อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/4 วันที่ 3 ส.ค.60

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/4 วันที่ 3 ส.ค.60

“ผิวฉันบอบบางแพ้ง่าย พรุ่งนี้ ฉันจะพาคุณไปซื้อแล้วเวลาถูน่ะ ใช้ฟองน้ำถูเบาๆ ค่อยๆลูบเข้าใจมั้ย”
“สั่งละเอียดยิบขนาดนี้ ไม่อาบให้ผมเลยล่ะ” เภตราส่งสายตามีเลสนัย เม้มริมฝีปาก แกล้งยั่วรามิล
“หยุดคิดลามกเลยนะ อีกอย่าง...เวลาอาบน้ำ ต้องปิดไฟ แล้วหลับตาด้วยยิ่งดี”
“ทำไมต้องหลับตาด้วยล่ะคุณ”
“แล้วมันเรื่องอะไรให้คุณมาเห็นเรือนร่างของฉัน”
“โธ่.. ยังไงๆ ผมก็ต้องเห็นร่างกายคุณทุกซอกทุกมุมอยู่ดีนั่นแหละ เหมือนที่คุณเห็นของผมไง อย่าบอกนะว่าคุณไม่ได้มองของ ๆ ผมเลย...เป็นไง ใหญ่ป่ะ”

“อี๊ยยย์ ไอ้บ้า” รามิลรีบออกจากห้องน้ำไป แล้วรีบปิดไฟห้องน้ำ เภตราโยนเสื้อกับบอกเซอร์ออกมาจากห้องน้ำ



ห้องหนังสือ บ้านหมอดูนักษัตร ฟ้าแลบแปลบปลาบ ดูลึกลับ น่ากลัว หมอดูนักษัตรรื้อตำรับตำราหมอดูภายในห้องหนังสือ หาสาเหตุที่เภตรากับรามิลสลับร่างกัน
“วิญญาณสลับร่างกัน ตั้งแต่เกิดจากท้องพ่อท้องแม่ไม่เคยพบไม่เคยเห็น มันคราวซวยอะไรของฉัน ต้องมาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย ไม่น่าเล๊ย ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่งตั้งแต่แรก”
หมอดูนักษัตรกุมขมับ มืดแปดด้าน หันไปเปิดหีบโบราณใบใหญ่มากกก หมอดูนักษัตร หยิบรูปบรรดาบรรพบุรุษออกมาวาง
“บรรพบุรุษของเรายึดอาชีพหมอดูมาตั้งแต่ปู่ของปู่ของปู่ของปู่ ตระกูลของเรามีพลังหยั่งรู้กันทุกคน ยายบอกว่าฉันมีพลังที่เหนือกว่าคนอื่นๆ แต่ฉันก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่ามันคืออะไร”
หมอดูนักษัตรหยิบรูปภาพยายที่แสยะยิ้มเห็นฟันทอง ดูแล้วน่ากลัวมากกว่า “หรือพลังที่ว่าคือการสับเปลี่ยนวิญญาณ”
เสียงฟ้าร้องดังขึ้นมา...หมอดูนักษัตรสะดุ้ง รีบก้มหน้าไปค้นในหีบต่อ เห็นตำราเล่มหนาเตอะมีฝุ่นเกาะซุกอยู่ตรงมุมหีบ นักษัตรหยิบขึ้นมาดูอย่างประหลาดใจ “ตำราฝึกระลึกชาติ” หมอดูนักษัตรรีบกางตำราเล่มนั้นออกอ่านอย่างสนใจ
คอนโดรามิล นาฬิกาที่หัวเตียงพรายน้ำบอกเวลา 03.00 น. รามิลนอนท่าพริ้ม รู้สึกกระสับกระส่าย ฝันร้าย
เช่นเดียวกับเภตรา กล้ามเนื้อใบหน้ากระตุกเกร็งเป็นจังหวะ ฝันร้ายเช่นเดียวกัน

ค่ายบางระจัน รามิล พาเภตราหนีจากค่ายบางระจันที่จวนจะแตกเต็มที ค่ายถูกเผาแสงไฟลุกโชติ
“บุญหลาย หนีเร็ว”
“พี่ทอง ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว”
รามิลกอดเภตราไว้แน่น คล้ายจะไม่ยอมพรากจากไปไหน
“ไม่ว่ากี่ภพกี่ชาติ ข้าจักรักเอ็งคนเดียวเท่านั้น”
“ข้าก็เช่นกัน”
ทหารพม่าหน้าเหี้ยมเงื้อดาบขึ้นสุดแขน ก่อนฟันลงมาสุดแรงจนเลือดกระฉูด
“อย่า / กรี๊ดดดดดดด” เภตรากับรามิลกรี๊ดลั่นสุดเสียง

ห้องนั่งเล่น คอนโดรามิล เภตรากับรามิลร้องอุทาน กรี๊ดออกมาลั่น ลุกพรวดขึ้น ทั้งสองยังคงกอดกันอยู่ ใจยังเต้นรัว
“ช่วยด้วย ! ฉันฝัน....ฝันร้ายน่ากลัว”
“ผมก็เหมือนกัน...” รามิลเพิ่งสังเกตเห็นตัวเองกอดเภตราเอาไว้แน่น ก็รีบผลักออก
“นี่ คุณมากอดฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ ไอ้คนฉวยโอกาส” รามิลเอาหมอนตีเภตราอุตลุด คิดว่าเภตราเข้ามาลวนลามถึงในห้อง
“ใครกอดใครกันแน่ คุณนั่นแหละที่กอดผม”
“เห็นอยู่โทนโท่ คุณเข้ามาลวนลามฉัน ยังจะปากแข็งอีก หน้าด้านที่สุด”
“เมาขี้ตาหรือไงคุณ ลองมองไปรอบๆซิ”
รามิลมองไปรอบๆ เห็นว่าตัวเองอยู่ที่โซฟา ไม่ใช่ในห้องนอน ก็ยิ่งงงหนักกว่าเก่า
“ฉันมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ก็ฉันนอนอยู่ในห้องนี่ หรือว่าคุณเข้าไปอุ้มฉันออกมา”
“จะบ้าเหรอ! ผมไม่ได้พิศวาสร่างกายตัวเองขนาดนั้น อีกอย่าง ตอนนี้ผมก็อยู่ในร่างคุณ จะอุ้มคุณไหวได้ยังไง มีสมองน่ะหัดคิดซะบ้าง คุณนั่นแหละเดินละเมอออกมาเอง ยัยเพี้ยนเอ๊ย”
เภตราลุกพรวดไปเข้าห้องน้ำ ขี้เกียจต่อปากต่อคำกับรามิล
รามิลพึมพำกับตัวเอง “นี่เราละเมอหนักขนาดนั้นเลยเหรอ?” รามิลงงไปหมด

เช้าวันใหม่ สวนหย่อม คอนโดนกยูง อาคมเดินเข้ามาหานกยูง นกยูงยืนรออยู่ก่อนแล้ว
“คุณนกยูงมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าครับ ถึงได้นัดผมมาแต่เช้า”
“เมื่อคืนนี้ นกยูงนอนไม่ค่อยหลับ ในหัวคิดวนเวียนซ้ำซากแต่เรื่องคุณมิล ที่คุณมิลพาคุณเภตราหนีไปด้วยกัน นกยูงคิดได้อย่างเดียวว่าเขาสองคนเป็นมากกว่าแค่เพื่อนกัน”
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” นกยูงมองหน้าอาคมสงสัย...อาคมเห็นแววตานกยูงแล้วตัดสินใจบอก
“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมจำเป็นต้องบอกเรื่องนี้กับคุณ แต่คุณนกยูงต้องสัญญานะครับว่าจะไม่บอกใครเด็ดขาด มันเป็นความลับของทางราชการ”
“ถ้ามันมีเหตุผลพอ นกยูงสัญญาค่ะ”
อาคมตัดสินใจเล่าเรื่องของรามิลให้นกยูงฟังเพื่อความสบายใจ

อาคมพานกยูงมานั่งที่ม้านั่ง
“ที่พี่มิลต้องพาคุณเภตราหนีออกจากโรงพยาบาลโดยที่ไม่ได้บอกใคร เพราะงานนี้เขาสองคนกำลังถูกคนร้ายตามฆ่าน่ะครับ”
“ใครตามฆ่าคุณมิล แล้วทำไมต้องฆ่ากันด้วย”
“ผมเองก็ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่สาเหตุที่พี่มิลกับคุณเภตราตกตึกวันนั้น ความจริงแล้ว มันคือการฆาตกรรมครับ”
“ฆาตกรรมงั้นเหรอคะ”
“ใช่ครับ...เพื่อความปลอดภัยพี่มิลเลยต้องพาคุณเภตราไปซ่อนตัวก่อนชั่วคราว”
“โธ่ คุณมิล เรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง แล้วตอนนี้รู้ตัวคนร้ายแล้วหรือยังคะ”
“เราพอรู้แล้วว่ามันเป็นพวกไหน กำลังหาตัวคนร้ายอยู่ ไม่ต้องห่วงนะครับ พี่มิลต้องปลอดภัยแน่นอน”
“ขอบคุณนะคะคุณอาคมที่ทำให้ยูงเลิกระแวงในตัวคุณมิล” อาคมยิ้มตอบ ดีใจที่ทำให้นกยูงเลิกคิดมากเรื่องรามิลได้

โต๊ะรับประทานอาหาร คอนโดรามิล เภตรายกโจ๊กสำเร็จรูปที่เพิ่งอุ่นจากเตาไมโครเวฟมาเสิร์ฟให้รามิลเป็นมื้อเช้า
“เมื่อคืนฉันฝันเห็นคุณด้วยนะ”
เภตราชะงัก เริ่มสนใจขึ้นมา “คุณฝันว่าอะไร”
“ฉันฝันว่าฉันหลงอยู่ในยุคกรุงแตก แล้วคุณก็พาฉันหนีพวกข้าศึก จนกระทั่ง....”
“ถูกฟัน”
“ใช่ ถูกฟัน คุณรู้ได้ยังไง”
“ก่อนโดนฟัน ผมสาบานรักกับคุณด้วยใช่มั้ย”
“ใช่ ทำไมคุณรู้”
“ผมก็ฝันเหมือนคุณนั่นแหละ”
รามิลตื่นเต้น “คุณกับฉันฝันเรื่องเดียวกันเป๊ะต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ บางทีความฝันนี่อาจจะเป็นกุญแจที่ทำให้
วิญญาณเราสองคนกลับคืนร่างเดิม” ทั้งสองคนมองหน้ากันเอง
ร้านกาแฟ จีอึนยกโน้ตบุ๊คมาวางหน้านกยูง เปิดเวปข่าวและพันทิปให้ดู
“ข่าวคุณเภตราหายตัวอย่างปริศนาพร้อมกับคู่หมั้นเธอ ลงข่าวทุกเวป ขึ้นกระทู้แนะนำอีกต่างหาก เม้าท์มอยกันให้แซ่ดว่าผู้หมวดรามิลพาคุณเภตราไปฝากครรภ์ที่คลินิกหรือโรงพยาบาลอื่น คราวนี้เธอเชื่อฉันได้หรือยัง”
“เรื่องมันอาจจะไม่ใช่อย่างที่เธอคิดก็ได้นะจีอึน ถ้าคุณมิลพาคุณเภตราไปฝากท้องจริงอย่างที่เธอบอก ทำไมสองคนนั้นต้องหนีออกจากโรงพยาบาลให้เป็นข่าวครึกโครมด้วยล่ะ สู้แอบไปกันเงียบๆสองคนไม่ดีกว่าเหรอ”
จีอึนฉุกคิด... ก็จริง แต่ยังไม่ยอมลดราวาศอก เพราะอคติกับรามิลเป็นทุน
“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ยังไม่ไว้ใจผู้หมวดรามิลอยู่ดี ตั้งแต่คบกันมา เขาทำให้เธอต้องเสียน้ำตามาแล้วกี่ครั้ง”
“ที่ผ่านมา ฉันอาจจะระแวงคุณมิลมากไป เลยทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่ คุณอาคมบอกว่าฉันทุกข์เพราะความคิดตัวเอง ต่อไปนี้ ฉันคงต้องหัดคิดให้มันน้อยลงแล้ว” จีอึนชักสีหน้า หงุดหงิดในความโลกสวยของนกยูง
“ผู้หมวดรามิลหายไปทั้งคืน แล้วนี่เขาโทรติดต่อกลับมาหาเธอบ้างแล้วหรือยัง”
นกยูงส่ายหน้า “ฉันโทรเข้ามือถือ แต่ก็ติดต่อไม่ได้ คุณมิลปิดเครื่อง”
“มีพิรุธอย่างนี้ ต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา นกยูงเธอไปกับฉัน” จีอึน ลากแขนนกยูงไป

ที่จอดรถ คอนโดรามิล เภตราในชุดทะมัดทะแมง สวมหมวกและแว่นดำอำพรางใบหน้า เดินมาที่มอเตอร์ไซค์คู่ใจ
รามิลที่ก้มลงมองชุดที่สวมอยู่อย่างไม่มั่นใจในตัวเอง บ่นอุบ
“เสื้อผ้าคุณมีแต่ เชยๆ เรียบ ๆ แบบนี้ ไม่เหมาะกับฉันเลยสักนิด ใส่แล้วไม่ค่อยมั่นเลย”
รามิลหันควับ สำรวจชุดที่เภตราใส่ หมุนกลับหน้ากลับหลัง แล้วตกใจจนต้องกรีดร้องออกมาเบา ๆ
“โอ้มายก๊อด ถ้าใครเห็นฉันตอนนี้ โอ๊ย ตาย ๆ ชื่อเสียงของชั้น ภาพพจน์ซุป’ตาร์แฟชั่นนิสต้าที่ฉันสั่งสมมาตั้งแต่เข้าวงการพังพินาศหมด ไม่ได้...ฉันยอมไม่ได้เด็ดขาด คุณต้องกลับขึ้นไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้”
“เลิกเจ้ากี้เจ้าการกับผมสักทีได้มั้ย”
“ไม่ได้ ฉันคือเภตรา ภาวดี ไข่มุกแห่งเอเชีย คนรู้จักกันทั้งโลก แล้วคุณเป็นใครมอไซค์หน้าปากซอยยังไม่รู้จักคุณเลย”
รามิลเชิดหน้า เภตราเบ้ปาก บ่นพึมพำ “หลงตัวเอง”
“คุณว่าอะไรนะ”
“ไปขึ้นรถ! วันนี้ผมต้องเค้นคอไอ้หมอดูนั่นทำให้เรากลับร่างให้ได้ ก่อนที่ผมจะประสาทเสียเพราะคุณมากไปกว่านี้”
รามิลสะบัดหน้า เดินตูดบิดเป็นเลขแปด เภตราเดินตามอย่างหงุดหงิด
“นี่ เดินดี ๆ หน่อยได้มั้ย เดินตูดบิดขนาดนี้ มันเสียภาพพจน์ผมเหมือนกันนะ” รามิลหันกลับมาท้าวเอว

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 5/4 วันที่ 3 ส.ค.60

ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทประพันธ์โดย นรอินทร์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทโทรทัศน์โดย Sanctuary
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ควบคุมการผลิตโดย คุณธิติมา สังขพิทักษ์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติอตามชมละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ