อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15 วันที่ 3 ก.ย.60

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15 วันที่ 3 ก.ย.60

“คุณพ่อ คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะดูแลพิมกับวรรณอย่างดีที่สุด งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ต่อจากนี้ไปเราได้เจอกันบ่อยๆแน่ครับ” เทิดพันธ์ยกมือไหว้ “สวัสดีครับ” พจน์กับมาลียกมือรับไหว้แบบงงๆ
เทิดพันธ์ลุกขึ้นแล้วผายมืออย่างให้เกียรติ “เชิญครับ”
“ไปทำงานก่อนนะคะพ่อ แม่” พิมยกมือไหว้ “สวัสดีค่ะ”
เทิดพันธ์ มาลัยวรรณ ไหว้ร่ำลา แล้วก็เดินออกไปทั้งสามคน พจน์กับมาลีถึงกับหันมามองหน้ากัน
“แม่ว่า..เค้าจะมาจีบลูกสาวเราหรือเปล่า ?”
“มันก็แน่อยู่แล้ว แต่ที่แม่สงสัยคือ ...จีบคนไหนกันแน่ ?” พจน์กับมาลีถึงกับอึ้ง งง ไม่มีคำตอบ

หน้าบ้านพ่อแม่พิม เทิดพันธ์เปิดประตูหน้าข้างคนขับให้พิม พิมหันมามองมาลัยวรรณ มาลัยวรรณรู้ตัวรีบเดินเลี่ยงมาเปิดประตูด้านหลังแล้วเข้าไปนั่ง เป็นการหลีกทางให้พิม พิมจำต้องเข้าไปนั่งข้างเทิดพันธ์ เทิดพันธ์ปิดประตูให้พิมแล้วก็รีบเข้าไปนั่งตำแหน่งคนขับ สตาร์ทรถ เปิดแอร์ ปรับหน้ากากแอร์ให้พิม
“โดนมั้ยครับ ? ร้อนมั้ยครับ รอแป๊บนะครับเดี๋ยวก็เย็น” พิมพยักหน้ารับยิ้มๆ


มาลัยวรรณมองเทิดพันธ์เป็นห่วงพิมแล้วก็ “แอบเจ็บ” มาลัยวรรณเอาหูฟังมาใส่แล้วก็เหม่อออกไปนอกรถไม่อยากรับรู้ พิมหันมามองมาลัยวรรณที่นั่งมองออกไปนอกรถ กอดอก เศร้า พิมแปลกใจ สังหรณ์ว่าต้องมีอะไรแน่ๆ

บ้านฤกษ์ ใจเริงเดินลงมาจากห้อง พร้อมกับโวยวายใส่ฤกษ์ที่นั่งอยู่ในห้องรับแขก
“พี่ฤกษ์ เริงหิว !! ลูกก็หิว ทำกับข้าวให้หน่อยสิ”
เสียงผ่องใส กับ แอ๊ด ดังแทรกเข้ามาเลย “คุณฤกษ์ไม่ต้องทำ เพราะน้ากับนังแอ๊ดทำไว้เรียบร้อยแล้ว”
ใจเริงหันขวับไป เห็นแอ๊ดถือถาดข้าวต้มตามผ่องใสออกมาจากครัว
“ข้าวต้มไก่ตุ๋นใส่เห็ดหอมอย่างดี ! เพิ่งทำเสร็จร้อนๆเลย กินซะสิ”
แอ๊ดยกถาดมาวางที่โต๊ะอาหาร ใจเริงเดินมาดู แล้วก็ทำท่าจะอาเจียนใส่ “อ้วกกกก”
แอ๊ดตกใจรีบดึงถาดหนี “ว้ายยยยยยย !!! เกือบไป”
ใจเริงทำท่าพะอืดพะอม “เหม็น! เริงกินไม่ลงนะคะพี่ฤกษ์ ลูกคงไม่ชอบ ! แค่ได้กลิ่นก็จะอ้วกกกก”
ใจเริงทำท่าจะอ้วกใส่ผ่องใส ผ่องใสรีบถอยห่าง
“แอ๊ดรีบเอาข้าวต้มเข้าครัวไปก่อนไป” ฤกษ์สั่ง แอ๊ดรีบยกไป “ค่ะๆ”
ใจเริงรีบมาอ้อน “พี่ฤกษ์คะ สงสัยวันนี้ลูกคงไม่อยากกินข้าวที่บ้าน เราออกไปหาของอร่อยๆทานกันข้างนอกดีกว่านะคะ...นะคะ..” ใจเริงอ้อนฤกษ์ ฤกษ์พยักหน้ายอมเพื่อลูก ใจเริงยิ้มร่า...เชิดใส่ผ่องใส ฉันชนะ!”
ร้านอาหาร หน้าใจเริงงอง้ำ ด้วยความไม่พอใจ แล้วก็หันขวับมาทางฤกษ์
“พี่ฤกษ์คะ! เริงไม่เข้าใจ ทำไมต้องพาสองคนนี้มากับเราด้วยคะ”
ผ่องใสกับแอ๊ดนั่งร่วมโต๊ะอยู่ด้วย ผ่องใสยิ้มกริ่ม “ฉันชนะ” !!
“แล้วทำไมพี่จะพามาไม่ได้ ?”
“ก็......”
“นั่นสิ ทำไมฉันกับแอ๊ดจะมาด้วยไม่ได้ ?”
“เพราะฉันจะกินไม่ลง”
“อุ๊ย! ดีเลย กินไม่ลง งั้นเรากลับกันเถอะค่ะคุณฤกษ์” ผ่องใสหยิบกระเป๋า แอ๊ด กับ ฤกษ์ ลุกตามผ่องใส ใจเริงเหวอ รีบตวาดแว๊ด “กลับไม่ได้ !!”
“อ้าว ก็อยู่แล้วเริงกินไม่ลง จะอยู่ต่อทำไม ไป! กลับ” ใจเริงรีบบอก “เออๆ กินก็ได้”
ผ่องใสเบะปาก ใจเริงหยิบเมนูมาสั่ง ตั้งใจจะกระหน่ำสั่งด้วยความแค้น ใจเริงสั่งพนักงานเสิร์ฟ
“ฉันเอาอันนี้ อันนี้ อันนี้ อันนี้ แล้วก็อันนี้ด้วย เอาอันนี้อีกอัน” ผ่องใสรู้ทัน “สั่งมาเยอะๆเลยนะ หล่อนท้องกินได้ไม่เยอะหรอก ฉันกับนังแอ๊ดจัดการเอง” ใจเริงมองหน้าผ่องใสด้วยความแค้น สองคนสู้ตากันไม่มีใครยอมใคร
ฤกษ์ได้แต่ถอนใจ .. สงสารทั้งลูกและตัวเอง

หลายวันต่อมา ภาพอัลตร้าซาวด์ของเด็ก..อายุครรภ์ประมาณ ๕ เดือน ฤกษ์เอามาติดเรียงไว้ที่ผนัง...มีติดอยู่ 3-4 แผ่น เห็นพัฒนาการ ฤกษ์จับรูปที่ติดอยู่ด้วยความผูกพัน...และมีความหวังบางอย่างในใจ ฤกษ์ขยับแหวนแต่งงานไปมาคิดถึงพิม

ผ่านเวลา .. ท้องฟ้าเปลี่ยนแปลงไปอย่างเร็ว ต้นไม้ในสวนร้านเทิดพันธ์เติบโตขึ้น ต้นไม้ในสวนบ้านฤกษ์เหี่ยวเฉาลง
ภาพเด็กที่ผนังจาก ๕ เป็น ๖ – ๗ และ ๘ เดือน

หน้าร้านอาหารเทิดพันธ์ พิมกับเทิดพันธ์กำลังช่วยกันยกของลงจากรถ พวกผัก เนื้อสัตว์ เครื่องปรุง สำหรับทำอาหาร พิมถือของเต็มสองมือ เทิดพันธ์รีบเข้ามาช่วยทั้งๆที่ตัวเองมีของเต็มมือมากกว่า
“พิม ส่งมาครับ ผมถือเอง”
“ไหวเหรอคะ?”
“ไหวสิ ส่งมาเลย ผมถือเอง” ทิดพันธ์ดึงของมา “โธ่ ผมแข็งแรงออกอย่างนี้”
เทิดพันธ์ถือของอวด ยกไปมาเหมือนเล่นดัมเบลล์ แต่แล้วของเกือบหล่น พิมจะเข้าช่วย
“ระวังค่ะๆ” พิมขำที่เทิดพันธ์พยายามมาก “ไหวนะคะ”
“ไหวครับ” แต่หนักมาก เทิดพันธ์หน้าแดงก่ำ เทิดพันธ์ฝืนทำยิ้มว่าไหว เหมือนไม่หนักทั้งที่จริงๆแล้วหนักมาก พิมทั้งขำทั้งเห็นใจ ทั้งสองคนเดินเข้าร้านไป ฤกษ์แอบมองอยู่จากมุมหนึ่งไกลๆ แอบมองพิมกับเทิดพันธ์แล้วก็เศร้าๆ
พิมรู้สึกเหมือนมีคนมอง พิมหันไปมองหาว่ามีใครมองอยู่หรือเปล่า ฤกษ์รีบหลบวูบ .. กลัวพิมเห็น พิมเห็นเหมือนใครหลบวูบๆหลังกำแพง เทิดพันธ์หันมา “มีอะไรหรือเปล่าครับ”
“ไม่มีค่ะ” เทิดพันธ์หน้าแดงมาก “งั้นช่วยเปิดประตูให้หน่อยครับ...”
พิมนึกได้รีบวิ่งมาเปิด “ขอโทษค่ะ เชิญค่ะ” พิมกับเทิดพันธ์เดินเข้าร้านไป

หน้าร้านอาหารเทิดพันธ์ ฤกษ์ถอนใจเบาๆ เฮ้อ...เกือบไม่รอด .. ฤกษ์คิดแล้วก็เศร้า คำขู่ของใจเริงยังดังในความคิด
“พี่ฤกษ์นั่นแหละต้องบอกตัวเอง “อย่าไปยุ่งกับพิม” !! พิมเค้าอยากหย่า เค้าไม่เห็นพี่เป็นสามีแล้ว จะไปรั้งเค้าไว้ทำไม วันนี้ที่เริงไม่ราวีเพราะเห็นแก่ความดีของพิมที่ถอย แต่ถ้าพี่ฤกษ์ยังไม่เลิกยุ่งกับพิม เริงจะไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้น !!!” ฤกษ์คิดแล้วก็เศร้า ตัดใจเดินกลับบ้าน ระหว่างเดินกลับมาจะมาที่ลานจอดรถ สุรทินเดินสวนมาพอดี สุรทินมองฤกษ์ด้วยความแปลกใจ “ขอโทษนะครับ คุณมีธุระอะไรที่นี่รึเปล่า” ฤกษ์รีบหลบตา “ไม่มี”
ฤกษ์รีบเดินไปที่รถ สุรทินมองตามงงๆ ก่อนกลับเข้าร้าน ฤกษ์มองเลยไปเห็นรถของเปรมจอดอยู่
“รถเจ้าเปรมนี่หว่า” ฤกษ์มองงง ๆ

ศาลาริมน้ำ สุรทินนั่งคุยกับเปรมและหมี่ โดยมีเทิดพันธ์และพิมนั่งอยู่ด้วย มีลูกค้านั่งทานอยู่สองสาม
โต๊ะ พนักงานเดินกันสองสามคน สุรทินสีหน้าประหลาดใจ
“หา....จะให้ผมกับเจ้าเทิดพันธ์ร่วมรายการด้วยเหรอครับ”
“ใช่ครับ รายการหมอบ้านของผม สนใจการออกแบบ “บูทีคโฮเท็ล” ของคุณเทิดพันธ์มาก ตกแต่งบ้านเก่าให้กลายเป็น Bed & Breakfast ชิค ๆ แบบนี้ได้ ก็เลยขอใช้ทั้งสถานที่และตัวเจ้าของมาเป็นแขกของรายการน่ะครับ” “อ้าว แล้วผมไปเกี่ยวอะไรด้วย” สุรทินซัก
“ทราบว่าของตกแต่งร้านและดีไซน์เท่ๆ หลายอย่างเป็นของคุณสุรทินน่ะครับ”
“อ้อ” พิมช่วย “คือ พิมเป็นคนออกไอเดียให้พี่หมี่ พี่เปรมชวนคุณเทิดพันธ์ คุณสุรทิน มาเป็นแขกของรายการน่ะค่ะ เพราะพี่หมี่มีรายการแยกมาอีกส่วน”
“คือรายการส่วนของหมี่ เราพูดเรื่อง ไลฟ์สไตล์ เรื่องชีวิตครอบครัว หมี่ขอสัมภาษณ์คุณสองคนในฐานะหนุ่มฮ็อตแห่งปีด้วยค่ะ” เทิดพันธ์ สุรทินพร้อมกัน “หา!! หนุ่มฮ็อต แห่งปีด้วย”
“ค่ะ เจาะลึกชีวิตส่วนตัวโดยเฉพาะ”
“มีพิธีกรสาวสวยอย่างคุณหมี่ ผมยินดีเปิดชีวิตส่วนตัวให้เจาะลึกเลยครับ”
เทิดพันธ์โห่ เปรม หมี่ พิมหัวเราะความเฟลิตของสุรทิน จังหวะนี้ป้านอมและมาลัยวรรณเข้ามาเสิร์ฟของว่างและเครื่องดื่ม “เสียดาย งานนี้คุณพิมน่าจะเป็นพิธีกรต่อนะครับ”
“พิมลาออกแล้ว จะให้เป็นทำไม”
“จะได้เป็นคนเจาะลึกชีวิตส่วนตัวผมน่ะสิครับ”
เปรม หมี่หัวเราะกันบ้าง สุรทินโห่แทน แต่มาลัยวรรณชะงัก เทิดพันธ์โอบไหล่พิมอย่างสนิทสนม มาลัยวรรณรีบละสายตาไปทันที นอมสังเกตทั้งหมด มาลัยวรรณแยกไปเงียบ ๆ
“เอาเป็นว่าตกลงนะครับ”
“ไม่ปฏิเสธแน่นอนครับ นัดวัน เวลาได้เลย เฮ้ย!!จองเทรนเนอร์ฟิตหุ่นหน่อยว่ะ เอาแบบดับเบิ้ลเซ็ท ฝึกเข้มข้นเลยนะ”
“จัดให้” เปรมจับมือ สุรทินและเทิดพันธ์ บรรยากาศสดชื่น นอมตามมาลัยวรรณออกไป

ภายในครัว น้ำเดือดปุดๆๆๆ มาลัยวรรณยืนเหม่อ จนเสียงน้ำเดือดกระเด็นออกมาโดน มาลัยวรรณสะดุ้ง รีบหันมาปิดแก๊สแล้วยกหม้อน้ำลงจากเตา เสียงนอมดังขึ้น “เจ็บมั้ย ?”
มาลัยวรรณตอบพลางยกหม้อน้ำมาวางอีกมุม “ไม่เจ็บจ้ะ น้ำกระเด็นโดนแขนนิดหน่อยเอง”
“ป้าไม่ได้หมายถึงแขน แต่หมายถึง... หัวใจ ...เห็นคุณเทิดพันธ์ทำดีกับคุณพิม แล้วเจ็บหรือเปล่า ?”
มาลัยวรรณมืออ่อน วางหม้อพรวดลงบนโต๊ะ หม้อเกือบคว่ำ พลั่ก! ดีที่จับไว้ทัน มาลัยวรรณหันมาช็อค “ป้านอมรู้ ”
“ป้ารู้ .. ป้าเห็น .. มานานแหละ” มาลัยวรรณสะอึก “แล้วป้าคิดว่า..คนอื่นรู้หรือเปล่า ? หนูแสดงอะไรออกไปโจ่งแจ้งมากหรือเปล่า มันน่าเกลียดหรือเปล่าคะ?”
นอมส่ายหน้า “ไม่เลย ป้ารู้เพราะป้าใกล้ชิดทั้งคุณเทิดพันธ์ทั้งหนูวรรณ คนอื่นเค้าคงไม่รู้หรอก แม้แต่คุณเทิดพันธ์เอง...เค้าก็คงไม่รู้หรอกว่าหนูวรรณชอบเค้า” มาลัยวรรณช็อค รีบจุ๊ปากใส่นอม “ป้านอม เบาๆ”
มาลัยวรรณมองซ้ายมองขวา “เดี๋ยวคนอื่นมาได้ยิน” มาลัยวรรณหน้าจ๋อยๆ “ป้าห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาด! ห้ามแซวต่อหน้า ห้ามพูดอะไรทั้งนั้น !!”
“ถ้าป้าจะพูด ป้าพูดไปนานแล้ว แต่ที่พูดวันนี้เพราะเป็นห่วง อยากให้รู้ว่าป้ารู้” มาลัยวรรณหน้าเศร้า นอมจับมือ
“เผื่อมีอะไรปรึกษา จะได้ไม่จิตตกคิดมากอยู่คนเดียว”
“วรรณไม่มีอะไรปรึกษาหรอกป้า ทุกอย่างมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว สิ่งเดียวที่ทำได้คือ...ตัดใจ”
นอมมองมาลัยวรรณด้วยความเห็นใจ
“ที่จริงวรรณก็ดีใจนะ คนที่วรรณรักสองคนเค้ารักกัน เป็นเรื่องที่น่าดีใจจะตาย จริงมั้ยคะ?”

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15 วันที่ 3 ก.ย.60

ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน
ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง เพลิงบุญ กำกับการแสดงโดย ประเสริฐ ประศาสน์
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพลิงบุญ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ