อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/3 วันที่ 3 ส.ค.60

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/3 วันที่ 3 ส.ค.60

“อย่าสับสนหมอ ฉันอยู่นี่ นั่นผู้หมวดรามิล”
“เออ ใช่” หมอดูนักษัตรหันไปทางรามิล “ผู้หมวดรามิลจะมาโทษฉันก็ไม่ถูก”
“นั่นคุณเภตรา ผมอยู่นี่”
“โอ๊ยยยย มึน ใครเป็นใคร สับสนไปหมดแล้วฉัน”
เภตรากับรามิลเข้าไปรุมเขย่าตัวหมอดูนักษัตร โวยวายพร้อมกันเสียงฟังไม่ได้ศัพท์
“หมอต้องช่วยเรานะ / เอาผมกลับร่างเดี๋ยวนี้นะหมอ”
หมอดูนักษัตรเอามือขยุ้มหัว กระเซอะกระเซิงคล้ายคนสติแตก คิดหาทางเอาตัวรอด
“ฉันจะบ้าตายก็เพราะคุณสองคนนี่แหละ ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้”

เภตรา/รามิลมองหน้ากัน ทำตาปริบๆ “ว่าไงนะ”
หมอดูนักษัตรเน้น “ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้ ไม่ไปใช่มั้ย...” หมอดูนักษัตรเอามือบีบคอตัวเอง “ถ้าไม่ไป ชั้นจะฆ่าตัวตาย!” หมอดูนักษัตรไม่รู้จะไล่สองคนนั้นกลับยังไง เอาตัวเองเป็นตัวประกัน แกล้งบีบคอตัวเอง รามิลเห็นท่าไม่ดี รีบลากแขนเภตราออกไป


หน้ารั้วบ้านหมอนักษัตร เภตราหัวเสีย เตะกระป๋องเปล่าบนพื้นถนน ระบายอารมณ์
“โธ่เว้ย อุตส่าห์เจอตัวไอ้หมอต้นเหตุแล้วเชียว คุณไม่น่าลากผมออกมาเลย”
“ก็คุณนั่นแหละ ไปกดดันหมอนักษัตรจนสติแตก เกิดเขาฆ่าตัวตายขึ้นมา ฉันก็ไม่ได้กลับร่างกันพอดี”
รามิลแหงนหน้าตะโกนขึ้นฟ้า “ทำไมสวรรค์ต้องกลั่นแกล้งฉันให้มาติดอยู่ในร่างคุณด้วยนะ”
“เลิกโทษฟ้าโทษดินซะทีได้มั้ยคุณ จะโวยวายให้มันได้อะไรขึ้นมา น่ารำคาญ”
รามิลค้อนขวับ “ตั้งแต่เกิดมา ชีวิตฉันไม่เคยต้องลำบาก ดวงตกขนาดนี้เลย ซวยจริงๆ”
“ผมก็พลอยซวยไปด้วย เพราะช่วยชีวิตคุณ รู้งี้ปล่อยให้ตกตึกไปคนเดียวดีกว่า”
เภตราขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ สตาร์ท เบิ้ลแฮนด์แบบกระชากๆ สื่อว่าอารมณ์เสีย รามิลยืนเบะปาก เบือนหน้าไปทางอื่น หยิ่ง ไม่ยอมซ้อนท้าย ตามประสาคนเอาแต่ใจ “เอ้า คุณ จะยืนนิ่งเป็นหลักกิโลฯ อีกนานมั้ย ขึ้นมาสิ”
“ไม่ ! ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก คุณจะไปไหนก็ไป ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน นับตั้งแต่วินาทีนี้ไป ทางใครทางมัน”
“ตามใจ” เภตรานึกหมั่นไส้ ไม่ง้อ ซิ่งมอเตอร์ไซค์ออกไปทันที รามิลเองก็สะบัดตูดเดินหนีไปอีกทาง

หน่วยพยัคฆ์พิฆาต ยุทธพงศ์ยื่นเอกสารพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลจากนิติเวช ส่งให้อาคม
“สรุปว่าคนร้ายที่เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ เป็นพวกเดียวกับแก๊งค์ค้ายาที่หมวดรามิลเพิ่งไปทลายโรงงานพวกมันมา แสดงว่าพวกมันอาจต้องการเก็บผู้หมวดรามิลเพื่อแก้แค้น”
“แก้แค้นโดยการจัดฉากฆ่ากันกลางงานใหญ่อย่างนี้ มันไม่เอิกเกริกไปหน่อยเหรอครับสารวัตร”
“แต่มันก็คุ้มค่าไม่ใช่เหรอ ยิงปืนนักเดียวได้นกสองตัว ได้ทั้งเพชร ได้ทั้งกำจัดศัตรูคนสำคัญ นี่ถ้าพวกมันรู้ว่าหมวดรามิลยังมีชีวิตอยู่ คงต้องย้อนกลับมาเล่นงานแน่”
“แล้วคุณเภตราล่ะครับ เธอเกี่ยวอะไรด้วย”
“คืนนั้น คุณเภตราถูกจับเป็นตัวประกัน อาจเห็นหน้าคนร้าย หรือไม่ก็รู้เบาะแสอะไรบางอย่างเกี่ยวกับพวกมัน”
“นี่คงเป็นเหตุผลที่พี่มิลพาคุณเภตราหนีออกจากโรงพยาบาล จะได้ไม่ตกเป็นเป้านิ่งของพวกมัน”
“ผมกำลังเร่งประสานให้ทางกองปราบขยายผลจับกุมอยู่”
“สารวัตรครับ แล้วเราจะสาวถึงตัวคนที่บงการอยู่เบื้องหลังได้มั้ยครับ” อาคมปะติดปะต่อเรื่องราว เป็นห่วงรามิล ตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน

ห้องทำงาน บ้านฤทธิ์ชาติ ฤทธิ์ชาตินั่งที่เก้าอี้ทำงานหันหลังอยู่ มือควงปากกาเล่น รอคอยอย่างใจเย็น ซ้ง มือขวาฤทธิ์ชาติกำลังดูข้อมูลการโอนเงินผ่านบัญชีทางอินเตอร์เนท เห็นว่ามีการโอนเงินเข้าบัญชีเรียบร้อย “เรียบร้อยมั้ย”
“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับนาย”
“พอขาดไอ้รามิล หน่วยพยัคฆ์พิฆาตก็เหมือนเสือเขี้ยวหัก ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง”
ฤทธิ์ชาติยิ้ม ตอนนี้จะทำอะไรก็ไม่มีใครมาขวาง
กลางคืน ล็อบบี้คอนโดเภตรา รามิลเปิดประตูแท็กซี่ลงมาหน้าคอนโด เดินนวยนาด ตูดบิดเข้าไปภายในล็อบบี้ด้านหน้า
รามิลเห็นนักข่าวจากหลายสำนักดักอยู่ที่บริเวณล็อบบี้ รอทำข่าวเภตรา มีรปภ.คอยคุมเชิงอยู่ ไม่ให้บุคคลภายนอกเล็ดลอดขึ้นคอนโด รามิลเบรกเอี๊ยดดด รีบหลบฉากพวกนักข่าว หลังเสาต้นใหญ่ หลงคิดว่าตัวเองเป็นเภตรา
“โอ๊ย!!!นักข่าวเต็มไปหมดเลย...แล้วชั้นจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย” รามิลคิดขึ้นมาได้ “จะกลัวทำไม...ชั้นอยู่ในร่างอีตาหมวดรามิลนี่นา” รามิลขยับจะเดิน แล้วคิดขึ้นได้อีก “เอ๊ะ แล้วถ้านักข่าวเข้าใจผิดว่าหมวดรามิลขึ้นคอนโดเราล่ะ...เอาไงดีนะ”
รามิลหงุดหงิดจะขึ้นห้องตัวเองก็ขึ้นไม่ได้ นักข่าวตาไวคนหนึ่งหันมา รามิลรีบหลบกลัวคนเห็น วิ่งจู๊ดออกจากคอนโดไป

คอนโดนกยูง นกยูงพยายามโทรศัพท์หารามิลที่มือถือ แต่เป็นเสียงบอกไม่มีสัญญาน นกยูงกดเบอร์โทรศัพท์บ้านแทน
ภายในห้องรามิล ที่โทรศัพท์บ้านเสียงดังแต่ไม่มีคนรับ มือเภตราวางมือถือที่แกะแบตออกวางว้าข้าง ๆ โทรศัพท์บ้าน
เภตราเดินไปดึงสายโทรศัพท์บ้านออก นกยูงรอสายจนสายตัดไป นกยูงเศร้า ถอนหายใจที่รามิลไม่รับโทรศัพท์...แต่ไม่ท้อ โทรอีกที

รามิลเดินสะเงาะสะแงะออกมาริมถนน ใจลอย ไม่รู้จะเอายังไงกับชีวิตดี รามิลเดินลำพังท่ามกลางเมืองใหญ่ ที่เต็มไปด้วยแสงสี แต่ดูไม่ปลอดภัย รามิลน้ำตารื้น

คอนโดรามิล เภตรากำลังดูโทรทัศน์ เปลี่ยนช่องเพื่อหาข่าวดู เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นถี่ๆ รัวๆ ไม่ยั้ง
“ใครวะ ดึกป่านนี้ มาไม่รู้จักเวล่ำเวลา” เภตราลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างหงุดหงิด เภตราผลักประตูเปิดออก เห็นรามิล ยืนหน้ามุ่ย เหมือนจะร้องไห้อยู่ “คุณ !”

คอนโดรามิล เภตราเหน็บ “ไหนบอกว่าทางใครทางมันไง ทำไมไม่กลับคอนโดคุณไปซะ”
“ไปแล้ว แต่เข้าไม่ได้ พวกนักข่าวตามจิกฉันไม่ปล่อย”
“อย่าลืมดิ ตอนนี้คุณอยู่ในร่างผม ไม่ใช่เภตรา ภาวดี จะกลัวพวกนักข่าวทำไม”
“ยิ่งแล้วใหญ่ พวกนั้นจะได้เขียนข่าวเม้าว่าผู้หมวดมือเหล็กดอดขึ้นคอนโดฉันน่ะสิ ฉันไม่อยากตกเป็นข่าวฉาวกับคุณหรอกนะ”
“เฮ้อ เป็นคนดังนี่มันลำบากจริงๆ จะไปไหน ทำอะไรกับใคร มีแต่คนอยากรู้อยากเห็น จะกลับห้องตัวเองก็ยังกลับไม่ได้ เวรแท้ๆ แล้วนี่คุณจะเอายังไง” รามิลคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ “ขอฉันค้างด้วยคนนะ”
รามิลทำหน้าน่าสงสาร สงสายตาขอร้องสุดฤทธิ์
ห้องนอน คอนโดรามิล รามิลโยนหมอนกับผ้าห่มให้เภตราที่โซฟา
“คืนนี้ฉันจะนอนในห้อง ส่วนคุณ นอนที่โซฟานี่”
“เรื่องอะไร ห้องก็ห้องผม เตียงก็เตียงของผม ทำไมผมต้องนอนข้างนอกด้วย”
“ก็เพราะฉันไม่ไว้ใจคุณน่ะสิ เกิดคุณหน้ามืด คิดไม่ซื่อกับฉันขึ้นมา จะทำยังไง”
“จะบ้าเหรอ ตอนนี้ผมอยู่ในร่างคุณนะ จะปล้ำคุณได้ยังไง”
“ไม่รู้ แต่กันไว้ดีกว่าแก้”
“ทำเป็นหวงตัว ถามจริง มีแฟนมาแล้วกี่คน”
“กรุณาพูดให้เกียรติฉันหน่อยนะหมวด ชั้นไม่เคยมีแฟนย่ะ”
“อ้าว แล้วนายฤทธิ์ชาติไม่ใช่แฟนคุณเหรอ”
“ไม่ใช่”
“ไม่น่าเชื่อ...สวยๆอย่างคุณยังไม่มีแฟนได้ยังไง” รามิลเชิดใส่ เภตรามองรามิลด้วยสายตาเจ้าชู้
“แล้วคุณไม่คิดอยากมี...แฟนมั่งเหรอ..อยากมีประสบการณ์มั้ยล่ะ เดี๋ยวผมสอนให้”
เภตรายื่นหน้าเข้ามาใกล้ รามิลจับหน้าเภตราแล้วดันออกไปห่างตัว
“อีตาบ้า ไปไกล ๆ เลยไป แค่ชั้นต้องพูดกับหน้าตัวเองแบบนี้ ชั้นก็จะบ้าตายแล้ว”
รามิลเดินหนีเข้าห้อง ปิดประตูใส่หน้าปึง

คอนโดนกยูง นกยูงพยายามโทรหารามิล แต่โทรเท่าไหร่ก็ติดต่อไม่ได้ เข้าฝากข้อความ... “หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้” นกยูงคิดมากจนนอนไม่หลับ
“เธอไม่สงสัยมั่งเลยเหรอ ทำไมผู้หมวดรามิลต้องหนีไปกับคุณเภตรา เขาสองคนมีอะไรกันหรือเปล่า หลังจากที่ได้แสดงละครคู่กัน คุณเภตราสวยหยดย้อยขนาดนั้น ผู้หมวดรามิลอยู่ด้วย มีเหรอจะไม่หวั่นไหว” จีอุนหัวเราะเยาะ “เธอจะยอมเสียคู่หมั้นเธอไปง่ายๆอย่างนี้น่ะเหรอ” จีอึนในมโนนกยูง ปรากฏตัวขึ้นพูดข้างๆหู
นกยูงพยายามสลัดคำพูดจีอึนอกจากหัว จีอึนในมโนหายวับไป “ฉันไม่มีวันยอมเสียคุณมิลไปเด็ดขาด”
นกยูงพูดกับตัวเองเสียงเครียด คิดมากเรื่องรามิลจนนอนไม่หลับ

ห้องนั่งเล่น คอนโดรามิล รามิลใส่เสื้อยืด กางเกงวอร์ม มีผ้าขนหนูโพกผม เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เภตราเห็นรามิลโพกผ้าขนหนูดูขัดตามาก ตาสว่าง หายงัวเงียทันที
“คุณ..อย่าเอาผ้ามาโพกหัวผมอย่างนี้ได้ไหม น่าเกลียดที่สุดเหมือนกะเทยชะมัด”
“เรื่องของฉันย่ะ”
“แล้วคุณมาปลุกผมทำไม”
“คุณยังนอนไม่ได้ ต้องอาบน้ำ แปรงฟันก่อน”
“โธ่เอ๊ย... นึกว่าเรื่องอะไร ผมจะอาบหรือไม่อาบ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณเล่า”
“เกี่ยวสิ นี่ร่างของฉัน จะมาทำซ๊กม๊กเหมือนร่างคุณไม่ได้ เร็วเข้า ไปอาบน้ำ”
เภตราตัดรำคาญ “รู้แล้วน่า อาบก็อาบ”

ห้องน้ำ คอนโดรามิล เภตราใส่เสื้อยืดกับบอกเซอร์ เตรียมอาบน้ำ มีรามิลคอยยืนกำกับอธิบายขั้นตอนอย่างละเอียด
“ฉันตั้งเครื่องทำน้ำอุ่นไว้แล้ว คุณต้องอาบน้ำอุณหภูมิประมาณ 34 องศาเซลเซียสก่อนเข้านอนทุกวัน อ้อ... ที่นี่มีครีมอาบน้ำมั้ย” รามิลกวาดตามองขวดแชมพู สบู่เหลว ครีมโกนหนวด น้ำยาบ้วนปาก หยิบขวดนั้นขวดนี้ขึ้นมาดู
“มีแต่สบู่นี่ จะเอามั้ย”
“ผิวฉันบอบบางแพ้ง่าย พรุ่งนี้ ฉันจะพาคุณไปซื้อแล้วเวลาถูน่ะ ใช้ฟองน้ำถูเบาๆ ค่อยๆลูบเข้าใจมั้ย”
“สั่งละเอียดยิบขนาดนี้ ไม่อาบให้ผมเลยล่ะ” เภตราส่งสายตามีเลสนัย เม้มริมฝีปาก แกล้งยั่วรามิล

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/3 วันที่ 3 ส.ค.60

ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทประพันธ์โดย นรอินทร์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทโทรทัศน์โดย Sanctuary
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ควบคุมการผลิตโดย คุณธิติมา สังขพิทักษ์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติอตามชมละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ