อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 8 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 8 ม.ค.60

ที่ห้องรับแขก เบสวางมาดเท่คุยกับพ่อ แม่ทองทิวและทองตรา เล่าว่าตนไปเรียนต่อโทที่เมืองนอกหลายปีและไม่ได้ติดต่อใครเลย ตอนนี้กลับมาอยู่เมืองไทย มาบริหารงานที่บริษัทของครอบครัวแล้ว

พอทองม้วนรู้ว่าเบสเรียนจบนอกและเป็นเจ้าของธุรกิจก็ยิ้มแย้มชวนว่าว่างก็แวะมาเยี่ยมยัยตราบ้างตนไม่ว่าอะไร มองหากำไลถามว่าหายไปไหนไม่หาน้ำมารับแขก พอดีกำไลถือถาดน้ำเข้ามา ทองทิวเชิญเบสตามสบายตนขอตัวไปทำธุระก่อน

พอทองทิวออกไปเจอกมลชนกก็ถูกต่อว่าต่อขานที่ไปญาติดีกับเบส ถามว่าถ้าทองตราเกิดไปชอบเบสเขาต้องโดนเตะแน่ ทองทิวแหย่ว่าตนเกี่ยวอะไรด้วยเพราะอยู่ที่ใจยัยตราเอง กมลชนกบ่นว่าทองตรากำลังทำให้ตนสับสน



“แกนั่นแหละที่ทำให้สับสน เพราะแผนทุกอย่างมันออกมาจากแก”

“เฮ้อ...มันจะอะไรกันนักกันหนาโว้ย” กมลชนกกุมขมับเถียงไม่ออก ทองทิวส่ายหน้าอย่างไม่รู้จะช่วยยังไง

ยิ่งเมื่อเห็นเบสลาทองตราอย่างอาลัยอาวรณ์ กมลชนกก็ยิ่งร้อนใจ เมื่อเธอเดินกลับมาเขาถามว่านั่นแฟนคุณตราใช่ไหม ทองตราบอกว่าเรื่องส่วนตัว แต่จะว่าไปเขาก็ทำให้ตนหวั่นไหวได้ไม่น้อยเหมือนกัน ถามว่ากลัวตนจะแย่งเบสหรือ ปลอบว่า

“เอาน่าเจ๊ ฉันยังไม่คิดอะไรไปไกลขนาดนั้น วันนี้ยังไม่ใช่แต่วันหน้า...ไม่แน่”

ทองตราทำหน้าทะเล้นยั่วเล่น แต่ทำเอากมลชนกเกือบหมดแรง

ooooooo

เช้านี้ ขณะทองตรากับแม่ออกกำลังกาย พ่อกับทองทิวนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่สนามหน้าบ้าน จู่ๆทองทิวก็อุทานหน้าเหวอว่า

“เฮ้ย...นี่มันพ่อมลนี่!”

ทุกคนชะโงกเข้ามาดู ทองตราดูแล้วบอกว่าเป็นไปไม่ได้ ทองม้วนดูแล้วมองนายมลบอกว่าถ้าไม่เห็นเขายืนตรงหน้าต้องคิดว่าใช่แน่ๆ แต่พอเพ่งดูก็บอกว่า

“แค่คล้าย แต่ไม่ได้เหมือน” รณยุทธยืนยันว่าเหมือน “จะเหมือนได้ยังไงในเมื่อนี่มันคนใช้แถมยังจนสุดขั้วนั่นเขาเป็นเจ้านายแถมยังรวยสุดขีด ไม่ว่าจะยังไงมันก็คงไม่มีวันมาบรรจบกันได้แน่ๆ”

ทองทิวบอกว่าเดี๋ยวนี้คนหน้าเหมือนมีเยอะ ทั้งบังเอิญเหมือนและจงใจผ่าตัดให้เหมือน ทองม้วนเห็นด้วยเพราะคนไปทำหน้าที่เกาหลีกันเยอะ กมลชนกฟังอยู่ทำตุ้งติ้งผสมโรงกลบเกลื่อนว่า

“ว้าว...ทำไมเราโชคดีอย่างนี้นะ เกิดมาจนแต่หน้าดันไปเหมือนกับคนรวยได้ มันน่าดีใจจริงๆเลยค่ะ”

“ดูมันทำ ท่าทางจริตล้นเชียว ตุ๊ดหนอตุ๊ด” ทองม้วนยิ้มขำๆ

“หรือว่าเจ๊ไปทำหน้ามาให้เหมือนเขาเอง ไหนดูซิ” ทองตราเดินไปหยิกหน้านายมลจนเขาทำดีดดิ้นร้องโอดโอย แล้วหัวเราะกันครึกครื้น

มีแต่รณยุทธที่จับตาดูอย่างสงสัย

ooooooo

แขไขไฉไลที่สลัดรักจากกมลชนกไปแต่งงานกับ คนที่เธอเชื่อว่าเป็นมหาเศรษฐีที่จะบันดาลให้เธอได้ ทุกอย่าง แต่เมื่อแต่งงานไปแล้วรู้ความจริงว่าถูกตบตาเธอจึงหย่าทั้งเจ็บและอายหมดอาลัยตายอยากในชีวิต

พลตำรวจตรีไววิทย์ผู้เป็นพ่อเฝ้าปลอบโยนให้กำลังใจ ให้ลืมฝันร้ายทั้งหมดกลับมาสดใสร่าเริงเหมือนเดิม เธอคร่ำครวญว่าตนไม่เหลืออะไรแล้ว ไววิทย์บอกว่าเธอยังมีพ่อและยังมีอีกคนหนึ่งที่รักเธอมาก เธอถามว่าใครจะรักตนได้อีก

“ก็...กมลชนกไง”

เธอส่ายหน้าบอกว่าตนอายไม่กล้าสู้หน้าเขาอีก ไววิทย์จับไหล่ให้หันมามองหน้าถามว่า

“แล้วแขจะอายไปทำไม แขต้องกล้า เพราะพ่อเช็กแล้วว่าเขาก็ยังไม่มีใคร แขต้องไปเอามลกลับมาให้ได้ อย่าลืมสิว่าแขยังมีมล”

“ใช่พ่อ...แขยังมีมล...” แขไขไฉไลยิ้มทั้งน้ำตาอย่างมีความหวัง จากนั้นก็ลุกขึ้นไปสปาแต่งตัวให้

ฟิตแอนเฟิร์มเพื่อจะกลับไปหากมลชนกแม้จะติดปัญหาที่แม่ของเขาแต่ก็จะพยายาม

“อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันแล้วไปต่อจากนี้เรามาเริ่มต้นกันใหม่ ทำชีวิตเราให้มั่นคงสดใสโดยไม่ต้องลงทุนกันดีกว่านะลูกนะ” เธอถามพ่อว่าทำอะไรหรือ “เดี๋ยวถึงเวลาแขก็จะรู้เอง” ไววิทย์แววตาเจ้าเล่ห์

แล้วไววิทย์ก็เอาหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวและรูปการเข้ารับตำแหน่งเอ็มดีและเข้าบริหารงานแทนแม่ทั้งหมดของกมลชนกให้ดู ชี้ว่ามลเขาดูดีขึ้นเยอะเลย อย่างนี้เขาเรียกราศีจับ ยุว่าราศีจับมลแขก็ต้องจับเขาอีกทีดีไหม เธอหัวเราะเขินบอกว่าจะลองดู ไววิทย์บอกว่าต้องทำได้แล้วแขจะสบายไปทั้งชาติเลย

“นับแต่วันนี้ไป แขพร้อมลุยเต็มที่เลยค่ะพ่อ”

ooooooo

กมลชนกที่กำลังจะออกไปหาซื้อเสื้อผ้ากับทองตราจามอย่างแรง เธอแซวว่าสาวที่ไหนบ่นถึงเจ๊หรือ เขาพูดหน้าตาเฉยว่า แน่นะว่าจะไม่ใช่คุณตราบ่นเสียเอง เลยถูกด่าบ้าแล้วทุบหลังดังอั้ก เธอบอกให้เอารถเก๋งไปดีไหม

“รถเก๋งนั่งทุกวันไม่เบื่อรึไง นั่งมอเตอร์ไซค์นี่แหละเร้าใจดี ชีวิตจะได้มีสีสัน แล้วคุณตราจะไปซื้อเสื้อผ้าห้างไหนจะได้พาไปถูก”

เธอบอกว่าเอาแค่ร้านธรรมดาก็พอมีเสื้อผ้าเยอะแถมต่อได้ด้วย ตนขอแค่ใส่แล้วเหมาะกับตนก็พอไม่ต้องคิดเยอะและไม่ต้องเสียตังค์เยอะด้วย พอไปถึงเธอก็พาเดินดูและถามราคาไล่ไปเรื่อย กมลชนกเดินตามจนขาลากก็ยังไม่ได้ซื้อสักตัว เธอถามว่าเหนื่อยมากไหม พอเขาบอกว่ามากๆเลย เธอก็ชวนเดินย้อนไปซื้อที่ร้านแรก

กมลชนกแทบเข่าอ่อน เดินตามไปซื้อที่ร้านแรก ซื้อเสื้อผ้าได้แล้วเขาจะพาไปหาอะไรอร่อยๆกินกัน

ในบรรยากาศโรแมนติก ทองตราบอกว่าตนมีที่ดีกว่า โรแมนติกกว่า เขาดีใจถามว่าที่ไหนอยากรู้จัง

ทองตราพาไปนั่งเรือเป็ดที่สระน้ำในเขาดินลงเรือเป็ดแล้วเขาถามว่าต้องทำยังไง เธอบอกให้ถีบเรือไป ถามว่าเขาไม่เคยมาเลยหรือที่นี่ดังออก เขาส่ายหน้าดิกบอกว่าเคยไปแต่ดิสนีย์แลนด์ ทองตราร้อง โอ้โห...เป็นพ่อครัวแต่ไม่เจียมตัวเลย เขาแก้ตัวเหนียมๆว่า ฟังเขามาน่ะ

ทองตราบอกว่าตนชอบที่นี่เพราะเป็นเหมือนความทรงจำเก่าๆที่พ่อกับแม่พามาตอนเด็ก ถามว่าพ่อแม่เขาไม่เคยพามาที่นี่เลยหรือ เขาถามว่าแล้วมันโรแมนติกที่ไหน เธอบอกว่าก็ตรงที่ทำให้ตนมีความสุข ย้อนถามว่าแล้วโรแมนติกของเขาเป็นยังไง

“เอาไว้ถ้ามีโอกาส มลจะพาคุณตราไปดูความโรแมนติกในแบบของมลดีไหมคะ”

“ดีๆ แต่ตอนนี้ฉันจะพานายไปทัวร์ก่อนดีไหม” กมลชนกยิ้มแป้นบอกว่าดี

ลงเรือเป็ดเล่นกันแล้ว ขึ้นไปเดินเที่ยวสวนสัตว์ทองตราดูความน่ารักของสัตว์หัวเราะอย่างมีความสุข

เดินเที่ยวกันจนเพลินใจแล้ว กมลชนกถามหยั่งเชิงว่าเธอคิดยังไงกับเบส เขาเป็นคนยังไง เธอถามว่าจะพูดเรื่องนี้อีกทำไม เขาบอกว่าอยากรู้เพื่อประกอบการตัดสินใจของตน

“สำหรับฉัน เบสเขาเป็นผู้ชายที่น่ารัก เขาไม่น่าจะสับสนเหมือนนาย แต่ไม่แน่เพราะผู้ชายสมัยนี้ ต่อให้รูปหล่อกล้ามใหญ่ยังไงก็พร้อมที่จะกลายพันธุ์ได้ทุกเมื่อ”

กมลชนกติงว่าเธอยังไม่ตอบเลยว่าคิดยังไงกับนายเบส เธอบอกว่าจะคิดอะไรนอกจากเป็นเพื่อนกัน เขาใจชื้นถามว่าแล้วมีโอกาสจะพัฒนาไหม เลยถูกเอ็ดว่าถามอย่างกับนักข่าวสัมภาษณ์ดารา เลิกถามได้แล้ว ตัดบทแล้วลากไปเดินเที่ยวต่อกัน

กมลชนกขอบคุณที่วันนี้เธอพาเที่ยวสนุกจริงๆ เมื่อทองตรากินไอศกรีมและเปื้อนที่แก้ม เขาบอกเธอให้เช็ด แต่เธอเช็ดไม่ถูกสักที เขาเลยเช็ดให้อย่างอ่อนโยนจนเธอชมว่า ถ้าเขาเป็นผู้ชายจริงๆคงมีเสน่ห์มากและตนก็คงคิดว่าเขาแอบชอบตนแน่ๆเลย

“แล้วถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆล่ะคะ” กมลชนก ได้โอกาสถามทันที เธอตัดบทว่าอย่าพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ แล้วชวนให้รีบกลับเพราะโทรศัพท์แบตหมดแม่ต้องบ่นแน่ๆ เขาถามว่า “คุณตราโตแล้ว จะไปกลัวทำไมคะ”

“ฉันไม่ได้กลัว แต่เกรงใจไม่อยากทำให้แม่ไม่สบายใจมากกว่า”

ooooooo

ทองม้วนกำลังบ่นที่โทร.หาทองตราไม่ติด ทองทิวติงแม่ว่าให้เขามีเวลาส่วนตัวบ้างเถอะอย่าคุมเข้มนักเลย หรือกลัวจะได้ลูกเขยเป็นพ่อครัว ถามว่า เมื่อทุกคนเชื่อว่านายมลเป็นตุ๊ดแล้วแม่จะไปกลัวอะไร

กำไลสาระแนสอดว่าใช่ ถูกทองม้วนตวาดถามว่า “แล้วตุ๊ดมันไม่ใช่ผู้ชายรึไง!”

รณยุทธถามว่าใจคอแม่ม้วนจะไม่ไว้ใจลูกที่เราเลี้ยงมากับมือเลยรึไง คนอย่างยัยตราไม่มีวันทำอะไรเสียหายแน่ แล้วชวนทองทิวไปคุยกับพ่อในห้องดีกว่า ทองม้วนมองพ่อลูกตาขวาง เหลือแต่กำไลที่ยืนตัวลีบเกร็งกลัวเจอระเบิดถล่ม

พอทองตรากลับถึงบ้านก็ต้องตอบคำถามแม่ว่าทำไมกลับเอาป่านนี้แล้วมือถือน่ะปิดทำไม เธอบอกว่าแบตหมด กมลชนกก็ออกรับแทนว่าอย่าว่าคุณตราเลย ตนเป็นคนชวนเธอเถลไถลเอง ทองตราก็ขอแม่อย่าว่านายมลเลย

ทองม้วนเห็นทั้งลูกและสามีปกป้องนายมลก็ยิ่งโมโหประกาศจะไล่นายมลออกเพราะคิดว่านี่เป็นไม้ตายขู่นายมลได้ แต่ผิดคาด เพราะนายมลตอบทันทีอย่าง

ไม่ยี่หระว่า “ได้ค่ะ” แล้วยกมือไหว้ลาไปเลยทองม้วนหน้าเหวอถามว่าอวดดีกับตนขนาดนี้เลยหรือแล้วเงินค่ารถกับงานเลี้ยงอาหารฝรั่งเศสที่รับปากไว้ล่ะ

“คุณนายก็ต้องไปหาคนใหม่เอาเอง ส่วนเรื่องเงิน ผ่อนรถมลจะรับผิดชอบเอง” ทองม้วนเปลี่ยนเสียงว่างั้นไม่ไล่ออกก็ได้ เมื่อกี๊โมโหและไม่เข้าใจว่าทำไมใครๆ ถึงเข้าข้างเขาทั้งๆที่ตนแค่บ่นลูกสาวตัวเอง “คุณนายมีลูกสาวที่แสนดี รักแม่ รักครอบครัวที่สุด แค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เขาขอไปหาความสุขใส่ตัวบ้างกลับถูกแม่ต่อว่า ไม่ยอมฟังเหตุผลเขาบ้างเลย”

ทองตรามองเขาอย่างซาบซึ้ง ทุกคนมองกมลชนกอึ้ง ทองม้วนใบ้กินไปเลย กมลชนกยังคงพูดต่ออย่างเยือกเย็นว่า

“คุณนายว่ามล มลทนได้ จะไล่ออกมลก็จะออกแต่ขออย่างเดียวอย่าว่าคุณตราเพราะคุณตราไม่ได้ทำอะไรผิด”

“ก็ได้...ว่าแต่แกอย่าออกไปนะ” ทองม้วนพูดเสียงอ่อน แต่เก็บความแค้นไว้ในใจ

คืนนี้...ทองตรานอนคิดถึงเวลาที่ได้ไปซื้อของและเที่ยวกับกมลชนก กระทั่งเขาโต้กับแม่เพื่อปกป้องเธอ ยิ่งคิดถึงตอนที่เขาเช็ดไอศกรีมที่เปื้อนแก้มให้และสบตากันใกล้แค่ฝ่ามือกั้น เธอก็ยิ้มเขิน ชักผ้าห่มคลุมโปงเลย

ooooooo

เช้าวันจันทร์ที่จะไปสัมภาษณ์ที่โรงแรม ทองม้วนถือกำปั่นเข้ามาให้ทองตราเลือกทองใส่ไป อ้างว่าเสื้อผ้าก็เรียบๆ ต้องใส่ทองให้ดูดีหน่อย ทองตราบอกว่าตนไม่ชอบและตนไปสัมภาษณ์งานไม่ได้ไปประกวดทอง

ทองม้วนบ่นที่ลูกไม่ได้ดั่งใจแล้วตัวเองก็ประโคมใส่แทนเสียราวกับตู้ทองเคลื่อนที่ จนถูกรณยุทธแซวว่าระวังโจรมันจะอุ้มไปทุบเอาทอง ทองม้วนไม่กลัวเพราะตนจะเอานายมลไปเป็น รปภ.ให้ ทำเอากมลชนกหน้าเหวอตั้งตัวไม่ทัน

เมื่อถูกทองม้วนสั่งให้ไปเป็น รปภ.กมลชนกรีบโทร.หาเทวา ฝากบอกแม่ด้วยว่าวันนี้ขอลางาน แต่ไม่มีเวลาอธิบายอะไรมากแล้ววางสายเลย เทวาบ่นอุบอิบว่าชอบทำอย่างนี้ทุกทีเลย

พอไปถึงโรงแรม ทองม้วนสั่งนายมลให้ไปหาที่นั่งรอ ตนอาจจะต้องคุยนานหน่อยเพราะเจ้าของโรงแรมเป็นเพื่อนกับลูกชาย แล้วควักเงินให้ห้าสิบบาทเอาไว้กินข้าวนึกเสียดายดึงมือกลับจะให้แค่ยี่สิบบาทแต่สุดท้ายก็ตัดใจให้ไป

ทองตราเหนื่อยใจกับความตระหนี่ของแม่ แอบเอาเงินยัดใส่มือกมลชนกสองร้อยบาทแล้วรีบเดินตามแม่ไป

ถึงลานจอดรถก็เจอปัญหาอีกเมื่อจะไปจอดที่วีไอพี ถูก รปภ.มาไล่บอกว่าจอดไม่ได้เขายื่นหน้าออกไปโชว์บอกว่าตนเป็นเอ็มดีชื่อกมลชนก แต่ รปภ.ไม่รู้จัก เขาจึงโทร.บอกเทวา เทวาให้ไปวนรถอีกรอบตนจะลงไปเดี๋ยวนี้

ฝ่ายทองม้วนตื่นตาตื่นใจกับความใหญ่โตหรูหราของโรงแรม บอกทองตราว่าแบบนี้ต้องเรียกเงินเดือนแพงๆ เข้าไว้ ทองตรากลัวเรียกแพงเขาจะไม่รับ ทองม้วนบอกว่าเราจบถึงเมืองนอกมาเชียวนะ

“จบเมืองนอกแต่ไม่มีประสบการณ์ก็ใช่ว่าเขาจะรับนะคะ คนจบดีจบสูงแต่ทำงานไม่เป็นก็มีให้เห็นเยอะแยะ เอาเข้าจริง ประสบการณ์ก็สำคัญนะคะแม่” แล้วทองตราก็ขอไปเข้าห้องน้ำให้แม่รออยู่ที่นี่ก่อน

กาญจนานั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานเห็นกระดาษที่กมลชนกเขียนด้วยลายมือวางซ่อนๆอยู่ จึงหยิบอ่าน...

“แม่ครับ ทองตราเป็นน้องสาวของทองทิว ถ้าคุณแม่จะกรุณาช่วยรับไว้ทำงานในตำแหน่งเลขาของผมด้วยนะครับ”

ขณะนั้นเทวาเข้ามาบอกว่าทองตรามาถึงแล้ว กาญจนาถามว่าเขาเคยเห็นเด็กคนนี้ไหม เทวาบอกว่าเคยเห็นแต่ในรูปและเคยฟังจากคุณมลเท่านั้น กาญจนาถามว่าแล้วเขาคิดอย่างไร

“เท่าที่ฟัง ผมก็เห็นว่าเธอเป็นคนดีใช้ได้นะครับ เพราะทองทิวพี่ชายเธอก็นิสัยดี คุณกาญจน์ก็รู้จักนายทิวดีนี่นา ยังไงก็ช่วยรับคุณทองตราไว้ให้คุณมลหน่อย แกจะได้มีกำลังใจ”

กาญจนาบอกว่าตนเลือกไปตามเนื้อผ้า เทวาขอเวลาสิบนาทีแล้วจะเชิญทองตราเข้ามาเลย กาญจนาจึงออกไปเข้าห้องน้ำ กมลชนกฉวยโอกาสนั้นเข้าไปซ่อนอยู่หลังม่านเพื่อแอบฟังการสัมภาษณ์

ทองม้วนจะเข้าไปด้วย เทวาติงว่าท่านประธานจะคิดยังไงที่ทองตราจะเอาแม่ไปนั่งสัมภาษณ์ด้วย ให้รออยู่นี่ดีกว่าทองม้วนจึงยอม

เมื่อทองตราเข้าไปหากาญจนาที่โต๊ะ กาญจนา

บอกว่าตำแหน่งที่จะรับไม่ใช่ผู้จัดการฝ่ายพีอาร์อย่างที่เธอสมัครมา แต่เป็นตำแหน่งเลขาเอ็มดีและดูแลงานด้านต่างประเทศด้วยถามว่าทำได้ไหม ยิ่งรู้ว่าเธอเป็นน้องทองทิวก็อยากรับไว้ทำงานที่นี่

“ท่านคะขอความกรุณาอย่ารับหนูเพราะเป็น

น้องพี่ทองทิวเลยนะคะ ขอให้พิจารณาตามความสามารถจะดีกว่าไม่ว่างานอะไรหนูก็ทำได้ ขอให้ทำงานแล้วสบายใจหนูก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกค่ะ”

กาญจนายิ้มพอใจ บอกทองตราว่าไม่ต้องห่วง ส่วนเงินเดือนสตาร์ตให้ห้าหมื่น ต้นเดือนหน้าให้มาเริ่มงานเลย ทันใดก็สังเกตเห็นหลังม่านไหวๆ มองไปเห็นเงา ก็รู้ว่ามีการแอบฟังอยู่ กาญจนายิ้มเจ้าเล่ห์ พอทองตราไหว้ลา กาญจนาบอกว่าเดี๋ยวให้ไปพบเจ้านายสายตรงสักครู่ แล้วสั่งเทวาว่า...

“เดี๋ยวช่วยพาคุณทองตราไปพบคุณกมลชนกที่ห้องด้วยนะจ๊ะ” เทวาช่วยปดว่าก็วันนี้คุณมลลา กาญจนายิ้มเยาะอย่างรู้ทันย้ำว่า “ฉันรู้ว่าเขามา อีกสักครู่ก็คงจะไปอยู่ที่ห้อง” พลางหางตาไปที่หลังม่าน

ooooooo

กมลชนกเหงื่อแตกพลั่ก วิ่งออกไปนอกห้องพรวดไปนั่งที่โต๊ะทำงาน มองตัวเองแล้วยังอยู่ในชุดนายมล เสียงเคาะประตูดังขึ้น พลันก็คิดออก หมุนเก้าอี้ผู้บริหารตัวใหญ่มีพนักสูงหันหลังให้ทองตราทันที เทวาพาทองตราเข้ามาบอกเป็นนัย

“ท่านเอ็มดีครับ ท่านประธานให้ผมพาเลขาที่รับไว้มาเซอร์ไพรส์ท่านครับ” พูดพลางเอาตัวบังๆทองตราไว้ โค้งแล้วเดินออกไป ทองตรามองหลังเก้าอี้งงๆ พลันเสียงกมลชนกก็ดังมาจากหลังเก้าอี้ เสียงมีอำนาจอย่าง

นักธุรกิจใหญ่ถามว่า

“คุณใช่ไหมที่จะมาเป็นเลขาผม” ทองตรารับคำเสียงประหม่า “ผมอยากให้กลับไปเตรียมพร้อมทั้งกายและใจเพื่อที่จะมาทำงานร่วมกัน” ทองตรารับคำอีก “การทำธุรกิจเดี๋ยวนี้การแข่งขันสูงเราต้องมุ่งมั่นนำพาองค์กรให้ก้าวไปข้างหน้าเพื่อผลกำไรและเงินปันผลที่จะตอบแทนในทางธุรกิจ และคุณคือหนึ่งในผู้ร่วมสร้างสิ่งเหล่านั้นไปพร้อมๆกับผมต้องคอยอยู่ข้างๆผมตลอดเวลา”

“ค่ะ” ทองตรารับคำอีก เขาถามว่าพูดเป็นแต่ค่ะหรือ เธอตอบ “เปล่าค่ะ” เขาจึงพูดต่ออีกว่า

“ผมรู้ว่าคุณคงจะสงสัย ว่าทำไมผมต้องหันหลังให้ เฉลยให้เลยก็ได้ว่าเพราะผมเพิ่งป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่และตาแดงอยู่ นี่ท่านประธานคงยังไม่รู้ถึงได้กล้าให้พาคุณเข้ามา เดี๋ยวก็ได้ติดกันทั้งบริษัท” แล้วแกล้งปิดปากไอ ทองตราบอกว่าตนเข้าใจ “ถ้าเข้าใจก็เชิญกลับไปก่อนจะดีกว่าผมกลัวคุณจะติดไข้ จะไม่สบายเพราะผม”

“งั้นดิฉันขอให้ท่านหายไวๆนะคะ สวัสดีค่ะ” ทองตรายกมือไหว้พนักเก้าอี้ที่กมลชนกนั่งหันหลังให้อยู่ แล้วเปิดประตูออกไป

พอทองตราออกไป กมลชนกก็หมุนเก้าอี้กลับมา ถอนใจพรวดเหมือนเพิ่งรอดตาย

ทองตรามาหาทองม้วนที่ห้องรับรองของโรงแรม เธอบอกแม่ว่าได้งานในตำแหน่งเลขาเอ็มดี เริ่มงานต้นเดือนหน้า ทองม้วนถามทันทีว่าแล้วเงินเดือนล่ะ พอทองตราบอกว่าให้ห้าหมื่นก่อน ทองม้วนก็ตาโตร้อง

“หา! ให้ที่ห้าหมื่นก่อน นี่แสดงว่าเขามีให้มากกว่านี้” ทองตราจุ๊ปากให้แม่เบาๆอายเขา บอกว่าคงต้องรอให้พ้นโปรไปก่อน ทองม้วนดีใจมากหอมหน้าผากทองตรา

บอกว่าต่อไปแม่จะได้มีเรื่องไปเม้าท์มอยกับคุณหญิงคุณนายกันให้สนุกไปเลย ทองตราชวนแม่กลับก่อนที่แม่จะดีใจจนร้องเสียงดังไปกว่านี้

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 6 วันที่ 8 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ