อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 24 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 24 ม.ค.60

ที่แท้ทองตราอยู่ที่ห้องพักของแบมบี้ ทั้งแบมบี้และมินนี่เล่าเรื่องที่กมลชนกตามหาทองตราให้ควั่กฟัง แล้วหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง เบสอยู่ด้วยบอกว่าตนละอายใจที่ทำกับพี่มลขนาดนั้นมันมากไป ทองตราบอกว่ามันน้อยไปต่างหาก ปรามทุกคนห้ามใจอ่อนเด็ดขาด

ในเมื่อเล่นแล้วก็ต้องเล่นให้ถึงที่สุด

ทองตราหายไปสามวันแล้ว กมลชนก ทองทิวและเทวาออกตามหาเธอในที่ต่างๆจนขาลากกลับมา กาญจนาทั้งสงสารและสมน้ำหน้ากมลชนกที่เล่นเกม



จนเกิดเรื่อง แล้วพากมลชนกไปขอโทษทองม้วนกับรณยุทธ เสนอว่าถ้าทองตรากลับมาเราควรยุติปัญหาทั้งหมดด้วยการรีบจัดการแต่งงานเสีย

“จะไม่มีงานแต่งงานเกิดขึ้นค่ะ” เสียงทองตราแทรกเข้ามา กมลชนกดีใจมากที่เธอกลับมาขอร้องว่าอย่าพูดอย่างนั้น “ทำไมจะพูดไม่ได้” เธอโต้ทันควันแล้วยกมือไหว้กาญจนากับเทวา “ขอโทษด้วยนะคะคุณป้าคุณอา ที่หนูไม่สามารถทำใจให้ยอมรับในสิ่งที่คุณกมลชนกทำได้ หนูขอตัวค่ะ” แล้วเดินขึ้นข้างบนไปเลย

ทองตราเข้าห้องจะล็อกประตู กมลชนกตามขึ้นไปขอคุยด้วยก็ไม่คุย ทั้งสองยื้อประตูกันอยู่ ทองตราสู้แรงไม่ได้ กมลชนกเข้าไปในห้องคุกเข่าสารภาพขอความเห็นใจว่าตนไม่เคยคิดดูถูกเธอ ทองตราถามว่าเรื่องโกหกนี้เขาเริ่มตั้งแต่เมื่อไร?

“ก็ตั้งแต่แรกที่คุณเคยช่วยผมที่ทะเล เพราะคิดว่าผมเป็นคนตาบอดไม่รวมถึงผู้ชายซกมกที่นั่งอยู่ในโรงแรมวันที่คุณไปเจอหมอพุฒิ และสุดท้ายก็บริกร ที่เคยสร้างเรื่องจนถูกไล่ออกและได้มาอยู่กับคุณที่นี่จนถึงวันนี้ไงครับ”

ทองตราไม่ให้อภัยที่เขาหลอกตนมามากมายยาวนาน ไล่ให้เขาออกไปจากชีวิตตน ผลักเขาออกไปแล้วปิดประตูเลย

ooooooo

เมื่อกมลชนกง้อไม่ได้ผล คนรอบข้างก็สมัครเป็นกาวใจ ทีมแรกคือแบมบี้ มินนี่กับกำไลแต่ก็ต้องหน้าแตกเดินหงอยออกมา ทองทิวอาศัยความเป็นพี่ชายจับมือกับเทวาเข้าไปเป็นชุดที่สอง

ทองทิวถูกตัดพ้อต่อว่าที่เป็นพี่ชายแต่ร่วมมือกับคนอื่นทำร้ายน้อง เทวาก็ถูกถอนหงอกหน้าแตกยับเยินกลับมา

กาญจนาเสนอให้ทองตราเย็นกว่านี้ค่อยคุยใหม่ รณยุทธกับเบสเห็นด้วย

ทองม้วนและรณยุทธเข้าไปคุยกับทองตรา เธอก็ยังผูกใจเจ็บที่ถูกหลอก ถูกดูถูกและจะไม่ฟังอะไรจากผู้ชายคนนี้อีก

“พ่อรู้ว่าหนูเป็นคนรักศักดิ์ศรี แต่ก็ควรเอาแต่พอดี บางทีเราก็ควรจะรับฟังเขาบ้าง อย่าเอาแต่เรื่องแย่ๆ ของเขามาเป็นประเด็น ลองมองเรื่องดีๆของเขาบ้างสิ”

ทองม้วนบอกว่าพ่อพูดถูก แต่ทองตราบอกว่าเขาทำให้ตนหมดศรัทธาทันทีที่รู้เรื่องโกหกของเขา รณยุทธบอกว่างั้นก็ต้องรอให้สติมาปัญญาถึงจะเกิด แล้วชวนทองม้วนออกไป พอพ่อกับแม่ออกไป ทองตราก็คิดเครียด

กมลชนกอ้อนกาญจนาให้ช่วยตนก็ถูกปฏิเสธว่าตัวเองทำอะไรไว้ก็ไปแก้เอาเอง เขาหันไปอ้อนเทวาว่าเป็นที่พึ่งสุดท้ายก็ถูกปฏิเสธอีกว่าพึ่งไม่ได้เพราะอาเองก็ไม่ไหวจะเคลียร์แล้ว กมลชนกฮึดขึ้นมาอีก ปลุกใจตัวเองว่า

“ก็ได้ ในเมื่อไม่มีใครสนใจ ตนก็ต้องเป็นที่พึ่งแห่งตน”

ฝ่ายทองตรา เมื่อคิดถึงคำพูดของพ่อ คิดถึงที่กมลชนกบอกว่าที่เขาปลอมเป็นพ่อครัวนั้นก็ทำไปด้วยความรักและหวงเธอ คิดถึงตอนที่ตัวเองเท้าระบมและนายมลเอาน้ำอุ่นมาให้แช่และนวดให้ และสุดท้ายคิดถึงที่กมลชนกเอาตัวบังกระสุนคนร้ายและเธอหมดสติไป เขาตกใจมากร้องเรียกเหมือนคนเสียสติ คิดแล้วความเคืองแค้นของเธอก็ค่อยอ่อนตัวลง

รณยุทธปล่อยให้ทองตรามีเวลาอยู่กับตัวเอง คิดทบทวนเรื่องต่างๆ บอกทองม้วนให้ยอมรับความจริงว่า

“จะทำไงได้ ในเมื่อทุกอย่างมันมีทางของมัน และเป็นได้ทั้งฟ้าและคนลิขิต คนเรากว่าจะคิดได้ก็ต้องเจออะไร กว่าจะรู้จักแก้ปัญหาก็ต้องใช่เวลาหน่อย”

ooooooo

เมื่อทองตราทบทวนคำพูดของพ่อและเรื่องราวกับกมลชนกที่ผ่านมา เธอจึงปรึกษากับพ่อแม่ และพี่ชายถามบทเรียนการใช้ชีวิตครอบครัวของพ่อกับแม่

รณยุทธชี้ทั้งข้อดีและข้ออ่อนของแม่ และชีวิตที่อดทนดิ้นรนต่อสู้ตั้งตัวกันตั้งแต่ยังไม่มีอะไรจนมีความสุขกันวันนี้เพราะอยู่กันอย่างผ่อนหนักผ่อนเบา และที่สำคัญเราสู้ชีวิตกันมาเพื่อลูกเพราะแม่เขารักลูกมาก

“พี่มองว่าถ้าเรารักเขาและรู้ว่าเขารักเราก็อย่าเอาอารมณ์โกรธหรือเรื่องอื่นมาเป็นอุปสรรคให้มากนักเลย”

ทองทิวพูดเป็นการเป็นงาน และรณยุทธก็สรุปว่าให้เธอตัดสินใจเองถ้าคิดว่าอยู่ด้วยกันไม่ได้ พ่อกับแม่ก็จะได้ไปยกเลิกการหมั้นและคืนของหมั้นให้เขา ทองทิวย้ำว่าถ้าถึงวันนั้นก็ต้องยอมรับว่าไม่ใช่เนื้อคู่กัน

ทองตราฟัง คิด แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง...และคราวนี้เธอเล่นแรง โดยมีพ่อ แม่ พี่และเพื่อนร่วมมือเต็มที่

วันต่อมาทองม้วนกับรณยุทธเอาแหวนเพชรและของหมั้นใส่พานไปคืนให้กาญจนาบอกว่าทองตราขอถอนหมั้นและกำลังจะแต่งงานกับเบส รณยุทธปลอบให้กมลชนกทำใจเพราะเราได้พยายามกันเต็มที่แล้ว

แม้จะมีความหวังเพียงริบหรี่ กมลชนกก็พยายามเป็นครั้งสุดท้ายไปคุยกับทองตราต่อหน้าเบสถามว่าทำไมเธอทำกับตนอย่างนี้ เธอย้อนถามว่าทำไมจะทำไม่ได้เมื่อต้องการจบปัญหาทุกอย่าง แล้วหันไปจับมือเบสพูดหวานกันว่า

“เราจะแต่งงานกันให้เร็วที่สุด เพราะอย่างน้อยเบสก็ไม่เคยโกหกฉัน เขารักฉันด้วยใจ”

เบสโอบกอดทองตราชวนไปคุยกับออกาไนซ์เรื่องธีมงานแต่ง กมลชนกฝืนยิ้มพูดอย่างผู้แพ้ว่า

“ผมรู้ว่าผมทำผิด ผมเข้าใจ และพร้อมจะเป็นฝ่ายไป” ตบไหล่เบสบอกว่า “ฝากดูแลคุณตราให้ดีเขาเป็นผู้หญิงที่ดีและมีค่ามาก อย่าทำอะไรให้เขาต้องเสียใจเหมือนที่พี่ทำ ขอให้รักและอยู่ดูแลกันตลอดไปนะครับ” แล้วเดินหน้าเศร้าจากไป

แต่กมลชนกไม่ทันเดินออกจากห้องรับแขก ทองทิวก็มาบอกว่า “พ่อฉันเขาอยากคุยกับแก” เขาจึงเข้าไปนั่งอย่างอ่อนน้อม และตั้งใจฟัง

“จนถึงวันนี้ คุณคงจะได้เห็นข้อดี ข้อเสียของยัยตรา เป็นยังไง ความรู้สึกรักมันยังเหมือนเดิมไหม ถ้ารัก รักเขาแค่ไหน” เขาบอกว่าความรักของตนยังเหมือนเดิม แล้วบรรยายความรู้สึกให้ฟังว่า

“ผมโชคดีที่ได้มาอยู่ที่นี่ มันเป็นช่วงเวลาที่ผมมีความสุข ได้ทำอะไรที่อยากทำ ไม่ต้องมีศักดิ์ศรี มีฟอร์ม ไม่ต้องระแวงว่าใครจะมาเอาใจเพราะเงิน และเมื่อผมจะมีครอบครัวก็อยากได้ผู้หญิงที่รู้จักตัวตนที่แท้จริงมากกว่าฐานะทางสังคม มากกว่าเงินที่ห่อหุ้มผมไว้”

รณยุทธ ทองม้วน และทองทิวหันมองและยิ้มให้กันอย่างปลื้ม ชื่นชม รณยุทธเอ่ยขึ้นว่า

“คนเรามักจะเป็นอย่างนี้ ก่อนแต่งก็วาดฝันเอาความรักความหลงนำ ปรุงแต่งทุกอย่างเพื่อให้ได้ใจกัน พอมันหลุดลอกออกไปก็เป็นเรื่อง”

“ผมถึงอยากจะเรียนรู้คุณตราเพื่อจะได้ไม่มีการหย่าเกิดขึ้นในชีวิตคู่ของเรา แต่น่าเสียดายที่ผมบุญไม่ถึงเขา แต่ก็ดีใจที่เขาจะได้แต่งงานกับคนดีๆอย่างเบส” รณยุทธถามหยอกว่าถ้าคิดได้อย่างนี้ก็ไปบวชดีไหมจะได้ลืมความทุกข์ใจที่มี “เป็นเรื่องที่ผมสนใจ และอยากจะทำแต่คงยังไม่ใช่ตอนนี้ ตอนที่ผมยังมีทุกข์ครับ”

กมลชนกก้มหน้าเศร้า รณยุทธแอบยิ้มอย่างพอใจ...

ooooooo

ที่ริมทะเล...กมลชนกขี่จักรยานผ่านร้านเล็กๆ โทรมๆที่ปิดป้ายให้เช่า เขาหยุดมองอย่างครุ่นคิด...

หลายวันต่อมา ร้านอาหารเล็กๆ ดีไซน์เก๋ริมทะเลชื่อ “มุมเซอร์ซีฟู้ด” ก็ปรากฏขึ้น มีรูปกมลชนกในชุดเซอร์สบายๆ แบบนายมลยืนยิ้มร่าท่ากวนเชิญชวนลูกค้า ภายในร้านกมลชนกทำทุกอย่างด้วยตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ตั้งใจ

ข้างนอกกาญจนากับเทวามายืนดูอยู่อย่างชื่นชมที่เขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆจากหนุ่มสำรวยสำอางกลายเป็นคนที่เรียบง่ายขยันขันแข็งทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

กมลชนกทำทั้งที่โรงแรมและร้านเล็กๆริมทะเล เลขาของเขาบอกว่าพรุ่งนี้จะมีงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสระหว่างคุณทองตรากับคุณบวรวิทย์ รามรณยุทธ เขากำชับให้ดูแลลูกค้าให้ดีด้วย

ทองม้วนมาเจอนายมลที่ร้านมุมเซอร์ซีฟู้ด อาหารอร่อยถูกใจเลยจองพรุ่งนี้ขอเหมาไปออกร้านที่งานทองตรา กมลชนกยินดีและขอบริการฟรีตอบแทนที่ทุกคนเมตตาตนมาก เมื่อกลับไปโรงแรมเขายังลงมือแต่งเค้กแต่งงานด้วยตัวเองอย่างตั้งใจ แล้วหยิบตุ๊กตาแต่งงานติดไว้บนยอดเค้ก

ในงานแต่ง เห็นทองตรากับเบสสวีตหวานกันแม้จะเจ็บปวดแต่ก็เต็มใจดูแลงานอย่างดีที่สุด

ในงานเทวากับทองทิวเป็นพิธีกรตามเคย กล่าวชมการจัดงานที่เรียบง่ายแต่ดูดี แล้วเชิญคู่บ่าวสาวไปเต้นรำรับลมทะเล ทองตรากับเบสเต้นรำอย่างสวยงามมีความสุข เมื่องานเลิกทุกคนกลับไปแล้ว กมลชนกเดินไปดูเค้กปรากฏว่ายังอยู่เหมือนเดิมแต่มีแหวนเพชรแขวนอยู่ที่ตุ๊กตาบ่าวสาว จำได้ว่าเป็นแหวนที่ตนฝากแม่ไว้ให้ทองตรา

ในความเงียบสงัดที่มีแต่เสียงคลื่นลมจากทะเลนั้น ทองตราเดินมาเขาถามว่าคืนส่งตัวทำไมลงมาเดินแล้วเจ้าบ่าวล่ะ เธอบอกว่าหลับไปแล้ว เขามองแหวนขอร้องให้เธอรับไว้เพราะตนตั้งใจให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของเธอ

“รู้ไหมว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา มันมีค่ากับผมมาก ผมแทบจะอยู่ไม่ได้เมื่อรู้ว่าผมต้องเสียคุณไป แต่ผมก็ต้องทำใจ ถึงแม้วันนี้เราจะเป็นคู่ชีวิตกันไม่ได้ แต่เรายังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ใช่ไหมครับ” เธอถามว่าเขาจะอยู่อย่างไรต่อไป เขาบอกว่าก็คงทำร้านอาหารเล็กๆนี้ เธอมองหน้าถามว่า “แล้วทำไมไม่คิดจะมีครอบครัว”

“ผมคงจะรักใครไม่ได้อีกแล้ว เพราะคุณเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้ผมเชื่อว่ารักแท้มีอยู่จริง ผู้หญิงไม่ได้เห็นแก่เงินไปเสียหมด คุณทำให้ผมมีจุดมุ่งหมายในชีวิต ผมถึงได้มาทำร้านเล็กๆด้วยตัวผมเอง...ผมกำลังสานฝันของผมที่มีจุดเริ่มต้นจากคุณ คุณทำให้ผมรู้ว่า ความรักมีค่าและสามารถเปลี่ยนคนแย่ๆให้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้ ที่ผ่านมาผมทำอะไรให้คุณโกรธ ผมขอโทษและขออวยพรให้คุณมีความสุขในการสร้างครอบครัว และขอให้คุณรับแหวนวงนี้ไว้เป็นที่ระลึกนะครับ”

“ถ้านายอยากจะให้ฉันรับมันไว้ ทำไมนายไม่ใส่ให้ฉันเองล่ะ”

กมลชนกหยิบแหวนจากตุ๊กตามาสวมที่นิ้วเธอทันที พริบตานั้นไฟสว่างพรึบขึ้น ป้ายผ้าถูกปล่อยลงมามีชื่อ

“กมลชนก ทองตรา”

ขณะกมลชนกกำลังงงๆทองทิวกับเทวาที่ทำหน้าที่พิธีกรก็ออกมาแสดงความยินดีที่เรื่องจบลงแบบแฮปปี้เอนดิ้งแล้วบรรดาผู้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทุกคนก็กรูกันออกมาแสดงความยินดีกับกมลชนกและทองตรา

ในห้องครัวของครอบครัวใหม่ที่เพิ่งแต่งงาน กมลชนกและทองตราช่วยกันทำอาหารกะหนุงกะหนิง

“การมีชีวิตคู่ มันก็เหมือนกับการปรุงอาหาร ที่เราต้องรู้จักส่วนผสมเพื่อจะปรุงรสให้กลมกล่อมถูกปากคนกิน เพราะคนเราต่างที่มาต่างความคิด ชีวิตเต็มไปด้วยความไม่สมบูรณ์แบบ เราต้องมองข้ามเรื่องเล็กๆ น้อยๆต้องปรับจูนเข้าหากัน” กมลชนกเอ่ย

“ฉันก็เพิ่งจะเข้าใจว่าชีวิตเราสั้นเกินกว่าที่จะอยู่แต่กับความโกรธความเสียใจโดยไม่ยอมฟังอะไรเลย แทนที่จะพยายามรับฟังอย่างเข้าใจและให้อภัยกัน”

ทั้งสองต่างยิ้มปลื้มที่มีวันนี้ บอกรักกันจากหัวใจว่า “ผมรักคุณมากๆ” และ “ฉันก็รักคุณมากๆเหมือนกันค่ะ”

********อวสาน*******

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 13[ตอนอวสาน] วันที่ 24 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ผลิตโดย บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ควบคุมการผลิตโดย ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ