อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7/3 วันที่ 8 ส.ค.60

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7/3 วันที่ 8 ส.ค.60

ภายในร้านกาแฟจีอึน นกยูงคุยโทรศัพท์สีหน้าตื่นเต้นมาก
“ขอบคุณคุณอาคมมากนะคะที่อุตส่าห์โทรมาบอกนกยูง ไว้เจอกันนะคะ” นกยูงวางสายสีหน้าดีใจสุดๆ
ขณะที่จีอึนหันมามองหมั่นไส้มาก “แหม...หน้าบานเป็นจานดาวเทียมเลยนะนกยูง อะไรจะดีใจขนาดนั้นยะ”
“จะไม่ให้ดีใจได้ไง ในเมื่อคุณอาคมโทรมาบอกว่าคุณมิลกลับมาทำงานแล้ว”
“ว่าไงนะกลับมาทำงานแล้ว ทำไมเค้าไม่โทรมาบอกเธอเอง ปล่อยให้คู่หมั้นเป็นห่วงแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน”
นกยูงสะอึกไปเลยเหมือนกันแต่ก็ทำกลบเกลื่อน “คุณมิลเค้าคงยุ่งมากล่ะมั้ง”
นกยูงสะบัดหน้าพรืดไปหยิบถ้วยกาแฟมาเช็ดไปด้วย

“แค่โทรมาบอกคู่หมั้นแค่นี้จะใช้เวลาซักเท่าไหร่กัน เธอก็เหมือนกันแม่คนโลกสวย ระวังเถอะ วันๆเอาแต่วิ่งจับผีเสื้อบนทุ่งดอกไม้ รู้ตัวอีกทีหมอนั่นอาจจะไปมีคนอื่นแล้วก็ได้”


“ไม่หรอก ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณมิล ฉันเองต่างหากที่ต้องระวังใจตัวเอง” จีอึนได้ฟังก็ทำสีหน้างงๆ “พูดอะไรของเธอฮะ”
นกยูงนั่งลงพลันมองที่เท้าตัวเองที่มีพลาสเตอร์ยาแปะอยู่
นกยูงเห็นแววตาห่วงใยของอาคมก็พยักหน้ารับเขินๆ “ขออนุญาตนะครับ”
อาคมถอดรองเท้าให้นกยูงอย่างทะนุถนอม แกะพลาสเตอร์ยามาค่อยๆแปะที่แผนตรงเท้าให้นกยูงอย่างเบามือ
นกยูงมองอาคมรู้สึกดีบอกไม่ถูก
นกยูงถอนหายใจเฮือกใหญ่พยายามสลัดความคิดนั้นทิ้ง
“จริงสินะ ฉันว่าฉันไปต้มยาจีนบำรุงให้คุณมิลกินดีกว่า คุณมิลจะได้แข็งแรง”
นกยูงคว้ากระเป๋าหันหลังเดินออกไปทันทีก่อนจะนึกขึ้นได้ “โทรถามก่อนดีกว่าว่าคุณมิลอยู่ไหน”
นกยูงหยิบโทรศัพท์มากดโทรออก

หน่วยพยัคฆ์พิฆาต รามิลกำลังเดินออกมาหน้าหน่วยพยัคฆ์พิฆาต ขณะที่เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น รามิลหยิบมาดูเห็นเป็นเบอร์นกยูงก็เครียดเลย “จะโทรมาทำไมก็ไม่รู้ เอาไงดีนะ” รามิลตัดสินใจกดทิ้ง แล้วปิดเครื่องไปเลย
“ขอโทษนะนกยูง แต่ฉันขี้เกียจหาคำโกหกเธอ”
ทันใดนั้นเองรถแท็กซี่แล่นผ่านมา รามิลรีบโบกทันที ขณะที่อาคมแปลกใจพลันตามมาเรียกรามิล
“พี่มิลจะกลับแล้วเหรอครับ” รามิลชะงักกึก หันมายิ้มรับ “ใช่ เลิกงานแล้วนี่ ฉันก็ต้องกลับคอนโดสิ”
“แล้วรถพี่มิลไปไหนล่ะครับ ทำไมวันนี้กลับแท็กซี่ล่ะ” รามิลอึกอักหาคำแก้ตัว “พอดีรถเสียใช่ๆ รถเสียน่ะเลยกลับแท็กซี่” “ให้ผมไปส่งดีกว่าไหมพี่”
“ไม่ต้องๆ ฉันเกรงใจ ฉันไปก่อนนะ” รามิลรีบเปิดประตูขึ้นรถแท็กซี่ไปอย่างรวดเร็ว รถแล่นออกไป ขณะที่อาคมมองตามรู้สึกแปลกๆ รีบวิ่งไปขึ้นรถตัวเองทันที

ภายในร้านกาแฟจีอึน นกยูงพยายามกดโทรศัพท์ แต่ไม่มีคนรับก็แปลกใจ ขณะที่จีอึนหันมาถามอย่างสนใจ
“ผู้หมวดเค้าไม่รับสายเหรอ”
“สงสัยสัญญาณมือถือมีปัญหาน่ะ เลยโดนตัดสายไป”
“ไม่ใช่เค้าจงใจตัดสายเธอเหรอนกยูง”
“บ้าสิ คุณมิลเค้าจะทำแบบนั้นทำไม ช่างเถอะ ติดต่อไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปเซอร์ไพรซ์เค้าที่คอนโดเลยแล้วกัน”
นกยูงพูดจบก็เดินออกไปหน้าเจื่อนๆ จีอึนแอบมองตามส่ายหน้าเอือมๆ

รามิลกำลังนั่งอยูในรถแท็กซี่มองหน้าจอที่เงียบไปแล้วก็โล่งอก “ค่อยยังชั่วหน่อย หยุดโทรซะที”
รามิลรีบกดโทรออกทันที “ฮัลโหลฉันเองนะ คุณอยู่ที่ไหน ฉันกำลังจะไปหา โอเคๆ เจอกัน”
อาคมกำลังรีบขับรถตามรถแท็กซี่คันหน้าด้วยความรวดเร็ว ขณะที่เสียงของอั๋นและป๋องดังก้องในความคิดอาคม
“พวกเอ็งว่าไหมว่า พี่มิลดูแปลกๆยังไงไม่รู้ว่ะ”
“เฮ้ย นึกว่าข้าคิดอยู่คนเดียว เอ็งก็เหมือนกันเหรอวะ”
รามิลถอนหายใจเครียดสุดๆ อาคมขับรถอยู่ดีๆ แต่แล้วกลับติดไฟแดง อาคมมองรถแท็กซี่คันหน้าด้วยความเจ็บใจที่ตามรามิลไม่ทัน

ภายในคอนโดเภตรา รามิลเปิดประตูเข้ามาในห้อง เห็นว่าเภตรานอนยกเท้าวางบนพนักโซฟาพลางท่องบทไปด้วยก็โวยวายใหญ่
“อร๊ายยยย นี่คุณทำอะไรฮะ รู้มั้ยว่าชุดโซฟาของฉันชุดนี้นำเข้ามาจากอิตาลี่เลยนะ แล้วดูซิเนี่ย นอนยกเท้าเหยียบพนักแบบนั้นมันก็สกปรกหมดสิ”
เภตราพลิกตัวเอาเท้าวางลงที่พื้นถอนหายใจเอือมๆ “ก็คนมันเมื่อยขานี่หว่า รองเท้าคุณมีแต่ส้นสูงๆทั้งนั้น ใส่แล้วยังกับเล่นกายกรรม มันก็ปวดขาเหมือนกันนะคุณ” รามิลสะอึกนิดๆ พอเข้าใจ
“ปวดก็เอาเท้าแช่น้ำอุ่น แล้วก็ค่อยๆนวดเอา ฉันให้เจ๊อั้มทำให้ฉันประจำ”
“ก็ผมทำไม่เป็น ผมก็ต้องใช้วิธีของผมสิ”
รามิลถอนหายใจเอือมๆ “โอ๊ยยย คุณนี่มันห่วยจริงๆ แค่ขาของฉันก็ดูแลไม่ได้ มานี่มาเดี๋ยวฉันทำเอง”
รามิลลุกออกไป ขณะที่เภตรามองตามงงๆ

ภายในคอนโดรามิล นกยูงกำลังแกะห่อยาจีนอยู่ ขณะที่เสียงออดดังขึ้น นกยูงชะงักทันที “คุณมิลกลับมาแล้ว!!!!”
นกยูงเดินไปเปิดประตู แต่แล้วกลับเห็นว่าอาคมยืนอยู่หน้าประตู “คุณอาคมเองเหรอคะ นกยูงนึกว่าคุณมิลซะอีก”
“อ้าว พี่มิลยังไม่กลับอีกเหรอครับ ก็ไหนว่า” นกยูงมองอาคมอย่างสงสัย ขณะที่อาคมเปลี่ยนใจไม่พูด
“ไหนว่าอะไรเหรอคะ”
“ป่ะเปล่าครับ แล้วนี่คุณนกยูงทำอะไรอยู่เหรอครับ”
“นกยูงตั้งใจจะต้มยาจีนบำรุงกำลังให้คุณมิลดื่มค่ะ คิดว่าคุณมิลคงจะเซอร์ไพรซ์” อาคมครุ่นคิดก่อนจะรีบอาสา
“มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ”
“จะดีเหรอคะ”
“ดีสิครับ จะได้เสร็จเร็วๆพี่มิลมาถึงจะได้ดื่มเลยไงครับ” อาคมยิ้มกว้างถืออาสาอยู่ใกล้นกยูง

ในคอนโดเภตรา เภตรานั่งอยู่ที่เก้าอี้ ขณะที่รามิลยกกะละมังเข้ามาวางตรงหน้าเภตรา
“อ่ะ เอาเท้าแช่ในกะละมังซะ ฉันผสมน้ำอุ่นมาพอดีแล้ว” เภตรายกเท้าวางในกะละมัง
ขณะที่รามิลนั่งลงตรงหน้าเภตรา ก่อนจะค่อยๆใช้มือนวดเท้าให้เภตราเบาๆ
“นี่ฉันจะสอนให้นะว่านวดยังไง ต่อไปจะได้ทำเองได้ เนี่ย บีบแบบนี้นะ” รามิลนวดเท้าให้เภตราไปเรื่อยๆ
เภตราแอบตะลึงนึกไม่ถึงว่าคนอย่างเภตรา ภาวดีจะทำอะไรให้ขนาดนี้
“นี่ผมฝันไปหรือผีสิงคุณกันแน่ นึกไม่ถึงว่าคนอย่างคุณจะยอมทำอะไรแบบนี้ให้ผมด้วย”
รามิลสวนควับ “ใครว่าฉันทำให้คุณ ฉันทำให้ตัวฉันเองต่างหาก เพราะเท้าก็เป็นหนึ่งในเครื่องมือทำมาหากินของฉันเหมือนกัน แล้วนี่ถ้าเกิดปล่อยทิ้งไว้นานๆนะ คุณจะปวดมากแล้วก็เดินลำบากเลยล่ะ”
เภตราก้มมองรามิลรู้สึกซาบซึ้งอยู่เหมือนกัน

ครัวคอนโดรามิล นกยูงกำลังเปิดเตาไฟฟ้าต้มน้ำในหม้ออยู่ ขณะที่อาคมใช้มีดหั่นสมุนไพรจีนวางเป็นกองๆ ทันใดนั้นเองอาคมก็ทำมีดบาดมือ “โอ๊ย!!!” นกยูงได้ยินก็ตกใจรีบหันมาดูทันที
“เป็นไรคะคุณอาคม” นกยูงตกใจ “มีดบาดนี่คะ”
“ไม่เป็นไรมากหรอกครับ แผลแค่นี้เอง”
“แค่นี้อะไรคะ เกิดแผลสกปรกแล้วอักเสบขึ้นมาจะทำยังไง เดี๋ยวนกยูงทำแผลให้ดีกว่า” นกยูงจับมืออาคม
“ทางนี้ค่ะ” นกยูงดึงมืออาคมออกไป ขณะที่อาคมมองมือนกยูงที่จับมือตัวเองอยู่ด้วยความรู้สึกดีมาก
นกยูงจูงมืออาคมมาที่ตู้ยา ก่อนจะหยิบกล่องอุปกรณ์ทำแผลขึ้นมาเปิด
“ดูซิเนี่ย นกยูงเลยทำให้คุณอาคมเจ็บตัวไปด้วย ถ้าคุณอาคมไม่มาช่วยนกยูงคงไม่โดนมีดบาดแบบนี้”
“ไม่เกี่ยวกับคุณนกยูงหรอกครับ ผมซุ่มซ่ามเองต่างหาก” นกยูงหยิบหลอดยาออกมาเปิด “แสบนิดนึงนะคะ”
นกยูงบรรจงทาแผลให้อาคม ขณะที่อาคมแสบเผลอร้องออกมา “อุ๊ย!!!”
“แสบเหรอคะ” นกยูงก้มลงเป่าแผลให้อาคมไปด้วย ขณะที่อาคมมองนกยูงปลื้มมาก นกยูงเงยหน้าขึ้นมาเห็นอาคม
จ้องตัวเองอยู่ก็ยิ้มอายๆ “คุณอาคมมองอะไรเหรอคะ
อาคมรู้ตัวก็เขินมาก “เปล่าๆครับ ขอบคุณที่ทำแผลให้นะครับ”
ภายในคอนโดเภตรา รามิลแบมือขอบทจากมือรามิลมาอ่าน “ไหน ท่องถึงฉากไหนแล้ว”
รามิลทึ่ง “ใกล้จบแล้วนี่ นี่คุณจำได้หมดเลยเหรอ”
“ก็ท่องมาทั้งคืนนี่ จำไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว” รามิลได้ฟังก็นึกไม่ถึง ออกอาการทึ่งมาก
“จริงดิ นี่คุณตั้งใจขนาดนี้เลยเหรอ”
“คุณคิดว่าตอนนี้เราสองคนมีทางเลือกมากนักเหรอ ถ้าเลือกได้ผมคงไม่อยากมาอยู่ในร่างคุณหรอก แต่ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ ผมก็ต้องเป็นคุณให้ดีที่สุด” รามิลได้ฟังก็แอบรู้สึกดีไปเลย “ขอบใจนะที่พยายามขนาดนี้”
“คุณเองก็อย่าลืมเป็นผมให้ดีเหมือนกันล่ะ”
“โอเคๆ ฉันจะสวมวิญญาณผู้หมวดมือเหล็กของหน่วยพยัคฆ์พิฆาตให้ดีที่สุด พอใจรึยัง”
เภตราพยักหน้ารับ “อื้อ”
“งั้นฉันกลับก่อนดีกว่า คุณจะได้มีสมาธิ อย่าลืมล่ะว่ามีปัญหาตรงไหนโทรหาฉันทันที ฉันจะได้ช่วยคุณเอาตัวรอด”
เภตราพยักหน้ารับ ขณะที่รามิลเปิดประตูออกไป เภตราหลุดหัวเราะขำรามิล “ยัยบ้านี่ก็ทำตัวน่ารักเป็นเหมือนกันเว้ย”

กลางคืน ภายในรถฤทธิ์ชาติ ฤทธิ์ชาตินั่งอยู่เบาะหลัง พลางคุยกับซ้งที่เป็นคนขับรถ “พวกตำรวจมันว่ายังไงบ้าง”
“สายของเราบอกว่าตำรวจรู้ตัวคนทำแล้วครับนาย มั่นใจว่าไม่เกินวันสองวันนี้ มันสองคนต้องโดนจับแน่ๆ ผมถึงได้รีบมาบอกนายไงครับ”

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 7/3 วันที่ 8 ส.ค.60

ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทประพันธ์โดย นรอินทร์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทโทรทัศน์โดย Sanctuary
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ควบคุมการผลิตโดย คุณธิติมา สังขพิทักษ์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติอตามชมละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ