อ่านละคร กามเทพจำแลง ตอนที่ 1 วันที่ 14 มิ.ย.60

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพจำแลง ตอนที่ 1 วันที่ 14 มิ.ย.60

เควินเดินสำรวจโรงแรมสยามบูรพาซึ่งเป็นโรงแรมเก่ากลายเป็นตึกร้าง พอเดินถึงระเบียงที่ทรุดโทรม เขานึกถึงอดีตในวัยที่เขาเพิ่งอายุได้ 7 ขวบ เวลานั้นโรงแรมยังใหม่ ผู้คนคึกคัก แม่จูงมือเขาเดินอย่างสนุกสนาน...

แต่วันนี้สภาพทรุดโทรมจนน่าเศร้า...เควินยังจำได้ว่าแม่ซื้อดอกบัวให้และพาเขาเข้าวัดสอนให้ไหว้พระ เควินถอนใจเศร้าคิดถึงแม่ เขาออกมาเรียกแท็กซี่เพื่อไปตามหาเพื่อนแม่ตามนามบัตรที่ได้มา

แต่ไปถึง เอานามบัตรถามชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาแถวนี้ ทุกคนส่ายหน้าไม่รู้จัก เควินเดินถามหาจนเหนื่อยใจ...



ฝ่ายพริมกลัวตกงาน เข้าวัดไหว้พระอธิษฐานเบื้องหน้าพระประธานว่า “ขอให้ลูกแคล้วคลาดการตกงาน ขอให้บุญกุศลที่เคยสร้างช่วยหนุนนำ...ต่อให้เควิน เบลค อยู่สุดหล้าฟ้าเขียวก็ขอให้ลูกตามเจอ...ลูกรู้ว่าตนเป็นที่พึ่งแห่งตน แต่ตอนนี้พึ่งตัวเองไม่ไหว คุณพระคุณเจ้าหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดๆ ช่วยลูกด้วย...สาธุ”

บนดาดฟ้าสูง คิวปิดได้ยินคำขอของพริม หัวเราะหึๆ ตอบว่า “บอกแล้วว่า เป็นพรหมลิขิต” แล้วยกนิ้ววาดเป็นวงกลมในอากาศเหมือนเสกอะไรบางอย่าง...พริม ที่นั่งพนมมือภาวนาอยู่ จู่ๆที่นิ้วก้อยก็มีเส้นด้ายเรืองแสงขึ้นแล้วกลายเป็นเส้นด้ายสีแดง พริมลืมตาขึ้นเหมือนคนไม่ได้สติถูกเส้นด้ายที่คิวปิดจูงอยู่ เดินเหม่อลอยออกมาจากโบสถ์...

เควินอยู่ที่อีกมุมหนึ่งของวัด...นึกถึงอดีตที่แม่พามาไหว้พระ แม่สอนว่า “ถ้าลูกมีศรัทธา ถ้าลูกเชื่อในความดี สิ่งศักดิ์สิทธิ์จะคอยปกป้องคุ้มภัย ลูกจะสมปรารถนาในสิ่งที่หวัง” คิดถึงคำสอนของแม่แล้วเขาถามว่า “ถ้าศรัทธามีจริง ทำไมไม่ทำให้ผมสมหวัง ผมเคยสวดอ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกวันให้แม่กลับมาหา แต่แม่ก็ไม่เคยกลับมา แล้วจะให้ผมเชื่ออะไรได้อีก”

พริมเดินเหม่อลอยมาถึงจุดที่เควินยืนอยู่ เควินคุ้นหน้าว่าเคยเจอกัน พลันพริมก็ยืนโงนเงนคล้ายจะเป็นลม เควินตกใจตะโกน “คุณ!! ระวัง!!” แต่พริมวูบตกจากที่ต่างระดับ เควินถลาไปรับตัวไว้ทัน กระดุมเสื้อของพริมช่วงบนหลุดไปหนึ่งเม็ด ทำให้ล็อกเกตที่ห้อยคอโผล่ออกมา เควินมองตะลึงอุทาน

“ล็อกเกตของแม่...” พลางจะเอื้อมมือไปจับ พริมได้สติรู้สึกตัวเห็นตัวเองอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มก็ช็อก ยิ่งเห็นเขาเอื้อมมือจะมาจับล็อกเกตก็ยิ่งตกใจนึกว่าเป็นพวกโรคจิต เธอร้องกรี๊ดข่วนหน้าเขาแควก! ลุกขึ้นมายังเตะผ่าหมากจนเควินจุกล้มลง พริมวิ่งหนีสุดชีวิต

ooooooo

เควินตะโกนบอกให้ฟังตนก่อน แต่พริมวิ่งเตลิดขึ้นรถขับไปแล้ว มีมอเตอร์ไซค์รับจ้างผ่านมาพอดี เขาเรียกให้จอดและขับตามรถพริมไป

หารู้ไม่ว่า มอเตอร์ไซค์รับจ้างคือคิวปิดที่สวมรอยมา เควินบอกให้ตามรถคันหน้าไปให้ทัน คิวปิดขานรับร้องอย่างกระตือรือร้นว่า “ได้เลย” แล้วออกรถแท่กๆๆ ตามไป เควินร้อนใจกลัวไม่ทันเร่งให้เร็ว คิวปิดเลยกระชากรถจนล้อเหินตัวหงายเงิบ เควินเสียงร้องลั่น

“ไม่ได้จ้างไปนรก ยังไม่อยากตาย...!!”

พริมเลี้ยวรถเข้าหมู่บ้านแว้บบบบ...เควินบอกไม่ทันคิวปิดแว้นเลยไปต้องวกกลับมาวนหา พอจอดรถหน้าบ้านพริม เควินควักแบงก์พันให้บ่นหงุดหงิดที่ไล่ตามหาบ้านพริมจนอ้อมรอบหมู่บ้าน พอคิวปิดไปแล้วเควินแอบปีนรั้วเข้าไปส่องมองในบ้าน...

พริมเอานมอุ่นๆมาให้พลับวัย 7 ขวบลูกของแพรไหมพี่สาว พลับอ้อนอยากฟังนิทาน น้าพริมจึงเอาหนังสือนิทานธรรมะมาอ่านให้ฟัง

“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...”

เควินมองไม่เห็นจึงปีนต้นไม้แอบดู ได้ยินพริมอ่านนิทานเรื่องครอบครัวมดถูกพายุพัดจนแม่มดหล่นลงไป...เควินชะงักกึกเพราะเป็นนิทานที่แม่เคยเล่าให้ตนฟังตอนเด็กๆเหมือนกัน เลยสงสัยว่าพริมจะเป็นน้องต่างพ่อของตน คิดว่าแม่คงเล่าให้ฟังเพื่อหลอกเด็กสร้างศรัทธาในครอบครัวไม่ต่างจากที่เคยทำกับตน เลยยิ่งเข้าใจแม่ผิด ชะเง้อมองหาแม่แต่ไม่เห็นจึงจะปีนลง หมาข้างบ้านเห็นก็เห่ากันเกรียว เควินเหงื่อแตกพลั่กปีนลงเลยห้อยต่องแต่งอยู่ที่ระเบียง

พริมได้ยินเสียงหมาเห่าก็โผล่หน้าต่างออกมาดูไม่เห็นอะไรจึงผลุบเข้าไปข้างล่าง คิวปิดขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอด เอ่ยกระหยิ่มยิ้ม...

“ศรัทธาในความรัก จะเป็นสายใยนำพาความผูกพันของครอบครัวกลับมา” แล้วรับเควินซ้อนท้ายขี่แท่กๆๆไป

ooooooo

รุ่งขึ้นเควินโทร.คุยกับป้ามาธาร์ เขาบอกว่าที่บ้านนั้นไม่เห็นแม้แต่เงาของแม่ ป้ามาธาร์ถามงงๆว่า

“แล้วล็อกเกตไปอยู่กับเขาได้ยังไง ถูกขโมยไปหรือวดียกให้?”

ขณะเควินลงเรือข้ามฟากนั่นเอง เห็นพริมใส่หูฟังฟังธรรมะหน้าตาอิ่มบุญมีความสุข เควินรีบดึงหมวกบังหน้าแอบดูพริมไม่วางตา เห็นเธอขึ้นเรือแล้วเอาเงินหยอดกล่องบริจาคก็นึกหมั่นไส้...

“สวยสร้างภาพเหมือนที่พ่อเคยโดนหลอกจนต้องทุกข์ใจอย่างทุกวันนี้...ผมต้องถามผู้หญิงคนนี้ ให้รู้เรื่อง!”

เมื่อพริมเดินไปที่หน้าลิฟต์ออฟฟิศคิวปิดฮัท เควินตามไปร้องเรียก พอพริมเห็นเควินก็ด่าไอ้โรคจิตและร้องขอความช่วยเหลือ ขู่ว่าถ้าไม่ไปจะแจ้งตำรวจ

พอขึ้นถึงชั้นออฟฟิศ พริมรีบออกไป เควินตามไปดักจะคุยด้วยให้ได้ พริมร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียง พริบตาเดียวกองกำลังพิทักษ์พริมาก็มายืนเรียงหน้าจังก้า มีวราลี หอมหมื่นลี้ และแก๊งแม่บ้านมีอาวุธร้ายแรงเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาด วราลีประกาศกร้าว

“อย่าแตะต้องพริมแม้แต่ปลายเล็บ ไม่งั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่เตือน”

พริมวิ่งไปแอบข้างหลังทันที เควินเห็นดังนั้นรีบกดลิฟต์หนีไปก่อนที่จะถูกกวาดเป็นขยะ

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น เควินโทร.เล่าให้ป้ามาธาร์ฟัง เขาบอกว่าตนไม่เป็นไรแค่โดนเบาๆ แต่ตนไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก

ป้ามาธาร์ถามว่าแล้วพวกคิวปิดฮัทมาเกี่ยวอะไรด้วย เควินเหลือบเห็นป้ายประชาสัมพันธ์งานเลี้ยงน้ำชาของคิวปิดฮัท เขาบอกป้ามาธาร์ก่อนตัดสายว่า

“ผมจะตามเป็นปลิงสิงเป็นเงาจนกว่าเรื่องนี้จะเคลียร์”

เช้าวันเดียวกันที่คิวปิดฮัท วราลียังเป็นเดือดเป็นแค้นที่พริมถูกล่วงละเมิดด้วยสายตา ประกาศว่าเรื่องนี้ต้องเคลียร์ เบนถามว่าแจ้งความเลยดีไหม หอม

เห็นด้วยมโนเตลิดไปว่าเกิดหมอนั่นเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ฆ่าหั่นศพล่ะ!

“ต่อไปนี้ห้ามไปไหนคนเดียวเด็ดขาด ต้องมีเจ๊ลีไปด้วย มีอะไรจะได้แบ่งกัน...เอ๊ย...จะได้ช่วยกัน”

“ขอบใจ แต่ฉันใช้จิตดูใจและปลงได้แล้วว่า จะไม่ทำร้าย ไม่สร้างกรรมต่อกัน อะไรจะเกิด...ก็ต้องเกิด” พริมใช้ธรรมะเข้าข่ม บอกทุกคนด้วยใบหน้าอิ่มบุญ ทุกคน ฟังแล้ว เปล่งเสียงพร้อมกัน...ซ้า...ธุ

“ไปๆ แยกย้ายกันเตรียมเซตงานจับคู่เลี้ยงน้ำชา พรุ่งนี้ได้แล้ว” เจ๊ลีเตือน ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปเตรียมงาน

ooooooo

งานเลี้ยงน้ำชาจัดในสวนสวยสไตล์อังกฤษ ทุกคนเตรียมงานอย่างขะมักเขม้น

เควินปลอมเป็นพนักงานเข้ามาช่วยจัดงานเนียนๆ แต่ไม่พ้นสายตาอัครกับทรงพล ทั้งสองจับเควินโยนออกไป อัครตีหน้ายักษ์เสียงเข้มใส่ว่า “คุณพริมสั่งไว้!”

“ลูกครึ่งหล่อตี๋ มีปอยไฮไลต์ ไม่มีสิทธิ์เข้า!!” ทรงพลสำทับ

เควินถูกจับโยนออกมาก็หน้าจ๋อย เถียงไม่ออกแต่บอกด้วยสายตาแบบ...ฝากไว้ก่อน!

งานเลี้ยงน้ำชาเริ่มแล้ว... ในบรรยากาศสวนสวยโรแมนติกจนพริมตบะแตก เคลิ้มจนแอบพูดกับกล้องว่า

“บรรยากาศมุ้งมิ้งแบบนี้ ถ้ามีคนรักมายืนข้างๆ คงฟิน...โรแมนติกได้อีก...ว่าไหม??” เหลือบมองซ้ายขวาแล้วหลับตาทำสมาธิ สูดลมหายใจเข้า วาดแขนออกแล้วโยคะท่านักรบ...

ทันใดนั้น! ลมพัดมาวูบหนึ่งรอบตัวพริม จนล็อกเกตที่คอเด้งออกมาจากเสื้อเกิดแสงสว่างวาบ...พริมหลับตาไม่รู้เรื่อง แต่พอลืมตาขึ้นก็เห็นเควินโผล่มาอยู่ตรงหน้าแล้ว ทั้งสองผงะตกใจร้องลั่น พริมวิ่งหนีแต่สะดุดบางอย่างเซจะล้ม เควินช่วยประคองไว้ แรงเหวี่ยงแรงดึงทำให้พริมตกอยู่ในอ้อมกอดของเควินทั้งตัว

“กรี๊ดดดด...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!” พริมร้องเสียงดังจนทุกคนแถวนั้นวิ่งมาดู แต่พอเห็นเควินกอดพริมอยู่ต่างก็ชะงัก พริมยังร้องตะโกนตัวสั่น “ช่วย...แกะ...ไอ้โรคจิต...ออกไปที”

ภีมมองเควินเขม็ง เควินกลัวภีมจำได้รีบปล่อยพริมและเดินหนีไป แต่ภีมมองตามเควินไปอย่างคาใจ แล้วจ้ำตามไปจนถึงมุมหนึ่งของสวนสวย ภีมตัดสินใจเรียก“มิสเตอร์เควิน เบลค!” เควินชะงักแต่จะเดินต่อ ภีมพูดอย่างมั่นใจว่า “ผมเคยเจอคุณในงานเลี้ยงที่อเมริกา คุณคือ CEO ของโซลเมทดอทคอม!”

“คุณต้องการอะไร” เควินจนมุมหันมาถามหยั่งเชิง

“ผมควรจะถามคุณมากกว่าไหม ว่าคุณต้องการอะไรถึงเข้ามาในงานเลี้ยงจิบน้ำชาของคิวปิดฮัท?”

“เอ้อ...ผมรู้มาว่าคิวปิดฮัทต้องการพบ ส่งคนไปสนามบิน คุณต้องการพบผมเรื่องอะไร”

เควินตีเนียน ภีมเดินเข้าไปหายิ้มอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า รู้ว่าเหตุผลที่แท้จริงของเควินไม่ได้มีแค่นี้

ทั้งสองจ้องหน้ากันอย่างดูเชิง ทั้งบุคลิกและชั้นเชิงของทั้งสองที่เผชิญหน้ากันนั้น...ช่างเป็นมวยถูกคู่จริงๆ!

ooooooo

เมื่อแบไพ่กันแล้ว เควินเดินดูการทำงานของคิวปิดฮัทอย่างสนใจ ภีมนั่งคุยกับเควินในบรรยากาศที่แขกกำลังแนะนำตัวกันเองและแลกเกมจิ๊กซอว์ตามหัวใจอีกครึ่งดวงกันสนุกสนาน

“ผมอยากให้คุณได้เห็นการทำงานและศักยภาพทีมงานของเรา...เพื่อพิจารณาคิวปิดฮัทเป็นคู่ค้า เฮดออฟฟิศในเอเชียของโซลเมทดอทคอม...”

ขณะนั้น วราลีกับหอมหมื่นลี้ในชุดกามเทพกำลังต้อนรับแขก แต่ตาก็คอยมองเควินอย่างไม่วางใจ

อีกมุมหนึ่ง พริมในชุดกามเทพ สยายผมดูสวยเซ็กซี่ เดินออกมาอย่างสวยงาม...ภีมมองพริมคุยกับเควินว่า...

“แต่ที่คุณคอยตามพริมา น่าจะมีสาเหตุอื่น...ซึ่งผมมั่นใจว่าต้องเป็นเรื่องสำคัญ เราอาจแลกเปลี่ยนความช่วยเหลือกันได้นะคุณเควิน”

เควินมองพริมตะลึง...เผลอยกชาร้อนซดลวกปากจนสะดุ้ง มองการจัดงานอย่างพอใจ และมองพริมไม่วางตา...

พริมา วราลี และหอมหมื่นลี้ ต่างสงสัยว่าทำไม ภีมปล่อยให้เควินนั่งอย่างสบายอารมณ์อยู่ในงาน??

วันรุ่งขึ้นพริมนั่งสวดมนต์ กรวดน้ำอยู่ที่โต๊ะทานอย่างตั้งใจ...

“ป่านนี้ยังตามหาตัวเควิน เบลคไม่เจอเลย” ยกมือสาธุภาวนา... “ขอให้บอสเป็นสุข...เป็นสุขเถิด หากครั้งนี้รอดคมเขี้ยวรอตไวเลอร์ไปได้...ลูกจะถวาย...” พลันก็สะดุ้งเมื่อโทรศัพท์ที่โต๊ะดัง และเสียงภีมสั่งเสียงเข้มให้ไปพบที่ห้อง

พริมาทำหน้าสยอง ลนลานอุ้มพระกับของขลังบนโต๊ะลุกขึ้น วราลีถือถ้วยกาแฟเข้ามาเห็น รีบยื้อไว้บอกว่า

“ดึงสติไว้ ของขลังไม่ต้อง...” แล้วบิ๊วต์เรียกพลัง “แม่ชีสายอึดต้องไม่เหลือแต่ชื่อ ถ้าบอสอาละวาดพ่นไฟ ปล่อยให้เจ๊จัดการเอง” แล้วถือถ้วยกาแฟเดินนำพริมไปอย่างมั่นใจ พอเข้าไปในห้องภีม ก็ทักทายเสียงหวานอย่างมีจริต

“Good Morning My boss...”

“ผมมีเรื่องคุยกับพริมเป็นการส่วนตัว” ภีมเสียงเข้มหน้าขรึมไม่เล่นด้วย วราลีหน้าเป็นไม่ออกหันกลับทำท่าเอานิ้วปาดคอทำปากขมุบขมิบว่า พระคุ้มครองนะ แล้วก้าวเท้ายาวๆออกไปเลย

พริมหน้าเหวอที่ต้องอยู่เผชิญหน้าภีมคนเดียว รีบพูดออกตัวว่า

“พริมขอโทษที่ล่าตัวมิสเตอร์เบลคไม่ได้ หักโบนัส ตัดเงินเดือน เลื่อนจ่ายโอที...”

“ผมมีงานอื่นให้คุณทำ” ภีมขัดขึ้นหน้านิ่ง พริมตกใจถามว่าบอสจะไล่ออกหรือ “ถึงผมจะโหดแต่ไม่เหี้ยมขนาดนั้น ตอนนี้มิชชั่นของคุณคือ...ดูแลเพื่อนผมที่มาจากอเมริกาทุกเรื่องตลอดเวลาที่อยู่เมืองไทย หน้าที่สิ้นสุดเมื่อเขากลับ” พริมติงว่างานนี้น่าจะเป็นหน้าที่ของเจ๊ลี ถูกภีมสวนทันควันว่า “ไม่ได้!!” พริมสะดุ้งรัวรับปากลนลาน

“ตกลงค่ะ ฉันยินดีทำทุกอย่างเป็นการไถ่โทษที่ทำงานพลาด”

“ดี...อย่าลืมว่าต้องดูแลเขาให้ดีกว่าที่ดูแลผม” พริมแปลกใจถามว่าเพื่อนบอสจะมาไฟลท์ไหน ต้องไปรับกี่โมง ภีมไม่ทันตอบก็มีเสียงเอะอะโวยวายที่นอกห้อง วราลีโผล่พรวดเข้ามา ชูนามบัตรของภีมถามแค้น

“นามบัตรอนุญาตให้เข้าพื้นที่? อันนี้นามบัตรกับลายเซ็นบอสของจริงใช่ไหม”

ภีมแอบขำแต่ยังตีหน้าขรึมให้ดูขลัง เขารู้ว่าเควินมาถึงแล้ว ไม่ทันพูดอะไรเควินก็เดินเข้ามา ภีมลุกขึ้นไปจับมือกันอย่างคุ้นเคย พริมกับวราลีมองหน้าภีมกับเควินอึ้ง ช็อก

“ขอแนะนำให้รู้จักคุณกวินเพื่อนผม ซึ่งพริมจะต้องดูแลตลอดเวลาที่อยู่เมืองไทย”

พริมกับวราลีช็อกอีกครั้ง พอตั้งหลักได้วราลีจะโวย เควินรู้ทันรีบออกตัวอย่างขอร้อง

“...Please!...”

พริมากับวราลีชะงักกึก เหมือนถูกปิดปากไปทันที

ooooooo

เควินเล่าชีวิตในวัย 7 ขวบที่เขาอยู่กับพ่อแม่อย่างอบอุ่นมีความสุขให้ภีมกับพริมฟังว่า...

“ผมเป็นลูกครึ่งอเมริกัน-ฮ่องกง พ่อผมเป็นนักธุรกิจฮ่องกงในอเมริกา ชื่อเกรก....ส่วนแม่เป็นคนไทยชื่อวดี ผมโตที่อเมริกามาตลอด...พ่อกับแม่พาผมมาเที่ยวเมืองไทยเกือบทุกปี...จนผมอายุ 11 แม่บินมาธุระที่เมืองไทยคนเดียว หลังจากนั้นก็ไม่ได้กลับไปและไม่ติดต่อเราอีกเลย...พ่อบินมาตามหาหลายครั้ง แต่ก็ไม่พบ แม่หายสาบสูญไปจากชีวิต ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้...”

พริมสะเทือนใจน้ำตาไหลพรากๆ ทิชชูซับน้ำตาเป็นกอง ถามทั้งที่ยังสะอื้นว่า“ทั้งหมดที่เล่ามา...จริงใช่ไหม ฉันเชื่อไปเต็มๆ แล้วนะ”

“ผมมาเมืองไทยเพื่อตามหาแม่ และที่ตามคุณมาตลอดก็เพราะ...ล็อกเกตนั่น” กวินชี้ล็อกเกตที่คอพริม “พ่อสั่งทำเป็นพิเศษให้แม่ในวันครบรอบปีที่คบกัน และแยกเป็นสองชิ้น ของผมเป็นล็อกเกตของพ่อ มีรูปแม่ข้างใน ส่วนของคุณที่ใส่เป็นของแม่มีรูปพ่อใส่ไว้”

พริมส่งล็อกเกตให้กวิน เขานำล็อกเกตทั้งสองมาต่อกันเป็นรูปหัวใจพอดี! พริบตานั้นล็อกเกตมีประกายสว่างเรืองขึ้นแล้วดับวูบไป กวินกับพริมสบตากันตะลึงต่างคิดว่าตาฝาด ภีมนั่งเฉยเพราะไม่เห็น กวินมองล็อกเกตอย่างไม่อยากเชื่อ

“ตั้งแต่แม่หายไป ล็อกเกตก็ไม่เคยเปิดออก ทำไมจู่ๆ...”

“หรือคิวปิดจะแผลงฤทธิ์ใส่...เมื่อคู่แท้ได้มาพบกัน” ภีมแซว ทำเอาพริมเขิน ขอโทษเขาที่ตนคิดว่าเป็นพวกโรคจิต กวินก็ขอโทษบอกว่าตนไม่ได้ตั้งใจกอดเธอเหมือนกัน ภีมได้ฟังถึงกับสำลักกาแฟ ผสมโรงอวยทันที “เข้าขา...เอ๊ย...เข้าใจกันก็ดีแล้ว เริ่มงานดูแลคุณกวินตามที่สั่ง”

“แล้วซีอีโอขอโซลเมทล่ะคะ” พริมถามอย่างกังวล

ภีมสั่งยกเลิกทุกมิชชั่น เคลียร์ทุกงานในมือ ช่วยคุณกวินตามหาแม่ให้พบ พริมรับคำแล้วลุกออกไป กวินมองจนพริมออกไปแล้ว จึงหันขอบคุณภีม บอกว่ามีอีกเรื่องที่จะให้เขาช่วย ภีมดักคอว่า

“ปิดว่าคุณเป็นใคร ผมจะเก็บเป็นความลับสุดยอด คุณอยากให้ใครไปช่วยงานเพิ่มก็บอกมา แต่ว่า...ห้ามยุ่งกับวราลีเด็ดขาด” กวินถามว่าหวงหรือ เป็นแฟนหรือ? “เปล๊า...ก็แค่...เป็นผู้ช่วยคนสำคัญของผม ขาดเขางานไม่ค่อยเดิน”

แม้ภีมจะเก๊กหน้าขรึมซ่อนพิรุธเต็มที่ แต่ตบตากวิน เพลย์บอยตัวพ่อไม่ได้ เขามองอย่างรู้ทัน...

เมื่อพริมเล่าให้วราลี หอมหมื่นลี้ และแก๊งแม่บ้านฟัง ทุกคนน้ำตาคลอด้วยความสงสารกวิน พริมติงว่าตนสิน่าเวทนาที่ต้องมาประกบคนที่ไม่รู้จัก วราลีกับหอมอวยว่าล็อกเกตคู่รักของพ่อกับแม่แต่ลูกชายมารับช่วงต่อจนได้เจอกับพริมอาจเป็นสร้อยเนื้อคู่เหมือนในนิยายก็ได้

“ฉันไม่คิดมีคู่...จะขออยู่คนเดียวรับใช้พระศาสนาไปตลอดชีวิต การได้ช่วยคุณกวินก็เหมือนได้ทำบุญใหญ่ช่วยสรรพสัตว์” พริมเอ่ยเขินๆ แต่ทุกคนยกมือไหว้...สาธุ

ขณะนั้นเองจอไอแพดที่สะคราญถือเดินผ่านไป มีเสียงคิวปิดในมาดพิธีกรเกี่ยวกับธรรมะกล่าวปิดรายการว่า “ไม่มีใครหนีพรหมลิขิตไปได้...โลกนี้ไม่มีความบังเอิญ...ธรรมะสวัสดีครับ”

ooooooo

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพจำแลง ตอนที่ 1 วันที่ 14 มิ.ย.60

ละครเรื่อง กามเทพจำแลง บทประพันธ์โดย แพรณัฐ
ละครเรื่อง กามเทพจำแลง บทโทรทัศน์โดย นักเขียนเรืองแสง
ละครเรื่อง กามเทพจำแลง กำกับการแสดงโดย ษรัณยู จิราลักษม์
ละครเรื่อง กามเทพจำแลง ผลิตโดย บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
ละครเรื่อง กามเทพจำแลง ควมคุมการผลิตโดย อรุโณชา ภาณุพันธุ์
ละครเรื่อง กามเทพจำแลง ออกอากาศทุกวันศุกร์ วันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชม ละครเรื่อง กามเทพจำแลง ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ