อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 9 วันที่ 15 ม.ค.60

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 9 วันที่ 15 ม.ค.60

สุดประเสริฐยังคุยโวโอ้อวดถึงความร่ำรวยและความฉลาดปราดเปรื่องในธุรกิจและการศึกษา ได้รับปริญญาราวกับแผ่นปลิวที่รับแจกตามสะพานลอย

ทุกเรื่องที่สุดประเสริฐคุยก็จะโยงมาถึงความรักหลงใหลในความงามของทองตราจนเธออึดอัด แต่ด้วยความเกรงใจไม่อยากขัดใจแม่ เธอจึงจำต้องนิ่ง

ส่วนพวกที่ติดตามสุดประเสริฐมาก็ถูกกำไลบ่นว่าไม่รู้ตายอดตายอยากมาจากไหนเอาอะไรไปก็หายหมด กมลชนกถามว่าคุณนายให้เอาแค่ลูกอมกาแฟกับน้ำเปล่าให้เท่านั้นเองไม่ใช่หรือ



“ก็จริง ว่าแต่คุณนายกับนายสุดประเสริฐใครอาการเยอะกว่ากันแน่เนี่ย” กำไลบ่น

“ยังสรุปไม่ได้ ก็ต้องรอดูต่อไป” กมลชนกตอบขำๆ

ก่อนถึงเวลาอาหาร รณยุทธจับมือสุดประเสริฐส่องแว่นขยายดูอย่างจริงจัง บอกว่าโดยภาพรวมดูดีเส้นวาสนาดีจะมีชีวิตที่สุขสบายได้คู่ครองที่ดี เขาฟังแล้วยิ้มปลื้มเต็มหน้า

รณยุทธดูเส้นชีวิตบอกว่าเป็นคนชอบสร้างภาพแล้วรีบแก้ว่าพูดผิด เป็นคนบุคลิกภาพดีน่าเชื่อถือ ดูเส้นหัวใจบอกว่าจะเจอรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตแต่ก็แค่เจอ ส่วนเส้นสมองบ่งบอกว่าเป็นคนคิดอะไรเก่งแต่ก็ได้แค่คิดเพราะชอบคิดและทำอะไรไร้สาระ ท่าดีทีเหลว

สุดประเสริฐจากยิ้มปลื้มก็ยิ้มแหยลงทุกที รณยุทธออกตัวว่ามันอาจจะแม่นหรือไม่แม่นก็ได้ เพราะเป็นการดูที่เร่งรีบและตนก็หิวมากด้วย เอะใจถามว่า เมื่อกี๊ดูมือข้างไหนนะ เขาบอกว่ามือซ้าย รณยุทธก็ร้องอ้าว...ดูผิด ต้องเป็นมือขวา

“เฮ้อ...งั้นก็แสดงว่าผลการทำนายไม่ใช่ผม...เย้...” เขาลิงโลดหัวเราะร่า

ทองม้วนจิกตาใส่รณยุทธอย่างรู้ทัน แล้วชวนว่าได้เวลาอาหารแล้ว ไปกันเถอะ

ooooooo

ที่โต๊ะอาหาร เมื่อนายมลเอาไวน์ขาวชาร์ดอนเนยมาเสิร์ฟ บรรยายการหมัก วิธีการอันซับซ้อนและเวลายาวนาน ย้ำว่าเรานำมาเพื่อท่านด็อกเตอร์โดยเฉพาะ

สุดประเสริฐอวดดีอวดรู้ว่าตนเป็นผู้ชำนาญมารยาทบนโต๊ะอาหารมาก แต่ก็ถูกทองทิวบอกให้เอาผ้ากันเปื้อนเอาเหน็บที่คอเสื้อถึงจะถูกตามธรรมเนียมผู้ดีเก่าทางยุโรป จนทำตามกันทั้งโต๊ะ กมลชนกขำจนต้องวิ่งเข้าครัวบอกกำไลว่าไอ้ด็อกเตอร์นั่นของปลอม กำไลบ่นไม่พอใจทองทิวที่ดูท่าจะเออออไปกับสุดประเสริฐไม่ปกป้องทองตราเลย

“อดทนหน่อยสิกำไล ดูให้ขำๆไปก็แล้วกัน เขาตลกดีออก” กมลชนกพูดไปหัวเราะไป แต่กำไลไม่ขำด้วย

เมื่อนายมลเอาซุปผักโขมมาเสิร์ฟ สุดประเสริฐก็เชิญ บองนาเปตีขอให้เจริญอาหาร เมื่อนายมลเสิร์ฟหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์ตัวโตกับครีมซอส สุดประเสริฐถามทองตราจะดื่มไวน์สักแก้วไหม ไวน์ขาวกับหอยแมลงภู่นิวซีแลนด์เข้ากั๊นเข้ากันมากเลย เธอบอกว่าตนไม่ชอบดื่ม เขาก็ชมว่าเป็นกุลสตรีจริงๆ

“ถามผมสักทีซิว่าดื่มไหม” ทองทิวขัดขึ้น สุดประเสริฐยิ้มเจ้าเล่ห์บอกว่าอันนี้ตนรู้ดีไม่ต้องถาม แล้วยกแก้วไวน์ดื่ม หยิบส้อมและมีดงัดหอยแมลงภู่จนเปลือกกระเด็นไปตกที่จานทองม้วน ทองทิวหัวเราะแซวว่าหอยบินได้

“จริงๆแล้วการกินอาหารฝรั่งเศส มันถูกกำหนดมาให้ทำเป็นขั้นตอน แล้วผู้ดีแท้ๆเขาจะใช้มือกินกัน จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์หอยบินเหมือนเมื่อกี๊ จริงไหมครับท่านด็อกเตอร์” นายมลเอ่ยขึ้น

ทองม้วนถลึงตาใส่นายมล แต่ทองทิวหยิบหอยแมลงภู่ใส่จานให้ทองตราสอนให้กินด้วยมือและเชิญทุกคนทำตาม ทั้งโต๊ะเลยใช้มือกินอาหารฝรั่งเศส ดูดหอยจ๊วบจ๊าบกันลั่นโตะ กมลชนกเข้าไปหัวเราะในครัวขำที่อาหารฝรั่งเศสกลายเป็นเศษฝรั่งไปแล้ว

สุดประเสริฐถามว่าใครเป็นพ่อครัวอาหารมื้อนี้ ทองม้วนบอกว่านายมล เขาถามทึ่งว่าทั้งเสิร์ฟและทำอาหารได้ขนาดนี้ต้องจบจากเลอกรอดองเบลอแน่ๆ นายมลบอกว่าตนเป็นคนจน เป็นแค่เชฟธรรมดาที่บังเอิญทำอาหารฝรั่งเศสได้เท่านั้น สุดประเสริฐชมว่าทำได้ดีมาก ตบกระเป๋าบอกว่าตนไม่ได้พกเงินสดมาจึงถอดนาฬิกาโรเล็กซ์เรือนทองฝังเพชรวิบวับให้

พอกมลชนกเดินเข้าห้องครัวก็ยื่นให้กำไล กำไลดีใจบอกว่าจะเอาไปขายเอาเงินไปให้พ่อแม่ เขาบอกว่าขายไม่ได้หรอกเพราะมันเป็นของปลอม ทองลอกแล้วเห็นไหม กำไลแทบจะขว้างทิ้ง ทำหน้าเหมือนคนท้องผูกมาเจ็ดวัน

ทองม้วนเร่งให้หนุ่มสาวไปนั่งคุยกันด้านโน้นดีกว่าห้ามใครไปรบกวนเด็ดขาด แต่ทองทิวตามไป กมลชนกแอบส่งซิกส์ให้ทองทิวเปิดเพลงคลาสสิกแต่เขาเปิดเพลงร็อกเร่าร้อน สุดประเสริฐเมาไวน์ชวนท้องม้วนลุกขึ้นเต้นเมามัน ทองตรากลัวแม่หัวใจวายบอกให้ทองทิวปิดเพลง พอปิดเพลงทั้งสองก็ลากสังขารไปนั่งที่เก้าอี้หมดแรง

ทองม้วนยังพยายามสร้างบรรยากาศ เอาเงินให้กำไลไปซื้อเพลงคลาสสิกมาด่วน กำไลไม่รู้จักเพลงคลาสสิกทองม้วนบอกให้ไปถามคนขายเดี๋ยวเขาก็บอกให้เองแหละ พอกำไลจะไป กมลชนกเรียกไว้ กระซิบสั่งอะไรบางอย่าง

กมลชนกทำพันช์สีสวยแต่แอบเทยาที่ให้กำไลซื้อใส่แก้วให้สุดประเสริฐ เขาดื่มไปไม่นานก็เกิดอาการท้องปั่นป่วน เหงื่อแตกพลั่ก นอกจากมีเสียงปู้ดป้าดแล้วยังมีกลิ่นคลุ้งจนทองตราต้องเบือนหน้าหนี ทนไม่ไหวก็ลุกไป สุดประเสริฐลุกทันทีมือหนึ่งกุมท้องอีกมืออัดก้นเดินบิดตามไป

สุดประเสริฐพยายามกลั้นจนทนไม่ไหวเรียกนายมลให้พาไปล้างมือ นายมลมองงงๆว่ามือไม่ได้เปื้อนอะไร

“ผมเป็นคนสะอาด ต้องล้างมือทุกห้าถึงสิบนาที”

นายมลจึงพาไป แต่เขาวางแผนดักไว้แล้ว พอไปถึงห้องน้ำเปิดไม่ได้

“เปิดไม่ได้แล้วไง ก็คิดสิคิด หรือจะปล่อยให้ฉันขี้แตกตรงนี้...อูยยยย” ทองตรามาเจอจึงบอกให้ไปเข้าห้องน้ำชั้นบน สุดประเสริฐพยายามทำให้เป็นปกติเอ่ย ขอบคุณครับ แล้วเดินหนีบก้นขึ้นบันไดไปอย่างยากเย็น

เจ้ากรรม! ห้องน้ำข้างบนเปิดไม่ได้อีก กำไลกับโอ๊คเลยเอาผ้ามาขึง กมลชนกเอาถุงก๊อบแก๊บพร้อมทิชชูให้ สุดประเสริฐรีบมุดเข้าไปทันที แล้วทั้งกลิ่นและเสียงก็ดังและคลุ้งออกมาจนทุกคนต้องกลั้นหายใจ

กลับไปนั่งที่ห้องรับแขกไม่นาน สุดประเสริฐก็ถูกจู่โจมอีก คราวนี้กมลชนกแอบเอากุญแจให้กำไลไปไขประตูห้องน้ำ เขาเลยนั่งนานจนกำไลกับโอ๊คที่ตามมาดูแลรอจนเมื่อย ส่งทิชชูให้ม้วนแล้วม้วนเล่า จนมีเสียงเปิดประตูห้องน้ำ ทั้งสองมองในระดับสายตา แต่สุดประเสริฐคลานออกมาอย่างหมดสภาพจนต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลด่วน

ooooooo

ทองตราสงสัยว่าทำไมสุดประเสริฐจึงท้องเสียรุนแรงขนาดนี้ ทองม้วนว่าอาหารคงไม่สะอาด ทองทิวติงว่าอาจจะไม่ใช่อาหารที่นี่แต่เขาคงกินส้มตำปูปลาร้าที่ไหนแล้วมาเกิดอาการที่นี่ รณยุทธคล้อยตาม แต่ทองตรายังติดใจ

พอทองทิวไปนั่งคุยกับกมลชนก กำไลและโอ๊คที่หลังบ้านหัวเราะกันอย่างสะใจ ทองทิวชมเพื่อนว่าแผนแต่ละอย่างแยบยลดีจัง กำไลเบรกว่าเดี๋ยวใครก็มาได้ยินเข้าหรอก กมลชนกบอกว่าถ้าเราไม่พูดก็รู้กันแค่นี้ อีกวันสองวันก็ลืมกันแล้ว

“จริงอย่างเจ๊ว่า ถ้าเราไม่บอกแล้วใครจะบอกมันต้องเป็นความลับตลอดไป” กำไลยิ้มกริ่ม แล้วทั้งสี่ก็ยื่นมือออกไปวางทับกันร้องเย้! หัวเราะกันครื้นเครง

หารู้ไม่ ทองตรามองสี่คนที่หัวเราะร่ากันอย่างสงสัย

ส่วนรณยุทธ เสนอทองม้วนว่าให้ตัดหางปล่อยวัดสุดประเสริฐไปเถอะตนว่าไม่ผ่านแน่ ทองม้วนยืนกรานว่าต้องให้โอกาสเขา และเรื่องนี้ตนก็ไม่จำเป็นต้องฟังความคิดเห็นของใคร พลันก็นึกอะไรได้ ตาโตแล้วรีบลุกไป

รณยุทธสบตากับทองตราสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นรีบตามทองม้วนไปด้วยความเป็นห่วง

ooooooo

ทองม้วนเดินอ้าวออกมาที่โต๊ะอาหารหมายเก็บอาหารที่เหลือให้พวกนายมลกิน แต่ไม่เหลืออะไรเลย กำไลเสนอให้จ่ายมาพวกตนไปหากินกันเองก็ได้

รณยุทธที่ตามมาจึงควักแบงก์พันให้ กำไลยื่นมือจะไปรับแต่ถูกทองม้วนตัดหน้าคว้าไปก่อน ทองทิวกับทองตราบอกแม่ว่าให้ไปเถิดพวกเขาเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว

“ไม่ได้ ทำงานอย่างนี้เริ่มต้นเหมือนจะดีแต่สุดท้ายก็ไม่ได้เรื่อง” ทองม้วนโทษว่าทำให้แขกไม่ประทับใจซ้ำถึงกับต้องหามส่งโรงพยาบาลอีก “รู้ไหมว่าทำให้ฉันเสียหน้าตีเป็นมูลค่าไม่ได้ ฉันเสียหายยับ”

แม้รณยุทธ ทองทิวกับทองตราจะช่วยกันพูดอย่างไรทองม้วนก็ไม่ยอมให้ กำเงินพันเดินอ้าวไปเลย

กมลชนก กำไล กับโอ๊คจึงไปช่วยกันเก็บโต๊ะ ทองตราเดินตามไป กำไลบ่นว่า “คนอะไร เค็มเขี้ยวเหนียวโคตรๆ”

“เอาน่าอย่าไปว่าแกเลย ดื่มนี่ดีกว่า” พลางส่งแก้วพันช์ให้

“อันนี้ไม่ได้ใส่ยา แต่ของด็อกเตอร์ใส่ยาเยอะ เขาจะตายไหมครับ” โอ๊คถามซื่อๆ กำไลบอกว่าไม่ถึงตายหรอกแค่คางเหลืองเท่านั้น แล้วหัวเราะกันสะใจ ทองตราที่เดินตามมาได้ยิน เข้าไปตวาดเรียกกำไล กำไลตกใจบอกว่าตนทำตามคำสั่งเจ๊ ทองตราหันไปเล่นงานนายมลทันที

กมลชนกยืดอกรับแมนๆ ควักยาที่เหลือในกระเป๋าออกมา ทองตราถามว่ามันคืออะไร ใช้ทำอะไร เขาบอกว่ามันคือสลอดทำให้ท้องร่วงอย่างแรง เทใส่เหยือกผสมน้ำให้ดูแล้วจะเอาไปเททิ้ง ทองตราให้เอากลับมาสั่งให้เขาดื่มเอง กมลชนกมองเหวอ เธอให้เลือกว่า ถ้าเขาดื่มก็ถือว่าจบกัน แต่ถ้าไม่ดื่มเรื่องนี้ถึงหูคุณแม่แน่ จะเอาแบบไหน เลือกเอา!

กมลชนกกลัวทองม้วนมากกว่าจึงยอมดื่มน้ำใส่สลอด แต่ไม่ยอมกลืน ทองตรารู้ทันสั่งให้กลืน

“นายก็รู้ทั้งรู้ว่าผิดแล้วทำทำไม จรรยาบรรณของการเป็นพ่อครัวน่ะมีไหม”

“มี...แล้วที่ผมทำไปก็ไม่ได้ทำในฐานะพ่อครัว” เขาตอบทันที ทองตราพาซื่อถามว่าแล้วทำในฐานะอะไร “ผมทำในฐานะคนที่รักและหวงคุณตราครับ”

ทองตราอึ้งเขิน ถามกลบเกลื่อนว่าตกลงยอมรับแล้วใช่ไหมว่าเป็นคนทำ เขายืดอกบอกว่าลูกผู้ชายกล้าทำก็กล้ารับ ทองตราจึงสั่งดื่มให้หมดจะได้รู้ว่าคนที่ถูกทำเป็นยังไง

“ก็ได้...ผมธาตุแข็ง ไม่มีวันเป็นอะไรง่ายๆเหมือนนายสุดประเสริฐหรอก” ว่าแล้วก็ดื่มประชดจนหมดเหยือก

ตกกลางคืน กมลชนกก็วิ่งเข้าห้องน้ำเกือบสิบรอบเพลียจนแทบต้องคลานออกจากห้องน้ำ ทองทิวเห็นอาการหนักจึงเรียกรถพาไปโรงพยาบาล

เช้าวันรุ่งขึ้น กมลชนกพยายามมาทำงานตามปกติทองตราทักว่าเป็นยังไงหน้าซีดมากเลย เขาก็ยังปากแข็งว่าตนไม่เป็นอะไร เห็นรณยุทธเดินตามง้อทองม้วนมาก็ถือถาดน้ำชาโสมพันปีเดินตามไป ได้ยินรณยุทธแซวทองม้วนว่าตั้งแต่เล่นโยคะมาหน้าตึงเป๊ะเชียว ทองม้วนหันไปค้อนแต่ไม่ยอมพูดด้วย

“โสมพันปีค่ะคุณนาย ดื่มแล้วหน้าใสไบรท์บลิ้งยิ่งเลิกงอนคุณลุงจะยิ่งตึงเป๊ะ” ทองม้วนถามเสียงเขียวว่าเป็นพวกเดียวกันตั้งแต่เมื่อไหร่ “คุณนายขา...ชีวิตคนเราสั้นจะตาย อยากทำอะไร จะดีกับใครอยากจะรับรักหรือบอกรักใครก็รีบๆทำก่อนที่มันจะสายเกินไป” แกล้งพูดดังๆให้ทองตราได้ยิน เธอฟังแล้วนิ่งไปเหมือนกัน

ทองม้วนบ่นว่า ไม่รู้สุดประเสริฐว่าที่ลูกเขยตนเป็นยังไงบ้าง จะส่งกระเช้าไปเยี่ยมสักหน่อยก่อนที่มันจะสายเกินไป พาลโกรธนายมลที่ทำความหวังของตนพังไม่เป็นท่า ทองตราแก้ต่างให้ว่า “ไม่ใช่ความผิดของเขานะคะแม่”

ทองม้วนถามว่าไม่ใช่ได้ยังไงในเมื่ออาหารที่กินก็ฝีมือนายมล แล้วเอะใจเองว่าหรือมันคิดจะแกล้งเขา แล้วทำเพื่ออะไร ทองตราบอกว่าเป็นไปได้ ทองม้วนคิดเครียด แต่แล้วก็หน้าชื่นตื่นเต้นเมื่อได้ยินเสียงแตรรถหน้าบ้าน

“ไปเร็วยัยตรา พ่อเบสมารับแล้ว”

ทองม้วนเห็นรถก็อุทาน สวยจังป้ายแดงด้วย กำไลบอกว่ารถอย่างนี้เคยเห็นโฆษณาในทีวี ถามเบสว่าแพงมากไหม

“รุ่นใหม่ล่าสุดผมเพิ่งถอยมาเมื่อวานตั้งใจจะเอาไว้รับส่งตราโดยเฉพาะเลยนะครับคุณแม่”

ทองตราบ่นว่าทำไมต้องทำถึงขนาดนั้นไม่จำเป็นเลย เบสบอกว่าจำเป็นสำหรับตนที่จะให้สิ่งที่ดีที่สุดให้เธอ แล้วจะไปสวัสดีคุณพ่อกับพี่ทิว ทองม้วนบอกไม่ต้องตนจะบอกให้เองรีบไปทำงานเถอะเดี๋ยวจะสาย ทองตราไหว้แม่ เบสไหว้ขอตัว ทองม้วนบอกให้ขับรถดีๆ พอเบสขับรถออกไป ทองม้วนก็เพ้อ...

“โอ้ว...ไม่อยากจะเชื่อเลย ถอยมาเมื่อวานเพื่อการนี้ แล้วอย่างนี้ฉันจะเลือกใครดีล่ะ”

ooooooo

นายมลในสภาพอิดโรยมองซ้ายมองขวาแล้ววิ่งไปที่ประตู ถูกรณยุทธโผล่มาขวางถามว่าจะไปไหน เขาบอกว่าจะไปหาหมอแต่จะไปหาโอ๊คก่อน กะจะชวนไปกลัวจะเป็นลม รณยุทธถามว่าจะให้ตนหรือกำไลไปเป็นเพื่อนไหม

“ไม่เป็นไรผมไม่อยากรบกวนสตรีและผู้สูงอายุ พักผ่อนเถอะครับ ผมไปเองจะได้รีบไปรีบมา” ว่าแล้วรีบเข้าไปในบ้านอาม่าอย่างเร็ว รณยุทธกอดอกยืนดูอย่างรู้ทัน

กมลชนกไปถึงโรงพยาบาลก็ตรงไปยังห้องพักที่สุดประเสริฐพักอยู่พร้อมดอกซ่อนกลิ่นกำใหญ่ สุดประเสริฐจ้องหน้ากมลชนกโวยว่า “ฉันรู้ว่าเป็นฝีมือแก”

“ผมทำตามคำสั่งของคุณนายให้มาเยี่ยมคุณ” เขาถามว่าหมายความว่ายังไง “ผมเป็นคนกตัญญูรู้คุณคน คุณนายชุบเลี้ยงผมมาจนได้ดิบได้ดี มีที่ซุกหัวนอน ผมก็ต้องตอบแทนพระคุณท่าน”

กมลชนกพูดกำกวมจนสุดประเสริฐเข้าใจว่าที่ตนท้องร่วงจนเกือบตายเพราะคุณนาย เอะใจว่า หรือคุณนายจะจับได้ว่าตนไม่ได้เป็นด็อกเตอร์ ระแวงว่าคุณนายจับได้ว่าตนมีเมียแล้วสามคนเลยไม่ยอมยกลูกสาวให้ กมลชนกทำตาซื่อส่ายหน้าว่าไม่รู้ พอ
สุดประเสริฐกลัวว่าถ้าตนกลับไปอีกคงเจอหนักกว่าสลอดใช่ไหม กมลชนกก็พยักหน้าหงึก

สุดประเสริฐกลัวมาก บอกว่าเข็ดแล้ว ตนจะเปลี่ยนเบอร์มือถือ ให้นายมลช่วยบอกคุณนายด้วยว่าตนไปราชการต่างประเทศไม่มีกำหนดกลับ จะยกลูกสาวให้ใครก็ตามสบายไม่ต้องรอ ขอบใจนายมลที่มาบอกช่วยให้ตนหูตาสว่างขึ้นเยอะ

สุดประเสริฐเจอสลอดใส่พันช์เข้าไปแก้วเดียวก็สารภาพหมดเปลือกล่าถอยไปเอง กมลชนกสะใจที่ กำจัดคู่แข่งไปได้คนหนึ่ง แต่ยังมีนายเบสที่กำลังมาแรงแซงโค้งสุดประเสริฐอีกคนที่เป็นหนามยอกอกอยู่

เบสรับทองตราไปส่งที่โรงแรมแล้วก็บอกว่าสิ่งที่ตนทำไปเพราะชอบเธอ ทองตรายืนยันว่าตนคิดกับเขาแค่เพื่อน เบสก็ตื๊อไม่เลิก กระทั่งขอให้ทองตราไปทำงานกับตนจะเพิ่มเงินเดือนให้อีกเท่าตัวหรือสองสามเท่าก็ได้แล้วแต่เธอจะพอใจ ทองตราไม่พอใจถามว่าเห็นตนเป็นคนยังไง

กมลชนกกลับโรงแรมแปลงร่างแล้วแอบฟังอยู่ ฝืนสังขารให้ดูเข้มแข็งโผล่ไปถามว่าคุยอะไรกันอยู่ท่าทางซีเรียสเชียว เบสไหว้แล้วฟ้องว่า “เลขาของพี่ยังไม่ยอมรับรักผมสักที กมลชนกยิ้มขำๆ บอกว่าเรื่องอย่างนี้มันอยู่ที่ผู้หญิงว่าเขาอยากรักหรือเปล่า การตบมือข้างเดียวยังไงมันก็ไม่ดังอยู่ดี ยิ้มให้เบสแล้วขอตัวไป ทองตราฉวยโอกาสเดินตามเจ้านายไป

“แล้วเย็นนี้ผมมารับนะครับตรา” เบสจงใจตะโกนให้กมลชนกได้ยิน กมลชนกได้ยินแล้วยิ้มสะใจอย่างถือไพ่เหนือกว่า

ooooooo

กมลชนกเข้าไปในห้องทำงานอย่างอ่อนเปลี้ยจนแทบทรงตัวไม่อยู่ เขาโทร.บอกกาญจนาว่าตนท้องเสียรุนแรงเพิ่งออกจากโรงพยาบาลเมื่อเช้านี้ ถ้าไม่มาทำงานทองตราก็จะยิ่งสงสัย รบกวนคุณแม่ขอตัวช่วยจะได้ไหมตนไม่ไหวแล้ว

กาญจนาเสียงแข็งว่าไม่ได้ ตัวเองทำอะไรไว้ก็จัดการเองอย่าเอาคนอื่นเกี่ยวด้วย แล้ววางสายเลย เทวาอยู่ใกล้ๆถามว่าใจดำเกินไปหรือเปล่า กาญจนาย้อนถามว่าถ้าไม่ทำอย่างนี้ มันจะดีขึ้นไหม เทวาเงียบกริบไม่กล้าเถียง

ขณะนั่งหน้าซีดหมดแรงอยู่ที่โต๊ะทำงาน ทองตราเข้ามาเห็นเธอตกใจถามว่าไม่สบายหรือเปล่า เขาเล่นบทอ้อนทันทีว่าเมื่อคืนทำงานดึกไปหน่อยเลยเป็นไข้ เธอถามว่าจะไปนอนพักที่ห้องพยาบาลก่อนไหม เขาส่ายหน้าอิดโรยบอกว่ายังมีงานต้องทำ มองซึ้ง
ถามว่า “คุณเป็นห่วงผมเหรอ”

“คุณเป็นเจ้านายฉันก็ต้องเป็นห่วงสิคะ” ทองตราตอบไม่กล้าสบตา ทันใดเขาก็ลุกพรวดจะไปเข้าห้องน้ำแต่เซจนทองตราต้องรีบประคอง ทั้งคู่สบตากันใกล้มากจนต่างคนนิ่งงันไป

ในที่สุดกาญจนาก็ทนใจแข็งไม่ได้ไปดูลูกชายที่ห้องทำงาน เห็นทองตรากำลังประคองกมลชนกพอดี เทวาเสนอว่าเรากลับไปก่อนดีไหมเพราะคุณมลมีตัวช่วยแล้ว เชื่อเถอะว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ปล่อยให้คุณมลเป็นอะไรหรอก แนะว่า

“เรากลับไปนั่งรอให้เขาก่อการรักกันสักแป๊บนึง แล้วค่อยกลับมาเป็นตัวช่วยอีกทีจะดีกว่า”

กาญจนายิ้ม พยักหน้า ทิ้งเวลาเปิดโอกาสพอสมควรแล้วจึงเข้ามา เห็นกมลชนกนอนแผ่อยู่ที่โซฟา กาญจนาบอกให้ไปโรงพยาบาลดีกว่า กมลชนกอยากไปนอนพักที่บ้าน กาญจนาจึงให้รถไปส่งและให้ทองตราไปช่วยดูแล

กาญจนารู้ทันอุบายของลูกชาย บ่นกับเทวาว่า ขนาดจะตายก็ยังไม่วายกะล่อน

ooooooo

อ่านละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ ตอนที่ 9 วันที่ 15 ม.ค.60

ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทประพันธ์โดย กนกเรขา
ละครเรื่อง พ่อครัวหัวป่าก์ บทโทรทัศน์โดย เพ็ชรรุ่ง เกีรยติกมเลศ
กำกับการแสดงโดย : ทวีวัฒน์ วันทา
ผลิตโดย : บริษัท มายน์แอทเวิร์คส์ จำกัด
ควบคุมการผลิตโดย : ณฤทธิ์ ยุวบูรณ์
ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ