อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15/5 วันที่ 4 ก.ย.60

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15/5 วันที่ 4 ก.ย.60

แอ๊ดรีบวิ่งเข้ามาดู ใจเริงอุ้มลูกเดินขโยกๆ กำลังจะออกไปข้างนอก อุ้มก็ไม่ถนัด เด็กไม่สบายตัว ร้องลั่น แอ๊ดช็อค
“คุณจะไปไหนคะ”
“ฉันจะไปหาพิม”
แอ๊ดเหวอ “ไม่ได้นะคะ ไปไม่ได้นะคะ”
“นังแอ๊ด แกไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน ฉันจะไป หลบ!”
“แต่คุณจะอุ้มคุณหนูไปแบบนี้ไม่ได้นะคะ อันตราย คุณก็ยังเดินไม่ถนัด เกิดหกล้ม คุณหนูเป็นอะไรขึ้นมา จะทำยังไงคะ”

“ไม่ต้องมาสาระแน ลูกของฉัน ฉันรับผิดชอบเอง ฉันจะเอาลูกไปหาพิม หลบ !!!”


“ไม่ได้นะคะ คุณอย่าออกไปเลยค่ะ” ใจเริงไม่ยอม “อีแอ๊ดหลบไปเดี๋ยวนี้นะ ฉันบอกให้หลบ หลบไป”
“อย่าไปค่ะคุณ”
“ฉันจะไป !! หลบไป !!” ใจเริงโวยวาย แอ๊ดห้าม เด็กร้อง จนสุดท้ายแอ๊ดต้องตัดสินใจ
“คุณอย่าไปเลยนะคะ เดี๋ยวแอ๊ดเชิญคุณพิมมาเองค่ะ”

บ้านพิม พิมคุยโทรศัพท์หน้าเครียด ... พิมคิด...คิด...และตัดสินใจอย่างเข้มแข็ง “ได้...เดี๋ยวฉันจะไปหาเอง”
พิมวางสายไป..เชิดหน้าขึ้น...แม้ว่าข้างในจะเจ็บ หวาดหวั่น แต่ก็พร้อมเผชิญหน้า

บ้านฤทธิ์ ห้องนอนฤกษ์ ใจเริงยังโวยวายไม่หยุด ใจเริงโวยไป อุ้มลูกไป เสียงเด็กร้องไม่หยุด
“พิมอยู่ไหน ? ไหนบอกว่าจะตามพิมมาไง เร็วๆสิ”
“แอ๊ดโทร.ไปแล้ว เดี๋ยวคุณพิมก็คงมา คุณส่งคุณหนูมาให้แอ๊ดเถอะนะคะ คุณหนูร้องใหญ่แล้ว น่าสงสาร”
“ไม่ !! ฉันจะรอพิม ถ้าพิมไม่มา ฉันจะไปหาพิมเดี๋ยวนี้”
ใจเริงจะเดินออกไป ทันใดนั้นพิมเดินเข้ามาพร้อมกับพูดเสียงดุๆ นิ่งๆ แต่มีพลัง
“เป็นแม่คนแล้วนะ ยังคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้อีกเหรอ” ใจเริงชะงักกึก .. ใจเริงกับพิมเผชิญหน้ากัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันเลย .... ใจเริงอยู่ในสภาพคนเพิ่งคลอด เสื้อผ้า หน้าผมไม่พร้อมอย่างแรง ต่างจากพิมที่ดูมีน้ำมีนวล หน้าตาผ่องใส แต่งตัวเรียบเก๋ตามสไตล์ ใจเริงรู้สึกนิดๆ ว่าตัวเองดูด้อยกว่ามาก เด็กยังร้องไม่หยุด
“แอ๊ดเอาเด็กออกไปก่อน” พิมสั่ง
“ค่ะ” แอ๊ดรีบมารับเด็กไป ใจเริงยอมให้แต่โดยดี .. แอ๊ดรีบเดินออกไป ในห้องเหลือพิมกับใจเริง
พิมมองรอบๆห้องที่เลอะเทอะ กระจัดกระจายและรูปแต่งงานที่ตกอยู่ที่พื้น ใจเริงรู้ว่าพิมมอง แต่ทำเป็นไม่แคร์ พิมพยายามดึงสติกลับมา ไม่ให้อารมณ์ขึ้น แล้วหันมาถามนิ่งๆ “เริงอยากเจอพิมทำไม ? มีอะไรว่ามาเลย”
พิมถามอย่างท้าทาย

หน้าห้องนอนฤกษ์ แอ๊ดอุ้มเด็กเดินออกมาหน้าตาไม่ค่อยสบายใจ ...

ห้องนอนฤกษ์ ใจเริงมองพิม...แล้วก็ปล่อยโฮ ร้องไห้ออกมา พิมผงะ
“พิมมมมมมมม พี่ฤกษ์...พี่ฤกษ์เค้าทิ้งเรากับลูก เค้า...ไล่ให้เรามาอยู่ที่นี่ เค้าไม่ให้เราไปอยู่บ้านนั้น”
ใจเริงสะอื้น “ทุกคนรวมหัวกันหลอกเรา พอเราคลอดเสร็จก็เอามาไว้บ้านนี้ เฉดหัวเราทิ้ง”
ใจเริงทิ้งตัวทรุดลงกับพื้น ราวกับนางเอกเกาหลี พิมมองใจเริง...แววตามีทั้งความสงสารและสงสัย
“พี่ฤกษ์เค้าจะทิ้งเรา เค้า...เค้าจะเอาแต่ลูก.. เค้าจะกลับไปหาพิม” ใจเริงขอร้อง “พิมเห็นใจเรากับลูกด้วยนะ .. เราไม่มีอะไรเหลือแล้ว .. พิมอย่าเอาพี่ฤกษ์กับลูกไปจากเราเลยนะ .. เริงขอร้อง”
พิมค่อยๆย่อตัวละนั่งตรงหน้าใจเริง พูดเหมือนเห็นใจ “ถ้าย้อนเวลากลับไปก่อนที่เริงจะท้อง เราเป็นฝ่ายทรุดลงไปที่
พื้นแล้วก็ร้องไห้แบบนี้เพื่อขอพี่ฤกษ์คืน .... เริงจะให้เรามั้ย ?”
พิมพูดด้วยความเจ็บ...ใจเริงถึงกับสะอึก..น้ำตาแทบจะหดกลับเข้าเบ้า แววตาเปลี่ยนเลย
“พิมพูดแบบนี้แปลว่าจะยึดพี่ฤกษ์คืน ไม่เห็นแก่เด็กเลยใช่มั้ย” พิมลุกขึ้นยืน ใจเริงมองตามรอคำตอบ
“ไม่...พิมไม่ทำแบบนั้น ... เพราะพิมไม่ใช่เริง ....พิมเป็นพิม .. ที่ไม่เคยคิดจะแย่งของของใคร ... ถึงแม้ว่าของสิ่งนั้นมันจะเคยเป็นของเราก็ตาม” ใจเริงลุกพรวด เสียงเปลี่ยน แววตาแข็งกร้าว ความใจเริงกลับมาสิงร่าง
“ไม่คิดจะแย่งคืน แล้วทำไมไม่หย่าสักที ตั้งแต่ท้องจนลูกคลอดออกมาตัวเป็นๆ ก็ยังไม่ยอมหย่า ที่ผ่านมาเริงไม่เคยไปยุ่งกับพิม เพราะเห็นแก่อดีตที่เคยเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน”
พิมขำขื่นๆ “นี่ขนาดเห็นแก่ความเป็นเพื่อน! ยังกล้าแย่งสามี ขนของเข้าบ้าน แล้วยังจะเรียกร้องให้ไปหย่า พิมโคตร ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับเริง” ใจเริงชะงักเห็นความเปลี่ยนไปของพิม
“ที่ผ่านมาพิมรอพี่ฤกษ์ไปหย่าทุกวัน แต่เค้าไม่ยอมหย่าเอง พิมไม่เคยคิดจะกลับไปหาเค้า เรื่องของเราสามคนมันน้ำเน่าเกินไปแล้ว พิมไม่อยากให้เราต้องมาทะเลาะกันอีก ถามจริง ... เริงไม่เหนื่อยเหรอ ? เริงมีความสุขเหรอ ? กับชีวิตที่มันเป็นแบบนี้” พิมพูดด้วยความจริงใจ โคตรมีสติ ใจเริงรู้สึกจุกแปลกๆ .. น้ำตาร่วงออกมาแบบไม่รู้ตัว เพราะในใจก็ทุกข์เหลือเกิน
“อยากทะเลาะกันจนวันหนึ่งคุมสติไม่ได้ ขึ้นคร่อมตบกันแล้วก็มีคนถ่ายคลิปไปลงอินเตอร์เน็ต พิมไม่เอาด้วยหรอกนะ .. พิมถอยให้เริงมานานแล้ว พร้อมหย่าตลอดเวลา ไม่ต้องห่วง” ใจเริงเจ็บจี๊ด ฟอร์มทะลาย ถึงกับโพล่งออกมา
“แล้วทำไมพี่ฤกษ์ไม่หย่า !! ทำไม !!!” ใจเริงตีอกชกตัว กระทืบเท้า เหมือนเด็กไม่ได้ดั่งใจ ใจเริงเครียดๆๆ .. แล้วก็ตัดสินใจถามพิมตรงๆ “พิม... พิมยังรักพี่ฤกษ์อยู่หรือเปล่า” พิมสะเทือน ... เหมือนหัวใจโดนบีบ
“รักหรือไม่รัก ก็ต้องหย่าอยู่ดี จะรู้ไปทำไม” พิมพูดไป กลืนเลือดตัวเองไป ใจเริงเห็นอาการของเพื่อนก็อดไม่ได้ที่จะจี๊ดหัวใจ “พิมขอย้ำเป็นครั้งสุดท้าย .. ไม่ต้องห่วงเรื่องพิมกับพี่ฤกษ์ เอาเวลา เอาสมอง ไปห่วงลูกเถอะ ตั้งแต่เกิดมานอกจากตัวเอง เริงไม่เคยรักใคร .. ควรเริ่มที่รักลูกเป็นคนแรก”
ใจเริงสะอึกไปนิดๆ รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าอย่างจัง ทั้งที่พิมไม่ได้โดนตัวแม้แต่น้อย พิมพูดจบก็เดินมาหยิบรูปแต่งงานของตัวเองที่ตกอยู่ที่พื้น .. พิมหยิบขึ้นมาดู ใจเริงมองตาม แล้วพิมก็ทิ้งรูปนั้นลงในถังขยะอย่างไม่ใยดี !!! จบสิ้นกันสักทีชีวิตคู่ แล้วก็เดินออกไป ใจเริงค่อยๆทรุด .. ใจเริงสับสน ความเป็นใจเริงกับความเป็นแม่เริ่มต่อสู้กัน

พิมเดินกลับเข้ามาที่บ้าน ... พิมหมดแรง ตอนนี้ในใจคิดแค่ว่า หย่าเท่านั้น ... ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พิมดูชื่อเห็นชื่อ “ฤกษ์” พิมคิด แล้วกดรับ ฤกษ์รีบพูดด้วยความดีใจ ตื่นเต้น
“พิม...วันนั้นพี่ขอโทษด้วยนะ ที่รีบกลับไปหน่อย .. พรุ่งนี้พิมว่างหรือเปล่า ?”
พิมพูดนิ่งๆ “ว่างค่ะ”
ฤกษ์ลองเสี่ยง พูดตรงๆเลย “พี่..อยากจะชวนพิมมาที่บ้านของเรา ตอนนี้เริงเค้าไม่อยู่แล้วนะ”
พิมตอบสวนกลับไป “พิมรู้แล้วค่ะ”
ฤกษ์รีบพูดต่อ “พิมมานะ .. พิมจะได้เห็นว่าที่ผ่านมาพี่พยายามทำอะไรอยู่ .. มานะพิม”
พิมคิด..และตัดสินใจ “ได้ค่ะ พิมมีธุระอยากจะกลับไปจัดการเหมือนกัน พรุ่งนี้เจอกันค่ะ”
พิมวางสายไป..ครุ่นคิดบางอย่าง หน้าเครียด ฤกษ์วางสายไป ยิ้มพอใจ

ในร้านอาหารเก๋ๆ เทิดพันธ์ กับ มาลัยวรรณ นั่งอยู่ในมุมสงบ ส่วนตัว อาหารเต็มโต๊ะ มาลัยวรรณมองอาหารแล้วมองเทิดพันธ์ “เกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ๆ ชวนฉันมากินข้าว แถมยังสั่งซะเยอะเลย จะขุนไปฆ่าหรือไง”
เทิดพันธ์ขำ “บ้าเหรอ อย่างคุณ ต้องขุนไว้ใช้งาน ฆ่าทำไมเสียดาย”
มาลัยวรรณบ่นๆ “อ๋อ มีประโยชน์แค่ทำงาน ว่างั้น” มาลัยวรรณตัดพ้อแต่พองาม เทิดพันธ์รีบเอาใจ
“แหม แซวแค่นี้ทำหน้าพับไปได้” มาลัยวรรณผงะ จับหน้าตัวเอง พับยังไง “ผมพาคุณมาเลี้ยงเพื่อเป็นการขอบคุณน่ะ งานเปิดตัวโรงแรม คุณทำผลงานดีมาก ทุกคนชมว่าอาหารอร่อย ฟิน!” มาลัยวรรณยิ้มนิดๆ หัวใจพองโต
“จริงเหรอ ดีใจนะเนี่ย”
“จริง ! ดีใจก็กินเยอะๆ ผมตักให้ ยำถั่วพลูแบบใส่น้ำพริกเผา ของโปรดคุณ”
“จำได้ด้วย” มาลัยวรรณพึมพำเบาๆ กะว่าไม่ได้ยิน เทิดพันธ์ยื่นหน้ามา “ไข่พะโล้โบราณริมเขื่อนศรี โรตีหงาว ขนมโคหัวหิน ขนมจีนต้นมะขามบางสะพาน ข้าวขยำปูปราณบุรี ผมจำได้หมดแหละว่าคุณชอบอะไรบ้าง”
เทิดพันธ์ยิ้มกวนๆ แต่น่ารักโคตร มาลัยวรรณหัวใจโครมคราม .. ยิ้มแก้มแทบปริ “แล้วผมก็จำได้ด้วยว่าพี่สาวคุณชอบอะไรบ้าง ?” มาลัยวรรณสะอึกหัวแทบทิ่ม “แต่เค้าคงไม่รู้ว่าผมชอบอะไร” เทิดพันธ์ตัดพ้อแอบเศร้าๆ .. มาลัยวรรณมองเทิดพันธ์ด้วยความเห็นใจ เทิดพันธ์จริงจัง
“ผมถามหน่อยสิ พี่สาวคุณจะหย่ากับคุณฤกษ์จริงๆหรือเปล่า ?”
มาลัยวรรณตอบตรงๆ “วันที่พี่เริงคลอดลูก ฉันถาม พี่พิมก็ยังยืนยันว่าหย่าแน่ๆ”
“ถ้า...พิมหย่าแล้ว .. ผมขอคุณพิมแต่งงานเค้าจะยอมหรือเปล่า”
มาลัยวรรณอึ้ง !!! “แต่งงาน .... ?”
“ผมรู้ว่ามันเร็วไปแต่ก็โตๆกันแล้ว อายุเยอะแล้ว ไม่อยากรอนาน ใช่ ไม่ใช่ ก็จะได้รู้กันไปเลย คุณว่าไง”
มาลัยวรรณอึ้ง....พูดไม่ออก
“วรรณ !!!!” มาลัยวรรณรู้สึกตัว “ว่าไง ? ถ้าผมขอพิมแต่งงาน เค้าจะโอเคหรือเปล่า ?”
“ฉันก็..ไม่รู้เหมือนกัน คุณก็ต้องลองดู พี่พิมเค้าก็....แมนๆเหมือนคุณ ถ้าคุณถามตรงๆ เค้าก็บอกตรงๆ อยู่แล้ว”
“เพื่อความไม่ประมาท .ตอนนี้คุณก็ช่วยพูดเชียร์ๆให้ผมหน่อย เผื่อเวลาที่ผมขอพิมแต่งงานจริงๆ เค้าจะได้แบบ.. “โอเค” ... นะนะ...ช่วยผมหน่อยนะ” มาลัยวรรณอึ้งหนักกว่าเดิม .. แต่ก็ยอม พยักหน้า “อื้อ ...”
เทิดพันธ์จับหัวอย่างเอ็นดู “เยส อย่างนี้สิถึงจะเรียกว่า “น้องรัก” !! กินๆ กินเยอะๆเลยนะ”
เทิดพันธ์มีความหวัง มาลัยวรรณเศร้า เทิดพันธ์ดูมีความสุข
เช้าวันต่อมา บ้านพิม พิมหยิบซองเอกสารใส่กระเป๋า .. หน้าตาครุ่นคิด หน้าห้อง..มาลัยวรรณยืนอยู่ ทำใจนิดๆ ก่อนจะเคาะประตู พิมหันไปตามเสียง หยิบกระเป๋า เดินไปเปิดประตู ประตูเปิดออก มาลัยวรรณเห็นพิมเตรียมออกไปข้างนอก “อ้าวพี่พิม จะไปไหนคะ ?”
“ไปทำธุระนิดหน่อย ฝากลางานให้พี่ด้วยนะ”
“เดี๋ยวพี่พิม...” พิมหันมา “เมื่อวานคุณเทิดเค้าเรียกวรรณไปคุย..เรื่องพี่พิม”
พิมยังไม่อยากรู้ “เอาไว้กลับมาค่อยคุยนะ”
“คุณเทิดเค้าอยากขอพี่พิมแต่งงาน !!” พิมชะงัก..มาลัยวรรณรอดูปฎิกริยาจากพิม..แต่พิมยังนิ่งๆ รับรู้แต่ยังไม่มีความรู้สึกอะไร “เค้าให้วรรณมาหยั่งเชิง..พี่พิม..คิดว่ายังไงคะ”
“พี่ยังคิดไม่ออก..แต่ก็ขอบคุณที่คุณเทิดเค้าจริงจังแบบนี้ พี่ต้องรีบไปแล้ว เดี๋ยวค่อยคุยกัน” พิมรีบเดินไปเลย
มาลัยวรรณมองตาม..ยังคาใจ “ขอบคุณที่จริงจัง..แปลว่าอะไรวะ?” มาลัยวรรณมึนๆ ไม่รู้จะตอบเทิดพันธ์ยังไง

พิมเดินออกมาที่เฉลียงบน จะลงไปโรงรถ เสียงเด็กดังมาจากบ้านฤกษ์ พิมมองเข้าไปในบ้านฤกษ์ เสียงเด็กเป็นเหมือนตัวเร่งให้พิมตัดสินใจทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ พิมขึ้นรถแล้วขับออกไป

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 15/5 วันที่ 4 ก.ย.60

ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน
ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง เพลิงบุญ กำกับการแสดงโดย ประเสริฐ ประศาสน์
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพลิงบุญ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ