อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 9 ก.ย.60

อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 9 ก.ย.60

เจ้าแม้นเมืองแอบได้ยินเจ้าศุขวงศ์สั่งอินทรเรื่องหาข่าวเมืองมัณฑ์จึงเข้าใจว่าเขาตัดใจจากเจ้ามิ่งหล้าไม่ได้ แต่ที่เธอไม่รู้คือเขาไม่ได้ทำเพื่อน้องสาวของเธอ แต่อยากทำเพราะรักเธอ

ความเข้าใจผิดทำให้เจ้าแม้นเมืองข่มตาไม่ลง เจ้าศุขวงศ์เป็นห่วง หยิบผ้ามาคลุมไหล่ให้อย่างอ่อนโยน

“ที่เมืองมัณฑ์คงจะหนาวเย็นอย่างนี้เหมือนกันใช่ไหมเจ้า”

“ก็คงอย่างนั้น คงจะหนาวเย็นไม่แพ้กันหรอก”



ไม่ใช่แค่เจ้าแม้นเมืองที่เข้าใจผิด เจ้าศุขวงศ์ก็คิดเองว่าชายาคนสวยพูดถึงเมืองมัณฑ์เพราะฝังใจ อยากทำหน้าที่เป็นบรรณาการของกษัตริย์เมืองมัณฑ์แทนเจ้ามิ่งหล้า

“เมืองมัณฑ์กับที่นี่...จะว่าไปก็ต่างกันลิบลับ พี่ได้ยินมาว่าในวัง...กษัตริย์เมืองมัณฑ์มีมหรสพการละเล่นครื้นเครงให้ดูแทบทุกคืน ไม่มีคืนไหนจะเงียบเหงาเลย เทียบกันไม่ได้เลยกับเชียงพระคำ”

เจ้าศุขวงศ์อยากเปิดใจกับเจ้าแม้นเมืองถึงความรู้สึกของเขา แต่ยั้งปากไว้เพราะไม่อยากให้บรรยากาศอึดอัด โดยไม่รู้เลยว่าการไม่อธิบายของเขาทำให้เธอเข้าใจผิดมากขึ้น...คิดว่าคนที่เขารักจริงๆคือเจ้ามิ่งหล้า...ไม่ใช่เธอ

เจ้ามิ่งหล้าไม่คิดถึงความหวังดีจากใครทั้งนั้น มัวหาทางเข้าเขตวังชั้นในอีกครั้งเพื่อเข้าเฝ้ากษัตริย์เมืองมัณฑ์ เจ้านางข่ายคำเห็นดีเห็นงามด้วยเต็มที่ และมอบแหวนที่สวมติดมือตลอดเป็นของนำโชค

แหวนวงนั้นของเจ้านางข่ายคำนำโชคให้เจ้ามิ่งหล้าจริงๆ เมื่อเธอใช้มันหลอกล่อพวกทหารยามให้ติดกับ และฉวยจังหวะนั้นเข้าเขตวังชั้นในพร้อมกับฟองจันทร์

“เจ้าเห็นแล้วใช่ไหมฟองจันทร์ ขนาดเมืองเจริญแล้วอย่างเมืองมัณฑ์ ใครจะไปคิดว่าผู้คนมันก็หิวกระหาย ละโมบกับเงินทองทรัพย์สมบัติเสียยิ่งกว่า”

“เสียดายแหวนของเจ้านางนะเจ้า”

“แลกกับสิ่งที่ข้าต้องได้มาในวันข้างหน้า แหวนวงนั้นมันก็แค่ก้อนหินก้อนกรวดเท่านั้นฟองจันทร์”

แหวนของเจ้านางข่ายคำไม่แค่นำโชคให้เจ้ามิ่งหล้าเข้าไปในเขตวังชั้นในสำเร็จ แต่การเล็ดลอดเข้าไปครั้งนี้ ทำให้เจ้ามิ่งหล้าได้มีโอกาสสบตากษัตริย์เมืองมัณฑ์เป็นครั้งแรก

ความสวยงามและเสื้อผ้าโดดเด่นของเธอกลายเป็นเป้าสายตา ไม่เว้นแม้แต่เจ้านางปัทมสุดาที่ถึงกับตาวาว ก่อนจะส่งมิ่นคนสนิทไปสืบว่าผู้หญิงต่างเมืองคนนั้นคือใคร!

เจ้ามิ่งหล้าไม่สะทกสะท้านกับการจับจ้องของเจ้านางปัทมสุดา ราชินีแห่งเมืองมัณฑ์ มัวเคลิ้มกับรูปโฉมสง่างามของกษัตริย์เมืองมัณฑ์ และสายตาหยาดเยิ้มที่มองตามเธอจนเหลียวหลัง

“สายตาท่าน...เหมือนชั่วชีวิตนี้เพิ่งได้พบสิ่งที่ค้นหามานานแสนนาน”

“วันนี้เป็นวันโชคดีของลูก...เพราะแหวนของแม่นำโชคแท้ๆ”

เจ้านางข่ายคำยิ้มร่าภูมิใจ ก่อนหุบฉับเมื่อเห็นว่าแหวนวงนั้นไม่อยู่บนมือลูกสาวแล้ว...

ooooooo

หลังจากได้รับอนุญาตจากเจ้าศุขวงศ์ เจ้าแม้นเมืองก็นำเม็ดชมพูป่าไปให้อินทรปลูก อินทรนิ่งไปอึดใจ ก่อนจะยิ้มกว้าง กวาดมือไปที่พื้นดินรอบๆตัว

“เมื่อวานเจ้าน้อยก็เอาเมล็ดต้นชมพูป่ามาให้อินทรเหมือนกันเจ้า สั่งให้เพาะให้ขึ้นเป็นต้นให้ได้ คงเป็นชมพูป่าจากเชียงเงินดงเดียวกันกับที่เจ้าเก็บมาเหมือนกันเจ้า”

“เจ้าน้อยเปิ้นก็เก็บมาเหมือนกันรึ”

“เจ้า...เจ้าน้อยเปิ้นกำชับว่าอย่าเพิ่งบอกเจ้าแม้นเมือง เปิ้นอยากทำให้เจ้าแม้นเมืองประหลาดใจเจ้า”

คำบอกเล่าของอินทรทำให้เจ้าแม้นเมืองปลื้มมาก แต่เพียงครู่เดียวก็หน้าเสีย เมื่อเขียนจันทร์ตามไปดูคำแก้ว เด็กสาวจอมแก่นจากเชียงเงินที่แอบลงไปว่ายน้ำในสระบัว

แม้จะมีเจตนาบริสุทธิ์อยากหัดว่ายน้ำด้วยตัวเอง แต่การลงสระท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายในคุ้มหลวงทำให้คำแก้วถูกเขียนจันทร์ดุ ส่วนเจ้าแม้นเมือง...แม้

ไม่ติดใจเอาความแต่ก็ไม่อยากให้มีเรื่องวุ่นวายเพราะตัวเองก็เพิ่งมาอยู่ แล้วก็เกิดเรื่องจนได้...เมื่อคำแก้วดันจมน้ำ!

อินทรที่เพิ่งมาสมทบพร้อมเจ้าศุขวงศ์กระโจนไปช่วย กว่าจะนำตัวคำแก้วขึ้นมาได้ก็ทุลักทุเลเต็มทน

ทุกคนไม่เว้นแม้แต่เจ้าย่าเรือนคำที่มาดูเหตุการณ์ถึงกับตบอกผาง เมื่อคำแก้วประกาศต่อหน้าทุกคนว่าไม่เข็ดและจะหัดว่ายน้ำจนกว่าจะว่ายเป็น เจ้าศุขวงศ์ส่ายหน้าอ่อนใจ ก่อนถามเสียงอ่อน

“ใครท้าทายเจ้ารึคำแก้ว”

“ไม่มีใครท้าทายข้าเจ้า ข้าเจ้าคิดเองว่าผู้ชายว่ายน้ำได้แล้วทำไมผู้หญิงถึงจะว่ายไม่ได้เจ้า”

คำตอบของคำแก้วทำให้เจ้าศุขวงศ์พอใจมาก ตามประสาผู้เคยเรียนและสัมผัสวัฒนธรรมตะวันตกที่ให้สิทธิชายหญิงเสมอภาคกัน เขาตัดสินใจให้อินทรสอนคำแก้วว่ายน้ำ โดยมีเขียนจันทร์ตามดูไม่ห่าง เจ้าแม้นเมืองซาบซึ้งใจมากที่สวามีไม่ถือสาหาความคำแก้ว แต่กระนั้นก็อดรู้สึกผิดไม่ได้

“ข้าเจ้าขอโทษถ้าคนของข้าเจ้าก่อเรื่องให้เจ้าเดือดร้อนรำคาญใจ ข้าเจ้าจะดูแลไม่ให้เกิดเรื่องทำนองนี้อีกเจ้า”

“ไม่มีเรื่องอะไรทำให้พี่เดือดร้อนรำคาญใจอย่างเจ้าว่าสักนิดแม้นเมือง”

“คำแก้วยังละอ่อน ทำอะไรก็คิดแต่เห็นเป็นเรื่องสนุก”

“แต่พี่กลับเห็นคนละอย่างกับเจ้า...จะหญิงหรือชายก็มีสิทธิมีศักดิ์ศรีไม่ต่างกันหรอกแม้นเมือง ทุกวันนี้เราตีกรอบให้ผู้หญิงทำโน่นไม่ได้ทำนี่ไม่ได้ด้วยประเพณีธรรมเนียมจนเคยชินกันไปหมดแล้ว พี่ว่าเป็นเรื่องดีที่คำแก้วกล้าจะแสดงออกให้เห็นความคิดความต้องการของตัวเอง”

“ใครต่อใครจะติฉินนินทาเอาได้นะเจ้า”

“แค่อยากหัดว่ายน้ำให้เป็น คำแก้วไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนสักหน่อย พี่ว่าดีเสียอีก วันข้างหน้าหากเกิด อะไรขึ้น ตกน้ำตกท่าคำแก้วก็ยังช่วยเหลือตัวเองได้ อาจจะช่วยคนอื่นได้ด้วยซ้ำไป...ทำไมเจ้ามองพี่อย่างนั้น”

“ผู้หญิงฝรั่งคงกล้าคิดกล้าทำกว่าผู้หญิงเชียงเงินใช่ไหมเจ้า”

คำถามของเธอทำให้เจ้าศุขวงศ์ถอนใจยาว ก่อนจะตัดสินใจแสดงความเห็นตรงๆ

“โลกที่พี่ได้ไปเห็น...แตกต่างจากบ้านเมืองเรามากแม้นเมือง พี่ไม่ได้ยกย่องฝรั่งทุกสิ่ง บางสิ่งที่ดีเราก็ควรเอาเป็นแบบอย่าง บางสิ่งไม่ดี เราก็มีศักดิ์ศรีพอจะปฏิเสธไม่ยอมรับได้ เราจึงจะพ้นข้อกล่าวหาของพวกฝรั่งว่าบ้านเมืองเราไร้อารยธรรม...สิ่งนี้ไม่ใช่ความคิดพี่เอง พี่เพียงเห็นพ้องความคิดและพระราโชบายพระเจ้าแผ่นดินสยามเท่านั้น”

ooooooo

มิ่นสืบเรื่องที่ได้รับมอบหมายจากเจ้านางปัทมสุดาจนรู้ว่าหญิงสาวแปลกหน้าแต่งตัวแปลกตาที่แอบเล่นหูเล่นตากษัตริย์เมืองมัณฑ์สวามีของเธอคือ เจ้ามิ่งหล้า...ผู้แทนจากเชียงเงินเพื่อถวายเครื่องบรรณาการ

“ทองคำ กำยาน ผ้าไหม เงิน เหล้าอย่างดี น้ำผึ้งป่า...หรือยังมีอย่างอื่นอีก”

“มิ่นไม่รู้ แต่มิ่นแน่ใจว่ามิพญาเดาไม่ผิด เมืองเล็กพวกนี้ไม่พ้นส่งของขวัญที่คิดว่าจะต้องราชหฤทัยองค์เหนือหัว”

เจ้านางปัทมสุดานิ่งไปอึดใจ แววตาเยือกเย็นแลดูน่ากลัวจนมิ่นเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง

“เจ้าได้เห็นของขวัญชิ้นนั้นแล้วใช่ไหมนังมิ่น”

“สายตาหลักแหลมของมิ่นบอกมิ่นว่า...มิ่นเดาไม่ผิดเจ้าค่ะ”

“ข้าเข้าประชุมเสนาบดีกับองค์เหนือหัวทุกวัน ยังไม่เคยเห็นกรมวังทูลเกล้าเสนอรายงานนี้”

“มิพญาจะประมาทไม่ได้นะเจ้าคะ”

“ข้ารู้...เจ้าเองก็รู้ว่าควรทำยังไงต่อไป”

กรมวังเมืองมัณฑ์ถูกเรียกตัวเข้าพบเวลาต่อมา เพื่อให้เจ้านางปัทมสุดาคาดคั้นจนรู้ว่าเจ้าหลวงแห่งเชียงเงินส่งเครื่องบรรณาการ รวมทั้งเจ้ามิ่งหล้าลูกสาวคนเล็กมาถวายตัวกับสวามีของเธอ

“คอยได้ก็จงคอยต่อไป คอยไม่ไหวก็ให้กลับเชียงเงินไปพร้อมกับของขวัญของพวกมันนั่นแหละ!”

อ่านละคร รากนครา ตอนที่ 5 วันที่ 9 ก.ย.60

ละคร รากนครา บทประพันธ์โดย ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละคร รากนครา บทโทรทัศน์โดย ยิ่งยศ ปัญญา
ละคร รากนครา กำกับการแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละคร รากนครา ผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด
ละคร รากนครา ควบคุมการผลิตโดย ธัญญา-พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ละคร รากนครา ออกอากาศทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น.
ติตามชม ละคร รากนครา ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ