อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 8 ก.ย.60

อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 8 ก.ย.60

เจ้าศุขวงศ์รับฝากเจ้าแม้นเมืองด้วยความเต็มใจ แม้รู้ดีว่าเธออาจไม่มีวันรักเขาจากใจจริง แต่อยากดูแลเธอให้ถึงที่สุด และวันนี้เป็นโอกาสอันดีที่เขาจะพาเธอชมเมือง ก่อนจะยื่นข้อเสนอเรื่องเจ้าย่าเรือนคำ

“ขอให้เจ้าลืมทุกอย่างที่เกิดขึ้น ลืมไปให้ได้ว่าเจ้าจำต้องเดินทางมาที่นี่เพราะเหตุใด ทำให้เหมือน...ให้ท่านเชื่อว่าเจ้ามาที่นี่ด้วยความเต็มใจ แล้วพี่ก็จะลืมเช่นกัน...ลืมว่าขบวนที่เชียงเงินส่งไปเมืองมัณฑ์มีอะไรเป็นบรรณาการ”

ข้อเสนอของเขาดึงเจ้าแม้นเมืองจากห้วงรัก



แสนหวานสู่โลกความจริงว่าเขาคงไม่มีวันรักเธอ แต่ยอมเพราะถูกบีบบังคับ และเพื่อตอบแทนความดีและชดเชยความรู้สึกผิดในใจ จึงยอมรับปากแต่โดยดี

เจ้าศุขวงศ์ยิ้มกว้างอย่างมีความหวัง “เจ้าย่าของพี่เป็นคนแก่ที่ชาญฉลาดหลักแหลม ท่านผ่านโลกมามากกว่าเรานัก มีอะไรผิดสังเกตนิดเดียว ท่านจะรู้สึกไปถึงไหนๆ หลอกท่านไม่ได้ง่ายๆอย่างที่หลอกคำแก้วกับเขียนจันทร์มาหลายคืนหรอกนะแม้นเมือง...ถ้าเจ้าไม่ขัดข้องก็หมายถึงต้องทุกเรื่องนะ...เจ้าจะว่ายังไง”

คำพูดกระเซ้าแสนหวานทำให้เจ้าแม้นเมืองเขินอายเป็นกำลัง ทำไมจะไม่รู้ว่าทุกเรื่องของเขาหมายความถึงเรื่องไหนบ้าง และถึงจะฝังใจความรู้สึกของเขาที่มีต่อเจ้ามิ่งหล้าแค่ไหน แต่ก็ปฏิเสธหัวใจตัวเองไม่ได้เลยว่ามีความสุขมากที่ได้ใกล้ชิดและอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของเขา

นอกจากเจ้าย่าเรือนคำที่เจ้าแม้นเมืองต้องปรับตัวเข้าหา แบร็กกิ้นคืออีกคนที่เธอต้องทำความรู้จัก และการพบกันครั้งแรกระหว่างเจ้าหญิงจากเชียงเงินกับนายหน้าชาวอังกฤษก็ไม่เลวร้ายนัก แววตาแห่งมิตรภาพและท่าทางจริงใจของเขาทำให้เจ้าแม้นเมืองประหลาดใจมาก...มันไม่ได้น่ากลัวหรือร้ายกาจอย่างที่เคยรู้มาเลย

ooooooo

การเผชิญหน้าแบร็กกิ้นไม่ทำให้เจ้าแม้นเมืองกลัวหรือหวาดระแวงอย่างที่เจ้าศุขวงศ์คิด แต่ทำให้บรรดาผู้ติดตามจากเชียงเงิน โดยเฉพาะเขียนจันทร์กับคำแก้วแตกตื่น จนเจ้าแม้นเมืองต้องปรามให้สงบปากสงบคำ

แบร็กกิ้นก็ประทับใจเจ้าแม้นเมืองไม่น้อย ไม่คิดมาก่อนว่าการเดินทางไปเชียงเงินครั้งนี้ เจ้าศุขวงศ์จะได้ของล้ำค่ากลับมาด้วย ยิ่งเห็นว่าเธอมีดีมากกว่าความสวย ยิ่งยินดีที่สหายรักได้คู่ครองที่เหมาะสม

ขณะที่เจ้าแม้นเมืองปรับตัวได้ในเชียงพระคำ เจ้ามิ่งหล้ายังไม่มีโอกาสเข้าเฝ้ากษัตริย์เมืองมัณฑ์สักครั้ง จนเธอต้องหาทางเข้าไปในเขตวังชั้นในเองพร้อมกับฟองจันทร์

ฟองจันทร์เป็นห่วงเจ้ามิ่งหล้ามาก เสียวสันหลังวาบเมื่ออีกฝ่ายเล่นละครตบตาทหารยามหน้ารั้ววัง จนเข้าไปในเขตวังชั้นในได้ และได้พบเจ้านางปัทมสุดา ราชินีแห่งเมืองมัณฑ์เป็นครั้งแรก!

ความยิ่งใหญ่และโอ่อ่าในเขตวังชั้นในทำให้เจ้ามิ่งหล้าถึงกับเคลิ้ม เจ้านางข่ายคำชอบใจมาก และปลื้มใจเป็นพิเศษเมื่อลูกสาวคนเดียวประกาศจะกลับไปอีก

วันรุ่งขึ้น...และครั้งนี้เธอต้องได้เจอกษัตริย์เมืองมัณฑ์!

เจ้าศุขวงศ์พาเจ้าแม้นเมืองชมบรรยากาศในเมืองและภายในคุ้มส่วนตัวของเขาจนทั่ว เขียนจันทร์กับคำแก้วตามไม่ห่าง โดยเฉพาะรายหลังถึงกับตาวาวเมื่อเห็นสระบัวขนาดใหญ่ใกล้กับคุ้ม

ท่าทางตื่นเต้นจนน่าเวียนหัวของคำแก้วทำให้เขียนจันทร์กลุ้มใจมาก ต่างจากเจ้าศุขวงศ์ที่มองมาด้วยความเอ็นดู ไม่ถือสาแต่ไม่วายเตือนขำๆว่าอย่าลงเล่นแล้วกัน...เพราะน้ำมันลึก!

เจ้าแม้นเมืองปลีกตัวไปพักในห้อง เจ้าศุขวงศ์ตามหา จึงเห็นว่าเธอนั่งดูของที่ระลึกจากเชียงเงิน

“เม็ด...จากฝักต้นชมพูป่าเจ้า ข้าเจ้าขอให้คำแก้วไปเก็บให้ก่อนขบวนออกจากเชียงเงิน”

“เจ้าจะเอามาปลูกที่นี่รึแม้นเมือง”

“ถ้าทำได้และเจ้าอนุญาต”

“ต้นชมพูป่ามีความหมายกับเจ้ามากนักหรือแม้นเมือง”

“ดงชมพูป่า...เหมือนเป็นที่เดียวที่สุขสงบและทำให้ข้าเจ้ามีกำลังใจกลับมาทุกครั้งที่หมดหวัง”

“ครั้งแรกและทุกครั้งที่พี่พบเจ้าก็ที่ดงชมพูป่านั่น”

สายตาแพรวพราวทำให้เจ้าแม้นเมืองเขินไม่กล้าสบตา เจ้าศุขวงศ์เลยเลิกแกล้ง

“พรุ่งนี้พี่จะสั่งอินทรเพาะให้ พอแตกเป็นต้นอ่อนแข็งแรง พี่จะให้เอาไปปลูกบนภูผาเมืองดีไหม ที่นั่นจะกลายเป็นดงชมพูป่าเหมือนที่เชียงเงิน เจ้าจะได้คลายคิดถึง แต่ตระหนักว่าชีวิตและหัวใจของเจ้ามาอยู่ที่เชียงพระคำแล้ว”

สองหนุ่มสาวคงจะส่งสายตาสื่อความในใจกันอีกนาน ถ้าเจ้าย่าเรือนคำจะไม่แวะมาด้วยความคิดถึงและเป็นห่วงหลานชายคนโปรด และอยากเห็นหน้าตาหลานสะใภ้จากเชียงเงิน

“ย่าแปลกใจตั้งแต่ได้รับจดหมาย ไปเพียงไม่นานก็ได้ดวงแก้วของเชียงเงินติดตัวกลับมา มันยังไงกันเจ้าน้อย”

“ก็ไม่มีอะไรเจ้าย่า หลานก็แค่ถูกตาต้องใจดวงแก้วดวงนั้น เลยต้องคว้ามาเป็นดวงแก้วของเจ้าย่าด้วย”

“ไหน...ขอย่าพบหน้าหลานสะใภ้หน่อยซิ...”

ooooooo

ใบหน้าหมดจดและท่าทางจริงใจของเจ้าแม้นเมืองเป็นที่เอ็นดูยิ่งนัก เจ้าศุขวงศ์ยิ่งกว่าภูมิใจจะแนะนำเจ้าย่าเรือนคำให้รู้จักหลานสะใภ้อย่างเป็นทางการ

“เจ้าปู่ของเจ้ามาที่นี่บ่อยเมื่อครั้งยังมีชีวิต แสนอินทะ ...เมื่อขึ้นเป็นเจ้าหลวงแล้วภารกิจมากมายนักก็เหินห่างไป แต่หน่อเมืองพี่ชายของเจ้าเคยมาหาย่านะ นี่ไม่ได้มาส่งเจ้าหรอกรึ”

“เจ้าพี่มาส่งถึงภูผาเมืองเมื่อคืนนี้เจ้า เปิ้นต้องรีบไปรับตราตั้งเจ้าอุปราชจากผู้แทนพระองค์ที่เชียงใหม่ บอกว่าเสร็จธุระแล้วจะย้อนกลับมาเยี่ยมอีกครั้งก่อนเดินทางกลับเชียงเงิน”

วาจาฉะฉานและกิริยามารยาทงดงามของเจ้าแม้นเมืองทำให้เจ้าย่าเรือนคำพอใจมาก

“พวกผู้ชายก็มีแต่เรื่องวุ่นวาย ทั้งราชการงานเมือง เจ้าน้อยก็เถอะ...กลับมาแล้วก็ต้องช่วยงานเจ้าอาไปราชการที่เชียงใหม่ แถมงานป่าไม้กับเจ้าฝรั่งนั่นอีก ตอนกลางวันไปอยู่ด้วยกันกับย่านะ ต้องขอบใจเจ้าแสนอินทะ กับชาวเชียงเงินที่ยอมให้หลานสาวมาอยู่เป็นเพื่อนคนแก่ สวยจับตา กิริยามารยาทนุ่มนวลมีสง่า...ถูกใจย่าเสียจริงๆ”

เจ้าแม้นเมืองก้มหน้าเขินอาย โดยมีเจ้าศุขวงศ์ยิ้มกริ่ม ภูมิใจออกนอกหน้า

“อะไรกันเจ้าน้อย ย่าชมเมียเจ้า ไม่เกี่ยวอะไรกับเจ้าสักนิด มานั่งยิ้มอยู่ทำไม”

“ก็หลานดีใจที่หาหลานสะใภ้มาได้ถูกใจเจ้าย่านี่เจ้า”

ระหว่างที่เจ้าแม้นเมืองผูกมิตรกับครอบครัวเจ้าศุขวงศ์ เขียนจันทร์กับคำแก้วก็พยายามหาข้อมูลเจ้าศุขวงศ์จากคนท้องถิ่น และบัวผันสาวใช้ประจำคุ้มก็คือแหล่งข้อมูลชั้นดี ทำให้รู้ว่านอกจากเจ้าย่าเรือนคำจะปลื้มหลานสะใภ้อย่างเจ้าแม้นเมืองแล้ว เจ้าศุขวงศ์ยังเป็นคนรักเดียว ใจเดียว ไม่ชอบและไม่อยากมีบ้านเล็กบ้านน้อยให้วุ่นวาย

นอกจากเจ้าย่าเรือนคำ เจ้าแม้นเมืองไปกราบเจ้าหลวงศรีวงศ์กับเจ้าจักรคำ อากับลูกพี่ลูกน้องของเจ้าศุขวงศ์ด้วย การทักทายเป็นไปด้วยดี เจ้าหลวงและเจ้าอุปราชแห่งเชียงพระคำชอบใจที่เจ้าแม้นเมืองมีใจใฝ่รู้สาขาวิชาต่างๆ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ แต่กระนั้นก็อดกังวลไม่ได้เพราะได้ยินข่าวไม่ค่อยดีเกี่ยวกับเชียงเงิน

ข่าวไม่ดีเกี่ยวกับเชียงเงินหนีไม่พ้นเรื่องบรรณาการถวายเมืองมัณฑ์ เจ้าแม้นเมืองถึงกับหน้าซีด หายใจไม่ทั่วท้อง กลัวความลับของพ่อกับพี่ชายรั่วไหล แต่เจ้าศุขวงศ์ก็ช่วยแก้แทนว่าคงเป็นแค่เครื่องบรรณาการธรรมดา

เจ้าแม้นเมืองดีใจและโล่งใจที่สวามีทำตามสัญญา เมื่อกลับคุ้มก็สำรวจห้องทำงานของเขา เจ้าศุขวงศ์ตามหาจนเจอ ยิ้มเอ็นดูเมื่อเห็นเธอทำท่าเหมือนรู้สึกผิด

“ขอโทษเจ้า ถ้าห้องนี้เป็นห้องส่วนตัว เป็นเขตหวงห้ามเฉพาะ”

“ไม่เลยแม้นเมือง...ทุกซอกมุมในคุ้มนี้เป็นของเจ้าเหมือนกัน ของทุกชิ้น หนังสือทุกเล่มเป็นของเจ้าทั้งนั้น ไม่มีคำว่าหวงห้ามสำหรับเจ้า เจ้าจะหยิบจับ เปิดเล่มไหนดูก็ได้ทั้งนั้น พี่ออกจะดีใจเสียด้วยซ้ำไป”

ความใจดีของเขาทำให้เจ้าแม้นเมืองปลื้มใจ และถือโอกาสขอบคุณที่เขารักษาสัญญา

“เจ้าพี่ทำตามที่รับปาก...จะไม่เปิดเผยว่าเครื่องบรรณาการในขบวนเชียงเงินที่ส่งไปเมืองมัณฑ์คืออะไร”

“เพื่อความสุขความสบายใจของเจ้า พี่ทำได้ทุกอย่างแม้นเมือง”

เจ้าศุขวงศ์ทำตามที่พูดกับเจ้าแม้นเมืองจริงๆ แถมเผื่อแผ่ถึงเจ้ามิ่งหล้า ด้วยการส่งอินทรไปสืบข่าวเมืองมัณฑ์ เผื่อว่าเธอเดือดร้อน เขาอาจหาทางช่วยเหลือ ...อย่างน้อยเวลานี้เธอก็คือน้องสาวคนเดียวของผู้หญิงที่เขารักสุดหัวใจ

ooooooo

อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 8 ก.ย.60

ละคร รากนครา บทประพันธ์โดย ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละคร รากนครา บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละคร รากนครา กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละคร รากนครา ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละคร รากนครา ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละคร รากนครา ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติตามชม ละคร รากนครา ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ