อ่านละครเรื่อง เพชรกลางไฟ ตอนที่ 9 วันที่ 16 ก.พ.60

อ่านละครเรื่อง เพชรกลางไฟ ตอนที่ 9 วันที่ 16 ก.พ.60

อนึกเข้ามาอยู่ในห้อง คิดทบทวนความผิดของตัวเองแล้วละอายใจ หยิบภาพครอบครัวออกมามอง นึกถึงคำพูดของเพื่อนที่ว่าโทษแบบนี้โดนประหารดีแล้ว เพราะอยู่ไปก็มีแต่คนรังเกียจ จะทำมาหากินอะไรก็ยาก ตายเสียดีกว่าอยู่...ใบหน้าอนลลอยมาให้เห็นวันที่น้องกล่าวคำอำลาราวกับรู้ว่าตนไม่คิดช่วยเหลือ เท่านี้ตนก็ไม่มีหน้าไปเจอกับน้องได้อีก

ด้านดวงแขร้องไห้โวยวายที่ต้องมาเจอเรื่องอย่างนี้ ต้องกลายเป็นเมียนักโทษแผ่นดิน นวมเองก็เสียใจมากแต่ต้องปลอบใจดวงแขและคุณหญิงไกร ยินดีจะทำทุกอย่างเพื่อกู้ชื่อเสียงกลับมา แต่ดวงแขตวาดกลับอย่างไม่มีความเคารพ “ยังจะกู้อะไรได้อีกล่ะคะ ลูกชายคุณป้าจะถูกกุดหัววันนี้พรุ่งนี้ก็ยังไม่รู้ ช่วยตัวเองยังไม่ได้เลย ถ้ารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ ดวงแขจะไม่มีวันรู้จักลูกชายคุณป้าเป็นอันขาด หาแต่เรื่องเดือดร้อนมาให้ เลวทั้งพี่ทั้งน้อง”



เจ้าคุณกับนวมสะอึกกับคำพูดคนที่พวกตนอยากได้เป็นลูกสะใภ้ ถ้าไม่ติดว่าฝ่ายตนผิดคงไม่ยอมแน่ พระยาไกรเดินเข้ามาได้ยินหน้าเครียดเอ็ดลูกสาวและภรรยาให้หยุดพูด คนกำลังมีความทุกข์จะพูดจาบั่นทอนกันอีกทำไม ไร้หัวคิดยังไม่พอกิริยาวาจายังทรามอีก ดวงแขร้องไห้โฮ คุณหญิงไกรกลัวสามีรีบพาลูกออกไป จากนั้นพระยาไกรหันมาถามเพื่อนรักจะทำอย่างไรต่อไป พระยารัชปาลีบอกว่าจะพาอนึกกับเกื้อไปสารภาพกับท่านปลัดทูลฉลองโดยเร็ว

พระยาไกรพูดด้วยความเป็นห่วง “เอ่อ มีแต่คำพูดของพ่อเกื้อ จะปลงใจเชื่อเสียทีเดียว...”

“เจ้าคุณอย่าคิดว่าผมสบายใจ ผมเป็นทุกข์มาก ไม่เคยทุกข์เท่านี้ ถ้าเกื้อเพ้อเจ้อไปเองผมคงทุกข์น้อยกว่านี้ แต่พอเจ้าใหญ่ผลักอามันล้มลงไป ผมก็ดูออกว่า...เกื้อพูดจริง”

นวมร้องไห้โฮ คล้องประคองเกื้อที่ทำแผลแล้วเข้ามาได้ยินพอดี เกื้อถึงกับร้องไห้ออกมาเพราะตนมีส่วนผิดที่ไม่สามารถช่วยหลานได้

อนึกตัดสินใจเขียนจดหมายสารภาพความผิดทั้งหมด โดยใช้สัจจะนายทหารรับรองว่าอนลไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ ตนรู้ว่าถ้าน้องรู้เรื่องนี้จะไม่ยอมร่วมมือด้วยแน่เพราะอนลเป็นผู้จงรักภักดีอย่างสูง แต่ด้วยความเป็นห่วงตนจะต้องรับโทษจึงไม่ยอมให้การตามจริง ตนเห็นผิดเป็นชอบตั้งแต่แรก รู้สึกเสียใจที่ไม่กล้าสารภาพตั้งแต่ต้นปล่อยให้น้องชายกลายเป็นผู้มีมลทิน ตนขอตัดสินโทษประหารให้ตัวเองโดยไม่ร้องขอความปรานีจากผู้ใด เพราะตนสำนึกแล้วว่าตนสมควรได้รับโทษนี้ทุกประการ

เขียนจบ อนึกใช้ที่ทับกระดาษทับจดหมายไว้ ลุกไปล้างหน้า จัดแต่งทรงผมให้ดูดีสีหน้าสงบนิ่ง...ในขณะที่พระยารัชปาลีจะขึ้นไปตามอนึกเพื่อพาไปสารภาพกับเจ้าคุณปลัดทูลฉลองพร้อมกับเกื้อ นวมขอไปด้วยเพราะอนึกก็เป็นลูกจะปัดความรับผิดชอบไม่ได้ และที่สำคัญตนต้องการอยู่เคียงข้างท่านเจ้าคุณ ตนรู้ว่าท่านเจ้าคุณรักและหวังในตัวอนึกมาก ความเสียใจครั้งนี้คงมีมากกว่าครั้งอนล ท่านเจ้าคุณซาบซึ้งใจดึงภรรยาเข้ามากอดที่ช่างเข้าใจความรู้สึกตน

พระยารัชปาลีกับนวมเดินมาถึงหน้าห้องอนึก ถามถึกที่เฝ้าหน้าห้องว่าลูกเป็นอย่างไรบ้าง ถึกรายงานว่าอนึกไม่พูดอะไรเลยเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง นวมเคาะประตูบอกลูกว่าแม่จะพาไปพบเจ้าคุณปลัดทูลฉลอง ไม่ทันพูดจบเสียงปืนดังเปรี้ยงขึ้น ทุกคนช็อกกับเสียงราวฟ้าฟาดนั้น...ดวงแขซึ่งร้องไห้อยู่กับคุณหญิงไกรสะดุ้งตกใจ ด้านเกื้อที่ยืนรออยู่ข้างล่างใจหายไม่คาดคิด

พระยารัชปาลีร้องลั่นให้ถึกเอากุญแจมาไขห้องเข้าไป นวมน้ำตาไหลพรากภาวนาขออย่าให้เป็นอย่างที่คิด แต่พอเปิดประตูเข้ามาเห็นอนึกนอนจมกองเลือด ปืนยังอยู่ในมือขวา ดวงตาเบิกโพลง นวมถลาเข้ากอดลูกชายคนโตร่ำไห้จนเป็นลม ท่านเจ้าคุณทรุดฮวบลงคุกเข่าก้มหน้าด้วยความอัดอั้นตันใจแม้แต่จะร้องไห้ยังทำไม่ได้ คนอื่นๆวิ่งขึ้นมาพอเห็นสภาพศพอนึกก็ตกใจสุดขีดไปตามๆกัน เกื้อทรุดลงจับมืออนึกร้องไห้ทำไมหลานถึงคิดสั้นเช่นนี้

ในบ่ายวันนั้น อนลได้รับการปล่อยตัว เขาตรงเข้ากราบเท้าพ่อและแม่ด้วยความดีใจ นวมกอดลูกร่ำไห้ พระยารัชปาลีสีหน้าเศร้าบอกกับลูกด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า พ่อได้เตรียมช่างตัดผมและสั่งแม่ครัวทำอาหารไว้รอที่บ้าน อนลถามหาอนึกกับเกื้อ เจ้าคุณกับคุณหญิงน้ำตาร่วงทันที ค่อยๆบอกอนลว่าเกื้อถูกคุมขัง ส่วนอนึกยิงตัวตายหนีความผิด อนลน้ำตาเอ่อไหลริน

ooooooo

ในวันเดียวกัน ก่อนจะไปทำบุญให้เสด็จที่วัด อุรวศี สุรคม หม่อมเอื้อนและจันคุยกันเรื่องคดีของอนล จันรู้ว่าท่านหญิงอยากทราบจึงทำทีซักถามสุรคมว่าศาลตัดสินอย่างไร หม่อมเอื้อนบอกว่าคดีอย่างนี้ประหารอย่างเดียว อุรวศีใจหายแต่เก็บอาการ สุรคมแย้งว่าต้องดูเหตุอีกที

จันสบตาอุรวศีเพราะไม่เข้าใจ ท่านหญิงอธิบาย “เจ้าพี่หมายความว่า อนลเอ่อ บุตรชายท่านเจ้าคุณรัชปาลีอาจจะได้ลดหย่อนผ่อนโทษ ไม่ต้องถูกประหารก็เป็นได้”

จันยิ้มอย่างเข้าใจ อุรวศีทำทีขอโทษสุรคมที่จันถามจุกจิก พอดีอรุณวาสีเดินมา อุรวศียกมือไหว้ยิ้มทักทายชวนไปทำสังฆทานพร้อมกัน หม่อมเอื้อนกับสุรคมหน้าเจื่อนๆ ท่านหญิงเองยังขุ่นเคือง หันไปพูดกับจันว่าตนจะไปรอในตำหนัก จันรับคำงงๆ สุรคมรู้ว่าท่านหญิงยังโกรธจึงเดินตามไป อุรวศีถอนใจหนักหันไปถามหม่อมเอื้อนว่า ตนกลายเป็นชนวนของเรื่องอีกแล้วใช่ไหม หม่อมอึกอักๆหยิบยาดมมาดม บอกเรื่องมันยาวไม่เกี่ยวกับท่านหญิงโดยตรง

“ถึงเรื่องยาวแต่ก่อนไปทำบุญให้เสด็จป้า หญิงคงพอฟังจนจบได้ค่ะ” อุรวศีไล่บี้

สุรคมตามมาคุยกับอรุณวาสีแต่เธอจะเลี่ยงหนี เขากล่าวคำขอโทษที่พูดจารุนแรงเมื่อวันก่อน แต่น่าจะเข้าใจกันแล้ว ทำไมยังทำกิริยาไม่พอใจ ท่านหญิงน้อยใจหาว่าเขาเป็นเดือดเป็นร้อนแทนอุรวศี สุรคมว่าเธอพาล ท่านหญิงโกรธที่เขายังไม่รู้ตัวว่าเป็นคนทำให้ตนกับน้องต้องผิดใจกัน ทั้งที่แต่ก่อนรักกันมาก สุรคมฟังแล้วยังไม่เข้าใจอยากตามคุยกันให้รู้เรื่อง...

อ่านละครเรื่อง เพชรกลางไฟ ตอนที่ 9 วันที่ 16 ก.พ.60

ละครเรื่อง เพชรกลางไฟ บทประพันธ์โดย ว.วินิจฉัยกุล
ละครเรื่อง เพชรกลางไฟ บทโทรทัศน์โดย เอกลิขิต
ละครเรื่อง เพชรกลางไฟ กำกับการแสดงโดย อดุลย์ บุญบุตร
ละครเรื่อง เพชรกลางไฟ ผลิตโดย บริษัท ทีวีซีน แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด
ละครเรื่อง เพชรกลางไฟ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ