อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 16/3 วันที่ 5 ก.ย.60

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 16/3 วันที่ 5 ก.ย.60

“ใจเริง!! หยุดนะ!! เอารถฉันไปไม่ได้นะ ยัยใจเริง !!! ฉันบอกให้หยุด !!!”
ใจเริงยิ้มเยาะมองกระจกแล้วก็ยิ้มเยาะ “ไม่หยุด” ตรงกันข้าม เร่งเครื่องเร็วขึ้น แล่นออกจากบ้านไปเลย ผ่องใสกับแอ๊ดหอบแฮ่ก จะเป็นลม “คอยดูนะ ฉันจะฟ้องคุณฤทธิ์ อี...อีใจมาร”
แอ๊ดควักยาดมส่งให้ผ่องใส “ยาดมค่ะ คุณผ่อง ..”
“เฮ้ออออออ !!!” ผ่องใสดมไป จะเป็นลมไป “เวรกรรมแท้ๆ” ผ่องใสสงสัย...
“เดี๋ยวนะ มันจะไปช้อปปิ้ง แล้วมันเอาเงินมาจากไหน ????”

ห้างหรู ใจเริงช้อปปิ้งอย่างสะใจ .. เน้นเครื่องสำอาง เสื้อผ้า รองเท้า ที่ทาเล็บ ใจเริงจ่ายเงินอย่างมีความสุข จุดมุ่งหมายคือ ต้องกลับมาสวย และทำให้ฤกษ์กลับมาหาให้ได้



หน้าร้านเพชร ใจเริงเดินผ่านร้านเพชร มองเพชรหน้าร้านแต่ไม่มีปัญญาซื้อ ไม่ได้สังเกตว่าสุรทินอยู่ในร้าน สุรทินสั่งงานเลขาอยู่หันมองใจเริงแล้วยิ้มปลื้ม จะตรงมาหน้าร้าน แต่ใจเริงผ่านไปเสียก่อน สุรทินสั่งงานลูกน้องแล้วรีบตาม

ห้องเสื้อแบรนด์ ใจเริงเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินออกมาจากห้องลองเสื้อ มายืนส่องกระจกบานใหญ่ด้านนอก ใจเริงกำลังหมุนไปมา เสียงสุรทินก็ดังขึ้น
“ผมว่าชุดคอกว้างแบบนี้ ไม่เหมาะกับสร้อยเส้นนี้นะครับ มันควรเป็นสร้อยที่น้ำงามระยิบระยับกว่านี้สักหน่อย”
ใจเริงหันขวับมาที่ต้นเสียง แล้วก็ชะงักนิดๆ เพราะสุรทินกดถ่ายรูปจากมือถือไว้ทันที เหมือนรอจังหวะอยู่ แชะๆๆๆ
ใจเริงเห็นสุรทิน ก็ยิ้มกว้าง “คุณทิน!!! เซอร์ไพรส์มาก ถ่ายเริงทำไมคะ ยังไม่ได้อนุญาตเลยนะ”
สุรทินยิ้ม แล้วก็เดินมาหาใจเริง “โทษครับที่ถือวิสาสะ แต่ผมส่งรูปคุณไปให้เลขาช่วยเลือกสร้อยที่เหมาะกับชุดนี้น่ะครับ คุณเริงรีบกลับหรือเปล่าครับ ? ถ้าไม่รีบจะได้ให้เค้าเอามาส่งให้ที่นี่เลย”
ใจเริงWowwww ใจเต้นโครมคราม แต่ปากพูดว่า “Seriously ? อย่างนั้นเลยเหรอคะ ?”
สุรทินขำ “จริงสิครับ ผมไม่เคยทำอะไรเล่นๆอยู่แล้ว ชุดนี้สวย เหมาะกับคุณมากๆ ผมเห็นแล้วถูกใจ ถ้ามีสร้อยของที่ร้าน” สุรทินเอานิ้วมาไล้ที่คอใจเริง ไม่โดนแต่ใกล้มาก “มาอยู่ตรงนี้...มันต้องสวยมากๆ”
สุรทินมองใจเริงด้วยความลุ่มหลง.. ไม่โจ่งแจ้ง แต่ชัดเจน ใจเริงรู้สึกวูบวาบ แม้จะไม่ได้สัมผัสตัวกัน แต่ตอนที่นิ้วมือของสุรทินเคลื่อนผ่านเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านในร่างกาย ใจเริงช้อนตาขึ้นมามองสุรทิน สุรทินมองตอบแววตาช่างอ่อนโยนและแสนดี
“ตกลงคุณเริงจะให้เกียรติอยู่กับผมสักพักได้มั้ยครับ ถ้าได้ผมจะยกเลิกนัดลูกค้า มาทานข้าวกับคุณแทน”
ใจเริงรู้สึกตัวเองสำคัญมาก “เริงมีความสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ ?”
“คุณไม่รู้จริงๆเหรอว่าคุณมีความสำคัญกับผมมานานแล้ว” สุรทินมองใจเริงด้วยแววตาอ่อนโยนและให้ความสำคัญ
ใจเริงสะท้าน ใจเต้น เลือดสูบฉีดอีกครั้ง หลังจากที่ชีวิตแห้งเหือดมานาน ใจเริงยิ้ม
“ขอบคุณนะคะ แต่วันนี้เริงไม่สะดวกจริง ๆ เอาไว้เราค่อยนัดกันอีกทีดีกว่านะคะ”
สุรทินทำหน้าเสียดาย ใจเริงหยิบมือถือสุรทินมาแล้วก็กดเบอร์ตัวเอง โทร.ออก มือถือใจเริงดังมาจากในห้องลองชุด ใจเริงส่งโทรศัพท์คืน “คราวหน้าที่เราเจอกัน เริงจะใส่ชุดนี้ หวังว่าสร้อยเพชรที่คุณทินเลือกให้ จะทำให้เริงดูสวยขึ้นนะคะ” ใจเริงยิ้มหวาน สุรทินรับโทรศัพท์มา ยิ้ม “แน่นอนครับ”
ใจเริงยิ้มหว่านเสน่ห์ แล้วหันหลังจะกลับไปที่ห้องลองชุด แต่แล้วใจเริงก็หยุดเดิน แล้วพูดกับสุรทินเสียงออดอ้อน
“ช่วยรูดซิปให้เริงหน่อยได้มั้ยคะ ?” ใจเริงรวบผม โชว์แผ่นหลังเนียน
“ได้ครับ ด้วยความยินดี” สุรทินค่อยๆรูดซิปลงอย่างช้าๆ เผยแผ่นหลังเนียน สุรทินรูดลงมาถึงครึ่งหลังจนชุดเกือบหลุด จนใจเริงต้องจับมือให้หยุด “พอแล้วค่ะ” สุรทินกลืนน้ำลาย รีบดึงสติกลับมา เหมือนไม่อยากหยุดแค่นี้ สุรทินจำต้องปล่อยมือแม้จะไม่อยากปล่อย ใจเริงหันมาช้อนตาหว่านเสน่ห์ทิ้งท้าย
“ขอบคุณนะคะ...อ้อ ในเมื่อสร้อยเส้นนี้ไม่เหมาะกับเริง ช่วยถอดให้หน่อยค่ะ”
ใจเริงเลิกผมแล้วหันหลังให้ สุรทินปลดสร้อยออก มองใจเริงในกระจก ใจเริงมองตอบอย่างท้าทาย สุรทินมองตอบอย่างท้าทายเหมือนกัน ปลดล็อคสร้อยแล้ว ใจเริงหันมา แบมือขอสร้อยคืน สุรทินวางสร้อยลงบนมือใจเริงแล้วกุมไว้ชั่วครู่ “อย่าปล่อยให้คอเริงมันต้องเปลือยเปล่าอยู่อย่างนี้นานนักนะคะ”
“ไม่ปล่อยให้เปลือยเปล่าอยู่นานแน่ครับ”
“อิฮิ แล้วเจอกันค่ะ” ใจเริงยิ้มแล้วเดินประคองชุดที่เกือบหลุด และคอที่เปลือยเปล่า เดินเข้าห้องเปลี่ยนชุด สุรทินมองตามใจเต้นแรง พยายามระงับแรงกระสันต์ให้สงบลง
ใจเริงยืนอยู่หน้ากระจกในห้องลองชุด มองตัวเองด้วยความพอใจ ใจเริงคิดถึงคำพูดของสุรทิน ลูบคอที่เปลือยเปล่า
“เริงมีความสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“คุณไม่รู้จริงๆเหรอว่าคุณมีความสำคัญกับผมมานานแล้ว”
ตอนใจเริงเจอกับสุรทินครั้งแรก ตอนเจอกันที่ร้านอาหารสุรทินหน้าตาดีใจ
ใจเริงอมยิ้ม...แววตาเริ่มกลับมาฟรุ้งฟริ้ง ชีวิตมีความหวัง

ถุงเสื้อผ้าวางตรงหน้าใจเริง ใจเริงก้มหน้ากำลังจะหยิบเงิน .. พนักงานขายส่งให้
“ชุดนี้มีคนจ่ายให้คุณลูกค้าแล้วนะคะ” ใจเริงเงยหน้า งง “จ่ายแล้ว ?”
“ค่ะ เพื่อนคุณลูกค้าที่เดินเข้าไปหาในห้องลองชุดน่ะค่ะ จ่ายให้หมดแล้ว แล้วก็” พนักงานหันไปหยิบมาอีก ๔-๕ ถุง
“ฝากชุดให้คุณลูกค้าเพิ่มด้วยค่ะ”
“หมดนี่เลยเหรอคะ ?”
“ค่ะ” ใจเริงตาเป็นประกาย wowwwwww ใจเริงปิดกระเป๋าตังค์เก็บ แล้วก็รวบถุงมาอารมณ์ดี พนักงานยกมือไหว้
“ขอบคุณมากค่ะ” ใจเริงยิ้มรับ แล้วก็หันหลังให้พนักงาน ใจเริงยิ้มอย่างสะใจ
“แข่งอะไรก็แข่งได้ ... แข่งบุญแข่งวาสนาแข่งกันไม่ได้จริงๆ” ใจเริงยิ้มอย่างสาอารมณ์

คืนนั้น ในร้านอาหารเทิดพันธ์ พิมปาดเหงื่อ แล้วก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดหน้าร้านต่อ พิมกำลังกวาดหน้าร้าน ร้านปิดแล้ว แต่พิมยังทำงานไม่หยุด เทิดพันธ์เดินถือแฟ้มเอกสารมาจากด้านโรงแรม พอเห็นพิมทำงานก็รีบเข้ามาช่วย
“พิมมากวาดทำไม เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่บ้านเค้าก็มากวาดของเค้าเอง”
“ไม่เป็นไรค่ะ พิมรอวรรณเก็บครัว ว่างๆก็เลยกวาดไปเลย”
“ไม่ได้ๆ” เทิดพันธ์รีบแย่งมา “แค่นี้ผมก็ใช้งานคุณเกินเงินเดือนมาเยอะแล้ว มาผมทำเอง”
เทิดพันธ์แย่งไม้กวาด “อ้าวววว !! จะดีเหรอคะ ? คุณบอกให้ฉันทำงานเยอะ ๆ ไง”
“งานบริหารครับ ไม่ใช่งานแรงงาน ให้แม่บ้านเป็นคนทำก็ได้” พิมยิ้ม “มีเจ้านายแบบนี้ ลูกน้องรักตายเลย”
ในร้านมาลัยวรรณเดินออกมาจากครัวพอดี สะพายกระเป๋าเตรียมกลับ เทิดพันธ์หันมาหลิ่วตามองพิม
“รักแบบไหนครับ? รักแบบเจ้านาย หรือว่ารักแบบอื่น” เทิดพันธ์หยอด มาลัยวรรณชะงักกึก..ใจหายวาบ..
พิมขำ “รักแบบเจ้านายสิคะ แค่ช่วยกวาดร้าน รักในฐานะอื่นไม่ได้หรอกค่ะ”
“โธ่...” เทิดพันธ์ทำท่าผิดหวัง แล้วก็ยิ้มกริ่ม “แต่..ที่คุณช่วยผมมาตลอด ผมรักคุณในฐานะอื่นนะ ไม่ใช่แค่ลูกน้อง”
เทิดพันธ์ทีเล่นทีจริง หยอดยิ่งอารมณ์ดี เหมือนเพื่อนแซวกัน พิมหัวเราะ “ยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่”
พิมขำ “รีบกวาดเถอะค่ะ โน่นค่ะ ทางโน้นยังไม่สะอาดเลยค่ะ” พิมชี้นิ้วบอกตำแหน่ง
“เปลี่ยนเรื่องหัวทิ่มเลย เฮ้อ กวาดครับกวาด กวาดต่อไปให้ถึงหัวใจเธอ”
พิมถึงกับขำในความพยายามของเทิดพันธ์ เป็นการขำแบบเพื่อนขำกัน ไม่ใช่ขำมีความสุขแบบพิศวาส นอมเดินตามมาพอดี๊พอดี “หนูวรรณกลับกับคุณพิมใช่มั้ย ? งั้นป้าเรียกแท็กซี่กลับเลยนะ”
ป้านอมจะเดินไปแต่เห็นมาลัยวรรณยืนนิ่งเลยแปลกใจ “อ้าว ยืนเป็นหินไปเลย”
นอมเริ่มเห็นว่ามาลัยวรรณมองอะไรบางอย่าง นอมมองตาม สายตามาลัยวรรณแล้วก็เห็นพิมกับเทิดพันธ์หัวเราะแซวกันอย่างสนุกสนานก็พอจะเข้าใจ “เดี๋ยวหนูไปส่งป้านอมเอง”
“เฮ้ย ไม่เป็นไร ป้ากลับเอง มันคนละทางจะอ้อมไปอ้อมมาทำไม คุณพิมเค้ารอมานานแล้ว เกรงใจเค้า”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูบอกเจ้านายให้ไปส่งพี่พิมแทน” มาลัยวรรณเศร้าอย่างเข้าใจ
มาลัยวรรณเดินไปหาเทิดพันธ์และพิม นอมมองตามมาลัยวรรณด้วยความสงสาร

ลานจอดรถ มาลัยวรรณ ป้านอมเดินออกมาจากซอยถนน ตรงมาที่รถมาลัยวรรณ “ป้า”
“หือ?”
“หนูจะไปทำงานเมืองนอกนะ”
“หือ!?” นอมเสียงสูง ตกใจ
“ค่ะ .. หนูคุยกับคุณสุพรรญาไว้ เค้ามีร้านอาหารที่ลอนดอนกำลังต้องการคนช่วย”
“แล้วบอกคุณเทิดหรือยัง ?” มาลัยวรรณส่ายหน้า “แล้วคุณพิม” มาลัยวรรณส่ายหน้า
“แล้วแน่ใจเหรอว่าถ้าสองคนนั้นรู้แล้วเค้าจะให้ไป”
“ถ้าเค้าไม่ให้ไป หนูก็จะไป”
“จะไปทำไม ? ไปทำงาน หรือ ไปหาที่ซ่อนตัว” มาลัยวรรณไม่ตอบ “นี่กำลังหนีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย” เงียบ
“ป้าบอกเลยนะ ถ้าใจมันยังตัดไม่ได้ ต่อให้ไปดาวอังคารมันก็ไม่ช่วยอะไร”
“แต่การอยู่ใกล้กัน เจอกันเกือบทุกวัน นอกจากไม่ช่วยแล้ว ยังทำให้แย่กว่าเดิม อยู่ไกลๆกันดีกว่า พี่พิมหย่าแล้ว ถ้าคุณเทิดตั้งใจจริงๆ พี่พิมคงใจอ่อนสักวัน”
นอมสวน “จริงอ่ะ? บอกตามตรงนะ ป้ายังมองไม่ออกเลยว่าสองคนนั้นจะลงเอยกันได้ยังไง คุณเทิดแน่ใจได้ยังไงว่าคุณพิมจะแต่งด้วย แน่ใจได้ยังไงว่าคุณพิมลืมคุณฤกษ์แล้ว สองคนนั้นเค้ารักกันจะตาย”
“คุณเทิดแน่ใจหรือเปล่าหนูไม่รู้...แต่หนูแน่ใจว่าหนูไปแน่ !!”
ป้านอมมองอย่างเข้าใจ แล้วอ้อมไปขึ้นรถ มาลัยวรรณน้ำตารื้นก่อนจะตามขึ้นไป

ห้องนอนพิม พิมเปลี่ยนใส่ชุดนอน เดินมาที่เตียง ระหว่างทาครีมที่มือด้วยความเคยชินจะจับแหวนแต่งงานที่นิ้วนางด้านซ้ายแล้วก็ชะงัก ที่นิ้วนางซ้ายว่างเปล่า พิมพยายามไล่ความคิดออกจากหัว สูดลมหายใจ เตรียมนอน ทันใดนั้นเสียงเด็กร้องก็ดังแว่วๆมาจากบ้านฤกษ์ พิมหันดูนาฬิกาเที่ยงคืนกว่า เสียงยังดังต่อเนื่อง พิมแปลกใจ

ห้องนอนฤกษ์ ใจเริงนอนกระสับกระส่าย เสียงลูกร้องดังต่อเนื่อง ลุกพรวด
“โอ้ยยยยยย ร้องอะไรกันหนักกันหนาเนี่ย!?”
ใจเริงพยายามจะอุ้มลูก แต่ก็อุ้มไม่ถนัด จะเอานมมาให้กินนมก็หมด
“อ้าวนมก็หมดอีก” ใจเริงเดินหานมมาชง “แล้วนมไปอยู่ไหนเนี่ย โอ้ยยยยย !! มีลูกนี่ทำไมมันวุ่นวายแบบนี้เนี่ย พี่ฤกษ์นะพี่ฤกษ์ ไม่มาช่วยกันเลี้ยงเลย โจหยุดร้องเดี๋ยวนี้นะ” โจร้องหนักกว่าเดิม ใจเริงเครียดดดด

อ่านละคร เพลิงบุญ ตอนที่ 16/3 วันที่ 5 ก.ย.60

ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทประพันธ์โดย กฤษณา อโศกสิน
ละครเรื่อง เพลิงบุญ บทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล
ละครเรื่อง เพลิงบุญ กำกับการแสดงโดย ประเสริฐ ประศาสน์
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ผลิตโดย บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ควบคุมการผลิตโดย ยศสินี ณ นคร
ละครเรื่อง เพลิงบุญ ออกอากาศทุกวันพุธ-พฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ติดตามชมละครเรื่อง เพลิงบุญ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ