อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 6 วันที่ 11 ส.ค.60

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 6 วันที่ 11 ส.ค.60

ใจเริงรู้ว่าฤกษ์ต้องไปส่งพิมาลาจึงขอไปด้วยไม่อยากเสียเงินค่าแท็กซี่ แต่พอขึ้นนั่งรถ ฤกษ์หันมาไล่ให้ลง พิมาลารีบขอ บอกตนเป็นคนให้ใจเริงไปด้วย แล้วว่ารีบไปดีกว่าเดี๋ยวไม่ทัน ฤกษ์ฮึดฮัดเห็นแก่พิมาลาไม่อย่างนั้นจะลากใจเริงลงจากรถ ใจเริงเก็บกดความแค้นเต็มที่

พอมาถึงออฟฟิศพิมาลา เธอลงจากรถแล้วบอกให้ฤกษ์ขับรถใจเย็นๆ เขารับคำส่งจูบอย่างน่ารัก พอดี หมี่โทร.มาพิมาลามัวคุยด้วย ฤกษ์หันมาบอกใจเริงให้ลงจากรถ ตนไม่ไปส่ง เธอแย้งว่าเป็นทางผ่านอยู่แล้ว ไม่ยอมลงนั่งกอดอกนิ่ง ฤกษ์โกรธลงจากรถมาลากใจเริง เธอร้องโวยวายว่าเจ็บ พิมาลาตกใจรีบวิ่งกลับมาได้ยินฤกษ์พูดใส่หน้าใจเริง

“อย่าคิดมาเอาชนะคนอย่างผม!”



พิซซี่กับแมนมาถึงพอดียืนมองตะลึง พิมาลารีบถามใจเริงเป็นอย่างไรบ้าง เกิดอะไรขึ้น พูดอะไรผิดหูฤกษ์หรือ ใจเริงบ่นอย่างหงุดหงิดว่าฤกษ์หาว่าตนจะเอาชนะ พิมาลาย้อนถาม

“แล้วเริงอยากเอาชนะพี่ฤกษ์จริงๆรึเปล่า ถามใจตัวเองดีๆนะแล้วค่อยตอบ” พิมาลารู้ทัน

“เออๆก็ได้ยอมรับว่าเราอยากเอาชนะ ก็หมั่นไส้นี่ จะอะไรกันนักหนา เราทำอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด ไม่รู้จะเจ้าคิดเจ้าแค้นกันไปถึงไหน โตๆกันแล้ว เรื่องในอดีตไม่ลืมสักที เมื่อก่อนเราเคยทำให้พี่ฤกษ์เสียใจก็จริง แต่มันก็นานแล้ว เรายังลืมไปแล้วเลย พี่ฤกษ์นั่นแหละที่ยังยึดติดอยู่ได้ เมื่อไหร่จะลืมเรื่องเก่าๆสักทีก็ไม่รู้” ใจเริงบ่นโดยไม่คำนึงถึงจิตใจของพิมาลาเลย

หมี่รู้เรื่องจากพิซซี่กับแมน จึงเตือนพิมาลาไม่ควรให้ใจเริงอยู่ที่บ้าน พิมาลามั่นใจว่าเชื่อใจฤกษ์ได้และเราจะผ่านเหตุการณ์นี้ไปด้วยกัน

บ่ายวันนั้น มาลัยวรรณเอาปิ่นโตมาให้แอ๊ด เพราะเย็นนี้ฤกษ์กับพิมาลาจะทานข้าวที่บ้านพ่อแม่ และเลียบเคียงถามเรื่องใจเริง แอ๊ดบอกกำลังจะเข้าไปทำความสะอาดที่ห้องจึงชวนกันไปดูว่าอยู่อย่างไร...แล้วทั้งสองก็ต้องตกใจกับความซกมกของใจเริง เสื้อผ้าที่ใส่แล้วถอดกอง เครื่องสำอางวางระเกะระกะ แอ๊ดรีบเล่าเรื่องเมื่อคืนที่ใจเริงใส่ชุดนอนวาบหวิวออกมาเดินไม่เกรงใจสามีเจ้าของบ้านบ้าง มาลัยวรรณคิดว่าเย็นนี้จะเล่าให้พิมาลาฟังเอง

เผอิญเทิดพันธ์แวะมาที่บ้านฤกษ์เพราะอยากพูดกับใจเริงให้เลิกสร้างปัญหา มาลัยวรรณเป็นคนมาเปิดประตู เทิดพันธ์คิดว่าเป็นสาวใช้ เธอจึงโกรธพูดจาด้วยห้วนๆ เขาอดอบรมไม่ได้

มาลัยวรรณโวย “สวยขนาดนี้เห็นเป็นขี้ข้า ตานายมันบกพร่องแล้วล่ะ เอ๊ะ อาจไม่ใช่แค่ตา คงเป็นรสนิยมส่วนตัว อ้อ...ต้องพวกเลขาอึ๋มๆใช่มะถึงเห็นว่าสวยแซ่บน่ะ”

เทิดพันธ์ไม่เข้าใจ มาลัยวรรณบอกให้เขากลับไป พี่สาวตนไม่อยู่ เขาจึงถามหาใจเริง มาลัยวรรณทำทีเพิ่งรู้ว่าเขารู้จักใจเริงด้วย จึงฝากไปบอกสามีเก่าใจเริงให้มาเอาตัวกลับไป...

ooooooo

เทิดพันธ์แปลกใจว่ามาลัยวรรณเป็นใครถึงรู้เรื่องใจเริง เขาขอเบอร์พิมาลาแต่เธอไม่ให้ อ้างว่าจะให้กับคนไม่รู้จักได้อย่างไร มีธุระอะไรฝากตนไป เทิดพันธ์ชักรู้สึกคุ้นหน้ามาลัยวรรณ เธอตอบกวนๆว่าเคยเห็นเมื่อชาติที่แล้ว เทิดพันธ์เริ่มหงุดหงิดแต่พยายามคิดว่าเคยเห็นเธอที่ไหน

พิมาลายังไม่รู้ว่าเย็นนี้จะไปทานข้าวที่บ้านพ่อแม่ ใจเริงโทร.มาชวนดูหนังตอนเย็นและให้ชวนฤกษ์ด้วยเพราะเขาชอบหนังแนวนี้ พิมาลาสะกิดใจเล็กน้อยแต่ก็บอกว่าจะลองชวนดู ใจเริงดีใจรีบไปหาพิมาลาที่ออฟฟิศให้ทันก่อนฤกษ์มารับ

แต่พอฤกษ์รู้นัดหมายของพิมาลาก็ปฏิเสธและไม่ให้เธอไป ใจเริงไม่พอใจหาว่าเขาใจแคบ บังคับภรรยา แล้วเข้าไปดึงมือพิมาลา ฤกษ์รู้ว่าเธอจะเอาชนะก็ไม่ยอม บอกพิมาลาจะไปไหนต้องมีตนไปด้วย ใจเริงว่าฤกษ์เห็นเมียเป็นทาสแล้วยุแยง

“พิมอย่ายอมให้ใครบังคับนะ ชีวิตของเรา เราต้องเป็นใหญ่”

“คิดแบบนี้นี่เองสามีถึงได้หนีไปมีเมียน้อย ทำตัวเองจนตกต่ำ อย่าดึงเมียผมตกต่ำไปด้วย”

ใจเริงช็อกกับคำพูดของฤกษ์ พิมาลาขอร้องให้พอแค่นี้ ฤกษ์สวนว่าตนพอแน่ถ้าเพื่อนเธอหยุด ตนไม่ยอมให้ใครเอาความคิดมักง่ายมาใส่หัวเธอ ใจเริงปรี๊ดถามว่าใครมักง่าย

“ด่าเจาะขนาดนี้ ถ้ายังไม่รู้ตัวก็ช่วยไม่ได้”

ใจเริงกรี๊ดใส่โกรธจนตัวสั่น พิมาลาพยายามปรามทั้งสองฝ่าย ฤกษ์ตัดบทดึงพิมาลาไปขึ้นรถแล้วขับออกไป ปล่อยใจเริงยืนเคียดแค้นอยู่ท่ามกลางสายตา หมี่ พิซซี่และแมน...หมี่รู้สึกว่าจะอยู่เฉยไม่ได้แล้วต้องหาทางช่วยพิมาลา ตัดสินใจโทร.นัดเปรมออกมาคุย

เปรมหลงดีใจคิดว่าหมี่เริ่มมีใจให้ หยอดมุกจีบสาวสารพัด แต่พอหมี่บอกว่าเป็นเรื่องหัวใจของฤกษ์กับพิมาลา ก็หุบยิ้มทำหน้าปูเลี่ยนๆ

มาลีฟังเรื่องราวจากพิมาลาแล้วสรุปว่าฤกษ์ทำถูกต้อง มาลัยวรรณกับพจน์เห็นด้วย

“พิมคิดว่า คนกำลังลำบากเราต้องช่วย และคนนี้ก็เป็นเพื่อนเรา เรานิ่งดูดายไม่ได้ ชีวิตพิมเขียนงานช่วยคน จัดรายการวิทยุโทรทัศน์ก็เพราะอยากช่วยคน และตอนนี้คนที่เรารู้จักมาขอความช่วยเหลือตรงหน้า พิมไม่ช่วยไม่ได้จริงๆค่ะ”

“แต่การช่วยคนอื่นเราต้องไม่เดือดร้อนนะลูกถ้าเราช่วยแล้วเบียดเบียนตัวเอง จากบุญจะเป็นบาป” พจน์ให้แง่คิดแก่พิมาลาแต่เธอยังหลอกตัวเองว่ายังไม่เดือดร้อนอะไร

ทั้งพจน์และมาลีมองลูกสาวทำนองจริงหรือ มาลัยวรรณคันปากยิบๆมีเรื่องอยากเล่า...

ด้านฤกษ์คุยอยู่กับฤทธิ์และผ่องใสที่บ้าน ไม่พ้นเรื่องใจเริง ผ่องใสให้ส่งใจเริงมาอยู่กับตนจะจัดการเอง ฤกษ์บอกไม่ปล่อยให้ใจเริงอยู่ที่บ้านนานแน่ แต่ตอนนี้ที่ปล่อยเพราะเกรงใจพิมาลา

ทางบ้านฤกษ์ แอ๊ดเข้ามาในครัวต้องตกตะลึงเมื่อเห็นถุงขนมที่ใจเริงกินไว้ทิ้งเกลื่อน ขวดแยม กล่องเนยเปิดทิ้งไว้พร้อมจานที่เลอะเทอะ อดบ่นไม่ได้ “เจ้าของบ้านยังไม่กินเละขนาดนี้เลย พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไงนะ”

ใจเริงเดินเข้ามากระแทกตะกร้าผ้าลงบนโต๊ะ ถามแอ๊ดผ้าตนที่จะซักให้วางที่ไหน แอ๊ดบอกอยากซักตรงไหนก็วางตรงนั้น ใจเริงเสียงขุ่น พูดแบบนี้แสดงว่าไม่ซักให้หรืออย่างไร

“ค่ะ เพราะคุณพิมกับคุณฤกษ์ไม่ได้สั่ง แอ๊ดคงซักให้ไม่ได้...ที่จริง กินแล้ววางแบบนี้ก็ไม่ใช่หน้าที่ของแอ๊ดที่จะต้องมาเก็บนะคะ มีมือหยิบออกมาจากตู้เย็น ก็ช่วยหยิบเก็บเข้าไปในตู้เย็นด้วยนะคะ”

“ไอ้โน่นก็ไม่ทำ ไอ้นี่ก็ไม่ทำ เพราะวิธีคิดแบบนี้ ถึงเป็นได้แค่...คนใช้!” ใจเริงสะบัดหน้าคว้าตะกร้าผ้าออกไป แอ๊ดมองตามอย่างรู้สึกเจ็บจี๊ดในใจ

เมื่อฤกษ์ทานข้าวและคุยกับครอบครัวเสร็จก็โทร.ถามพิมาลาว่าจะกลับหรือยัง เธอรับคำ มาลัยวรรณ
ทนไม่ไหวเดินเข้ามาหาพี่สาวว่ามีเรื่องจะบอก พิมาลาดักคอคงเป็นเรื่องใจเริง เธอรับว่าใช่แต่ก่อนพูดเรื่องใจเริง

ขอพูดเรื่องอดีตสามีใจเริงก่อน เขามาที่บ้านถามหาพี่กับใจเริง พิมาลาแปลกใจว่าเทิดพันธ์รู้จักบ้านตนได้อย่างไรแต่ไม่ติดใจเท่าไหร่

“แล้วเราไปต่อปากต่อคำอะไรเขาอีกรึเปล่า”

“ก็นิดหน่อย มาหาว่าหนูเป็นคนใช้”

“อ้าว เคยเจอกันแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมจำไม่ได้”

“นั่นน่ะสิคะ วรรณเลยสวมรอยเป็นคนใช้ไปเลย สะใจ...คราวนี้มาว่าเรื่องพี่เริง พี่พิมเตือนเขาหน่อยนะ เรื่องการแต่งตัว แอ๊ดบอกว่าเมื่อคืนพี่เริงแต่งตัวโป๊มาก ดึกๆออกมาหาของกิน ใส่สายเดี่ยวขาสั้นขนาดนี้ ถ้าบ้านไม่มีพี่ฤกษ์ วรรณก็ไม่ห่วง แต่ถ้าพี่ฤกษ์เห็น วรรณว่ามันคงไม่ค่อยดี”

พิมาลารู้สึกหวั่นไหว ฝืนยิ้มว่าน้องคิดมาก ฤกษ์ไม่ใช่คนแบบนั้น มาลัยวรรณเน้นย้ำว่าฤกษ์อาจไม่มีอะไร แต่ใจเริงอาจมี ถ้าคนที่เดินมาเจอคืนนั้นไม่ใช่แอ๊ด แต่เป็นฤกษ์จะเป็นอย่างไร

ooooooo

แม้จะเชื่อมั่นในตัวฤกษ์ แต่พิมาลาก็อดหวั่นไหวกับคำเตือนของมาลัยวรรณไม่ได้ ในคืนนั้นหลังจากฤกษ์อาบน้ำเสร็จเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ จะเลยออกจากห้อง พิมาลารีบถามว่าเขาจะไปไหน ฤกษ์บอกว่าจะไปกินน้ำในครัว เธอตกใจรีบอาสาไปเอาเองโดยให้เหตุผล

“พี่ฤกษ์เป่าผมไปเถอะ นอนผมเปียกเดี๋ยวไม่สบาย...”

ฤกษ์แปลกใจนิดๆ...พิมาลาลงมาที่ครัวไม่เห็นใครก็โล่งใจ รินน้ำใส่แก้ว แล้วหันมาต้องตกใจเพราะเจอใจเริงยืนอยู่ในชุดเซ็กซี่อย่างที่มาลัยวรรณบอก ใจเริงยิ้มกวนๆบ่น

“พยายามจะนอนแต่นอนไม่หลับ ตอนนี้ไม่รู้เป็นอะไร ชอบหิวตอนดึกๆ สงสัยตอนเย็นจะกินน้อยไปหน่อย แล้วพิมเป็นไง ไปกินข้าวบ้านโน้น อบอุ่นพร้อมหน้าแฮปปี้ดีล่ะสิ”

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 6 วันที่ 11 ส.ค.60

ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน
ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง เพลิงบุญ กำกับการแสดงโดย ประเสริฐ ประศาสน์
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพลิงบุญ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ