อ่านละคร กามเทพซ้อนกล ตอนที่ 4 วันที่ 3 มิ.ย.60

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 4 วันที่ 3 มิ.ย.60

ป้านงค์มาทันรถพยาบาลพอดีรีบตามรถไป ถึงโรงพยาบาลแล้วถามศรันย์ว่าเกิดอะไรขึ้น ศรันย์ถาม เรื่องโรคประจำตัวของลุงแล้วก็ตกใจเมื่อป้านงค์บอกว่า ลุงธงเป็นหลอดเลือดตีบ หมอมาตรวจถามศรันย์ว่าคนไข้เป็นยังไงมั่ง?

“แผลถอนฟันเลือดไม่หยุด ใช้ยาเจลโฟมแล้วเย็บแต่ไม่หยุด เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเป็นหลอดเลือดตีบ น่าจะเพราะกินยาสลายลิ่มเลือด” หมอบอกว่าเรื่องใหญ่นะคนไข้ไม่ได้แจ้งก่อนหรือ ป้านงค์บอกว่าลุงธงเป็นอัลไซเมอร์ ตนผิดเองที่ไม่ได้ตามมาแต่แรก ศรันย์บอกว่าเป็นความผิดของตนที่ประมาทฝากลุงด้วย



หมอถามพยาบาลว่าคนไข้เป็นอย่างไรบ้าง พยาบาล บอกว่าคนไข้กระสับกระส่ายอาจช็อกได้ ความดันก็ต่ำลงเรื่อยๆ หมอสั่งงานพยาบาลและให้จองเลือดไว้ด้วย ส่วนป้านงค์ยืนหน้าซีดจะเป็นลมไปอีกคน พอดีมิ้มมาถึงจึงวิ่งเข้าประคองป้านงค์พร้อมกับศรันย์ พยาบาลรีบเอารถเข็นมารับป้านงค์

หมอให้ลุงแอดมิทรอดูอาการหนึ่งคืน ป้านงค์นอนเตียงข้างๆดมยาแก้เป็นลม พอลุงรู้สึกตัวก็นึกว่าตัวเองมาพักผ่อนที่โรงแรม ป้านงค์บ่นว่าลุงสร้างเรื่องไม่ได้หยุด ค่ารักษาคราวนี้ก็ไม่รู้เท่าไหร่ สงสารมิ้มที่หาเงินงกๆ มิ้มบอกไม่เป็นไรตนไหว

“เหนื่อยแค่ไหนมิ้มก็ไหว ขอแค่ป้ากับลุงอยู่กับมิ้มนานๆก็พอ ทั้งชีวิตมิ้มมีแค่ป้ากับลุงนะคะ”

ศรันย์ยืนฟังอยู่สงสารมิ้มเมื่อรู้ว่าเธอต้องลำบากมาก สงสารจนรู้สึกจุกในใจอยากดูแล บอกว่าค่าใช้จ่ายทั้งหมดตนขอรับผิดชอบเอง มิ้มเกรงใจ เขาขัดขึ้นทันทีว่า “ผมยินดี...ให้ผมดูแลนะ”

คืนนี้ศรันย์คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆของมิ้ม เห็นความอดทนบากบั่นต่อสู้เพื่อหาเงินมาแก้ปัญหาบ้าน ทั้งสงสารและขำความโก๊ะของมิ้ม หัวเราะพึมพำ

“ตัวนิดเดียว แกร่งไม่ใช่เล่นเลยนะมิลิน” พอดีต้นโทร.มา พอรับสายก็ได้ฟังต้นบ่นเรื่องระริน เพราะเขาพยายามเอาอกเอาใจดูแลและรับใช้กระทั่งปกป้องเมื่อเธอถูกชายแปลกหน้าคุกคามจนชกต่อยกัน แต่ก็ไม่ได้รับความสนใจจากเธอ ถามศรันย์ว่าจะดูแลใส่ใจผู้หญิงสักคนทำไมมันยากนัก ศรันย์กำลังคิดเรื่องนี้พอดีย้อนถามว่า

“นั่นแหละที่ฉันกำลังอยากถาม มันยากมากไหมวะ” ต้นถามว่าเขามีคนอยากดูแลแล้วหรือ ใคร ตนรู้จักไหม ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ “อืม...ไม่ธรรมดาเลยล่ะ แกก็น่าจะรู้จัก แต่แกคงแปลกใจนะ”

ศรันย์ไม่ยอมเฉลยทำให้ต้นยิ่งอยากรู้ ศรันย์ตัดบทว่าเอาไว้เวิร์กแล้วเขาได้เห็นแน่นอน แล้วถามเรื่องของเขา

“ก็...เรื่องคุณรินฉันไม่เข้าใจเขาเลย เวลาอยู่ด้วยกันก็สวีตมากดูมีใจ แต่พอไม่อยู่เขาก็ทำตัวห่างๆ ไม่ค่อยรับสาย ไม่ตอบไลน์ ยิ่งช่วงหลังๆบอกไม่ว่างตลอด”

ศรันย์รู้แก่ใจดีเตือนต้นว่าอยากให้เขาเผื่อใจไว้บ้าง บางทีเธออาจจะคบไว้เผื่อเลือก และอาจจะไม่ได้ชอบเขาก็ได้ ต้นซักไซ้จนศรันย์บอกว่าตนเดาจากที่คุยกันเท่านั้น ต้นถามว่าคุยกันตอนไหน ศรันย์ตัดบทว่าบังเอิญเจอกัน แล้วขอตัวเพราะพรุ่งนี้มีธุระแต่เช้า

ต้นเครียด เอาทุกเรื่องที่คิดและฟังจากศรันย์มารวมกัน มโนไปเองจนระแวง พูดคนเดียวตาแข็งว่า

“คุณริน...คุณรินต้องเป็นของฉันคนเดียว!!!”

ooooooo

เช้านี้ลุงธงกับป้านงค์ออกจากโรงพยาบาลแล้ว มิ้มประคองป้า ส่วนศรันย์ประคองลุง เข้าบ้านแล้วศรันย์ยื่นถุงยาให้ลุง อธิบายการใช้ยาแต่ละอย่างอย่างละเอียดรวมทั้งการปฏิบัติตัวในช่วงนี้ด้วย บอกลุงว่า แล้วจะแวะมาช่วยดูบ่อยๆ

มิ้มบอกว่าแค่นี้ก็เกรงใจจะแย่แล้ว ศรันย์บอกว่าตนเต็มใจ ป้าเลยชวนอยู่กินข้าวด้วยกันป้าจะทำขนมไว้ให้ด้วย เขาติงป้าว่าอย่ากินหวานมากเพราะเป็นเบาหวานและให้ระวังเรื่องเข่าด้วย ป้าบอกว่ายังไงก็ต้องช่วยมิ้มทำขนมขาย เขาพูดทันทีว่า “ผมช่วยเอง” มิ้มพึมพำว่าใครจะกล้ารบกวนขนาดนั้น แค่นี้ก็ตอบแทนไม่ไหวแล้ว

“ก็ผมอยากให้กวนนี่ สอนผมทำแกงเขียวหวานสูตรคุณตอบแทนก็พอแล้ว ผมชอบรสนี้” แล้วจับเท้ามิ้ม สอนวิธีนวดให้อย่างไม่รังเกียจ มิ้มทั้งเขินทั้งเกรงใจจนทำตัวไม่ถูก ส่วนป้ากับลุงมองอย่างเอ็นดู

ศรันย์ยังบอกมิ้มว่าตนจะไปส่งเธอที่ทำงาน มิ้มเขินแก้เกี้ยวว่าจะฝากขนมไปให้พี่มดแดงแล้วเงอะงะออกไป ศรันย์มองขำๆอย่างรู้ทัน เขาออกไปเดินดูนั่นดูนี่ พอดีป้าอรเดินมาเห็นศรันย์ ป้าตกใจสุดขีดรีบหลบไป ฝ่ายศรันย์ไม่รู้ตัวเดินไปดูอ่างปลาพลันก็ร้องเรียกมิ้มตื่นเต้นเพราะเห็นฟันปลอมของลุงแช่อยู่ในอ่าง มิ้มหยิบขึ้นมาดูบ่นขำๆ

“หาตั้งนาน...ลุงนะลุง ไอ้ที่ยืนยันว่าแช่น้ำไว้นี่คือแช่ในอ่างปลาเนี่ยนะ” ดูฟันปลอมแล้วเสียดาย ถามศรันย์ว่าเอาไปขายเป็นของมือสองได้ไหม ศรันย์ตอบอึ้งๆขำๆว่าถ้าขายได้จะแถมเงินให้อีกเท่านึงเลย

ก่อนกลับศรันย์บอกมิ้มว่าเย็นนี้จะไปรับกลับ มิ้มจะปฏิเสธ เขาตัดบทว่า

“เย็นนี้เจอกันนะ ผมมีเรื่องสำคัญมากๆจะคุยด้วย”

มิ้มใจเต้นตึ้กตั้ก...เรื่องสำคัญมากๆ? หรือว่า...มิ้มมโนเรื่องเจ้าหญิงเจ้าชายจนเคลิ้ม ป้าอรมาเรียกหลายครั้งจึงสะดุ้ง ป้าอรแซวว่า

“เมื่อกี้กำลังอยู่ในภวังค์มโนเป็นเจ้าหญิงอีกแล้วใช่ไหมเนี่ยหนูมิ้ม” มิ้มยิ้มเขินอย่างยอมรับ ป้าอรถามว่า “แล้วมโนว่าอะไร เกี่ยวกับคุณหมอฟันด้วยรึเปล่า เอ...เขามาจีบมิ้มใช่ไหม ต้องใช่แน่ๆ เห็นพักนี้มาบ๊อยบ่อย”

มิ้มยิ่งปฏิเสธก็ยิ่งมีพิรุธ ป้าอรเลยให้ตรวจดวงดูว่าช่วงนี้มีเกณฑ์มีคู่รักหรือเปล่า มิ้มเขินบอกไม่ต้องดูก็ได้ แต่พอป้าอรให้เลือกไพ่ก็เลือกได้ไพ่ Two of Cups ป้าอรบรรยายความหมายของไพ่เสียงแจ่มใสว่า

“Two of Cups หรือไพ่สองถ้วย ไพ่ที่ดีที่สุดของความรัก หมายถึงสองสิ่งที่เกี่ยวข้องกัน ผู้ที่เปิดได้ไพ่ใบนี้จะได้พบคู่ครองคนรัก หรือหากมีคนรักอยู่แล้วก็จะได้หมั้นหมายแต่งงานกัน”

มิ้มยิ้มแก้มแทบปริทำเป็นบ่นว่า “ไพ่เว่อร์ไปมั้งคะ”

“ดีจังจะได้หนูมิ้มเป็นสะใภ้” ป้าอรพึมพำปลื้ม มิ้มงง ถามว่าใครเป็นสะใภ้ใคร? “เปล่า...ไม่มีอะไร ป้าหมายถึงใครได้ไปเป็นสะใภ้คงโชคดี ประหยัดมัธยัสถ์เหนือมนุษย์” ป้าอรหัวเราะอารมณ์ดีถามว่าคุณหมอ

ก็คงมาที่นี่บ่อยๆใช่ไหม ดีจัง มิ้มถามว่าจะให้ช่วยหาลูกค้าให้หรือตนพามาได้นะ

ป้าอรรีบบอกว่าไม่ ไม่ต้องบอกหมอคนนั้นเด็ดขาดว่าตนมาอาศัยอยู่บ้านนี้ด้วย หาข้ออ้างว่าหมอมักเป็นพวกมีเหตุผลเดี๋ยวเขาจะหาว่ามิ้มให้พวกลวงโลกมาอาศัยอยู่ด้วย แต่พอมิ้มบอกว่าเคยเห็นเขาไปด้อมๆมองๆ แถวแหล่งหมอดูบ่อยๆ ป้าอรก็ถึงกับน้ำตารื้นเมื่อรู้ว่าศรันย์ยังคงตามหาตนอยู่ แต่ย้ำกับมิ้มว่า

“ช่วงนี้ป้าดวงไม่ดี...ต้องไม่เจอคนแปลกหน้าสักพักน่ะ อย่าบอกเขานะหนูมิ้ม”

แม้มิ้มจะงงๆแต่ก็รับปาก ป้าอรยิ้มอย่างมีความสุขที่ต่อไปจะได้แอบเห็นศรันย์บ่อยๆ

ooooooo

ที่คิวปิดฮัท...วันนี้ภีมเรียกประชุม เขานั่งหน้าเครียดที่หัวโต๊ะ มองมิ้ม ออย หนูษา หอมหมื่นลี้กับเบนที่นั่งก้มหน้างุดอย่างหงุดหงิด ออยค่อยๆเลื่อนใบลาพักร้อนไปตรงหน้าภีมหวาดๆ

“พริมาลาปฏิบัติธรรม การะเกดลาป่วย หอมกับหนูษาลาไปดูลูกค้าที่ภูเก็ต ยัยวราลีก็ดันงอ...พักยาว” ภีมจะพูดว่างอนแต่หยุดเสียก่อน แล้วบ่นต่อ “แล้วนี่คุณยังจะลาพักร้อนอีกเนี่ยนะนันทิสา”

ออยบอกว่าจำเป็นเพราะจะต้องไปดูแลการสร้างเรือนหอ ก็ถูกภีมถามว่าทำไมไม่สร้างใกล้ๆ ไปสร้างถึงเชียงใหม่โน่น ออยบอกว่าตนเคลียร์งานไว้หมดแล้ว และส่งต่อเคสใหม่ๆให้มิ้มทำต่อ พราวรีบบอกว่าตนก็เคลียร์เคสเก่าจบแล้ว

“เหลือกัน 3 สาวเนี่ยนะงานหลุดแล้วหลุดอีก อย่านึกว่าผมไม่รู้นะ” แล้วภีมก็พูดเรื่องหมอดูที่มาเป็นกิมมิคหายตัวแถมลูกค้ามาไม่ครบอีก เบนบอกว่าเราแก้ปัญหาได้แล้วและลูกค้าที่ไม่มีคู่ก็ไม่ได้เหวี่ยงอะไรออกจะแฮปปี้ด้วยซ้ำ

ที่แท้ระรินโทร.มาคอมเพลนกับภีม เบนบ่นว่ายัยนั่นอีกแล้ว ภีมหันดุว่า

“เราให้บริการ ลูกค้าก็คือลูกค้า เขาต้องได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด จะเรื่องเยอะเรื่องน้อยเราก็ต้องรับมือให้ได้” เบนจึงขอดูแลระรินเอง “ไม่ได้ เขาเจาะจงมาเลยว่าเคสเขาต้องให้มิลินดูแลเท่านั้น ทำไงได้เหลือแค่นี้เราก็ต้องรับมือกันให้ได้ ใครไม่มีใจอยากทำผมก็ไม่ฝืน” ภีมประชด แล้วดึงจดหมายลาของออยไปเซ็นแกร๊ก!

ออยร้อนตัวรีบบอกว่าตนมีใจให้เต็มเปี่ยมลาแค่วีกเดียว เบนสะกิดบอกว่าบอสไม่ได้หมายถึงเธอ แต่หมายถึงเจ๊ลี

ประชุมเสร็จภีมเดินหน้าตึงออกไป เบนรีบออกไปบอกว่าจะไปหาลูกค้า บรรดาพวกที่อยู่ต่างสุมหัวซุบซิบกัน พราวถามว่าตนไม่อยู่แป๊บเดียวตกข่าวอะไรหรือเปล่า เขามีเรื่องอะไรกับมิ้มหรือ ออยบอกว่าเยอะ โจทก์เก่าเล่าใหม่ของมิ้มน่ะแล้วดูท่าจะไม่จบง่ายด้วยเพราะเป็นเรื่องมารหัวใจ

“เล่าหน่อยสิ แถลงด่วน อะไรยังไง ว่ามาให้หมดเลย” พราวเร่งยิกอยากรู้ ออยถอนใจบอกว่าท่าทางจะวิกฤติ...

เมื่อพากันไปกินอาหารที่ร้าน มิ้มนั่งเขี่ยกินไม่ลง พราวกับออยบอกมิ้มว่าต้องกินเยอะๆ จะได้มีแรงสู้กับศึกหนักที่รออยู่ ถามว่าลุงกับป้าเป็นไงมั่ง ที่จริงเมื่อวานโทร.หาพวกเราก็ได้จะได้ไปช่วยกัน

“ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย แต่ยังโชคดีที่คุณศรันย์ช่วยจัดการให้ทุกอย่าง ถ้าไม่ได้เขาฉันคงทำอะไรไม่ถูก” พราวแซวว่าพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยชัดๆ “ช่วยจนฉันเกรงใจเลยล่ะ มีเรื่องให้เขาต้องเข้ามาช่วยทุกวันเลย ทั้งเรื่องติดต่อให้วางขนมขายในโรงพยาบาล ทั้งเรื่องหมอตาของป้า ทั้งจัดการเรื่องวุ่นวายของลุงเมื่อวาน แถมจ่ายเงินให้ด้วย”

ออยบอกว่าดูแลทั้งครอบครัวเลย พราวแซวว่าแบบนี้มันต้องมีซัมธิงรองแล้วล่ะ จับแขนมิ้มจ้องหน้าถามว่า

“บอกมา...เขาพูดอะไรแปลกๆกับแกรึยัง”

มิ้มถามว่าหมายถึงอะไร “ก็แบบ...เป็นห่วง อยากดูแลอะไรประมาณนี้” พราวเสริมว่าหรือหาเรื่องมาเจอกันบ่อยๆงี้

“คงไม่ได้หาเรื่องหรอกมั้ง มันคงบังเอิญที่ฉันมีเรื่องทุกวัน เขาเลยสงสาร...เมื่อเช้าก็แวะมาส่งที่ออฟฟิศ”

พราวถามว่าแล้วบอกมารับด้วยหรือเปล่า มิ้มถามว่ารู้ได้ไง ออยฟันธงว่านี่มันฟอร์แมตการจีบของผู้ชายชัดๆ พราวถามว่าแล้วมิ้มเองรู้สึกยังไงเวลาอยู่กับเขา มิ้มคิดๆ บอกว่า...ก็ไม่รู้สิ...พราวถามว่าอยู่ใกล้ๆ แล้วอุ่นใจ สบายใจ วางใจจนลืมเรื่องกังวล หรือบางทีเหมือนโลกรอบๆหยุดหมุนไปเลยรึเปล่า

มิ้มฟังแล้วเขินขึ้นมาจนปิดไม่อยู่ หนูษากับหอมหมื่นลี้พยักหน้าให้กันว่าชัวร์

“พราวฟันธง พี่มิ้มกำลังตกหลุมรัก”

“เจอคนที่ใช่อย่าปล่อยไปง่ายๆนะมิ้ม ยิ่งในเวลาที่เรามีเรื่องรุมเร้าแบบนี้แล้วมีเขาอยู่ข้างๆ ทุกอย่างมันจะง่ายขึ้นมาก” มิ้มพูดไม่เต็มเสียงเขินๆว่าไม่หรอกมั้ง พราวเลยท้าว่าพนันกันไหมล่ะ มิ้มนึกถึงที่ศรันย์นัดพบกันเย็นนี้บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะพูดด้วยก็ยิ่งเขินจนหน้าแดง...

ooooooo

ภีมทิฐิไม่ยอมง้อวราลีให้เสียเชิงทั้งๆที่เบนพูดแล้วพูดอีกว่าวราลีเป็นคนสำคัญมากของบริษัทให้ง้อเธอกลับมาทำงานเสีย

คืนนี้ภีมคิดถึงวันที่ทำให้วราลีงอนจนลายาวเพราะเธอบ่นเหนื่อยหน่ายว่าทุกอย่างไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ ภีมประชดว่างั้นก็ไม่ต้องอยู่ อยากไปไหนก็ไปเลย แต่ธรณ์ที่กำลังแต่งออฟฟิศใหม่กลับแต่งห้องคอยเธออย่างดี ถามว่าเธอบอกภีมหรือยัง

“เขาไล่ฉันออกแล้วค่ะ ช่วงนี้ก็ลาพักร้อนแต่พรุ่งนี้คงเข้าไปเคลียร์งานให้ครบเดือน เดือนหน้าก็คงไปทำงานให้คุณได้” วราลีบอกธรณ์ด้วยสีหน้าไม่สบายใจนัก

รุ่งขึ้นวราลีไปที่คิวปิดฮัท ทุกคนดีใจแต่เห็นเธอหน้าขรึมก็ไม่กล้าวอแว ภีมแง้มม่านแอบดูที่หน้าต่าง บ่นประชดว่า

“ลาซะครบ ปกติเคยลาที่ไหน เชอะ...งอนล่ะสิ”

“รู้ว่าเขางอนก็ไปง้อสิครับ” เบนเสนอ “เขาสำคัญสำหรับบริษัทเรามากนะครับ ไปง้อเขาเถอะครับ” ภีมนิ่งคิดหาวิธีง้อที่ตนไม่เสียหน้า

เมื่อวราลีเข้าห้องทำงานที่คิวปิดฮัท จึงเห็นทรงพลกำลังเอารูปดอกไฮเดรนเยียมาติดข้างฝาห้องทำงานเธอ วราลีเห็นก็พึมพำพอใจ ทรงพลบอกว่าจำได้ว่าเธอชอบ...แล้วก้มมองชื่อดอกไฮเดรนเยียที่จดไว้เพราะจำไม่ได้ แล้วคุยว่าตนอุตส่าห์ไปเลือกเองเลยนะ วราลีงง เพราะไม่มีใครรู้ว่าตนชอบดอกไฮเดรนเยียมีแต่ภีมเท่านั้นที่เธอเคยบอกว่าชอบเพราะความหมายดีแปลว่า “หัวใจที่ด้านชา”

วราลีรู้ว่าทรงพลโกหก บอกเขาว่า “โกหกตกนรก เธอคงไม่ได้เจอฉันชาติหน้าแล้ว เพราะฉันนางฟ้า...”

ทรงพลถูกจับโกหกได้ ยิ้มแห้งๆแล้วรีบติดรูปให้เสร็จๆจะได้รีบไป

ไม่เพียงเท่านั้น ภีมยังให้สะคราญจัดอาหารกลางวันให้วราลีด้วย เป็นสลัดเทาซันด์ไอแลนด์ สะคราญพูดตะกุกตะกักเพราะไม่คุ้นชื่อ วราลีจับเท็จได้อีก เมื่อสะคราญพูดตามบทอีกว่า

“พวกเราอยากบอกว่า ที่นี่คือที่ของคุณนะคะ” วราลีก็สวนไปทันควันว่า

“ฝากบอกคนซื้อด้วยนะ ขอบคุณค่ะ” ทำเอาสะคราญจ๋อยไป

เบนบอกภีมว่าวิธีนี้ไม่เวิร์กหรอก ภีมทำไก๋ว่า วิธีอะไร ไม่รู้เรื่อง เบนเลยพูดตรงๆว่า

“พูดไม่ดีกับใคร ถ้ารู้สึกผิดต้องไปขอโทษ ด้วยตัวเอง ใช้เงินจ้างคนอื่นไปขอโทษแบบนี้เขาไม่หายงอนหรอก”

“อะไร ไม่รู้เรื่อง ทำงาน ตั้งใจทำงาน มุ่งมั่น...มุ่งมั่น!” ภีมเขินทำไก๋เดินหนีไป เบนรู้ทันมองตามยิ้มๆ

ooooooo

วันนี้ระรินโผล่ไปที่ออฟฟิศเรืองศักดิ์ ถูกพ่อถามว่ามาทำงานเอาป่านนี้หรือ ระรินตอบยโสว่า

มาสายดีกว่าไม่มา เรืองศักดิ์บอกว่าไม่มีอะไร จะไปช็อปปิ้งเลยก็ได้แต่ตนระงับบัตรเครดิตทุกใบแล้ว

ระรินไม่พอใจมากถามว่าพ่อบีบตนหรือ เรืองศักดิ์บอกว่าตนหมดความอดทนกับเธอแล้ว ซ้ำบอกว่า

“เดือนหน้าพ่อจะแถลงข่าวโปรเจกต์ยักษ์ที่ร่วมทุนกับเสี่ยเพ้งแล้วจะให้ข่าวเรื่องหมั้นระหว่างแกกับเสี่ยเพ้งด้วย”

ระรินบอกว่าตนมีแฟนแล้ว เรืองศักดิ์ถามว่า

อยู่ไหนล่ะ แฟนก็มีแต่จะมาเกาะสมบัติตนไม่เอา ต้องมี หน้ามีตาสมฐานะ ช่วยงานเราได้ เอื้อประโยชน์กันได้ด้วย ระรินคุยว่าเขาเป็นหมอ ต้นตระกูลเป็นข้าหลวงเก่า เป็นเจ้าของที่ดินงามๆกลางกรุงหลายที่ เรืองศักดิ์ตาโตถามว่าจริงหรือ

“จริงสิคะ...พ่อขา...ให้เวลารินอีกนิดนึงนะคะ รินจะรีบพาเขามาเปิดตัวกับพ่อแน่ๆ” ระรินอ้อนจนพ่อใจอ่อนให้เวลาจนถึงวันเปิดโครงการ “คุณพ่อน่ารักที่สุด ยกเลิกปิดบัตรรินนะคะ...นะ...น้า...”

ขณะนั้นเองต้นโทร.เข้ามา พอระรินเห็นเบอร์ก็หน้าเบ้แล้วปิดเครื่องเลย

ต้นคิดไม่ตกมาหาศรันย์ที่คลินิกบอกว่าตนติดต่อระรินไม่ได้เลย โทร.ไปก็ไม่รับสาย ไลน์ไปก็ไม่อ่าน ศรันย์เห็นเพื่อนอาการหนักตัดสินใจถามว่าถ้าระรินไม่ได้

ชอบเขาจริงๆ จะทำใจได้ไหม ต้นเอะใจถามว่าเขารู้อะไรมาหรือ?

ศรันย์บอกว่าตนแค่เตือนเผื่อไว้เท่านั้นเพราะเห็นเขาจริงจังมาก เผื่อใจไว้ว่าระรินอาจคบเขาเผื่อเลือกเท่านั้น ต้นพูดแมนๆว่า ถ้าผู้หญิงเขาไม่รักจะไปบังคับเขาได้ยังไง ที่ถามเพราะก่อนหน้านี้เธอเหมือนมีใจให้ หรือมีใครมาทำให้เธอเปลี่ยนใจ ศรันย์บอกว่าตนไม่รู้อะไรหรอก แต่ถ้าเขาทำใจได้ตนก็สบายใจ

พอดีหมวดปรัชวินทร์มาขัดจังหวะ ศรันย์จึงไปคุยกับหมวดข้างใน

หมวดมาเล่าว่าตอนนี้ชาวบ้านแถวบึงลือกันว่าเห็นผู้หญิงมาเดินวนเวียนอยู่แถวบึง มีแต่คนถามว่านุดีหายไปไหน ตายหรือยัง เรื่องรื้อคดีคงเกิดขึ้นแน่นอน เลยมาบอกไว้ก่อนว่าคงต้องสอบปากคำพ่อเขาเพิ่ม ศรันย์บอกว่านุดีไม่ได้มีแค่พ่อตนคนเดียว ถ้าจะสอบคงต้องสอบทุกคน หมวดบอกว่าพวกนั้นยังหาตัวไม่เจอ

ต้นแอบฟังอยู่นอกห้องกำมือแน่นหน้าเครียดตาขวาง มดแดงมาเจอถามว่าทำอะไร ต้นบอกว่าเปล่าแล้วเดินออกไป มดแดงมองตามกลัวๆ

ooooooo

ศรันย์หนักใจบอกหมวดว่าคงต้องขอเวลาหน่อยเพราะพ่อไม่อยากได้ยินแม้แต่ชื่อนุดี หมวดบอกว่าพยานบุคคลและกล้องวงจรปิดยังมีภาพนุดีมีเรื่องกับคุณแม่เขาด้วย ศรันย์ยืนยันว่าเรื่องนี้แม่ตนไม่เกี่ยวแน่นอน

หมวดบอกว่าถ้าคุณแม่เขาไม่หนีไปเรื่องนี้คงง่ายกว่านี้ ศรันย์นึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่แม่ไปหานุดีที่คอนโด ทะเลาะกับนุดี แม่ถูกนุดีดูถูกว่าแก่ขนาดนี้ ผอ.ก็ต้องหาความรื่นรมย์จากที่อื่นบ้าง พอถูกแม่ด่านุดีก็จะตบ ศรันย์ปกป้องแม่และยามก็ขอให้เขาพาคุณแม่กลับ แม่ตราหน้านุดีว่าผู้หญิงอย่างเธอที่ไม่มียางอายชีวิตจบไม่สวยแน่ๆ

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 4 วันที่ 3 มิ.ย.60

กามเทพซ้อนกล บทประพันธ์โดย : เก้าแต้ม
กามเทพซ้อนกล บทโทรทัศน์โดย : ขิม ปิยรส / ชญานิน / กุศลิน เมฆวิภาต
กามเทพซ้อนกล กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
กามเทพซ้อนกล ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
กามเทพซ้อนกล ควมคุมการผลิตโดย : อรุโณชา ภาณุพันธ์
กามเทพซ้อนกล ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ