อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 21 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 21 ม.ค.60

ไววิทย์ไม่รู้จักรณยุทธกับทองม้วน ถามกาญจนาว่าเป็นพ่อแม่ของทองตราเลขากมลชนกใช่ไหม พอรู้ว่าใช่ก็ชมว่าทองตราเป็นคนเก่งและทำงานดีมาก ทองม้วนพูดกันท่าอย่างรู้ทันว่า

“ก็คงจะเก่งพอๆกับคุณแขนั่นแหละค่ะ แต่เก่งคนละอย่าง”

ถูกทองม้วนกันท่ารู้ทัน ไววิทย์เลยไม่กล้าคุยต่อ พอดีแขไขไฉไลกับเบสเดินเข้ามา ไววิทย์รีบแนะนำรณยุทธกับทองม้วนว่าเป็นพ่อแม่ของเลขากมลชนก เธอบอกว่ารู้จักแล้ว



“ดีจัง งั้นเชิญจ้ะเชิญ...นั่งด้วยกันเลยนะคะ” กาญจนาเอ่ย

งานนี้มีเทวาและทองทิวเป็นพิธีกร ทั้งสองขึ้นเวทีแนะนำตัวเอง ทองทิวกล่าวต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานด้วยความยินดี เทวาประกาศว่า

“หลังจากที่ได้สนุกสนานกับการเล่นเกมและกิจกรรมมากมาย ในโอกาสนี้ผมขอเรียนเชิญคุณกมลชนกและคุณทองตราให้เกียรติมารำวงย้อนยุค เพื่อเปิดฟลอร์ด้วยครับ”

เสียงเป่าปากวี้ดวิ่วดังขึ้นทันที พอเพลงรำวงขึ้น กมลชนกก็ไปโค้งทองตราตามแบบการรำวงดั้งเดิม ทองตรายิ้มลุกขึ้นเดินออกไป

กาญจนาสบตากับทองม้วนยิ้มปลื้ม ทองม้วนปรายตามองแขไขไฉไลยิ้มเยาะ แขไขไฉไลก็มองกมลชนกยิ้มสมเพช เบสเห็นทั้งคู่ออกไปรำวงด้วยกันก็ยิ่งเครียด

เมื่อรำวงเปิดฟลอร์แล้ว พิธีกรเชิญทุกคนร่วมรำวงย้อนยุคด้วยกัน ให้ทุกคนสนุกกันให้เต็มที่ แล้วทองทิวก็ผละจากไมค์ไปรำป้อด้วย เทวาจะไปโค้งกาญจนาไปรำวง ถูกไววิทย์ตัดหน้าไปก่อน เทวาเลยขออนุญาตรณยุทธโค้งทองม้วนออกไปรำ

แต่พอขึ้นเวทีรำได้ไม่นาน เทวาก็รำเบียดไววิทย์แย่งคู่มารำกับกาญจนา ไววิทย์เลยต้องรำคู่กับทองม้วนหน้าเจี๋ยมเจี้ยม ส่วนมินนี่รำคู่กับทองทิว ทองทิวส่งตาหวานฉ่ำให้ตลอดเวลา

เมื่อได้เวลา เทวาเชิญกมลชนกขึ้นกล่าวบนเวที

“ผมต้องขอขอบคุณพนักงานและผู้มาร่วมงานทุกท่าน ถึงแม้งานนี้จะถูกจัดขึ้นแค่ปีละครั้งแต่ก็คงจะทำให้ทุกคนมีความสุข สนุกสนานกันอย่างเต็มที่ ขอบคุณในความทุ่มเท และตั้งใจในการทำงาน ผมยังยืนยันว่า จะนำพาให้ทุกคนก้าวไปข้างหน้าด้วยกันอย่างมั่นคง แล้วปีหน้าเราจะมาสนุกกันใหม่...ขอบคุณครับ”เสียงปรบมือกึกก้อง เขากล่าวต่อไปว่า “ในโอกาสนี้ผมขอเรียนเชิญคุณทองตราขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ”

ทองตราเดินขึ้นไปงงๆ กมลชนกไปจูงเธอมากลางเวที หยิบแหวนเพชรที่ทองตราถอดคืนให้ตอนหมั้นกันหลอกๆ เธอตกใจหน้าเหวอ กมลชนกเอาแหวนออกมาประกาศ

“ก่อนหน้านี้ ผมเคยสวมให้เธอแล้ว แต่ไม่มีใครเห็นและเป็นพยานให้ วันนี้ผมขอถือโอกาสนี้ รบกวนให้ทุกท่านช่วยเป็นพยานในการหมั้นของผมและอีกไม่นาน จะมีการแถลงข่าวการแต่งงานอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะครับ” พูดจบก็ประคองมือทองตราขึ้นจูบ

ทองตรางง ตั้งตัวไม่ติด แต่ทองม้วนที่มองตาไม่กะพริบ ดีใจจนลุกขึ้นยืนปรบมือยิ้มร่า ทุกคนในงานจึงลุกขึ้นปรบมือตามแขไขไฉไล ไววิทย์และเบสจำต้องลุกขึ้นปรบมือแต่หน้าเครียดจัด

กมลชนกดึงทองตราที่ยังตกใจ งง เข้าไปกอดอย่างอบอุ่น

ooooooo

ทองตรารับไม่ได้ พอลงจากเวทีก็เดินหนี กมลชนกตามมาถามว่าเธอเป็นอะไร ทองตราต่อว่าอย่างไม่พอใจ ว่าเขาทำอย่างนี้ทำไม ไม่ให้เกียรติกันเลย

กมลชนกบอกว่าตนทำเพราะรักและอยากแต่งงานกับเธอ

“แต่การแต่งงานมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผู้หญิง คุณจะเอามาล้อเล่นอย่างนี้ได้ยังไง เราเพิ่งจะศึกษาดูใจกันแล้วคนอื่นเขาจะมองฉันยังไง” เขาบอกว่าอย่าไปสนใจคนอื่น เพราะตนจริงใจกับเธอ “ไม่สนใจได้ยังไง ในเมื่อเรายังไม่รู้จักกันดีพอ คุณจะมารีบร้อนทำไม ทำอย่างนี้มันเหมือนไม่ให้เกียรติกันและฉันก็จะไม่ยอมทำตามเด็ดขาด”

ทองตราถอดแหวนคืนให้บอกว่าตนไม่ต้องการแล้วเดินหนีไป กมลชนกถือแหวนตามอ้อน

“คุณตรา ถ้าสิ่งที่ผมทำมันทำให้คุณไม่พอใจ ผมขอโทษ แต่ขอให้เข้าใจว่าที่ผมทำไปก็เพราะรักและอยากให้คุณลบใครๆออกไปจากหัวใจให้หมด ถึงแม้เราจะรู้จักกันไม่นาน แต่ผมมั่นใจว่าคุณคือคนที่ใช่และเหมาะสมกับผมที่สุด ผมถึงได้เลือกที่จะรักคุณและทำสิ่งนี้ไงครับ”

ทองตรายังยืนปึ่งหน้าเชิด เขาเว้าวอนอย่าทำกับตนอย่างนี้ เธอบอกว่าตนไม่เต็มใจและไม่รู้เรื่องด้วย

“ก็ผมอธิบายให้คุณฟังอยู่นี่ไง ทำไมคุณไม่เชื่อใจผมบ้าง ขอความกรุณาเห็นใจผม อย่าทำร้ายจิตใจผมอีกเลย”

“ฉันไม่ได้ทำร้ายจิตใจใคร แค่อยากให้เราค่อยๆ ดูกันไป จนกว่าจะแน่ใจจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง”

“คุณตรา...” กมลชนกจับมือเธอเว้าวอน “ทุกอย่างที่ผมทำมันผ่านขั้นตอนการคิดมาเยอะมาก ผมอาจจะไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แต่ขอให้คุณเชื่อว่าผมรักคุณมากที่สุด ถ้าวันข้างหน้าคุณยังไม่แน่ใจในตัวผม ผมก็พร้อมที่จะให้คุณเป็นคนตัดสินใจว่าจะให้ผมอยู่หรือไป”

ทองตรามองหน้าเขาอย่างไตร่ตรองชั่งใจ กมลชนกยังคงเว้าวอนอย่างน่าเห็นใจว่า

“ผมสัญญาว่าจะไม่มีวันทำให้คุณผิดหวังในตัวผม ได้โปรดเชื่อผมนะ”

เมื่อเห็นท่าทีทองตราอ่อนลง กมลชนกบรรจงสวมแหวนวงนั้นที่นิ้วนางซ้ายของเธอให้อีกครั้ง...

ooooooo

เมื่อทั้งสองเดินกลับเข้าไป แขไขไฉไลกับเบสจับตาดูอยู่ ทั้งสองแสดงความยินดีกับกมลชนกและทองตรา แล้วเบสก็ขอเวลาคุยกับทองตรา และแขไขไฉไลก็อยู่กับกมลชนก

เบสพูดเรื่องกมลชนกกับนายมลเป็นคนคนเดียวกันกับทองตราอีก คราวนี้มีโฉนดที่ดินบ้านอาม่ามายืนยันด้วย บอกว่ากมลชนกซื้อบ้านนี้เพื่อหลอกเธอให้หัวปั่นระหว่างกมลชนกกับนายมล ยุว่าเธอกำลังกลายเป็นตัวตลกของเขา

ฝ่ายแขไขไฉไลก็ขู่กมลชนกว่าถ้าว่าที่เจ้าสาวของเขารู้ว่าถูกหลอกเธอจะรู้สึกอย่างไร คิดแล้วน่าสนุก กมลชนกถามว่าเรื่องนี้เราพูดกันรู้เรื่องและตกลงกันแล้วจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีกทำไม

“มลจะได้ไม่ลืมว่าเราสัญญาอะไรกันไว้ และให้ทำตามสัญญาไม่งั้นฝันสลายแน่”เธอพูดอย่างเป็นต่อ

ทองตราคุยกับเบสแล้วเดินกลับมา แขไขไฉไลแกล้งจุ๊บแก้มกมลชนกให้ทองตราเห็นก่อนเดินเชิดไป กมลชนกยิ้มแหยกับทองตราที่เดินฝืนยิ้มเข้ามา

ฝ่ายพวกผู้ใหญ่เห็นการกระทำของกมลชนกก็คิดไปต่างๆนานา กาญจนากราบขอโทษทองม้วนที่ลูกชายทำอะไรไม่ปรึกษากันก่อน แต่ทองม้วนยิ้มร่าบอกว่า

ตนกับสามีเคลียร์กันแล้ว เราเข้าใจดีไม่ต้องห่วง

เมื่อกลับถึงบ้านทองม้วนพูดกับรณยุทธอย่างปลื้มไม่หายว่ากมลชนกตั้งใจเซอร์ไพรส์อย่างคนสมัยนี้เขาชอบทำกัน คอยดูเถอะพรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวดังแน่ ถูกรณยุทธขัดคอว่ากมลชนกทำอะไรก็ดูจะดีไปหมด แล้วถามทองตราว่า

“ยัยตราหนูดูเขาดีแล้วหรือไง ถึงได้รีบหมั้น รู้ไหมว่าคนเราจะอยู่ด้วยกันยืนยาวมันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับคนสมัยนี้”

“หนูรู้ค่ะพ่อ แล้วหนูก็ตกใจกับสิ่งที่เขาทำแต่เราก็ตกลงกันแล้วว่ากว่าจะถึงวันแต่งเราก็เรียนรู้กันไป เขาให้โอกาสหนูเป็นคนตัดสินใจเลือกได้ค่ะ”

ทองม้วนเสียงดังทันทีว่าจนป่านนี้แล้วจะเลือกอะไรอีก ทองทิวพูดแทรกว่าน่าดีใจแทนกมลชนกจริงๆที่ว่าที่แม่ยายเอาใจช่วยถึงขนาดนี้ ทองม้วนเลยถามว่าเมื่อไหร่ตัวเองจะมีปัญญาหาแม่ยายกับเขาได้สักที รณยุทธผสมโรงเห็นด้วย ทองทิววางท่าบอกว่าเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ดีไม่ดีอาจจะแซงหน้ายัยตรามาทั้งเมียทั้งลูกพร้อมกันไปเลย

“ก็ดียัยตาแต่งออกนายทิวแต่งเข้า แม่กับพ่อจะได้หายห่วง”

“แม่...ของอย่างนี้มันไม่มีอะไรแน่นอนหรอกนะคะ ต้องดูกันไป” ทองตราพูดหน้านิ่ง มองทุกคนอย่างครุ่นคิด

ooooooo

ฝ่ายกาญจนาขอโทษทองม้วนกับการกระทำของลูกชายแล้ว กลับถึงบ้านก็ตำหนิกมลชนกว่าทำพิเรนทร์อะไร ทำไมไม่คิดบ้างว่าฝ่ายโน้นเขาจะโกรธเอา กมลชนกบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนเคลียร์กับเธอจนเข้าใจกันแล้ว

“นี่ดีนะที่ฉันขอโทษพ่อแม่เขา แล้วเขาก็ไม่ติดใจอะไร ฉันว่าแกจะคิดจะทำอะไรก็หัดนึกถึงหนูทองตราและคนในครอบครัวเขาเอาไว้บ้าง ถ้าเขาจับได้ คงไม่ไหวจะเคลียร์”

“แต่ตอนนี้เขารับรักผม มีใจให้กับผมและเราก็หมั้นกัน อีกไม่นานก็จะแต่งงานกัน”

“อย่าลืมว่าทองตราเขาไม่เหมือนผู้หญิงที่ผ่านมาของแก ถ้าเขาจับได้แล้วเขาจะเข้าใจสิ่งที่แกทำไหม กรุณาอย่าเจ้าแผนการให้มากนัก”

“อย่าห่วงเลยคุณแม่ ยังไงเขาก็ไม่มีวันจับได้ เพราะนายมลมันหายไปแล้ว และอีกไม่นานเรื่องทุกอย่างก็จะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งแน่นอน” เขายักคิ้วหน้าทะเล้นกับแม่อย่างมั่นใจ

“จ้า...คุณแม่ก็ภาวนาให้มันเป็นอย่างนั้นนะจ๊ะ คุณลูก” กาญจนาประชดอย่างหมั่นไส้กับลูกชายจอมแผนการ

แต่กมลชนกหารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังถูกแขไขไฉไลและเบสรวมหัวกันเล่นงาน เบสเอาโฉนดที่ดินบ้านอาม่าให้ทองตราดูเป็นหลักฐานว่าเธอถูกหลอกและกำลังเป็นตัวตลกของกมลชนก ทองตราเอาโฉนดกลับไปดู คิดจะโทร.ไปถามกมลชนกแต่เปลี่ยนใจเอาเก็บไว้ในลิ้นชัก

รุ่งขึ้นเมื่อเธอออกไปจ๊อกกิ้งวิ่งผ่านหน้าบ้านอาม่าก็หยุดดูสภาพภายใน พอดีกำไลไปตลาดกลับมาถามว่าเธอทำอะไรอยู่ ทองตราบอกว่าแค่นึกถึงน้ำใจก็อยากจะทักทายโอ๊คที่เขาเคยช่วยงานบ้านเรา

กำไลที่หมายตาโอ๊คไว้ พูดอย่างไม่หายเจ็บว่าอย่าพูดถึงผู้ชายคนนี้อีกเลย ตนยังเจ็บอยู่ ถามว่ารู้ไหมพอเจ๊หายไปเขาก็หายไปด้วย บ้านนี้กลายเป็นบ้านร้างไปแล้ว

“เขาหายไปพร้อมกับนายมลงั้นเหรอ...” ทองตราครุ่นคิด

แล้วเย็นนี้กมลชนกก็เผลอเผยความลับของตน เมื่อเขาขี่บิ๊กไบค์เอาช่อดอกไม้มาให้ทองตราที่บ้าน กำไลเพ้อว่าเมื่อไหร่ตนจะได้ดอกไม้อย่างนี้บ้าง เขารับปากว่า “ได้สิ งั้นรอแป๊บก็แซ่บ”

กำไลตาโต อุทานทึ่งว่านอกจากเขาจะหน้าเหมือนนายมลคนครัวแล้วยังพูดเหมือนกันอีก เขาทำหน้าตายถามว่าบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ กำไลบอกว่าแต่ท่านายมลเยอะกว่าแล้วทำท่าประกอบคำพูด “รอแป๊บก็แซ่บแล้ว” ให้ดู กมลชนกดูแล้วทำเป็นขำกลบเกลื่อน

“เชิญไปหาคุณตราดีกว่านะคะ” กำไลเชิญเข้าบ้าน กมลชนกถือช่อดอกไม้เดินตามเข้าไป

ooooooo

กมลชนกมอบช่อดอกไม้ให้ทองตราเอ่ยอย่างสดชื่นว่าสำหรับวันที่สดใสของเรา ทองตรารับดอกไม้เขินๆ ทุกคนปรบมือยินดีเว้นแต่รณยุทธที่มองหน้านิ่ง

ทักทายอย่างชื่นมื่นกันครู่หนึ่ง ทองตราขอตัวปรึกษาอะไรบางอย่างกับกมลชนก เขาถามหยอกว่ามีอะไรสงสัยตนอีกหรือ เมื่อไปนั่งกันที่สวนหน้าบ้าน เธอเอาเอกสารและโฉนดที่ดินบ้านอาม่าให้ดูถามหน้าตึงว่า

“นี่มันคืออะไร หมายความว่ายังไง...ตอบมา”

“จริงๆแล้วบ้านหลังนี้ลูกชายอาม่าเอามาจำนองไว้กับอาเทวา และไม่มีปัญญามาไถ่ถอน อาเทวาก็เลยเอามาขายให้ผมอีกที และผมก็เพิ่งจะรู้ว่ามันบังเอิญมาอยู่

ตรงนี้พอดี”กมลชนกปดได้คล่องนึกเอาตัวรอดได้แล้ว แต่เธอถามอีกว่า...

“แล้วเรื่องคุณปลอมเป็นนายมลเพื่อมาลองใจฉันมันจริงไหม”

กมลชนกบอกว่าเธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เธอถามว่าแน่ใจหรือว่าไม่ได้โกหก เขาปากแข็งรับรองว่าแน่นอนที่สุด

“งั้นเชิญทางนี้ค่ะ” ทองตราเดินนำไปที่หน้าบ้านอาม่า “ในเมื่อคุณเป็นเจ้าของบ้าน ช่วยเปิดประตูพาฉันเข้าไปดูหน่อยสิคะ”

กมลชนกหน้าเหวอแต่เอาตัวรอดได้ บอกว่าตนไม่ได้เอากุญแจมา ทองตราถามจับเท็จว่าเขาเคยมาที่นี่กี่ครั้งแล้ว เขายืนยันว่ายังไม่เคยมาเลย เธอพูดประชดว่า

“คงจะเป็นเรื่องธรรมดาของเศรษฐี ที่ซื้อบ้านเก็บไว้เป็นมรดก”

กมลชนกพยักหน้ายิ้มแหย

ทองตรากลับเข้าบ้านไปคนเดียว ทองม้วนถามถึงกมลชนก เธอบอกว่าเขามีธุระกลับไปแล้ว

“เมื่อกี๊คุณกมลชนกแกพูด รอแป๊บก็แซ่บแล้วเหมือนเจ๊มลเลยนะคะ” กำไลบอก ทุกคนสนใจทันที กำไลยังเล่าติดลมว่า “กำไลว่าตั้งแต่คุณตราชอบกับคุณกมลชนก บ้านนี้ดูมีความสุข มีแต่เสียงหัวเราะ ยิ่งคุณนายอารมณ์ดีทุกวัน เห็นหมากัดกันก็ยังหัวเราะเลย”

“ทำไงได้ ก็คนมันมีความสุขนี่ยะ อย่าว่าแต่หมากัดกัน หมากัดแกฉันก็หัวเราะ”

ทุกคนหัวเราะขำกำไลกับทองม้วน ทองตรามองคนในครอบครัวรู้สึกดีกับบรรยากาศนี้

ooooooo

กมลชนกออกจากบ้านทองตราก็ตรงไปบ้านแขไขไฉไลทันที เขากดกริ่งรัวอย่างมีอารมณ์ เธอแปลกใจที่ใครมากดกริ่งรัวขนาดนี้ พอออกไปเห็นกมลชนกก็ตกใจ ปรับสีหน้าทำเป็นตื่นเต้นดีใจ ถามว่ามาเพราะคิดถึงตนใช่ไหม

“แน่นอนถ้าไม่คิดถึงก็คงไม่มา” แล้วพูดหน้าตึงว่า “ที่ผมมาก็เพราะเบส เขาเอาโฉนดแผ่นนั้นไปให้ทองตรา ผมก็เลยคิดว่าต้องเป็นแผนของคุณ ก็เลยมาถามว่าคุณทำอย่างนั้นทำไมในเมื่อเราตกลงกันแล้ว”

แขไขไฉไลทำไขสือถามว่าแผนอะไรตนไม่รู้เรื่องและไม่ได้ทำ ใครทำก็ต้องโทษคนนั้น กมลชนกถามว่าเธอจะเอายังไง ตนไม่อยากให้เธอเข้าใกล้ทองตราอย่าไปป่วนเขา เธอย้ำว่างั้นเขาก็รีบไปทำเรื่องที่ดินผืนนั้นไว้ กมลชนกบอกว่าตนต้องทำตามขั้นตอนของบริษัท

“ไม่มีอะไรที่คุณกมลชนกจะทำไม่ได้ ยิ่งทำเพื่อคุณทองตรายิ่งต้องกล้าทำ” เขาบอกว่าเธอกำลังบีบตน “เปล๊า...ก็แค่เห็นคุณใจร้อนก็เลยลองนำเสนอให้รีบยื่นหมูยื่นแมวกัน” เธอยิ้มเยาะอย่างเป็นต่อ กมลชนกเลยเดินกลับไปอย่างหัวเสีย

ooooooo

กมลชนกเครียดที่ถูกแขไขไฉไลจับได้ว่ากมลชนกกับนายมลเป็นคนคนเดียวกัน คิดแก้ไขสถานการณ์แต่ก็ยังเจ้าเล่ห์มีแผนการตามเคย เขาจ้างคนเอาจดหมายไปทิ้งที่ตู้จดหมายบ้านทองตรา เธอมาเห็นจึงเก็บมาอ่านที่ห้อง

“สวัสดีครับคุณตรา...ตอนนี้ผมได้งานทำแล้วเป็นพ่อครัวของโรงงานแห่งหนึ่ง ถ้ามีเงินเมื่อไหร่ผมจะซื้อโทรศัพท์ใหม่แล้วจะโทร.ไปหาคุณตราเป็นคนแรก และผมได้แนบที่อยู่มาให้เผื่อคุณตรามีอะไรจะให้ผมรับใช้หรืออยากจะมาหา ผมก็ยินดีต้อนรับนะครับ...จากนายมลคนครัว”

ที่อยู่ที่นายมลให้ คือ “สุสานนิเวศน์” พร้อมด้วยแผนที่เขียนด้วยมือ แต่เธอยังเคืองอยู่ พึมพำเหมือนเดิมว่าทำไมฉันถึงต้องไปหานายด้วย

รุ่งขึ้นเมื่อไปทำงาน กาญจนาขอบคุณที่เธอให้ โอกาสกมลชนกทำให้ตนรู้สึกสบายใจขึ้น กาญจนาบอกว่า ตนจะถ่ายทอดประสบการณ์การทำงานให้ ทองตรายินดีมากและขอบคุณท่านประธานที่เมตตาตน กาญจนาย้ำว่า

“ต่อไปนี้หนูต้องคอยอยู่เคียงข้างกมลชนก ต้องรีบเรียนจากฉันไปให้หมด เขาต้องเข้มแข็ง หนูต้องอดทนถ้าทำได้ไม่ว่าอุปสรรคอะไรก็ไม่ต้องกลัว”

ตกเย็นเลิกงานแล้ว ทองตรากลับมาอ่านจดหมายของนายมลอีกครั้ง เธอเปิดประตูยืนมองห้องคนใช้คิดถึงเจ้าของห้อง รณยุทธผ่านมาเห็นถามว่ายืนดูอะไร เธอตัดสินใจถามว่าระหว่างนายมลกับคุณกมลชนกต่างกันอย่างไร

“นายมลเป็นคนจน เป็นคนมีความสุข ร่าเริงสดใส พอใจในสิ่งที่มี คนทั้งโลกคือเพื่อน แต่นายมล

คนรวย เขาจะหมุนไปตามโลกอยู่กับเกียรติยศ ชื่อเสียง คนทุกคนในโลกคือคู่แข่งและแสวงหาไม่มีที่สิ้นสุด แต่ทั้งคู่ก็มีข้อดีและเสีย น่าจะดีถ้ามีทั้งกมลชนกและนายมลในคนคนเดียวกัน”

ทองตราถามว่าแล้วมันจะเป็นไปได้ยังไง รณยุทธหัวเราะบอกว่า...

“พ่อแค่พูดเล่นๆน่ะ พ่อไม่อยากให้ลูกกังวลจนทำให้ชีวิตไม่มีความสุข พ่อรู้ว่าลูกรู้สึกยังไง รู้ไหมว่าอาลัยกับอาวรณ์มันต่างกันยังไง” ทองตราส่ายหน้า “อาลัยมันเสียดาย เพราะเคยมีแล้วหายไปแต่อาวรณ์ยังไม่ได้แต่พะวงห่วงหาเขา” เธอรับว่าตนยังรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ “ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ต้องถามใจตัวเองให้ดีๆ ว่าความรู้สึกนั้นมันคืออะไรกันแน่...”

คุยกับพ่อแล้ว ตกกลางคืนเธอถามทองทิวว่าเพื่อนเขาดีจริงไหม ทองทิวบอกว่าเมื่อก่อนแย่แต่เดี๋ยวนี้ดีและดีจนตนก็ยังไม่อยากเชื่อ เธอถามว่าเขาดีเพราะอะไร

“ก็เพราะแกไง แกคือคนที่ทำให้ไอ้มลมันเปลี่ยนไป” ทองทิวชมว่าเธอวางตัวดีจนกมลชนกเดาไม่ได้อ่านไม่ออก ผู้ชายเลยเห็นคุณค่า ชี้ให้เห็นว่า “พี่รู้ดีว่าไอ้มลมันรักแกมากและรักหมดใจจริงๆ ทีนี้ก็อยู่ที่ว่าแกจะเลือกใคร ราชาหรือยาจก ว่าแต่แกจะถามไปทำไม ถามไปถึงไหนเนี่ย”

“ก็ถามให้รู้ เพราะหนูจะต้องตัดสินใจอะไรบางอย่าง” เธอยังกั๊กไว้ไม่บอก จนทองทิวมองงงๆ

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 21 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ