อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 8/5 วันที่ 11 ส.ค.60

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 8/5 วันที่ 11 ส.ค.60

บรรยากาศเซอร์ไพรส์วันเกิดของเหมียวที่กองถ่าย เห็นว่าทุกคนยืนล้อมเหมียวอยู่พลางร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ทเดย์พร้อมกัน ดนูถือเค้กก้อนหนึ่งไว้ในมือยืนอยู่ข้างๆเหมียว “แฮปปี้เบิร์ทเดย์ทูยู!!!!!!”
เหมียวเป่าเค้กด้วยความดีใจ ขณะที่ทุกคนปรบมือกันใหญ่ เภตรายื่นช่อดอกไม้ให้เหมียวสีหน้าระรื่นมาก
“นี่จ้ะ ของขวัญวันเกิดสำหรับเหมียว หวังว่าเหมียวจะชอบนะ”
เหมียวรับช่อดอกไม้จากมือเภตรามาด้วยความดีใจ
“ขอบคุณค่ะคุณเภตรา นี่เป็นของขวัญวันเกิดที่เหมียวดีใจที่สุดเลยค่ะ ขนาดแม่ให้ของยังไม่ดีใจเท่านี้เลยนะคะ”

“มาๆ กอดที” เภตราเข้าไปโอบเหมียว ขณะที่เหมียวดีใจน้ำตาแทบไหล ขณะเดียวกันเภตรายิ้มกรุ้มกริ่มอย่างโล่งใจ เภตราโล่งใจสุดๆ ผละออกจากเหมียวแล้วหันไปทางผกก.
“จะให้เภถ่ายอะไรอีกคะ เภพร้อมแล้วค่ะ ลุยเลยมั้ยคะ”



รามิลถูกโยนเข้าหน้าตาเหยเกสุด ๆ “เฮ!!!!!!!”
อาคม ป๋อง โต้ง อั๋น และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆกำลังโยนรามิลขึ้นเพื่อฉลองกันยกใหญ่
โต้งปลื้ม “พี่มิลหัวหน้าที่โคตรเก่งของเรา ทำภารกิจสำเร็จอีกแล้ว”
อาคมเปรย “ทีแรกผมนึกว่ามีอะไรผิดพลาดซะอีก แต่ดีนะที่พี่มิลทำสำเร็จจนได้”
อั๋นชื่นชม “พี่มิลซะอย่าง เคยทำให้พวกเราผิดหวังด้วยเหรอวะ”
รามิลยิ้มเจื่อนๆอายๆเพราะไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองทำจริงๆ
“ขอบใจพวกนายมากนะที่ฉลองให้ ฉันก็ทำตามหน้าที่ปกตินั่นแหละ”
“มันเป็นธรรมเนียมนี่พี่มิล งานสำเร็จมันก็ต้องสนุกกันหน่อย” โต้งไม่ยอม อั๋นเสริม “ยังไงคืนนี้จัดหนักเลยนะพี่ พวกผมไม่ได้สนุกกับพี่มานานแล้ว” รามิลอึกอักไมค่อยเต็มใจเท่าไหร่
“ไม่ดีหรอก คือฉัน ฉันอยากกลับบ้านไปอาบน้ำ ทำงานมาตัวเหม็นจะตายไป”
รามิลทำท่าจะเดินไป แต่แล้วอั๋นก็มายืนขวางไว้ “จะกลับไปอาบที่บ้านทำไม อาบที่นี่ก็ได้ เดี๋ยวพวกเราอาบเป็นเพื่อน ดีมั้ยพวกเรา”
พร้อมกัน “ดี!!!!!!”
“ไปกันเถอะพี่ ไปพวกเรา พาพี่มิลไปอาบน้ำกันเร็ว” โต้ง ป๋อง อั๋นและอาคมเข้าไปยกตัวรามิลขึ้น รามิลตกใจร้องโวยวาย “เย้ยยยย อย่านะ ไม่เอา ช่วยด้วยยยยยยย!!!!!”

ภายในห้องน้ำรวม รามิลถูกยกตัวเข้ามา พลางร้องโวยวายไปด้วย “ไม่เอานะ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้”
ทุกคนวางรามิลลง ขณะที่รามิลทำท่าจะวิ่งหนี แต่แล้วอั๋น ป๋อง และโต้งก็เข้าไปขวาง
“จะไปไหนล่ะพี่ อาบน้ำด้วยกันก่อนสิ”
รามิลอึกอักทำตัวไม่ถูก “จะไปเอาผ้าขนหนูข้างนอกไง เดี๋ยวมานะ”
อาคมกำลังถอดเสื้อออกก็หันมาพูดกับรามิล “ผมเอามาเผื่อแล้วพี่” อาคมโยนผ้าขนหนูให้รามิล
รามิลรับมาด้วยหน้าเซ็งๆ อาคมไม่น่าช่วยเลย “สบู่ก็ไม่มี ออกไปหยิบก่อนนะ”
ไม่ต้องพี่ ผมว่าพี่ไม่ต้องทำอะไรเลยดีกว่า เดี๋ยวพวกผมช่วยเอง มาพวกเรา ช่วยพี่มิลถอดเสื้อผ้าดีกว่า”
ทุกคนเข้ามารุมถอดเสื้อรามิลออก ขณะที่รามิลร้องโวยวายหวาดผวาสุดๆ “ไม่ต้อง ฉันถอดเองได้ เฮ้ย อย่าสิ”
กางเกงรามิลหล่นลงถึงข้อเท้า รามิลตกใจมากช็อกทำอะไรไม่ถูก “อร๊ายยยยยยยย
รามิลวิ่งหนีทันที ขณะที่ทุกคนงงกันหมด ป๋องลั่น “พี่มิล จะไปไหน พี่มิล”

รามิลเข้ามาในห้องส้วมแล้วปิดประตูทันทีด้วยความตกใจขวัญผวาสุดๆ “ฮือๆๆๆ ยิ่งกว่าโดนข่มขืนซะอีก”
รามิลก้มลงมองกางเกงที่โดนดึงออกก็รีบเอาผ้าขนหนูที่ถือติดมือมาพันรอบอกทันที รามิลทำสีหน้าเหนื่อยหน่ายเพลียใจเหลือเกิน

รามิลในชุดทำงานปกติเดินเข้ามาที่ห้องทำงาน ขณะที่อาคมเข้ามาคุยด้วยความเห็นใจ
“พี่มิล เมื่อกี้ขอโทษแทนทุกคนด้วยนะที่เซ้าซี้พี่มากไปหน่อย”
รามิลพยักหน้ารับรู้สึกยังขวัญเสียอยู่นิดๆ “ช่างเถอะ ก็ถ้าทำแบบนี้กันเป็นปกติฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่ต่อไปอย่าทำอีกแล้วกัน คือ ฉันรู้สึกว่าคนเราต้องมีความเป็นส่วนตัวบ้าง นายเข้าใจฉันใช่มั้ย”
อาคมงงๆนิด “เอ่อ ครับพี่ เออใช่ ผมถามอะไรหน่อยสิพี่ ตอนเกิดเหตุที่โรงพยาบาล พี่มีอะไรรึเปล่า ทำไมถึงได้ทำงานช้ากว่าทุกครั้ง”
รามิลอึกอักไม่รู้จะปฏิเสธยังไงดี “ก็ครั้งนี้ระเบิดมันซับซ้อนกว่าทุกครั้งไง”
“แต่ผมได้ยินเสียงพี่ร้องโวยวายอย่างกับ” อาคมอึกอัก “ผู้หญิงเลย”
รามิลหน้าเสียเมื่อเห็นอาคมสงสัยก็รีบแก้ตัวพัลวัน
“นายหูฝาดไปเองรึเปล่า หมวดมือเหล็กอย่างฉันจะร้องเหมือนผู้หญิงได้ไง ฉันว่าฉันกลับก่อนดีกว่า ไปก่อนนะ”
รามิลทำเก๊กเดินออกไป ก่อนที่จะหันมาเห็นอาคมไม่ได้สนใจ ก็รีบก้าวเท้าพรวดๆๆออกไปอย่างรวดเร็ว อั๋นเดินเข้ามาหาอาคม “พี่มิลไปไหนแล้ว”
“กลับแล้ว” อั๋นสีหน้าครุ่นคิดอย่างแปลกใจ
“เอ็งว่ามั้ย นับวันพี่มิลแกยิ่งแปลก ดูอย่างวันนี้สิ แค่โดนพวกเราจับแก้ผ้า ร้องโวยวายอย่างกับผู้หญิง นึกแล้วยังขำไม่หายเลยว่ะ ฮ่าๆๆ” อาคมสีหน้าเครียดสุดๆ “แต่ฉันไม่ขำกับแกว่ะอั๋น ยิ่งพี่มิลเปลี่ยนไป ฉันยิ่งเป็นห่วง”
ป๋องชะงักสีหน้าเครียดขึ้นมาทันที โต้งเดินถือฮาร์ดดิสก์เข้ามา
“เราได้ภาพจากกล้องวงจรปิดที่โรงพยาบาลมาแล้ว...อ้าว พี่มิลล่ะ”
“กลับไปแล้ว” อาคมเอื้อมมือไปหยิบฮาร์ดดิสก์ “เดี๋ยวฉันดูเอง พรุ่งนี้ค่อยรายงานพี่มิลแล้วกัน แก2คนก็กลับไปพักได้แล้ว ป๋องกับโต้งเดินออกไป

อาคมไล่เปิดภาพจากกล้องวงจรปิดจากฮาร์ดดิสก์ดูอยู่ อาคมเห็นภาพเภตรากำลังวิ่งเข้าไปและวิ่งออกมาจากที่เกิดเหตุ อาคมเปรยๆ “นั่นคุณเภตรานี่” อาคมสีหน้าตกใจอย่างคาดไม่ถึง

ภายในบ้านธรรมนูญ จิตราที่เชียงใหม่ ในทีวีเห็นว่านักข่าวกำลังให้ข่าวในที่เกิดเหตุซึ่งเป็นโรงพยาบาลอยู่
บรรยากาศบริเวณโรงพยาบาลที่มีตำรวจคอยกันไม่ให้คนเข้าพื้นที่ ด้านหลังเห็นรามิลและทีมพยัคฆ์พิฆาตกำลังเก็บอุปกรณ์อยู่
“จากเหตุลอบวางระเบิดที่โรงพยาบาล.......เมื่อบ่ายวันนี้ทางเจ้าหน้าที่นำทีมโดยร้อย ตำรวจโทรามิล ทุ่งพระเพลิง ได้จัดชุดกำลังหน่วยพยัคฆ์พิฆาตเข้าเก็บกู้วัตถุระเบิดดังกล่าวเป็นที่เรียบร้อย และนี่เป็นอีกหนึ่งภารกิจที่หน่วยพยัคฆ์พิฆาตได้ปฏิบัติหน้าที่เพื่อปกป้องและคุ้มภัยสร้างความอุ่นใจให้กับประชาชน”
ธรรมนูญที่นั่งดูทีวีอยู่กับจิตราหันมาพูดกับจิตราด้วยน้ำเสียงปลื้มๆ
“วันนี้พ่อได้มีเรื่องเอาไปโม้กับเพื่อนๆอีกแล้วว่ามีลูกเขยดังขนาดไหน”
จิตราที่ปอกผลไม้อยู่ข้างๆหันมาขำ “ลูกเขยอะไรคะคุณ ยังไม่ได้เป็นซะหน่อย”
ธรรมนูญนึกได้ก็รำพึงขึ้น “เออจริงด้วย ว่าแต่นี่ตามิลกับลูกนกยูงคบกันมาตั้งหลายปีแล้วนะ ทำไมไม่เห็นตกลงปลงใจแต่งงานกันเป็นเรื่องเป็นราวซักที”
“เรื่องของเด็กๆฉันไม่อยากยุ่งหรอกค่ะ เพราะตอนเค้ารักกันเค้าก็รักกันเองนี่คะ”
“คิดแบบนี้ไม่ได้นะคุณ คบกันนานไปอาจจะเบื่อกันไปก็ได้ ถ้าเกิดวันนึงมีใคร มาคว้าตามิลไปลูกนกยูงของเราก็เสียใจแย่สิ” จิตราได้ฟังก็เห็นด้วยขึ้นมาทันที
“ก็จริงอย่างคุณว่านะคะ มะรืนนี้ฉันนัดทานโต๊ะแชร์กับคุณพวงครามที่กรุงเทพ งั้นเดี๋ยวฉันถือโอกาสไปคุยกับตามิลเลยดีกว่า จะได้รู้ว่าตามิลจะเอายังไง”

คอนโดรามิล เภตราและรามิลนั่งเซ็งกันอยู่ที่ห้อง พลางปรับทุกข์กันไปด้วย
“ฉันขอล่ะ ให้ฉันเลิกยุ่งกับงานของคุณได้มั้ย ฉันยังไม่อยากตายก่อนได้รางวัลออสก้า”
“อย่างกับผมอยากไปเป็นนางเอกอย่างคุณแย่ล่ะ แต่ทำไงได้ล่ะ ในเมื่อเรายังหาทางสลับร่างคืนไม่ได้นี่”
รามิลน้ำตาไหลร้องไห้โฮขึ้นมาทันที “ฮือๆๆๆ”
เภตราหันมาถามด้วยความตกใจ “อ้าวๆๆ ร้องไห้ทำไมล่ะคุณ เฮ้ย ใจเย็นๆก่อนสิ”
“ทำไมเราต้องมาเจอเรื่องบ้าๆนี่ด้วย ฉันไม่อยากมีชีวิตแบบนี้อีกแล้ว ฉันอยากตาย ฮือๆๆๆ”
เภตราเห็นรามิลร้องไห้ไม่หยุดก็เข้าไปปลอบ
“โอ๋ๆๆ ไม่เอาน่าคุณ เข้มแข็งไว้ ถึงชีวิตเราจะแย่ แต่มันก็ยังมีเรื่องดีๆอยู่บ้างนะ”
“เรื่องดีบ้าอะไร ต้องมาอยู่ร่างคุณเนี่ยนะ”
“ใช่ อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไปสลับร่างกับกับหมากับแมวกับช้างม้าวัวควายไม่ใช่เหรอ อีกอย่างผมเองก็เข้าใจคุณ และพร้อมจะเผชิญปัญหาไปกับคุณนะเภตรา” รามิลหันมามองเภตราซึ่งๆ ปาดน้ำตาป้อยๆเหมือนเด็กแต่รู้สึกดีมาก
“ขอบใจนะ ฉันรู้สึกดีขึ้นนิดนึงแล้วล่ะ”
เภตราจับบ่าให้กำลังใจรามิล “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะอยู่เคียงข้างคุณ ไม่ต้องกลัวนะ”
รามิลพยักหน้ารับยิ้มๆอย่างรู้สึกดี

บริเวณโกดังสินค้าท่าเรือ เห็นว่าชายฉกรรจ์กำลังทยอยกันขนลังสินค้าขึ้นรถ ฤทธิ์ชาติกับซ้งกำลังยืนคุยกัน
“ขนไปแล้วให้คนของเราเฝ้าให้ดีก่อนที่ลูกค้าจะมารับไป อย่าลืมว่าล็อตนี้ทำเงินให้ฉันมหาศาลเพราะฉะนั้นอย่าให้ถึงหูตำรวจเด็ดขาด”
“ครับนาย ผมกำชับคนของเราแล้ว ใครที่มันทำข่าวรั่ว มันไม่ตายดีแน่” ฤทธิ์ชาติยิ้มอย่างพอใจ

คอนโดรามิล กลางดึก ประตูลิฟท์เปิดออกเห็นว่าอาคมเดินออกมาจากลิฟท์ ในมือถือซองเอกสารมาด้วย ทันใดนั้นเองประตูเปิดออกมาเห็นว่าเภตราเดินออกมาจากห้อง โดยที่รามิลยืนคุยด้วย อาคมเห็นทั้งสองคนก็รีบหลบทันที
“ไปก่อนนะ มีปัญหาอะไรโทรมาได้ตลอด24 ชั่วโมง ผมจะเปิดมือถือไว้”
รามิลพยักหน้ารับ ขณะที่เภตราเดินออกไป รามิลเห็นเภตราใส่เสื้อไม่เรียบร้อยก็เรียกไว้ “เดี๋ยวก่อนคุณ”
เภตราชะงักหันมา ขณะที่รามิลเดินเข้ามาจัดเสื้อเภตราให้เรียบร้อย
“เป็นถึงไข่มุกแห่งเอเชีย ต้องดูดีตลอดเวลารู้มั้ย” เภตรายิ้มรับทันที “รู้แล้ว ไปก่อนนะ”
เภตราเดินไปเข้าลิฟท์ อาคมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด พรวดออกมาจากมุมที่หลบอยู่ สีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

รามิลปิดประตูเข้ามา แต่แล้วเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น “ลืมอะไรเหรอ”
ประตูเปิดออกปรากฏว่าอาคมยืนอยู่ตรงหน้า รามิลตกใจ “คุณ เอ่อ นายมีธุระอะไรเหรอ ถึงมาซะดึกเลย”
“ผมมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับพี่”

อ่านละคร เล่ห์ลับสลับร่าง ตอนที่ 8/5 วันที่ 11 ส.ค.60

ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทประพันธ์โดย นรอินทร์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง บทโทรทัศน์โดย Sanctuary
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง กำกับการแสดงโดย กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ควบคุมการผลิตโดย คุณธิติมา สังขพิทักษ์
ละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติอตามชมละครเรื่อง เล่ห์ลับสลับร่าง ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ