อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 5 วันที่ 9 ส.ค.60

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 5 วันที่ 9 ส.ค.60

เย็นวันนั้นฤกษ์กลับมาถึงหอบช่อดอกไม้เข้ามาด้วยความคิดถึงภรรยา เห็นผู้หญิงยืนหันหลังจัดดอกไม้อยู่ก็วางช่อดอกไม้บนโต๊ะแล้วเข้าไปสวมกอดด้านหลังพร้อมหอมแก้มฟอดใหญ่บอกแก้มเมียหอมที่สุด...แต่พอหญิงสาวหันหน้ามาเป็นใจเริง ยิ้มยั่วยวนว่าหอมผิดคนแล้ว

ฤกษ์ตกใจอย่างมากผละถอยทำหน้ารังเกียจ ใจเริง หัวเราะร่วนยั่วว่า ไม่ต้องห่วง ตนไม่บอกพิมาลาแน่ว่าเขาบอกว่าแก้มตนหอมที่สุด และทำท่ารูดซิปปาก ฤกษ์เอามือปาดจมูกปาก

“เข้ามาได้ยังไง! แล้วทำไม มาทำอะไรที่บ้านผม!” ฤกษ์มองใจเริงหัวจดเท้า



ใจเริงอึกอักกลัวว่าถ้าตอบไปแล้วจะโดนไล่ ฤกษ์ตวาดถามอีกครั้ง พิมาลาเข้ามาตอบแทนว่าใจเริงจะพักที่นี่สักระยะ ฤกษ์ตกใจทำหน้าไม่พอใจมาก พิมาลาเองก็หวั่นใจจะเป็นเรื่อง

พิมาลาตามฤกษ์ขึ้นมาบนห้องเพื่ออธิบายถึงความเดือดร้อนของใจเริง ฤกษ์ส่ายหน้าไม่ยอมเข้าใจ พิมาลาขอโทษขอให้ถือว่าทำกุศลสักครั้ง ตนกับใจเริงเป็นเพื่อนกันมานานจะให้ตนนิ่งเฉยได้อย่างไร ฤกษ์ถอนใจ

“จากใจเลยนะพิม ผมไม่ชอบให้มีบุคคลที่สามเข้ามาอยู่กับเราโดยไม่จำเป็น ไม่งั้นผมคงไม่พยายามแยกบ้านออกมาจากพ่อแม่ แต่แล้ว...เราก็มีคนที่สามเข้ามาอยู่จนได้”

พิมาลารู้ตัวว่าผิดเข้าสวมกอดเอาใจ “พี่ฤกษ์คะ พิมขอโทษ ขอโทษที่ทำให้พี่ฤกษ์ไม่สบายใจ พิมเสียใจจริงๆนะ”

“โอเคๆ ช่างมันเถอะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมไม่อยาก ทะเลาะกับพิมด้วยเรื่องของคนอื่น โดยเฉพาะคนที่ชื่อ... ใจเริง! เอาเป็นว่า ขอให้เขาอยู่กับเราไม่นานตามที่เขาพูดไว้จริงๆ ถ้าเขาหาที่อยู่อื่นได้เมื่อไหร่ ย้ายออก ไปทันที” ฤกษ์ยื่นคำขาด ที่ยอมเพราะเห็นว่าพิมาลาเสียใจจริงๆ

ใจเริงเดินกระวนกระวายอยู่ข้างล่าง พอพิมาลาลงมาบอกว่าฤกษ์ยอมให้อยู่ตามที่เราคุยกันไว้ว่าหาที่อยู่ใหม่ได้ก็รีบย้ายออกไป ใจเริงสะดุดกับคำพูดตรงของเพื่อนแต่ก็ทำเป็นยิ้มรับ

ระหว่างนั้นทั้งสามคนมีแต่ความกังวลใจ ฤกษ์ร้อนรุ่มใจใช้วิธีอาบน้ำให้ใจเย็นลง ส่วนพิมาลารู้สึกกังวลใจ สังหรณ์ใจบางอย่างแต่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไร มีเพียงใจเริงที่นอนยิ้มคิดถึงอ้อมกอดของฤกษ์เมื่อตอนบ่าย ความรู้สึกในใจถูกตีฟูขึ้นมาอีกครั้ง

ในคืนนั้น ฤกษ์นอนนิ่งเงียบจนพิมาลาต้องขยับเข้ากอดขอโทษเขาอีกครั้ง ฤกษ์จึงหันมาประทับจูบ
พิมาลาอย่างเร่าร้อนเพื่อกำจัดความรู้สึกลึกๆที่เขาไม่แน่ใจว่ามันคือรังเกียจหรือราคะ

รุ่งเช้า ใจเริงแต่งตัวเตรียมไปทำงาน เดินยิ้มแย้มออกมา เห็นบนโต๊ะจัดอาหารไว้สองที่ก็แปลกใจถามแอ๊ดว่า ฤกษ์ไม่ทานอาหารเช้าหรือ แอ๊ดตอบหน้าตาเฉยว่าที่จัดไว้เป็นของฤกษ์กับพิมาลา ใจเริงชะงักยิ้มเชือดเฉือน

“ฉันเข้าใจ แอ๊ดคงยังไม่ชินว่าบ้านนี้มีฉันเพิ่มมาอีกคน สงสัยฉันคงจะต้องอยู่นานๆ แอ๊ดจะได้จำ...ไม่ลืม”

แอ๊ดขนหัวลุก รีบหยิบจานช้อนส้อมวางอีกชุด

ปรายตามองด้วยความหมั่นไส้...ไม่นานฤกษ์กับพิมาลาเดินยิ้มแย้มลงมา ใจเริงทักทายเสียงใส

ฤกษ์ชะงักหน้านิ่ง ไม่อยากทำให้พิมาลาไม่สบายใจ ใจเริงแกล้งถามฤกษ์เมื่อคืนนอนหลับสบายหรือว่าฝันร้าย เขาไม่ตอบหันไปสั่งแอ๊ด

“ฉันขอกาแฟเหมือนเดิม วันนี้ขอดับเบิ้ลช็อต”

ใจเริงหน้าเสีย พิมาลาสงสารเพื่อนและเกรงใจสามี จึงถามกลับแทนว่าหลับสบายไหม

“สบายสิ เตียงก็นุ่ม ห้องก็เย็น ห๊อมหอม ต่างจากบ้านในสลัมของป้าเราลิบลับ”

“แต่ไม่ได้นอนตลอดไปนะ รีบๆหาที่อยู่ใหม่แล้วก็ย้ายออกไปซะ” ฤกษ์โพล่งขึ้น

“เริงก็ไม่อยู่นานหรอกน่า กลัวว่าจะโดนกอดผิดบ่อยๆ เกรงใจพิม”

ฤกษ์สะอึกหันมอง พิมาลาตัวชาวาบ แอ๊ดเองก็ตกใจ ฤกษ์โกรธลุกขึ้นจะไปทำงานเลยเดินมาหอมแก้ม
พิมาลาและสั่งแอ๊ดให้โทร.หาผ่องใสเอาน้ำมนต์มาให้ตน จะอาบล้างซวย ใจเริงหน้าตึงแค้นใจ พิมาลารู้สึกคาใจ เหมือนเป็นส่วนเกินไม่รู้ว่าเขาคุยเรื่องอะไร

เช้าวันนั้น พิมาลาขับรถเลยออฟฟิศเพื่อมาส่งใจเริงที่บริษัททัวร์ ใจเริงขอบใจแต่ไม่ได้มีความเกรงใจสักนิดกลับบอกว่า พรุ่งนี้ให้ตนมากับฤกษ์ก็ได้ เธอจะได้ไม่ต้องขับรถเลยมา พิมาลาตัดบทว่า คราวหน้าให้ใจเริงลงที่ออฟฟิศตนแล้วนั่งแท็กซี่ต่อมาจะดีกว่า ใจเริงสะดุดใจ

“พิม...ไม่พอใจอะไรหรือเปล่า หรือว่า ไม่สบายใจเรื่องที่พี่ฤกษ์กอดเรา...เริงบอกแล้วไงว่าพี่ฤกษ์เขาทำไปเพราะความเข้าใจผิด ถ้าเขารู้ว่าเป็นเรา เขาไม่มีทางจะเข้าใกล้ พิมก็เห็น เขารังเกียจเราจะตาย ถ้าเราหาที่อยู่ใหม่ได้ เราจะรีบย้ายออกไป ไม่อยู่ให้โดนดูถูกแบบนี้หรอก”

พิมาลาพยายามไม่ใส่ใจบอกตนมีประชุมเช้าต้องรีบไป ใจเริงพูดหน้าตาเฉยว่าตอนเย็นจะไปรอกลับด้วยที่ออฟฟิศ พิมาลาถอนใจตนคิดผิดหรือเปล่าที่ต้องมาแบกภาระเพิ่ม

ooooooo

ฤกษ์มาถึงบริษัท ปรับทุกข์กับฤทธิ์และเปรม ฤทธิ์เสนอให้ส่งใจเริงมาอยู่ที่บ้าน รับรองเจอผ่องใสอยู่ไม่นานแน่ เปรมยกนิ้วชมว่ายอดเยี่ยม ฤทธิ์กำชับฤกษ์ ระหว่างนี้อย่าไปยุ่งกับเธอ

“ผมไม่ยุ่งอยู่แล้วครับพ่อ แค่หน้าผมยังไม่อยากจะมอง ไม่ต้องห่วง ใจเริงคือผู้หญิงคนสุดท้ายบนโลกที่ผมอยากจะยุ่งเกี่ยวด้วย”

ด้านพิมาลายังครุ่นคิดเรื่องที่ฤกษ์กอดผิด ทันใดมีรถแท็กซี่ขับมาชนท้ายอย่างแรง เธอตกใจรีบลงมาดูเห็นกันชนร่วงหล่น แท็กซี่รีบเบี่ยงรถหนี เธองงทำอะไรไม่ถูก เสียงรถคันอื่นบีบแตร เผอิญเทิดพันธ์เดินอยู่ริมถนน มองไปเห็นพิมาลายืนตกใจ ก็รีบขอทางให้รถอื่นหยุดแล้วเข้าไปช่วยหยิบกันชนขึ้นมา บอกให้เธอเลื่อนรถเข้าข้างทาง โดยเขาคอยโบกขอทางให้เธอ

พิมาลาขอบคุณเทิดพันธ์ เขาให้เธอโทร.เรียกประกันแต่เธอไม่มีเวลารอต้องรีบไปประชุมจึงบอกว่าคงต้องให้ฤกษ์จัดการเคลมประกัน แล้วถามเทิดพันธ์ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้างสบายดีไหม เขาชะงักเล็กน้อยแล้วตอบว่าดีขึ้นมาก เพิ่งได้งานใหม่ งานดีมาก หญิงสาวยิ้มดีใจ

“โห ดีจังเลยค่ะ ดีใจด้วยนะคะ ชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ ได้เสมอ พิมเป็นกำลังใจให้นะคะ”

เทิดพันธ์เห็นพิมาลาจริงใจ เกิดความละอาย สารภาพความจริงว่าตนอยู่ในสภาวะตกงาน โดนเมียทิ้ง และหมดตัว แต่ยังมีชีวิตอยู่ได้ พิมาลาหน้าเหวอจนเขาขำ เธอขอโทษที่ถาม แล้วบอกว่ามีอะไรให้ตนช่วยไม่ต้องเกรงใจ เทิดพันธ์ยิ้มเรี่ยๆเพราะคิดว่าเธอคงรู้เรื่องตนดี

“ค่ะ...เริงเขาก็ต้องปรับตัวหลายอย่างเหมือนกัน ปัญหารุมเร้ามากมาย ดีที่ตอนนี้มาพักอยู่กับพิม ก็ตัดปัญหาไปได้หลายอย่าง”

เทิดพันธ์ตกใจเมื่อรู้ว่าใจเริงไปอยู่ด้วย รีบถาม “แล้วมันจะไม่มีปัญหากับสามีคุณหรือ”

พิมาลากระตุกเล็กน้อยที่เขามาย้ำอีกคน แต่ก็ตอบไปว่าฤกษ์เข้าใจดีว่าใจเริงกำลังมีปัญหาและจะอยู่ด้วยไม่นาน เทิดพันธ์แทรกถ้าเกิดอยู่นาน พิมาลาพยายามคิดบวกบอกว่าตอนนี้ใจเริงเปลี่ยนไปมาก รู้ว่าอะไรเป็นอะไรไม่ฟุ่มเฟือย รู้จักค่าของเงินขึ้น แล้วเชิญเขาไปเยี่ยมเยียนที่บ้าน คนเคยรู้สึกดีต่อกันไม่อยากให้ตัดขาดกัน เทิดพันธ์ไม่เชื่อรู้สึกเป็นห่วงพิมาลาอย่างจริงใจ

เย็นวันนั้น ใจเริงมานั่งรอกลับบ้านกับพิมาลาที่ออฟฟิศ แมนเปิดรายการที่ฤกษ์เป็นพิธีกรเรื่องปัญหาเกี่ยวกับบ้านให้ดู ใจเริงยิ้มชื่นชมความเท่และเก่งของฤกษ์ แมนอุทานว่าช่างเป็นหมอบ้านที่เซ็กซี่น่าพาไปรักษาไข้ทับระดูที่บ้าน แล้วนึกได้ว่ามีใจเริงนั่งอยู่ด้วย

“เป็นอะไรไปล่ะคะพี่แมน เริงยืนยันด้วยประสบการณ์ตรงค่ะว่าพี่ฤกษ์แซ่บมากจริงๆ”

แมนหันไปสบตากับพิซซี่ทำนองไม่คิดว่าใจเริงจะกล้าพูดแบบนี้ออกมา พิซซี่หัวเราะกลบเกลื่อนแล้วบอกใจเริงว่าพิมาลาคงไม่กลับมาแล้ว ใจเริงโวยเล็กๆว่านัดจะกลับบ้านด้วยกัน ทั้งพิซซี่และแมนทำหน้างงๆ ใจเริง อธิบายว่าตอนนี้ตนพักที่บ้านฤกษ์ แล้วเดินโกรธๆออกไป ปล่อยพิซซี่กับแมนถกปัญหากันยกใหญ่ว่าจะไม่เกิดถ่านไฟเก่าคุขึ้นหรืออย่างไร

เกือบค่ำกว่าฤกษ์กับพิมาลาจะกลับมาถึงบ้าน เปรมไลน์มาบอกเรื่องเอารถพิมาลาเข้าอู่ให้แล้ว เสร็จอาทิตย์หน้า ฤกษ์จึงบอกว่า “ช่วงไม่มีรถ เดี๋ยวผมทำหน้าที่ขับรถรับส่งพิมเอง แต่ผมคิดค่าขับหนักหน่อยนะ รับให้ไหวก็แล้วกัน”

“ทะลึ่ง...” พิมาลาเขิน

“ทะลึ่งอะไร คิดอะไรเนี่ย คิดว่าผมจะคิดค่าขับเป็นอะไร บอกมา”

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 5 วันที่ 9 ส.ค.60

ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน
ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง เพลิงบุญ กำกับการแสดงโดย ประเสริฐ ประศาสน์
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพลิงบุญ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ