อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 4 วันที่ 1 ก.พ.60

อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 4 วันที่ 1 ก.พ.60

หารู้ไม่ ทรงรบเห็นและพึมพำแล้วว่า “ชอบแนวนี้หรือ????”

ไม่นานพลก็ถือถุงใหญ่ใบนั้นไปให้พุดชมพูที่บ้านบอกว่ามีคนส่งของมาให้จากคุณช่อม่วง เธอรับถุงยิ้มกระหยิ่มไม่นานก็เอาถุงแอบเข้าไปในห้องนอนอนาวินทร์

คืนนี้สามทุ่มแล้ว พุดชมพูในชุดนอนยังนั่งอ่านหนังสือที่ห้องรับแขก รอจนสองยามหลับไปไม่รู้ตัว พลันก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู อนาวินทร์กลับมาพร้อมหญิงสาวคนใหม่ อนาวินทร์บอกว่านี่คือน้องปุ๊กปิ๊กคืนนี้จะมาค้างกับตน



พุดชมพูเชิญตามสบาย พออนาวินทร์เดินขึ้นบันได เธอดึงแขนปุ๊กปิ๊กกระซิบบอก

“ระวังพวกอุปกรณ์ใต้เตียงของคุณเค้าด้วยนะคะ”

ปุ๊กปิ๊กงงๆ เดินตามอนาวินทร์ขึ้นไป พุดชมพูมองตามไปยิ้มสะใจ

พอปุ๊กปิ๊กเข้าห้อง ขณะอนาวินทร์ไปอาบน้ำ เธอก้มสำรวจใต้เตียงแล้วร้องกรี๊ด อนาวินทร์ออกจากห้องน้ำ เธอชี้ให้ดูใต้เตียง เขาหยิบแส้กับกุญแจมือดูตกใจร้อง “เฮ้ย! นี่มันอะไรกัน”

ปุ๊กปิ๊กตกใจกลัวถอยไปชนโต๊ะมือไปคว้าผ้าคลุมกล้องวีดิโอ เห็นกล้องกำลังอัดอยู่ เธอผงะร้องกรี๊ดวิ่งลงไป อนาวินทร์ถือแส้วิ่งตามไป พลางร้อง

“เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไป เธอเข้าใจผิดแล้ว!” พอเห็นพุดชมพูก็ชูแส้ตะคอกถาม “ไอ้นี่มาอยู่ในห้องฉันได้ยังไง” เห็นเธอยิ้มหน้าเป็น เขาพุ่งเข้าหาเงื้อแส้ตะโกน “ยัยตัวแสบ ฉันจะฆ่าเธอ!! ฉันจะฆ่าเธอ!!!”

พุดชมพูใช้มือถือถ่ายวีดิโออยู่ เธอถือโทรศัพท์วิ่งหนีอย่างสนุก

รุ่งขึ้น พุดชมพูเปิดคลิปวีดิโอที่ถ่ายเมื่อคืนดูขณะกินอาหารเช้า ดูไปหัวเราะคิกคักไป อนาวินทร์แค้นใจมากแย่งมือถือไปจะลบทิ้ง แต่ถูกเธอจับบิดแขนจนต้องยอมคืน ด่าว่าแน่จริงก็อย่าลอบกัด

“เชอะ นายมีหลักฐานเหรอว่าฉันเป็นคนเอาของพวกนั้นไปใส่ห้องนายน่ะ แต่ฉันมีหลักฐานนะ ว่านายอนาวินทร์ไฮโซหนุ่มคนดังเป็นพวกโรคจิต” ว่าแล้วโบกมือถือเดินลอยชายไป อนาวินทร์ได้แต่ขบกรามด้วยความแค้น

พอไปเล่าให้การันต์ฟังที่คอนโด การันต์หัวเราะขำ คิดแผนใหม่ บอกว่าผู้หญิงคนเดียวป่วนพุดชมพูไม่ได้ งั้นถ้าเป็นสิบ ยี่สิบล่ะ? อนาวินทร์มองหน้าเขาอย่างสนใจ

ooooooo

วันเดียวกันนี้ พุดชมพูนัดช่อม่วงมาพบที่ห้างสรรพสินค้าพร้อมถุงใส่หนังสือนิยายที่มีลายเซ็นของ พ.พรรณราย นักเขียนในดวงใจของเพื่อนรัก งานนี้เธอนัดทรงรบมาด้วยเพื่อจะแนะนำให้รู้จักกัน

พอช่อม่วงได้รับหนังสือที่มีลายเซ็นเธอดีใจมาก ถามว่าหามาได้ยังไง ตนเป็นแฟนหนังสือแท้ๆ ยังหาไม่ได้เลย

พุดชมพูบอกว่าตนมีผู้ช่วยเก่งเหมือนโดเรม่อนเลย ขออะไรก็ได้ เขาเป็นทนายประจำตระกูลสัตยารักษ์และวันนี้ก็นัดเขามาด้วย อยากให้รู้จักกับเธอก่อน เดี๋ยวคงมาเพราะเขาเป็นคนตรงต่อเวลา

พูดไม่ทันขาดคำทรงรบก็เข้ามาทัก ช่อม่วงหันตามเสียงเห็นหน้าทรงรบก็ตาโตยิ้มแก้มแทบแตก แต่ทรงรบเห็นช่อม่วงก็ผงะ นึกแหยง บอกพุดชมพูว่าตนมาก่อนเวลา เธอคงยังไม่เสร็จธุระ แล้วจะหันหลังกลับ

“เดี๋ยวค่ะคุณรบไม่ต้องไปไหนหรอกค่ะ คนนี้แหละค่ะคนที่พุดอยากแนะนำให้คุณรู้จัก”

ทรงรบเกร็งแหยง แต่ช่อม่วงยิ้มหวานตาเป็นประกาย เมื่อพุดชมพูแนะนำให้รู้จักกัน ช่อม่วงขอให้เรียกตนว่า “ช่อ” เฉยๆ จะได้รู้สึกไม่ห่างเหิน และขอเรียกเขาว่า “คุณรบ” เพราะเป็นกันเองดี แล้วกระตือรือร้นไปเอาน้ำให้

พอช่อม่วงไป ทรงรบที่เห็นช่อม่วงรับโซ่และกุญแจมือที่ห้างวันก่อน เขาถามพุดชมพูว่าแน่ใจหรือว่าจะเอาช่อม่วงมาเป็นเลขา ติงว่าตนไม่ค่อยเชื่อเขาเท่าไร

“คุณรบคะ ช่ออาจจะดูโก๊ะๆไปบ้าง แต่ช่อเป็นนักบัญชีที่เก่งมากนะคะ เรื่องงานก็ละเอียดเป๊ะสุดๆ พุดแน่ใจค่ะว่าช่อจะเป็นเลขาที่ดีแน่ๆ คุณรบเชื่อพุดเถอะนะคะ”

ทรงรบหันมองช่อม่วงที่ไปเอาน้ำอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก เมื่อมาคุยกันพุดชมพูดนัดเตรียมงานกับช่อม่วง เสร็จแล้วนึกได้ว่าคอนโดของช่อม่วงไปทางเดียวกับบ้านทรงรบ จึงฝากติดรถไปด้วย เธอปรารภว่า

“มีเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ พุดอยากเตรียมตัวให้พร้อมเริ่มงานที่สุด สงสัยอยู่อย่างเดียว ไม่รู้ว่าทายาทตัวจริงของสัตยารักษ์จะพร้อมหรือเปล่า” เธอมองหน้าช่อม่วงกับทรงรบอย่างหนักใจ

ooooooo

แผนที่การันต์ให้อนาวินทร์ป่วนพุดชมพูคือ ให้เขาจัดงานเลี้ยงริมสระน้ำ มีแขกมาประมาณ 20 คน อนาวินทร์เรียกป้านุ่มมาสั่งการให้จัดเตรียมสถานที่ส่วนอาหารการันต์จะสั่งจากข้างนอก

ป้านุ่มรับคำอย่างไม่สบายใจเพราะสั่งกะทันหันต้องระดมคนใช้มาเตรียมสถานที่กันฉุกละหุก

พุดชมพูกกลับมาเห็น ถามว่าป้าทำอะไร พอป้านุ่มบอกว่าอนาวินทร์จะจัดงานเลี้ยงริมสระน้ำคืนนี้ เธอถามว่าแล้วทิพนาถล่ะ ป้านุ่มบอกว่าชวกรมารับไปเมื่อเช้า เห็นว่าจะไปต่างจังหวัดสองสามวัน

พลบอกว่าคืนนี้มีหวังไม่ได้นอนกัน พุดชมพูบอกกับป้านุ่มว่า “กฎใหม่ของพุดคือให้ทุกคนเลิกงานตอนสามทุ่ม”

“ยกเว้นวันนี้ไว้สักวันเถอะค่ะ คุณวินคงเหงาเลยอยากจัดปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ตามใจคุณวินสักวันเถอะนะคะ ป้าขอ”

“ป้านุ่มคะ เพราะทุกคนตามใจคุณวินมานาน เลยทำให้เขาเป็นแบบนี้นะคะ ถ้าป้านุ่มอยากให้คุณวินของป้าโตเป็นผู้ใหญ่จริงๆ ตามที่คุณปู่หวังไว้ เราต้องช่วยกันดัดนิสัยเขาค่ะ” พุดชมพูพูดอย่างเหนื่อยใจ ป้านุ่มฟังแล้วหนักใจ

ooooooo

เพราะตั้งใจจะมาป่วน อนาวินทร์บอกเพื่อนที่มาปาร์ตี้ว่าตามสบาย เต็มที่ เอาให้ถึงเช้าเลย หวายมางานด้วย เธอเจ้ากี้เจ้าการราวกับเป็นเจ้าของบ้าน

พุดชมพูอดกลั้นเต็มที่ เสียงเพลงเสียงเฮฮาดังจนเธอโทรศัพท์คุยกับแม่ในห้องยังต้องตะโกนกัน พูดกันไม่กี่คำก็วางสายเพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง เดินไปดูที่หน้าต่าง อนาวินทร์เห็นเธอแอบดูก็โอบหวายอี๋อ๋อกันยั่วเธอ แค่นั้นไม่พอยังสั่งพลที่เป็นคนคุมเครื่องเสียงให้เร่งเสียงและหันลำโพงไปทางห้องของเธอด้วย ยั่วและท้าทายจนพุดชมพูทนไม่ไหวลุกพรวดจากเตียง

“นายอนาวินทร์ นายอยากลองดีกับฉันใช่ไหม?? จัดไป!!”

การันต์รอดูผลงานของตน เห็นไฟห้องนอนพุดชมพูปิดไปนานแล้วก็ถามอนาวินทร์ว่าไม่ใช่หลับไปแล้วหรือ

“ไม่มีทาง ยัยบ้านนอกนั่นชินกับบ้านเงียบๆ เสียงดังขนาดนี้ไม่มีทางนอนหลับหรอก” แล้วยุให้เพื่อนๆ สนุกกันให้เต็มที่ วันนี้ไม่สว่างไม่เลิก! ทุกคนเฮอย่างเมามัน

“พอได้แล้ว!!” เสียงพุดชมพูสั่งเข้ม ทุกคนหันมอง เธอโดดขึ้นยืนบนเก้าอี้ประกาศก้อง “เลิกปาร์ตี้เดี๋ยวนี้เลยนะ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วรู้ไหม หัดเกรงใจคนอื่นเสียบ้าง ต้องให้พูดคำนี้กับคุณกี่รอบกันนะ”

“แกเป็นใครเนี่ยหา! อยู่ๆมาพูดฉอดๆ หัดรู้จักที่ต่ำที่สูงบ้าง” หวายกร่างว่าตนเป็นแฟนอนาวินทร์ สะอึกขึ้นถามมองพุดชมพูแต่หัวจดเท้า อนาวินทร์ก็ตะโกนให้เปิดเพลงต่อ พุดชมพูโกรธจัดเดินไปดึงปลั๊กเครื่องเสียง เพลงหยุดกึก

อนาวินทร์ตะคอกถามว่าเธอจะเอายังไง หวายผสมโรงบอกให้เขาไล่ออกไปเลย ปล่อยให้มายืนด่าอยู่ทำไม คนไม่มีมารยาท ถามว่าเธอมีสิทธิ์อะไรมาสั่งวิน นี่เป็นบ้านของเขา

ถูกพุดชมพูสั่งสอนว่า บ้านของอนาวินทร์แต่ตอนนี้ตนเป็นผู้มีสิทธิ์ขาดในบ้านหลังนี้แต่เพียงผู้เดียว หวายเหวอถามอนาวินทร์ว่าจริงหรือ เขาไม่ตอบให้เสียฟอร์มเอาแต่ขบกรามแน่น พุดชมพูประกาศว่า

“เพราะฉะนั้นฉันขอสั่งให้เลิกงานเลี้ยงเดี๋ยวนี้” มองทุกคนในงานบอกว่า “งานเลิกแล้วค่ะ เชิญทุกคนกลับบ้านได้ ถ้าไม่กลับฉันจะแจ้งตำรวจข้อหาบุกรุก!!”

เพื่อนๆที่มาร่วมงานเห็นอนาวินทร์เอาแต่ขบกรามนิ่ง ก็บ่นกันว่างานกร่อยแล้ว ชวนกันกลับหมด พุดชมพูบอกป้านุ่มว่ายังไม่ต้องเคลียร์สถานที่ ให้ทุกคนไปพักผ่อนก่อนพรุ่งนี้ค่อยมาเก็บของ

หวายถามอนาวินทร์ว่ายัยคนนี้เป็นใครทำไมเขาปล่อยให้ทำอย่างนี้ หรือเขากลัวถูกหาว่ารังแกผู้หญิงแล้วจะลงมือเอง

“ขอโทษนะคะ ฉันไม่มีธุระอะไรกับคุณ แล้วฉันก็เหนื่อยมากแล้วด้วย เชิญกลับบ้านไปได้แล้ว” หันมองอนาวินทร์ที่ยืนตัวสั่นอย่างโกรธจัด เอ่ยอ่อนหวาน “ราตรีสวัสดิ์นะคะ คุณอนาวินทร์”

ooooooo

อนาวินทร์เจ็บใจมากที่ถูกพุดชมพูฉีกหน้าต่อหน้าทุกคน การันต์สงสัยว่าในเมื่อเธอรับข้อเสนอของปู่เล็กแล้วทำไมยังต้องทำกันถึงขนาดนี้ ปลอบอนาวินทร์อย่าคิดมาก บอกให้ไปนอนเสีย อนาวินทร์ลุกไปสบถแค้น

“ยัยพุดชมพู!!”

เดินผ่านหน้าห้องพุดชมพูก็เคาะประตู พอเธอเปิดเขาก็จู่โจมเข้าไปในห้องผลักเธอกดติดกำแพงถามเมาๆว่า

“เธอต้องการอะไรจากฉันแน่” พุดชมพูบอกให้ปล่อยตนเขาเมามากแล้ว เขาไม่ยอมปล่อยถามว่าต้องการอะไรหรือเรียกร้องความสนใจจากตน แล้วจู่โจมจูบอย่างแรง พุดชมพูตกใจคว้าแจกันฟาดหัวเขาอย่างแรง แจกันแตกและเขาชะงักปล่อยเธอ เลือดไหลออกมาตามขมับแล้วเซล้มตึง!

พุดชมพูตกใจมากรีบพาเขาไปโรงพยาบาล หมอทำแผลเสร็จเขาเดินออกมามีผ้าพันแผลที่หัว เขาซึม จ๋อย หายซ่าไปสนิท มายืนเก้ๆกังๆข้างพุดชมพู เธอดึงมือเขาให้เขานั่ง ถามอย่างเป็นห่วงว่าเป็นยังไงบ้าง เขาบอกว่าเย็บเจ็ดเข็ม ถามว่าเจ็บมากไหม เขาบอกว่าไม่

เธอหมั่นไส้เลยเอานิ้วจิ้มที่แผล เขาโวยวายว่าเจ็บ

ทั้งคู่สบตากัน ความรู้สึกใกล้ชิดและจู่โจมจูบในห้องเมื่อครู่ใหญ่ผุดขึ้นในความรู้สึก ต่างมองกันนิ่ง เธอรู้สึกอายและผิดที่ทำให้เขาเจ็บ

“ฉันขอโทษนะที่ทำให้นายเจ็บตัว แต่นายเองก็สมควรโดนแล้วล่ะ อยากทำบ้าๆดีนัก ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำนายเจ็บหรอก แค่คิดจะเรียกสตินายเฉยๆ”

พอดีเสียงพยาบาลประกาศให้อนาวินทร์ไปรับยา พุดชมพูไปรับแทน พอได้ยามาก็บอกว่านี่เป็นยาแก้ปวด ถ้าปวดแผลก็กินเสีย เขารับยาไปเฉยๆ เธอทวง “จะไม่ขอบคุณกันสักคำเลยรึไง”

“ขอบคุณทำไม เธอทำฉันเจ็บ ก็ต้องรับผิดชอบสิ กลับกันได้แล้ว ง่วง” พูดแล้วเดินนำออกไปเลย

พุดชมพูมองตามส่ายหน้า ถึงเขาจะจ๋อยไปแต่ก็ยังเป็นอนาวินทร์คนเดิม!

ooooooo

วันนี้ ขณะพุดชมพูนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ริมสระว่ายน้ำ การันต์เข้ามาทักว่าตื่นแต่เช้า เธอบอกว่าอยู่ไร่ตื่นเช้ากว่านี้อีก ถามว่ามาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า

การันต์บอกว่ามีธุระจะคุยกับอนาวินทร์นิดหน่อยแต่ดูท่าคงต้องนั่งรอเขาตื่นอีกตามเคย เธอถามว่าเขาไม่ต้องทำงานหรือถึงได้อยากจะตื่นเมื่อไหร่ก็ตื่น

“ทำครับ ตอนวินกลับจากเรียนโทที่อังกฤษใหม่ๆ ก็ไฟแรงอยู่นะครับ แต่พอคุณปู่ปลดจากผู้ช่วยประธานฯ ลงมาเป็นพนักงานฝึกงาน เขาก็เลยเกเร”

“ทำไมคุณปู่ถึงปลดคุณวินล่ะคะ” เธอลองถามหยั่งเชิง

“ทะเลาะกันน่ะครับ วินมีปัญหากับพนักงานเก่าแก่ของบริษัท แล้วก็ดันไปไล่เขาออก คุณปู่โมโหมาก เลยดึงอำนาจของวินคืนทั้งหมด วินก็แบบนี้ล่ะครับ ใจร้อน เอาแต่ตัวเองเป็นใหญ่ ไม่เคยลงให้ใคร” พูดแล้วมองหน้าอย่างตั้งใจเตือนว่า “จะสู้กับเขาก็เหนื่อยหน่อยนะครับ”

พุดชมพูฟังเงียบๆ รู้สึกแปลกใจที่การันต์พูดถึงอนาวินทร์ไม่ดีนัก

ooooooo

วันนี้พุดชมพูกับช่อม่วงจะมารับเอกสารเพื่อเตรียมทำงานพรุ่งนี้ ทรงรบจึงแวะรับช่อม่วงที่หน้าคอนโดมาด้วยกัน แต่ช่อม่วงติดนิยาย พ.พรรณราย เธอก้มหน้าก้มตาอ่าน จนจะขึ้นรถลงรถก็ต้องให้ทรงรบเรียก

ช่อม่วงยังติดใจจนทุกวันนี้ว่าทรงรบได้ลายเซ็นของ พ.พรรณราย มาได้อย่างไรถามจนทรงรบอึดอัดแต่เขาก็ไม่ยอมบอก ทำให้ช่อม่วงยิ่งอยากรู้

พอมาถึงบ้านสัตยารักษ์เจอการันต์กับพุดชมพูพอดี พุดชมพูจึงแนะนำให้การันต์รู้จักช่อม่วงนักบัญชีที่จะมาทำงานกับตน ชมว่าช่อม่วงเป็นนักตรวจสอบบัญชีที่เก่งมาก ทำให้การันต์แอบกังวลขึ้นมา

พุดชมพูเดินนำทรงรบกับช่อม่วงไปที่ห้องทำงานของปู่เล็ก อนาวินทร์เดินมาเจอการันต์ที่ยังยืนกังวลอยู่ การันต์ทักว่าหัวไปโดนอะไรมา เขาบอกว่าลื่นในห้องน้ำ แล้วรีบตัดบทถามว่าได้ยินเสียงรถ ใครมาหรือ? พอการันต์บอกว่าทรงรบกับเลขาใหม่ของพุดชมพู เขาก็เบ้ปากปรามาสว่า

“ดูซิจะทำอะไรเป็น เชอะ! เจ้าของไร่กระจอกๆ จะมาเป็นประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์”

“อย่าประมาทคุณพุดเชียวนะ เท่าที่ฉันสืบมา ประวัติเขาไม่ธรรมดา”

อนาวินทร์สงสัยว่าการันต์รู้อะไรมา เขาจึงเล่าให้ฟังว่า

“คุณพุดเรียนจบปริญญาตรีเกษตรศาสตร์เกียรตินิยมเหรียญทอง ขึ้นมาดูแลไร่ดอกไม้แทนคุณพ่อตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่ง ทำตั้งแต่ไร่เป็นหนี้ จนกลายเป็นไร่ที่ใหญ่ที่สุดไร่หนึ่งในจังหวัดไปแล้ว” อนาวินทร์ปรามาสว่าก็แค่เจ้าของไร่ดอกไม้ “ไม่ใช่แค่นั้น เมื่อสองปีก่อนคุณพุดจบปริญญาโทเศรษฐศาสตร์มาอีกใบ คะแนนดีที่สุดในรุ่นด้วย ถึงขนาดมีบริษัทใหญ่ๆมาทาบทามให้ไปทำงานเลยนะ”

อนาวินทร์ประชดว่าแล้วตนต้องกราบยกย่องบูชาเขารึไง การันต์พูดอย่างเลือดเย็นว่า

“ใจเย็นๆสิ ถ้าจะชนะคู่ต่อสู้ให้เด็ดขาด มันก็ต้องเล่นงานที่จุดอ่อน ค่อยๆดูไป ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณพุดจะไม่มีจุดอ่อนบ้างเลย”

อนาวินทร์หงุดหงิดมากเพราะนอกจากปู่แล้วก็มีพุดชมพูนี่แหละที่ไม่ยอมลงให้เขา ซ้ำยังทำให้เขาเจ็บใจถึงขนาดนี้

ฝ่ายพุดชมพูฟังน้ำเสียงการันต์ที่พูดถึงอนาวินทร์เมื่อวันก่อนไม่ค่อยดี วันนี้ขณะไปรับแฟ้มงานของปู่ที่ทรงรบยกมาให้ ก็เลียบเคียงถามว่าการันต์เป็นคนยังไง

ทรงรบบอกว่าเท่าที่เห็นก็เป็นคนเก่ง ฉลาด ทำงานดีมาก เธอถามว่าแล้วความสัมพันธ์กับอนาวินทร์ล่ะ

“สนิทกันมากครับ คุณรันเป็นคนที่ใกล้ชิดกับคุณวินมากที่สุดก็ว่าได้ คุณวินเองก็รักคุณรันมากนะครับ อย่างตอนคุณรันอยากออกไปอยู่คอนโด คุณวินก็วิ่งเต้นให้เต็มที่ได้ราคาดีมากๆ แถมยังซื้อเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดให้เป็นของขวัญด้วย”

พุดชมพูพยักหน้า ค่อยๆเก็บข้อมูลความสัมพันธ์ของชายหนุ่มทั้งสอง

ooooooo

แล้วการันต์ก็รู้จุดอ่อนของพุดชมพู เมื่อวันนี้เธอดูเอกสารอยู่ในห้องปู่เล็กจนค่ำ ฝนตกไฟดับเธอตกใจกลัวมาก ลุกเดินขาสั่นไปร้องเรียกป้านุ่มกับอ้อย พยายามเดินไปที่ประตู แต่จู่ๆประตูก็เปิดออก การันต์นั่นเอง เธอตกใจโผเกาะแขนเขา

ข้างนอกฝนยังตกหนักไฟยังดับมืด การันต์เอาไฟฉายส่องประคองเธอไปนั่งพลางตะโกนให้อ้อยเอาน้ำมาให้ บอกเธอว่าพอดีตนลืมของก็เลยกลับมาเอาและได้ยินเสียงเธอร้อง พุดชมพูพยายามทำหน้าเป็นปกติบอกว่าตกใจนิดหน่อย ถามว่าที่นี่ไฟดับบ่อยหรือ เขาบอกว่าไม่ เมื่อกี๊คงเพราะฝนตกหนัก

“คุณพุดกลัวความมืดเหรอคะ เหมือนน้องหนูเลยมันบอกกลัวผี” อ้อยเอาน้ำมาให้พูดประสาซื่อ

การันต์จับสังเกตอาการของพุดชมพู เมื่อกลับไปก็โทรศัพท์บอกอนาวินทร์ว่าตนรู้แล้วว่าจุดอ่อนของคุณพุดอยู่ตรงไหน อนาวินทร์กระเหี้ยนกระหือรือ บอกว่าพรุ่งนี้ตอนพุดชมพูมาเปิดตัวที่บริษัทตนจะต้อนรับให้ลืมไม่ลงเลย คอยดู!

ooooooo

รุ่งขึ้น อนาวินทร์ตื่นเช้าผิดปกติ ป้านุ่มบอกว่าจะเร่งทำอาหารเช้าให้ เขาบอกว่าไม่ต้องเพราะจะรีบไป ไม่นานพุดชมพูก็ลงมา อ้อยทักว่าวันนี้แต่งตัวสวย เธอบอกว่าวันนี้จะเข้าบริษัทวันแรกก็ต้องดูดีหน่อย ถามป้านุ่มว่าคุณวินยังไม่ตื่นหรือ

“คุณวินออกไปซักครึ่งชั่วโมงได้แล้วค่ะ เห็นบอกว่ามีธุระสำคัญ ไม่รู้เรื่องอะไร”

พุดชมพูฉุกคิดว่าอนาวินทร์ออกจากบ้านแต่เช้าในวันที่เธอไปบริษัทวันแรก คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

อนาวินทร์ไปถึงบริษัทเรียก รปภ.ไปบอกว่าวันนี้จะมีผู้หญิงชื่อพุดชมพูมาที่นี่แล้วกระซิบอะไรบางอย่าง จากนั้นไปหาพนักงานที่เคาน์เตอร์โอปะเรเตอร์บอกและสั่งงานบางอย่าง แล้วยิ้มออกไปอย่างพอใจ

เมื่อช่อม่วงไปถึงบริษัทจะไปขึ้นลิฟต์ก็ถูกโอปะเรเตอร์เรียกให้แลกบัตร เธอบอกว่าเป็นพนักงานใหม่ พนักงานคนนั้นยืนยันว่าต้องแลกบัตรเพราะฝ่ายบุคคลยังไม่ได้แจ้ง ทรงรบเดินมาพอดี ช่อม่วงขอให้เขาช่วยบอกพนักงาน เขาบอกว่าในเมื่อฝ่ายบุคคลยังไม่ได้แจ้งก็ควรแลกบัตรตามระเบียบ แล้วเดินไปเลย

ช่อม่วงแลกบัตรเสร็จก็วิ่งตามทรงรบไป บอกว่าตนต้องรอพุดชมพู ขอนั่งรอที่โต๊ะเขา แล้วนั่งแหมะเลย

พุดชมพูมาถึงก็โทร.บอกช่อม่วง แล้วจะขึ้นลิฟต์พนักงานให้แลกบัตร พอเห็นชื่อ “พุดชมพู” พนักงานคนนั้นก็ส่งสัญญาณให้ รปภ.ที่ยืนอยู่หน้าลิฟต์ พอพุดชมพูจะไปขึ้นลิฟต์ รปภ.บอกว่าลิฟต์เสียถามว่าเธอจะขึ้นชั้นไหน เธอถามว่าห้องประชุมผู้บริหาร ร้อนใจว่าใกล้เวลาประชุมแล้ว รปภ.บอกว่าชั้น 15 เสนอให้ขึ้นทางบันไดหนีไฟแทน

พุดชมพูตัดสินใจขึ้นทางบันไดหนีไฟ พอขึ้นถึงชั้น 15 ปรากฏว่าประตูล็อก! รปภ.บอกให้เธอรอตรงนี้ตนจะไปบอกแม่บ้านให้มาเปิด แล้วเดินกลับลงไป ทิ้งพุดชมพูยืนรอตรงนั้นคนเดียว

ooooooo

อ่านละครเรื่อง บัลลังก์ดอกไม้ ตอนที่ 4 วันที่ 1 ก.พ.60

ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ บทประพันธ์โดย คีตา
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ บทโทรทัศน์โดย : ทีมเวฟทีวี
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ กำกับการแสดงโดย : เจนไวยย์ ทองดีนอก
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ผลิตโดย : บริษัท เวฟทีวี จำกัด
ละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดดามชมละครเรื่องบัลลังก์ดอกไม้ ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ