อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 10 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 10 ม.ค.60

วันนี้รณยุทธิ์นั่งอ่านตำราโหรอยู่ที่โต๊ะสนามหน้าบ้าน เห็นทองทิวเดินมาจึงเรียกไปถามว่ารู้จักหัวนอนปลายเท้าของนายมลแค่ไหน ตนดูมันชักยังไงไม่รู้ ทีแรกก็ดูตุ้งติ้งเหมือนตุ๊ด แต่ตอนนี้เหมือนไม่ใช่ ดูสายตาเหมือนจะชอบยัยตราด้วย

ทองทิวกลบเกลื่อนว่าเป็นไปไม่ได้ พ่อคิดมากไปเองมากกว่า พ่อบอกว่านายมลเป็นคนดีคงไม่คิดร้ายกับยัยตรา แต่ถ้าแม่รู้เข้าได้หนาวกันทั้งบ้าน ย้ำว่ายังไงก็ต้องช่วยกันเป็นหูเป็นตาดูแลน้องให้ดี ทองทิวรับปากจะดูแลน้องเองพ่อไม่ต้องห่วง

ขณะนั่งรถกลับ ทองม้วนถามทองตราว่าได้เห็นหน้ากมลชนกไหม เธอบอกว่าไม่เห็นหน้าเพราะเขาป่วยกลัวจะติดตนเลยหันหลังให้และรีบให้ตนออกมา ทองม้วนปลื้มชมว่ารวยแล้วยังมีน้ำใจรู้จักห่วงคนอื่น



ทองม้วนถามเรื่องกมลชนกจนทองตราถามว่าแม่กำลังคิดอะไร ทองม้วนบอกว่ากำลังเทียบว่ากมลชนกกับเบสใครจะรวยกว่ากัน จะได้เอาไว้ตัดสินใจว่าใครจะเข้าวิน รอคุณสุดประเสริฐอีกคนก็ครบ ตนจะได้เลือกให้อย่างรอบคอบและครบครัน กมลชนกทนฟังไม่ได้แทรกขึ้นอย่างหมั่นไส้ว่า

“คุณนายนี่ก็ดีนะคะ หายใจเข้าออกเป็นเงินเป็นทองตลอดเวลา แถมยังกล้าที่จะเอาชีวิตของลูกสาวไปเป็นเดิมพัน ไปเป็นตัวประกัน” ทองม้วนถามว่ามีแม่ที่ไหนที่ไม่อยากให้ลูกได้ดี กมลชนกย้อนถามว่า “แล้วทำไมไม่ถามคุณตราบ้างล่ะคะว่าอยากได้ดีแบบนี้ไหม”

“ว่าไง...ยัยตรา”

ทองตรายิ้มแหยมองแม่แล้วทำหน้าดุให้นายมลหยุดพูด แต่เขาไม่หยุด ถามต่ออีกว่า

“แล้วถ้าไอ้กมลชนก หรือไอ้เบสที่คุณนายชื่นชมเขาเพราะความรวยเป็นคนไม่ดีล่ะ”

ทองม้วนโวยว่าทำไมเรียกเขาว่าไอ้ อิจฉาเขาหรือ ทองตราเลยขัดขึ้นว่าไม่ว่ารวยหรือจนก็เป็นคนเหมือนกัน

“ไม่เท่า ยังไงก็ไม่มีวันเท่า แกจนก็ต้องเจียม อย่าไปวิจารณ์ อย่าไปว่าเขาเดี๋ยวก็ได้จนอยู่อย่างนี้ไปทั้งชาติ”

ทองตรามองแม่หนักใจ กมลชนกเหลือบมองทองม้วนหน้าเครียด

ooooooo

เย็นนี้ ขณะเดินออกจากโต๊ะอาหารที่บ้าน ทองตรา ถามทองทิวว่าเพื่อนพี่เป็นยังไงบ้าง ทองทิวบอกว่าพรุ่งนี้ให้ไปดูเอาเองหรือจะหาข้อมูลไว้เอาใจเจ้านาย ทองตราบอกว่าแค่ลองถามดูเท่านั้น ทองม้วนพูดอย่างหมั่นไส้ว่าน้องถามก็ยังจะกั๊ก

พอเข้าห้อง ทองม้วนก็โทร.หาเบสบอกว่าพรุ่งนี้ทองตราจะไปทำงานที่โรงแรมในตำแหน่งเลขาหน้าห้องของคุณกมลชนก เบสอึ้ง ทองม้วนบอกว่าที่โทร.มาบอก ก็เผื่อว่าถ้าเบสผ่านแถวนั้นจะได้แวะไปทักทายยัยตราบ้าง ย้ำก่อนวางสายว่า

“แล้วอย่าให้เขารู้ล่ะ ว่าแม่โทร.มาบอก”

เบสฟังแล้วเครียดทันที ฝ่ายทองม้วนพอคุยกับเบสเสร็จก็เข้าไปในห้องทองตราดูเธอจัดของเตรียมไปทำงานพรุ่งนี้ พูดอย่างภูมิใจว่าใครได้ลูกสาวแม่ไปทำงานก็หายห่วงเรื่องงานเรื่องความซื่อสัตย์ ทองตราบอกว่าอย่างนั้นก็แฟร์อยู่แล้ว ถามแม่ว่ามีอะไรหรือเปล่า

“เปล่า แม่แค่อยากจะมาบอกให้หนูรู้จักเอาใจคุณป้ากับลูกชายเขาบ้างนะ” ทองตราถามว่าทำไมต้องทำอย่างนั้น

“ก็แม่เห็นว่าเขาเมตตาหนู ดีกับหนู เออ...แล้วพ่อเบสก็เหมือนกันอย่างเพิ่งสลัดเขาออกไปล่ะ”

ทองตราบอกว่าเบสเป็นเพื่อนตน แล้วกับคุณป้าตนก็รักและเคารพท่านอยู่แล้ว ทองม้วนแก้เกี้ยวว่าแม่ก็แค่บอกไปอย่างนั้นเอง แล้วออกไปเลย พอพ้นห้องก็หน้าหงิกที่ลูกไม่ได้ดั่งใจ ทองตรามองตามแม่อย่างรู้ทัน ได้แต่เหนื่อยใจ

รุ่งขึ้น ก่อนทองตราจะไปทำงาน ทองม้วนให้กำไลเรียกทุกคนในบ้านไปไหว้ศาลพระภูมิให้ปกป้องคุ้มครองให้ทองตราโชคดี ขอให้เจ้านายรักและเมตตา และให้ทุกคนในครอบครัวเรา เฮงๆๆ รวยๆๆ ยังมีแก่ใจอวยพรเผื่อนายมลกับกำไลด้วย

พอทองตราขับรถออกจากบ้าน กมลชนกก็วิ่งอ้าวไปปีนบันไดข้ามไปบ้านอาม่า ครู่เดียวก็แปลงร่างขึ้นรถหรูขับออกไปโอ๊คปิดประตูรั้วแล้ววิ่งเข้าบ้านอาม่าเพื่อแปลงร่างเป็นนายมลปีนรั้วข้ามไปบ้านทองตราเช่นกัน

กำไลเกาะรั้วดูการเคลื่อนไหวที่บ้านอาม่าร้องอย่างตื่นเต้นว่าเจ้าของใหม่บ้านอาม่าดูท่าจะรวยมากเลยเห็นมีรถหลายคัน แต่ไม่เคยเห็นหน้าคนเลย ทองม้วนอยากไปทำความรู้จักเผื่อได้พึ่งพาอาศัย ได้ยินกำไลก็ร้องอย่างตื่นเต้นอีกว่า

“นั่นไงคะ พ่อครัวฝรั่งหล่อมากๆ”

รณยุทธิ์หยอกว่าอาจจะเป็นเนื้อคู่ของกำไลก็ได้ กำไลขอให้ทองทิวช่วยเป็นล่ามให้ ทองทิวบอกว่าจะล่ามโซ่ไว้จะได้ไม่ไปเที่ยวเพ่นพ่าน แล้วออกไปทำงาน

กำไลงอนตุปัดตุป่องหาว่าทองทิวว่าตนเป็นหมาจะจับล่ามโซ่ จะออกไปข้างนอก ทองม้วนถามว่าจะไปไหน กำไลบอกว่าจะไปหาซื้อหนังสือภาษาอังกฤษเดี๋ยวมา ทองม้วนกับรณยุทธิ์ต่างขำความล้นของกำไล

ooooooo

เช้านี้ เบสถือช่อดอกไม้ไปให้ทองตราในการมาทำงานวันแรก เขาต่อว่าที่เธอได้งานแล้วไม่บอกกันไม่ให้ความสำคัญกับตนเลย ทองตราบอกว่าเราเป็นเพื่อนกันตนให้ความสำคัญอยู่แล้ว แต่นี่แค่มาทำงานจะบอกทำไม

เบสมอบช่อดอกไม้ติดนามบัตรให้แล้วขอตัวไปทำงานบอกว่าตอนเย็นจะมารับไปกินข้าวกัน เธอบอกว่าได้ แล้วถือช่อดอกไม้เข้าลิฟต์ไป เทวามาคอยรับที่หน้าห้องทำงานก่อนแล้ว เชิญเธอไปที่โต๊ะทำงาน เธอวางช่อดอกไม้บนโต๊ะ มือถือเทวาดังขึ้นเขาดูหน้าจอเห็นรูปกมลชนก จึงขอตัวออกไป ทันใดโทรศัพท์ภายในดังขึ้น ทองตรารับสายประเดิมงานวันแรก

“สวัสดีค่ะ คุณกมลชนกยังไม่มาค่ะ...ได้ค่ะ สักครู่จะไปนะคะ”

ที่หน้าโรงแรม กมลชนกในมาดนักธุรกิจใหญ่เดินเท่เข้ามา เบสเห็นรีบเข้าไปไหว้ ทักว่าไม่ได้เจอกันนานเลย กมลชนกถามว่าเบสมาทำไม เบสบอกว่าเอาดอกไม้มาให้เลขาของเขา กมลชนกถามว่าแฟนกันหรือ

เบสบอกว่าใช่และขอเขาอย่าใช้งานเธอหนักฝากให้ช่วยดูแลเธอด้วยตนหวง กมลชนกถามว่ารู้จักกันนานหรือยัง

“นานแล้วครับสมัยเรียนเราก็รักกันมาก ผมไปรับไปส่งเธอทุกวันเราเคยมีความฝันร่วมกันว่าถ้าเรียนจบเราจะแต่งงานกันแล้ววันนี้ฝันของผมใกล้จะเป็นจริงแล้วครับ” กมลชนกแสดงความยินดีด้วย “ขอบคุณครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับพี่ วันนี้ผมมีประชุมเช้า” เบสไหว้ลาแยกไป

“เลขาผมเสน่ห์แรงไม่เบา มาทำงานวันแรกก็มีหนุ่มๆมารุมตอมแล้ว” กมลชนกบ่นประชด

“ก็แรงมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่งั้นคุณมลจะยอมลดตัวไปเป็นคนครัวหรือ” เทวาถามยิ้มๆ แล้วผายมือเชิญกมลชนกเข้าลิฟต์

พอเข้าห้องเห็นช่อดอกไม้วางที่โต๊ะของทองตราก็หยิบดู เห็นนามบัตรของเบสก็เบ้ปากเดินเข้าห้องไป

ทองตราไปหากาญจนาที่ห้อง กาญจนาบอกว่ากมลชนกเป็นคนใช้เลขาเปลือง แต่ละคนอยู่ได้ไม่นานก็ลาออก แต่จู่ๆเขาก็เดินเข้ามาบอกว่าอยากได้เลขาและก็ได้เธอมานี่แหละ บอกทองตราว่า

“นายมลเขาชอบคนขยันอดทน ทำงานเนี้ยบ มีระเบียบวินัยและใส่ใจในงาน แต่ถ้าเป็นแฟนเขาจะชอบผู้หญิงอ่อนหวานเป็นแม่บ้านแม่เรือน และต้องจริงใจ”

“เรื่องงานหนูพอเข้าใจแต่เรื่องแฟนไม่ทราบว่าทำไมต้องบอกหนูด้วยคะ เพราะนั่นมันเป็นเรื่องของเจ้านาย หนูไม่กล้าไปก้าวก่ายหรอกค่ะ”

กาญจนากลบเกลื่อนว่า บอกเผื่อไว้หนูจะได้ทำ ตัวถูก แล้วให้กลับไปทำงานเสีย มองทองตราที่เดินไปยิ้มปลื้ม...

ooooooo

ทองตรากลับมานั่งที่โต๊ะรอเวลาที่จะได้พบหน้าเจ้านายวันแรก ครู่หนึ่งเทวาเข้ามาถามว่าพร้อมหรือยัง เธอดีใจตื่นเต้นบอกว่าพร้อมแล้ว เทวาจึงเชิญไปด้านใน บอกว่าท่านเอ็มดีรออยู่แล้ว

กมลชนกใส่แว่นตากำลังดูข้อมูลตลาดหลักทรัพย์ที่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างเคร่งเครียด ทองตราไหว้เอ่ยสวัสดี เขาเงยหน้าถอดแว่นมองเอ่ยตอบด้วยเสียงนุ่มลึก “สวัสดีครับ นี่คงเป็นคุณทองตราเลขาของผม เชิญนั่งครับ”

พอเห็นหน้ากันเต็มตา ทองตราตะลึงงันไปทันที เธอสะบัดหน้าเรียกสติตอบเบลอๆว่า “ใช่ค่ะ”

กมลชนกถามว่าทำไมถึงมองหน้าตนแปลกๆ

มีอะไรหรือเปล่า เธอบอกว่าไม่มีอะไรเพียงแต่เขาหน้าเหมือนใครบางคนที่ตนรู้จัก เขาถามติดตลกว่าตนหน้าโหลขนาดนั้นเลยหรือ ถึงทำให้เธอตกใจอึ้งไปเลย

“ค่ะ เหมือนมาก จนฉันไม่อยากจะเชื่อเลย”

“ต้องเชื่อแล้วล่ะครับ ว่าผมก็คือผม” ดูนาฬิกาแล้วชวน “ไป เราต้องไปประชุมกันแล้วนะครับ”

ทองตราเดินตามไปทั้งที่ยังงงๆ พอถึงห้องประชุมเล็ก เขาสั่งเธอที่ถือไอแพดมาด้วยว่า

“ผมอยากให้คุณไปคิดธีมงานเลี้ยงสังสรรค์พนักงานประจำปีของโรงแรมเราว่าควรจะเป็นยังไง แบบไหนดี อาทิตย์หน้าคุณต้องพร้อมมาพรีเซนต์” เธอตาโตตกใจถามว่าให้เวลาแค่อาทิตย์เดียวหรือ เขาพยักหน้า เทวาชี้แจงเพิ่มว่า

“ปีหนึ่ง เราจะได้มาสังสรรค์มาพบปะพูดคุยกันก็วันนี้ อยากให้งานออกมาสนุกและให้ทุกคนมีความสุขที่สุด”

“ได้ค่ะ” ทองตรารับคำทั้งที่ใจหวั่น แล้วก้มหน้า ก้มตาจดบันทึกการประชุม

ประชุมเสร็จกลับมานั่งที่โต๊ะ เทวาก็หอบแฟ้มหนักอึ้ง เดินยักแย่ยักยันมาให้ที่โต๊ะ บอกว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องศึกษาและต้องหาให้เจอถ้าคุณมลต้องการ เห็นเธอมองอึ้ง ถามว่าไหวไหม เธอจำต้องตอบว่า “ไหวค่ะ”

“นี่แค่ส่วนหนึ่งที่เลขาต้องรู้ เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจะเอามาให้อีก”

พอเทวาเดินออกไป โทรศัพท์ที่โต๊ะก็ดังขึ้นเป็นสายจากกมลชนก เธอรับสาย...

“ค่ะ...จะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

ooooooo

เมื่อทองตราเดินเข้าไปในห้อง กมลชนกบอกว่าเรียกเธอมาเพื่อจะให้เรียนรู้งานเลขาเพิ่มเติม เธอถามว่ายังมีอีกหรือ

“ใช่...เพราะเลขาต้องรู้ทุกเรื่องของเจ้านายเหมือนเป็นคนเดียวกัน เริ่มที่คุณต้องรู้ว่าผมชอบอะไรไม่ชอบอะไร รสนิยมแบบไหน ใส่เสื้อผ้ารองเท้าไซส์อะไร”

“นอกจากเรื่องงานแล้ว ต้องมีเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอคะ” พอถูกย้อนถามว่าคุณทำได้ไหม เธอรีบตอบ “ได้ค่ะ”

กมลชนกบอกให้เตรียมตัวไปข้างนอกกับตน เธอถามว่าไปไหนก็ถูกตัดบทว่าไม่ต้องถาม ไปกับตนเดี๋ยวนี้ ทองตรารับคำแล้วรีบเดินไป กมลชนกมองตามทองตราที่รีบทำตามคำสั่งยิ้มมีแผน

ทองตรางานเข้ามากจนทำอะไรไม่ถูก รีบเก็บแฟ้มบนโต๊ะและเตรียมออกไปกับเจ้านาย พลันเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากทองม้วนที่โทร.มาจากห้องประชุมสมาคม ท่ามกลางเพื่อนคุณหญิงคุณนาย ถามว่าทำงานวันแรกสนุกไหม เธอตอบรีบๆลนๆว่าก็ดีค่ะ

ทองม้วนต้องการอวดว่าลูกตัวเองทำงานได้เงินเดือนสูง เตือนว่าให้ทำงานสมกับเงินเดือนครึ่งแสนที่เขาจ้างนะ ทำท่าจะคุยไม่หยุด ทองตราเห็นกมลชนกเปิดประตูมองมาหน้านิ่งแล้วเดินไปที่ลิฟต์ เธอรีบบอกแม่ว่า

“เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะคะ หนูมีงานต้องทำ” แล้ววางสายเลย

“จ้ะลูกขอให้สนุกกับงานนะจ๊ะ” ทองม้วนทำปากจุ๊บๆใส่โทรศัพท์โชว์เพื่อนๆแล้วยิ้มปลื้ม

ทองตราวางสายจากแม่แล้วคว้ากระเป๋าถือวิ่งตามกมลชนกไป

ooooooo

ทองตราวิ่งมาทันกมลชนกที่หน้าลิฟต์ เขาถามว่าก่อนมาทำงานที่นี่เธอเคยฝึกงานที่ไหนมาก่อนไหม เธอบอกว่าเคย

“แล้วเขาเคยบอกไหมว่า ในเวลางานเราควรจะทุ่มเทให้กับการทำงานให้มากที่สุด และควรจะปิดโทรศัพท์มือถือในเวลาทำงาน เพราะทุกย่างก้าวของการทำงานเวลาเป็นเงินเป็นทอง”

ทองตราหน้าเจื่อนบอกว่าเข้าใจแล้วและขอโทษ เขาขอบคุณที่เข้าใจ พอดีลิฟต์มา ทั้งสองเข้าลิฟต์กดลงไปชั้นล่าง ทองตราแอบสังเกตเปรียบเทียบกมลชนกกับนายมลคนครัวที่บ้านตลอดเวลา จนลิฟต์ลงถึงชั้นล่าง รถโรงแรมมารับ เธอไปนั่งหน้าคู่กับคนขับก็ถูกเขาดุว่าใครบอกให้ไปนั่งตรงนั้น เธอบอกว่าตนเป็นลูกน้องจะให้ไปนั่งกับเจ้านายมันดูไม่เหมาะ

“นั่นมันความคิดของคุณไม่ใช่ผม คุณลงมานั่งกับผม...เดี๋ยวนี้ เร็ว”

ทองตรารีบลงมานั่งข้างหลัง เธอนั่งเกร็ง เบียดชิดประตูตัวลีบ เขาชำเลืองดูกระโปรงเธอที่รั้งขึ้นเหนือเข่า เธอรีบดึงลงมา แล้วเขาก็ทำเป็นมองออกไปนอกหน้าต่าง

กมลชนกพาไปซื้อของในห้าง ทองตราถือของเดินตามเผลอชนเขา ก็ถูกตำหนิว่า สวยแล้วต้องไม่ซุ่มซ่ามหัดมองทางให้ดี แล้วสั่งให้ไปซื้อชาวเวอร์ครีมสำหรับคนสูงอายุที่ผิวแพ้ง่าย เนื้อครีมต้องละเอียดไร้สีไร้กลิ่น และไม่มีสารเคมีเป็นอันตรายกับร่างกายเจือปน ทองตรามองหน้าเขา รับคำ “ค่ะ...ได้ค่ะ”

ทองตราไปเดินหาชาวเวอร์ครีมที่มีคุณสมบัติครอบจักรวาลกลับมา ก็ถูกใช้ให้ไปซื้อน้ำหอมอีก ย้ำว่า ต้องเป็น “น้ำหอมสำหรับเวิร์กกิ้งวูเม่น เป็นนักบริหารจัดการ เป็นผู้บริหารระดับสูงที่ต้องพบปะผู้คนอยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญเธอมีความเชื่อมั่นตัวเองสูงแต่ก็แอบหวานกับผู้หญิงที่ออกแนวสปอร์ตเกิร์ลดูห้าวๆ ชอบเล่นกอล์ฟกับดำน้ำเป็นชีวิตจิตใจ”

ทองตรารับคำและหาซื้อมาจนได้ เธอกลับมาในสภาพเบลอๆเพราะเทสกลิ่นน้ำหอมทั้งห้าง พอกลับมาเขาบอกว่าลืมซื้ออาฟเตอร์เชฟ คราวนี้บอกให้เธอเลือกดูอย่างที่เหมาะกับตนแล้วกัน ตนจะไปรอที่ร้านกาแฟ

“ค่ะ” ทองตรารับคำเดินตัวตรงออกไป พอพ้นสายตาเขาก็เดินเป๋ๆขาลากไป พอหาซื้อได้ก็ลากขา

กลับมาใกล้ร้านกาแฟที่เขานัดก็ฝืนเดินตัวตรงเข้าไป เขาบอกให้นั่งดื่มอะไรก่อนดีไหม เธอว่าไม่ดีกว่าเดี๋ยวจะเสียเวลางาน

“ไหนดูซื้ออาฟเตอร์เชฟอะไรมา เพราะมันต้องอยู่ใกล้หูใกล้ตาแล้วก็จมูกผม” พอรับไปดูกลับบอกว่า “ยี่ห้อนี้ผมไม่เคยใช้ แล้วทำไมคุณถึงคิดว่ามันเหมาะกับผม”

“ก็ดูจากบุคลิกสุขุม เยือกเย็น จริงจังกับการทำงาน เนี้ยบในทุกรายละเอียด น่าจะเหมาะกับอาฟเตอร์เชฟที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆ น่าจะทำให้รู้สึกรีแลกซ์และสดชื่นได้ค่ะ”

“อืม...น่าสนใจ งั้นผมจะลองใช้ดูเผื่อมันจะใช้ดีกว่ายี่ห้อที่ผมเคยใช้มา”

“ค่ะ...ดีค่ะ” ทองตรายิ้มโล่งใจที่ไม่ต้องลากสังขารกลับไปหาซื้อใหม่

ooooooo

กลับมาถึงหน้าห้องทำงาน กมลชนกชะงัก เมื่อเสียงแขไขไฉไลเรียกเขาอย่างมีจริต “มลขา...” แล้วตรงเข้าจุ๊บแก้มซ้ายขวาบอกว่า “คิดถึงจังเลยค่ะ”

กมลชนกเหวอหันมองทองตราเห็นเธอมองอยู่ เขาปรับสีหน้านิ่ง บอกแขไขไฉไลว่าเราเข้าไปคุยกันข้างในดีกว่าโอบเอวเธอพาเดินไปพลางหันสั่งทองตรา “อีกสักครู่ช่วยเอากาแฟไปให้แขกของผมด้วยนะ”

พอเข้าไปในห้อง เขาผลักแขนแขไขไฉไลออกบอกว่าพอแล้ว อย่าทำอย่างนี้ เธอถามว่าทีเมื่อก่อนทำยิ่งกว่านี้ไม่เห็นมีปัญหา อ้อนว่า “หรือว่ามลลืมที่จะรักแขแล้ว...”

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 10 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ