อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 3 วันที่ 30 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 3 วันที่ 30 ม.ค.60

อนาวินทร์เดินไปหยุดตรงประตูมองพุดชมพูแต่หัวจดเท้า เบ้ปากพูดว่าถ้าไม่เคยเจอมาก่อนก็นึกว่าจะมากดกริ่งสมัครงานคนรับใช้ เธอสวนไปทันทีว่าคุณชายอนาวินทร์อุตส่าห์ออกมาเปิดประตูให้เองใจดีมีเมตตาจริงๆ

ถูกสวนกลับทันควันอย่างทันกัน อนาวินทร์เปลี่ยนเรื่องแขวะว่ารถกระป๋องของเธออุตส่าห์มาถึงที่นี่ได้ไม่ยักกะหลุดเป็นชิ้นๆเสียก่อน พุดชมพูตัดบทให้เปิดประตู เขาทำท่าเกเรบอกว่าไม่ใช่หน้าที่อยากเข้ามาก็หาทางเอาเอง ยิ้มเหยียดแล้วหันหลังเดินกลับ

เดินไปได้เพียงสองก้าว ก็ถูกกระเป๋าใบเขื่องลอยมากระแทกท้ายทอยดังพลั่ก! หันไปมองก็เห็นพุดชมพูกระโดดจากรั้วลงมายืนข้างในแล้ว เขาไม่รู้จะทำยังไงเลยด่าว่าหน้าด้านหน้าทนจริงๆ แล้วเดินเข้าไปอย่างมีแผนที่เตรียมไว้แล้ว



พอพุดชมพูตามเข้าไปในห้องรับแขกเจอทิพนาถนั่งเชิดคอแข็งอยู่เธอไหว้สวัสดีทิพนาถขยับตัวนิดหนึ่งแต่ไม่รับไหว้ การันต์นั่งอยู่ด้วยเหลือบมองอนาวินทร์กับทิพนาถ พุดชมพูเห็นบรรยากาศมึนตึงจึงนั่งลง ถูก อนาวินทร์พูดลอยๆว่า

“เจ้าของบ้านไม่ได้เชิญให้นั่งสักหน่อย ไม่มีมารยาท”

“แต่ฉันว่าเจ้าของบ้านที่ไม่รู้จักเชิญแขกนั่งเนี่ยไม่รู้จักคำว่า ‘มารยาท’ มากกว่าอีกนะคะ” เธอสวนทันควัน

ทิพนาถกับอนาวินทร์รุมกันเหน็บแนมด่าว่า แต่ถูกพุดชมพูสวนกลับได้ทุกเม็ด จนการันต์ถามแทรกขึ้นว่าเธอขับรถมาเองหรือเก่งจัง เห็นการัตน์ท่าทีเป็นมิตรเธอก็ตอบอย่างมิตรว่าชินแล้วเวลาไปส่งดอกไม้ใกล้บ้างไกลบ้างก็ขับเองตลอด บอกการันต์ว่าเรียกตนว่า “พุด” เฉยๆก็ได้ การันต์บอกว่างั้นเรียกตนว่า “รัน” ก็ได้

เห็นทั้งสองพูดดีต่อกันอนาวินทร์ขวางหูขวางตามากถามการันต์ว่าไม่ไปทำงานหรือ การันต์บอกว่าวันนี้มาจัดเอกสารเก่าในห้องคุณปู่

“งั้นก็ไปสิ คุณแม่ก็ด้วย มีอะไรจะทำก็เชิญครับ ผมต้อนรับคุณพุดเอง” ทิพนาถลุกสะบัดออกไป การันต์ยิ้มให้พุดชมพูนิดหนึ่งอย่างเกรงใจแล้วเดินออกไป อนาวินทร์เริ่มเล่นงานพุดชมพูตามแผนทันที

เริ่มด้วยการสั่งให้เอาน้ำมาให้ อ้อยถามป้านิ่มที่มาบอกว่าเอาแบบที่คุณวินสั่งไว้หรือ ป้านุ่มพยักหน้าเนือยๆ

อ้อยทำตามคำสั่งตักเกลือใส่แก้วแล้วเทน้ำใส่ยกไปให้พุดชมพู แต่เธอระวังตัวอยู่แล้วยกแก้วน้ำขึ้นแต่ไม่ดื่มบอกว่าไม่ค่อยหิวน้ำ อนาวินทร์ผิดหวัง แต่มีแผนสอง ชวนเธอไปดูห้องนอน สั่งอ้อยให้ช่วยยกกระเป๋าไป เธอถามว่าจะมาไม้ไหนอีกล่ะ อนาวินทร์ทำหูทวนลม

แต่พออ้อยถือกระเป๋าเดินมาตามข้างสระว่ายน้ำพอถึงตรงกลางอนาวินทร์ทำเป็นบ่นว่าเดินช้าแล้วเข้าไปฉวยกระเป๋าจากอ้อยดึงอย่างแรงจนกระเป๋าหล่นไปในสระว่ายน้ำ พุดชมพูร้องลั่นรู้ว่าถูกแกล้งแต่เขาไม่ยอมรับ สั่งอ้อยให้ไปเก็บกระเป๋าแล้วเอาเสื้อผ้าไปซักตากให้ด้วย ถ้าวันนี้แห้งไม่ทันก็ใส่ชุดเดิมไปก่อนยังไงมันก็ไม่เน่าไปกว่านี้หรอก

สั่งอ้อยแล้วเดินย้อนกลับไปทางเดิม พุดชมพูถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าเพิ่งนึกได้ว่าห้องอยู่ทางโน้น

พุดชมพูเดินตามขบกรามแน่นที่ถูกแกล้งเป็นชุด เดินถึงหน้าห้องก็ให้เธอเปิดห้องเอง พอเธอเผลอก็ทำเสียงแฮ่! จนเธอตกใจ พอเข้าห้องก็โดดขึ้นไปนอนแผ่ที่เตียง บอกว่าฟูกนุ่มดีถามว่าที่บ้านเธอนอนกับอะไรแคร่หรือเสื่อ? พุดชมพูเหลืออดบอกให้ลุกไล่ให้ออกไปได้แล้ว เขาโยกโย้เธอจึงเข้าไปกระชากแต่เสียศูนย์ล้มทับเขาไปเต็มๆเลยถูกด่า “ยัยพุดเน่า!”

ลุกไปที่หน้าต่างก็ร้องตื่นเต้นเรียกให้มาดูอะไรนี่พุดชมพูเดินไปดูเห็นอ้อยกำลังตากชุดชั้นในของตนเต็มราวแบบเดียวสีเดียวกันหมด รีบวิ่งลงไปบอกอ้อยว่ามีอะไรก็ไปทำเสีย อ้อยบอกว่าคุณวินสั่งไว้ พุดชมพูขบกรามบอกว่าไม่ต้องตนทำเอง

อนาวินทร์ยืนมองอย่างสะใจจนเธอตากผ้าเสร็จกลับมาก็ปะทะคารมกันอีก พุดชมพูถามว่าว่างนักหรือถึงได้เที่ยวแกล้งคน เขาย้อนถามว่าเธอเองแย่มากหรือถึงได้อยากได้ของคนอื่น เธอโต้ว่าตนไม่เคยอยากได้มรดกเขาเลยซักบาทเดียว!

“งั้นเธอตอบรับพินัยกรรมปู่ทำไมล่ะ เห็นๆกันอยู่ว่าหนี้สินของเธอก็ล้างไปหมด แถมได้เงินเดือนระดับผู้บริหารได้ย้ายมาอยู่บ้านนี้อีก สวรรค์เลยใช่ไหมล่ะ”

“ย้ายมาอยู่บ้านเดียวกับนายเนี่ยนะ นรกชัดๆ!”

“นรกของจริงยังไม่ถึงหรอกนะ” อนาวินทร์พึมพำแววตาร้ายกาจ เขาอาศัยทีเผลอจับมือเธอไพล่หลังทันที แล้วตะโกนให้พลเอาเชือกมามัดเธอไว้กับเสาอย่างที่เธอจับเขามัดที่เรือนเพราะชำที่ไร่อุ่นรักทันที

ไม่เพียงเท่านั้นยังตะโกนให้พลลากสายยางมาเปิดน้ำฉีดใส่หน้าจนพุดชมพูสำลักน้ำไปด่าไป

ooooooo

ขณะที่อนาวินทร์กำลังหัวเราะสะใจที่ได้เอาคืนพุดชมพูอยู่นั้น ทรงรบก็กลับมาถึง รู้จากป้านุ่มว่าพุดชมพูอยู่หลังบ้านบอกให้เขารีบไปดู พอเขาไปเห็นสภาพของพุดชมพูก็ร้องเสียงดัง

“คุณพุด! พอได้แล้วครับคุณวิน” อนาวินทร์โต้ว่านี่มันในบ้านตน ตนจะทำอะไรก็ได้ “รังแกคนที่ไม่มีทางสู้เนี่ยหรือครับ? ผมยอมไม่ได้หรอกนะ” ทรงรบเสียงเข้ม

อนาวินทร์ถามประชดว่ายัยนี่เนี่ยนะไม่มีทางสู้ ทรงรบถามว่าเขาโดนเธอทำอะไรหรือ อนาวินทร์ไม่บอกให้เสียฟอร์มทิ้งสายยางออกไป ทรงรบเข้าไปแก้เชือกถามพุดชมพูว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

“ไม่เป็นไรค่ะ แค่โมโห...แล้วก็เปียก ไม่รู้อันไหนมากกว่ากัน” เธอยิ้มเหนื่อยๆ

ทรงรบให้ป้านุ่มช่วยเรียกเจ้านายทุกคนให้ไปประชุมที่ห้องทำงานคุณท่าน เขาเครียดที่ตัวเองมาช้ากว่าพุดชมพูจนมีเรื่อง คิดว่าต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อไม่ให้เธอโดนหนักกว่านี้

ป้านุ่มพาพุดชมพูเข้ามา เธอเปลี่ยนเป็นชุดของอนาวินทร์ พอเขาเห็นก็โวยว่านั่นมันชุดของตน ป้านุ่ม รีบแก้ต่างว่าเพราะเขาทำเสื้อผ้าเธอเปียกก็ต้องรับผิดชอบ แล้วจะออกไป ทรงรบบอกให้ป้าอยู่ด้วยจะได้เอาเรื่องไปบอกคนที่เหลือด้วย

เมื่อทุกคนมาพร้อมแล้ว ทรงรบเอ่ยกับทุกคนว่า ที่เรียกมาก็เพื่อจะแนะนำคุณพุดชมพูอย่างเป็นทางการ อนาวินทร์ขัดขึ้นทันทีว่าพวกเรารู้จัก “คุณ” พุดชมพูกันหมดแล้ว ทรงรบติงว่าเท่าที่เห็นทุกคนปฏิบัติกับเธอแสดงว่าพวกเขายังไม่เข้าใจฐานะของคุณพุดชมพู ชี้แจงว่า

“จนกว่าคุณอนาวินทร์จะได้รับมรดกอย่าเป็นทางการ คุณพุดชมพูจะอยู่ในฐานะผู้ดูแลบ้านสัตยารักษ์และรักษาการตำแหน่งประธานบริษัทสัตยาอสังหาแทนคุณอาทิตย์ ซึ่งเท่ากับว่าคุณพุดชมพูมีอำนาจตัดสินใจได้ทุกเรื่อง”

ทิพนาถท้วงทันทีว่าเรื่องที่บริษัทตนพอเข้าใจ แต่ที่จะมามีสิทธิ์ชี้ขาดในบ้านนั้นมากไป พออย่างนี้แล้วตนกับอนาวินทร์จะปกครองคนในบ้านได้ยังไง

“ฐานะของคุณทิพกับคุณวินก็เหมือนเดิมนี่ครับ เพียงแต่ว่าการเปลี่ยนแปลงอะไรในบ้านนับจากนี้จะเป็นสิทธิ์ขาดของคุณพุดชมพู ซึ่งรวมถึงการจ้างคนและการไล่คนที่ไม่เหมาะสมออก”

ทิพนาถไม่พอใจหาว่ามัดมือชกกัน พุดชมพูบอกว่าไม่ต้องห่วง ถ้าไม่จำเป็นจริงๆตนจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้น อนาวินทร์ประชดว่ามีอำนาจแล้วก็ใช้ให้เต็มที่เลย

การันต์ถามเรื่องที่บริษัท ทรงรบบอกว่าไว้ประชุมกันอีกทีเมื่อคูณพุดชมพูพร้อมจะเริ่มงานก็แล้วกัน

การันต์หันไปยิ้มให้พุดชมพู เธอยิ้มตอบนิดๆ อย่างน้อยดูเขาก็มีความเป็นมิตรกว่าคนอื่น

ทิพนาถไม่พอใจที่จู่ๆตนก็ต้องมีผู้มาดูแล พูดอย่างเจ็บใจว่า คอยดู...เมื่อไหร่อนาวินทร์ได้มรดกตนจะไล่มันออกทันที อนาวินทร์เยาะหยันว่า ผู้ดูแลน่ะหรือ ตนไม่กลัวหรอกแม่กับรันคอยดูก็แล้วกัน

หลังประชุมเสร็จ ทรงรบเอาเอกสารอีกชิ้นหนึ่งให้พุดชมพูเซ็น บอกว่านี่เป็นสัญญาลับ ให้อ่านและเซ็นก่อนที่จะเริ่มงาน เธอรับไปอ่านแล้วถามว่าตนต้องเซ็นสัญญานี้จริงๆหรือ ทรงรบพยักหน้าบอกว่านี่เป็นความต้องการของคุณท่านที่บอกให้ตนร่างไว้ ถามว่าเธอโอเคไหม

“ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ เพราะยังไงมันก็ไม่มีทางเกิดขึ้นอยู่แล้ว” เธอหัวเราะขำๆทรงรบจึงให้เธอเซ็น

ย้ำว่าขอให้เธอเก็บเรื่องสัญญานี้ไว้เป็นความลับ ห้ามบอกใครเด็ดขาดแม้แต่คุณน้าภัทรา

“รับทราบค่ะ” เธอตอบขำ แต่ก็สงสัยว่าทำไมปู่จึงทำสัญญานี้ในเมื่อ ‘เรื่องนั้น’ ไม่มีวันเกิดขึ้นอยู่แล้ว...

ooooooo

ทรงรบฝากป้านุ่มให้ช่วยดูแลพุดชมพู ป้าจึงพาไปดูในบ้านแนะนำทั้งผู้อยู่อาศัยในบ้านและห้องต่างๆ ป้าบอกว่าตอนนี้ที่บ้านมีคุณวินกับคุณทิพนาถอยู่ การันต์เคยอยู่แต่ย้ายออกไปอยู่คอนโดได้สองปีแล้ว บางคืนกลับมาค้างบ้างเท่านั้น

อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 3 วันที่ 30 ม.ค.60

ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ บทประพันธ์โดย คีตา
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ บทโทรทัศน์โดย : ทีมเวฟทีวี
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ กำกับการแสดงโดย : เจนไวยย์ ทองดีนอก
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ผลิตโดย : บริษัท เวฟทีวี จำกัด
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดดามชมละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ