อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 23 ธ.ค.59

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 23 ธ.ค.59

สองหนุ่มออกมานอนที่เก้าอี้หน้าห้อง นาธานพลิกตัวไปมาจนอรินต้องถามว่านอนไม่หลับหรือตื่นเต้นที่อีกสองวันจะกลับบ้าน นาธานมองตาขวางบอกคิดว่าจะได้กลับพรุ่งนี้ อรินเย้าเอาน่าแล้วเลียบเคียงถามว่าจัสมินทำอะไรอยู่ที่ซามาร์ นาธานขมวดคิ้วจะอยากรู้ไปทำไม อรินอ้างว่าเป็นห่วง เขาจึงบอกว่าไม่ต้องห่วง กลับไปเธอมีอะไรทำตั้งเยอะ

“วันหลังจะไปหานะ พาเที่ยวด้วย”

“อย่าเลย ไปก็คงไม่เจอพวกเราหรอก เขาจะให้เข้าพบรึเปล่าก็ไม่รู้”



“เขาไหน ทำไมจะไม่ให้เข้า มะลินี่พบยากนักเหรอ พูดเหมือนอยู่ที่โน่นใหญ่โตมากเลย”

นาธานหัวเราะฮึๆ ถึงเวลาก็จะรู้เอง ว่าแล้วก็ลงนอนหลับตา อรินยังสงสัยเรียกให้ลุกมาคุยกันก่อน แต่เขานอนนิ่ง ทันใดสายตาอรินเหลือบไปเห็นคนแอบมองก็วิ่งพรวดไปดูตรงมุมตึก ไม่พบใครก็กลับมานอนคิดว่าตัวเองตาฝาด

องครักษ์โผล่ออกมาโทร.รายงานหัวหน้าว่าภูผาอยู่ในที่ตั้ง สถานการณ์ปกติ ได้รับคำสั่งกลับมาว่าเฝ้าให้ดี ตรวจตราทุกจุดให้ละเอียด เขารับทราบ

ooooooo

รุ่งเช้า จัสมินถักผมเปียให้แก่มัดหมี่อย่างน่าเอ็นดู หนูน้อยบ่นว่าถ้าเธอไม่อยู่แล้วใครจะทำให้ เธอจึงบอกว่าช่วงนี้จะถักให้ทุกวันเลย...อรินกับนาธานกลับเข้ามาพร้อมถุงโจ๊กสองถุง นาธานถือปาท่องโก๋เข้ามา มัดหมี่แซวว่าอาจำได้ว่าครูของตนชอบทานโจ๊ก นาธานหมั่นไส้

จัสมินรับถุงโจ๊กมาจะใส่ชาม เอ็มม่าอาสาทำให้เอง อรินรีบบอกว่าของมะลิถุงที่ไม่ใส่เครื่องใน อีกถุงของเธอ เอ็มม่าอึ้งปวดใจที่เขารู้ใจเจ้าหญิงแม้แต่เรื่องเล็กๆ เอ็มม่า

ยกชามโจ๊กมาวางให้จัสมินชามเดียว เธอถามไม่ทานพร้อมกันหรือ เอ็มม่าบอกว่ายังไม่หิวขอออกไปเดินเล่นข้างนอก นาธานตามน้องสาวออกไปไม่อยากเห็นภาพสองคนใกล้ชิดกัน

เอ็มม่าน้ำตาคลอไม่อยากให้พี่ชายเห็น แต่เขาก็ตามมาถามว่าเป็นอะไร เธอสบตาเขานิ่งสักพักก่อนจะพูดออกมาว่า เจ้าหญิงรักผู้กอง นาธานรู้แก่ใจแต่ไม่ยอมรับ เอ็ดน้องพูดอะไร

“น้องก็รู้เหมือนที่พี่รู้ทุกอย่าง เราคงต้องยอมรับความจริงกันซะทีว่าทั้งสองคนรักกัน”

“ไม่จริง หลงมากกว่า องค์หญิงไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายที่ไหนมาก่อน พออยู่ด้วยกับนายอรินถึงได้รู้สึกผิดๆ ปลื้มเขาไปแบบนั้น”

“พี่เลิกคิดเข้าข้างตัวเองเถอะ น้องมองออก สองคนนั้นรักกัน รักกันจริงๆ”

“เพราะแบบนี้ พี่ถึงอยากให้องค์หญิงเสด็จกลับโดยเร็วที่สุด อยู่ที่นี่ต่อไป ทั้งไม่มีความปลอดภัย ทั้งยังทรงคิดอะไรผิดๆที่มันเป็นไปไม่ได้” นาธานขึ้นเสียงหัวเสีย

เอ็มม่าพยายามสงบจิตใจให้เย็นลง นาธานตามมาย้ำให้เชื่อว่าเจ้าหญิงแค่ชื่นชมอริน กลับซามาร์ไปแล้วทุกอย่างก็จบไม่เกี่ยวข้องกันอีก แต่เอ็มม่าไม่คิดอย่างนั้น ความรักไม่หมดลงง่ายๆ แล้วตำหนิที่เขารักเจ้าหญิงแต่ไม่ยอมเปิดเผย แอบรักข้างเดียวอยู่ได้ ทำไมไม่ทำอะไรสักอย่างให้พระองค์รับรู้ ถ้าเป็นตนไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ นาธานอึ้งที่น้องสาวรู้ตอกกลับให้บ้างว่า

“เรื่องนั้นพี่จัดการได้ เราควรจะห่วงตัวเองมากกว่าที่ไปแอบชอบผู้กองอรินแบบนั้น”

เอ็มม่าหน้าเสียที่ความลับแตก...นาธานมุ่งหน้าไปสถานกงสุลเพื่อจะรายงานต่อท่านกงสุล แต่เอ็มม่ามาห้ามเตือนสติไว้ก่อนว่า ถ้าพี่ทำแบบนี้ เจ้าหญิงจะโกรธและไม่มีวันให้อภัยเขา

ข้างในห้อง มัดหมี่นอนดูการ์ตูนอยู่ อรินเอ่ยถามจัสมินว่ากลับซามาร์เธอทำอะไร เธอตอบว่าทำหลายอย่าง อรินแย้งคุยกับนาธานก็พูดแบบนี้ แถมบอกว่าจะเจอเธอยากด้วย เขาจึงถามทำไมถึงยาก หญิงสาวย้อนถามเขาจะตามตนไปทำไม

“ก็คนคิดถึงกัน ไปหากันมันผิดตรงไหน”

จัสมินประชดจะมาคิดถึงอะไรตน แฟนเขายังอยู่ทั้งคน เธอรักเขามาก อรินถอนใจ กล่าวอย่างไตร่ตรอง “บางเรื่องมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นหรอก เราคบกันมานานตั้งแต่อายุยังน้อย ผมรู้ว่าทำให้เขาผิดหวังหลายอย่าง อาจเป็นเพราะยิ่งคบ นิสัยเรายิ่งต่างกัน เขาอาจไม่ได้รักผมมากอย่างที่คุณนึกหรอก...ปัญหาระหว่างผมกับศลิษาไม่ใช่เพิ่งเกิด มันมีมานานแล้ว นับวันยิ่งมีมากขึ้น เพราะงั้นถ้าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่เป็นเพราะคุณ แต่เป็นเพราะผมกับษาเอง”

ในขณะเดียวกัน ราชิดหันไปแสดงท่าทีสนใจศลิษาอีกครั้ง ถึงขนาดมีของกำนัลเป็นสร้อยข้อมือเพชรซามาร์ หญิงสาวปลื้มปริ่มทำทีจะพาเขาไปซื้อของเมืองไทยฝากสาวซามาร์บ้าง เขาบอกว่ายังไม่มีใครเพราะเอาแต่ทำงาน อยู่กับลูกน้องที่ซามาร์ ศลิษามีความหวังกระหยิ่มใจว่าเขาตกหลุมรักตนแน่ๆ จึงคิดมาเย้ยอรินให้เห็นว่ามีเศรษฐีมาติดพันตน ซื้อของราคาแพงให้

บ่ายวันนั้น ศลิษามาบ้านอรินพบว่าประตูรั้วล็อก ก็ไม่พอใจเขย่าประตูโครมๆอย่างหงุดหงิด สิงห์ชัยออกมาจากบ้านตรงข้ามบอกอรินไปเฝ้าไข้มัดหมี่ที่โรงพยาบาล เธอยิ่งโมโหที่อรินไม่บอกสักคำ สิงห์ชัยขอติดรถออกไปด้วยแต่สาวเจ้าขับรถพรืดออกไปไม่สนใจ...

เผอิญมัดหมี่กำลังจะลงจากเตียง สะดุดล้มคว้าจัสมินเอาไว้ได้ อรินถลาเข้ามาประคองทั้งสองคนไว้ ทำให้ดูเหมือนกอดกันอยู่ ศลิษาเปิดประตูเข้ามาตวาดลั่นว่าทำอะไรกัน อรินผละออก จัสมินยังประคองมัดหมี่อยู่ ศลิษาปราดเข้าจะกระชากจัสมินแต่ไปโดนแขนที่เจ็บของมัดหมี่ร้องโอ๊ย...จึงชะงัก จัสมินถามจะทำอะไร ศลิษาแหวใส่

“เธอกับรินน่ะแหละจะทำอะไรกัน วันก่อนทำพูดดีว่าไม่คิดแย่ง ลับหลังฉันก็กอดกันแน่น หน้าด้าน”

อรินอธิบายว่าไม่ใช่อย่างนั้นแค่มัดหมี่จะล้ม แต่ศลิษาไม่เชื่อหาว่าถ้าตนไม่เข้ามาคงประคองกันขึ้นเตียง จัสมินไม่พอใจกล่าวเสียงห้วนว่าจะพามัดหมี่เข้าห้องน้ำให้ออกไปคุยกันข้างนอก ห้องคนไข้ต้องการความสงบ ศลิษายังด่าว่าลอบกินกันไม่อาย ทีตอนนี้ไม่กล้าสู้หน้า อรินดึงแฟนสาวให้หยุดพูดหยาบคาย เธอกลับหาว่าเขาปกป้องกันอีก เขาจึงหมดความอดทน

“ผมว่าถึงเวลาที่เราต้องคุยกันจริงจังแล้ว”

“ก็เอาสิ ฉันก็ว่าถึงเวลาแล้วเหมือนกัน” ศลิษาไม่แคร์อีกต่อไปเพราะมีความหวังใหม่

ทั้งสองออกมาคุยกันในสวนของโรงพยาบาล ศลิษายืนกอดอกท่าทางกระฟัดกระเฟียด เปิดฉากก่อนว่าเขาจะแก้ตัวอะไรก็ว่ามา อรินมองอย่างตัดสินใจปฏิเสธไม่ได้แก้ตัวแต่อยากคุยเรื่องของเรา หญิงสาวแค่นหัวเราะ “เรื่องของเรา เรื่องของคุณกับยัยครูนั่นมากกว่ามั้ง ษาไม่ได้โง่จนมองไม่ออกนะ รินรักมันใช่ไหม...ใช่รึเปล่า”

อรินนิ่งเถียงไม่ออก ศลิษาโกรธตวัดมือตบหน้าเขาฉาด แล้วจ้องหน้าถมึงทึง ชายหนุ่มไม่ตอบโต้ หันกลับมาสบตากล่าวขอโทษ ตนยอมรับผิดคนเดียวไม่ใช่เพราะมะลิ หรือเพราะเธอ

“รู้ตัวก็ดี ษาทนจมปลักอยู่กับคุณมานานเกินไปแล้ว สิบปีที่ผ่านมาคุณให้อะไรษาไม่ได้สักอย่าง รถเก่า บ้านเก่า ทำแต่งานไม่มีเวลาให้ แถมตอนนี้ยังมาเปลี่ยนไปเพราะยัยครูหน้าซื่อนั่นอีก เชิญเลย จะไปมีความสุขลงนรกสวรรค์ที่ไหนก็ไป”

“ขอโทษที่ให้ทุกอย่างที่คุณต้องการไม่ได้ ผมมีแต่ศักดิ์ศรีในหน้าที่ตำรวจ...”

อรินไม่คิดว่าศลิษาจะมีท่าทีขนาดนี้ ศลิษาแทรกว่าศักดิ์ศรีงี่เง่าของเขามันกินได้ไหม อรินเหลือบมองสร้อยข้อมือเพชรของเธอ เธอรีบซ่อนมือหลบสายตา อรินยอมรับว่าตนไม่ร่ำรวย แต่ก็มีความสุขที่เงินทุกบาททุกสตางค์ได้มาจากการทำงานสุจริต มันอาจไม่พอซื้อของฟุ่มเฟือยให้เธอได้ แต่ก็พออยู่พอกิน

“เต่าล้านปีคนดีของแผ่นดิน รู้ไว้ด้วยนี่เป็นสาเหตุที่ษาโคตรจะเบื่อเลย คุณไม่เคยรู้จักพลิกแพลงหาประโยชน์ใส่ตัว ดูคนอื่นบ้างสิริน”

อรินส่ายหน้าทำไม่ได้ ย้อนว่าเธอก็เปลี่ยนไป เธอเคยบอกว่าชอบที่ตนเป็นคนดี ซื่อตรง ไม่คดโกง หญิงสาวเชิดหน้าไม่ยอมแพ้ อ้างว่าตอนนี้รู้แล้วว่าคนดีไม่ได้ทำให้ชีวิตดีขึ้น ตนเอียนที่จะรักตำรวจจนๆเต็มที จบแบบนี้ก็ดีตนจะได้ไปมีชีวิตใหม่ ไม่ต้องติดอยู่กับคนไร้อนาคตอย่างเขา

อรินยังหวังว่าคงเป็นเพื่อนกันได้ แต่เธอไม่ต้องการและประกาศไว้ว่าผู้ชายคนใหม่ของตนต้องดีกว่าเขา ไม่ต้องมาอวยพรใดๆ ชีวิตตนมีความสุขแน่คอยดู

ศลิษาสะบัดหน้าเดินแยกมาอย่างโมโห เผอิญจัสมินเดินออกจากลิฟต์มาเจอ จึงระเบิดอารมณ์ใส่ “สมใจแล้วสิที่ได้รินไปครอง...ไม่ต้องพูด อยากได้ก็เอาไป ผู้ชายคนนั้นถือว่าฉันยกให้ แต่จะบอกไว้ก่อนว่าคนอย่างรินน่ะให้เธอได้ทุกอย่าง ยกเว้นอนาคต”

อ่านละคร ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 9 วันที่ 23 ธ.ค.59

ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทประพันธ์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน บทโทรทัศน์โดย : เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ, เทอดโชค เกียรติสุขเกษม
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน กำกับการแสดงโดย : อินทนนท์ รัตนกาญจน์
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ผลิตโดย : บริษัท กันตนา เอฟโวลูชั่น
ละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ