อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 7 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 7 ม.ค.60

กมลชนกเข้าห้องทำงานตัวเองแปลงร่างเป็นนายมลใส่หมวกใส่แว่นดำแล้วย่องออกจากห้องพอปลอดคนก็วิ่งซิกแซ็ก ถึงหน้าโรงเรียนเรียกพี่วินมอเตอร์ไซค์แล้วกระโดดซ้อนท้ายไปเลย

รณยุทธชมโอ๊คที่ปลอมเป็นนายมลทำความสะอาดห้องครัวเอาจริงเอาจัง แซวว่าถ้านายมลได้กับกำไลก็คงจะดีคงเติมเต็มให้กันได้พอดี โอ๊คพยักหน้าหงึกหงัก รณยุทธแซวว่าฝากให้รับกำไลไว้พิจารณาสักคน แล้วเดินออกไป

กมลชนกนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาถึง มองซ้ายมองขวาจะหลบเข้าบ้าน เจอทองม้วนกับทองตรากำลังจะออกจากบ้านพอดีรีบหลบแทบไม่ทัน พอสองแม่ลูก เดินผ่านไปแล้วก็จะออกวิ่ง เจอกำไลนุ่งกระโจมอกหิ้วถังใส่น้ำซักผ้าจะเอามารดต้นไม้ตามนโยบายประหยัดน้ำของคุณนาย มาถึงพุ่มไม้ก็สาดโครม ถูกกมลชนกเข้าเต็มๆ



“เอาเข้าไป ยี้...แล้วนี่มันน้ำอะไรของยัยกำไลกันแน่วะเนี่ย” บ่นแต่ไม่มีเวลาแล้ว ลุกได้ก็วิ่งไปที่ห้องครัว

รณยุทธที่เพิ่งเดินออกจากห้องครัวเห็นกมลชนกแว้บๆ ก็ขยี้ตาเขม้นมอง เพราะตนเพิ่งเดินออกจากนายมล ที่ห้องครัวเมื่อกี๊นี้เองแล้วมาเห็นนายมลตรงนี้อีกได้ไง ถามตัวเองงงๆ “เฮ้ย...เป็นไปได้ยังไงแล้วมันออกมาตอนไหนวะ?” ด้วยความสงสัยเลยเดินตามนายมลไปที่ห้องครัว

กมลชนกวิ่งเข้าครัวแปะมือส่งงานกับโอ๊ค แล้วโอ๊คก็โดดแผล็วข้ามรั้วไปบ้านอาม่า ไวจนรณยุทธตามมาดูไม่ทัน เมื่อเข้าครัวไปก็เห็นทุกอย่างเป็นปกติ เขาเกาหัวแกรกๆ กมลชนกถามว่ามีอะไรหรือ เขาพูดเหมือนบ่นตัวเองว่า

“ทำไมลุงตาฝาด เห็นพ่อมลบ๊อยบ่อย เมื่อกี๊ก็เพิ่งคุยกันอยู่ในครัว พอเดินออกไปเห็นพ่อมลเดินสวนเข้ามาก็เลยตามมาดู” กมลชนกทำหน้าตายบอกว่าตนอยู่ที่นี่ตลอด “ก็นั่นน่ะสิ สงสัยลุงจะใกล้บ้าแล้วล่ะ อ้าว ...แล้วหนวดเคราเราหายไปไหน แล้วทำไมเปียกปอนอย่างนั้นล่ะ”

“อ๋อ...เห็นมันยาวไปไม่สวยก็เลยถือโอกาสโกนแล้วก็เอาน้ำราดตัวเลยเย็นดี”

รณยุทธร้องอ๋อ...เร่งให้ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียเดี๋ยวจะไม่สบาย พอเขาเดินออกไป กมลชนกยกมือไหว้พึมพำ...

“ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะโกหก มันจำเป็นจริงๆ”

ooooooo

เข้าครัวทำอาหารเสร็จเตรียมยกไปเสิร์ฟ ทองตรา เข้ามาเห็นหน้าเกลี้ยงๆของนายมลก็ผงะร้องเฮ้ย! ถามว่าหนวดหายไปไหน ดูไปดูมาชมว่า แต่ก็ดูหล่อดีนะ เอะใจถามว่าเขาทำงานอยู่ที่นี่ทั้งวันแล้วไปโกนตอนไหน ทำไมต้องโกน

กมลชนกกะล่อนได้เนียนว่า โกนที่นี่เมื่อกี๊นี้เอง มันร้อนเลยโกนทิ้ง พอดีรณยุทธ ทองม้วนกับทองทิวเดินเข้ามา ทองตราบอกให้พ่อดูนายมลสิ โกนหนวดแล้วสวยเชียว ทองม้วนเห็นด้วยชมว่ามีสง่าราศีดีกว่าเดิมตั้งเยอะ

ทองตราถามว่าที่เจ๊กล้าลุกขึ้นมาทำหน้าสวยคงเป็นเพราะเบสแน่เลย เขาตัดพ้อว่าอย่าล้อมลสิคะ ทองตราบอกไม่ต้องอาย ทุกคนเข้าใจดี ถ้าเขาเลือกจะเป็นผู้ชายก็ต้องบอกว่าหล่อ แต่ถ้าเลือกจะเป็นผู้หญิงก็ต้องบอกว่าสวย ทองทิวทำตุ้งติ้งบอกว่า ตนอยากให้เจ๊เลือกเป็นผู้ชาย บอกพ่อกับแม่ว่าตนขอสับสนสักวันแล้วเข้าไปซบอกนายมลทำเคลิ้ม

“อย่าทำให้พ่อระแวงอีกเลย เดี๋ยวความดันขึ้น” รณยุทธขอร้อง ทองม้วนมองแล้วพูดขำๆว่า

“ดูจากท่า ก็น่ากลัวว่าจะสับสนจริงนะลูก จำไว้... แม่อยากมีลูกชาย ไม่ใช่ลูกสาว”

ทุกคนหัวเราะขำกับการหยอกเย้ากันของพ่อแม่ลูก...

ooooooo

ทองตราเตรียมตัวไปเซ็นสัญญาทำงานที่บริษัททัวร์เต็มที่ แต่จู่ๆ วันนี้ก็มีคนที่บริษัทโทร.มาบอกว่าทาง บริษัทมีความจำเป็นที่ต้องขอยกเลิกการเซ็นสัญญา ทองตราถามว่าทำไม พนักงานบอกว่าไม่ทราบเพราะผู้บริหารให้ตนโทร.มาแจ้ง

ทองตราบอกพ่อว่าอายมากเพิ่งฉลองกันไปเมื่อวาน วันนี้ก็ยกเลิก รณยุทธบอกว่าช่างเถอะคนเก่งคนดีอย่างลูกเดี๋ยวก็มีงานให้เลือกอีก ไม่เชื่อก็คอยดู

วันเดียวกัน เทวาเอาเอกสารประวัติของนายสุดประเสริฐที่สืบมาได้ให้กมลชนกบอกว่า

“ในนี้มีทั้งประวัติส่วนตัวครอบครัว และประวัติการเจ็บป่วยอย่างละเอียดยิบ กมลชนกขอบคุณที่ช่วยเป็นธุระให้ เทวาถามว่า “ว่าแต่คุณมลอยากรู้เรื่องของเขาไปทำไมไม่ทราบ”

“ก็จงไม่ทราบต่อไป...ผมไปนะ” ว่าแล้วถือซองเอกสารผิวปากสบายใจเดินไป เทวาได้แต่มองงงๆ

กมลชนกไปบอกลุงเชฟว่าเมนูอาหารที่ปรึกษากันวันก่อนคุณนายทองม้วนไม่เอาจะให้ทำอาหารฝรั่งเศส ลุงเชฟบอกว่าได้จะจัดเชฟอาหารฝรั่งเศสฝีมือดีไปให้ไม่ต้องห่วง กมลชนกโล่งอกยกมือไหว้ขอบคุณ

“ในเมื่อโล่งใจหายห่วงกับปัญหานี้ นับจากนี้ คุณมลก็ต้องเอาเวลาที่มีไปตั้งใจทำงานให้ดี เห็นว่าตอนนี้ผลงานกำลังเข้าตาคุณแม่อยู่นะ” เทวาที่ยืนอยู่ด้วยเอ่ย

“จริงเหรอครับคุณอา” แต่พอมองนาฬิกาก็ตกใจ “โอ๊ย...เที่ยงแล้วนี่นา ผมไปก่อนนะ” ว่าแล้ววิ่งอ้าวออกไปเลย

ooooooo

ทองตรานั่งคุยอยู่กับพ่อที่ห้องรับแขก เธอบอกพ่อว่าเห็นนายมลเอาโบรชัวร์มอเตอร์ไซค์เงินผ่อนมาดู เขาคงอยากได้ กำไลทำอะไรอยู่แถวนั้นสอดขึ้นมาว่าตนก็เคยเห็น

“ก็ลองถามดูสิ ถ้าอยากได้แล้วเอามาใช้ประโยชน์เราก็ช่วยเขาได้”

“ก็ดีค่ะพ่อ เขาก็จะได้ไม่ต้องโหนรถเมล์”

ต่อมาทองตราเห็นพ่อนั่งอ่านตำราโหรถามว่าพ่อไปเรียนมาตอนไหนถึงได้ดูหมอเป็น ถามว่าพ่อเคยดูให้ตนบ้างไหม พ่อบอกว่าเคย ตามตำราเขาว่าอาทิตย์กับพุธร่วมราศีเดียวกันเขาเรียกพุธเพ็ญหัวคิดปราดเปรื่อง แต่มฤตยูอยู่ราศีเมษ เลยพูดอะไรขวานผ่าซากแต่รักอิสระและชอบโต้แย้ง พูดง่ายๆ ว่าชอบชวนวิวาท ทองตรา ถามว่าตนร้ายกาจขนาดนั้นเลยหรือ

พ่อถามว่าอยากรู้เรื่องเนื้อคู่ไหม ถ้าดูตามตำราหนูจะได้เนื้อคู่ดีร่ำรวยมีทรัพย์มาก เธอถามขำๆ ว่าอย่าบอกนะว่าคนนั้นคือคุณสุดประเสริฐคนโปรดของแม่

“พ่อไม่รู้ ก็ต้องดูกันไปว่าใครกันแน่ที่จะได้เป็นผู้โชคดีได้มาเป็นลูกเขยพ่อ”

“แค่ฟังแม่เล่าหนูก็ไม่ชอบเขาแล้วล่ะค่ะพ่อ ดูซิ ทำบ้านเราวุ่นวายกันไปหมด”

พ่อบอกให้ก็ทนๆแม่เขาไป พอไม่ชอบใจก็สิ้นฤทธิ์ไปเอง ย้ำว่า

“ที่สำคัญไม่ว่าใครถ้าไม่ใช่เนื้อคู่กันยังไงมันก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอก ไม่ต้องเครียดนะลูก”

ทองตรายิ้มให้พ่อ แล้วขอตัวไปดูกำไลทำห้องให้น้าเล็ก

ooooooo

ในห้องว่างที่ทองม้วนกับกำไลกำลังทำความสะอาด ทองตราเข้าไปบอกแม่ว่างานที่เราฉลองกัน เมื่อวานตกลงไม่ได้แล้ว เขาโทร.มายกเลิกบอกว่าเป็นคำสั่งผู้บริหาร

ทองม้วนไม่พอใจจะโทร.ไปต่อว่า พอดีทองตราได้รับโทรศัพท์แจ้งข่าวดีว่าได้งานใหม่แล้วเป็นงานโรงแรมเพื่อนทองทิว นัดวันจันทร์ให้ไปสัมภาษณ์ ทองม้วนบอกว่าวันจันทร์แม่ว่างจะไปด้วย ทองตราติงว่าตนโตแล้วไปคนเดียวได้

“แต่แม่เป็นห่วง แล้วเขาก็เป็นเพื่อนตาทิว แม่ต้องให้เกียรติเขา ต้องไปแสดงตัว” ทองม้วนยืนกราน

พอมานั่งพักที่ห้องรับแขก ทองม้วนบ่นว่าทำงานแค่นี้ก็ครั่นเนื้อครั่นตัวไปหมด กวาดตามองถามว่านายมลหายไปไหน ทองตราบอกว่าแม่ให้เตรียมอาหารฝรั่งเศสเขาคงไปเตรียมงาน ทองม้วนสั่งกำไลให้ไปดูซิว่า นายมลกลับมาแล้วหรือยัง

กมลชนกกลับมาเห็นกำไลเข้าไปหาโอ๊คก็รีบหลบ กำไลถามโอ๊คที่ปลอมเป็นนายมลว่ากลับมาแล้วหรือทำกับข้าวเสร็จหรือยัง โอ๊คพยักหน้าตามเคย กำไลถามว่า เสียงหายอีกแล้วหรือ บอกให้ไปพักผ่อนเสียตนจะยกอาหารออกไปเอง

จู่ๆรณยุทธก็เดินเข้ามาเตือนนายมลว่า ให้ระวังเรื่องฟืนไฟตนเป็นห่วง โอ๊คพยักหน้า เขาถามว่าเสียงหายอีกแล้วหรือ โอ๊คพยักหน้าอีก ขณะรณยุทธหันไปก้มหาอะไร กมลชนกก็รีบวิ่งไปสลับตัวกับโอ๊ค พอรณยุทธ เงยหน้าขึ้นกมลชนกบอกว่าเรื่องไฟไม่ต้องห่วงตนระวังเต็มที่ รณยุทธงงถามว่าพูดได้แล้วหรือ เขายิ้มแหยบอกว่าพอดีเสียงเพิ่งมาเมื่อกี๊นี้เอง

เมื่อทองตราไปนั่งคุยกับพ่อที่ใต้ร่มไม้ เธอบอกข่าวดีว่าได้งานใหม่แล้ว พ่อดูแม่นจริงๆ ถามว่าพ่อกำลังทำอะไรอยู่

“ก็เตรียมทำหนังสืองานศพไว้ให้ตัวเอง พอตายจะได้ไม่ต้องไปไหว้วานคนอื่น” ทองตราถามว่าทำไมพ่อแช่งตัวเอง “นี่หนู...คนเราอาจจะรู้วันเกิดแต่ไม่รู้วันตายนะลูก แล้วถ้าเรายังไม่ถึงที่ตายต่อให้แช่งยังไง มันก็ไม่ตายหรอก แต่ถ้ามันถึงที่ตาย นั่งอยู่กับบ้านเฉยๆ ก็ตาย”

“ก็จริงพ่อ งั้นวันหลังหนูจะได้เขียนไว้บ้าง” พอดีเห็นกมลชนกเดินมา เธอบอกว่า “นายมลวันนี้ฉันมีข่าวดีกับข่าวร้าย ฉันถูกยกเลิกการเซ็นสัญญาจ้าง แต่จู่ๆก็มีอีกบริษัทที่โทร.มาเรียกตัวไปสัมภาษณ์”

เขาบอกว่าอย่าไปเลย เธอเสียดายเพราะนี่มันเป็นนาทีทองของชีวิต เขาถามว่าจะไปสัมภาษณ์งานที่ไหน พอทองตราบอกชื่อโรงแรมและบอกว่าเป็นของเพื่อนพี่ทิว กมลชนกก็ดีใจจนตาลุก เห็นด้วยทันที ซ้ำยุให้สู้ๆด้วย

ทองตราบอกว่าเขาต้องพาตนไปซื้อเสื้อผ้าด้วย เขามองเธอตาเยิ้มบอกยินดีเต็มที่

พอกลับมาที่ห้องตัวเอง กมลชนกโทร.ขอบคุณแม่ที่รับทองตราไว้ทำงาน กาญจนาบอกว่าแค่นัดสัมภาษณ์ถ้าไม่มีความสามารถก็ไม่รับ แค่นั้นเขาก็ดีใจแล้ว ก่อนวางสายเขาบอกแม่ว่า

“คุณแม่ครับ ผมรักคุณแม่ที่สุดในโลกเลยนะครับ”

พอเปิดประตูออกมาก็เจอทองตรามาบอกว่ามีข่าวดีจะบอก เขาตาโตถามว่าข่าวดีอะไรอีก

ทองตราเล่าว่าตนปรึกษากับพ่อแล้วว่าจะซื้อมอเตอร์ไซค์ให้แล้วให้เขาผ่อนกับพ่อ เขาจะได้ไม่ต้องโหนรถเมล์อีก กมลชนกเกรงใจบอกว่าถ้าจะช่วยก็แค่ช่วยค้ำประกันให้ก็พอ ที่เหลือตนจัดการเอง

เมื่อมาเจอกัน รณยุทธบอกว่าจะซื้อรถก็ให้เตรียมเอกสารบัตรประชาชนให้เรียบร้อย วันต่อมาก็พาไปที่ร้านขายรถมอเตอร์ไซค์มือสองซื้อเงินผ่อน กมลชนกเซ็นชื่อในฐานะคนซื้อ และรณยุทธเซ็นในฐานะผู้ค้ำประกัน กมลชนกเซ็นชื่อในสัญญาว่า “นายกมลชนก วิวิทย์เวคิน” รณยุทธดูแต่ไม่ได้สนใจ

เซ็นชื่อแล้ว เขายิ้มขำบอกทองตราว่า “ซื้อรถราคาแปดพัน ผ่อนชำระเดือนละหนึ่งพันบาทถ้วนเหลือใช้ตั้งพัน”

เมื่อได้กุญแจรถ เขายิ้มร่าควงกุญแจรถโชว์ทองตรา แต่แล้วก็หุบยิ้มถามว่า ถ้าคุณนายรู้อะไรจะเกิดกับคุณลุง และคุณตรา เธอบอกว่าตนก็ไม่รู้เหมือนกัน

รับรถมือสองเก่าๆ แล้วกมลชนกไหว้ขอบคุณรณยุทธ ที่ช่วยค้ำประกันให้ตน บอกว่านี่เป็นรถมอเตอร์ไซค์คันแรก และยังเป็นหนี้ก้อนแรกในชีวิตด้วย

“งั้นนายขับรถคันแรกหนี้ก้อนแรกของนายกลับไป เดี๋ยวฉันกับพ่อจะขับรถตามไปนะ”

พอกลับถึงบ้าน ทองม้วนถามว่ารถใคร พอรู้นายมลซื้อมาก็เบ้ปากว่าคนจนก็ทำได้แค่วนอยู่กับของเก่าๆโทรมๆ กมลชนกพูดอย่างภูมิใจว่าถึงมันจะโทรมแต่มีคุณค่าทางจิตใจกับคนจนๆอย่างตน ทองม้วนซักว่าเอาเงินที่ไหนไปซื้อ พอรู้ว่ารณยุทธค้ำประกันให้และเขาผ่อนเอง คุณนายก็โวยวายว่าค้ำประกันได้ยังไงเกิดนายมลหนีไปก็ต้องรับผิดชอบชดใช้แทนแล้วกว่าจะผ่อนหมดอีกตั้งแปดเดือน

รณยุทธบอกให้เมตตาเขาเถอะ นายมลคงไม่คิดหนีไปไหนหรอก ทองม้วนสะบัดหน้าไม่พอใจหาว่าเตือนแล้วไม่ฟังโดนเมื่อไหร่จะหัวเราะให้ฟันหักเลยคอยดู!

“อันนี้โมโหเรื่องค้ำประกัน อีกไม่นานจะต้องโมโหหิวแน่ๆ รีบไปซื้อกับข้าวเถอะ” รณยุทธบอกขำๆ

ทองตรารับคำพ่อ แล้วขอโทษนายมลแทนแม่ที่พูดเหมือนดูถูกเขา กมลชนกยิ้มระรื่น เธอถามว่าเขาไม่โกรธหรือ

“จะโกรธไปทำไม ในเมื่อสิ่งที่คุณนายพูดมันก็ถูกทุกข้อ เราจนก็ต้องยอมรับว่าจนว่าแต่คุณตรารังเกียจคนจนอย่างมลไหม” ทองตรายิ้มส่ายหน้า “แค่นี้ผมก็มีความสุขแล้วละครับ คุณตรา...เรื่องบางเรื่องเราก็อย่าไปเก็บมันมาไว้ในใจและคิดว่าเป็นปัญหาไปเสียหมด หัดปล่อยวางมองโลกให้กว้าง ให้สดใส แล้วจะสบายใจกว่ากันเยอะเลย”

“ค่ะเจ๊” ทองตรายิ้มให้ กมลชนกยิ้มเจื่อนที่เธอยังมองเขาเป็นเจ๊ ยื่นมือไปให้จับแล้วจูงกันเดินยิ้มออกไป

ooooooo

ทองตราถามว่าจะเอารถตนไปหรือจะเอาจักรยานไปดี เพราะตนไม่คุ้นกับรถมอเตอร์ไซค์ตนกลัว

“อยู่กับผมไม่ต้องกลัวอะไรผมจะปกป้องจะเป็นองครักษ์พิทักษ์คุณเอง” ทองตราทำเสียงแหวะว่าจะเว่อร์อะไรขนาดนั้น “หรือว่าคุณตราไม่กล้าที่จะซ้อนมอเตอร์ไซค์คนจนที่ทั้งเก่าทั้งโทรมอย่างนี้”

ทองตราบอกว่าตนห่วงเรื่องความปลอดภัยและหมวกกันน็อกก็ไม่มี กมลชนกเอาหมวกกันน็อกสีหวานลายน่ารักที่เตรียมไว้แล้วให้ดู แล้วขอใส่ให้ ในฐานะผู้หญิงคนแรกที่จะได้ซ้อนท้ายรถคันแรกของตน

“ทำแมนอีกแล้วนะเจ๊” ทองตราแซวแต่แอบเขินจนต้องหลบตา

กมลชนกขี่รถมอเตอร์ไซค์คันแรกกับหนี้ก้อนแรกและผู้หญิงคนแรกซ้อนท้ายไปอย่างมีความสุข

พอไปถึงตลาดสด เดินซื้อของไปก็คุยกันไปอย่างมีความสุข กมลชนกบอกว่านับแต่นี้ไปตนจะทำอาหารให้เธอกินทุกวัน จะคิดสูตรอาหารใหม่ๆจะฝึกฝีมือไว้เพื่อไปประกวดเชฟ ทองตราเชียร์สุดใจแต่ตนคงจะอ้วนแน่เลย ถึงอ้วนก็ยินดีเพื่อเป็นสะพานให้เขาได้ก้าวข้ามไปสู่การเป็นพ่อครัวมือหนึ่งให้ได้

“งั้นคุณตราก็ต้องเป็นที่ปรึกษา เป็นนักชิมและนักวิจารณ์อาหารให้มลด้วยนะคะ”

“ได้สิ ด้วยความยินดีที่สุดเลยเจ๊” ทองตรายิ้มหวานควงแขนหมับเดินไปซื้ออาหารด้วยกันอย่างสนิทใจ

ooooooo

กลับถึงบ้าน กมลชนกทำอาหาร จัดอาหารโชว์อย่างสนุกเพลิดเพลิน โดยมีทองตราคอยให้กำลังใจ แต่พอชิมแล้วบอกว่าอร่อยน้อยกว่าทุกวัน กมลชนกหุบยิ้มแก้เกี้ยวว่าเป็นเพราะคุณตรามายืนมองอยู่แน่ๆเลย

เธอถามว่าจะตื่นเต้นทำไมในเมื่อทำอยู่ทุกวัน โดยรวมอร่อยแต่อย่าปล่อยให้ฝีมือตกเดี๋ยวไปประกวดจะแพ้เขา

“ผมจะไม่แพ้แน่ถ้ามีคุณตราคอยอยู่เคียงข้างอย่างนี้” เธอถามว่าเกี่ยวด้วยหรือ “เกี่ยวสิครับ คนเราถ้ากำลังใจดีทำอะไรก็มีพลัง คุณตราคือพลังและกำลังใจของผม แล้วผมก็เชื่อพ่อว่า การที่เราได้ทำอะไรให้คนที่เรารักกิน มันมีความสุขมากจริงๆ”

เธอถามว่าใครคือคนที่เขารัก กมลชนกตอบทันทีว่า “ก็คุณตรานี่ไง” พูดแล้วรีบเอามือปิดปากเขิน แต่ทองตรากลับกอดแขนเขาเอาหน้าซบ บอกเสียงใสว่า “ได้เลยค่ะ พี่สาว”

กมลชนกชะงักกับคำว่าพี่สาว ถามว่าหมายความว่ายังไง เธอบอกว่าก็คิดว่าเจ๊เป็นพี่สาวน่ะสิ แล้วเร่งให้ยกอาหารไปเถอะหิวแล้ว กมลชนกยิ้มแหยหน้าเซ็ง พอดีทองทิวเข้ามาแซวซ้ำอีกว่า

“ว่าไงคะเจ๊มลพี่สาวของทองตรา ทองทิวหิวแล้วค่ะ”

“กำไลก็หิวด้วยนะคะยกไปได้ยังเนี่ย” กำไลสาระแนเข้ามาแทรก แล้วช่วยกันยกอาหารออกไป

ooooooo

หลังอาหาร ขณะนั่งคุยกันในห้องรับแขก เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ทองม้วนให้กำไลออกไปดูว่าใครมาอย่าปล่อยให้เข้ามาก่อนตนจะอนุญาต สั่งนายมลให้ตามไปดูอีกคน

กำไลไปเห็นเบสหนุ่มหล่อบาดใจถือกระเช้าผลไม้ ใบใหญ่บึ้มยืนอยู่ที่ประตู ก็มองใจสั่น ถามว่ามาหาใคร เบสบอกชื่อตัวเอง แล้วบอกว่าขอพบคุณตรา กำไลเสียงหวาน ว่ารบกวนรอแป๊บ แล้ววิ่งระริกกลับไป

พอทองม้วนจำได้ว่าเป็นนายเบสที่ตนเคยไล่ตะเพิดไม่ให้มายุ่งกับทองตราก็ให้กำไลไปบอกว่าทองตราไม่อยู่บ่นว่าคบกับคนที่ไม่คู่ควรก็มีแต่เสียเวลาไร้ประโยชน์ แต่พอกำไลบอกว่าเขามีผลไม้กระเช้าเบ้อเร่อติดมือมาด้วยแถมยังหล่อและรวยเว่อร์ด้วย ทองม้วนก็เปลี่ยนเสียง ว่างั้นก็ไปเชิญเข้ามา ถามรณยุทธว่า คุยกันต่อหน้าผู้ใหญ่ก็ไม่มีอะไรเสียหายใช่ไหม

“จ้า...ถ้าเสีย ม้วนไม่ ถ้าได้ ม้วนเอาอยู่แล้ว”

ทองม้วนบอกให้ทองตราไปเชิญเบสเข้ามา ทองตรา รับคำเซ็งๆ เดินออกไปกับกำไล กมลชนกทนไม่ได้ตามไปอีกคน

เบสเห็นทองตราก็ยิ้มเท่ยื่นกระเช้าผลไม้ให้ กำไลช่วยรับต่อ ยกเดินตัวเอียงเข้าไป เบสเดินเข้าไปกับทองตรา พอทองม้วนเห็นเบสก็มองตั้งแต่หัวจดเท้าตาวาว ยิ้มปลื้ม เมื่อเห็นมาดดีท่ารวย ก็ทักว่าเคยเห็นเมื่อหลายปีก่อนเปลี่ยนไปเยอะเลย กระวีกระวาดเชิญนั่งแล้วสั่งนายมลให้เอากระเช้าผลไม้ไปเก็บในครัวแล้วจัดผลไม้มารับแขกด้วย

กมลชนกกลัวเบสจะจำตัวเองได้ เดินเบือนหน้าบิดตัวเอียงกระเท่เร่ออกไป ทุกคนมองสงสัยกับท่าแปลกๆ ของเขา

พอเข้าครัวก็กระแทกกระทั้นยื่นมีดให้กำไลปอกผลไม้จนกำไลบ่นว่าเป็นอะไรของเขาเนี่ย

ที่ห้องรับแขก เบสวางมาดเท่คุยกับพ่อ แม่ทองทิวและทองตรา เล่าว่าตนไปเรียนต่อโทที่เมืองนอกหลายปีและไม่ได้ติดต่อใครเลย ตอนนี้กลับมาอยู่เมืองไทย มาบริหารงานที่บริษัทของครอบครัวแล้ว

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 7 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ