อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 5 วันที่ 4 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 5 วันที่ 4 ม.ค.60

“เอาวะ เป็นไงเป็นกัน ไม่ว่าจะเจออะไร ฉันต้องทำเพื่อเธอให้ได้...ทองตรา”

รุ่งขึ้น เขาขอลางานกับทองตราหนึ่งวันอ้างว่าจะไปสมัครงาน รณยุทธิ์ยินดีเพื่ออนาคตที่ดีกว่า แต่ทองม้วนไม่พอใจอ้างว่าเขาลาไปอย่างนี้ตนขาดทุน เมื่อเขาอ้อนวอนทองม้วนยอมแต่ต้องกลับมาทำอาหารให้ตรงเวลา ถ้าไม่ตรงเวลาจะไม่หักเงินแต่ต้องจ่ายชดเชย

นาทีนี้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรกมลชนกก็ยอม เขารีบไปหาเทวาทำหน้าตายชวนไปหาคุณแม่ด้วยกัน เทวาส่ายหัวดิกไม่ขอเกี่ยวด้วยแล้ว กมลชนกฮึดขึ้นมายักไหล่ไม่ยี่หระ



“ก็ได้...ผมไปคนเดียวก็ได้”

เขาเข้าไปนั่งหน้าจ๋อยที่โต๊ะทำงานของแม่ วางกระเป๋าเงินและบัตรเครดิตทุกอย่างไว้ที่โต๊ะ กาญจนา ถามว่าหายหัวไปไหนมา แล้ววันนั้นหนีตนทำไม แล้วยังให้เทวามาหยั่งเชิงเรื่องรับพนักงานเพิ่มทำไม

กมลชนกตัดสินใจเล่าความจริงทั้งหมดให้แม่ฟัง กาญจนายิ่งรับไม่ได้ที่เลี้ยงดูและส่งเรียนมาขนาดนี้แต่ไปเป็นคนใช้เขาด้วยเหตุผลต้องการศึกษาผู้หญิงคนเดียว กมลชนกอ้อนว่าคนนี้ตนต้องการศึกษาดูใจเธอจริง กาญจนาบอกให้เขียนใบลาออกจากงานแล้วไปศึกษาดูใจกันให้พอ ตนไม่อยากสนใจอะไรอีกแล้ว รำคาญ ว่าแล้วลุกไปเลย

“คุณแม่ครับ ผมรู้ว่าผมเครดิตไม่ดี แล้วผมก็แย่อย่างที่คุณแม่ว่าจริงๆ” กมลชนกตามไปอ้อนวอน ขอโทษ ยอมรับผิดแต่วันนี้ตั้งใจจะเป็นคนใหม่ ตั้งใจทำทุกอย่างไม่ว่างานหรือความรัก กาญจนาบอกว่าตนจะดูที่การกระทำไม่ใช่แค่คำพูด “ครับ ผมจะทำ...แล้วผมต้องทำยังไง”

“ต้องถามตัวเองแล้วล่ะ เพราะต่อไปนี้ แกจะเป็นคนที่มีแต่ตัวและหัวใจ” กาญจนายึดกระเป๋าเงินและบัตรเครดิตทุกอย่างไว้หมดแม้แต่รถก็ไม่ให้ใช้นอกจากจะใช้งานเท่านั้น ถ้าอยากมีเงินใช้ก็ต้องทำงาน ไม่อย่างนั้นก็จะยึดตำแหน่งเอ็มดีคืนด้วย แต่ถ้าคิดว่าไม่ไหวก็ไสหัวออกไปจะได้จ้างคนใหม่มาแทน

“ไม่ครับแม่ ที่ผมมาก็เพราะผมตั้งใจและไม่ขัดใจแม่”

แม้จะอ้อนเต็มที่แต่กาญจนาก็ยังยืนยันว่าถ้าทำได้ก็จะเชื่อแต่ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าหาว่าใจร้ายก็แล้วกัน ว่าแล้วก็รวบบัตรทุกใบไว้ คืนบัตรประชาชนให้ใบเดียว

กมลชนกรับบัตรประชาชนไปหน้าเครียด ขอร้องอีกเรื่องคือให้ช่วยล็อบบี้อย่าให้บริษัททัวร์รับทองตราไว้ทำงานและให้แม่ช่วยรับเธอไว้ทำงานที่นี่ด้วย ไม่อย่างนั้นเธอจะยิ่งห่างตน และตอนนี้แม่เธอจะจับคลุมถุงชนอยู่ด้วย

“ก็ไม่เห็นเป็นไร เขาเอาถุงคลุมไปแกก็หาใหม่สิถนัดนักไม่ใช่เหรอ...อย่ามาขอร้องต่อรองอะไร ก็บอกแล้วไงว่าทำวันนี้ให้ดีก่อน เรื่องอื่นไว้ทีหลัง” กาญจนา ใช้ไม้แข็งไสหัวเขาออกไป กมลชนกเดินคอตกออกไปไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไป...

กมลชนกตัดสินใจเป็นไงเป็นกันอีกครั้ง เขาไปหาลุงเชฟโค้งให้อย่างอ่อนน้อมให้ช่วยสอนตนทำอาหาร ลุงเชฟกับเทวามองหน้ากัน เทวาติงว่านี่ไม่ใช่เวลาพูดเล่น ลุงเชฟก็ติงว่าการทำอาหารไม่ใช่เรื่องง่ายและเขาก็เคยบอกว่าไม่ชอบทำอาหาร

“แต่ตอนนี้ เวลานี้มันไม่ใช่ ผมเปลี่ยนใจแล้ว ทำไมไม่มีใครเชื่อผมบ้าง” ลุงเชฟบอกว่าไม่ใช่ไม่เชื่อแต่ต้องถามตัวเองว่าไหวไหม

“ไหวครับ ไม่ว่าจะยังไงผมจะเป็นพ่อครัว แล้วก็จะเป็นให้ได้”

ลุงเชฟเห็นความมุ่งมั่นแน่วแน่ของเขาก็ตกลงจะสอนให้ ถามว่าจะเริ่มเมื่อไหร่ดี เขาบอกว่าตอนนี้เลย

เมื่อลุงเชฟไปสอนในห้องครัว เทวากับกาญจนาไปแอบดู กาญจนาบอกว่าก็คงจะเล่นเป็นเด็กอีกตามเคย บอกเทวาว่าแต่ยังไงเราก็ต้องลองให้เขาทำไป แต่ขอย้ำนะ ว่าห้ามใจอ่อนเด็ดขาด เทวารับคำแข็งขัน

ลุงเชฟเห็นความตั้งใจของกมลชนกก็สอนให้จริงจัง พาไปดูอาหารสดในตู้แช่แนะนำให้รู้ว่าอะไร จะเก็บอย่างไร กมลชนกถือสมุดปากกาจดยิกๆ

ooooooo

ระหว่างที่กมลชนกลางานไปนั้น เป็นเวลาที่ทองม้วนไปจดมิเตอร์ไฟห้องคนใช้พอดี ของกำไลผ่านเพราะไม่เกินแต่ของนายมลเกินไปหลายหน่วยจนทองม้วนตกใจ สงสัยว่าจะแอบมีกระทะไฟฟ้าหรือกาต้มน้ำร้อนไว้ใช้ในห้อง

“กำไล ไปเอากุญแจมา” ทองม้วนจะไขเข้าไปดูในห้อง รณยุทธิ์ผ่านมาถามว่ามีอะไรหรือ ทองม้วนบอกว่าจะไขกุญแจเข้าไปดูในห้องนายมลสงสัยว่าจะแอบมีกระทะไฟฟ้าและหม้อต้มน้ำไว้ใช้ รู้ไหมว่าพวกนี้เปลืองไฟจะตาย

รณยุทธิ์บอกให้เจ้าตัวกลับมาก่อนดีไหม ทองม้วนไม่รอเพราะเสียเวลา พอกำไลเอากุญแจมาไขเข้าไปดูอย่างละเอียดไม่มีทั้งกระทะและหม้อต้มน้ำ ทองม้วนสงสัยว่าเป็นไปได้ยังไง เอะใจเมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าไม่เห็นมีเสื้อผ้าสักชิ้น สงสัยอีกว่าแล้วอยู่ได้ยังไง

“เอาน่า...รอเจ้าตัวมาแล้วค่อยถามก็ได้”

“จริงด้วยค่ะแม่” ทองตราเห็นด้วย ทองม้วนจึงยอมกลับ

ooooooo

กมลชนกพยายามเรียนการทำอาหารอย่างอดทน ลุงเชฟสอนให้โยนกระทะก็ทำเศษอาหารตกเกลื่อนพื้นแต่ก็ไม่ท้อพยายามทำใหม่ ลุงเชฟชมว่าดีมากวันนี้เอาแค่นี้ก่อน ต่อไปจะให้ลองทำอาหารจานเดียวง่ายๆเอาไว้มัดใจคุณทองตรา

การทำอาหารจานเดียวที่กมลชนกทำคือผัดกะเพรา กว่าจะทำได้ก็เก้ๆกังๆเหงื่อไหลไคลย้อย ทำแล้วเททิ้งอยู่หลายครั้งจนทำได้สำเร็จ

“เห็นไหมว่าถ้าเราตั้งใจไม่ว่าอะไรก็ทำได้ ยิ่งคุณมลหัวไวอย่างนี้ แป๊บเดียวก็เป็น” เขาบอกว่าชักสนุกกับการเป็นพ่อครัวแล้ว “งั้นก็ตั้งใจ เดี๋ยวลุงจะสอนให้เก่งไปเลย”

ลุงเชฟคุยให้ฟังว่าเป็นเจ้าของโรงแรมด้วยเป็นพ่อครัวด้วยก็ยิ่งดี ต่อไปเราก็ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องพ่อครัวถูกซื้อตัว แล้วคุณแม่ก็จะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวอีก

“ครับลุงเชฟ งั้นวันนี้ผมขอทำอาหารใส่กล่องไปฝากทองตราหน่อยนะครับ” แล้วลงมือทำอย่างตั้งใจ

ลุงเชฟถามว่าอะไรทำให้เขาเปลี่ยนใจอยากจะเป็นพ่อครัว

“ก็ลุงสอนผมว่าเริ่มรักไม่ควรเริ่มด้วยการหลอก แล้วกับคนนี้ผมหวังว่าจะเป็นตัวจริงของผม ผมไม่อยากหลอก ไม่อยากถูกจับได้ มันทำให้ผมอึดอัดใจมาก” ลุงเชฟบอกว่าดีใจที่เขาคิดได้อย่างนี้ “ผมกล้ายืนยันว่า ผมคิดอย่างนั้นจริงๆ”

“ไม่ว่าทำอะไร ใจต้องมาก่อนต้องมุ่งมั่นกับมันให้เต็มที่ คุณมลทำได้ไหม” เขายันยืนว่าทำได้ “ถ้าทำได้จริงก็สำเร็จได้แน่นอน ผู้หญิงคนนี้คงมีบุญเยอะที่ทำให้คุณมลเปลี่ยนไปในทางที่ดีได้”

ฝ่ายเทวา เมื่อกมลชนกปรับทุกข์ว่าตอนนี้แม่สั่งระงับบัตรเครดิตสั่งตัดเงินตนทุกบัญชีตอนนี้ตนไม่มีเงินเลย เทวาอุทานว่าคุณกาญจนาเล่นยาแรง กมลชนกพูดอย่างรู้สึกผิดว่าที่ผ่านมาตนทำกับคุณแม่ไว้เยอะมาวันนี้ตนเข้าใจคุณแม่ดี

“ถ้าคุณมลคิดได้อย่างนี้อาก็ดีใจด้วย ตั้งใจแล้วทำต่อไปให้ดีนะ อย่างน้อยมันก็เป็นผลดีกับตัวเรา” เมื่อกมลชนกรับปาก เทวาจับไหล่ให้กำลังใจว่า “วันข้างหน้าไม่ว่าจะเจออะไร ก็อย่าท้อนะคุณมล เพราะนี่เป็นโอกาสดีและโอกาสเดียวที่คุณจะได้เรียนรู้และต่อสู้ชีวิตด้วยตัวเอง แล้วจะได้โตเป็นผู้ใหญ่กับเขาจริงๆเสียที”

“ครับคุณอา”

ได้รับความเข้าใจ ช่วยเหลือ และกำลังใจจากผู้ใหญ่ทั้งสองอย่างอบอุ่น ทำให้กมลชนกมีกำลังใจมาก

ooooooo

เมื่อได้เวลาต้องกลับ กมลชนกนับเงินสดในตัวเหลือแค่สิบบาท เขาเปิดโน้ตบุ๊กหารถเมล์ที่จะผ่านหน้าบ้านทองตราแล้วถือกล่องข้าวผัดที่เตรียมไปฝากทองตราวิ่งไปรอรถเมล์ที่ป้าย กระโดดขึ้นรถแล้วยืนเบียดโหนโอนเอนอย่างทุลักทุเล

กว่าจะถึงปากซอยบ้านทองตราก็เหงื่อซ่กเนื้อตัวมอมแมม บังเอิญทองตรากับกำไลออกมาซื้อผลไม้จากรถเข็นเห็นเข้า กำไลรีบเข้าไปช่วยถือของ ทองตราทักว่าท่าทางเขาเหนื่อยมาก เขาบอกว่าเพิ่งโหนรถเมล์มา

ทองตราดักคอว่าอย่าบอกนะว่าไม่เคยโหนรถเมล์ เขาแก้ตัวน้ำขุ่นๆว่าเคย แต่เป็นคนละสายและรถติดมากด้วย กำไลถามว่าได้งานไหม ทองตราให้รีบพาเขากลับเพราะดูท่าจะแย่ ทองตราช่วยพยุงอีกคน

พอกลับถึงบ้าน ถูกทองม้วนจับเวลาบอกว่ามาช้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง ถามว่าได้งานไหม เขาบอกว่ายังไม่รู้ ทางนั้นจะติดต่อมาอีกที แต่วันนี้ลองทำอาหาร เลยได้อาหารฟรีมาฝาก พลางยื่นกล่องอาหารให้

พอเห็นของฟรีทองม้วนก็ยิ้มพอใจ บอกว่าวันนี้จะไม่หักเงินเขา แล้วให้กำไลตามไปนวดให้ รณยุทธิ์เห็นท่าทางเขาเหนื่อยมากบอกให้ไปนอนพักก่อนดีกว่า แล้วบอกทองตราให้ช่วยพ่อพยุงเขากลับห้องพัก

กมลชนกนอนหมดสภาพอยู่ในห้องจนหายเพลียลุกขึ้นก็เห็นถาดอาหารวางอยู่พร้อมกระดาษโน้ตเล็ก ๆ เขียนไว้ว่า

“ตื่นมา ถ้าปวดหัวหรือมีไข้ก็กินยาได้เลยนะ” เขายิ้มปลื้ม เปิดไอแพดดูผลการประกอบการย้อนหลังของโรงแรมจู่ๆไฟก็ดับพรึ่บ ได้ยินเสียงกำไลตะโกนอยู่หน้าห้องว่า คุณนายดับไฟห้องเจ๊ เขาเดินออกไปถามว่ามีอะไรทำไมต้องดับไฟ

ทองม้วนที่กินข้าวผัดอิ่มแล้ว บอกว่าเขาใช้ไฟเกินไปหลายหน่วย เข้ามาดูในห้องก็ไม่เห็นมีอะไร ถามจับผิดว่า อะไรก็ไม่มีแล้วอยู่ได้ยังไง กมลชนกบอกว่าเสื้อผ้าตนส่งซักหมด ทองตราถามว่าเป็นคนใช้เงินเดือนสองพันแต่จ้างคนซักผ้า? ทองม้วนหาว่ารายได้ต่ำแต่รสนิยมสูงไม่รู้จักประหยัด

พอฟังกมลชนกชี้แจงว่าที่ส่งซักเพราะคิดว่าประหยัดกว่าซักเอง เพราะต้องเสียเวลาทำงาน เปลืองผงซักฟอก เปลืองน้ำของคุณนาย ทองม้วนฟังแล้วชอบใจบอกกำไลว่าให้ดูนายมลเป็นแบบอย่างการประหยัด แต่กฎต้องเป็นกฎ ตนยังต้องตัดไฟเขา ทองตราขอแม่ว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ก็ปล่อยเขาบ้างเถอะ รณยุทธิ์ก็ว่าหยวนๆ กันบ้างเถอะ

กมลชนกบอกว่าไม่เป็นไรคุณนายจะตัดก็ตัดตนทนได้ ทองม้วนบอกว่าให้นอนตากยุงไปก่อนพรุ่งนี้จึงจะมาต่อมิเตอร์ให้ แล้วชวนกันกลับ

กำไลปลอบเขาว่าไม่ต้องกลัว ใครกลับก็กลับตนจะอยู่เป็นเพื่อนเจ๊เอง แล้วเอาเทียนไขไฟแช็กที่เตรียมมา จุดเทียนหลายเล่มไว้ในห้อง กมลชนกเดินไปปัดเทียนดับถามว่าจุดทำไมเยอะแยะเปลืองเปล่าๆ กำไลคิดเลยเถิดว่าเขาต้องคิดอะไรกับตนแน่ๆ ส่งสายตาปิ๊งๆอ่อยสุดฤทธิ์ กมลชนกบอกว่าตนไม่ได้คิดอะไร แต่กำไลก็ยังถือเทียนเดินตาม

กมลชนกเลยดึงกำไลออกนอกห้องบ่นว่าทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีก อย่าลืมว่าตัวเองเป็นผู้หญิง กำไลบอกว่าตนชอบเขาและจะยืนรอตรงนี้เผื่อเขาเปลี่ยนใจ เขาเลยจับเหวี่ยงออกไป กำไลหันมองถามอย่างน้อยใจว่าเพราะตนไม่สวยใช่ไหมถึงได้เหวี่ยงออกมาอย่างนี้ งอนตุปัดตุป่องบอกว่าโกรธเจ๊จริงๆด้วย แล้วเดินก้นบิดไป

“มันล้นจริงๆ” เขามองขำๆ แล้วเข้าห้องปิดประตู

ooooooo

เมื่อเข้าห้องแล้ว กมลชนกค้นตามซอกตามมุมหาเศษเงินที่โยนๆไว้ รวบรวมมาได้เกือบร้อย เขาดีใจที่จะขึ้นรถเมล์ได้อีกหลายวัน รวบรวมใส่ถุง ก๊อบแก๊บไว้อย่างดี ฉุกคิดอะไรได้จึงออกจากห้องไป

เขาไปที่บ้านอาม่า บอกผู้ช่วยลุงเชฟว่าพรุ่งนี้ให้กลับไปทำงานที่โรงแรมตามเดิมได้แล้วเพราะตนไม่มีเงินจ้าง แต่บอกโอ๊คให้อยู่ช่วยตนก่อน แล้วบอกโอ๊คไปคุยกัน

จากนั้นเขาไปนอนคุยกับทองทิวที่มาพึ่งแอร์เย็นๆ นอนที่บ้านอาม่า ยอมรับว่าเพิ่งรู้ว่าการโหนรถเมล์อย่างเต็มรูปแบบเล่นเอาเป็นลมกลับมา

ทองทิวรำพึงสมเพชว่า “โถ...อดีตคุณหนูผู้น่าสงสาร...”

คืนนี้กมลชนกกับทองทิวคุยกันอย่างมีสติ ไม่ใช่คนที่สับสนกับคนขี้เมา ต่างคุยกันถึงการเลี้ยงดูจากครอบครัวที่ต่างกัน คนหนึ่งถูกเลี้ยงมาอย่างสู้ชีวิต อีกคนถูกเลี้ยงมาเหมือนไข่ในหิน ทองทิวพูดจริงจังจริงใจกับเพื่อนรักว่า

“มล...ที่ฉันพร่ำถามแกว่าไหวไหมและไล่ให้กลับก็เพราะฉันเป็นห่วงแก แกมันเคยสบายแล้วต้องเอาตัวเองมาอยู่ในสภาพอย่างนี้ ฉันกลัวแกจะรับไม่ไหวถึงได้บอกให้แกเลิกคิดแล้วกลับ ไปไม่ใช่ฉันไม่อยากจะได้แกเป็นน้องเขยหรอกนะ เรื่องรักๆใคร่ๆ ฉันก็บังคับใจใครไม่ได้ ฉันรู้ ฉันเข้าใจในสิ่งที่แกทำ แต่คนอื่นเขาไม่รู้ ฉันถึงได้ไม่สบายใจ ไม่อยากให้แกโกหกใคร”

“ไม่ต้องห่วงนะทิว ขอเวลาอีกนิด ฉันกำลังเคลียร์ทุกอย่างด้วยตัวฉันเอง”

“แต่หนทางข้างหน้ามันหนักมากนะไหนจะเรื่องงานที่โรงแรม เรื่องงานในครัว แล้วยังต้องเจอทั้งแม่แก แม่ฉันแล้วไหนจะพ่ออีก ยิ่งกับยัยตรายิ่งแล้วใหญ่ แกจะทำให้เขารักแกได้ยังไง ในเมื่อเขาเข้าใจคักๆว่าแกเป็นตุ๊ด”

กมลชนกบอกว่าตนกำลังหาทางอยู่ ทองทิวถามว่าแล้วมีไหมล่ะ กลัวจะเป็นทางตัน

“อย่าทำให้เสียกำลังใจสิ ไหนๆฉันก็ตั้งใจจะสอบก็ต้องทำข้อสอบให้หมด ผลออกมาไม่ว่าจะสอบได้หรือสอบตก ฉันรับได้ทั้งนั้นขอแค่ให้ฉันได้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อน้องแกก็พอ”

“ถ้าแกตั้งใจ ฉันก็จะเป็นกำลังใจให้นะเพื่อน”

ทั้งสองเด้งตัวขึ้นมาจับมือกันในมิติใหม่ที่ต่างก็มีสติ ใช้ปัญญา

ทองตรายังไม่นอน เธอศึกษาข้อมูลของบริษัทบอร์นทูบีทัวร์ที่จะไปทำงาน เมื่อยลุกขึ้นไปยืนบิดตัวที่หน้าต่าง เห็นกมลชนกกับทองทิวกอดคอกันเดินมาจากบ้านอาม่า ก็มองอย่างสงสัย...

ooooooo

กมลชนกวางแผนไว้อย่างแนบเนียน เขาให้โอ๊คที่มีลักษณะและมีไหวพริบในการแก้ปัญหา ปลอมตัว เป็นนายมลทำหน้าที่พ่อครัวอยู่ที่บ้านทองตรา ส่วนตัวเองแอบกลับไปทำงานและเรียนการทำครัวที่โรงแรม

ขณะที่เขามองหาทางหนีทีไล่จะหลบออกไป และโอ๊คก็ปิดหน้าปิดตาใส่หมวกปลอมเป็นนายมลเข้าครัวทำอาหารอยู่นั้น กำไลก็เอาปาท่องโก๋มาให้ ปะเหลาะชวนคุยเอาใจ โอ๊คได้แต่ทำเสียงอือ...อือ...ในคอไม่กล้าพูดกลัวถูกจับได้

เวลาเดียวกัน กมลชนกก็หาทางหลบออกไปได้ แต่โชคไม่ดีถูกรณยุทธิ์เห็น เขาสงสัยว่านายมลจะไปไหนแต่เช้า พอถามกำไลที่เดินมา กำไลยืนยันว่าเจ๊ไม่ได้ไปไหน ตนเพิ่งเจอเจ๊ที่ทำครัวอยู่เดี๋ยวนี้เอง รณยุทธิ์ลังเลเชื่อว่าตนไม่ได้ตาฝาด

ฝ่ายกมลชนกหลบออกมาได้แล้วก็ลิ่วไปที่บ้าน เจอป้าอุ่น ป้าทักว่ากลับมาอยู่บ้านเสียทีป้าคิดถึง

กมลชนกบอกว่ารออีกแป๊บนึง พอป้าอุ่นถามว่าทำไมต้องรอก็พูดเป็นนัยว่า

“ไม่แน่นะ ถ้าผมกลับมาคราวนี้ผมอาจจะมีของดีมาฝากป้า คราวนี้ป้าก็จะได้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป”

รณยุทธิ์ยังไม่หายสงสัย บ่นกับทองตราขณะเข้าไปในห้องครัวเห็นนายมลตัวปลอมกำลังทำอาหารง่วนอยู่ ก็ยังยืนยันว่าตนเห็นนายมลออกไปแต่เช้าจริงๆ

ทองตราคาดว่าคงเป็นขโมยมากกว่า รณยุทธิ์เลยสงสัยว่าตนจะตาฝาดจริงๆ

ทองตราถามว่าทำไมนายมลต้องปิดหน้าปิดตามิดชิดขนาดนั้น กำไลสาระแนอธิบายแทนว่าเจ๊เขาไม่สบาย ไอแล้วก็เจ็บคอใช่ไหม โอ๊คพยักหน้าหงึก

ทองม้วนเดินเข้ามาผสมโรงอีกคน ทำให้โอ๊คตกอยู่ในภาวะคับขันยิ่งขึ้น เลยแกล้งผัดผักบุ้งไฟแดง พอไฟลุกพรึ่บเต็มกระทะและกลิ่นฉุนจัด ทั้งรณยุทธิ์ ทองม้วน และทองตราก็พากันวิ่งออกจากห้องครัวไปโอ๊คโยนกระทะผักบุ้งไฟแดงอย่างโล่งใจ

ooooooo

กมลชนกกลับมาแต่งตัวอย่างผู้บริหารรุ่นใหม่มาดเท่ ไปถึงโรงแรมก็เข้าไปอรุณสวัสดิ์แม่ที่ห้องทำงาน กาญจนามองอย่างไม่เชื่อสายตา ยังคงรักษาอาการสงบนิ่ง กมลชนกถามว่าทำไมแม่มองตนอย่างนั้น กาญจนาจึงถามว่า นั่นแกจริงๆหรือ

“ก็บอกแล้วไงว่าผมกำลังจะเป็นคนใหม่ให้แม่ดู” เห็นแม่เฉยๆ เลยลา “งั้นผมไปทำงานก่อนนะครับแม่”

เทวาเอาเอกสารมาให้กมลชนกเซ็นที่ห้องทำงาน เอ่ยปลื้มว่า

“ยินดีต้อนรับกลับมาทำงานนะครับ” กมลชนกขอว่าอย่ามาแซวกันเลยคุณอา “บอกตรงๆ เห็นคุณมลกลับมา อามีกำลังใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ” แล้วเอารายงานการประชุมและเอกสารเสนอเซ็นที่นอนรอลายเซ็นเอ็มดีนานแล้ว กมลชนกดูนาฬิกา มองเอกสารเสนอว่า

“คราวหน้าคุณอาต้องเอาขึ้นมาให้เช้ากว่านี้ เพราะช่วงเช้าผมจะทำงานให้เต็มที่ ช่วงบ่ายผมต้องไปเรียนทำอาหารกับลุงเชฟ”

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 5 วันที่ 4 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ