อ่านละครเรื่อง คลื่นชีวิต ตอนที่ 3 วันที่ 21 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง คลื่นชีวิต ตอนที่ 3 วันที่ 21 ม.ค.60

จีราวัจน์ที่กำลังถ่ายละครกระโดดหลบแทบไม่ทัน เมื่อจู่ๆรถคันหรูของปียากุลภรรยาจอมหึงของชยันต์พุ่งมาอย่างเร็วและแรง ทีมงานต่างมองหน้ากันอึ้งๆ คงมีเพียงชยันต์ที่โวยใส่ภรรยาเสียงดัง

แต่ปียากุลก็ไม่สะทกสะท้าน “ขอโทษที เปี๊ยกไม่เห็นว่ามีคนนอนอยู่กลางถนน เสียดาย...ถ้ารู้ว่าคุณจีราวัจน์นอนอยู่ เปี๊ยกอาจไม่เบรก...เราได้เจอหน้ากันสักทีนะ แต่เสียดาย...ฉันคงได้เห็นหน้าเธอนอกคุกเป็นครั้งสุดท้าย!”

พูดจบก็ผละไปดูงาน ทิ้งจีราวัจน์ให้ยืนกำหมัดแน่นด้วยความคับแค้นใจที่ทำอะไรไม่ได้ ชยันต์สงสารจะปลอบ แต่ดาราสาวก็โบกมือห้ามและปลีกตัวไปตั้งสติตามลำพัง



ชยันต์เลยไปเล่นงานภรรยาจอมหึงแทน แต่ปียากุลก็ไม่สำนึก แถมตอกย้ำให้เครียดกว่าเดิมอีกต่างหากว่าสาธิตเป็นทนายความตงฉินที่เชื่อในความถูกต้องและยุติธรรม ต้องไม่ยอมจบเรื่องติวดีแค่นี้แน่!

วันเดียวกันนั่นเอง...สาธิตว่าความเสร็จก็แวะมาหานวดี พร้อมระบายความอึดอัดใจที่ถูกพัฒนะเกลี้ยกล่อมให้ยุติการสืบคดีของติวดี นวดีเห็นดีด้วยเพราะไม่อยากให้ก่อเวรก่อกรรมไม่จบไม่สิ้น

“อย่าบอกนะครับว่าคุณน้าก็เห็นด้วยกับคุณลุง”

“ธิต...ลูกของน้าทั้งคน น้าคลอดเขามา พ่อเขาตาย น้าก็เลี้ยงของน้ามาคนเดียว ลำบากสายตัวแทบขาด จนวันนี้พอจะสบายลูกก็จากไป ธิตคิดว่าน้าไม่เจ็บเหรอ”

“เพราะอย่างนั้น...ผมถึงต้องเอาความถูกต้องคืนคุณน้า ผมทนเห็นคนผิดอย่างผู้หญิงคนนั้นอยู่อย่างมีความสุขบนน้ำตาคุณน้าไม่ได้หรอกครับ”

นวดีตั้งท่าจะกล่อมต่อแต่พิเชษก็โทร.มาแจ้งข่าวเสียก่อนว่าตำรวจปล่อยพนักงานดูแลรถที่เป็นพยานปากเอกไปแล้ว สาธิตรีบไปที่บ้านของพนักงานคนนั้นและหว่านล้อมให้เขายอมพูดความจริง แต่อำนาจเงินของสิทธาก็ปิดปากพนักงานดูแลรถได้ดีจนสาธิตต้องกลับไปพร้อมความผิดหวัง

สิทธารู้จากลูกน้องคนสนิทว่าสาธิตกัดไม่ปล่อย ตามสืบตามค้นคดีของจีราวัจน์จนวุ่นวายไปหมด หนุ่มใหญ่เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์และพ่อเลี้ยงจอมหื่นของจีราวัจน์เลยส่งคนไปดักตีหัว!

จีราวัจน์ไม่รู้วีรกรรมของพ่อเลี้ยง มัวปลอบชยันต์ไม่ให้คิดมากเรื่องปียากุลแกล้งขับรถเหมือนจะชนเธอ

“ไม่ต้องห่วงหรอก...จีซวยจนชิน จะเจอฤทธิ์คุณเปี๊ยกอีกคนก็คงไม่ระคายอะไร”

“แต่เรื่องนี้จีไม่เกี่ยว พี่เป็นคนคุยกับคุณพ่อเอง”

ดาราสาวถอนใจยาว “มันก็เกิดจากเรื่องของจี นั่นแหละ ใครอยู่ใกล้จี...ติดเชื้อซวยไปด้วยทั้งนั้น ทางที่ดี...พี่อยู่ห่างๆจีดีกว่า ก่อนที่ชีวิตครอบครัวพี่จะพังเพราะจี”

ลางสังหรณ์ของจีราวัจน์ไม่เกินจริงเลย เพราะเพียงไม่นานหลังจากนั้น ชยันต์ก็ได้รับโทรศัพท์จากปียากุลว่าสาธิตถูกตีหัวจนสลบและเพิ่งถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล!

ooooooo

ข่าวการเข้าโรงพยาบาลของสาธิตทำให้สิทธาสะใจมาก และประกาศต่อหน้าลูกน้องให้จัดการขั้นเด็ดขาดหากทนายหนุ่มไม่หยุดสืบคดี จริยาไม่สบายใจนักแต่เพื่อลูกสาวคนเดียวเลยต้องบากหน้ามาขอบคุณ

สิทธาเบ้หน้า ก่อนจะแหวเสียงเข้มเรื่องที่จีราวัจน์ไม่ยอมมาขอบคุณเขาด้วยตัวเอง

“จีกำลังยุ่งน่ะค่ะท่าน ทั้งถ่ายละคร ทั้งงานอีเวนต์”

“ตอนมันจะติดคุก เธอให้ฉันช่วยทันที ทีอย่างนี้...

ฉันต้องรอเหรอ ไปตามมันมา!”

จริยาตั้งท่าจะบ่ายเบี่ยง แต่สิทธาก็โพล่งออกมาเสียก่อน

“ถ้าพรุ่งนี้เธอไม่พามันมา ฉันจะสั่งคนไปลากมันมาเอง!”

กว่าสาธิตจะรู้สึกตัวอีกครั้ง นวดีกับพิเชษก็ไปเฝ้าข้างเตียงไม่ห่างแล้ว นายตำรวจไม่รอช้าซักใหญ่เรื่องถูกดักตีหัวของเพื่อนรักว่าเกี่ยวกับคดีใดในความดูแลของเขา สาธิตส่ายหน้าไม่รู้

“ฉันไม่รู้ว่าใคร...รู้แต่ว่ามันต้องการให้ฉันหยุดสืบคดี”

“คดีที่แกทำมีแต่ขัดผลประโยชน์เขาทั้งนั้น มีคดีไหนที่แกสงสัยเป็นพิเศษบ้างไหมวะ”

“ฉันโดนตีหลังจากคุยกับพนักงานดูแลรถมา แล้วแกคิดว่าฉันควรสงสัยคดีไหนที่สุดล่ะ...”

พิเชษรู้ดีว่าเพื่อนสงสัยจีราวัจน์ แต่ก็ต้องดับความหวังเพื่อนเพราะคดีของติวดีได้ตัวผู้ต้องหาแล้ว

“การสืบของแกไม่มีผลอะไรกับคุณจีแล้ว พนักงานสอบสวนส่งสำนวนให้อัยการ และอัยการสั่งฟ้องว่าสเตฟานคือคนขับรถชนติว ยอมรับเถอะ...เราหาหลักฐานไม่ได้ เราไม่มีอะไรจับคุณจี มันจบแล้วธิต”

“ไม่จริง...ฉันไม่ยอม!”

ปียากุลกับชยันต์แวะมาเยี่ยมสาธิตพอดี ทันเห็นเหตุการณ์ยื้อยุดระหว่างสาธิต นวดีและพิเชษ สองสามีภรรยาเลยต้องช่วยรั้งด้วยเพราะเห็นอาการของสาธิตยังไม่ค่อยดี

นวดีไม่อยากเห็นสาธิตเป็นทุกข์เพราะความแค้นเรื่องติวดีอีกต่อไป เอ่ยปากขอร้องเสียงอ่อน

“ธิต...เราทำอะไรไม่ได้แล้ว ธิตอย่าดันทุรังต่อไปอีกเลย...หยุดเถอะ”

“ผมหยุดไม่ได้ ผมต้องทำเพื่อติว...ผมต้องทำเพื่อเขาให้ถึงที่สุด”

“ธิต...ติวไม่อยู่แล้ว ต่อให้ธิตพยายามทำมากแค่ไหน ติวก็ไม่กลับมาหาเรา”

สาธิตถึงกับจุก พูดไม่ออก นวดีเลยสำทับ “น้ารู้ว่าธิตรักติว อยากหาความจริงเพื่อติว...แต่ตอนนี้น้าอยากให้ธิต...รักตัวเอง หันมาดูตัวเองว่าต้องเจออะไรบ้าง ถ้า ติวยังอยู่เขาก็ต้องขอให้ธิตหยุด น้าเสียลูกสาวไปคน แล้ว อย่าให้น้าต้องเสียลูกชายไปอีกคนเลยนะ วันนี้ไม่มีติว...น้ายังมีธิต แต่ถ้าต่อไปน้าไม่มีธิต...น้าจะอยู่ต่อไปยังไงลูก”

สาธิตฮึดฮัดจะไม่ยอม นวดีเลยคุกเข่าดื้อๆ

“น้าขอร้อง...จะให้น้าคุกเข่าตรงนี้น้าก็ยอม”

ทุกคนอ้าปากค้าง โดยเฉพาะสาธิต พยายามจะรั้งตัวนวดีไว้แต่เธอก็ไม่ยอม ยืนยันให้ถอนตัวจากคดี

“เชื่อน้าเถอะนะ...อย่าไปยุ่งกับเรื่องนี้อีก ถือว่าทำเพื่อน้า ทำเพื่อติว ถ้ายังรักติว...หยุดทุกอย่างไว้แค่นี้นะลูก”

คำขอร้องของนวดีทำให้สาธิตใจอ่อนยวบ ยอมรับปากในที่สุด ชยันต์ลอบถอนใจโล่งอก แต่ปียากุล

ก็ได้ยินจนได้ และไม่ลังเลจะกระแนะกระแหนสามีทันทีที่ได้อยู่ตามลำพัง

“อย่าดีใจไป ถึงพี่ธิตจะหยุดแต่เปี๊ยกไม่หยุด ถ้านางเอกคุณยังยุ่งกับคนในครอบครัวเปี๊ยก...เปี๊ยกไม่เอาไว้แน่!”

ooooooo

หลังทำแผลและให้หมอตรวจจนแน่ใจว่าไม่มีอาการน่าเป็นห่วง สาธิตก็กลับบ้าน ทนายหนุ่มนั่งเหม่อมองรูปของติวดีในมือถือ พลางคิดถึงอดีตตอนเขาว่าความชนะเป็นครั้งแรก...

สาธิตจำได้ดีถึงปฏิกิริยาของติวดีเมื่อรู้ว่าเขาว่าความชนะในคดีฟ้องหย่าและแย่งสิทธิ์เลี้ยงดูบุตร

“ติวสงสารคนแพ้ค่ะ ติวเข้าใจนะว่าคดีฟ้องหย่า คนชนะได้ลูกไปเลี้ยง แต่พอเห็นเด็กร้องไห้อยากให้พ่อแม่อยู่ด้วยกัน ติวก็ไม่อยากให้มีฝ่ายไหนแพ้หรือชนะเลย ธิตแกล้งล้มคดีไม่ได้เหรอ จะได้ไม่ทำร้ายจิตใจเด็ก”

“กฎหมายไม่ได้ทำร้ายใครนะติว แต่การกระทำของคนต่างหากที่ทำร้ายตัวเอง ถ้าพ่อเด็กไม่นอกใจแม่ แม่เด็กก็ไม่ฟ้องหย่า ธิตรู้ว่าติวรักและสงสารเด็ก ธิตก็รู้สึกไม่ต่าง แต่กฎก็คือกฎ ธิตเป็นคนรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย ถ้าธิตละเมิดเอง แล้วต่อไปใครจะเคารพกฎหมายล่ะติว”

“ธิตพูดถูก...หน้าที่ของธิตคือช่วยคนให้ได้รับความยุติธรรม ติวเป็นแฟนธิต ควรสนับสนุนไม่ให้ธิตลำเอียงถึงจะถูก ไม่อย่างนั้นคนหวังพึ่งธิตจะไปพึ่งใคร...เนอะ”

“เพราะฉะนั้น...ติวจะไม่ผิดหวัง ถ้าติวฝากชีวิตติวไว้กับธิต เพราะถ้าใครทำร้ายติว ธิตไม่มีทางปล่อยไว้แน่!”

สาธิตดึงตัวเองจากอดีต โทร.เข้าเครื่องติวดีเพื่อฟังเสียงรับฝากข้อความของเธอ ก่อนจะพึมพำฝากบ้าง

“ธิตรักษาความยุติธรรมให้คนอื่นได้ แต่ธิตรักษาความยุติธรรมให้ติวไม่ได้...ธิตขอโทษ”

จีราวัจน์ก็ทรมานใจไม่แพ้สาธิตแต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากพยายามทำดีกับนวดีเพื่อไถ่โทษ และอารีครูสอนร้องเพลงหนุ่มใหญ่ก็เป็นตัวแทนนำสิ่งของเหล่านั้นไปให้นวดี วันนี้ก็เช่นกัน ดาราสาวหอบข้าวของมากมายมาถึงที่เพื่อให้ครูสอนร้องเพลงนำไปมอบให้อีก

“ขับรถมาได้ตั้งไกล พอถึงที่นี่...อยู่ๆเป็นง่อยเดินไม่ได้ซะงั้น”

“ไม่ได้เป็นง่อย แต่ครูก็รู้ว่าถ้าจีเอาไปให้ คุณนวดีคงไม่รับ”

“ไม่รู้กรรมของแกหรือกรรมของฉัน แกรู้ไหมว่าฉันเอาของไปให้จนชาวบ้านเม้าท์ว่าฉันจีบคุณนวดีแล้ว”

“อันนี้กรรมของครู ถ้าครูมีเมียซะก็ไม่โดนนินทาหรอก”

“อ้าว...ลุกลามมาโทษการขยายพันธุ์ของฉันอีก”

จีราวัจน์ออดอ้อนจนอารีใจอ่อนยอมหอบข้าวของไปให้แทนอีกครั้ง นวดีเลยจะตอบแทนด้วยการนำผลไม้ไปให้ สาธิตที่แวะมาเยี่ยมเหมือนเคยอาสานำไปให้แทน เลยได้เจอเซอร์ไพรส์เมื่อเห็นจีราวัจน์ที่บ้านอารี!

ooooooo

อารีผละไปทำงานบ้านอื่นๆ ทิ้งจีราวัจน์ให้ซ้อมร้องซ้อมเต้นตามลำพัง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสาธิตแบบไม่ทันตั้งตัว ดาราสาวก็ถึงกับพูดไม่ออก ก่อนจะตั้งสติได้ถามถึงแผลที่โดนตีหัว

สาธิตปักใจว่าเธอเป็นคนบงการ แขวะกลับอย่างร้อนแรงจนดาราสาวต้องเดินหนี

“คนอย่างคุณ...มันถนัดเรื่องหนีอยู่แล้วนี่”

จีราวัจน์ชะงัก หันขวับมาโต้กวนๆ “คุณจะด่า จะถากถางอะไรฉันก็ว่ามา ฉันทำบุญให้ทานอาหารหมาแมวมาเยอะ ถ้าทนฟังคุณด่าแล้วทำให้จิตใจคุณดีขึ้น ฉันก็จะทำทานให้!”

“คนอย่างคุณ ผมไม่อยากด่า แต่ผมอยากจะฆ่าให้ตายตามติวไป”

ภาพที่เขาปล่อยให้เธอเกือบจมน้ำตายผุดขึ้นอีกครั้ง จีราวัจน์กัดฟันแน่น ก่อนสวน

“อยากฆ่าก็ทำสิ ครั้งนี้จะใช้วิธีไหนดีล่ะ จะปล่อยให้ฉันจมน้ำตายอย่างครั้งก่อน หรือจะบีบคอฉันให้ตายตรงนี้ ถ้าคิดว่าชีวิตฉันแลกกับชีวิตแฟนคุณได้ก็เอาเลย...ทุกอย่างจะได้จบสักที!”

พูดจบก็กระชากมือเขามาจับคอตัวเอง สาธิตตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นดุดัน ออกแรงที่มือมากขึ้น

“ผมทำแน่ ถ้าคุณน้าวดีไม่ขอให้ผมหยุด อย่าคิดว่าที่คุณลอยนวลอยู่ได้เป็นเพราะอำนาจเงินของคุณ

แต่เป็นเพราะหัวใจที่มีเมตตาของผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงที่ต้องเสียลูก ร้องเพลงต่อสิ...มีความสุขแทนคนที่ต้องกินน้ำตาแทนข้าว คนที่ไม่มีลูกไว้ให้กอด ทำไมคนที่ตายคืนนั้นถึงไม่เป็นคุณ!”

จีราวัจน์หน้าซีด สะเทือนใจสุดขีด อารีโผล่มาขัด จังหวะทันเวลาแต่สาธิตก็ไม่จบง่ายๆ ทิ้งท้ายเสียงเข้ม

“แต่ก็ดีแล้วที่คุณยังอยู่ ต่อไปจะได้รู้จักความเดียวดาย ได้รู้จักว่าการไม่มีคนรักอยู่ข้างๆมันเป็นยังไง จำเอาไว้นะจีราวัจน์...ถึงผมจะใช้กฎหมายเอาผิดคุณไม่ได้แต่ยังมีกฎแห่งกรรมอยู่ มันทรมานยิ่งกว่าการติดคุก มันเจ็บปวดยิ่งกว่าโดนประหาร...รอชดใช้ได้เลย!”

สาธิตปล่อยแขนแล้วผละไป ทิ้งจีราวัจน์ให้ยืนจับคอตัวเองด้วยความเจ็บช้ำใจอย่างหนัก อารีมาช่วยพยุงและปลอบขวัญ ดาราสาวเลยหมดความอดทน โผกอดครูสอนร้องเพลงที่เคารพมาแต่เล็กแต่น้อยแน่น

“คนไม่มีค่าอย่างจี ไม่สมควรได้รับความเมตตาจากคุณนวดีเลย”

“คนที่ไม่มีค่าคือคนที่ทำผิดแล้วไม่รู้จักสำนึกเว้ย แต่อย่างแกมันไม่ใช่ แกคิดเหรอว่าคุณนวดีจะไม่รู้ว่าของที่ฉันหอบไปให้เขากับเด็กๆทุกวัน...เป็นของใคร”

จีราวัจน์มองหน้าครูหนุ่มใหญ่อึ้งๆ อารีส่ายหน้าน้อยๆก่อนพูดต่อ

“คุณนวดีคงต้องการให้ทุกคนลืมทุกอย่างแล้วเดินต่อไปข้างหน้า เพราะต่อให้แก้แค้นเอาเป็นเอาตาย หนูติวก็ไม่ฟื้น แล้วเท่าที่ฉันรู้จักหนูติว จิตใจหนูติวเหมือนแม่ หนูติวก็คงอภัยให้แก ไม่ต่างจากคุณนวดี...เชื่อครูนะจี”

แต่ถึงจะได้กำลังใจดีแค่ไหน จีราวัจน์ก็ยังจมกับความรู้สึกผิด จนต้องนำดอกไม้ไปวางตรงจุดที่เกิดอุบัติเหตุ

“ฉันเสียใจ ฉันไม่เคยอยากให้เรื่องจบแบบนี้

คนอื่นอาจคิดว่าฉันดีใจที่พ้นผิด ไม่ใช่เลย...ไม่มีวันไหนที่ฉันไม่รู้สึกผิด ฉันเองก็เสียใจไม่น้อยกว่าคนอื่น ถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะเป็นคนตายเอง แต่ในเมื่อฉันทำไม่ได้...ฉันสัญญาว่าจะชดใช้ทุกอย่างเท่าที่ฉันจะทำได้ จะเป็นคนดูแลแม่และเด็กๆแทนคุณเอง มันอาจไถ่โทษกับสิ่งที่ฉันทำไม่ได้แต่ฉันก็จะทำให้ดีที่สุด ฉันสัญญา...ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย”

ooooooo

ขณะที่จีราวัจน์พยายามไถ่โทษตัวเองด้วยการทำดีกับนวดี จริยาก็วิ่งเต้นแทบตายเพื่อตัวเลขงานประมูลที่สิทธาอยากได้นักหนา เพื่อแลกกับชีวิตและความปลอดภัยของลูกสาวคนเดียว

“ดิฉันจะมอบให้ท่าน ถ้าท่านจะกรุณายกโทษให้จี”

“นี่เธอกล้าเรียกร้องข้อแลกเปลี่ยนกับฉันเหรอ”

“ดิฉันรู้ว่าสิ่งที่จีทำกับท่านไม่น่าให้อภัยได้ แต่แค่คำขอโทษจากเด็กเมื่อวานซืน...ท่านคงไม่เอามาแลกกับเงินพันๆล้านหรอก...ใช่ไหมคะ...”

สิทธาไม่มีทางเลือก แม้จะหื่นกระหายและเสียดายจีราวัจน์มากแค่ไหน แต่ก็ต้องตัดใจเพราะเวลานี้ผลประโยชน์ของบริษัทเป็นเรื่องสำคัญกว่า

หลังจากนั้นไม่นานจีราวัจน์ก็ได้ฟังข่าวดี เมื่อสุกี้โทร.บอกผลการพิจารณาคดีของติวดีว่าสเตฟานไม่ต้องติดคุก แต่รับโทษลงอาญาเป็นเวลาสองปี ดาราสาวโล่งใจมากและให้สัญญากับผู้จัดการว่าจะเป็นคนเดิมเสียที...

สาธิตถึงกับสติแตกเมื่อรู้เรื่องโทษของสเตฟาน เจ็บใจมากที่เอาผิดกับจีราวัจน์ไม่ได้จนต้องหมกตัวกับงานเพื่อลืมเรื่องทุกอย่าง โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับดาราสาว ปียากุลเห็นญาติหนุ่มใช้ชีวิตแบบซังกะตายก็อดไม่ได้จะลากตัวไปร้องเพลงแก้เครียด เหมือนที่เขาเคยทำให้เธอตอนกลุ้มใจเรื่องชยันต์

และเสียงร้องไม่เป็นเพลงของเธอก็ทำให้เขายิ้มได้จริงๆ

“นี่จะร้องให้พี่ซึ้งหรือร้องให้พี่ขำ”

“ร้องให้พี่มีกำลังใจต่างหาก พี่จะอยู่กับความทุกข์ทั้งชีวิตไม่ได้ ติวคงไม่มีความสุขถ้าเห็นพี่เป็นอย่างนี้”

“พี่พยายามอยู่แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่พี่จะลืมติว ติวคือหัวใจพี่ พอไม่มีติว...มันเหมือนชีวิตพี่ตายไปแล้ว”

“พี่ชายของเปี๊ยกเป็นคนดี สักวัน...ต้องมีคนดีๆมาทำให้พี่ธิตมีความสุขอีกครั้ง...เชื่อเปี๊ยกนะ”

สาธิตมีพลังใจจะดำเนินชีวิตต่ออีกครั้ง แม้จะลืมติวดีไม่ได้แต่เขาก็คิดว่าจะมีความสุขกับสิ่งที่มี และงานก็คืออีกอย่างที่เขารัก ชายหนุ่มทุ่มเทให้กับงานจนแทบไม่สนใจใคร จนกระทั่งได้เจอกับเจนจิรา ทนายความสาวหน้าใหม่ที่มาดักรอที่ศาลหวังขอเข้าไปเก็บคดีกับทนายความมืออาชีพ

เจนจิราเป็นน้องสาวคนเดียวของเจตร เธอเพิ่งได้ใบอนุญาตให้ว่าความไม่นาน และวันนี้เธอก็ตั้งใจแล้วจะขอเข้าไปเก็บคดีกับทนายรุ่นพี่สักคน แต่ก็โชคไม่ดีเมื่อไม่มีใครยอมให้เธอเข้าร่วมด้วยเหตุผลต่างๆนานา

สาธิตก็คงจะมองข้ามเธอเช่นกัน ถ้าไม่เห็นภาพน่ารักๆของเธอที่ทำให้เขาคิดถึงติวดี ทนายหนุ่มตัดสินใจยอมให้เธอทำคดีร่วม เจนจิราตื่นเต้นและประหม่าจนเกือบจะทำพลาดอยู่แล้ว ถ้าเขาไม่ยื่นมือมาช่วยและให้กำลังใจ

“ถ้าอยากชนะ เราต้องชนะตัวเองก่อน มีสติ...ควบคุมตัวเองให้ได้ อย่าทำให้พี่ผิดหวังที่ให้เราทำคดีนี้”

การว่าความผ่านพ้นไปด้วยดี เจนจิราประทับใจสาธิตมากจนอยากจะขอฝึกงานต่อกับเขา แต่ก็ต้องคลาดกันโดยไม่ตั้งใจเพราะเขาดันมีธุระด่วนต้องรีบไปเคลียร์ที่สำนักงาน

ooooooo

เจตรหัวเราะเบาๆกับความโก๊ะกังของน้องสาว เมื่อเธอโทร.มาเล่าวีรกรรมของตัวเองในศาลวันแรก วิศวกรหนุ่มไม่ได้สนใจทนายหนุ่มรุ่นพี่ที่น้องสาวบ่นเสียดายมากนัก มัวแต่สนใจหนังสือเล่มโปรดในมือที่เขามาทำเรื่องยืมต่อเพราะยังอ่านไม่จบ โดยไม่รู้ว่ามีบัตรคอนเสิร์ตที่รับปากน้องสาวว่าจะพาไปดูสัปดาห์หน้าเสียบคาไว้

ดารากาก็แวะมายืมหนังสือที่ห้องสมุดเดียวกัน หนุ่มสาวคลาดกันไปมา ก่อนที่ครูสาวคนสวยจะยืมหนังสือเล่มโปรดของวิศวกรหนุ่มไปเสียก่อน เพราะมันดันถูกวางบนกองหนังสือคืนแล้ว

เจตรเสียดายมากแต่ก็คิดว่าจะมายืมใหม่ พลันก็ได้ยิ้มกว้างหลังจากนั้น เมื่อพนักงานห้องสมุดโทร.มาแจ้งว่ามีคนนำหนังสือเล่มนั้นมาคืนพร้อมบัตรคอนเสิร์ตที่เสียบคาในนั้น

“ขอโทษที่ยืมหนังสือที่คุณจองไว้ ดูคอนเสิร์ตให้สนุกนะคะ”

เจตรยิ้มบางๆกับข้อความนั้น ก่อนจะตัดสินใจคืนหนังสือและฝากให้ผู้ขอยืมอีกคน

“ขอบคุณที่เก็บตั๋วให้ หนังสือเล่มนี้สนุกมาก ผมอ่านไม่ถึงครึ่งเล่มยังติดเลย ขอให้สนุกนะครับ”

ดารากายิ้มรับกับข้อความนั้น และก็เหมือนโชคชะตาจะเป็นใจ เมื่อสองหนุ่มสาวได้เจอหน้ากันจนได้ในร้านอาหารไม่ไกลจากห้องสมุด ทั้งสองบังเอิญสั่งอาหารเมนูเดียวกันเลยได้พูดคุยกันอย่างถูกคอเป็นครั้งแรก ดารากาปลื้มใจมาก และถึงกับหน้าแดงที่ถูกเย้าขำๆว่าเขากับเธอเหมาะจะอยู่ด้วยกัน...

อ่านละครเรื่อง คลื่นชีวิต ตอนที่ 3 วันที่ 21 ม.ค.60

ละครเรื่องคลื่นชีวิต บทประพันธ์โดย กรุง ญ ฉัตร
ละครเรื่องคลื่นชีวิต บทโทรทัศน์โดย คนปั้นฝัน
ละครเรื่องคลื่นชีวิต กำกับการแสดงโดย อำไพพร จิตต์ไม่งง
ละครเรื่องคลื่นชีวิต ผลิตโดย บริษัท ละครไท จำกัด
ละครเรื่องคลื่นชีวิต ควบคุมการผลิตโดย หทัยรัตน์ อมตวณิชย์
ละครเรื่องคลื่นชีวิต ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ