อ่านละคร กามเทพซ้อนกล ตอนที่ 6 วันที่ 5 มิ.ย.60

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 6 วันที่ 5 มิ.ย.60

“ไม่จริงหรอกคุณ โลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญ ทุกอย่างถูกชะตากำหนดไว้แล้ว ยิ่งศึกษามากฉันก็ยิ่งแน่ใจ...ว่ามันเป็นเพราะฉัน” อรดีคิดถึงศรันย์ตอน 5 ขวบก็หัวแตก และหมอชายชราคนทรงเจ้าดูดวงชะตาแล้วบอกว่า

“เจ้ากับลูกเป็นอริมรณะกัน!!!” อรดีตกใจถามว่าดวงตนกับลูกชงกันหรือ “ยิ่งกว่าชงอีก เขาชิงชะตาผู้อื่นมาเกิดเป็นลูกคุณ เจ้ากรรมนายเวรเขาก็ต้องมาเอาคืน ยิ่งคุณอยู่ใกล้ลูกเท่าไหร่ รักใคร่ใส่ใจเขามากเท่าไหร่ ความอาฆาตพยาบาทยิ่งแรง...ตราบใดที่คุณอยู่กับลูกชาย เขาจะ...ถึงฆาต”

อรดีช็อก หมอดูยังบอกว่าทางเดียวที่จะช่วยได้คือเธอต้องอยู่ห่างจากเขาให้พ้นช่วงชะตาขาด นั่นคือตอนเขาอายุ 28 ปี อรดีบอกว่าตนทิ้งลูกไปไม่ได้ หมอดูเตือนว่า



“ถ้าไม่เชื่อ เจ้าก็ไปหาคนอื่น ไปหาคำตอบดูเอาเองก็แล้วกัน ข้าเตือนได้แค่นี้”

อรดีตระเวนหาหมอดูตั้งแต่ศรันย์อายุ 5 ขวบจนถึง 10 ขวบ จากซินแสถึงหมอดูแขกล้วนส่ายหน้าแบบช่วยไม่ได้ อรดีหาหนังสือเกี่ยวกับดวงชะตาทุกศาสตร์มาค้นคว้า จนกระทั่งเปิดไพ่ยิปซี หยิบได้ไพ่ The Death อรดีช็อก ปฏิเสธเสียงสะท้าน

“ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้!”

จนศรันย์อายุ 15 อรดีตัดสินใจหิ้วกระเป๋าออกจากบ้าน เข้าไปจูบศรันย์ที่นอนหลับอยู่บอกลาทั้งน้ำตา...

“ศรันย์...แม่ขอโทษนะลูก”

คิดถึงอดีตแล้ว...ป้าอรพึมพำเศร้าแต่มีความหวังว่า

“อีกไม่ถึงหกเดือนลูกก็จะเต็ม 28 แล้วนะ...แม่จะอดทนนะลูก...”

ที่บ้านมิ้ม...ศรันย์ถามไถ่อาการเจ็บป่วยทั้งของลุงธงและป้านงค์ เมื่อกินข้าวกินขนมแล้วลากลับ มิ้มเดินออกมาส่ง แต่พอจะกลับเข้าบ้าน ศรันย์ถามว่าเธอจะเล่นแบบนี้จริงๆใช่ไหม ทั้งๆที่รู้อยู่ว่าตนคิดยังไงกับเธอ มิ้มบอกให้เขาเปลี่ยนความคิดเสียเพราะมันเป็นไปไม่ได้ ศรันย์พูดหน้านิ่งว่า “เลิกเล่นบทคนไม่มีหัวใจเถอะมิ้ม”

“ไม่ได้เล่นค่ะ จริงจัง ขอตัวนะคะ” มิ้มเดินเข้าบ้านไปอย่างตัดใจ ศรันย์มองตาม...คิดหนัก

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น ต้น-ธนกฤต จิบกาแฟมองกุหลาบแดงบนโต๊ะ นึกถึงระริน นับแต่วันแรกที่เห็นในร้านอาหารเขาตะลึงในความสวยของเธอโดยเฉพาะอย่างยิ่งใบหน้าเธอในบางมุม ช่างเหมือนนุดีเหลือเกิน...

เขาจำได้แม่นว่าเมื่อ 12 ปีก่อน ขณะที่เขาอายุ 16 ปี แม่แก้วได้พานุดีขณะนั้นอายุ 21 ปีเข้ามาแนะนำว่า

“ตาต้น...นี่พี่หนูดี ลูกสาวน้าเพชร เขาจะมาอยู่กับเราที่นี่ หนูดียังไม่ชินถนนหนทางแถวนี้เท่าไหร่ เราต้องดูแลพี่เขาด้วยนะ” ต้นปิ๊งนุดีในทันทีที่เห็น ยิ่งเห็นนุดีทิ้งสายตาให้ก็ยิ่งเคลิ้ม

ทันใดนั้น พูนพ่อของเขาก็พาเมียน้อยเข้ามา พ่อเอาอกเอาใจเมียน้อยถามว่าอยากกินอะไรจะจัดให้ แม่ทนไม่ไหวด่าเมียน้อย ถูกพ่อตวาดให้หยุด เมียน้อย

ปรายตามองแม่พูดเหยียดว่าปากอย่างนี้เองพี่พูนถึงเบื่อ แม่โกรธจัดจะเข้าตบ ต้นรีบวิ่งไปหาแม่ ส่วนพ่อปรามต้นว่าให้ดูแลแม่ให้ดีอย่าปล่อยให้บ้าแบบนี้ แล้วหันไปเอาใจเมียน้อย

นุดีอยู่ในเหตุการณ์มองอย่างอยากรู้อยากเห็น สบตากับพ่อพอดี พ่อมองนุดีตาเยิ้ม นุดียิ้มหวานอ่อยทันที...

ต้นนึกถึงอดีตแล้วตัดสินใจจะต้องเคลียร์กับระรินให้ได้ ออกไปหาศรันย์ที่คลินิกเจอศรันย์กับระรินกำลังจะออกไปหาอะไรกินกันพอดี ทั้งสองหน้าเจื่อน ต้นทักประชดว่า นึกแล้วว่าต้องอยู่ดัวยกันบอกว่าจะมาชวนไปทำบุญที่เชียงราย ชวนศรันย์ไปด้วย ไปตรวจและแนะนำการดูแลฟัน ก็เป็นการทำบุญด้วยวิชาชีพ

ศรันย์ขอผู้ช่วยไปด้วยคนหนึ่ง ระรินถามว่าพี่มดแดงหรือ? ศรันย์ยิ้มๆ แต่ไม่ตอบ

ตกเย็นศรันย์ไปชวนป้านงค์กับลุงธงไปทำบุญกัน ทั้งป้าและลุงต่างไปไม่ได้ ป้าบอกให้มิ้มไปแทน มิ้มบอกว่าตนติดงานมีงานค้างเยอะ แต่มิ้มพูดไม่ทันขาดคำ ก็มีโทรศัพท์จากหอมหมื่นลี้เข้ามา มิ้มรับสายแล้วตกใจถามเสียงดัง

“ฮ้า! บอสสั่งให้ฉันไปเชียงรายเนี่ยนะ!?”

พริมาชี้แจงว่าทั้งศรันย์และต้นมาบอกบุญบอส บอสเลยอยากทำงานพีอาร์คอร์เปอเรทบริษัทไปด้วยในตัวและทั้งสองคนก็เป็นลูกค้าที่มิ้มดูแลอยู่ด้วย บอสเลยให้มิ้มไปเก็บภาพมาทำพีอาร์ พอมิ้มอิดออด พริมาหว่านล้อมว่า

“เอาน่า...บอสบอกมีโอทีให้นะแก เพราะเป็นวันหยุด ไม่กี่วันเองถือว่าไปเที่ยว เคนะ...ตามนี้ บายนะเพื่อนรัก”

พอพริมาวางสาย เพื่อนๆก็แตะมือกันร้อง “สำเร็จ!!” หนูษาพูดขำๆว่า “คุณศรันย์นี่ร้ายไม่เบานะ ถึงกับโทร.ไปหาพี่ออยเอง”

“ลงล็อก เข้าทางเราพอดี ทีนี้ล่ะมิ้มเอ๊ย...แกจะทนเสียงหัวใจเรียกร้องไปได้สักกี่น้ำ” พริมายิ้มกริ่ม

“เอ...แต่ก็งงเหมือนกันนะคะ พี่มิ้มบอกคุณศรันย์กับยัยรินนั่นกิ๊กกันไปแล้ว แล้วทำไมถึงต้องโทร.มาบอกพี่ออยให้ล็อบบี้มิ้มไปด้วยให้ได้ล่ะคะ” หนูษามีข้อสังเกต

“เนี่ยล่ะ อีกอย่างที่มีเงื่อนงำไม่ธรรมดาที่พวกเราต้องรู้ให้ได้” พริมาชี้ปมให้ทุกคนคิด

เมื่อเป็นคำสั่งของบอส มิ้มก็ไม่มีทางปฏิเสธ แต่มองหน้าศรันย์เหมือนรู้ทันถามว่าเป็นแผนของเขาหรือเปล่า ศรันย์ทำหน้าตายบอกว่าตนแค่บอกบุญเท่านั้น นัดพรุ่งนี้เจอกัน ย้ำกวนๆก่อนขี่มอเตอร์ไซค์ไปว่า

“มิ้ม...เอาหัวใจไปด้วยนะ เผื่อผมหาวิธีเปิดใช้งานเจอ”

ooooooo

รุ่งขึ้นมิ้มไปหาป้าอรแต่เช้าให้ช่วยดูดวง มิ้มหลับตาอธิษฐานหยิบไพ่มาใบหนึ่งได้ไพ่ Ace of cups ป้าอรบรรยายว่า

“Ace of cups ไพ่ 1 ถ้วย หมายถึงความอุดมสมบูรณ์ ความไร้เดียงสา” บอกความหมายแล้วแซวว่า “ไม่รอดแน่ คราวนี้หนูมิ้มคงได้มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งแน่ๆเลย” มิ้มเขินถามว่าหมายความว่ายังไง ป้าอรไม่ทันตอบมิ้มก็ได้รับไลน์จากศรันย์ว่ากำลังไปรับ ใกล้ถึงแล้ว มิ้มยิ่งเขินเลยตัดบทสวัสดีลาป้าอรเลย

“จ้า...เดินทางปลอดภัยล่ะ ดูแลตัวเอง ดูแลคุณหมอของป้า...เอ๊ย...ของหนูด้วยล่ะ”

“แหมป้า...ใช่ที่ไหนคะ” มิ้มเขินเดินอารมณ์ดีออกไป

พอรถตู้มาถึง ระรินก็ลงจากรถมาบอกให้มิ้มไปนั่งหน้าคู่คนขับ ศรันย์บอกให้มานั่งหลังด้วยกันระรินก็พูดกันท่าว่ามิ้มชอบนั่งหน้าจะได้ดูวิว ต้นสังเกตทั้งสามอย่างสงสัย

เมื่อไปถึงบ้านพักที่เชียงรายของต้น ระรินฉอเลาะว่าบ้านน่าอยู่จัง อากาศดี ชิลมากเลย ต้นบอกว่าถ้าชอบจะมาเมื่อไหร่ก็ได้เลย สำหรับเธอตนเต็มใจ ระรินชมว่าน่ารักจัง นึกได้ถามว่าศรันย์กับมิ้มไปไหน ต้นให้เธอพักผ่อนตนจะไปหาเอง

มิ้มลากกระเป๋าหน้าตึงเข้าบ้าน ศรันย์ถามว่าโกรธตนที่ไม่ได้บอกว่าระรินมาด้วยหรือ

“จะโกรธทำไมล่ะคะก็แค่มาทำบุญ คุณจะพาใครมาด้วยก็เรื่องของคุณอยู่แล้ว รีบทำบุญรีบกลับเถอะค่ะ จะได้จบๆเรื่องกันไป” มิ้มพูดสะบัดๆ แล้วเดินหนี

ศรันย์ไปยืนขวางบอกว่าตนไม่อยากจบ เราต้องเคลียร์กัน

ศรันย์กับมิ้มไปยืนโต้เถียงกันอยู่ใกล้ผนังรูปปั้นผู้หญิงแบบนูนต่ำ ใกล้ผนังมีกระถางดอกกุหลาบแดงตั้งอยู่ ต้นมาเห็นก็ไม่พอใจที่ไปยืนใกล้รูปปั้น พูดขัดจังหวะ ชวนไปขึ้นดอยเดี๋ยวจะสายได้ข่าวว่าเด็กๆ ตื่นเต้นมากมารอหมอฟันตั้งแต่เช้า

มิ้มได้โอกาสปลีกตัวไป ศรันย์ทำท่าจะตาม ต้นมองอย่างสงสัยว่าศรันย์คิดอะไรกับมิ้มอยู่?

ooooooo

ที่ลานกว้างกลางหมู่บ้านบนดอย เด็กๆต่างมานั่งรอหมอฟันกันอย่างตื่นเต้น ต้นแนะนำหมอศรันย์กับเด็กๆ แล้วแจกแปรงสีฟันกับยาสีฟันแก่ทุกคน

ศรันย์ออกมาในชุดหมอทักทายเด็กๆ แล้วแนะนำว่ามีผู้ช่วยสาวมาด้วยคนหนึ่ง...คุณมิ้ม

ระรินพยายามเสนอตัวเองเป็นผู้ช่วย ศรันย์เกรงใจมิ้มแต่พูดไม่ออกปล่อยเลยตามเลย แต่พอสอนถึงวิธีแปรงฟันที่ถูกต้องและให้เด็กๆแปรงลิ้นด้วย บอกให้อ้าปากแลบลิ้นให้ดู ระรินพะอืดพะอมถอยมาให้มิ้มไปดูแทน เด็กๆจึงกรูกันมาหามิ้มซึ่งมิ้มก็ดูให้อย่างเอ็นดู ศรันย์มองมิ้มอย่างชื่นชม

พอระรินปลีกตัวมาก็โทรศัพท์แต่ไม่มีสัญญาณเธอยิ่งหงุดหงิด ถามต้นว่าเรากลับกันได้หรือยัง ต้นบอกว่าศรันย์ยังตรวจฟันให้เด็กๆอยู่ ชวนเธอไปจุดชมวิวแก้เบื่อกันดีกว่า

ระรินไม่อยากให้ศรันย์อยู่กับมิ้มตามลำพัง ถามว่าไกลไหม ต้นบอกว่าไม่ต้องห่วงตนฝากรถไว้ให้สองคนตามไปแล้ว

“ดีค่ะ งั้นไปกันเลยค่ะ Go!” ระรินระริกระรี้ ไปขึ้นรถ ต้นยิ้มตาเป็นประกายอย่างมีเลศนัย

เมื่อศรันย์สอนเด็กเสร็จ ป้าชาวบ้านมาบอกว่าต้นกับสาวสวยที่มาด้วยลงไปแล้ว ศรันย์ถามว่าแล้วตนกับมิ้มจะกลับยังไง ป้าบอกว่าต้นฝากรถไว้ให้ แต่คงลงไปไม่ได้เพราะฝนตกหนักทางลื่นมากอันตราย แต่ไม่ต้องห่วงป้าจัดที่พักให้แล้วรับรองปลอดภัย

ศรันย์ขอบคุณหันยิ้มกับมิ้ม มิ้มอึ้ง คิดไม่ตกว่าทำไมต้องมาค้างบนดอยอยู่กันสองต่อสองกับศรันย์!

ooooooo

หลังจากชมวิวแล้ว ต้นพาระรินกลับบ้านพัก ระรินร้อนใจถามว่าทำไมศรันย์ยังไม่กลับลงมาอีก พอต้นบอกว่าฝนตกหนักศรันย์กับมิ้มคงต้องค้างบนดอยเพราะทางลื่นอันตรายมาก

ระรินเป็นห่วงทั้งฝนตกและสัตว์ป่าเกรงศรันย์จะได้รับอันตราย พร่ำบ่นจนต้นพูดเหน็บว่าอิจฉาศรันย์จริงๆ ทำไมไม่มีคนเป็นห่วงตนแบบนี้บ้าง ระรินรู้สึกตัวบอกว่าตนก็ห่วงทุกคนแหละ

“ไม่รู้ว่าถ้าผมติดอยู่บนเขาบ้าง คุณรินจะหารถไปรับผมไหม”

“ไปสิคะ เพื่อนก็ต้องไปรับเพื่อนอยู่แล้ว”

“ครับ เพื่อนก็เพื่อน แล้วกับศรันย์คุณรินเป็นแค่เพื่อนรึเปล่า” ต้นถามจนระรินอึ้ง “บอกผมมาตรงๆ เถอะครับ ผมก็พอจะดูออกบ้าง อีกอย่างผมกับศรันย์ก็เป็นเพื่อนกันมานาน ผมไม่อยากให้ค้างคาใจ”

“เอ่อ...กับคุณศรันย์ แรกๆรินก็ลำบากใจนะคะ เพราะเขาสนิทกับคุณต้นและคุณต้นกับรินก็คุยๆกันอยู่ แต่คุณศรันย์เขาทุ่มเทมากเลยค่ะ รินก็เลยแพ้ทาง” ต้นอึ้งมาก ระรินฉอเลาะจับมือเขาอ้อน “รินขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณต้นอย่าคิดมากนะคะ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ใช่ไหมคะ?”

ต้นบอกว่าตนอยู่กับเธอในฐานะไหนก็ได้ขอแค่ได้อยู่ใกล้ๆเธอก็พอ ระรินเอามือประคองแก้มเขาชมว่าน่ารักมาก เพื่อนต้องเป็นแบบนี้ เธอขอบคุณเขา ต้นตอบว่าผมเต็มใจครับ แต่ในใจแค้นศรันย์แทบกระอัก!

ooooooo

เมื่อต้องค้างในกระท่อมบนดอยที่ทุกอย่างแปลกใหม่หมด ศรันย์กับมิ้มต่างเตรียมตัวอาบน้ำ มิ้มเข้าห้องน้ำก่อน เจอตุ๊กแกตัวเขื่องอยู่ในห้องน้ำก็ตกใจร้องกรี๊ดวิ่งออกมากอดศรันย์ที่ถอดเสื้อเตรียมอาบน้ำไว้แน่น

ป้าชาวบ้านมาบอกให้ไปกินข้าวเห็นพอดี รีบขอโทษที่เข้ามาผิดจังหวะแล้วเดินอมยิ้มออกไป มิ้มรีบผละออกโทษศรันย์ว่าถอดเสื้อทำไมเห็นไหมป้าเข้าใจผิดหมดแล้ว

ศรันย์ถามว่าแล้วเธอมากอดตนทำไม มิ้มเถียงข้างๆคูๆว่าไม่ได้กอดจับเฉยๆ ศรันย์บอกว่างั้นจับอีกที

ก็ได้ เลยโดนด่า “ทะลึ่ง! หมอโรคจิต!” แล้วจะเดินหนี แต่สะดุดจะล้ม ศรันย์ถลาประคองกอดไว้ทำหน้าเคลิ้ม

“ฮ่าๆๆ” มิ้มหัวเราะร่า เย้ยว่าคิดเหมือนในละครล่ะสิ ฝันไปเถอะ ไม่มีทาง! แล้วแกะมือเขาออกผละไปเลย ศรันย์ไม่ยอมแพ้ตามไปคว้าไว้อีก คราวนี้มิ้มไม่ทันตั้งตัว ถูกเขารวบไปกอดประคองหน้าขึ้นมาจะจูบ มิ้มเบิกตากว้างแต่ไม่ทันตกใจก็ถูกเขาจูบไปแล้ว ศรันย์จูบอย่างเนิ่นนาน จนมิ้มหลับตาลงในอ้อมกอดของเขาอย่างหมดพิษสง...

พอดีป้าชาวบ้านมาเรียกให้ไปกินข้าว...

เมื่ออารมณ์ได้จุดขึ้นแล้ว แม้มิ้มจะทำพยศแต่ก็ พยศอย่างเขินๆ ศรันย์รุกต่อ ชวนคุยและชวนเล่นเกมตอบคำถามกันจนความรู้สึกสนุกจิกๆกัดๆตามประสา จนเมื่อมิ้มกินปลาแล้วก้างแทงเหงือก ศรันย์เอาออกให้และสอนวิธีขัดฟันให้ มิ้มรู้สึกดีที่เขาดูแลตนอย่างไม่รังเกียจ

ถึงเวลานอน มีฟูกเพียงหลังเดียว ศรันย์แสดงความเป็นสุภาพบุรุษจะออกไปนอนข้างนอก มิ้มบอกว่าข้างนอกมีแต่แคร่แข็งๆ ซ้ำประตูก็กลอนเสีย แทนที่จะนอนระแวงกัน ให้เขานอนข้างๆ ให้เห็นๆกันเลยดีกว่า

“ผมสัญญา ผมจะไม่ล่วงเกินอะไรคุณอีกแม้แต่ปลายก้อย ผมพิสูจน์แล้ว ที่เหลือผมจะรอจนถึงวันที่คุณยอมสารภาพว่ารักผม”

“บ้า...หลงตัวเอง” มิ้มด่าเขินๆ แล้วโดดขึ้นเตียงครู่เดียวก็หลับไป ศรันย์มองหน้ามิ้มขณะหลับ น่ารักจนโน้มหน้าจะจูบ...แต่แล้วก็กลับหลับไป...ศรันย์หลับฝันถึงแม่ แต่เห็นแม่เดินหนี เขาร้องเรียกจนแม่หันมาแต่ถูกชายชุดดำเงื้อง้าวฟันลงกลางอกเขา แม่ร้องสุดเสียง ไม่นะ...ไม่!!!

ป้าอรฝันในเวลาเดียวกัน ป้าอรผวากรีดร้อง “ไม่...ศรันย์...ศรันย์ลูกแม่...ไม่...ไม่นะ...” ป้าอรผวาลุกขึ้น ใจไม่ดีกับฝันร้าย เห็นสำรับไพ่ที่หัวเตียงหยิบอธิษฐานแล้วเปิดได้ไพ่ DEVIL ป้าอรตกใจ

“แม่...ไม่...แม่ อย่าไป...อยู่กับผมนะแม่...” ศรันย์ ฝันร้ายละเมอเสียงดัง มิ้มตกใจตื่นพยายามปลุกเขาแต่เขาก็ยังฝันกระวนกระวายเรียกหาแม่ไม่ขาดปาก และกอดมิ้มไว้แน่น

มิ้มสะเทือนใจที่เขาโหยหาแม่จนละเมอ...เลยปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้น...

ooooooo

ต้น-ธนกฤต พาระรินกลับมาพักที่บ้านแล้ว ระรินหงุดหงิดงุ่นง่านมากที่โทร.หาศรันย์ไม่ติด ระแวงกลัวมิ้มจะแย่งศรันย์ไป เธอเห็นเงาหน้าห้องตกใจตะโกนถาม “ใครน่ะ!”

“ผมเองครับคุณริน ผมแค่มาดูว่าคุณรินนอนรึยัง ขาดเหลืออะไรรึเปล่า” ต้นโผล่มาถามยิ้มใสซื่อ

ระรินชมว่าบ้านน่าอยู่สบายมากแต่ตนห่วงศรันย์กับมิ้มที่อยู่บนดอยไม่รู้จะอยู่จะกินกันยังไง ต้นตัดพ้อว่าดูเธอจะชอบศรันย์มาก

“ไม่หรอกค่ะ รินมีความรู้สึกดีๆให้คนที่รู้สึกดีกับรินเสมอนะคะ คุณต้นก็เหมือนกัน รินรู้นะคะว่าคุณต้นรู้สึกดีๆกับรินแต่รินไม่ใช่คนใจเร็วด่วนได้ เรื่องแบบนี้รินต้องใช้เวลา”

“แสดงว่า...ผมก็ยังมีความหวังใช่ไหมครับ”

“รินเชื่อ ความหวังเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีเป้าหมายเสมอ” แล้วเธอก็เขย่งจุ๊บแก้มเขาเบาๆ “กู๊ดไนท์นะคะ คุณต้น”

ระรินอ่อยต้นแล้วปิดประตูห้องเลย ปล่อยให้ต้นตื่นเต้นกับความหวังอยู่ตรงนั้น พลันต้นก็สะดุ้งผวากลัวจนตัวสั่นเมื่อเห็นเหมือนเงาเด็กวิ่งผ่านมาจากอีกฝั่ง! เสียงเด็กหัวเราะเห็นเงาวิ่งผ่านประตูไป ต้นกลัวจนปิดหน้าร้องลั่น

“ไม่!!!”

ooooooo

รุ่งเช้าแล้ว...ศรันย์ตื่นขึ้นมารู้สึกตัวว่ากอดกับมิ้มอยู่ ถามมิ้มว่ามากอดตนทำไม มิ้มรู้สึกตัวรีบผละออก บอกเขาว่าเมื่อคืนเขาละเมอหาแม่ ดูกระวนกระวาย ศรันย์บอกว่าตนฝันร้ายเรื่องแม่บ่อยๆ

“เกิดอะไรขึ้นกับแม่คุณเหรอคะ แม่คุณไปไหนเหรอ” มิ้มสงสาร...และสงสัย

“ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาหายไปไหน” ศรันย์ หน้าเครียด เดินไปที่ประตูเหมือนไม่อยากพูดถึง มิ้มมองตามอย่างเป็นห่วง...

เวลาเดียวกัน หมวดปรัชวินทร์ไปหาศรุธที่บ้านเพื่อถามข้อมูลเกี่ยวกับคดีของนุดีเพิ่มเติม ศรุธหงุดหงิดบอกว่าเคยให้ปากคำไปหมดแล้วไม่อยากพูดถึงนุดีอีก มันทำให้นวลหนีตนไป

หมวดบอกว่าจากหลักฐาน นุดีไม่ได้หนีไปเอง ตนเลยต้องรบกวนสอบปากคำเขาอีกครั้ง

“ผมไม่รู้จักตัวจริงของนังนุดีหรอกหมวด รู้จักแค่เปลือกนอกของมัน ตีหน้าซื่อใสแต่มันหลอกผู้ชายที่มันไปมั่วด้วยทุกคนนั่นแหละ ผมเกือบจะโง่ยอมรับมันอยู่แล้ว” หมวดถามว่ายอมรับหรือ?? “ใช่...ยอมรับเป็นพ่อของลูกในท้องมันน่ะสิ”

หมวดจึงรู้ว่านุดีท้อง ศรุธบอกว่าเรื่องแดงเพราะผัวเด็กของนุดีโวยวายเสียก่อน ถึงได้รู้ว่านุดีมั่วกับผู้ชายหลายคน ให้หมวดลองไปถามผัวเสี่ยร้านทองดู

“เอ่อ...เสี่ยปึงเจ้าของร้านทองที่พัวพันกับนุดีเพิ่งเสียด้วยโรคหลอดเลือดอุดตันเมื่อปีที่แล้วนะครับ และเท่าที่ผมดูจากประวัติเสี่ยปึงคงไม่รู้เรื่องอะไร แต่ที่ผมสนใจคือสามีเด็กที่คุณศรุธบอกมากกว่า คุณศรุธเคยเห็นเค้าไหมครับ”

“เคย...ฉันเคยเห็นมัน!!” ศรุธตอบหนักแน่น หมวดนิ่งฟังอย่างสนใจมาก

ooooooo

วันนี้ขณะระรินกำลังจะกินของว่างกันนั้น

ศรันย์กับมิ้มก็เข้ามา ระรินเปลี่ยนจากหวานกับต้นไปฉอเลาะศรันย์ทันที ศรันย์ทำหน้าลำบากใจ ระรินย้ำคำสัญญาว่าจะตามใจตนทำให้ศรันย์ต้องเออออกับเธอ ทำให้มิ้มเสียใจปลีกตัวไปจากตรงนั้น

อ่านละคร The Cupids บริษัทรักอุตลุด

ตอนกามเทพซ้อนกล ตอนที่ 6 วันที่ 5 มิ.ย.60

กามเทพซ้อนกล บทประพันธ์โดย : เก้าแต้ม
กามเทพซ้อนกล บทโทรทัศน์โดย : ขิม ปิยรส / ชญานิน / กุศลิน เมฆวิภาต
กามเทพซ้อนกล กำกับการแสดงโดย : อรรถพร ธีมากร
กามเทพซ้อนกล ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
กามเทพซ้อนกล ควมคุมการผลิตโดย : อรุโณชา ภาณุพันธ์
กามเทพซ้อนกล ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ