อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 10 วันที่ 14 ก.ย.60

อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 10 วันที่ 14 ก.ย.60

ตุลารู้สึกดีที่เธอเป็นห่วง บอกให้เธอนอนเถอะตนจะเฝ้าให้ นึกได้ถามว่าหิวไหมมีขนมกับน้ำอยู่ที่รถเดี๋ยวจะเอามาให้

“ขอบใจนายมากนะที่คอยดูแล คอยเป็นห่วงฉัน...ถึงนายจะบอกว่านายทำเพราะยายฉันขอไว้ หรือเพราะอะไรก็ตาม ฉันขอบใจนายจริงๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้โดดเดี่ยว หรืออยู่ตัวคนเดียวบนโลกที่โหดร้ายใบนี้ ฉันยังมีครอบครัวที่อบอุ่น มีน้ามัทรี มีกัณหา มีพี่ชาลี พี่หล่อ มีกุ๊ก กิ๊ก มีลุงเสริม แล้วก็...มีนายที่คอยอยู่เคียงข้างฉัน คอยปกป้องฉันเสมอ ขอบคุณจริงๆ”

กีรณาพูดและมองหน้าตุลาอย่างซาบซึ้งจริงใจที่สุด ตุลามองเธออย่างไม่อยากซ่อนความรู้สึกอีกแล้ว บอกเธอว่า...



“คุณไม่ต้องขอบคุณผมหรอก เพราะนอกจากจะเป็นคำขอของยายขวัญแล้ว มันก็...เป็นคำสั่งจากหัวใจของผมด้วย...ผมทำทุกอย่างด้วยความเต็มใจที่สุด”

กีรณายิ้มเขิน ตุลาหยอกว่ารู้นะ...ว่าคิดอะไรอยู่ ถามว่าอยากกอดตนแบบนางเอกซาบซึ้งพระเอกในละครไหม กีรณายิ่งเขินทำเสียงเข้มว่า “หมั่นไส้ ใครอยากกอดนายกัน”

“คุณไม่อยากกอดผมเหรอ...ก็ได้...งั้นผมกอดคุณเอง” ตุลาโอบกีรณาเข้ามากอดทันที กีรณาขัดขืนเล็กน้อยแต่ครู่เดียวก็ปล่อยให้เขากอดไว้แน่น แถมยังกระซิบถามว่า “ตกลงคืนนี้คุณอยากให้ผมนอนไหม”

“ไม่ให้นอน นายต้องเฝ้ายามให้ฉัน” ตุลาตัดพ้อว่าไหนบอกว่าห่วงไง พูดไม่จริงนี่นา “พูดจริงสิ ฉันห่วงนาย ฉันก็จะเฝ้านายเหมือนกัน ฉันจะนั่งตรงนี้กับนาย”

ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกันกลางป่าที่เงียบสงัด ฟังเสียงหัวใจที่เต้นอย่างมีความสุขของกันและกัน...

ooooooo

ส่งเนตรดารามาถึงคอนโดแล้วนุ่มนิ่มจะกลับ เนตรดาราเรียกไว้ถามว่าช่วงหลังวางดอกไม้จันทน์หายไปไหน นุ่มนิ่มบอกว่าก็อยู่ดูน้องเนตรให้สัมภาษณ์นักข่าวอยู่ห่างๆ

เนตรดาราเสียงเข้มว่าโกหก ตนไม่ได้อยู่ให้สัมภาษณ์นักข่าว พอนุ่มนิ่มถามว่าแล้วไปไหนล่ะ

ที่แท้นุ่มนิ่มเห็นเนตรดาราให้เด็กหญิงที่เล่นอยู่แถวนั้นเอากระดาษโน้ตไปให้กีรณา นุ่มนิ่มมองอย่างสงสัย โรสิตาเข้ามากระซิบว่าตามแล้วต้องตามให้สุด แล้วทั้งนุ่มนิ่มและโรสิตาก็ตามเนตรดาราไป

พอเด็กเอากระดาษโน้ตแผ่นนั้นให้กีรณาแล้ววิ่งกลับมา เจอนุ่มนิ่มกับโรสิตาที่ตามมาดู เด็กน้อยถามทั้งสองว่า “พวกพี่ๆมีอะไรเหรอคะ” สองสาวไม่ตอบ แต่มองหน้าอย่างรู้กัน ก่อนมองหน้าเด็กน้อยยิ้มเจ้าเล่ห์

เมื่อนุ่มนิ่มออกจากห้องเนตรดารามาเข้าลิฟต์ก็ตาวาวพึมพำอย่างรู้เช่นเห็นชาติเนตรดาราว่า...

“ยัยนี่มันงูพิษอย่างที่ยัยโรซี่ว่าจริงๆ”

นุ่มนิ่มลงมาถึงก็ก้าวออกจากลิฟต์ แต่ที่ลิฟต์อีกตัว ลูกน้องบวรฤทธิ์ก้าวเข้าไปกดขึ้น ต่างไม่เห็นกัน

ooooooo

พอนุ่มนิ่มไปแล้ว เนตรดาราโทร.หาเดช คุยกันไม่กี่คำก็แทบกรี๊ดถามเดชว่าปล่อยให้กีรณาหนีไปได้หรือ ทำไมทำอย่างนั้น!

แต่ไม่ทันพูดอะไรอีกลูกน้องบวรฤทธิ์ก็มากดออดเรียก พอเนตรดาราเปิดประตูมันบอกว่าท่าน

บวรฤทธิ์ให้มาเชิญไปพบ เธอเกี่ยงขอเป็นพรุ่งนี้เพราะวันนี้เหนื่อยมาก มันเสียงแข็งว่า

“ต้องไปเดี๋ยวนี้ครับ ท่านสั่ง”

พอเนตรดาราไปพบบวรฤทธิ์ที่ห้องหนึ่งในคฤหาสน์ของเขา เขาอยู่กับไอศูรย์และลูกน้องอีกสองคน พอไปถึงก็ถูกบวรฤทธิ์ตบอย่างแรง เธอถามว่าตบตนทำไม

“ฉันอยากจะฆ่าแกด้วยซ้ำ ใครใช้ให้แกวางแผนจับตัวนังแกรนด์โดยไม่บอกฉัน แกรู้ไหมว่าสิ่งที่แกทำมันทำให้ฉันเสียหายเท่าไหร่ นอกจากไม่ได้ตัวนังแกรนด์แล้วแกยังทำให้มันไหวตัวทัน แถมยังซวยมาถึงธุรกิจมูลค่ามหาศาลของฉันด้วย”

เนตรดาราบอกว่าตนทำด้วยความหวังดี บวรฤทธิ์พูดเหี้ยมว่าเธอทำเพื่อจะได้ทำระยำกับไอศูรย์ได้อย่างเปิดเผยเร็วขึ้นใช่ไหม เธอบอกว่าไม่เคยทำอย่างนั้น

ที่แท้บวรฤทธิ์รู้ทั้งหมดแล้ว เนตรดาราจึงจำต้องไหว้ขอโทษบอกว่าไม่ได้ตั้งใจแค่เผลอไปเท่านั้น ยกโทษให้ตนด้วย

บวรฤทธิ์สั่งลูกน้องให้ “สั่งสอน” เธอแล้วเดินออกไป เนตรดาราอ้อนวอนไอศูรย์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นให้ช่วยตนด้วย เขาเพียงแต่มองเธอแว่บหนึ่งแล้วเดินออกไปเลย ปล่อยให้เนตรดาราถูกซ้อมร้องโอดโอย...

ไอศูรย์รู้ชะตากรรมของตัวเองรีบขอโทษบวรฤทธิ์ ถูกตวาดว่าตนไม่ชอบคำนี้แล้วตบหน้าสุดแรงด่าว่า

เลี้ยงหมามันยังรู้คุณ แต่เขาสำนึกบุญคุณตนบ้างไหม อย่าคิดว่าเป็นลูกบุญธรรมแล้วตนจะปล่อยไป จับไอศูรย์เหวี่ยงลงพื้น ตะคอก

“แกก็จะต้องโดนสั่งสอนเหมือนกัน!!”

ลูกน้องบวรฤทธิ์สองคนย่างสามขุมเข้าทั้งเตะ

ทั้งกระทืบไอศูรย์ไม่ยั้ง บวรฤทธิ์เดินไปจิบเหล้ามองอย่างเลือดเย็น

ไอศูรย์โดนซ้อมอย่างหนัก แววตาที่ร้องขอค่อยๆ แข็งกร้าวขึ้นอย่างน่ากลัว

ooooooo

เมื่อจ่าถวิลบอกว่าไรวินทร์ติดอยู่ในโกดังกลางป่าไลน์ตอบไปก็ไม่อ่าน สงสัยแบตหมด กัณหาตกใจเป็นห่วง บ่นงึมงำว่าไปคนเดียวแบบนี้บ้าหรือเปล่า

กัณหาถามจ่าว่าตกลงจะทำยังไง จะช่วยนายหมวดนั่นออกมายังไง จ่าถวิลบอกว่ายังไม่รู้เพราะโกดังนั่นพวกมันคุมเต็มไปหมด อย่าว่าแต่คนเลย มดก็ยังเข้าไปยาก

คืนนี้กัณหาเป็นห่วงไรวินทร์จนนอนไม่หลับลุกขึ้นพึมพำ “นายจะเป็นยังไงบ้างนะ...นายไรวินทร์”

ฝ่ายตุลากับกีรณานั่งพิงกันหลับจนเช้า จึงขึ้นรถกลับ ตุลาเห็นรถมอเตอร์ไซค์ของกัณหาสวนมา

เขาบีบแตรเรียก และจอดรถคุยกัน กัณหาบอกว่าทุกคนที่บ้านเป็นห่วงลูกแก้วให้รีบกลับไปเสีย ตุลาถามกัณหาว่าจะไปไหน เธอบอกว่าไปเรียน

ตุลาเอะใจ กัณหาบอกว่าจะไปเรียนแต่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปอีกทางหนึ่งจึงตามไปดู จึงรู้ว่ากัณหาไปที่สถานีตำรวจ เจอจ่ากำลังมืดแปดด้านไม่รู้จะช่วยไรวินทร์ยังไง กัณหาถามว่าให้ตนช่วยไหม?

จ่าถวิลไล่กัณหาให้กลับบ้านไปเลยไม่ต้องมาช่วยให้เรื่องยุ่งยากไปกว่านี้

กัณหาไม่ยอมกลับ ขณะกำลังโต้เถียงกันอยู่ ตุลากับกีรณาก็เข้ามาถามว่ามีเรื่องอะไรกันหรือ?

ขณะจ่ากำลังเล่าให้ตุลาฟัง ตำรวจก็เข้ามารายงานว่า

“สองวันที่ผ่านมาเสี่ยฮุ่ยก็อยู่บ้านตามปกติ ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรที่ส่อพิรุธเลยครับผม”

ตุลากับกีรณามองหน้าจ่าสงสัยว่าเสี่ยฮุ่ยมาเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย?

ooooooo

ตุลา กีรณา กับกัณหา ไปหาเสี่ยฮุ่ยที่บ้าน เสี่ยฮุ่ยถามว่ายกโขยงกันมาทำไม จะมาหาเรื่องหรือ?

“ไม่ต้องหาหรอกครับเสี่ย เพราะเรื่องมันมีอยู่แล้ว” ตุลาตอบสวนไป มองเสี่ยฮุ่ยอย่างเป็นต่อ

เมื่อเสี่ยฮุ่ยรู้เรื่องที่โกดังก็ปฏิเสธรัวว่าตนไม่รู้เรื่อง

“เอาจริงๆนะเสี่ย ถึงเสี่ยจะไม่ยอมรับ แต่ทางการตำรวจมีหลักฐานที่ยืนยันได้ว่าเสี่ยเป็นผู้ว่าจ้างและดำเนินการก่อสร้างโกดังกลางป่านั้นจนเสร็จ” จ่าถวิลยืนยัน

ตุลาพูดเชิงขู่ว่าจริงหรือไม่จริงเดี๋ยวเชิญเสี่ยไปคุยกันที่โรงพักก็รู้ เสี่ยก็ยังยืนยันว่าตนไม่รู้ ตนเป็นเพียงคนติดต่อเรื่องสร้างโกดังเท่านั้น แต่สร้างไว้ทำอะไรตนไม่รู้ จะให้ตนไปสาบานที่ไหนก็ได้

“โกดังนั่นเป็นของไอ้แก่บวรฤทธิ์อย่างนั้นหรือ” กีรณาโพล่งถาม ตุลาต้องสะกิดให้ใจเย็นๆ

เสี่ยฮุ่ยถามว่าในโกดังนั่นมีอะไรหรือ กัณหาบอกว่าตอนนี้ยังไม่รู้ รู้แต่ว่ามีคนติดอยู่ข้างในออกมาไม่ได้และต้องการความช่วยเหลือด่วน พอเสี่ยฮุ่ยรู้ว่าเป็นหมวดไรวินทร์ก็ปัดว่าปล่อยให้เป็นเรื่องของตำรวจ เราไม่ยุ่ง กัณหาโมโหอีก ตุลาบอกให้ใจเย็นๆ แล้วหว่านล้อมแกมขู่เสี่ยฮุ่ยว่า

“คิดให้ดีนะเสี่ย ว่าจะไม่ช่วยเราจริงหรือเปล่า เพราะถ้าเกิดในโกดังมันมีสิ่งผิดกฎหมายขึ้นมาจริงๆ เสี่ยจะต้องเข้าปิ้งด้วยแน่ เพราะยังไงก็มีชื่อเสี่ยเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง จะบอกว่าไม่รู้ไม่เห็นคงฟังไม่ขึ้น แต่ถ้าเสี่ยกลับใจยอมช่วย เราจะกันเสี่ยไว้เป็นพยาน โทษหนักจะได้กลายเป็นเบา หรืออาจไม่ต้องรับโทษก็ได้”

เสี่ยฮุ่ยฟังแล้วบอกว่าตุลาพูดเหมือนเป็นทนายความ ตุลาจึงเอานามบัตรให้ดูแสดงตัวเป็นทนายความจริงๆ บอกว่ากำลังจะสอบเป็นผู้พิพากษาเร็วๆนี้ด้วย เสี่ยฮุ่ยถามว่าแล้วจะให้ตนช่วยอะไร ยังไงให้ว่ามา

อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 10 วันที่ 14 ก.ย.60

ละครเรื่อง รักหลงโรง บทประพันธ์โดย ญนันธร
ละครเรื่อง รักหลงโรง บทโทรทัศน์โดย คนเขียนงา / หลี่เจิน
ละครเรื่อง รักหลงโรง ผลิตโดยบริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่อง รักหลงโรง กำกับการแสดงโดย ปิยะพงษ์ คำภากุล
ละครเรื่อง รักหลงโรง ออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชม ละครเรื่อง รักหลงโรง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ