อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 22 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 22 ธ.ค.59

จัสมินปลอบว่ายังมีคุณอา แล้วสั่งเสียตนไม่อยู่หนูต้องดูแลตัวเอง ตั้งใจเรียน ไม่ดื้อ มัดหมี่สะอื้นถามครูจะกลับมาอีกไหม เธอเสียงเครือไม่ตอบแต่บอกว่าเธอรักหนูแล้ววางสาย...จัสมินกลั้นสะอื้นจนตัวสั่น อรินแตะบ่าปลอบ เธอสะบัดหนี เขาน้อยใจประชด

“ไม่เป็นไรหรอก เธอกลับไปเถอะ มัดหมี่กับฉันคงคิดถึงเธอ แต่เราก็อยู่กันได้ โตแล้วนี่เนอะ ปล่อยไปตามมีตามเกิดแล้วกัน”



“พูดอะไรของคุณ เราฟังไม่เห็นรู้เรื่อง” จัสมินมองค้อนๆ

“ไม่มีอะไร ถ้าทิ้งมัดหมี่แล้วเธอกลับบ้านมีความสุขก็ดี แค่เด็กคนเดียวยังไงๆฉันก็ดูแลได้ ถึงไม่ดีเท่าเธอก็เหอะ แต่ให้ยัยมัดหมี่ร้องไห้สักสองสามเดือนเดี๋ยวก็หาย”

จัสมินสะบัดหน้าเดินหนี อรินถามไม่เล่นเครื่องเล่นต่อหรือ เอ็มม่าชิงตอบแทนว่าคงไม่ เพราะเหนื่อย แล้วขอถามเขาว่าทำไมต้องมาตามพวกเรากลับ อรินอ้างว่าห่วงความปลอดภัย เอ็มม่าอดอิจฉาไม่ได้ถามประชดว่าเหตุผลแค่นี้หรือ แล้วแฟนเขาไม่ว่าอะไรที่มาตามผู้หญิงอื่นหรืออย่างไร หน้าอรินเคร่งขรึมลง “นี่เป็นเรื่องที่ผมจะจัดการเอง แต่ยังไงผมก็ต้องมาตามมะลิ”

เอ็มม่าแอบกำมือแน่นซ่อนความอิจฉา อรินมองไปยังจัสมิน พลันเห็นเหมือนมีคนจ้องมองเธออยู่ก็พุ่งพรวดไปดูแต่แล้วไม่เห็นใคร เอ็มม่ายิ่งน้อยใจที่ดูเขาเป็นห่วงองค์หญิงมาก

ooooooo

พอฤดีพยายามปลอบมัดหมี่ที่ซบหน้าร้องไห้ แล้วชวนให้ปั่นจักรยานเล่น ตนจะไปหาขนมมาให้กิน ซีนอนยังแฝงตัวเฝ้ามองอยู่หน้าบ้าน สักพักพอฤดีเรียกให้มัดหมี่เข้าบ้าน เผอิญลูกบอลในตะกร้าหล่นกลิ้งไปกลางถนน หนูน้อยจึงลงจากจักรยานวิ่งไปเก็บไม่ทันมองรถที่วิ่งมา

“กรี๊ด...” เสียงมัดหมี่ร้องพร้อมกับเสียงรถเบรกดังสนั่น ท่ามกลางความตกใจของพอฤดี

อรินยังพยายามขอให้จัสมินอยู่ที่บ้านตนต่อไป ขอโทษที่พูดจาประชด เธอกลับย้อนให้ไปขอโทษศลิษา อธิบายให้เธอเข้าใจว่าตนเป็นแค่ครูสอนเปียโน

“ฉันเคยบอกแล้วไงว่าคนผิดคือฉันเอง กับษา...ฉันก็ต้องขอโทษ” อรินรู้สึกผิด

จัสมินขอให้เขากลับไปอยู่ที่เดิมแต่เขาสวนว่ามันไม่เหมือนเดิมแล้ว ไม่มีวันเหมือนเดิม เธอเองก็รู้ หญิงสาวหลับตากล้ำกลืนความปวดร้าว ยืนยันว่าจะกลับซามาร์แน่ จะช้าหรือเร็วตนก็ต้องกลับ สู้ตนกลับตอนนี้ดีกว่าจะได้ไม่สายเกินไปสำหรับทุกอย่าง

“บางอย่างมันก็เข้ามาโดยที่ไม่ทันคิด ไม่รู้ตัว ห้ามไม่ได้ และกว่าจะรู้สึกตัวมันก็เกินเลย มะลิ...แค่ตอนนี้ ให้ฉันบอกอะไรเธอสักอย่างได้ไหม” สีหน้าอรินขมขื่น

แต่จัสมินเบือนหน้า “คุณไม่จำเป็นต้องบอกเพราะ เรา...” เสียงเธอขาดหายไม่อาจพูดต่อได้ น้ำตารินไหลจนต้องเดินหนี อรินมองตามหลังด้วยความปวดร้าวพึมพำ

“มะลิ...ฉันรักเธอ”

จัสมินเดินมาเล่นม้าหมุน อรินโดดตามขึ้นมายืนเกาะอีกข้าง ถามย้ำอีกครั้งว่าไม่อยู่ต่อจริงหรือ เธอรับว่าใช่ ตนจะกลับไปมีชีวิตของตน เขาก็ควรมีชีวิตของเขา อรินขอไปส่ง แต่เธอปฏิเสธ เขาถามอย่างมีความหวังว่าเราจะได้พบกันอีกไหม เธอส่ายหน้าเพราะคงไม่กลับมาอีก

“ถ้างั้นเราคงต้องลากันตรงนี้” อรินสบตาเศร้าๆ จัสมินบอกลาก่อน เขาถามถ้าไปซามาร์จะมีโอกาสเจอกันไหม เธอส่ายหน้า เขากล้ำกลืนความเสียใจกล่าวออกไป “งั้นลาก่อน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่เธอทำให้ฉันกับมัดหมี่”

“ขอบคุณที่ทำให้ช่วงเวลาในประเทศไทยของเราเป็นความทรงจำที่มีค่า...มีค่ามาก”

อรินกุมมือเธอแน่นแทบไม่อยากปล่อย “กลับไปซามาร์แล้วเธอจะลืมฉันหรือเปล่า”

จัสมินส่ายหน้าน้ำตาคลอเบ้า ทั้งสองสบตากันนิ่งนานราวถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อกันให้แก่กัน...จนฟ้ามืด ทั้งสองลงจากเครื่องเล่น นาธานชวนกลับเกรงจะถึงสถานกงสุลดึกเกินไป อรินใจหายอาสาไปส่งแต่เขาปฏิเสธ เอ็มม่ากระซิบพี่ชายให้ยอมเผื่อมีอะไรจะได้มีคนช่วย จัสมินเห็นด้วย นาธานจึงไม่อาจขัดใจ

แต่ไม่ทันจะขึ้นรถ พอฤดีโทร.มาบอกว่ามัดหมี่อยู่โรงพยาบาล ทุกคนตกใจมองอรินเป็นตาเดียว

ทุกคนพากันมาโรงพยาบาล มัดหมี่นอนเข้าเฝือกแขนอยู่บนเตียงคนไข้ พอเห็นอรินกับจัสมินก็อ้าแขนร้องไห้ว่าเจ็บแขน จัสมินปลอบโยน พอฤดีหน้าเศร้ารู้สึกผิดเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น โชคดีที่รถหยุดทันไม่ได้ชน มัดหมี่ล้มแรงแขนเลยเดาะไม่ถึงหัก อรินรีบเป็นฝ่ายขอบคุณเธอที่เป็นธุระพาหลานสาวส่งโรงพยาบาล ชัยชนะปลอบพอฤดีว่ามันเป็นอุบัติเหตุ

หมอเข้ามาบอกว่าอยากให้มัดหมี่อยู่ดูอาการสักสองสามวันเพื่อเช็กสมอง มัดหมี่ขอให้จัสมินอยู่เฝ้า เธออึกอักๆ อรินจึงบอกว่าจะโทร.ไปถามแม่หลานดูว่าจะกลับมาได้เมื่อไหร่

หน้าห้องผู้ป่วย นาธานบอกจัสมินว่าเราไม่มีเวลาแล้ว แต่เธออยากรอดูว่าใครจะดูแลมัดหมี่ก่อน นาธานว่าไม่ใช่เรื่องของเรา เอ็มม่าติงพี่ชายกลับช้าอีกนิดจะเป็นอะไรไป เขาย้อนถามถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหญิง ใครจะรับผิดชอบ เอ็มม่าจนมุมเถียงไม่ออก

จัสมินกลับเข้ามาในห้อง ได้ยินมัดหมี่คุยโทรศัพท์กับแม่ว่าอีกสามวันถึงจะกลับมาได้เพราะตั๋วไม่มี จึงถามอรินว่าแล้วใครจะอยู่ดูแลมัดหมี่ เขาเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร งานตนยุ่งมากช่วงนี้ พอฤดีเสียงเศร้าอยากอยู่ดูแลให้แต่กลัวจะทำน้องเจ็บหนักกว่าเดิม ไม่ทันไร พยาบาลเข้ามารายงานว่าช่วงนี้ไม่มีพยาบาลพิเศษเลย อรินหันมามองหน้าจัสมินเชิงขอร้อง

“ครูอยู่กับหนูนะคะ อย่าทิ้งหนูนะ” มัดหมี่เบะจะร้องไห้อีก

จัสมินใจอ่อนยอมอยู่จนกว่าแม่มัดหมี่จะกลับ เอ็มม่าแอบยิ้มดีใจที่ได้อยู่ต่อ ต่างจากนาธานผิดหวังที่องค์หญิงห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง...พอมีโอกาสอยู่กันเอง นาธานก็ท้วง จัสมินขออยู่แค่สามสี่วันใช่ว่าอยู่นาน ที่อยู่เพราะเป็นห่วงมัดหมี่ เด็กตัวแค่นี้นอนเจ็บจะไม่ช่วยดูแลก็จะแล้งน้ำใจไป เอ็มม่าเสริมว่าอยู่โรงพยาบาลมีเจ้าหน้าที่และ รปภ.มากมาย โจรที่ไหนจะกล้ามา

“หม่อมว่าทรงอยู่ต่อเพราะเหตุผลอื่นมากกว่า” จัสมินจ้องถามเหตุผลอะไร นาธานสวนว่า “เพราะผู้กองอริน” เอ็มม่าแตะแขนพี่ชายให้หยุดพูด

จัสมินชะงักนึกไม่ถึงว่านาธานจะกล้าพูดออกมา “หยุดเดี๋ยวนี้นะ มีสิทธิ์อะไรกล้าพูดกับเราแบบนี้ ราชองครักษ์นาธาน”

เขาสบตาเธอเกรงต่อบารมี กล่าวขอประทานอภัยด้วยน้ำเสียงขมขื่น จัสมินย้ำอย่าพูดกับตนแบบนี้อีก เอ็มม่ามองพี่ชายอย่างสงสารและรับรู้ความรู้สึก

ooooooo

ท่านกงสุลรายงานองค์อัมราภาชินีว่าเจ้าหญิงเลื่อนการกลับซามาร์เพราะหลานผู้กองอรินเกิดอุบัติเหตุ ศรีวิจันทร์แปลกใจทำไมต้องช่วย องค์ราชินีรู้ดีว่าถ้าแฟนของอรินช่วยได้ก็คงไม่ต้องลำบากลูกสาวตน แต่อีกใจก็คิดว่ามีเหตุผลอื่นด้วย ศรีวิจันทร์อยากรู้ว่าเหตุผลอะไร

องค์ราชินียิ้มบางๆไม่ตอบ สั่งกงสุลให้คนอารักขาเจ้าหญิงที่โรงพยาบาลอย่างใกล้ชิด...

ภายในห้องพักผู้ป่วย เอ็มม่าพยายามกางเตียงพับเพื่อนอนเฝ้าเป็นเพื่อนจัสมิน อรินเห็นท่าทางเก้กังก็เข้ามาช่วย ทำให้หญิงสาวปลาบปลื้มมากขึ้น อรินขอบใจจัสมินอีกครั้งที่ช่วยเหลือมัดหมี่ นาธานไม่ค่อยพอใจบอกให้ออกกันไปได้แล้ว พวกผู้หญิงจะได้พักผ่อน เอ็มม่ายังเคลิ้มวาดหวังว่าเขาจะสนใจตน เปรยกับเจ้าหญิงว่า

“คุณผู้กองอริน เจอกันตอนแรกพูดจาห้วนๆ ดูแข็งกระด้างนะเพคะ นึกไม่ถึงตอนหลานเป็นอะไรขึ้นมาจะห่วงใยมากขนาดนี้ ดูเป็นคนอ่อนโยน อบอุ่นเหมือนกับเป็นคนละคน”

“ตอนแรกร้ายเหลือเกิน แทบจะบีบคอเราให้ตาย” จัสมินนึกถึงอดีตเผลอยิ้มออกมา เอ็มม่ามองแล้วถามว่าตอนนี้เป็นอย่างไร “เราว่าเขาเป็นคนใช้ได้คนหนึ่ง เป็นคนตรงๆจิตใจดีไม่เสแสร้ง คนแบบนี้ไม่ง่ายที่จะเจอ จริงไหมเอ็มม่า”

เอ็มม่าน้ำตาคลอลงนอนหันหลังให้อย่างรู้ซึ้งแล้วว่าเจ้าหญิงมีใจให้อรินอย่างแน่นอน

สองหนุ่มออกมานอนที่เก้าอี้หน้าห้อง นาธานพลิกตัวไปมาจนอรินต้องถามว่านอนไม่หลับหรือตื่นเต้นที่อีกสองวันจะกลับบ้าน นาธานมองตาขวางบอกคิดว่าจะได้กลับพรุ่งนี้ อรินเย้าเอาน่าแล้วเลียบเคียงถามว่าจัสมินทำอะไรอยู่ที่ซามาร์ นาธานขมวดคิ้วจะอยากรู้ไปทำไม อรินอ้างว่าเป็นห่วง เขาจึงบอกว่าไม่ต้องห่วง กลับไปเธอมีอะไรทำตั้งเยอะ

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 22 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ