อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 11 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 11 ม.ค.60

พอเข้าไปในห้อง เขาผลักแขนแขไขไฉไลออกบอกว่าพอแล้ว อย่าทำอย่างนี้ เธอถามว่าทีเมื่อก่อนทำยิ่งกว่านี้ไม่เห็นมีปัญหา อ้อนว่า “หรือว่ามลลืมที่จะรักแขแล้ว...”

“เราเป็นเพื่อนกันจะลืมกันได้ยังไง” เขาพูดหน้านิ่ง

แขไขไฉไลออดอ้อนถึงความหลังเมื่อครั้งยังรักกัน กมลชนกบอกว่านั่นมันเมื่อก่อนแต่เดี๋ยวนี้เธอแต่งงานแล้ว เธอบอกว่าตนหย่าแล้วและวันนี้ก็พร้อมที่จะกลับมาเป็นคนเดิม กมลชนกตัดบทว่าเรื่องของเรามันจบไปแล้ว เพราะเธอเห็นเงินมีค่ามากกว่าความรัก

เธอบอกว่าตอนนั้นเป็นความบกพร่องโดยสุจริตไม่ได้ตั้งใจ ตนยังรักเขา ยังไงเราก็ต้องกลับมารักกันเหมือนเดิม



กมลชนกบอกว่าความรักเป็นสิ่งที่บังคับกันไม่ได้และตอนนี้ตนก็มีคนที่รักแล้ว เธอก็ยังตื๊อว่าเมื่อยังไม่ได้แต่งงานก็ขอให้ตนได้มีโอกาสอยู่ใกล้ๆ เขาจะอยู่ในสถานะไหนก็ได้ กมลชนกบอกว่าได้ แต่ตอนนี้ตนขอเวลาทำงาน ให้เธอกลับไปก่อน เธอจุ๊บแก้มเขา เดินออกไปเจอทองตราก็ขอบคุณสำหรับกาแฟ

พอห้าโมงเลิกงาน เบสก็โทร.บอกทองตราว่าตนมารอที่ล็อบบี้แล้ว เธอบอกว่าจะลงไปเดี๋ยวนี้ กมลชนกได้ยินคิดหาทางไม่ให้เธอไปกับเบส หยิบโทรศัพท์โทร.เรียกให้มารีเช็กเอกสารทางบัญชีให้ทีเพราะพรุ่งนี้เขาจะมาเอาแต่เช้า
ทองตราไปถึงลิฟต์แล้วเลยต้องกลับมาทำงานตามคำสั่ง

เพื่อควบคุมทองตราเขาบอกให้นั่งทำงานที่โต๊ะตน แล้วตัวเองก็นั่งคุมอยู่ที่โซฟา

ฝ่ายแขไขไฉไลออกจากกมลชนกก็ไปหากาญจนาที่ห้องทำงาน ขอโอกาสตนกับกมลชนกอีกครั้ง กาญจนาพูดถึงความเจ็บปวดของกมลชนกตอนที่ถูกเธอสลัดรักว่าเขาเสียใจจนเสียคน แต่ถ้าลูกรักใครแม่ก็รักด้วย ขอให้คนคนนั้นพาลูกของแม่เดินไปในทางที่ดี เป็นคนดี แม่ก็ไม่มีปัญหา

“ขอบคุณค่ะคุณแม่” เธอไหว้อ่อนช้อยแล้วขอตัวกลับ เดินยิ้มออกไปอย่างมีความหวัง แต่กาญจนากลับเครียด

เบสมารอทองตราตั้งแต่ห้าโมงเย็น รอจนทุ่มหนึ่งทองตราก็ยังไม่ลงมา โทร.ตามก็ไม่มีคนรับสาย

กมลชนกถ่วงเวลาจนถึงทุ่มหนึ่งจึงบอกให้ทองตราเลิกได้แล้วพรุ่งนี้ค่อยมาทำใหม่ เธอดูนาฬิกาตกใจรีบเก็บของ กมลชนกสั่งให้เธอรอที่หน้าลิฟต์เดี๋ยวเราจะลงไปพร้อมกัน

พอลงถึงชั้นล่าง ทองตรามองหาเบสบอกว่านัดกันห้าโมงเย็นเขาโทร.มาก็ไม่ได้รับสายเพราะมัวแต่ทำงาน กมลชนกถามว่านัดกันที่ไหนตนจะไปส่ง ทองตราบอกที่ล็อบบี้แต่ไม่เป็นไรตนไปเองได้

“ไม่ได้ ผมไม่ชอบทำให้ใครต้องมาผิดใจกันเพราะผม”

“ก็ได้ค่ะ” ทองตราเดินนำไป พอเจอเบสเธอขอโทษเพราะมีงานด่วนจริงๆ เบสบอกว่าสำหรับเธอนานแค่ไหนตนก็รอได้ กมลชนกฟังแล้วหมั่นไส้ เดินเข้าไปขอโทษเบสบอกว่าตนผิดเองไม่รู้ว่าเบสรออยู่ และมื้อนี้ขอเป็นเจ้ามือเพื่อไถ่โทษ ทำเนียนชวนไปกินข้าวกัน

ระหว่างกินข้าวกมลชนกทำเป็นแสดงความยินดีกับความรักที่หวานชื่นของทั้งสอง เบสบอกว่าต่อไปตนจะทำให้ผู้หญิงคนนี้มีความสุขที่สุด ทองตรามองผู้ชายสองคนคุยกันเหวอๆไม่เข้าใจ อึดอัด หนักเข้าก็ขอตัวกลับอ้างว่ากลัวแม่จะเป็นห่วง เบสรีบบอกว่าตนจะไปส่งและพรุ่งนี้จะไปรับมาทำงานแต่เช้าเอง

กมลชนกเสนอให้แยกกันตรงนี้เลย แล้วขอตัวเดินเท่ออกไปทันที

ooooooo

แยกออกมาแล้ว กมลชนกให้ช่างที่อยู่ในรถตู้แปลงโฉมติดหนวดเคราเป็นนายมลคนครัว พอถึงบ้านอาม่าก็ลงจากรถวิ่งเข้าไปในบ้าน อึดใจเดียวทองตราก็กลับถึงบ้านเธอเหนื่อยและถูกรองเท้ากัดเจ็บจนสลัดรองเท้าทิ้งเดินเท้าเปล่าเข้าบ้าน

ทองม้วนเห็นสภาพของลูกก็รีบเข้าประคองเข้าบ้าน เจอรณยุทธกับทองทิวนั่งอยู่ในห้องรับแขกก็บ่นว่าดูมันใช้งานลูกจนยับเยินขนาดนี้ ตนทำใจไม่ได้

ทองทิวบอกว่าเด็กใหม่เขาสอนวิชาให้ยังไงก็ต้องยอม ทองตราก็ว่าตนทนได้เพราะอยากเรียนรู้งานให้เต็มที่ รณยุทธชมว่าดีมาก ทองตราชูสองนิ้วบอกว่าตนสู้ตาย แต่ตอนนี้ขอไปหลับตาสักพักก่อน

กมลชนกที่มาแอบฟังอยู่ มองทองตรายิ้มปลื้ม

พักพอหายเหนื่อย กลางคืนทองตราในชุดนอนถือแก้วนมลงมานั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย กมลชนกเข้ามาพร้อมเก้าอี้เล็กและน้ำอุ่นกะละมังใหญ่ ให้เธอเอาเท้าแช่น้ำอุ่น ฉีดน้ำหอมปรับอากาศอโรม่า ทองตรารู้สึกสดชื่นชมว่าหอมจัง

กมลชนกจับเท้าที่บวมแดงของเธอถามว่าเจ็บมากไหม เธอมองเขาพยักหน้า กมลชนกบรรจงนวดเท้าให้ในวันที่เธออ่อนล้า ทองตราลอบมองเขาอย่างซึ้งใจ แต่พอเขาเงยหน้ามอง เธอก็แกล้งหลับตา กมลชนกยิ้มปลื้มที่ได้ทำให้เธอผ่อนคลาย...

เมื่อเดินกลับมาที่ห้องรับแขกทองตราหันไปมองเขานิ่ง เขาถามว่ามีอะไร อย่าบอกนะว่าหลงรักตนเข้าแล้วเล่นเอาทองตราเขิน เลยด่าบ้า แล้วเล่าว่า เมื่อวานตนเห็นกมลชนกก็อึ้ง เพราะเหมือนนายมลอย่างกับแกะ บรรยายว่า

“ต่างกันแค่มีกับไม่มีหนวด แววตาเขาก็ไม่หลุกหลิกขี้เล่น เป็นคนสุขุมเยือกเย็น ตรงกันข้ามกับนายหมดเลย และที่สำคัญ หล่อกว่าด้วย” กมลชนกดี๊ด๊าบอกว่างั้นตนต้องโกนหนวดเคราจะได้หล่อกับเขาบ้าง ทองตราบอกว่าถ้าอยากหล่อก็ลองดู เขาลิงโลดบอกว่างั้นก็คอยดูแล้วกันว่าจะหล่อขนาดไหน เธอถามว่าถ้าหล่อแล้วไง

“ผมก็จะจีบคุณตราเป็นคนแรก ผมอยากเป็นแฟนกับคุณตราจริงๆนะ”

กมลชนกมองเธอหวานซึ้งจนทองตราปรามว่าอย่าพูดอะไรบ้าๆ เขาบอกว่าตนไม่ได้บ้า แต่อยากรักคุณตราจริงๆทองตราฟังแล้วเหวอพอได้สติก็เดินหนี กมลชนกยิ้มสบายใจที่ได้บอกความในใจกับเธอ มองตามยิ้มปลื้มอย่างมีความสุข

เมื่อเข้าห้องนอน ทองตรายังใจสั่นหวิว เดินไปทิ้งตัวนอนบนเตียงคิดถึงที่ตนเคยบอกแม่ว่า ตนไม่มีวันคิดกับนายมลเป็นอย่างอื่นได้หรอก และที่พ่อถามเมื่อพูดถึงความรักว่า เคยได้ยินคำว่าบุพเพสันนิวาสไหม...

ยิ่งคิดก็ยิ่งว้าวุ่นใจ พยายามเรียกสติตัวเองกลับมาห้ามใจตัวเองไม่ให้คิดกับคนครัวเกินเพื่อน...

ฝ่ายกมลชนกอิ่มอกอิ่มใจ พอเข้าห้องก็ดึงหนวดเคราปลอมออก บอกตัวเองว่า เราเหมือนกันแล้วนะ

กมลชนก จะต่างกันก็แค่รวยกับจน นับจากนี้ ใครดีใครได้ แล้วขยำหนวดเคราปลอมทิ้งถังขยะยิ้มสะใจ

ooooooo

รุ่งขึ้นนายมลก็โชว์หน้าที่เกลี้ยงเกลาไม่มีหนวดเคราของตนให้ทุกคนดู ทองตราเขินเมื่อนึกถึงที่คุยกับนายมลเมื่อคืนจนไม่กล้าสบตา เมื่อได้เวลาจึงขอตัวไปทำงาน ทองทิวก็จะไป แต่ถูกกมลชนกวิ่งเข้าประกบ กระซิบอย่างลิงโลดว่า

“ฉันบอกรักน้องแกไปแล้วนะโว้ย”

ทองทิวหยุดกึกอุทานเหมือนถูกผีหลอก ทองตราได้ยินเสียงหันมอง กมลชนกตะโกนบอกให้ขับรถดีๆนะ แล้วโบกมือบ๊ายบายอย่างร่าเริง พอทองตราเดินไป เขาก็โกยแน่บไปอีกทางเพื่อไปโรงแรมให้ทันในคราบกมลชนก เจ้านายที่ภูมิฐาน

ที่เคาน์เตอร์โรงแรม กาญจนากับเทวายืนคุยกับเบสในชุดสูทดูดี ทองตราเดินเข้าไปไหว้สวัสดี กาญจนาแนะนำว่า

“หนู...นี่คุณเบสเป็นเด็กหนุ่มอนาคตไกล เป็นลูกค้ารายใหญ่ของโรงแรมเราจ้ะ” เบสบอกว่าตนกับทองตรารู้จักกันมานานแล้ว เราเรียนมาด้วยกัน “งั้นก็ดีเลย ต่อไปติดต่อประสานงานอะไรจะได้ง่ายขึ้น”

เทวาที่รู้อะไรดีอยู่แล้วแซวว่าดูท่าเบสคงอยากจะประสานงานกับทองตรามากกว่าอย่างอื่น กาญจนาจึงขอตัวไป

ทองตราถามเบสว่ามาทำไมแต่เช้า เขาบอกว่ามาจัดประชุม นัดเย็นนี้เราไปกินข้าวด้วยกัน ทองตรา

บอกว่าได้แต่ตอนนี้ขอตัวไปทำงานก่อน ทองตราตอบคนละอารมณ์กับเบสแล้วเดินไป เบสมองตามเธอไปเซ็งๆ เทวาที่เพิ่งเดินไปได้ยินพอดี

เมื่อเดินทันกาญจนาที่ทางเดิน เทวาติงว่าถ้า

กมลชนกได้ยินแม่ตัวเองชื่นชมคู่แข่งต่อหน้าว่าที่แฟนคงปวดใจน่าดู

“ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าจะจุดไต้ตำตอขนาดนี้ แล้วเขาก็ดีทุกอย่าง เอาการเอางานมาก ต่างกับนายมลที่

เพิ่งจะมาเริ่มต้นทำดีแล้วเจ้ามลมันจะดีพอสำหรับผู้หญิงคนนี้รึเปล่าเพราะสุดท้ายมันก็ขึ้นอยู่กับผู้หญิงว่าจะเลือกใคร”

“งั้นเราก็ต้องมาช่วยกันลองลุ้นดู”

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 7 วันที่ 11 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ