อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 22 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 22 ม.ค.60

หลังเลิกงานวันนี้ ทองตรานัดแบมบี้กับมินนี่ไปหานายมลที่สุสานนิเวศน์ตามแผนที่ ทั้งสามจอดรถที่ปากซอยแล้วเข้าไปในซอยเล็กๆที่แออัด เด็กเล็กมอมแมม วัยรุ่นเป็นจิ๊กโก๋ ติดยา ผู้ใหญ่ก็เมาเหล้า เสียงทะเลาะเจี๊ยวจ๊าวทั้งซอย

ทั้งสามเจอจิ๊กโก๋สามคนมาแทะโลม แบมบี้ทำกล้ากร่างทั้งที่ขาสั่นปกป้องเพื่อนจนผ่านไปได้ ซอยลึกผ่านอึกทึกนิเวศน์ไปไม่ไกลก็เจอกระต๊อบโกโรโกโสที่เขียนไว้หน้ากระต๊อบว่า “สุสานนิเวศน์” มีฝากล่องกระดาษที่เขียนคำคมติดไว้ว่า “รักแท้แต่แพ้เศรษฐี”... “ดอกฟ้ากับหมาขี้เรื้อน” และ “อย่าเข้าไปให้เสียเวลา ไม่มีอะไรให้ขโมยเพราะเจ้าของจนมาก”



แบมบี้พูดขำๆว่า “อีเจ๊นี่ก็ช่างเป็นคนชัดเจนมาก อกหักก็บอกจนมากก็ยังบอก”

ทั้งสามร้องเรียกนายกมลอยู่หน้ากระต๊อบไม่มีเสียงตอบรับจึงเข้าข้างในเห็นรูปคู่ของนายมลกับทองตราวางอยู่ แต่มองหาและร้องเรียกก็ไม่มีตัวนายมล แบมบี้กับมินนี่มีนัดลูกทัวร์ตอนสองทุ่มจึงชวนทองตรากลับ เธอให้เพื่อนกลับไปก่อนเพราะตนมีเรื่องต้องเคลียร์กับนายมล แบมบี้กับมินนี่เป็นห่วง ทองตรายืนยันว่าที่นี่เป็นบ้านของเขายังไงเขาก็ต้องกลับมา

แบมบี้กับมินนี่จำต้องกลับไปก่อน กำชับว่าถ้านายมลไม่มาให้โทร.บอกจะมารับ

เมื่อเพื่อนกลับไปแล้ว ทองตราออกไปนั่งรอ

นายมลข้างนอก ไม่นานนายมลก็กลับมา เขาดีใจมากที่เห็นเธอมาและบอกข่าวดีว่างานที่ตนสมัครทิ้งไว้ที่กรมแรงงานเขานัดให้ไปสัมภาษณ์วันนี้และตนก็จะได้ไปทำงานที่ดูไบเร็วๆนี้แล้ว

“ผมกำลังจะมีอนาคตแล้วนะคุณตรา ผมขอโอกาสให้เรากลับมารักกันเหมือนเดิมจะได้ไหม” นายมลจับมือเธอมองเว้าวอน “ผมกำลังจะพัฒนาตัวเองให้มีคุณค่าจะต้องมีอนาคตที่ดีกลับมา คุณตรารอผมนะผมมั่นใจว่าการไปครั้งนี้จะทำให้รักของเราเป็นจริงได้ ผมจะต้องเอื้อมให้ถึงคุณตรา”

นายมลจับมือมองหน้าบอกด้วยความตื่นเต้นดีใจ ทองตราหลบตาค่อยๆดึงมือออก แสดงความดีใจกับเขาแต่ตนคงทำอย่างนั้นไม่ได้ นายมลหน้าเสียถามว่าทำไมหรือ???

“ฉันคิดทบทวนดู เรื่องของเรา มันคงยากที่จะเป็นไปได้ และที่ฉันมาก็เพื่อจะมาบอก...” เธอหยุดกล้ำกลืนฝืนพูดอย่างยากลำบาก “ว่าต่อไป...เราจะเป็นได้แค่เพื่อนกัน...”

นายมลฝืนยิ้ม บอกว่าไม่เป็นไร วันนี้จะทำอาหารมื้อสุดท้ายให้เธอกินเพื่อฉลองมิตรภาพความเป็นเพื่อนระหว่างเรา

ขณะนายมลไปหาของทำอาหารนั้น ทองตราขอเขาว่า

“ฉันขอให้นายไปพบคุณกมลชนกกับฉันจะได้ไหม ฉันจะได้หายข้องใจเสียที” เขาบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่นายมลคนจนจะกลายเป็นคนรวย เธอบอกว่า “แต่ไม่รู้ทำไม ฉันยังคาใจตลอด”

นายมลบอกว่าตนอยากไปมากแต่ไม่มีเวลาเพราะต้องเตรียมตัวบินไปในอีกไม่กี่วันแล้ว

ทองตราพยักหน้าอย่างเข้าใจ เมื่อนายมลทำอาหารเสร็จยกมาวางตรงหน้า บอกเธอด้วยคำพูดกินใจว่า

“ถึงแม้มันจะเป็นอาหารที่ทำตามมีตามเกิดที่คนจนเขากินกัน แต่ผมก็ตั้งใจและทำให้ได้แค่นี้ คุณตรา คิดถูกแล้วที่เราจะเหลือไว้แค่ความเป็นเพื่อน เพราะถึงอยู่ไปไม่ว่าใครก็คงจะทนความจนไม่ได้หรอกครับ” ทองตราฟังแล้วอึ้ง จุก นายมลเลื่อนแก้วน้ำส้มคั้นให้บอกว่า “น้ำส้มที่คุณตราชอบกับอาหารมื้อสุดท้าย กินเถอะนะ”

ทั้งสองฝืนยิ้มให้กัน นั่งกินอาหารไปก็มองหน้ากันไป น้ำตาคลอ เศร้า เจ็บปวด กับความเปลี่ยนแปลงที่จำต้องเป็นไป

กินอาหารเสร็จ นายมลเดินมาส่งเธอที่ปากซอย พอถึงรถเขาบอกเธอก่อนจากกันว่า

“ขอบคุณคุณตราอีกครั้งที่เป็นคนทำให้ผมได้รู้จักรักแท้และเพื่อนแท้”

“ฉันหวังว่าสักวันนายคงจะได้เจอคนที่ใช่และเป็นรักแท้สำหรับนาย”

“อนาคตก็ยังไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงเมื่อไหร่ผมจะได้กลับมา แต่ถ้าได้ข่าวคุณตราแต่งงาน ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน จะเป็นยังไงผมก็จะต้องกลับมาร่วมแสดงความยินดีให้ได้ ผมจะไม่มีวันลืมคุณตรา”

“ขอบใจสำหรับทุกอย่างที่นายมีให้ฉัน ขอบใจจริงๆ และฉันก็จะไม่มีวันลืมมัน” เธอกลั้นน้ำตาพยายามพูดจนจบแล้วหันหน้าหนีรีบขึ้นรถขับออกไป พอพ้นหน้านายมลเธอก็ร้องไห้อย่างที่ใจอยากร้อง...

กมลชนกในคราบนายมลยืนมองโบกมือลาจนรถลับตาไป...

ooooooo

ขับรถกลับถึงบ้าน พอประตูบ้านเปิดออก เธอก็เห็นกมลชนกยืนยิ้มโบกมือให้อย่างร่าเริง เธอยิ้มตอบและขับรถเข้าไป

พอจอดรถกมลชนกวิ่งเข้ามาถามว่าเธอหายไปไหน ตั้งนาน ตนเป็นห่วงมากรู้ไหม เธอบอกว่าไปบอกลาใครบางคนแล้วยิ้มสดใสบอกว่า “นับจากนี้เราจะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและต่อไปฉันก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ค้างคาใจอีกแล้ว”

ทองตราขอบคุณที่เขาเข้าใจตน กมลชนกบอกว่ายังไงตนก็เข้าใจเธอเสมอแล้วจูงมือเดินเข้าไปในบ้าน

ฝ่ายแขไขไฉไลพอกลับถึงบ้านก็โทร.จองกระเป๋าแบรนด์เนมและเสื้อผ้าอย่างสบายใจบอกว่าจองไว้ก่อนมีเงินเมื่อไหร่จะมาเอา ไววิทย์บอกว่าเอามากกว่านี้ก็ได้อะไรที่ทำให้ลูกมีความสุขพ่อยินดีทำทุกอย่าง

เธอเองก็บอกว่าอะไรที่ทำให้พ่อมีความสุขตนก็ยินดีเพราะความสุขของเราซื้อได้ด้วยเงิน

วันต่อมา กาญจนาก็เชิญสองพ่อลูกไปพบที่ห้องประชุมบริษัท มีกมลชนก ทองตราและเทวาร่วมประชุมด้วยตามเคย

แขไขไฉไลกราบขอบคุณกาญจนาที่เร่งเรื่องที่ดินได้เร็วทันใจดี แต่พอฟังกาญจนาบอกว่ามีเรื่องที่ทำให้ต้องเร่ง และเทวาชี้แจงว่า เราต้องการซื้อที่ดินแปลงนี้แต่ฝ่ายกฎหมายไปตรวจสอบพบว่าเป็นโฉนดปลอมเป็นที่ทับซ้อนป่าสงวน

สองพ่อลูกอึ้ง พอตั้งสติได้ก็โต้ว่าไม่จริง ถามว่าเช็กดูดีหรือเปล่าไม่น่าเป็นไปได้ เมื่อกาญจนาและเทวายกเลิกการซื้อที่ดินแปลงนี้ ไววิทย์ขอกลับไปเช็กอีกที อยากรู้ว่าใครกล้ามาหลอกตน ทำเป็นโมโหมากแล้วหุนหันชวนแขไขไฉไลออกไป

วันต่อมา ขณะพักกลางวัน กมลชนกถามทองตราว่าอยากทานอะไร เธอบอกว่าอะไรก็ได้ แต่ไม่ทันไปแขไขไฉไลก็รี่เข้ามาถามกมลชนกว่าทำไมไม่ทำตามสัญญา เขาจึงบอกทองตราให้เข้าห้องไปก่อนเสร็จธุระแล้วตนจะตามไป

แขไขไฉไลมาทวงสัญญา กมลชนกถามว่า

ในเมื่อโฉนดมีปัญหาจะให้ตนซื้อได้อย่างไร เธอตะแบงว่าไม่ซื้อก็จ่ายค่าเสียเวลามา เมื่อเขาไม่คุยด้วยและเดินหนี เธอเอาคลิปที่เขาสัญญาว่าจะซื้อที่ดินแปลงนี้ถ้าเธอเลิกวุ่นวายกับตนและผู้หญิงของตน เธอขู่ว่าจะเอาคลิปนี้มาแฉว่าเขาปลอมเป็นนายมลคนครัวเพื่อหลอกทองตรา ถ้าทองตรารู้ความจริงเมื่อไรเขาก็พังเมื่อนั้น

เพื่อตัดปัญหา กมลชนกถามว่าเธอต้องการเท่าไหร่ ทีแรกเธอเรียกสิบล้านอึดใจเดียวก็เพิ่มเป็นยี่สิบล้าน

คิดไปคิดมาขึ้นเป็นห้าสิบล้าน เห็นกมลชนกหยิบเช็คออกมาเธอก็รีบยื่นปากกาให้ พอเขาเซ็นเช็คให้เธอจุ๊บขอบคุณเขาแล้วโบกเช็คเดินเชิดผ่านทองตราไป

กมลชนกออกมาขอโทษทองตราที่ตนยังหยุด

แขไขไฉไลไม่ให้มาวุ่นวายกับเธอไม่ได้ทั้งที่พยายามแล้ว เธอถามว่าด้วยการให้เช็คหรือ เขาบอกว่าแขไขไฉไลเดือดร้อนตนก็ต้องช่วยเหลือเพื่อแลกกับข้อตกลง เธอถามว่าแล้วการหอมแก้มล่ะ??

“เป็นการจูบลาครั้งสุดท้ายสำหรับเขา ผมรู้ว่าคุณมองออกว่าเขาคิดยังไง แต่ผมอยากให้คุณมั่นใจว่าผมไม่เคยคิดอะไรเกินเลยกับเขา คุณต้องเข้าใจผมนะ”

“ก็ได้ค่ะเพราะฉันเชื่อว่าการปรบมือข้างเดียวยังไงมันก็ไม่ดัง แต่ถ้ามันเกิดดังขึ้นมาก็แสดงว่าคุณร่วมมือกับเขา และถ้ามีวันนั้นฉันก็คงจะขอคิดดูอีกที แต่วันนี้ ฉันจะเชื่อใจคุณ”

กมลชนกขอบคุณที่เชื่อใจตนถามว่าเธอยังอยากแต่งงานกับตนไหม ทองตราขอเวลาเพราะเราเพิ่งหมั้นกัน จนถึงวันนี้ตนยังไม่รู้เลยว่าเขารักตนเพราะอะไร

“รักเพราะคุณเป็นคุณ เพราะผมรักคุณ” เธอติงว่ามันคงเป็นช่วงโปรโมชั่น ก่อนแต่งใครๆก็พูดอย่างนี้แต่สุดท้ายทำไมต้องจบลงด้วยการหย่า “งั้นเอาเป็นว่าผมรักคุณเพราะความดี ความมีน้ำใจของคุณ” พูดแล้วจับมือเธอมองหน้าเว้าวอน “คุณตรา แต่งงานกับผมนะ”

ทองตราขอให้ตนปรึกษาผู้ใหญ่ก่อน เขาบอกว่าตนใจร้อนต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้

เย็นนี้ กมลชนกไปที่บ้านทองตราปรึกษาทองม้วนกับรณยุทธเรื่องขอแต่งงานกับทองตรา ทองม้วนดีใจจนเนื้อเต้นรีบบอกว่าดีค่ะดี ทองทิวก็เชียร์ว่าดี พ่อกับแม่จะได้มีหลานไวๆ แต่รณยุทธหน้านิ่งและขอคุยส่วนตัวกับเขา

เมื่อไปคุยกันที่เก้าอี้ในสวน รณยุทธถามว่ารักอะไรที่ตัวลูกสาวตน เขาตอบทันทีว่าเพราะเธอเป็นคนดี รณยุทธบอกว่าการจะเป็นคู่ครองต้องให้ดีเท่าหรือไม่ก็ต้องดีกว่า เขารับปากทันทีว่า

“ผมจะทำให้ได้และจะดูแลเขาให้ดีที่สุดครับคุณพ่อ ผมขอยืนยันด้วยเกียรติและการกระทำที่ผมจะทำให้ทุกคนได้เห็นว่าผมรักทองตรามากแค่ไหน”

รณยุทธบอกว่าทองตราก็เหมือนคนทั่วไปมีทั้งข้อดีและข้อเสีย เขาต้องถามตัวเองด้วยว่าพร้อมที่จะมีครอบครัวพร้อมที่จะดูแลผู้หญิงที่บอกว่ารักหรือยัง มีอะไรที่ยังปิดบังกันหรือไม่ เพราะคงจะไม่มีใครชอบการโกหก

“ผมพร้อมแล้วครับ ที่ผ่านมาผมได้ผ่านสิ่งที่ดีและไม่ดี จนถึงวันนี้ ผมเข้าใจและคิดได้ก็เพราะเขา ถึงแม้เราจะรู้จักกันไม่นานแต่ผมมั่นใจว่าเขาคือผู้หญิงคนสุดท้ายในชีวิต”

“พูดอะไรก็จำเอาไว้ให้ดี งั้นคุณรออยู่ที่นี่ ผมจะไปคุยกับเขาว่าเขาจะเอายังไง จะเซย์เยสหรือเซย์โน”

รณยุทธเดินไป กมลชนกมองตามถอนใจเฮือกใหญ่กับการสอบถามของรณยุทธและลุ้นระทึกรอ

คำตอบจากทองตรา

ooooooo

เมื่อไปบอกทองตราที่ห้องรับแขกว่าพ่อคุยกับเขาแล้วและไม่ติดใจอะไรถามว่าเธอตัดสินใจอย่างไรพร้อมที่จะตัดสินใจหรือยัง ทองตรายิ้มตอบว่า “พร้อมแล้วค่ะคุณพ่อ”

ทองม้วนโผกอดรณยุทธด้วยความดีใจสุดขีด กมลชนกขอบใจทองทิวที่ช่วยให้ตนมีวันนี้ ทองทิวเตือนให้ต้องเผื่อใจไว้บ้าง กมลชนกถอนใจแต่บอกว่า มาถึงขนาดนี้แล้วไม่มีอะไรจะเสีย ตนต้องลุ้นให้ได้

กำไลเป็นม้าเร็ววิ่งมาบอกกมลชนกว่าคุณลุงให้มาตามเข้าไปข้างใน เมื่อเขาเข้าไปรณยุทธให้ทั้งสองพูดกันต่อหน้าบอกทองตราให้พูดเองว่าตกลงจะแต่งงานกับกมลชนก เขาดีใจจนกุมมือเธอพอนึกได้ก็ไหว้ขอโทษรณยุทธที่ดีใจจนลืมตัว

เมื่อทองตราตกลง รณยุทธบอกกมลชนกว่า

ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของเขาที่จะเข้าตามตรอกออกทางประตูให้ถูกต้องตามประเพณี

“ครับคุณพ่อผมจะทำทุกอย่างให้เต็มที่และดีที่สุดครับ” กมลชนกรับปากแข็งขัน ดีใจสุดๆ เมื่อเขาไปขอให้กาญจนาไปสู่ขอทองตรา กาญจนาเตือนสติเรื่องความรักความซื่อสัตย์จริงใจที่มีต่อกันจึงจะอยู่ด้วยกันได้แต่ถ้าไม่ก็คงจบ

“เราจะต้องได้อยู่ด้วยกันตลอดไป ไม่มีจุดจบแน่นอนครับ” กมลชนกดีใจมากจะจูบทองตรา แต่เธอเบี่ยงหน้าหลบ

“ถ้ารักก็ต้องรอ คุณต้องเข้าตามตรอกออกตามประตูอย่างที่พ่อฉันบอก”

“ได้ครับได้ ผมรอคนที่ผมรักได้เสมอแล้วพรุ่งนี้เจอกันนะครับ”

รุ่งขึ้นเป็นวันเสาร์ พิธีสู่ขอทำที่บ้านทองตรา

กาญจนาบอกว่าสู่ขอหมั้นหมายแล้วจะจัดงานแต่งงานโดยเร็ว เทวาถามว่าจะเรียกสินสอดทองหมั้นเท่าไหร่ ทองม้วนขยับจะพูดแต่ถูกรณยุทธชิงบอกก่อนว่าเรื่องนี้ตนไม่เรียกร้องอะไรขอแค่ให้รักและดูแลลูกสาวตนให้ดีให้มีความสุขก็พอ

กาญจนายืนยันว่าอย่างไรสินสอดทองหมั้นก็ต้องมีเป็นค่าน้ำนมและค่าเลี้ยงดูโดยจะให้เงินยี่สิบล้าน ทองอีกสองร้อยบาท และต่อไปก็จะยกทรัพย์สินที่มีทั้งหมดให้กมลชนกและทองตราเป็นของขวัญวันแต่งงาน

ทองม้วนสำลักตัวเลขความรวย ทำท่าจะเป็นลม กำไลรู้ดีรีบเอายาดมไปรอที่จมูกทันที

แบมบี้กับมินนี่ดีใจกับทองตราที่ตัดสินใจจะแต่งงานกับกมลชนกบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่โชคดีมาก ทองทิวหลีมินนี่ว่าเธอก็โชคดีเหมือนกัน ทองตราบอกว่าตนยินดีที่จะรับมินนี่เป็นพี่สะใภ้ กมลชนกก็รับรองว่าเพื่อนตนคนนี้ถึงจะเป็นคนขี้เล่นแต่เรื่องงานเรื่องรักเขาเป็นคนดี

“มินนี่ถ้ายังไม่มีใคร ก็ลองศึกษาพี่ดูก่อนได้ไหม ถ้าใช่ก็คือใช่ ถ้าไม่ใช่ก็ไม่เป็นไร” ทองทิวเสนอตัวจ่อคิวให้เลือกทันที มินนี่ขอเวลาศึกษาก่อนตัดสินใจ “ได้...

งั้นพี่จะรอจนกว่ามินนี่จะมั่นใจในตัวพี่ก็แล้วกัน”

งานนี้นอกจากจะได้คู่บ่าวสาวในอนาคตแล้ว ยังได้ว่าที่คู่รักอีกคู่หนึ่งด้วยกระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว ดีจริงๆ...

ooooooo

รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ กมลชนกเข้าครัวทำอาหารทองตราไปช่วย เขาควงตะหลิวโชว์ร่าเริงเผลอตัวร้องบอก “รอแป๊บก็แซ่บแล้วค่ะ” ทองตราสะดุดกึกมองขวับเขารีบกลบเกลื่อนว่ารอแป๊บจะทำให้กินตนจะไม่ยอมให้ว่าที่ภรรยาลำบากแน่นอน

ทองตราดูลีลาการทำอาหารของเขา ยิ่งดูก็ยิ่งเหมือนนายมลคนครัว...ทำอาหารเสร็จเอามาให้ชิมดูว่าถูกปากไหม พอเธอพยักหน้าบอกว่าอร่อยดี เขายิ้มปลื้มเล่าว่า

“แม่ผมเคยบอกว่าการเป็นพ่อครัวที่ดีต้องรู้จักปรุงรสให้คนกินพอใจ ก็เหมือนกับการมีครอบครัวเราต้องหาส่วนประกอบของชีวิตและรู้จักปรุงรสให้คนของเราถูกใจเหมือนกัน ต้องหมั่นเติมเต็มความรักและเอาใจใส่กัน”

ทองตราฟังเพลินถามว่า เหรอคะ เขาคุยต่ออย่างติดลมว่า

“พ่อก็เคยบอกและผมก็เคยบอกกับคุณว่าการได้ทำอาหารให้คนที่เรารักกิน มันเป็นความสุขที่วิเศษ และวันนี้ ผมก็มีความสุขมากจริงๆ นับจากนี้ ผมจะขอเป็นพ่อครัวประจำตัวคุณไปตลอดชีวิตนะครับ”

กมลชนกคุยเพลิน เธอได้แต่ฟังและมองอย่างพินิจพิจารณาท่วงท่าลีลาของเขา อดแอบสงสัยเขาอีกครั้งไม่ได้...

กมลชนกที่กำลังอยู่ในอารมณ์รัก สมหวัง วาดฝันว่าเราจะสร้างครอบครัวที่บ้านของพ่อ ให้พ่อได้เห็นว่าวันนี้ผมมีความสุขมากและท่านก็จะต้องมีความสุขที่ได้เห็นเรารักกันแน่ๆ ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความหวังในการสร้างครอบครัว

แต่พอวันจันทร์เบสก็ไปหาทองตราที่โรงแรมเพื่อถามเรื่องข่าวการแต่งงานที่ตนเพิ่งรู้ พอเจอหน้าทองตราเบสก็ต่อว่า

“ตรา...ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคุณถึงได้ตัดสินใจแต่งงานเร็วขนาดนี้ ผมไม่ดีตรงไหน ทำไมไม่ให้โอกาสผมทั้งๆที่ผมก็รักตราไม่น้อยไปกว่าพี่มลเลย...การประกาศแต่งงานมันเกิดขึ้นเพราะอะไร...เพราะเงินใช่ไหมตรา” ทองตราถูกรุกจนอึ้ง เบสเตือนว่า “แล้วคุณอย่าคิดว่าคนอย่างพี่มลเขาจะรักคุณจริง”

เบสมาถึงก็ต่อว่าอย่างรุนแรง แล้วไป ทองตรา มองตามถอนใจเบาๆ

ออกจากทองตรา เบสลงไปพบแขไขไฉไลที่ล็อบบี้โรงแรมถูกเธอเป่าหูอีกว่าที่ทองตราแต่งงานกับกมล-ชนกก็เพราะเงินเขารวยกว่า แต่ไม่คิดถึงความดีที่เบสมีให้เลย เป่าหูจนเบสกุมขมับ แล้วขอตัวไปทำธุระ

“ครับพี่ ขอบคุณมากนะครับที่อุตส่าห์มาให้ผมได้ระบายความในใจให้พี่ฟัง”

“ก็เบสเป็นน้องของพี่ พี่ก็ต้องเป็นห่วงสิจ๊ะ มีอะไรไม่สบายใจก็โทร.หาพี่ได้เลยนะ” เธอยิ้มให้เบสอย่างอบอุ่นแต่ตาเจ้าเล่ห์ แล้วเดินออกไป ทิ้งให้เบสนั่งหน้าเศร้าอยู่ตรงนั้น

ธุระสำคัญที่แขไขไฉไลรีบไป คือเอาเช็คไปเบิกเงินห้าสิบล้านกับไววิทย์ที่ธนาคาร สองพ่อลูกมีชีวิตชีวามากที่จะได้เงินห้าสิบล้านมาง่ายดายอย่างคาดไม่ถึง

แต่พอเอาเช็คไปเบิกเงิน ทั้งสองช็อกเมื่อเจ้าหน้าที่บอกว่าบัญชีนี้ปิดไปแล้ว! พอได้สติสองพ่อลูกก็ลิ่วกลับไปที่โรงแรมทันที เทวา ทองทิวกับกมลชนกคาดการณ์และเตรียมรับมืออยู่แล้ว พอสองพ่อลูกมาราวกับพายุทั้งเทวากับทองทิวกันไว้ไม่อยู่จึงตามเข้าไปในห้องทำงานของกมลชนก แต่ถูกสองพ่อลูกช่วยกันลากออกไปแล้วปิดประตูตีแมว

กมลชนกที่เตรียมรับมือไว้แล้ว พอถูกสองพ่อลูกรุมต่อว่าก็บอกว่าที่ตนทำอย่างนี้เพื่อให้เธอรู้รสชาติของการถูกหลอกถูกโกหกว่ามันเป็นยังไงเพื่อเธอจะคิดได้บ้าง เธอยื่นคำขาดว่าเมื่อเช็คใบนี้เบิกเงินไม่ได้ก็ให้จ่ายเงินสดมาเดี๋ยวนี้

“ไม่ได้ และไม่มีวันจะได้ ต่อไปอย่าได้คิดมาทำอย่างนี้กับผมอีก เชิญพวกคุณกลับไปและอย่ามาเหยียบที่นี่อีก”

“ได้ ฉันจะไปและจำไว้ว่าสิ่งที่คุณทำกับฉันทำให้ฉันไม่มีความสุขคุณก็อย่าหวังว่าจะมีความสุขเหมือนกัน”

แขไขไฉไลเดินกระแทกเท้าออกไป ไววิทย์มองแค้นแล้วเดินตามไป กมลชนกนั่งนิ่ง มองทั้งสองอย่างไม่สนใจ

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 12 วันที่ 22 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ