อ่านละคร กามเทพซ้อนกล ตอนที่ 5 วันที่ 4 มิ.ย.60

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 5 วันที่ 4 มิ.ย.60

หมวดบอกว่าถ้าคุณแม่เขาไม่หนีไปเรื่องนี้คงง่ายกว่านี้ ศรันย์นึกถึงเหตุการณ์วันนั้นที่แม่ไปหานุดีที่คอนโด ทะเลาะกับนุดี แม่ถูกนุดีดูถูกว่าแก่ขนาดนี้ ผอ.ก็ต้องหาความรื่นรมย์จากที่อื่นบ้าง พอถูกแม่ด่านุดีก็จะตบ ศรันย์ปกป้องแม่และยามก็ขอให้เขาพาคุณแม่กลับ แม่ตราหน้านุดีว่าผู้หญิงอย่างเธอที่ไม่มียางอายชีวิตจบไม่สวยแน่ๆ

ขณะศรันย์พาแม่กลับนั่นเอง มีรถแล่นมาอย่างเร็วจะชนแม่แต่ศรันย์พุ่งเข้าผลักแม่พ้นไปและตัวเองกลับถูกชน



ศรันย์คิดถึงอดีต ขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดหน้าบริษัทมิ้ม ยกแขนดูแผลเป็นยาวที่ข้อศอกจากที่ถูกรถชน รำพึง

“ทำไม...แม่ไม่รอบอกผมก่อน ผมไม่เชื่อว่าแม่ทำอะไรผู้หญิงคนนั้น ทำไมแม่ต้องหนีด้วย...”

มิ้มออกมาเจอสมชายขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดเอาเอกสารมาให้ ขณะนั้นเองมีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งโฉบเข้ามาดึงกระเป๋าถือของมิ้มไป มิ้มตกใจกระโดดขึ้นมอเตอร์ไซค์ของสมชายบิดตามไปทันที ศรันย์มองอึ้งแล้วขึ้นรถตัวเองไล่ตาม

ศรันย์ตามไม่ทัน แต่มิ้มตามไปถีบรถโจรล้มแล้วกระชากกระเป๋าคืนฟาดโจรไม่ยั้ง ศรันย์อึ้งกับความห้าวหาญของมิ้ม เขาชมว่าเธอบ้าบิ่นกว่าที่ตนคิดเยอะเลย พามิ้มไปที่ร้านอุปกรณ์แต่งรถมอเตอร์ไซค์ให้เลือกชุดเซฟไว้ซ้อนมอเตอร์ไซค์ของตน ช่วยกันเลือกแล้วมิ้มก็อยู่ในชุดนักบิดสาวเท่ๆ ออกมากับศรันย์พากันไปชมวิวริมน้ำเจ้าพระยา

ทั้งสองซื้อลูกชิ้นปิ้งกินกัน มิ้มมองทิวทัศน์สวยงามริมแม่น้ำชมว่าสวย ตนไม่เคยมีเวลามาเดินชิวๆแบบนี้เลย ศรันย์ถามว่าอยากมาบ่อยๆไหม มิ้มบอกว่าอยากแต่คงมาบ่อยไม่ได้เพราะมีอะไรที่ต้องทำเยอะแยะ ศรันย์บอกว่าอะไรที่เธอต้องทำให้ตนช่วยสิ

“ช่วย?? ไม่เอาหรอก แค่นี้คุณก็ช่วยฉันจนตอบแทนไม่ไหวแล้ว” ศรันย์หยุดมองหน้ามิ้มเต็มตา ตัดสินใจพูดว่า

“มันเป็นปกตินะ กับการดูแลช่วยเหลือเคียงข้างกันโดยไม่ต้องตอบแทน...สำหรับคนที่เป็นแฟนกัน”

มิ้มอึ้งกึก! ลูกชิ้นในมือตกไม่รู้ตัว ตกใจกับการสารภาพรักของเขา...ซ้ำบอกว่าพรุ่งนี้จะมาขอคำตอบด้วย

คืนนี้มิ้มถึงกับไข้ขึ้นบ่น “บ้าจริงๆ เล่นเอาไข้ขึ้นเลย ขอเป็นแฟนไม่ทันตั้งตัวงี้...บ้าๆๆ”

ฝ่ายศรันย์ก็นอนรอกระวนกระวายว่าเมื่อไหร่จะเช้าเสียที...

ooooooo

ขณะมิ้มกำลังเคลิ้มกับคำบอกรักของศรันย์นั่นเอง ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พอรับสายก็ยิ่งหน้าเสีย เมื่อระรินรัวระบายอารมณ์เรื่องต้นมาราวกับปืนกลแล้วบอกว่าตนตัดสินใจแล้วว่า “ฉันชอบคุณศรันย์ ฉันจะเอา!!”

มิ้มพยายามหาทางบ่ายเบี่ยงแต่ถูกระรินดักคอว่าตนดูออกว่าศรันย์ชอบเธอ แต่ตนไม่แคร์ขอแต่ให้มิ้มถอยออกไป ที่เหลือตนจะลุยเอง ขู่ตามเคยว่า

“ง่ายๆแค่นี้เอง แล้วฉันจะโอนโฉนดให้เป็นชื่อเธอทันทีที่เขาตอบรับฉันเป็นแฟน”

แม้จะเจ็บปวดแต่บ้านและป้ากับลุงสำคัญกว่า เช้านี้พอศรันย์มารับ มิ้มจึงเอาชุดที่ซื้อเมื่อวานคืนให้เขา ขณะศรันย์กำลังงงๆว่าเกิดอะไรขึ้น เสียงป้านงค์กับลุงธงโต้เถียงกันเรื่องส่งขนมก็โขมงโฉงเฉงดัง มิ้มบอกเขาว่านี่คือชีวิตของตน มันแหว่งๆ วิ่นๆ ขาดๆ ศรันย์บอกว่าเพราะอย่างนี้ตนถึงอยากช่วย

“มันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องมาช่วยแบก อย่าเอาปัญหามากมายของฉันไปเป็นภาระเลย ยังไงฉันก็ต้องขอบคุณนะคะกับความหวังดี ความช่วยเหลือที่คุณทำให้ทั้งหมดแต่ฉันรับไม่ไหวแล้ว ฉันละอายใจ ฉันวางไว้ตรงนี้ส่วนคุณจะเอากลับหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ” ศรันย์ถามว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า “ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ฉันไม่มีเวลา ไม่มีหัวใจที่จะมาคิดเพ้อเจ้อเรื่องมีฟงมีแฟนอะไรแบบนี้ แค่นี้ชีวิตฉันก็เยอะเรื่องพอแล้ว คุณออกไปจากชีวิตฉันเถอะนะ ขอร้องล่ะฉันรีบ ขอตัวนะคะ”

มิ้มเบี่ยงตัวออกไปพยายามกลั้นน้ำตา ศรันย์เรียกไว้ถามว่าเธอไม่รู้สึกอะไรกับตนเลยใช่ไหม ให้มองตาแล้วพูด มิ้มแข็งใจพูดแต่ตะกุกตะกัก ศรันย์รู้ บอกมิ้มว่า

“ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนะมิลิน ไม่ว่าผมพูดอะไรตอนนี้คุณก็คงไม่เปิดใจฟัง แต่ผมจะพิสูจน์ว่าคุณไม่มีหัวใจจริงหรือเปล่า”

ระรินนัดพบกับศรันย์มองเขาอย่างกระหยิ่มเมื่อเห็นเอกสารตรงหน้า ชมว่ารอบคอบดี ตกลงตามนั้น

“หนึ่งเดือนผมจะทำตามที่คุณต้องการทุกอย่าง ผมพร้อมจ่ายเต็มราคาประเมิน ไม่ได้มาขอฟรีๆ” ศรันย์พูดหน้านิ่ง

“ฉันจะเซ็นทันที แต่คุณต้องรับปากว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครทั้งนั้นแม้แต่คุณต้น ความสัมพันธ์ของเราสองคนจะเป็นเหมือนคู่รักเต็มรูปแบบ” พูดแล้วแบมือขอปากกาจากศรันย์ เมื่อเขาส่งให้เธอจับมือเขาไว้

เมื่อศรันย์พยายามดึงออก เธอก็ปราม “อย่าลืมสิคะ จากนาทีนี้คุณจะตามใจฉันทุกอย่าง”

ที่นอกร้านอาหารหรู ต้น-ธนกฤตยืนมองอย่างแค้นใจ เมื่อระรินเดินออกไปแล้ว ต้นชกกำแพงจนมือเลือดซิบๆ

ทั้งมิ้มและศรันย์ต่างผิดหวังเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น มิ้มซึมจนเพื่อนๆสงสัย เมื่อรู้ต่างก็ให้กำลังใจมิ้ม หนูษาปลอบว่า

“ถ้าคิดแบบโลกสวย ก็ถือว่าพี่มิ้มทำงานชิ้นนี้สำเร็จ แล้วยัยระรินก็ไม่ต้องมาข่มขู่พี่อีก”

“อืม...ก็จริง ขอบใจนะที่ปลอบใจพี่” มิ้มได้รับคำปลอบโยนและกำลังใจจากเพื่อนๆจนมีกำลังใจขึ้น

ooooooo

วันต่อมามิ้มพาลุงไปหาศรันย์ที่คลินิกเพื่อดูผลการรักษา ศรันย์ตรวจและแนะนำข้อควรปฏิบัติแก่ลุงอย่างละเอียดเมื่อจะกลับ มิ้มมีข้อสงสัยแต่ ไม่ถามเอง ถามผ่านมดแดง ศรันย์ก็ตอบผ่านมดแดง เป็นที่แปลกใจของทุกคนมาก

พอมิ้มพาลุงธงคล้อยหลังไป ระรินก็แจ้นมานัด ศรันย์ไปดินเนอร์กันเย็นนี้ ศรันย์เกรงว่าจะไม่สะดวกเพราะมีคนไข้อีกหลายคน ระรินบอกว่าไม่เป็นไรยังมีเวลา ตนออกไปรอข้างนอกก็ได้

วันนี้ต้นไปทำงานอย่างหงุดหงิด เครียด ยิ่งคิดถึงภาพที่เห็นศรันย์จับมือระรินก็ยิ่งเครียด เลขาเอากาแฟมาให้ก็ตวาดไล่ จนเลขาสงสัยว่าเขาเป็นอะไร รีบออกไป ปล่อยให้ต้นนั่งเครียดอยู่ในความสลัวของแสงไฟในห้อง

คืนนี้...ศรันย์จำต้องไปดินเนอร์กับระริน หว่างนั้นโทรศัพท์เธอมีสายเข้าแต่เธอทำเป็นไม่สนใจจนศรันย์บอกให้เธอรับโทรศัพท์ก่อน เธอหยิบดูเห็นว่าต้นโทรมาแต่ปดว่าที่บ้านโทร.มาและขอตัวไปรับสาย

พอรับสายเธอก็พูดไปทันทีแล้วปิดเครื่องเลยว่า “ขอโทษนะคะคุณต้น ฉันไม่ชอบให้ใครมาจิก” ฝ่าย ศรันย์ก็เปิดดูโทรศัพท์พบว่าต้นมิสคอลมาเป็นสิบครั้ง เขาได้แต่พึมพำ “ขอโทษนะต้น”

เมื่อถูกระรินวีนใส่ ต้นก็โทร.หามิ้ม มิ้มสงสัยว่าเขาโทร.มาทำไมตอนนี้ จึงเดินห่างจากป้ากับลุงไปรับสาย

“สวัสดีค่ะคุณต้น...มิ้มไม่ได้เจอรินมาหลายวันแล้วนะคะ คุณต้นมีอะไรหรือเปล่า...คงติดธุระอยู่มังคะ หรือคุณต้นจะให้มิ้มช่วยตามให้อีกแรง...ค่ะๆ ถ้ามีอะไรจะให้มิ้มช่วยก็บอกได้เลยนะคะ...ไม่เป็นไรค่ะ สวัสดีค่ะ”

มิ้มวางสายแล้วกังวล ไม่รู้ว่าระรินกำลังทำอะไร หายไปไหน อดคิดไม่ได้ว่าไปกับศรันย์หรือเปล่า? คิดแล้วก็แอบเศร้า

ระรินดินเนอร์กับศรันย์แล้วชวนไปเที่ยวต่อ ศรันย์บอกว่าพรุ่งนี้ตนมีงาน เธอก็ขอซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เขากลับบ้านทำเป็นตื่นเต้นว่าตนยังไม่เคยซ้อนมอเตอร์ไซค์เลย ส่วนรถของตัวเองเดี๋ยวเรียกให้คนขับรถมาเอากลับ

ระหว่างซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ระรินทั้งกอดทั้งซบศรันย์อย่างมีความสุข ทั้งยังเอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปไว้ด้วย พอถึงบ้านก็นัดพรุ่งนี้ดินเนอร์กันอีกและขอเป็นเจ้ามือเอง พอศรันย์จะบ่ายเบี่ยงเธอก็งัดไม้ตายมาขู่ว่า

“อย่าลืมสิคะว่าเราตกลงอะไรกันไว้” พอศรันย์นิ่งเถียงไม่ออกก็รวบรัดว่า “พรุ่งนี้เจอกันค่ะ...บาย”

ระรินเดินเข้าบ้านไปอย่างร่าเริงเบิกบานใจ ศรันย์มองตามเธอไปอย่างกังวล...

พอเข้าห้องระรินก็ส่งรูปที่ตนซ้อนซบมอเตอร์ไซค์ศรันย์ไปให้มิ้มดูพร้อมข้อความ

“ขอบใจนะแม่กามเทพมิ้มที่ทำให้ฉันฟินได้ขนาดนี้”

มิ้มต้องทนกับความเจ็บปวด แต่ก็เข้มแข็งเพราะรู้ว่าตัวเองทำไปเพื่ออะไร การที่ได้บ้านคืนมากับให้ป้าและลุงได้อยู่บ้านนี้ต่อไป เป็นเป้าหมายสูงสุดในชีวิตของเธอ

ป้าอรเห็นมิ้มซึมเศร้า จึงดูไพ่ให้อีก คราวนี้มิ้มเปิดได้ไพ่ Nine of Cups ป้าอรบรรยายให้ฟังว่า

“Nine of Cups ไพ่เก้าถ้วย ถ้าในทางการงาน หมายถึงช่วงนี้อาจเกิดการสับสน ทำงานแบบใจลอย เบลอๆ หลงๆลืมๆ แต่ในด้านความรักหมายถึงไฟรักซ้อนซ่อนเงื่อน ใครได้ใบนี้ระวังเรื่องคนมีเจ้าของการแย่งชิงของรัก”

มิ้มฟังแล้วเศร้า...เป๊ะอีกแล้ว!

ooooooo

ระรินไปรอศรันย์ที่คลินิก พอเขาตรวจคนไข้ออกมา เธอถามว่าจะไปทานที่ไหนกันดี ศรันย์เสนอให้ทานร้านอาหารแถวนี้ดีกว่าตนจะได้กลับมาทันคนไข้บ่าย ระรินควงแขนเขาทันที

มดแดงเห็นความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ตาวาว นึกขวางระรินพึมพำ “นี่กะจะมาเฝ้าให้ครบสามมื้อเลยใช่ไหม??”

ขณะเดินไปร้านอาหาร ต้นโทร.เข้ามือถือศรันย์ เขาลำบากใจที่จะคุยต่อหน้าระริน ระรินดูออกบอกว่าตามสบาย เขาจึงเดินห่างออกไปทำเสียงร่าเริงทัก ทั้งที่ใจไม่ดีที่มากับระรินกลัวต้นจับได้ “เฮ้ย...ว่าไงวะต้น”

“พอดีมาคุยงานข้างนอกเลยจะหาเพื่อนกินข้าว แกว่างรึเปล่า”

“อืม...โทษทีว่ะที่ไม่ได้รับสายเลย คนไข้เยอะมากไว้วันหลังนะ...โอเค ไว้ค่อยเจอกัน” ศรันย์วางสายแล้วเดินกลับไปหาระรินเดินไปร้านอาหารต่อ ส่วนต้นวางสายจากศรันย์แล้วก็ขับรถไปจอดที่หน้าคลินิกของศรันย์ พอไปถึงก็ชะงักอึ้งเมื่อเห็นรถของระริน จอดอยู่ ต้นรีบเข้าไปในคลินิก แล้วก็โล่งใจที่ไม่เห็นระรินอยู่ในนั้น...

ooooooo

ต้นถามมดแดงว่าศรันย์อยู่ไหม มดแดงช่างเจรจาเล่าอารมณ์ดีว่าหมออกไปทานข้าวกับสาวไฮโซคุณระริน ต้นพยายามระงับอารมณ์ถามว่าเป็นคนไข้พิเศษหรือ

“อุ๊ย...ไม่ใช่คนไข้ค่ะ แต่น่าจะเป็นคนพิเศษ” แล้วก็ลดเสียงบอกว่าอย่าบอกคุณหมอนะว่ามดแดงเป็นคนเม้าท์ แล้วเม้าท์ว่า “คุณระรินเนี่ยมาทุกวันเลย เมื่อวานเย็นก็มา วันนี้ก็มา ช่วงโปรแบบนี้จัดเต็ม แรงดีไม่มีตก คริคริ”

ต้นโกรธที่ถูกศรันย์หลอกแล้วเลยเดาว่าระรินหายไปเมื่อวานก็คงไปกับศรันย์ เม้าท์แล้วมดแดงขอไปตามเอกสารคนไข้ ต้นระงับอารมณ์สุดๆ จนกระทั่งเห็นศรันย์เดินเข้ามา

ศรันย์กลบเกลื่อนพิรุธ ต้นเองก็สะกดอารมณ์บอกว่ามาธุระแถวนี้กะจะแวะมาเซอร์ไพรส์แล้วก็ได้เซอร์ไพรส์จริงๆ ศรันย์บอกว่าพอดีลูกค้าโทร.มาแคนเซิลเลยออกไปกินข้าว ต้นถามว่าไปกินกับใครปกติเห็นให้มดแดงซื้อมาให้ ศรันย์ปฏิเสธเสียงสูงว่าไม่มี้...แค่เบื่อๆ เลยออกไปกิน ถามต้นว่ากินมาหรือยังจะไปกินเป็นเพื่อนเพราะยังพอมีเวลา

ต้นบอกว่าไม่เป็นไรตนยังต้องไปอีกที่แล้วกลับไปเลย ศรันย์มองส่งเพื่อนแล้วถอนใจเฮือกใหญ่ที่รอดตัวได้หวุดหวิด เพราะระรินขอแยกไปก่อนเข้าคลินิก

แต่พอต้นออกไปสีหน้าก็เปลี่ยนทันที กัดฟันคำราม

“ไอ้ศรันย์!!”

มิ้มไปเก็บค่าขนมที่วางขายที่โรงพยาบาล พอออกมาก็เจอศรันย์รออยู่แล้ว มิ้มพยายามเดินหนีแต่ถูกศรันย์ตามเรียกให้มาคุยกันก่อนถามว่าทำไมต้องหลบไม่กล้าสู้หน้าหรือ ที่ทำเป็นมึนตึงเพราะจริงๆแล้วชอบตนแต่ทำเป็นเล่นตัว

ศรันย์ยั่วจนมิ้มโมโหถามว่าใครชอบเขา ศรันย์เลยท้าว่างั้นต้องพิสูจน์ด้วยการไปกินข้าวกับตน มิ้มปฏิเสธได้แค่คำว่า “ไม่...” เท่านั้นเสียงระรินก็แทรกเข้ามาชวนไปด้วยกันพร้อมกับเดินไปคล้องแขนศรันย์อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของแล้วรวบรัดว่าไปรถตนแล้วกัน แล้วเอากุญแจรถของเธอให้ศรันย์บอกว่าขากลับค่อยแวะมาส่งเขาเอารถที่นี่ ระรินทำเป็นโอบมิ้มแต่จิกมือปราม กระซิบว่า

“ทำให้ฉันเห็นสิว่าเธอจะไม่กลับไปยุ่งกับคุณศรันย์อีก ไม่งั้นเธอคงจะรู้นะว่าชีวิตเธอจะเป็นยังไงต่อไป” พูดแล้วแค่นหัวเราะใส่ มิ้มจึงจำต้องเดินตามไปเครียดๆ

ที่โต๊ะอาหาร มิ้มไม่มีอารมณ์จะกิน ศรันย์ตักอาหารให้ มิ้มก็ตักคืนใส่จานเขา ถูกระรินตำหนิว่าทำไมทำอย่างนี้ไม่น่ารักเลย แล้วระรินกับศรันย์ก็คุยกันกระหนุงกระหนิงเหมือนไม่มีมิ้มอยู่ที่โต๊ะ มิ้มกลายเป็นส่วนเกินไปโดยปริยาย

ooooooo

รุ่งขึ้นมิ้มไปทำงานก็ป้ำๆเป๋อๆ ซึมเศร้าจน พริมาถามหนูษากับหอมหมื่นลี้ว่ามิ้มอาการหนักขนาดนี้เลยหรือ หนูษาบอกมิ้มว่าถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนใจตัวเองเลยเพราะเวลาเราชอบใครน่ะ มันฝืนไม่ไหวหรอก

มิ้มปฏิเสธเสียงแข็งว่าตนไม่ได้เป็นอะไร จริงๆแล้วมันก็แค่ความใกล้ชิด ตอนนี้เขาก็คงไม่มีเวลามาป้วนเปี้ยนอะไรกับตนอีกแล้ว บอกทุกคนว่า

“ก็ดี...รินก็ด้วย ต่อไปฉันจะได้ไม่ต้องมีอะไรมากวนใจอีก ปิดจ๊อบ” พริมาถามว่าหมายความว่าไง “ก็งานสำเร็จน่ะสิลืมแล้วเหรองานเราคือหาคู่ที่ถูกใจให้ลูกค้า แล้วทั้งระรินทั้งคุณศรันย์ก็เป็นลูกค้าของเราเขาเข้าคู่กันได้ ก็แปลว่า ฉันทำงานสำเร็จ จบ!!”

เพื่อนๆ ต่างงงเพราะศรันย์เพิ่งบอกรักมิ้มวันก่อนนี่เอง มิ้มหน้าเศร้าบอกว่าเขาคงเปลี่ยนใจแล้ว พริมาโวยว่า

“เฮ้ย! ได้ไง! ไหนยัยออยบอกว่าหมอฟันนั่นไม่ชอบการจับคู่ แถมดูแล้วก็ไม่น่าสนใจยัยระริน แล้วเขาก็ให้มิ้มสาบานว่าอย่ามาจับคู่ให้ แล้วยัยระรินกับหมอฟันนี่ไปคบกันตั้งแต่ตอนไหนวะ” พริมาพูดรัวจนลิ้นพันกันเพราะผิดคาดมาก

มิ้มฟังแล้วจุก ลุกไปบอกว่าจะไปห้องน้ำ หอมหมื่นลี้กับหนูษานั่งเครียดปรารภกันว่ามิ้มอาการหนักมาก พริมาบอกว่าปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้แล้ว หรรษาเสนอว่าเราเป็นกามเทพให้คนอื่นตั้งเยอะ เป็นให้เพื่อนสักครั้งจะไม่ได้เชียวหรือ

หนูษาถามว่าจะทำยังไง พริมาบอกว่าเราต้องรวมหัวกันรวมพลังเหล่ากามเทพช่วยมิ้ม ตนจะโทร.หาออย หนูษาโทร.หาคนอื่นหนูษาบอกว่าตนจะโทร.หาพี่พริม

“หยุด จะให้มันสวดมนต์ให้ฟังรึไง มันปฏิบัติธรรมอยู่” หนูษาเลยเปลี่ยนจะโทร.หาเจ๊หอมแทนแล้วก็เริ่มโทร.กันกดโทรศัพท์มือเป็นระวิง ปากก็พูดรัวหว่านล้อมให้ทุกคนมาช่วยมิ้ม

ooooooo

คืนนี้...ศรันย์มาที่บ้านมิ้มอ้างว่าเอาปิ่นโตมาคืน ป้านงค์กับมิ้มกำลังช่วยกันจัดโต๊ะกินข้าว ป้านงค์จึงชวนศรันย์กินข้าวด้วยกัน

ขณะนั่งกินข้าวด้วยกัน ศรันย์ตักแต่แกงเขียวหวานกินจนป้านงค์ถามว่าชอบแกงเขียวหวานหรือ ศรันย์จำได้ว่าเหมือนรสมือแม่ถามว่าป้าทำหรือ ป้านงค์บอกว่ามิ้มเพิ่งหัดทำ กินข้าวแล้วป้านงค์จะไปเอาขนม มิ้มบอกตนไปเอาเอง

ป้าอร หรืออรดีรู้ว่าศรันย์มาจึงมาแอบดูด้วยความคิดถึง มิ้มมาเอาขนมเห็นอะไรแว้บๆ จึงออกไปดูแต่ไม่เห็นอะไร เพราะอรดีวิ่งหลบไปร้องไห้เสียใจที่เห็นลูกแต่ไม่อาจออกไปหาได้ ได้แต่รำพึงอย่างเจ็บปวด...

“ศรันย์...ศรันย์ของแม่...”

เมื่อกลับถึงบ้านก็เอาปฏิทินมากากบาทวันนี้ไว้... คิดถึงวันที่ศรันย์ปกป้องตนจากรถชนแต่เขาเองกลับได้รับบาดเจ็บ...ศรันย์เข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลในสภาพศีรษะแตก ต้องใส่ปลอกคอ ขาหักต้องเข้าเฝือกและมีแผลยาวที่แขน

เวลานั้น...อรดีจับดูฝ่ามือศรันย์ ป้าแววยกถาดอาหารเข้ามาพอดีถามว่า “คุณผู้หญิงทำอะไรคะ”

“เส้นลายมือขาดของลูกนี่ไงพี่แวว มีคนทักศรันย์ตั้งแต่เกิดแล้วว่าจะอายุไม่ยืน”

ป้าแววบอกว่าอย่าคิดมากมันเป็นอุบัติเหตุ อรดีบอกว่าตนพยายามจะไม่เชื่อแต่ลูกเลือดตกยางออกมากี่ครั้งแล้วโดยเฉพาะเวลาอยู่กับตน ป้าแววยังพยายามบอกว่าเป็นเรื่องบังเอิญ

“ไม่จริงหรอกคุณ โลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญ ทุกอย่างถูกชะตากำหนดไว้แล้ว ยิ่งศึกษามากฉันก็ยิ่งแน่ใจ...ว่ามันเป็นเพราะฉัน” อรดีคิดถึงศรันย์ตอน 5 ขวบก็หัวแตก และหมอชายชราคนทรงเจ้าดูดวงชะตาแล้วบอกว่า

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 5 วันที่ 4 มิ.ย.60

กามเทพซ้อนกล บทประพันธ์โดย : เก้าแต้ม
กามเทพซ้อนกล บทโทรทัศน์โดย : ขิม ปิยรส / ชญานิน / กุศลิน เมฆวิภาต
กามเทพซ้อนกล กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
กามเทพซ้อนกล ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
กามเทพซ้อนกล ควมคุมการผลิตโดย : อรุโณชา ภาณุพันธ์
กามเทพซ้อนกล ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ