อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 12 วันที่ 8 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 12 วันที่ 8 ม.ค.60

ศันสนีย์ร้องไห้โฮ สะเทือนใจมาก “นิโชคดีที่มีชินภัทร ทำไมศันถึงไม่โชคดีแบบนี้บ้าง ทำไมพัธไม่ซื่อสัตย์กับศัน ศันเคยคิดอยากเลิกรักเขาให้มันจบเรื่อง แต่คิดไม่ออกว่าถ้าเลิกแล้วศันจะมีชีวิตอยู่ยังไง พัธคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตศัน คือลมหายใจ คือความรัก ความผูกพัน คือวันนี้ คือพรุ่งนี้”

“ศันต้องหันมารักตัวเองให้ได้ เห็นค่าของตัวเอง กอดตัวเองให้เป็น ให้กำลังใจตัวเองให้ได้”

“กอดตัวเอง...ศันทำไม่ได้หรอกชินภัทร ศันอยากถูกกอดจากใครสักคนมากกว่า...”



แม้ว่าศรีจันทร์จะโกรธและประกาศกร้าวไม่ยอมเจอหน้าอีก แต่ปานธงก็เป็นห่วง ตื่นเช้ามาทำข้าวต้มไปเยี่ยมถึงบ้านพร้อมกับปาริฉัตร แต่ศรีจันทร์ก็ไม่ยอมดีด้วย เอ็ดไล่อีกต่างหาก

“ผมเห็นน้ามาตั้งแต่เด็ก รู้สึกเหมือนน้าเป็นญาติคนหนึ่ง น้ากำลังป่วย ให้ผมช่วยดูแลเถอะครับ”

“แล้วพอฉันตาย แกก็จะด่าฉันเสียๆหายๆเหมือนที่ด่าลูกสาวฉัน แกกับไอ้ชินภัทรก็เลวพอกัน สมแล้วที่เป็นเพื่อนกัน ทำไมไม่ชวนมันมาด้วยล่ะ มาช่วยกันเยาะเย้ยที่ฉันใกล้ตาย”

“ชินภัทรมีแต่ความปรารถนาดีให้น้านะครับ”

“งั้นเหรอ ฉันก็มีแต่ความปรารถนาดีให้ ฉันปรารถนาให้ชินภัทรไม่ตายดี รวมทั้งแกด้วยปานธง!”

ปาริฉัตรรีบพาพี่ชายกลับ ไม่อยากให้อยู่และถูกต่อว่าเสียๆหายๆ ศรีจันทร์แทบหมดแรงเพราะใช้กำลังตะเบ็งเสียงมาก แต่กระนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาทำสิ่งที่ตั้งใจไว้คือเก็บข้าวของเก่าๆไปขาย และที่ห้องของศิริกัญญา เธอก็ได้เจอจดหมายเก่าๆฉบับหนึ่งในซอกหลังตู้!

ข้อความในจดหมายทำให้ศรีจันทร์ถึงกับหน้าซีดเผือด หัวใจแตกสลาย

“ทำไมศิทำแบบนี้ลูก ทำไม...”

ooooooo

ชนิกาเพียรโทร.หาชินภัทรเพื่อนัดวันหย่าแต่เขาไม่ยอมรับสาย เธอเลยต้องบุกถึงบ้านและเจอกับศันสนีย์ที่นั่งหน้าซึมเพราะทะเลาะกับพัธนินทร์

“อีกไม่กี่วันก็ถึงกำหนดกลับอเมริกาแล้ว พัธ

ไม่มาง้อสักนิด นี่พัธจะทิ้งศันจริงๆใช่ไหมนิ”

“คิดมากอีกแล้ว ไม่มีอะไรทำร้ายเราได้เท่าความคิด เราเอง”

“เมื่อวานทะเลาะกัน พัธบอกเบื่อศัน อยากอยู่คนเดียว”

“พูดด้วยอารมณ์น่ะ ไม่ต้องรอให้พัธมาง้อหรอก ถ้ารอแล้วศันรู้สึกแย่ ก็ไปง้อพัธ”

“รอดูใจพัธก่อน ถ้าพัธไม่มาง้อ ศันจะไปหาพัธที่บ้าน”

ชนิกาพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะขอตัวไปหาชินภัทรที่ทำอาหารในครัว นายหัวหน้าเข้มเห็นหน้าภรรยาคนสวยก็ยิ้มกว้าง พยายามอย่างเต็มที่จะทำให้เธอเห็นว่าเขากำลังเปลี่ยนแปลงตัวเอง

“ธงบอก...ทำกับข้าวแล้วอารมณ์ดี ผมอยากเป็นคนอารมณ์ดี”

“โทร.มาทำไมไม่รับคะ ฉันจะนัดคุณไปหย่า”

“ได้ผลจริงนะชนิกา เมื่อกี้ผมหั่นผัก มีดเกือบโดนนิ้วตัวเอง นี่ถ้าหั่นตอนโมโหไม่เหลือ นิ้วไม่เหลือ...ฮึๆ”

“อย่าพยายามเลยค่ะ คุณเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก”

“ไม่รักผมแล้วเหรอ”

“รักสิคะ”

“รักแล้วทำไมถึงจะหย่า”

“ปัญหาที่เข้ามาในชีวิต มันทำให้ฉันเป็นผู้ใหญ่ขึ้น มองโลกบนความเป็นจริง ชีวิตคู่...รักอย่างเดียวไม่พอค่ะ ต้องเข้าใจ ให้อภัย อดทน ซึ่งฉันไม่พร้อมจะทน ฉันไม่อยากรองรับอารมณ์คุณไปตลอดชีวิต”

ชินภัทรจะเถียงแต่ชนิกาก็ยกมือไม่ให้พูด “คุณเปลี่ยนไม่ได้หรอกค่ะ...ไม่มีวัน คุณชินภัทรคะ...ที่ฉันขอหย่า ไม่ได้ประชด ไม่ได้เพราะโกรธ ฉันคิดรอบคอบแล้ว เมื่อคนสองคนไปกันไม่ได้ก็ต้องจบ”

“ให้โอกาสผมอีกครั้งนะชนิกา”

“พรุ่งนี้เจอกันที่เขตแถวบ้านฉันสิบโมงเช้านะคะ”

สถานการณ์ของชินภัทรเข้าขั้นวิกฤติ เช่นเดียวกับสถานการณ์ของศรีจันทร์ที่อาการไม่ค่อยดี สะเทือนใจหนักจากข้อความในจดหมายของศิริกัญญาจนต้องถูกส่งโรงพยาบาลอีกรอบ และเมื่อฟื้นก็รีบโทร.หาปานธง

“น้าอยากเจอชินภัทรแต่ไม่มีเบอร์เขา ปานธงพาชินภัทรมาหาน้าหน่อยสิ”

“ชินภัทรไปกรุงเทพฯ น้าศรีจันทร์มีอะไรเหรอครับ”

“ช่วยตามเขากลับมาที ตอนนี้น้าเข้าโรงพยาบาล”

“ผมจะไปเยี่ยม”

“จะมาก็พาชินภัทรมาด้วย ช่วยน้าหน่อยนะปานธง น้าต้องเจอชินภัทรให้ได้ เวลาของน้าเหลือน้อยแล้ว...”

ooooooo

น้ำเสียงเศร้าสร้อยของศรีจันทร์ทำให้ปานธงเชื่อว่าต้องมีเรื่องบางอย่าง ตัดสินใจโทร.หาชินภัทรให้ลงมาพบ นายหัวหน้าเข้มเลยได้โอกาสเบี้ยวนัดหย่า ชนิกาเลยเสนอจะตามไปจัดการที่สำนักงานเขตใกล้สนามบิน

“จะหย่ากับผมวันนี้ให้ได้ หย่าวันนี้...พรุ่งนี้เราก็เป็นคนอื่น คุณจะไม่รู้สึกว่าชีวิตขาดหายไปครึ่งหนึ่งเหรอชนิกา”

ชินภัทรเลยยังไม่ได้หย่ากับภรรยาคนสวย และเมื่อมาถึงสุราษฎร์ฯก็ไปเยี่ยมศรีจันทร์ที่โรงพยาบาลพร้อมกับปานธงและปาริฉัตร ศรีจันทร์ยิ้มบางๆต้อนรับชินภัทรและยื่นซองจดหมายเก่าๆให้เขา

“เมื่อวานน้าเพิ่งเจอจดหมายฉบับนี้ตกอยู่หลังตู้”

ชินภัทรเดาว่าเป็นจดหมายของศิริกัญญา แล้วก็จริงดังคาด หญิงสาวสารภาพและระบายความในใจกับแม่อย่างหมดเปลือก ปานธงยื่นหน้าไปอ่านแล้วก็ถึงกับหน้าถอดสี ปาริฉัตรเห็นดังนั้นจึงดึงมาอ่านบ้าง

“ตอนแม่อ่านจดหมายฉบับนี้ ศิคงตายแล้ว แม่อย่าให้ตำรวจชันสูตรศพศินะคะ ทุกคนจะรู้ว่าศิไม่ได้ท้อง!”

ปาริฉัตรอยากจะบ้าตาย ส่วนศรีจันทร์เริ่มร้องไห้ที่ลูกสาวทำเรื่องน่าอับอายที่สุดในชีวิต

“แม่คะ...หมอเพิ่งตรวจเจอ ศิเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ลูกสาวแม่กำลังจะตาย แม้กระทั่งศิใกล้ตาย ชินภัทรก็ยังตอบแทนความรักของศิด้วยความเกลียด ศิก็จะให้ชินภัทรจมอยู่กับความเกลียด...เกลียดที่มีชีวิต เกลียดที่โดนประณามว่าเป็นพวกข่มขืน ไหนๆก็ต้องตาย ศิขอใช้ความตายสร้างตราบาปให้ชินภัทร!”

เมื่อปาริฉัตรอ่านจบ ศรีจันทร์ก็จะลงจากเตียงไปกราบขอโทษชินภัทรด้วยความละอายใจ

“แม่คนนี้ละอายใจกับการกระทำของลูกสาวเหลือเกิน ศิทำลายชีวิตชินภัทร น้าทำร้ายคนดี ชินภัทรต้องโดนดูหมิ่นเกลียดชัง น้าขอโทษ...ชีวิตน้าเหลือเวลาไม่มากแล้ว น้าไม่อยากตายไปกับความรู้สึกผิด ยกโทษให้น้านะ”

ชินภัทรอึ้งไปอึดใจ ความรู้สึกหลายอย่างถาโถม ทั้งคับแค้นใจและเวทนาจนพูดไม่ออก ศรีจันทร์มองมาลุ้นๆและเข้าใจไปอีกทางว่านายหัวหน้าเข้มอาจไม่ยอมยกโทษให้ แต่ก็ต้องยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อชินภัทรเอ่ยปาก

“ผมจะยกโทษให้น้า ถ้าน้ายอมทำคีโม”

“น้าทำร้ายคนดีอย่างชินภัทรได้ยังไง น้าขอโทษ ...ขอโทษ”

วันเดียวกันที่กรุงเทพฯ...พัธนินทร์ต้องกลับอเมริกาด่วนเพราะคาร์แคร์โดนไฟไหม้ ต้องรีบไปดูแล พ่อกับแม่อยากให้พาศันสนีย์กลับด้วยแต่เธอก็ไม่ยอมรับสาย พัธนินทร์เลยต้องแวะไปตามถึงบ้านอาภา

ศันสนีย์ไม่ได้ออกมาต้อนรับ พัธนินทร์เลยไปตามถึงห้อง แต่หญิงสาวก็ไม่ตอบสนองจนเขานึกเป็นห่วง แต่เขาก็ไม่มีเวลาเลยจะทิ้งเธอไว้ที่นี่แล้วค่อยโทร.มาอธิบายความจริงทุกอย่างอีกครั้ง

ooooooo

อมีนายังหาพ่อให้ลูกในท้องไม่ได้ ต้องเก็บตัวในบ้านและแอบกินของดองของเปรี้ยวตอนกลางคืน รจนาที่จับสังเกตอาการแปลกๆของลูกสาวมานานเลยตัดสินใจถามตรงๆ

“ปกติมีนไม่กินของดอง...มีนท้องใช่ไหมลูก”

คำถามของแม่ทำให้อมีนาหน้าเสีย อึกๆอักๆจนรจนาต้องดักคอ

“ปิดไม่มิดหรอกมีน อีกหน่อยพอท้องโตแม่ก็ต้องรู้อยู่ดี”

อมีนาเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตาแม่ที่พลาดท่าท้องไม่มีพ่อ รจนาเสียใจมากแต่ก็อยากรู้ความจริง

“พัธนินทร์ว่ายังไง จะรับผิดชอบไหม”

ความเข้าใจของแม่ทำให้อมีนาคิดแผนเอาตัวรอดไปได้อีกรอบ รับสมอ้างหน้าตาเฉย

“พัธ...พัธไม่รับผิดชอบค่ะ”

“ผู้ชายไม่รับเป็นพ่อ แถมยังเป็นหลานเขยเพื่อนสนิทแม่อีก ทำไมเรื่องมันถึงแย่แบบนี้นะ”

“มีนถึงไม่บอกคุณแม่ พยายามแก้ปัญหาเอง เรื่องที่มีนหลอกพัธไปเจอที่ม่านรูด ก็เพราะจะบีบให้รับผิดชอบ”

“เรื่องเกิดขึ้นแล้ว ยังไงก็ต้องช่วยกันแก้ ไม่ว่ายังไงหลานแม่ต้องมีพ่อ!”

หลังจากสารภาพความจริงและรับปากจะรักษาตัวด้วยคีโม ศรีจันทร์ก็โล่งใจมากและจากไปอย่างสงบไม่กี่วันต่อมา อาภาทราบเรื่องก็จะไปร่วมงานศพ โดยทิ้งศันสนีย์ไว้ มียานอนหลับเป็นเพื่อนเพราะเครียดเรื่องแฟนหนุ่ม

อ่านละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ตอนที่ 12 วันที่ 8 ม.ค.60

ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทประพันธ์โดย ตุณย์
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า บทโทรทัศน์โดย กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า กำกับการแสดงโดย อดุลย์ ประยันโต
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด
ละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง คนละขอบฟ้า ได้ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ