อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7 วันที่ 7 ส.ค.60

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7 วันที่ 7 ส.ค.60

“ไว้วันหลัง คุณอาคมช่วยสอนนกยูงขี่จักรยานด้วยนะคะ”
“แล้วผมจะรอนะครับ”
ประตูลิฟต์ปิด อาคมมองตามจนกระทั่งลับตา รู้สึกล่องลอยคล้ายอยู่ในความฝันที่ไม่อยากลืมตาตื่น
เภตราเดินแบกถุงทะเลเข้ามายืนเซ็งในคอนโดเภตรา รามิลลากกระเป๋าเข้ามยืนเซ็งในคอนโดรามิล
เภตรายืนอาบน้ำ รามิลนอนแช่ในอ่างน้ำ
เภตรายืนคิดริมระเบียง รามิลยืนคิดริมระเบียง
เภตราล้มตัวลงนอน รามิลล้มตัวลงนอน

เช้าวันใหม่ หน้าออฟฟิศดนู รองเท้าส้นสูงของเภตรา ก้าวมาหยุดที่หน้าออฟฟิศดนู เภตราสวมแว่นดำ แต่งตัวเป๊ะมาก เชิดหน้าอย่างมั่นใจ
หน้าหน่วยพยัคฆ์พิฆาต รองเท้าหนังของรามิล ก้าวมาหยุดที่หน้าหน่วยพยัคฆ์พิฆาต รามิลแต่งตัวด้วยชุดเครื่องแบบตำรวจเต็มยศ ท่าทางผึ่งผายสมชายชาตรีมาก
ทั้งสองก้าวขึ้นบันไดหน้าตึกเข้าไปข้างในอาคาร



ตอนเช้า รามิลเดินเข้ามาในหน่วยพิฆาตอย่างประหม่า มาถึงหน้าประตูห้องทำงานหน่วยพิฆาตก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่กำลังจะผลักประตูเข้าไป ทันใดนั้นเองเสียงของอาคมก็ดังขึ้นจากด้านหลังของรามิล “พี่มิล”
รามิลสะดุ้งด้วยความตกใจหลุดปากร้องเสียงหลง “ว๊ายยยย!!!!”
อาคมชะงักสีหน้างงๆ ขณะที่รามิลหน้าเจื่อนๆ จ้องหน้าอาคมที่มีอาการสตั๊นไป3วินาทีก็นึกได้ รามิลตบบ่าอาคม
“โถ่ ฉันก็นึกว่าใคร นายนี่เอง ร้อยตำรวจตรีอาคม” อาคมมองรามิลอย่างรู้สึกผิดสังเกต
“พี่มิลเป็นอะไรรึเปล่าครับ ทำไมวันนี้ดูแปลกๆ”
“แปลกอะไร เปล่านี่ ฉันผู้หมวดรามิลคนเดิมชัดๆ”
“แล้วทำไมถึงเรียกผมเต็มยศขนาดนั้นล่ะครับ”
รามิลเฉไฉ “อ๋ออออ ฉันแซวเล่นเฉยๆ ทำไม เรียกแบบนี้ไม่ได้เหรอ ต่อไปจะได้ไม่เรียก”
“เปล่าครับ พี่อยากเรียกอะไรก็เรียกเถอะ ว่าแต่พี่มิลมาก็ดีแล้ว สารวัตรอยากเจอพี่จะแย่แล้ว ผมว่าพี่รีบไปรายงานตัวดีกว่า” รามิลชะงักทันที รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ “นายรู้ไหมว่าสารวัตรจะคุยอะไรกับฉันมั่ง”
“ก็คงเรื่องคดีแหละพี่” รามิลขมวดคิ้วคิดตามพลันหันมาถามอาคมทันที “คดี?”
“ใช่สิพี่ ก็คดีที่เรากำลังทำอยู่ไง” รามิลนึกได้ก็แกล้งหัวเราะร่า
“ฮ่าๆๆ นั่นสินะ สารวัตรจะอยากคุยอะไรกับฉันถ้าไม่ใช่เรื่องคดี”
“งั้นรีบเข้าไปเถอะพี่ สารวัตรเห็นหน้าพี่ต้องดีใจแน่ๆ” อาคมผลักประตูเข้าไปทันที
รามิลจากที่ยิ้มอยู่ก็สีหน้าเครียดขึ้นมาทันที ปาดเหงื่อกันเลยทีเดียว

เภตราเดินอาดๆๆเข้ามาในชุดประมาณกางเกงวอร์มเสื้อยืด สวมแว่นกันแดด หน้าสดเลยทีเดียวพลันมาหยุดยืนหน้าห้องดนูพลางกวาดสายตามองบรรยากาศโดยรอบสีหน้าเครียด เภตราเปรยๆ “จะไหวมั้ยวะเรา”
ขณะที่ อั้มเดินตามมาเห็นเข้าก็ปราดเข้ามาคว้าแขนเภตราทันที
“ยัยเภ!!!! บอกพี่มาซิว่าเธอไปทำอะไรมา ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้”
เภตราหันมาสีหน้าตกใจมาก ลิ้นพันกันเลยทีเดียว “จะจะเจ๊ ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ”
“ยังจะมีหน้ามาถามอีก เธออยู่กับพี่มานานแค่ไหน ตัวแทบจะสิงกันอยู่แล้ว มีอะไรในตัวเธอบ้างที่พี่ไม่รู้” อั้มจ้องหน้าคาดคั้น “ตกลงจะบอกได้ยังว่ามีอะไรปิดบังพี่อยู่รึเปล่า” เภตราเครียดจัด สับสน โอย ทำไงดีวะกรู
อั้มต่อ “ทำไมวันนี้ถึงได้มาก่อนเวลาอย่างกับไม่ใช่เธอ โอ๊ยยย หิมะจะตกกรุงเทพมั้ยเนี่ย”
เภตราหน้าแทบคะมำเลยทีเดียว “เอ่อ ที่เจ๊สงสัยนี่คือที่เภมาเร็วเหรอครับ เอ๊ย คะ”
“ก็ใช่น่ะสิยะ ปกติเธอเคยมาตรงเวลาซะที่ไหน เห็นเลททีครึ่งค่อนวัน บางวันหายต๋อมไปเลยด้วยซ้ำ แต่ดีแล้วล่ะที่รู้จักปรับปรุงตัวได้ จะให้ดีทำให้ได้ทุกวันเลยนะ มันจะดีงามพระรามสามมากเลยรู้มั้ย”
เภตรายิ้มอย่างโล่งใจกันเลยทีเดียว ขณะที่อั้มมองหน้าเภตราอย่างจับผิดแล้วถอดวานกันแดดของเภตราออกมาเลย
“ว่าแต่ทำไมวันนี้หน้าถึงได้โล้นอย่างนี้ฮะ แล้วดูซิเนี่ย ชุดอะไรของเธอ อย่างกับจะไปรำกระบองที่สวมลุมกับอาซิ่มที่ไหน นี่ดีนะที่ไม่ได้เจอนักข่าว ไม่งั้นคงได้ลงเพจจับผิดดาราแน่ๆ”
เภตราอึกอัก “พอดีเภตื่นสายไง เลยต้องรีบมาสภาพนี้
อั้มมองสำรวจเภตราตั้งแต่หัวจรดเท้า ขณะที่เภตราออกอาการประหม่าสุดๆ “ทำไมวันนี้พี่ว่าเธอดูแปลกๆนะยัยเภ”
เภตราลนลานปฏิเสธพัลวัน “เปล่านี่เจ๊ เภปกติดีทุกอย่าง”
“แน่นะ?”
“แน่สิเจ๊” เภตรายืนยัน “จริงจิ๊งงงง” อั้มตัดบท “โอเคๆ งั้นเรารีบเข้าไปหาคุณดนูกันเร็ว ป่านนี้รอแย่แล้ว”
อั้มสะบัดก้นพรืดดดด เดินนำไปทันที เภตราเป่าปากโล่งอกโล่งใจ ค่อยยังชั่ว

ภายในห้องยุทธพงศ์ ยุทธพงศ์อ่านรายงานการผลการตรวจร่างกายของรามิลพลางพูดไปด้วย
“ผลการตรวจร่างกายก็ปกติดีนี่ แค่ฟกช้ำดำเขียวนิดหน่อย ไม่น่าเป็นอะไรมาก”
ภายในห้องทำงานดนู อั้มยิ้มร่าทันทีรีบทำคะแนนกับดนู
“ไม่มีอะไรน่าห่วงเลยค่ะคุณดนู ยัยเภน่ะโชคดีที่ได้ผู้หมวดมือเหล็กอย่างผู้หมวดรามิลช่วยไว้ ก็เลยปลอดภัยสภาพครบ32เป๊ะเหมือนเดิมค่ะ” เภตราฟังอั้มพูดก็รีบแย้งทันที “ใครบอกล่ะเจ๊ ร่างกายไม่น่าห่วงก็จริง แต่เภยังตกใจอยู่นะคะ ยังไงเภก็ยังเล่นละครไม่ได้หรอกค่ะ เภขอลาพัก”
“ขอลาพัก” ดนูทวนคำ
ยุทธพงศ์เลิ่กคิ้วทำหน้างงๆ “จะมาขอลาพัก ผมไม่ตลกด้วยนะหมวด เป็นถึงหมวดมือเหล็ก เจ็บแค่นี้จะสำออยอะไรนักหนา” รามิลรีบอธิบายทันที
“คือ เอ่อ มันเป็นไซด์เอฟเฟคมาจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นครับสารวัตร” ยุทธพงศ์มองอย่างไม่เชื่อ
“จริงๆนะครับสารวัตร เนี่ยๆๆแค่นึกขึ้นมาผมยังใจสั่นเลย” รามิลเอามือทาบอกพยายามเรียกขวัญกำลังใจสุดฤทธิ์
ยุทธพงศ์มองรามิลงงๆ รามิลนึกได้ว่าแอคติ้งเยอะไปก็ยืนตัวตรงอกผายไหล่ผึ่งขึ้นมาทันที
ฝ่ายดนูยืนยันน้ำเสียงหนักแน่นมาก “งั้นเภก็ต้องมาเล่นละครเหมือนเดิม โดยไม่มีข้อแม้”
เภตราหน้าเสียพยายามเว้าวอนสุดๆ “แต่เภไม่ไหวจริงๆนะคะ ให้เภพักฟื้นฟูสภาพจิตใจให้ดีกว่านี้อีกนิดแล้วค่อยกลับมาเล่นละครเถอะค่ะ เภสัญญาเลยว่าจะตั้งใจแสดงให้ดีที่สุด” อั้มฟังก็หงุดหงิดรีบขัด
“โอ๊ยยย พูดง่ายๆใครเค้าจะไปรอเธอไหวล่ะยะยัยเภทีมงานกองถ่ายทุกคนเค้าก็ต้องกินต้องใช้ ขืนเบรกกองรอเธอคน
เดียวเค้าไม่อดตายกันหมดเหรอ ใช่มั้ยคะคุณดนู”
“จริง แค่มีข่าวว่าคุณเจออุบัติเหตุ ทีมงานก็จ้องจะลาออกไปทำที่อื่นแล้ว” เภตราหน้าเจื่อน เครียดมาก
ขณะที่ยุทธพงศ์น้ำเสียงหนักแน่นเช่นกัน “หมวดคือหัวหน้าทีมคดีนี้ แล้วเราก็เสียเวลามามากพอแล้ว ถ้าปิดคดีนี้ไม่ได้ ผมคงต้องพิจารณาเรื่องสองขั้นทั้งหมวดเองแล้วก็ของผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมดของหมวด” รามิลหน้าเจื่อนเครียดมาก

ภายในห้องน้ำบริษัทดนู เภตรานั่งอยู่บนฝาชักโครกสีหน้าตกใจมาก
“เฮ้ย ทำอย่างนั้นไม่ได้นะ แค่ผมคนเดียวไม่เท่าไหร่ นี่ลูกน้องผมต้องชวดสองขั้นไปด้วยแบบนี้ผมยอมไม่ได้หรอก”
รามิลสีหน้าเซ็งๆ “แล้วจะให้ฉันทำไง ให้ฉันนำทีมลูกน้องคุณไปปิดคดีบ้าๆอะไรนั่น คุณคิดว่าฉันจะมีปัญญาทำมั้ย”
เภตราพยายามตะล่อมรามิลเอาใจช่วยสุดๆ “แต่คุณมีผมอยู่นี่ไง ผมไม่มีทางยอมให้คุณเสี่ยงอันตรายคนเดียวหรอกน่า นะๆๆ ไหนๆเราก็ลงเรือลำเดียวกันขนาดนี้แล้วก็ช่วยให้ถึงที่สุดเถอะนะ”
รามิลสีหน้าอ่อนลง “เออๆๆ ฉันจะลองดูก็ได้ ว่าแต่คุณเถอะ ไปเจอคุณดนูเป็นไงบ้าง”
เภตราถอนหายใจเฮือกใหญ่ “เค้ายืนยันจะให้ผมถ่ายละครต่อให้ได้น่ะสิ”
รามิลสวนขึ้นทันที “งั้นคุณก็ต้องกลับไปเล่นละครต่อ ไม่รู้ล่ะ แล้วฉันจะพยายามเป็นหมวดมือเหล็กแทนคุณก็แล้วกัน แต่ตอนนี้ฉันว่าเราแยกย้ายกันก่อนดีกว่า เดี๋ยวฉันต้องไปประชุมอีก เจอกันตอนเย็นนะ”
เภตราพยักหน้าเซ็งๆ “โอเคๆ” เภตรานึกได้ “อ้อ แล้วอย่าหลุดพูดเข้าข้างนายฤทธิ์ชาติล่ะ เดี๋ยวจะเสียรูปคดี”
รามิลหงุดหงิดฮึดฮัด “รู้แล้วน่า”
รามิลวางสายพลันเก็บมือถือ แล้วสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ พลันผลักประตูห้องน้ำออกไปทันที

ภายในบ้านฤทธิ์ชาติ พวงครามนั่งเครียดด้วยความกลุ้มใจ ขณะที่ฤทธิ์ชาติเดินเข้ามา พวงครามเห็นฤทธิ์ชาติก็ลุกขึ้นเข้าไปหาทันทีด้วยความร้อนใจ “ลูกฤทธิ์!!!!! เป็นไงบ้างลูก ตำรวจได้เบาะแสเรื่องเพชรรึยัง”
ฤทธิ์ชาติถอนหายใจสีหน้าเครียด “ยังเลยครับ”
พวงครามทิ้งตัวนั่งลงอย่างหมดหวัง “โธ่ ยังตามหาไม่ได้อีกเหรอ แล้วนี่แม่จะมองหน้าคุณหนึ่งติดได้ยังไง”
“คุณแม่ครับยังไงคุณหนึ่งก็ได้เงินจากบริษัทประกัน เผลอ ๆ อาจได้มากกว่ามูลค่าเพชรด้วยซ้ำไป”
พวงครามพยักหน้าหงึกๆเห็นด้วย “ก็จริงสินะ ยังดีที่ทำประกันไว้ แต่ถึงยังไงแม่ก็อดเสียใจไม่ได้อยู่ดี เจ้าของเค้าใจดีให้ยืมมาโชว์ แต่กลับทำของเค้าหาย แค่นึกขึ้นมาทีไร มันก็อดเสียใจจนกลั้นน้ำตาไม่ได้”
“ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะร่วมมือกับทางตำรวจ ทำทุกทางให้ได้เทียร่าคืนมา”
“คราวเคราะห์อะไรของแม่ก็ไม่รู้ เฮ้อ ถ้าฟังคำเตือนของหมอนักษัตรแต่แรก ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้”
พวงครามเสียใจและเสียดายอยากจะร้องไห้เต็มที ฤทธิ์ชาติแอบยิ้มร้าย ด้วยความพอใจ

ภายในห้องดนู เภตราเดินเข้ามาสีหน้าเครียดสุดๆ ขณะที่อั้มที่นั่งรออยู่หันมาถามอย่างสงสัย
“เป็นอะไรฮะยัยเภ ทำหน้าอย่างกับถ่ายไม่สุดอย่างนั้นแหละ”
“คือ...เภไม่ค่อยมั่นใจว่าจะเล่นละครได้ตอนนี้ค่ะเจ๊” อั้มสวนขึ้นทันทีเสียงหลง
“โอ๊ยยยย อะไรอีกล่ะยัยเภ ก็ไหนคุยกันรู้เรื่องแล้วไง”
“เภไม่รู้จะบอกยังไง มันเป็นเรื่องที่พูดยากมากเจ๊”
“พูดยากก็ไม่ต้องพูด ทำตามที่พี่บอกก็พอ อย่าลืมว่าเธอคือไข่มุกแห่งเอเชีย กว่าที่เธอจะมีวันนี้ไม่ใช่ง่ายๆนะยัยเภ เพราะฉะนั้นเราต้องแสดงความเป็นมืออาชีพให้คนอื่นเห็นว่าถึงจะเจออะไรมาแต่เภตรา ภาวดีก็ยังเล่นละครได้ เชื่อพี่สิว่า คนทั้งประเทศต้องสรรเสริญเธอแน่นอน” เภตราหน้าม่อยลงเครียดกว่าเดิม
ทันใดนั้นเองประตูเปิดออกมาเห็นดนูเข้ามา “อ่อ ยังอยู่พอดี นึกว่ากลับไปแล้วซะอีก” เภตราและอั้มหันมาแปลกใจ
“มีอะไรเหรอคะคุณดนู”
“มีนักข่าวโทรเข้ามาเมื่อกี้บอกว่าอยากจะขอสัมภาษณ์เภตรา” เภตราหน้าเสียด้วยความกังวล
“บอกเค้าว่าไว้คราวหน้าได้มั้ยคะ”
“ไม่ทันแล้ว ตอนนี้เค้ามารอที่หน้าบริษัทแล้วล่ะ” เภตราตกใจมาก

รามิลมองกองแฟ้มเอกสารต่างๆบนโต๊ะตรงหน้ายุทธพงศ์ ขณะที่อาคมเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับแฟ้มอีกจำนวนหนึ่ง
“นี่ครับสารวัตร ภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งหมดที่ได้จากงานคืนนั้น”
รามิลหยิบมาเปิดดูสีหน้าครุ่นคิด พลันเห็นหน้าคนร้ายก็รีบบอกยุทธพงศ์ทันที
“ใช่แล้ว ไอ้สองคนนี้แหละค่ะ เอ๊ยครับ ที่จับคุณเภตราเป็นตัวประกันคืนนั้น”

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7 วันที่ 7 ส.ค.60

ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทประพันธ์โดย นรอินทร์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทโทรทัศน์โดย Sanctuary
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ควบคุมการผลิตโดย คุณธิติมา สังขพิทักษ์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติอตามชมละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ