อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 9 วันที่ 29 ธ.ค.59

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 9 วันที่ 29 ธ.ค.59

ต่างจากศันสนีย์ยังทำใจไม่ได้ อาภาสงสารแต่ก็ต้องใช้ไม้แข็งเมื่อเห็นว่าหลานสาวเอาแต่ฟูมฟาย ไม่กินไม่นอน เพราะตรอมใจที่ถูกทิ้ง

“โตแล้วไม่ใช่เด็กๆ ประสบการณ์ชีวิตก็เยอะ ไปอยู่เมืองนอกตั้งหลายปี ตัดใจซะทีเถอะ ผู้ชายที่ทำเราเสียน้ำตา ไม่มีค่าให้อาลัยอาวรณ์”

“ป้าไม่เข้าใจหรอกค่ะ ศันไม่เคยเป็นคนสำคัญของใคร พัธทำให้ศันรู้สึกมีค่า”



“มีค่าไม่มีค่า อยู่ที่เราเห็นคุณค่าตัวเองหรือเปล่าต่างหาก”

“พ่อแม่หย่ากันไปมีครอบครัวใหม่ ทิ้งศันให้อยู่กับยาย ยายก็ต้องทำงานไม่มีเวลาให้ศัน กลับจากโรงเรียน ศันต้องอยู่กับคนใช้ ไปเที่ยวกับเพื่อน เพื่อนคนอื่นมี

พ่อแม่โทร.ตาม ศันเป็นคนเดียวที่ไม่มีใครโทร.หา”

อาภาเพิ่งได้ยินความรู้สึกของหลานสาวเป็นครั้งแรก สะเทือนใจมากจนน้ำตาคลอ

“ตลอดชีวิต...ศันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเงา ไม่มีใครสนใจ ศันอยากได้ความอบอุ่นจากใครสักคน พัธเป็นคนอบอุ่น อยู่ใกล้พัธแล้วศันมีความสุขเหมือนมีใครสักคนในโลกที่เป็นของศันจริงๆ”

ความในใจของหลานสาวทำให้อาภาใจอ่อนยวบ ไม่อยากกดดันให้ทำใจอีก

“เอาเถอะ...ถึงป้าจะไม่เห็นด้วยแต่ป้าก็เข้าใจความรู้สึกของศัน”

สถานการณ์ของศันสนีย์ทรงๆทรุดๆเพราะเจ้าตัวไม่ยอมทำใจ ต่างจากสถานการณ์ของชินภัทรกับชนิกาที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างเช่นเช้าวันนี้ที่นายหัวหน้าเข้มเปลี่ยนจากเสือยิ้มยากเป็นแมวขี้อ้อน

“ผมว่าเตียงนอนเราใหญ่ไป ผมไปซื้อเตียงใหม่นะจ๊ะ เอาที่เล็กลงหน่อย หน้าหนาวเราจะได้นอนซุกไออุ่นกัน”

“ภาคใต้มีหน้าหนาวด้วย เอ...คนแถวนี้เคยบอก ภาคใต้มีสองฤดู...ฤดูร้อนกับฤดูฝน”

“กรมอุตุว่าปีนี้เกิดปรากฏการณ์ลานินญ่า น้ำเยอะ อากาศเลยเย็นทั่วทุกภาคของประเทศไทย”

“เจ้าหน้าที่พยากรณ์อากาศคนนั้นชื่อ...ชินภัทรสินะคะ ฉันไปอาบน้ำดีกว่า”

ชนิกาชอบใจมากที่เขาอ้อนแต่ยังใจแข็งไม่รับรัก แต่กระนั้นชินภัทรก็ไม่ท้อ เพียรเอาอกเอาใจสารพัดตั้งแต่เรื่องเล็กยันเรื่องใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่อาหารการกินจนอดีตคุณหนูแทบตัวลอยด้วยความปลื้ม

ooooooo

หลังจมปลักกับความทุกข์หลายวันจนคนรอบข้างเป็นห่วง ศันสนีย์ก็ฟื้นตัวอย่างรวดเร็วเหมือนปลาได้น้ำทันทีที่ได้รับโทรศัพท์จากพัธนินทร์ที่ฉุกคิดถึงคืนวันเก่าๆ ยามที่เขาล้มแทบสิ้นเนื้อประดาตัวเพราะกิจการไม่ค่อยดี ศันสนีย์เป็นเพียงคนเดียวที่เคียงข้างและยื่นมือช่วยเหลือ

พัธนินทร์ยังสับสน ไม่รู้จะจัดการความรู้สึกของตนเช่นไร ใจหนึ่งก็อยากโกรธศันสนีย์แต่อีกใจหนึ่งก็อยากให้อภัยเพื่อเห็นแก่ความดีเก่าๆของเธอ และวันนี้เขาก็ตัดสินใจแล้วว่าจะคืนความเป็นเพื่อนให้ แต่ศันสนีย์ก็ไม่ยอมจบ

“ไม่นะคะพัธ เรื่องของเราต้องไม่จบแบบนี้”

“เรื่องของเรามันจบแล้วศัน...สายน้ำไม่ไหลกลับ”

ศันสนีย์หน้าเสีย น้ำตาจวนเจียนจะไหลแต่ก็พยายามกลั้นไว้อย่างสุดความสามารถ

“ใช่ค่ะ...สายน้ำไม่ไหลกลับ แต่พัธเองก็คิดจะกลับไปหานิไม่ใช่เหรอคะ”

“ใช่...พัธไม่เคยลืมนิ แล้วพัธก็เชื่อว่าลึกๆนิก็ยังไม่ลืมพัธ”

“พัธกำลังหวังลมๆแล้งๆนะคะ”

“นิคบพัธตั้งสามปี ห่างกันไปแค่ไม่กี่เดือน เรายังมีเยื่อใยต่อกัน”

“คนที่มีเยื่อใยคือพัธ นิเขาสร้างครอบครัวกับคนใหม่ไปแล้ว แต่ศันยังรอพัธอยู่ที่เดิมนะคะ”

พัธนินทร์ถอนใจยาว พยายามอธิบายเจตนาที่นัดเธอมาวันนี้อย่างใจเย็น “ตอนพัธลำบาก ต้องประหยัดกินประหยัดใช้ ศันทำของอร่อยๆให้พัธกินประจำ คอยช่วยพัธหลายอย่าง ตอนนี้พัธมีเงินเลยอยากเลี้ยงศันตอบแทนบ้าง”

“ศันดีใจจังค่ะ ความดีที่ศันทำยังมีค่าสำหรับพัธ”

พูดจบก็โถมตัวกอดเขา ควงแขนเหมือนเป็นแฟนกันเหมือนเดิม พัธนินทร์ต้องค่อยๆดึงออก

“พัธคงคิดผิดที่นัดศันมา เอาไว้พัธตอบแทนน้ำใจศันด้วยวิธีอื่นแล้วกัน”

พัธนินทร์รีบผละไปแต่ก็ถูกศันสนีย์ตามไปดักหน้า

“ยอมรับเถอะค่ะ พัธยังมีเยื่อใยกับศันถึงได้นัดมาเจอ”

“ที่พัธนัดศันออกมาเลี้ยงข้าวเพราะอยากตอบแทนน้ำใจก็แค่นั้น เอาเป็นว่าพัธส่งของขวัญไปให้ศันดีกว่า ขอบคุณอีกครั้งนะศัน แล้วก็...ลาก่อน”

ศันสนีย์ทนไม่ได้จะเห็นเขาจากไป ถลาไปกอดเขาจากด้านหลัง

“อย่าพูดคำนี้ค่ะ ศันขอร้อง พัธอย่าทิ้งศันนะคะ ศันรักคุณ”

พัธนินทร์ขืนตัวออก “อย่าทำอย่างนี้น่าศัน”

“เราจะบอกลากันก็ต่อเมื่อฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดไม่มีลมหายใจ ตราบใดที่ศันยังหายใจ ศันจะไม่ยอมให้พัธไปจากศัน”

ภาพหญิงสาวกอดชายหนุ่มแล้วร้องไห้กลายเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนบริเวณนั้น พัธนินทร์อายมาก พยายามกล่อมให้เธอปล่อยแต่ศันสนีย์ก็ไม่ยอม ประกาศกร้าว

“ไม่ปล่อยค่ะ! พัธต้องให้อภัยศันก่อน ชีวิตศันขาด พัธไม่ได้”

“เห็นคุณค่าตัวเองมั่งศัน พัธไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวในโลก”

“เอาผู้ชายทั้งโลกมายืนเรียงกัน ศันก็ไม่มอง ผู้ชายคนเดียวที่ศันต้องการคือพัธ”

“งั้นศันก็ต้องเข้าใจว่าผู้หญิงคนเดียวที่พัธต้องการคือนิ...ไม่ใช่ศัน!”

ooooooo

พัธนินทร์อยากให้ศันสนีย์ตัดใจเลยเลือกใช้คำพูดรุนแรง เช่นเดียวกับปานธง เลือกทำงานหนักเพื่อลืมชนิกา ปาริฉัตรเฝ้ามองพี่ชายคนเดียวด้วยความเป็นห่วง ไม่อยากให้หักโหม เจ้าตัวก็เหมือนจะรู้ดีแต่ก็ปั้นหน้ายิ้มแย้ม ทำเหมือนสบายดีทั้งกายและใจ ทั้งที่ในใจแทบแย่ด้วยความคิดถึงชนิกา

ชินภัทรไม่ได้รับรู้ความลำบากใจของคนอื่นๆ โลกของเขากำลังเป็นสีชมพูเพราะความรัก ชนิกา

ยอมให้เขาอยู่ใกล้ๆและทำกิจกรรมบางอย่างร่วมกันได้ แต่ที่เขาอยากได้ที่สุดคือความรักจากเธอและความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาจริงๆ ซึ่งเวลานี้อดีตคุณหนูยังไม่พร้อมจนเขาอดน้อยใจไม่ได้

อนันต์เห็นท่าทางชินภัทรตามติดภรรยาคนสวยทั้งวันก็นึกรู้ พยายามช่วยสร้างสถานการณ์อยากให้เจ้านายหนุ่มสมหวัง แต่ชนิกาก็ไม่ใจอ่อน จนชินภัทรหงุดหงิดโพล่งออกไป

“ประกาศให้รู้ทั้งจังหวัดเลยสิ ไอ้ชินภัทรมันแต่งงานแต่ไม่เคยได้แอ้มเมีย มันบ้อท่า! มันไม่มีน้ำยา!”

พูดจบก็ผละหนีดื้อๆ ทิ้งชนิกาให้มองตามด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่ตามใจเขา

ชินภัทรโกรธภรรยาคนสวยไม่นานก็ลืม เปลี่ยนมาสนใจเรื่องงานแทน โดยเฉพาะเรื่องขายที่ดินสวนยางเพื่อตรึงราคายางไม่ให้ตกต่ำกว่านี้ นายหัวหน้าเข้มเดินหน้าขายที่เต็มที่ ปานธงเลยฉวยโอกาสนี้จะกว้านซื้อที่ดินของอดีตเพื่อนรัก โดยยืมมือชูเกียรติคนงานเก่าของพ่อให้ช่วยเป็นตัวแทน

กว่าจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็เป็นเวลาเย็นย่ำ ชินภัทรคิดถึงชนิกาแต่ยังงอนเลยไม่ยอมกลับบ้าน แอบไปเดินเล่นในสวนยางเพื่อระบายอารมณ์ ชนิกาเดาได้เลยตามไปง้อ

“คิดแล้วเชียวต้องมาเดินเล่นในสวนยาง สบายใจแล้วก็กลับบ้านค่ะ”

ชินภัทรเห็นหน้าชนิกาก็หายงอนแต่ยังแกล้งทำหน้าบูด โอดเสียงเข้ม “ยังไม่สบายใจ! คุณพูดให้ใครต่อใครได้ยิน เราแต่งงานกันแต่ไม่มีอะไรกัน ใครฟังก็ต้องคิดว่าเมียผมรังเกียจผม คุณหักหน้าผม”

“คนอื่นคิดยังไงก็ช่างเขาสิคะ คุณรู้ดี...ฉันไม่ได้รังเกียจคุณสักหน่อย”

“ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย...เข้าใจไหม ผมทำดีกับคุณทุกอย่าง แค่รักษาหน้าให้เกียรติผมบ้าง แค่นี้คุณก็ทำให้ผมไม่ได้ ถ้าอนันต์เกิดไปบอกใคร ผมจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 9 วันที่ 29 ธ.ค.59

ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทประพันธ์โดย ตุณย์
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทโทรทัศน์โดย กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ประยันโต
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ