อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 8 วันที่ 10 ก.ย.60

อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 8 วันที่ 10 ก.ย.60

ชาลีกลับถึงบ้าน เจอกุ๊กกับกิ๊กรออยู่จะให้พาไปเยี่ยมน้ามัทรีกับพี่กัณหา ชาลีถามว่าแล้วหล่อล่ะไปไหน เด็กแฝดบอกว่าไม่เห็นแต่เช้าแล้ว

“สงสัยจะน็อก แล้วพี่ลูกแก้วล่ะ?” ชาลีถามถึงกีรณา กุ๊กกับกิ๊กบุ้ยใบ้ไปทางหนึ่ง ชาลีมองตามไป เห็นกีรณานั่งห่อเหี่ยวเหม่อลอย ในมือถือดอกหญ้าเล็กๆที่เก็บจากแถวนั้น ปากก็พูดไปเรื่อย...

ชาลีเห็นกีรณาถือดอกหญ้านั่งเศร้าพูดอยู่คนเดียว กุ๊กกับกิ๊กบอกว่าเป็นแบบนี้มานานแล้วด้วย ชาลีเข้าไปคุยด้วย กีรณาถามถึงมัทรีกับกัณหา



ชาลีบอกว่าตอนที่ตนออกมาแม่ยังไม่ฟื้น แต่กัณหากินข้าวได้แล้ว กินมากด้วยไม่ต้องห่วง เดี๋ยวตนจะพาไปเยี่ยมขออาบน้ำพักสายตาแป๊บเดียว เมื่อชาลีกับกุ๊ก กิ๊กออกไปแล้ว กีรณาก้มมองดอกหญ้าในมือเหมือนคิดหาที่พึ่งทางใจ

เมื่อพากันไปถึงโรงพยาบาล หมอแจ้งอาการของมัทรีว่าโดยทั่วไปไม่มีปัญหาแล้ว หมอให้กลับบ้านได้แต่ต้องระวังความเครียด ทุกคนยิ้มดีใจเตรียมพามัทรีกลับบ้าน

แต่ไม่ทันไรหล่อก็หน้าตาตื่นเข้ามาพร้อมหนังสือพิมพ์ในมือบอกว่าเกิดเรื่องใหญ่แล้ว กีรณารีบบอกว่าห้องนี้ห้ามเครียด เป็นห้องปลอดความเครียด หล่อจึงจับมือกีรณาออกไปคุยกันข้างนอก

เมื่อหล่อเอาหนังสือพิมพ์ให้ดู กีรณาตกใจหน้าซีด พูดกับตัวเองอย่างตระหนก

“ฉันโดนออกหมายจับ ฉันควรทำยังไงดี!! นายตุลย์ นายอยู่ไหน!!”

ทันใดนั้นโทรศัพท์กีรณาดังขึ้น พอดูหน้าจอเธอดีใจเหมือนได้พบคนช่วยชีวิต อุทาน “นายตุลย์...”

“เสียงอย่างนี้แสดงว่ารู้เรื่องหายนะของตัวเองแล้วใช่ไหม?!” กีรณาคร่ำครวญว่าชีวิตตนเหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เลยถูกดุว่า “แทนที่จะคร่ำครวญ ผมว่าเอาเวลาไปคิดหาวิธีแก้ปัญหาดีไหมคุณ”

แต่พอกีรณาขอให้เขาช่วย ตุลากลับบอกว่ามันเป็นปัญหาของเธอ! กีรณาโวยว่าเขาจะลอยแพตนหรือ สัญญากับยายไว้ว่ายังไง ตุลาอ้างว่าตนสัญญากับยายขวัญเรื่องช่วยดูแลคณะลิเกเท่านั้น ย้ำว่า

“ฟังให้ดีนะ ปัญหาของคุณ กรรมของคุณ คุณต้องช่วยตัวเอง ผม...ไม่...เกี่ยว!” พูดแล้ววางสายเลย กีรณาเต้นเร่าๆเรียก นายตุลย์...นายตุลย์...แต่เขาวางสายไปแล้ว

ตุลาไปส่งรสิตาถึงบ้านพอดี รสิตาฟังการคุยกับกีรณาของตุลาแล้วรู้สึกว่าเขาเป็นห่วงเธอมาก...

รสิตาลงจากรถขอบใจที่เขามาส่งถึงบ้าน ตุลาบอกว่าตนเต็มใจเพราะเธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดของตนเสมอ รสิตาบาดใจคำว่า “เพื่อน” ฝืนใจยิ้มถามว่า “ตุลย์ตัดสินใจจะทำอย่างนี้จริงๆเหรอ”

“อืม...เราตัดสินใจแล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะ เดี๋ยวเรามารับสิตาเอง ต้องรบกวนสิตาอีกแล้ว”

“ไม่เป็นไร ก็เราเป็นเพื่อนที่ดีของตุลย์นี่นา...ขับรถดีๆนะ” รสิตยายิ้มให้ มองตามรถไปพึมพำ “เพื่อน” ใจหวิว แล้วเดินเข้าบ้านเหงาๆ

ooooooo

คืนนี้เนตรดารามาปรนเปรอบวรฤทธิ์ สังเกตเห็นเขาเครียดฉอเลาะว่าตนดูแลไม่ดีหรือ จะขอแก้ตัวใหม่ บวรฤทธิ์บอกให้พอ! ตนเบื่อเธอเต็มทีแล้ว! พอเนตรดาราเข้ายั่วยวนก็ถูกไล่ให้ออกไป!

เนตรดาราถามประชดว่าอยากให้แกรนด์มาแทนตนใช่ไหม ตอนนี้แกรนด์กำลังถูกตำรวจตามล่าตัวอีกไม่นานคงเจอ บวรฤทธิ์ตวาดให้หยุดพูดโง่ๆเสียที เพราะยิ่งตำรวจเข้ามายุ่งก็ยิ่งจะได้ตัวแกรนด์ยากขึ้น

เนตรดาราตัดพ้อว่าถ้าเบื่อต่อไปก็ไม่ต้องโทร.เรียกตนอีก ถูกย้อนทันทีว่าคิดว่าตนให้ค่าเธอขนาดนั้นหรือ อย่างเธอเป็นได้ก็แค่ของเล่นราคาถูกที่ตนอัพเกรดให้จนดูแพง แพงในสายตาคนอื่น แต่สำหรับตนที่รู้เช่นเห็นกำพืดเธอดี เธอก็ยังเป็นของเล่นราคาถูก ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงและดูเหมือนจะถูกลงเรื่อยๆด้วย

เนตรดาราร้องกรี๊ดพุ่งเข้าตบตีตะโกนว่าอย่ามาดูถูกกัน เลยถูกตบหน้าคว่ำจนเลือดปากซึม เนตรดารามองหน้าถาม “ท่านตบเนตร!!”

“ฉันทำได้กว่านี้เธอก็รู้...” บวรฤทธิ์กระชาก

เนตรดาราลากไปโยนออกนอกห้องไล่ให้ไสหัวไปเสีย ปรามว่า “จำไว้ว่าอย่าบังอาจทำตัวเป็นหมาบ้ากับฉันอีก เพราะไม่อย่างนั้น ฉันจะฆ่าแล้วตัดหัวเธอทิ้ง!!”

บวรฤทธิ์กลับเข้าไปในห้องโยนของทุกอย่างของเธอออกมาแล้วปิดประตูปัง!

เนตรดารากรี๊ดไม่ออก มองไปเห็นไอศูรย์ดูอยู่เขาถามว่าจะกลับแล้วหรือ ดูสภาพของเธอแล้วบอกให้รีบแต่งตัว เธอถามว่าวันนี้ไม่ไปส่งตนหรือ

“พอดีวันนี้ผมมีงานสำคัญที่ต้องตาม แต่ผมเตรียมรถกับคนขับไว้ให้แล้ว” พูดแล้วเดินไปเลย เนตรดารามองตามพึมพำว่าห่างเหินจังนะคะ ไอศูรย์หันมองบอกว่า “ครับ...นี่บ้านป๊า...”

เนตรดาราถูกบวรฤทธิ์ไล่อย่างไร้ค่า พึมพำแค้น

“นังแกรนด์...ฉันจะเอาแกมาเป็นตัวตายตัวแทนของฉันให้ได้!!”

ooooooo

หมวดไรวินทร์กำลังปฏิบัติหน้าที่สำคัญ คือการจับพวกลักลอบค้าของป่า ที่สำคัญคือการซุกซ่อนยาเสพติดอยู่ด้วย เดชได้รับหน้าที่นี้จากไอศูรย์ โทร.รายงานไอศูรย์ว่าทุกอย่างเรียบร้อย

เดชปล่อยข่าวลวงว่าพรุ่งนี้จะดำเนินการหลอกตำรวจ มันย่ามใจว่าวันนี้ตำรวจคงนอนเฝ้าสถานีกันอยู่ แต่หารู้ไม่ว่าการข่าวของตำรวจเจาะลึกและแม่นยำ วันนี้หมวดไรวินทร์จึงนำกำลังออกปฏิบัติการ ตามไปจนถึงโกดังเก็บของของพวกมัน หมวดสงสัยว่า...

“พวกมันขนของเข้าพักไว้กลางป่าเพื่ออะไร ทำไมไม่รีบส่งต่อไปปลายทาง”

“เรื่องนี้น่าสงสัยมาก แต่ที่ไม่ต้องสงสัยเลยก็คือ งานนี้คนที่อยู่เบื้องหลังไม่ธรรมดาแน่นอน อาวุธสงครามแน่นขนาดนั้น” จ่าถวิลเพ่งมองอาวุธสงครามที่พวกคนร้ายใช้อยู่

หมวดไรวินทร์จะเข้าไปข้างในเพื่อดูให้เห็นกับตาว่ามีอะไรอยู่ในนั้น บอกจ่าถวิลว่าไม่ต้องห่วง ตนจะหาทางเข้าไปแบบไม่ให้พวกมันรู้ตัว

“ไม่ใช่แค่หมวดครับ ผมจะไปกับหมวดด้วย เราจะไปด้วยกัน” จ่าถวิลเด็ดเดี่ยว

“ขอบใจจ่ามาก” หมวดยิ้มอย่างซาบซึ้งใจ

ที่หน้าโกดังกลางป่า เดชออกมาจากโกดังคุยโทรศัพท์รายงานไอศูรย์อย่างย่ามใจว่า

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับคุณไอศูรย์ ของอยู่ในที่พัก พอชำแหละ เราก็ส่งต่อได้ ผมว่าไม่น่าจะเกินสามวันครับ...ครับ...ขอบคุณครับ”

พอวางสายจากไอศูรย์ เดชก็ได้รับโทรศัพท์จากเนตรดาราที่เป็นน้องสาว เดชพึมพำว่าร้อยวันพันปีไม่เคยโทร.มา คงมีเรื่องอีกแน่ พอรับสายก็ถาม

“ว่าไง...” เนตรดราเสียงสั่นขอให้ช่วยตนด้วย “กูว่าแล้ว เรื่องดีๆไม่เคยมีถึงหูพี่มึงนะนังเนตร ไปก่อเรื่องอะไรอีกว่ามา!!”

ooooooo

เนตรดาราขอให้เดชช่วยตามล่าตัวแกรนด์กีรณาให้ ขณะเดียวกันก็พยายามจะถีบตัวเองให้โดดเด่นยิ่งขึ้น เมื่อละครที่เข้ามาเสียบแทนกีรณาคืบหน้าช้าก็บอกให้นุ่มนิ่มหาทางเปลี่ยนตัวกรที่เป็นผู้กำกับ

นุ่มนิ่มบอกว่าละครเรื่องนี้เป็นละครที่กร ผู้กำกับเป็นคนเขียนเอง ทั้งนิยายและบทโทรศัพท์ ดูแลเองทั้งโปรเจกต์ โดยมีแรงบันดาลใจมาจากครอบครัวของตัวเองที่อดีตเคยเป็นลิเกอยู่ต่างจังหวัด บอกว่า

“เพราะฉะนั้นไม่มีวันที่พี่กรจะยอมให้ใครมากำกับแทนเขาแน่ โนเวย์ค่ะ!!”

เนตรดาราฟังแล้วหงุดหงิดใจ จึงหาทางจัดการกรตามวิธีของตน โดยแอบใส่ยาในน้ำดื่มของกร จนกรดื่มน้ำแล้วหมดสติ ปากซีด เหงื่อผุดเต็มหน้า! ต้องนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที

แต่การกระทำของเนตรดาราถูกโรสิตาที่จับตาดูอยู่จับได้ จึงแอบเอาแก้วน้ำของกรใส่ซองซิปล็อกไว้เป็นหลักฐาน

วันนี้รสิตาพาตุลาไปที่บริษัทของดาวเพื่อช่วยกีรณาทางอ้อม รสิตาพูดเชิงตัดพ้อว่าเขาเป็นห่วงกีรณาทุกเรื่องเลยนะ

“เรารับปากยายขวัญไว้...” ตุลาบอกแล้วตัดบทให้เข้าไปในบริษัทเลย

แต่พอเข้าไปบอกพีอาร์ขอพบคุณดาว ได้รับคำตอบว่าไม่อยู่เพิ่งออกไปก่อนหน้าที่พวกเขาจะมาครึ่งชั่วโมง ตุลาถามว่าไปไหน รสิตาถามว่าจะกลับมาเมื่อไหร่

“โรงพยาบาลค่ะ...ถ้าเป็นวันนี้ก็ไม่แน่ใจนะคะ เพราะที่โรงพยาบาลน่าจะวุ่นวายพอดู”

รสิตาถามว่าใครเป็นอะไรหรือ พีอาร์ถอนใจมองทั้งสองอย่างเหนื่อยใจที่ซักถามไม่มีทีท่าจะจบสักที

ooooooo

ที่โรงพยาบาล ทั้งโปรดิวเซอร์และผู้ช่วยผู้กำกับต่างตามเตียงเข็นของกรไปด้วยความตกใจเป็นห่วง

“พี่กร...พี่กรต้องไม่เป็นอะไรนะพี่...” โปรดิวเซอร์ตามเตียงเข็นไปติดๆ

“พี่กร...ฟื้นนะพี่...ฟื้น...” ผู้ช่วยผู้กำกับร้องเรียกไปตลอดทาง

เนตรดาราตามไปโรงพยาบาลด้วยความหวาดกลัวไม่คิดว่าเรื่องจะร้ายแรงถึงขนาดนี้ ตึงเครียดจนมือกำแน่น นุ่มนิ่มเข้ามาถามว่าเป็นอะไรหน้าซีดมาก เนตรดาราบอกว่าตนแค่ตกใจ โรสิตาที่รู้เห็นการกระทำของเนตรดาราและมีหลักฐาน ถามว่า

“ตกใจหรือว่ากลัวกันแน่”

เนตรดาราทำเสียงแข็งถามว่าทำไมตนต้องกลัว นุ่มนิ่มช่วยปกป้องว่าใครเจอเรื่องอย่างนี้ก็ต้องกลัว อย่ามาหาเรื่องกันเลย

“ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ ก็แค่ถามเผื่อยัยน้องเนตรของพี่นุ่มนิ่มจะมีเรื่องอื่นที่ทำให้กลัว”

โรสิตาพูดเป็นนัยแล้วเดินไปเลย เนตรดาราวัวสันหลังหวะรู้สึกแปลกๆ รีบเดินตามไป แต่ถูกดาวเดินมาทักเสียก่อน เนตรดาราจึงชะงักมองตามโรสิตาไปอย่างเสียดาย...

ooooooo

ขณะกัณหากำลังเก็บเสื้อผ้าและของใช้เตรียมกลับบ้านนั้น เสี่ยฮุ่ย ชิบ เกลือกับน้ำตาลก็มาที่ห้องโดยเสี่ยฮุ่ยถือกระเช้าของบำรุงมาและชิบถือมาลัยติดแบงก์แน่นในมือ สองพ่อลูกยิ้มกริ่มเข้ามา

กัณหาชักสีหน้าถามว่ามาทำไมไม่ทราบ เสี่ยฮุ่ยบอกว่ามาเยี่ยมมัทรี ส่วนชิบก็อ้อนว่ามาเยี่ยมน้องกัณหา พลางจะเข้าไปคล้องมาลัยให้ ถูกกัณหาเบี่ยงตัวหลบอย่างรังเกียจซ้ำไล่ให้ไปไกลๆเลย

กีรณามาถึงโรงพยาบาลก็อาสาจะไปรับยาเอง ให้ชาลีไปรับมัทรีกับกัณหาที่ห้องชาลีไปถึงเห็นเสี่ยฮุ่ยกำลังมอบกระเช้าให้มัทรีและชิบพยายามจะคล้องมาลัยให้กัณหา ถูกกัณหาปฏิเสธก็งอแงจะคล้องให้ได้ เสี่ยฮุ่ยบอกกัณหาตัดรำคาญว่า

“รับๆไปเถอะนังกัณหา ถือซะว่าให้ฉันได้ไถ่โทษที่ทำให้ไอ้ชิบไม่ได้คล้องมาลัยแก ทำให้แกไม่ได้ขึ้นเวที”

คำพูดของเสี่ยฮุ่ยทำให้ทุกคนชะงักทันที แม้กระทั่งชิบก็ถามว่าป๊าทำอะไรให้น้องกัณหาไม่ได้ขึ้นเวที? ชาลีถามสำทับว่า “ตกลงเสี่ยฮุ่ยทำอะไรน้องฉันเหรอ”

เสี่ยฮุ่ยอึ้งเพราะตัวเองเผลอหลุดเอง ส่วนเกลือกับน้ำตาลเสนอหน้าแทรกขึ้นหวังช่วยเสี่ย

“เออะ...เสี่ยเขาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อยนะจ๊ะ” น้ำตาลหวานเต็มที่ ส่วนเกลือก็อวดฉลาดสำทับว่า

“ใช่ เสี่ยเขาไม่ได้สั่งให้พวกฉันจับนังกัณหาไปขังไว้ในห้องเก็บของหรอก!”

ความลับแตกดังโพละ! ทุกคนอึ้ง เสี่ยฮุ่ยยิ้มเรี่ยราดกับสายตาพิฆาตของมัทรี กัณหากับชาลี

ooooooo

กีรณาไปรับยาที่เคาน์เตอร์จ่ายยา พอดีเห็นข่าวและภาพจากทีวีรายงานการจากไปอย่างกะทันหัน ด้วยอาการหัวใจวายเฉียนพลันของกร รังสรรค์ ผู้กำกับชื่อดัง กีรณาตัวชาวาบ ยืนอึ้งก้าวขาไม่ออก

กีรณานึกถึงอดีตที่กรวางตัวให้เธอเล่นละครเรื่องแรกที่เขาเขียนขึ้นมาจากชีวิตจริงของตัวเอง ด้วยความคิดถึงครอบครัวของตัวเองที่แม่เป็นนางเอกลิเกและเป็นหัวหน้าคณะด้วย ตนโตมาก็ด้วยเงินค่าจ้างเล่นลิเก นางเอกในเรื่องก็ได้แรงบันดาลใจจากแม่ตัวเอง บอกว่าแกรนด์คนเดียวที่ตนไว้วางใจให้เล่นบทนี้

ทีแรกกีรณาก็ทำท่าจะปฏิเสธ แต่กรขอร้องเธอจึงรับเล่น มาวันนี้ได้ข่าวกรเสียชีวิตอย่างกะทันหัน คนที่ตนรักนับถือก็ตกใจเสียใจมาก ไม่อาจกลับไปพบหน้าทุกคนที่ห้องพักคนไข้ได้ เธอเดินออกไปอย่างไร้เป้าหมาย น้ำตาไหลอาบแก้ม...

กีรณาเดินคิดถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมาในชีวิตทั้งสุขและทุกข์ จนฟ้าร้องครืนๆก็ไม่รู้ตัว

ทันทีที่ความแตก ชาลีกับกัณหาจับเกลือกับน้ำตาลโยนออกไปนอกห้อง แล้วรุมลุยเสี่ยฮุ่ยที่ถอยกรูดไม่เป็นท่า สารภาพผิดและขอร้องอย่าทำอะไรตนเลย ขณะกำลังเอะอะโวยวายมะรุมมะตุ้มกันอยู่นั้น เสียงไรวินทร์ก็ถามเข้ามาว่าเอะอะอะไรกัน เสี่ยฮุ่ยถลาเข้าหาให้ผู้หมวดช่วยด้วย

เกลือกับน้ำตาลกลัวความผิดรีบออกตัวว่าเสี่ยเป็นคนสั่งให้พวกตนจับกัณหาไปขัง คณะแก้วขวัญจะได้ไม่มีนางเอก จะได้เจ๊ง! พวกเราทำตามคำสั่งเจ้านายเท่านั้น ชิบก็รีบบอกว่าตนไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ

“ทั้งลูกชาย ลูกน้องทรยศข้ากันหมด!!!” เสี่ยฮุ่ยเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“อ้อ...อย่างนี้นี่เอง...” ไรวินทร์พูดจบก็จับเสี่ยฮุ่ยเอามือไพล่หลังทันที “ดีจริงๆไม่ต้องไปตามหาผู้ร้ายให้เสียเหงื่อ...ไปโรงพัก” ไรวินทร์ล็อกแขนเสี่ยฮุ่ยดันตัวออกไป

มัทรีบอกไรวินทร์ว่าไม่ต้องพาไปโรงพักหรอกเพราะตนไม่ติดใจเอาเรื่อง บอกเสี่ยฮุ่ยจริงจังว่า

“แต่นับจากนี้ขอให้เราต่างคนต่างอยู่ ฉันขอให้เสี่ยอย่ามาวุ่นวายกับฉันและก็คณะแก้วขวัญอีก ถ้าเสี่ยเกลียดพวกเราขนาดนี้ก็ควรหลีกเลี่ยงที่จะมาเกี่ยวพันกันไม่ว่าจะเรื่องไหนด้วย”

เสี่ยฮุ่ยใจเสียที่ถูกตัดรอน มัทรียังคงพูดอย่างเยือกเย็นด้วยเหตุผลว่าทุกคนในคณะแก้วขวัญไม่เคยทำอะไรให้เสี่ยเจ็บช้ำน้ำใจเลย นอกจากตน ย้ำกับเสี่ยว่า...

“ถ้าเสี่ยอยากจะแก้แค้นก็ควรแก้แค้นฉันไม่ใช่คนอื่น ครั้งนี้เสี่ยทำเกินไปที่ทำร้ายลูกสาวและคณะแก้วขวัญของฉัน ถึงฉันจะไม่เอาเรื่องแต่ฉันก็ไม่อยากเห็นหน้าเสี่ยอีกต่อไป อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก และถ้าเกิดเสี่ยยังไม่หยุด ยังตามราวีพวกเราไม่เลิก คราวหน้าก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน”

พูดจบก็ชวนชาลีกับกัณหากลับบ้าน ตนเหนื่อย ชาลีกับกัณหาจึงประคองแม่ออกไป

ไรวินทร์ปล่อยและจ้องเสี่ยฮุ่ยเขม็ง พอเสี่ยเดินคอตกออกไป ชิบ เกลือกับน้ำตาลโล่งอกรีบตามไป

กัณหาคิดไม่ตกถามมัทรีว่าทำไมแม่ทำอย่างนี้ มัทรีมองหน้าบอกว่าแม่ขอนะ ไหนว่าไม่อยากให้แม่เครียดไง กัณหาเลยเงียบ ขณะนั้นเองพยาบาลเข้ามาถามว่าคุณมัทรีกับคุณกัณหาห้อง 304 ใช่ไหม พอมัทรีรับว่าใช่ พยาบาลยื่นถุงยาให้บอกว่านี่เป็นยาที่คุณหมอสั่ง

“อ้าว...นี่ลูกแก้วไม่ได้ไปรับยาหรือ” ชาลีสงสัย พยาบาลบอกว่าคุณลูกแก้วฝากให้เอามาให้

“แล้วยัยลูกแก้วไปไหน” กัณหาถาม ทุกคนมองหน้ากัน ต่างก็ไม่รู้ เมื่อกลับไปถึงบ้าน มัทรียิ่งร้อนใจเมื่อรู้จากหล่อว่าลูกแก้วยังไม่กลับ ยิ่งฟ้าร้อง ฝนตั้งเค้าทะมึน ทุกคนยิ่งเป็นห่วงลูกแก้ว

กีรณาวิ่งหาที่หลบฝน ขณะนั้นเดชขับมอเตอร์ไซค์สวนมา รู้สึกคุ้นหน้ากีรณาแต่ไม่เอะใจ จนขี่รถเลยไปนึกถึงภาพกีรณาที่ไอศูรย์ให้ตามหาก็นึกได้ย้อนกลับไปแต่กีรณาก็หายไปแล้ว

กีรณาวิ่งไปเจอศาลาริมทางดีใจรีบวิ่งเข้าไปหลบฝน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูกลายเป็นจอดำไปแล้ว!

ที่ศาลาริมทางนี่เอง กีรณาถูกขี้เมาสองคนเข้ามาคุกคามจะลวนลาม เธอสู้สุดชีวิต โชคดีที่กัณหาตามมาเจอจึงช่วยกันสู้กับขี้เมา ไม่นานไรวินทร์ก็พาตำรวจสองนายตามมาเจอและช่วยกีรณากับกัณหาทัน

ไรวินทร์ให้ตำรวจสองนายจับขี้เมาไปโรงพัก ส่วนเขาพากีรณากับกัณหากลับบ้าน

ooooooo

ดาวยังนั่งจมอยู่กับความเศร้าเสียใจอยู่ที่บริษัทกับการจากไปอย่างกะทันหันของกร ทีวีกำลังออกข่าวกรว่าแหล่งข่าววงในหลุดออกมาว่ากรหัวใจวายเพราะเสพยาเกินขนาด!

ดาวในสภาพเสียใจ เหนื่อยใจและสับสนกับการจากไปของกร หยิบกระเป๋าเตรียมกลับ เหลือบเห็นนามบัตรใบหนึ่งมีโพสต์อิทเขียนติดอยู่ เธอเดินไปหยิบอ่าน...

“พี่ดาวคะ มีผู้ชายคนหนึ่งฝากนามบัตรไว้ให้พี่ดาวค่ะ เขายังบอกอีกว่าพรุ่งนี้จะติดต่อเข้ามาอีกทีค่ะ... โอ๋ พีอาร์”

ดาวดูนามบัตร ชื่อตุลา รักษ์สิริสกุล ทนายความ เธอคิดสงสัยว่าเขาเป็นใคร?

คืนเดียวกันที่บ้านตุลา เขาดูทีวีรายงานข่าวขณะเคลื่อนร่างกรออกจากสถาบันนิติเวชว่า...

“อย่างไรก็ตาม กำหนดการพิธีศพของ ผกก.ชื่อดังจะยังไม่ออกมาจนกว่าจะทราบผลพิสูจน์ทางนิติวิทยาศาสตร์ถึงสาเหตุการเสียชีวิตที่แน่ชัด แต่มีความเป็นไปได้ที่ญาติจะนำศพคุณกรกลับไปบำเพ็ญกุศลที่บ้านเกิด จังหวัดอ่างทอง”

ตุลาหยิบโทรศัพท์มาคิดจะโทร.หากีรณา อยากถามเรื่องกรแต่แล้วก็เปลี่ยนใจวางโทรศัพท์เดินไปเข้าห้องน้ำ อึดใจเดียวโทรศัพท์ดัง เขาคิดว่ากีรณาโทร.มา รีบกลับมาคว้าโทรศัพท์ดู แต่แล้วก็ผิดหวังเพราะเบอร์ที่โชว์หน้าจอไม่คุ้น

ตุลาดีใจเมื่อปลายสายแนะนำตัวเองว่าชื่อดาว ดาว V-vip Mo

ooooooo

อ่านละคร รักหลงโรง ตอนที่ 8 วันที่ 10 ก.ย.60

ละครเรื่อง รักหลงโรง บทประพันธ์โดย ญนันธร
ละครเรื่อง รักหลงโรง บทโทรทัศน์โดย คนเขียนงา / หลี่เจิน
ละครเรื่อง รักหลงโรง ผลิตโดยบริษัท เมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
ละครเรื่อง รักหลงโรง กำกับการแสดงโดย ปิยะพงษ์ คำภากุล
ละครเรื่อง รักหลงโรง ออกอากาศ: ทุกวันศุกร์ - อาทิตย์ เวลา 20.15 น.
ติดตามชม ละครเรื่อง รักหลงโรง สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ