อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 8 วันที่ 14 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 8 วันที่ 14 ม.ค.60

ทองตราเข้าไปในห้องรับแขก ทองม้วนทักว่าจากเลขากลายเป็นนักกีฬาได้ยังไง เธอบอกว่าเจ้านายชวนไปตีสควอชมา ทองม้วนนึกได้บอกว่าวันนี้เบสมาปรึกษาว่าเป็นห่วงหนูเพราะเจ้านายเจ้าชูกลัวผู้หญิงของเจ้านายจะเข้าใจผิด

ทองทิวถามว่าเบสมาฟ้องแม่ถึงบ้านเลยหรือ รณยุทธประชดว่าทำยังไงได้ในเมื่อคนรวยมักจะถูกเลือกและเป็นที่ต้องการอยู่เสมอ ทองม้วนบอกทองตราว่าควรจะลองรับเบสไว้พิจารณาในฐานะแฟนดู เลยถูกทองทิวขัดคอว่า

“ใครหรือจะสู้กมลชนกเพื่อนผมได้ ยัยตราต้องเชื่อพี่ คนนี้เขาดีจริงๆนะน้อง” ทองม้วนแย้งว่าเพื่อนเขามีผู้หญิงมาเกี่ยวพันมันอันตราย รณยุทธเลยประชดเสนอนายมลคนครัวให้พิจารณาด้วยอีกคนก็แล้วกัน ทองม้วนร้องลั่นว่าต่ำ! คิดได้ยังไง รณยุทธถามว่า แล้วคนจนไม่ใช่คนรึไง



“นั่นมันไม่ใช่แค่จน คุณไม่เห็นรึไงว่ามันเป็นตุ๊ด แล้วผู้ชายทั้งหมดนี้ก็ยังไม่ใช่บทสรุปของยัยตรา อย่าลืมสิว่าเราต้องรอดูคุณสุดประเสริฐอีกคน”

ทองตราฟังแม่ พ่อ และพี่ชายแย่งกันจับคู่ให้ตนก็ส่ายหน้าเซ็ง บอกว่าตนยังไม่คิดเรื่องนี้ วันนี้ขอทุ่มเทให้กับงานก่อน แล้วขอตัวเดินออกไป

ทองทิวเหล่มองแม่นึกสงสารกมลชนก ส่วนรณยุทธมองทองตราอย่างสงสารเช่นกัน

ooooooo

เพื่อทำคะแนนให้ตัวเอง คืนนี้ ขณะที่กมลชนกนอนอยู่ห้องคนใช้ ก็โทรศัพท์หาเธอในนามกมลชนก ถามว่าวันนี้ออกกำลังมากเป็นห่วงว่าจะไม่สบายหรือเปล่า เธอบอกว่าสบายดี ถามว่าแล้วเขาล่ะ

“ยิ่งได้ออกกำลังผมก็ยิ่งรู้สึกดี แค่ผมรู้ว่าคุณไม่เป็นอะไรก็โล่งใจแล้ว วันหลังเราไปกันอีกนะ...อย่าลืมว่าเราเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน ต่อไปคุณจะเป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างผมไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์”

ทองตราฟังแล้วอึ้ง เขาถามว่าฟังตนอยู่หรือเปล่า ทองตราบอกว่าฟังอยู่ เขาบอกเสาร์อาทิตย์นี้พักผ่อนให้เยอะ อวยพรให้ฝันดีแล้ววางสาย ทองตราวางสายด้วยความรู้สึกยิ่งศรัทธาเจ้านายคนนี้มาก

รุ่งขึ้น ทองทิวแอบไปหากมลชนกที่บ้านอาม่า เล่าเรื่องเบสที่หันมาเข้าทางแม่โกยคะแนนให้ตัวเองเรื่องทองตรา กมลชนกหัวเราะเยาะถามว่ามีปัญญาแค่นี้เองหรือไม่เจ๋งเลย ทองทิวเตือนว่าเจ๋งหรือไม่เจ๋งก็ไม่ควรวางใจ ของอย่างนี้ไม่มีอะไรแน่นอนอย่าลืมว่าเขายังมีนายสุดประเสริฐเป็นคู่แข่งอีกคน

กมลชนกเสนอให้ทองทิวมาช่วยตนเรื่องทำอาหารเลี้ยงนายสุดประเสริฐตามที่ทองม้วนสั่ง ทองทิวรับคำง่ายอย่างไม่น่าเชื่อว่าพรุ่งนี้เราจะมาเวลคัมนายสุดประเสริฐ

กัน กมลชนกเสนอว่าทำยังไงเราถึงจะได้กำไลมาช่วยงานนี้อีกแรง

งานนี้ต้องอาศัยโอ๊คผู้ช่วยเชฟที่หน้าเหมือนฝรั่งและกำไลแอบปิ๊งอยู่ชวนกำไลมาที่บ้านอาม่า กำไลมาเจอนายมลและทองทิวอยู่ที่บ้านอาม่าก็งง ทองทิวบอกว่ามีเรื่องจะให้ช่วย ทำเป็นหนักใจว่าไม่รู้นายสุดประเสริฐจะมาไม้ไหนกับทองตรา ถ้ามาดีก็แล้วไปแต่ถ้าไม่ใช่เราก็ต้องจัดการ กำไลรับปากทันที นายมลชมว่าดีมาก ไม่ว่าจะยังไงเราก็ต้องช่วยกันปกป้องคุณตรา

กมลชนกเบาใจขึ้นมากเมื่อได้ทองทิว กำไลและโอ๊คมาแท็กทีมกันอย่างเข้มแข็ง ช่วยกันยกของแบกของเตรียมจัดงานต้อนรับนายสุดประเสริฐพรุ่งนี้โดยมีนายมลคอยดูแลบัญชาการอย่างแข็งขัน จนรณยุทธชมว่านายมลคล่องแคล่วไม่เบา ทองม้วนก็ชมว่า “นายมลนี่มันได้อย่างใจฉันจริงๆ”

กมลชนกขอโทษคุณนายที่เอาโอ๊คมาช่วยงานโดยไม่ได้ขออนุญาต ทองม้วนไม่มีปัญหาถ้าไม่ต้องจ่ายเงินจ้างและทุกอย่างอยู่ในงบสี่ร้อยห้าสิบบาทที่ให้ไว้ไม่บานปลาย

รณยุทธจับตาดูความสัมพันธ์ระหว่างนายมลกับทองตราเมื่อเห็นใกล้ชิดสนิทสนมกันมากก็เข้าไปขัดจังหวะ

ฝ่ายกมลชนก กลางวันที่อยู่ในคราบนายมลคนครัวที่เป็นตุ๊ดก็สนิทสนมกับทองตราแบบตุ๊ด แต่พอตกกลางคืนเข้าห้องนอนคนใช้แล้วก็สวมบทกมลชนกที่เป็นเจ้านายโทร.มาแสดงความห่วงใยเตือนให้พักผ่อนให้มาก

ทองม้วนมาได้ยินทองตราคุยโทรศัพท์ถามว่าคุยกับใคร พอรู้ว่าคุยกับเจ้านาย ก็ถามว่าเขาเป็นคนยังไง

“หนูว่าเขาเป็นคนน่านับถือ จริงจังมุ่งมั่นทำเพื่อให้ตัวเองร่ำรวยก็จริง แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะทำเพื่อองค์กรเพื่อลูกน้องหนูว่าเขาเป็นคนดีใช้ได้นะคะแม่” ทองม้วน

เตือนว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้ เตือนให้ระวังตัว วางตัวให้ดี “แน่นอนค่ะแม่แล้วหนูก็เคารพศรัทธาเขาในฐานะเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น” ทองม้วนจึงบอกให้นอนเสีย นอนดึกเดี๋ยวพรุ่งนี้จะไม่สวย

ooooooo

ทองม้วนเห่อที่จะได้ต้อนรับสุดประเสริฐเลขารัฐมนตรีหนึ่งในสามหนุ่มที่ตนหมายตาไว้เป็นเขย ถึงวันนัดก็พาทองตราไปเข้าร้านเสริมสวย ทั้งยังเคี่ยวเข็ญรณยุทธให้ใส่เสื้อผ้าสีสดใสด้วย

ตกเย็นเห็นอาหารที่นายมลจัดให้ก็ตาวาวชมว่าดินเน่อร์มื้อนี้สุดยอดจริงๆ บอกนายมลว่าวันนี้ให้ทำตัวแมนๆหน่อย สั่งโน้นสั่งนี่อย่างตื่นเต้นวุ่นวายไปหมด ทั้งยังกระหนาบรณยุทธว่า

“นี่คุณ ถ้าท่านเลขามาก็อย่าทำอะไรรุ่มร่าม สงบปากสงบคำบ้างนะ ท่านเลขายังโสด อนาคตไกล ถ้าเขาสนใจยัยตราเราก็ได้ถึงสองต่อ” ก็ถูกขัดคอว่าทำไมไม่คิดว่าเราจะเสียสองต่อบ้างตำแหน่งทางการเมืองถ้าเจ้านายปิ๋วตัวเองก็ตกงานแม่ม้วนก็จะเสียทั้งลูกเสียทั้งเงินเลี้ยงว่าที่ลูกเขย เลยถูกปรามว่าอย่าพูดอะไรให้ตนขาดความมั่นใจ บ่นว่าทำไมยัยตรายังไม่ลงมา

พอหันไปเห็นทองตราลงมาก็ทักตื่นเต้นว่า “เหมือนได้เห็นตัวเองตอนสาวๆเลย สวยเหมือนแม่เด๊ะ...”

ooooooo

เย็นวันอาทิตย์ที่รอคอยมาถึงแล้ว ขบวนของสุดประเสริฐมาอย่างยิ่งใหญ่เอิกเกริก มีรถนำขบวนเปิดไฟกะพริบตามด้วยรถของสุดประเสริฐและรถตามขบวนอีกยาวเหยียด

มาถึง สุดประเสริฐก้าวลงมายืนข้างรถ ผู้ติดตามถือถุงและช่อกุหลาบสีขาวยืนรอ ทองม้วนกระวีกระวาดออกไปต้อนรับแทบสะดุดขาตัวเองคะมำ สุดประเสริฐยกมือไหว้และขอโทษที่ทำเอิกเกริกไปหน่อย เพราะมีลูกน้องเยอะใครๆก็อยากเป็นผู้ติดตาม นี่ก็มากันแบบชุดเล็กแล้ว

ทองม้วนยิ้มแก้มแทบแตกบอกว่าตนและครอบครัวยินดีและเป็นเกียรติมากที่ได้มีโอกาสต้อนรับท่าน

สุดประเสริฐรับถุงจากผู้ติดตามยื่นให้ทองม้วนบอกว่าตนเพิ่งกลับจากเกาหลี ซื้อโสมพันปีที่ดีที่สุดมาฝาก กินแล้วจะได้กระชุ่มกระชวยสวยเป็นสาวพันปีเหมือนโสม ทองม้วนยิ้มร่ารับไป แล้วแนะนำรณยุทธกับทองตรา เขายื่นช่อกุหลาบขาวให้พูดแทบไม่หายใจว่า

“ดอกกุหลาบสีขาวแทนความรักที่บริสุทธิ์ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณทองตราช่างสวยสมคำร่ำลือสมกับที่ผมตั้งตารอเพื่อที่จะได้มาพบคุณ แล้วคุณก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง” พอทองตรารับช่อดอกไม้และขอบคุณ เขาก็พล่ามต่อทันทีว่า “ผมรู้สึกดีที่ได้รู้จักและได้อยู่ใกล้คุณจริงๆนะครับ”

ทองตรายิ้มเขิน ทองม้วนเชิญเขาเข้าข้างใน แต่เขากลับเดินไปยืนมองต้นไม้ ทุกคนเลยต้องเดินตามเป็นพรวน เขาหยุดดูต้นไม้พล่ามถึงความสวยงามสงบร่มเย็นของแมกไม้ ชมว่าต้นไม้สวยเพราะได้คนสวยอย่างทองตราเป็นคนปลูก

ทองตราบอกว่าคุณพ่อเป็นคนปลูกตนแค่เป็นผู้ช่วย ทองม้วนแก้หน้าให้สุดประเสริฐว่ามันก็เหมือนกันนั่นแหละ ฝ่ายสุดประเสริฐก็ไปได้น้ำขุ่นๆว่า “ครับ ผมก็พอดูออก”

“ช่างเป็นคนมองโลกอย่างเข้าใจ ช่างรู้ไปหมดจริงๆเดี๋ยวเชิญด้านในดีกว่านะคะ” ทองม้วนเดินนำเข้าข้างในผ่านนายมล โอ๊ค และกำไลต่างยกมือไหว้

“สวัสดีครับ...วันนี้คงต้องรบกวนทุกคนหน่อยนะครับ” สุดประเสริฐยิ้มแย้มอ่อนโยน จนทองม้วนเพ้อว่าช่างเป็นคนที่จิตใจงดงามละเอียดอ่อนมาก ไม่รังเกียจแม้คนใช้ที่ต่ำต้อยกว่า เขาหันบอกทองม้วนว่า “ขอ ประทานโทษนะครับ ถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไปผมขอให้ช่วยดูแลผู้ติดตามของผมด้วยจะได้ไหมครับคุณแม่”

“อ๊าย...ได้สิคะเดี๋ยวดูแลให้อย่างดีที่สุดเลยค่ะ” แล้วสั่งคนใช้น้ำเสียงเด็ดขาด “เดี๋ยวพวกเธอไปเตรียมดูแลผู้ติดตามท่านให้เต็มที่ อย่าให้เสียชื่อฉันเด็ดขาด เข้าใจไหม” แล้วหันยิ้มกว้างเชิญสุดประเสริฐเข้าบ้าน

ooooooo

กำไลกับโอ๊ควิ่งเข้าไปดูในครัว เหลือแต่อาหารแห้งอยู่สองซองเท่านั้น ทองม้วนควักห้าสิบบาทให้ไปซื้อของกินกับกาแฟ กำไลโวยว่ากาแฟถุงเดียวก็เกือบร้อยแล้ว ทองม้วนให้ซื้อลูกอมรสกาแฟ ได้เยอะกินง่ายไม่เปลืองน้ำเปลืองไฟด้วย

สุดประเสริฐคุยกับทองตราอยู่ข้างนอก ถามเธอว่าจบนอกมาหรือ เธอบอกว่าจบจากอเมริกาแต่แค่ปริญญาโท เขาถามว่าไม่คิดจะต่อเอกหรือ ตนยังอยากได้ปริญญาเอกอีกสักใบถ้าเธอไปเรียนตนจะได้ไปรับไปส่งและเรียนด้วยกัน รณยุทธฟังสุดประเสริฐคุยจนหูชา เลยถามว่าเขาจบอะไรมา

“ผมด็อกเตอร์สุดประเสริฐ เลิศในหล้า จบปริญญาเอกด้านการตลาดครับ”

ทองม้วนตาโตตื่นเต้นบอกว่างั้นต่อไปเราต้องเรียกท่านด็อกเตอร์สุดประเสริฐแล้ว เขาบอกว่าเรียกยังไงก็ได้ตนไม่ยึดติดแต่เรียกได้ก็ดี รณยุทธดักคอว่าสงสัยจะจบจากนอกมาใช่ไหม

เขายิ้มปลื้มถามว่าโหงวเฮ้งตนให้ใช่ไหม ทีแรกก็ว่าจะไปเรียนต่างประเทศ แต่ต้องดูแลธุรกิจส่วนตัวและยังเป็นที่ปรึกษาอีกหลายบริษัทเลยตัดสินใจเรียนในไทย

นายมลมองทองตรามองทองม้วนที่ตื่นเต้นจนหายใจหอบแล้วเดินออกไป สุดประเสริฐคุยจนคอแห้ง ยกแก้วน้ำดื่มรวดเดียวเกือบหมด แล้วฟุ้งต่อ

“ผมเรียนอนุบาลถึงมอหกที่ต่างจังหวัด พอจบก็เข้ามาเรียนต่อที่กรุงเทพฯ จบตรีก็ต่อโทอีกหลายใบทั้งวิทยาศาสตร์รัฐศาสตร์ จิตวิทยา ผมศึกษามาหมดไม่รวมกับปริญญากิตติมศักดิ์ที่หลายสถาบันมอบให้” คุยจนคอแห้งยกน้ำขึ้นดื่มอีก รณยุทธกับทองตรานั่งฟังตาค้าง ทองม้วนบอกว่าท่านด็อกเตอร์คงคอแห้ง ตนจะไปเอาน้ำมาให้อีก

สุดประเสริฐค้อมศีรษะให้แล้วร่ายยาวต่ออย่างไม่มีทีท่าจะหยุด

ทองม้วนเข้าไปในครัว เห็นนายมลกำลังเตรียมตักกาแฟใส่ถ้วยหรูก็โวยวายว่าแขกระดับนี้จะใช้กาแฟธรรมดาได้ยังไงตนอุตส่าห์ลงทุนไปขนาดนี้จะให้มาตกม้าตายเสียหน้าหมด แล้วให้กำไลไปซื้อกาแฟสดอย่างดีมา ให้เวลาสิบนาทีขืนมาช้าโดน! แล้วสั่งนายมลให้รีบเอาน้ำไปเสิร์ฟให้ท่านเลขาก่อน ปล่อยให้น้ำแขกหมดได้ยังไง ไม่ดูแลกันเลย

กำไลปั่นจักรยานหัวส่ายเป็นงูไปซื้อกาแฟสดที่ปากซอยกลับมาทันเวลากำหนด

ทองม้วนเข้ามาสั่งๆๆแล้วออกไป สุดประเสริฐก็ยังพล่ามคุยโวโอ้อวดไม่หยุด รณยุทธนั่งฟังจนตาปรือ ทองตราก็แอบหาว เขาเหลือบเห็นรีบขอโทษที่ชวนคุยแต่เรื่องของตัวเอง ถามทองตราว่าทำงานที่ไหนหรือ

“ดิฉันทำงานเป็นเลขาของคุณกมลชนกที่โรงแรมเดอะชายน์ค่ะ” ทองม้วนคุยฟุ้งว่าเจ้าของโรงแรมเป็นเพื่อนพี่ชาย ที่จริงคนแย่งตัวกันมากแต่ตนไม่ไว้ใจเลยให้ทำที่นี่และเขาก็ให้เงินเดือนเยอะ ตั้งห้าหมื่นแน่ะ ทองตราฟังแล้วเหนื่อยใจติงว่าไม่ถึงขนาดนั้น ทองม้วนถามว่าจะอายทำไมแม่แค่เล่าให้ด็อกเตอร์ฟังว่าลูกแม่มีความสามารถขนาดไหน

สุดประเสริฐบอกว่าความสามารถขนาดนี้ถ้าทำกับตนต้องได้มากกว่านี้ถึงจะสมศักดิ์ศรี คุยให้ฟังว่า ที่ออฟฟิศตนแค่พนักงานการตลาดก็ได้เงินเดือนเกือบห้าหมื่นแล้ว

กมลชนกขำพรืด สุดประเสริฐมองขวับถามว่าขำอะไร

“ขำที่ท่านด็อกเตอร์ใจป้ำ ให้เงินเดือนสูงกว่า การศึกษาเยอะเลย ถ้าผมมีวุฒิสูงกว่านี้ผมคงจะขอฝากเนื้อ ฝากตัวแน่ แต่นี่ผมดันจบแค่ กศน.ม.6”

ทองม้วนด่านายมลว่าเสียมารยาทแล้วไล่ออกไปถ้ายังไม่ถึงเวลางานของตัวเองก็ไม่ต้องเข้ามา

ทองตราแอบส่งสายตาให้นายมลออกไปจะได้ไม่ขัดใจแม่

ooooooo

สุดประเสริฐเดินชมภาพวาดที่แขวนโชว์ตามทางเดินเข้าบ้าน หยุดยืนมองภาพวาดกับใบหน้าทองตราไปมา

ทองม้วนถามว่ามีอะไรหรือ เขาอวดว่าจะชวนทองตราไปเลือกภาพที่ตนสะสมไว้ในแกลเลอรี่ที่บ้าน มีผลงานของศิลปินดังๆ ระดับประเทศทั้งนั้น ทองตราชอบภาพไหนยินดียกให้เอามาติดแทนภาพนี้ รณยุทธถามว่าภาพนี้ไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องเปลี่ยน

“ภาพนี้ก็ดี แต่ผมอยากจะให้ลองเสพงานศิลปะแบบใหม่ดูบ้างจะได้ไม่เบื่อแต่ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไรผมจะจ้างศิลปินดังระดับประเทศมาวาดภาพพอร์ตเทรดคุณทองตราเอามาติดให้แล้วการวาดภาพนี่ก็เป็นหนึ่งในฮอบบี้ของผม”

สุดประเสริฐคุยจนทองม้วนตื่นเต้นถามว่าเขาคงวาดรูปเก่งอยากให้ช่วยวาดภาพพร้อมลายเซ็นไว้เป็นเกียรติสักภาพ เขาปฏิเสธเนียนๆว่าตนไม่ได้เตรียมอะไรมา ทองม้วนบอกว่าตนจะจัดให้ เขาจึงจำต้องรับปากว่าถ้าคุณแม่ขอร้องตนก็ยินดี

“โอ๊ะ...ช่างจิตใจดีมีรสนิยมสูงส่งมาก เป็นทั้ง ด็อกเตอร์ ทั้งอาร์ติสต์ เป็นเพอร์เฟกต์แมนตัวจริงเสียงจริง” ทองม้วนตื่นเต้นจนทองตราสบตากับรณยุทธอย่างเหนื่อยใจ

ฝ่ายนายมล ถูกทองม้วนไล่ให้ไปอยู่ในครัวห้ามออกมาจนกว่าจะมีหน้าที่ กำไลที่ปั่นจักรยานไปซื้อกาแฟสดมาได้ทันเวลายื่นกาแฟให้กมลชนก เขาถามว่าซื้อแต่กาแฟแล้วอุปกรณ์การชงล่ะ กำไลบอกว่าคุณนายสั่งให้ซื้อแค่นั้น จะทำยังไงเดี๋ยวก็มาโวยวายอีก กมลชนกทำตาล่อกแล่กแล้วปิ๊งไอเดีย

ทองม้วนเข้ามาได้กลิ่นกาแฟก็ชมว่าหอมมาก แต่พอเดินเข้าใกล้เห็นนายมลกำลังชงกาแฟด้วยถุงเท้าก็แทบช็อก นายมลบอกว่าไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ หรือคุณนายจะปล่อยให้แขกรอ ถุงเท้านี้ตนก็เพิ่งใส่ครั้งเดียวและซักแล้วอย่างดี กำไลเสนอทางออกใหม่ว่าถ้าคุณนายเห็นว่าไม่ดีก็เอาเงินมาตนจะไปซื้อเครื่องชงมาให้ ทองม้วนก็เปลี่ยนเสียงทันทีกำชับว่า

“ก็ได้ แต่อย่าให้ใครรู้ล่ะ แกก็ต้องหุบปากไว้นะกำไล โอ๊คด้วย” แล้วสั่งให้รีบเอากาแฟไปเสิร์ฟ แขกรอนานแล้ว สั่งกำไลให้ไปซื้อพู่กัน สีโปสเตอร์กับกระดาษสำหรับวาดภาพอย่างด่วน ควักเงินดังหนึบออกมายื่นให้

กำไลปั่นจักรยานน่องโป่งหัวคลอนไปอีกรอบ

กมลชนกที่ถูกให้อยู่แต่ในครัวเห็นท่าจะไปกันใหญ่ จึงโทร.ตามทองทิวที่ยังนอนอุตุอยู่ให้มาดูบ้าง ทองทิวจึงลงมาในสภาพเยินๆทองม้วนอายไล่ให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูสะอาดสะอ้านแล้วค่อยมาใหม่ ทองทิวบอกว่าตนก็แค่มากินข้าวเท่านั้น

นายมลเอากาแฟมาเสิร์ฟ สุดประเสริฐชมว่าเยี่ยมมากนี่ต้องเป็นกาแฟพันธุ์ดีจากบราซิลแน่เลย ชวน

ทองม้วนกับรณยุทธลองสักถ้วยไหม ทองม้วนส่ายหน้าดิกพะอืดพะอมจะอ้วกให้ได้แต่อ้างว่าตนไม่ชอบดื่มกาแฟเพราะมีกาเฟอีน

กำไลปั่นจักรยานลิ้นห้อยกลับมาพร้อมอุปกรณ์วาดรูป สุดประเสริฐมองงงๆบอกว่าตนไม่คุ้นชินกับอุปกรณ์พวกนี้ตนเคยใช้มันโปรเฟสชั่นนอลกว่านี้ แต่ฝีมืออย่างตนไม่ว่าอุปกรณ์อย่างไรผลงานก็ออกมาได้ดีในทุกสถานการณ์ เข้าไปจัดท่าทองตราที่มาเป็นแบบจับโน่นลูบนี่แตะนั่น แต๊ะอั๋งจนทองตราอึดอัด รณยุทธจับตามองขบกรามเครียด

เสร็จแล้วถอยมายืนหลับตาข่มอารมณ์ พอลืมตาโพลงก็จดปลายพู่กันอย่างศิลปินมือฉมัง แต่ไม่ให้ใครเห็น พอวาดเสร็จออกมารูปยุ่งเหมือนไก่เขี่ย ก็ยังกะล่อนว่า

“ผมวาดแบบเกินจริงไม่ใช่เหมือนจริงเป็นการวาดแนวใหม่เราต้องกล้าที่จะฉีกแนวออกไป ต้องกล้าใส่ ความเป็นตัวเราลงไป โอเคใช่ไหมครับคุณแม่” ทองม้วนป้อยอสุดฤทธิ์ เขาจึงมอบภาพให้ทองตราพร้อมลายเซ็น พูดหวานจนเลี่ยนว่า

“ขอมอบให้คุณทองตราผู้หญิงอันเป็นที่รักของผมจากใจครับ”

ทองตราขอบคุณยิ้มเฝื่อนรับแล้วขอเอาไปเก็บ พอหันออกก็ทำหน้าขนลุกขนพองกับคำพูดของเขา

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 8 วันที่ 14 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ