมันตภาพรังสีฉายออกมาจากข้างหลังตัวเพชร ประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ กระจายรังสีราวกับแสงระเบิดใส่ตัวจนเขาร้องอย่างเจ็บปวด

กันยิกาตามเข้าไปลากกุหลาบขาวออกจากมุมซ่อนตัว ขอร้องให้เขาออกไปก่อนที่ทุกอย่างจะพังพินาศหมด เขาไม่ไป บอกว่าตนมาในฐานะจอมโจรกุหลาบขาวที่อยากสืบเรื่องเทวัญเอง ไม่เกี่ยวกับเธอแล้ววิ่งไป

กันยิกาวิ่งตามไปเจอชั้นหนังสือในห้องหนึ่งที่เปิดอยู่ เข้าไปดูเห็นหนังสือ “ซุปเปอร์เพชร อัญมณีทั้ง 5” แบบเดียวกับที่ดาราวรรณยืมมาจากห้องสมุด พอเธอดึงหนังสือออก ชั้นหนังสือก็เลื่อนเปิดไปสู่ห้องลับ ทั้งสองตกใจไม่คิดว่าจะเจอห้องลับ พอเดินเข้าไปก็ยิ่งตกใจเมื่อเห็นรอบห้องมีแต่ตู้เพชร!

“นายเทวัญนี่มันเกินเศรษฐีธรรมดาแล้วนะเนี่ย...กูรูเพชรต้องมีเพชรเยอะขนาดนี้เลยเหรอ” กุหลาบขาวทึ่ง

ที่ตู้ใหญ่มีที่วางเพชร 3 เม็ด เขียนชื่อกำกับว่า “เพลิงสุริยา ละอองทะเล เนตรปฐพี” แต่มีเพียงเพชรละอองทะเลอยู่กลางตู้ส่องประกายวิบวับ เพชรเพลิงสุริยามีฐานแต่ตัวเพชรไม่อยู่ เพชรเนตรปฐพีก็ไม่อยู่ในห้องเช่นกัน

“นายเทวัญ...คือคนที่ฆ่ามหาราชามาคัส...” ดนุภพบอก แต่กันยิกาส่ายหน้าไม่อยากเชื่อ ดนุภพย้ำอีกว่า “และฆาตกรรมพ่อแม่ของเธอ!”

กันยิกาส่ายหน้าทำใจยอมรับไม่ได้ว่าเทวัญคือคนที่ฆ่าพ่อแม่ ช็อก พึมพำเหมือนสติเลื่อนลอย...

“คุณเทวัญ...เป็นไอ้ฆาตกรโรคจิตหน้าตาอัปลักษณ์คนนั้น...” กันยิกาค่อยๆถอยออกมาแล้ววิ่งเตลิดไป

“กันยิกา!!” กุหลาบขาววิ่งตามไปทันที

ooooooo

ที่ห้องทำพิธีมีแสงวาบออกมา เมื่อประตูเปิด เทวัญเดินออกมาอย่างหล่อ เท่ สมาร์ทเหมือนเดิม รสลิน บอกให้ไปพักผ่อนก่อน เขาบอกว่าจะลงไปหากันยิกา โรมันจะท้วงติงก็ถูกตวาด “อย่ามายุ่ง!”

เทวัญจะลงข้างล่างพลันก็ชะงักเมื่อเห็นประตูห้องหนังสือเปิดอยู่ รสลินรีบแก้ตัวว่าตนมาเอาเพชรกลัวพ่อจะเป็นอันตรายเลยรีบ
เทวัญหันขวับตบรสลินจนหน้าหัน เธอมองเขาอย่างตัดพ้อน้อยใจที่ลงมือกับตนถึงขนาดนี้ เทวัญตวาดว่าถ้าเกิดกันยิกามาเห็นเข้าล่ะ โรมันบอกว่าเธอเป็นแค่นักร้องร้านอาหาร ไม่น่าจะรู้เรื่องพวกนี้

“ไอ้โง่! กันยิกาเขาสนใจเรื่องเพชรพวกนี้ แล้วเขาก็รู้ว่ามีคนใช้เพชรทำให้จากแก่เป็นหนุ่มขึ้น ถ้าเขาจับแพะชนแกะแล้วรู้ว่าฉันเป็นตาแก่น่าเกลียดขึ้นมาจะทำยังไง!!”

ตะคอกระเบิดอารมณ์แล้วเทวัญรีบเดินออกไปจากตรงนั้น โรมันเข้าประคองรสลิน

กันยิกาวิ่งเตลิดออกไปในสวน ดนุภพวิ่งตามไปกอดบอกให้ใจเย็นๆ กันยิการะเบิดระบายความแค้นออกมาเป็นชุดเมื่อแน่ใจว่าเทวัญคือฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ตน แล้วตนยังนั่งกินข้าวกับฆาตกรอยู่ได้ตั้งนาน

“ยัยหัวโต!!” ดนุภพเรียกชื่อที่คุ้นเคยกันสมัยเด็ก กันยิกาชะงัก “ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น เธอไม่ได้อยู่คนเดียวนะ พวกเราอยู่เคียงข้างเธอเสมอ ไม่ว่ามันจะเป็นใครเราจะช่วยกันลากคอมันมารับโทษให้ได้”

กันยิกาบอกให้เขากลับไปก่อน เขาให้กลับไปด้วยกัน ไม่ทันได้พูดอะไรกันมากกว่านั้น เสียงเทวัญก็โวยวายไล่รสลินกับโรมันให้หลีกทาง กันยิการีบไล่ดนุภพให้กลับ ทันใดเทวัญก็ออกมา เขาวิ่งมาหาเธอถามว่าเป็นอย่างไรบ้างร้องไห้ทำไม

กันยิกามองหน้าเทวัญนิ่ง มารยาอ่อนหวาน ถามว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างตนเป็นห่วงมาก

“โถ...กันยิกา” เทวัญเคลิ้มเดินเข้ากอดปลื้มปีติที่เธอเป็นห่วง “ผมไม่เป็นอะไรแล้วนะ ขอบคุณมากที่เป็นห่วงผม”

หารู้ไม่ว่าใบหน้ากันยิกาที่ซบอกเขานั้น มีแต่ความโกรธ เกลียด ขยะแขยง และสยอง...

ooooooo

ขณะดนุภพขับรถกลับไป มีข้อความเข้ามือถือจากปราการว่า “หัวตั้ง...มาหาพี่ด่วน...”

กันยิกาอยู่ครู่เดียวก็จะกลับ เทวัญมาส่งยิ้มอิ่มเอมบอกให้ขับรถดีๆ พอกันยิกาเคลื่อนรถพ่อบ้านก็วิ่งเอาช่อกุหลาบขาวมาให้บอกว่าเธอลืมช่อกุหลาบ

“กุหลาบขาว!” เทวัญพึมพำเครียด เมื่อเข้ามาในบ้าน โรมันขออนุญาตเสนอว่าให้เขาอยู่ห่างๆกันยิกาไว้ดีกว่า เรื่องนี้น่าสงสัยเพราะเขาเจอดนุภพอยู่กับกันยิกามาหลายครั้งแล้ว

“หนูกันยิกาไม่มีทางเป็นพวกเดียวกับไอ้ดนุภพ” พูดอย่างหลงใหลว่าเธอทั้งสวย น่ารัก เพียบพร้อม ที่สำคัญเธอรักและห่วงใยตนไม่เหมือนพวกเขาที่เอาแต่ทำให้ชีวิตตนฉิบหาย!

เมื่อกันยิกากลับไปเล่าให้ดาราวรรณฟัง น้าสาวติงว่าเทวัญอาจเป็นคนที่ฆ่าไอ้ฆาตกรนั่นแล้วชิงเพชรมาจากมันอีกทีก็ได้ เราต้องหาทางพิสูจน์ให้แน่ใจก่อนที่จะลงมือทำอะไรจะใจร้อนหรือประมาทไม่ได้ เล่าว่าวันก่อนนพดลก็มีคนสะกดรอย กันยิกาตกใจที่พี่ชายตกอยู่ในอันตราย เธอวิ่งออกไปทันที

นพดลไลน์นัดดนุภพไปพบกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เขาเหลือบมองถุงกำมะหยี่ที่ใส่กล่องเพชรข้างตัว อย่างมีความหวัง พอขับรถเข้าไปที่ลานจอดก็ถูกชายฉกรรจ์ดักรออยู่ ซ้ำยังมีรถอีกคันแล่นเข้ามา ชายฉกรรจ์อีก 4-5 คนลงจากรถ ย่างสามขุมมาหาเขาอีก พวกมันปรี่เข้ารุมเล่นงานและพยายามดันเขาขึ้นรถของมัน

ทันใดนั้น รถเอกราชปราดเข้ามาจอด เขาลงจากรถตะโกน

“นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ปล่อยคุณหมอเดี๋ยวนี้! ไม่งั้นพวกแกโดน!”

มันเห็นเอกราชมาคนเดียวก็ไม่สนใจ หันปืนใส่เขากระแทกจนปืนร่วงจากมือ ทันใดนั้นดนุภพในคราบกุหลาบขาวปล่อยอาวุธบางอย่างพุ่งเข้าที่มือมันจนปืนร่วงกันหมด พวกมันมองกันเลิ่กลั่ก ถามกันว่าอะไร ใครอีกคนยกมือดูจึงเห็นหนามกุหลาบปักที่มือเลือดพุ่ง พริบตานั้น ดนุภพในคราบกุหลาบขาวก็ดีดตัวข้ามกำแพงเข้ามา

“กุหลาบขาว!” คนหนึ่งตะโกนตกใจ

วรุฒกับจ่าฉิวจอดรถซุ่มดูอยู่ตกใจไม่แพ้พวกนักเลง วรุฒสั่งลูกน้องที่เหลือให้ไปบอกให้เปลี่ยนเป้าหมาย ปล่อยหมอไปและจับกุหลาบขาวให้ได้! แต่แล้วจู่ๆแมวตาเพชรก็ฟาดแส้เข้าใส่ชายฉกรรจ์คนหนึ่งที่กำลังจะยิงปืนหมดสติไปทันที

พวกชายฉกรรจ์ 7-8 คนสู้กับกุหลาบขาว แมวตาเพชร ผู้กองเอกราชอย่างเอาเป็นเอาตาย แมวตาเพชรสู้พลางกันให้นพดลขึ้นรถขับหนีไปก่อน เธอสู้ต่อจนกุหลาบขาวกันพวกคนร้ายไว้ร้องบอกให้เธอรีบหนีไป เอกราชเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรู้ทันทีว่าแมวตาเพชรกับกุหลาบขาวเป็นพวกเดียวกัน จึงขับรถเข้ามาร้องเรียกกุหลาบขาวให้โดดขึ้นรถตะบึงไป

“โธ่เว้ย...หนีไปได้หมดเลยเว้ย กุหลาบขาวร่วมมือกับแมวตาเพชร ไม่ใช่เรื่องธรรมดาซะแล้ว งานนี้สนุกแน่” วรุฒที่ซุ่มดูอยู่สบถอย่างหัวเสีย

เมื่อเอกราชขับรถพากุหลาบขาวหนีออกมาแล้ว กุหลาบขาวขอบใจที่มาช่วย เอกราชบอกว่าเพื่อนก็ต้องช่วยเพื่อน แล้วบอกอย่างรู้ดีว่า “ถอดหน้ากากออกได้แล้วไอ้ดนุภพ”

พอรู้ว่าเอกราชจับได้แล้วว่าตนคือกุหลาบขาว ดนุภพชี้แจงเหตุผลบางอย่างของตนว่า

“แกสังเกตไหมว่าเพชรแต่ละอันที่ฉันปล้นไป ข่าวไม่เคยรายงานเรื่องรูปพรรณสัณฐานอะไรเลย หรือต่อให้ฟ้องก็ยกฟ้องตลอด”

“ฉันรู้ว่าแกปล้นแต่เพชรที่ถูกขโมยมา แต่จริงๆแล้วแกตามหาเพชรที่ถูกขโมยไปโดยไอ้ฆาตกรที่ทำให้พี่ปราการต้องกำพร้าพ่อแม่”

“เก่งมาก...เดี๋ยวรายละเอียดที่เหลือฉันจะเล่าให้แกฟัง ตอนนี้แกขับรถไปที่บ้านฉันก่อน”

ดนุภพหันมือถือที่มีข้อความจากนพดลว่า “เจอกันที่บ้านนาย” ให้เอกราชดู

ooooooo

เมื่อไปเจอกันที่บ้านเปิดหน้ารู้กันว่าใครเป็นใคร ที่ใส่หน้ากากตามล่ากันเอาเป็นเอาตายก็กลายเป็นกอดคอหัวเราะกันอย่างชื่นมื่น ดนัยเทพบอกว่าเพื่อนเก่าทั้งสามมารวมตัวกันได้แล้ว ตนขอแจมเป็นทีมอีกคน

ครู่ใหญ่นพดลจึงถามถึงแมวตาเพชรเป็นใคร เอกราชนึกได้บอกว่า นั่นซิ...ไม่รู้โผล่มาได้ยังไง อยู่ๆก็มาช่วยตนเฉยเลย

กันยิกากลับไปเล่าให้ดาราวรรณฟัง ถูกน้าบ่นว่าประมาทเกินไป ถามว่าตกลงพวกมันเป็นใคร กันยิกาเองก็ไม่รู้ เพราะผู้บงการมันหดหัวอยู่แต่ในรู แต่ที่รู้คือมันพูดถึงภารกิจจับตัวพี่ปราการ เป็นไปได้ไหมที่มันรู้ว่าพี่ปราการคือลูกชายเหยื่อที่มันฆ่า...

ขณะนั้นเองพิมพ์ชลกลับจากโรงพยาบาลเห็นสองน้าหลานซุบๆซิบๆกันอย่างตึงเครียด ถามว่ามีเรื่องอะไรกันหรือ ดาราวรรณกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไร บอกให้เธอไปอาบน้ำนอนได้แล้ว น้าเองก็ง่วงเต็มที แล้วกู๊ดไนต์เลย

พิมพ์ชลไม่พอใจที่สองคนทำเหมือนตนเป็นส่วนเกินของที่นี่ ซ้ำน้าดายังมาแย่งคนรักของตนอีก พิมพ์ชลเอายาที่อิสริยาเอามาให้บอกว่ามันแค่ยาสลบอ่อนๆให้เธอวางยาสองน้าหลานแล้วซาร่ากับนีน่าจะจัดการต่อ เธอจะได้กำจัดให้สิ้นเสี้ยนหนาม ทั้งความรักและชีวิตก็จะเป็นอิสระและเป็นผู้ชนะ

“ถึงเวลาที่ฉันต้องตอบแทนบุญคุณพวกแกเสียที โลกของพิมพ์ชลจะต้องกลายเป็นชมพูทันทีที่ไม่มีพวกแกอยู่ร่วม”

ooooooo

อิสริยาเจ็บใจที่จ้างคนไปเล่นงานกันยิกา กลับถูกเล่นงานจนยับเยินกลับมา อยากเป็นบ้างจึงจำท่ามาหัดที่บ้านเทวัญ บอกเทวัญว่ากันยิกาต้องไม่ใช่

นักร้องเจ้าของร้านอาหารธรรมดาๆแน่ๆ เทวัญถามว่าแล้วเธอคิดว่าเขาเป็นใครล่ะ

พออิสริยาบอกว่ากันยิกาคือตัวอันตรายที่พยายามเข้าหาเขายั่วยวนให้เขาหลงใหล เทวัญหัวเราะขำว่าเธอจินตนาการไกลเกินไป ชมว่ากันยิกาไม่มีอะไรนอกจากความกระตือรือร้นสนใจใฝ่รู้ อ่อนหวานน่ารัก ช่างพูด ช่างถาม คุยเก่ง อิสริยายืนยันว่าตนเห็นกับตามาแล้ว เทวัญติงว่าเธอพาคนไปหาเรื่องเขาก่อนเขาก็ต้องป้องกันตัว พูดอย่างชื่นชมว่า

“เผลอๆ คุณยิกาอาจจะไปเรียนวิชาศิลปะการต่อสู้มาจริง เพราะรู้ตัวดีว่ามีคนจะมาปองร้ายเพราะความหึงหวง”

ขณะนั้นเองโรมันเข้ามาบอกว่าผู้กองมีธุระสำคัญ เทวัญบอกอิสริยาว่าตนมีธุระ เธอบอกว่าตนรอได้ ก่อนที่รสลินจะออกไปกับเทวัญ เธอหันบอกอิสริยาว่าอย่าเพิ่งกลับ เราต้องคุยกัน

วรุฒมารายงานว่ากุหลาบขาว แมวตาเพชร เอกราชต่างก็รุมกันช่วยหนุ่มหน้าใหม่ราวกับพิทักษ์องค์ชาย เทวัญสงสัยว่าหนุ่มหน้าใหม่เป็นใครพวกนั้นถึงพร้อมใจกันโผล่มาช่วย

เมื่อเล่าปะติดปะต่อกันแล้วรู้ว่าดนุภพหรือกุหลาบขาวกับเอกราชเป็นเพื่อนซี้กันมานาน วรุฒสรุปว่ามิน่าตำรวจถึงจับกุหลาบขาวไม่ได้สักที ส่วนแมวตาเพชรเป็นใครนั้น รสลินบอกว่ามันคือกันยิกา! ถูกเทวัญด่าว่าบ้าไปกันใหญ่แล้ว

“คุณริย่าบอกว่านังยิกามันแอบมีฝีมือ แล้ววันนี้ที่มันมาหาท่าน ไอ้กุหลาบขาวก็ดอดตามมาแอบเข้ามาในบ้านเรา จากนั้นมันก็โผล่ไปช่วยไอ้หนุ่มหน้าใหม่ด้วยกัน นังกันยิกาต้องใช่แมวตาเพชรแน่ๆ” รสลินลำดับเหตุการณ์ยืนยัน

“แมวตาเพชรคือจอมโจรชื่อดังที่ปล้นเพชรเพื่อหวังเงินรางวัลที่ตำรวจล่าหัวมาหลายปีแล้ว ไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะเป็นแมวตาเพชร คุณกันยิกาเป็นสาวผู้ดีมีสกุลเจ้าของร้านอาหาร ศิลปินสมัครเล่น และนักร้องกิตติมศักดิ์ แกจะมาทึกทักให้เขาเป็นแมวตาเพชร มันฟังดูงี่เง่าไหม” เทวัญทั้งปรามและด่ารสลิน

โรมันช่วยรสลินติงว่ากันยิกาสนใจเรื่องเพชรมาก มาหาเขาก็ถามแต่เรื่องเพชร

“แล้วนายเทวัญเป็นใครล่ะ เป็นเจ้าของโชว์รูมรถหรือไง คุณกันยิกาถึงมาหาไม่ถามเรื่องเพชร แล้วถามเรื่องรถแทน พวกแกคิดซี!”

เมื่อเทวัญแก้ต่างและปกป้องกันยิกาขนาดนี้ วรุฒพูดเป็นนัยให้ทุกคนหยุดพูด บอกว่าเรื่องนี้ไม่ยาก แค่เราได้ตัวดนุภพมา ได้ตัวกุหลาบขาวมาเค้นคอก็รู้ เทวัญให้ลงมือเลยโดยเอาเงินทอง ยศ และตำแหน่งมาล่อ

รสลินกลับมาหาอิสริยา อิสริยาถามว่าเทวัญล่ะ รสลินยุทันทีว่าเขาไม่หายไปไหนหรอก ถ้าเราร่วมมือกันกำจัดกันยิกาออกไปได้ อิสริยายื่นมือออกไปถามว่าถ้าร่วมกันกำจัดกันยิกาได้ตนจะได้เทวัญใช่ไหม

“ได้หรือไม่ได้ มันอยู่ที่ความสามารถเฉพาะตัวของคุณเอง แต่เราจะสนับสนุนคุณในทุกๆโอกาส”

“แล้วเราจะได้อะไรจากคุณมั่ง”

“หึ...บอกเลยว่าได้เยอะ เพราะฉันมีสายอยู่ในบ้านนังยิกา!”

ตอบอิสริยาแล้วรสลินหันมาสบตาโรมันอย่างพอใจ

ooooooo

จากการพิสูจน์หลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ เจ้าหน้าที่รายงานว่าลายนิ้วมือที่กล่องเพชรยังชัดเจน มาก เอกราชบอกให้จัดการเทียบลายนิ้วมือแฟ้มประวัติอาชญากรรมเลย

เจ้าหน้าที่เทียบแล้วไม่มีลายนิ้วมือไหนในแฟ้มอาชญากรที่เข้ากันได้กับลายนิ้วมือบนกล่องเพชรเลย

“หรือไอ้โจรที่ทิ้งลายนิ้วมือไว้บนกล่องเพชรนี่มันไม่เคยถูกจับดำเนินคดีอะไรเลย” เอกราชฉุกคิด

“ถ้าลายนิ้วมือที่พบบนกล่องเพชรเป็นลายนิ้วมือ ของไอ้ฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่จริง ก็แปลว่าการทำชั่วของมัน ไม่เคยถูกจับได้มาก่อนครับ มีอีกทางเดียว เราต้องหาลายนิ้วมือของคนที่เราสงสัยว่าจะเป็นไอ้ฆาตกรมาเทียบเคียงแต่ถ้าเรายังไม่สงสัยใครก็...จบข่าว” นพดลคุยโทรศัพท์กับน้าเล็ก

กันยิกาฟังแล้วก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างเพราะสงสัยเทวัญเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ส่งสัญญาณบอกน้าเล็ก ดาราวรรณจึงบอกนพดลว่าให้เก็บเรื่องนี้ไว้ก่อนอย่าเพิ่งคิดมาก กลับไปพักผ่อนก่อน ให้ระวังตัวด้วยและเก็บรักษากล่องเพชรไว้ให้ดีที่สุด

“ครับน้าเล็ก ผมจะเก็บรักษาเท่าชีวิตของผมเลย กู๊ดไนต์ครับ” นพดลวางสาย คิดเครียด

กันยิกาบอกน้าเล็กว่าตนจะไปเอาลายนิ้วมือมาเทียบกับลายนิ้วมือบนกล่องเอง ดาราวรรณถามว่าจะไปเอาของใคร

“คนที่ยิกามั่นใจว่ามันเป็นฆาตกรตัวจริงไงคะ” กันยิกาตอบอย่างมั่นใจ มุ่งมั่น

ฝ่ายเอกราชก็โทร.บอกดนุภพเรื่องลายนิ้วมือ บอกว่าเราต้องเข้าถึงตัวคนที่เราสงสัยก่อนแล้วเอาลายนิ้วมือมันมา

“คนที่ฆ่าคนด้วยวิธีเดียวกัน...กับที่มันฆ่าคุณพ่อของรุ่นพี่ปราการ” ดนุภพคิดถึงเทวัญเช่นเดียวกับกันยิกา

ooooooo

พิมพ์ชลจับตาการเคลื่อนไหวของกันยิกาและน้าดา วันนี้ทำทีทักว่าแต่งตัวสวยจะไปไหนกันหรือ ดาราวรรณบอกว่ามีนัดพิเศษพลางจะไปชงกาแฟ พิมพ์ชลกระตือรือร้นจะชงให้บอกว่าเดี๋ยวชุดสวยของน้าจะเปื้อน จะชงให้สองแก้วเลย

พิมพ์ชลชงกาแฟแล้วแอบเอายาเม็ดหย่อนลงไปทั้งสองแก้ว ยกออกไปบอกเสียงใสว่ากาแฟมาแล้วค่ะ ดาราวรรณถามว่าแล้วของเธอล่ะ พิมพ์ชลบอกให้น้าดื่มก่อน ขณะนั้นเอง โทรศัพท์ของพิมพ์ชลที่วางอยู่ในห้องครัวดังขึ้น ทั้งกันยิกาและดาราวรรณบอกให้ไปรับสาย แต่พิมพ์ชลรีรออยากดูให้เห็นกับตาว่าน้ากับกันยิกาดื่มกาแฟ แต่ทนไม่ได้เข้าไปรับสาย

เป็นสายจากอิสริยาโทร.มาเช็กงาน พิมพ์ชลบอกว่าลงมือแล้ว สดๆร้อนๆเลย รอฟังข่าวดีก็แล้วกัน แล้ววางสายเลย

ระหว่างที่พิมพ์ชลไปรับโทรศัพท์นั้น กันยิกาดูนาฬิกาแล้วโทรศัพท์ พอปลายสายรับ เธอทักเสียงหวาน...

“มอร์นิ่งค่ะคุณเทวัญ”

พอพิมพ์ชลออกมา ปรากฏว่าทั้งน้าดาและกันยิกาออกไปแล้ว เธอรีบไปดูถ้วยกาแฟที่วางอยู่ในถาดด้วยกัน แล้วสีหน้าก็เปลี่ยน บ่นอย่างขัดใจ

“ไม่ได้กินทั้งสองคนเหรอเนี่ย แล้วแก้วนี้ใครกินไปเกือบหมด นังกันยิกาหรือเปล่า หรือนังน้า” ครู่เดียวก็ยิ้มเหี้ยม “ใครกินก็ช่าง ขอให้มันขับรถไปถึงปลายทางที่ชอบ...ที่ชอบก็แล้วกัน”

ooooooo

อ่านละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ตอนที่ 9 วันที่ 18 ธ.ค.59

ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทประพันธ์โดย : จันทริกา
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร บทโทรทัศน์โดย : เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์, ปวิตา ขาวสำอางค์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร กำกับการแสดงโดย : ฉัตรชัย นาคสุริยะ, กีรติ นาคอินทนนท์
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ผลิตโดย : บริษัท ชลลัมพี บราเธอร์ จำกัด
ละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง กุหลาบตัดเพชร ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ